9 Nyaraka
9 Documentation
Njia ya tatu ya kuhifadhi ni uandishi wa Hadithi. Baadhi ya watu wanaamini kwamba Hadithi ziliandikwa kwa mara ya kwanza katika karne ya tatu, ilhali wanazuoni wengine wenye kuaminika zaidi wanashikilia kwamba uandishi wa Hadithi ulianza katika karne ya kwanza. Tukiingia ndani zaidi katika jambo hili, tutagundua kwamba Hadithi ziliandikwa hata wakati wa Mtume aliyebarikiwa ﷺ na Masahaba zake. Tofauti kati ya uandikaji wa Hadithi wakati wa Mtume aliyebarikiwa ﷺ na zile zilizoandikwa baada ya kufariki kwake ni kwamba si kila mtu aliruhusiwa kuandika Hadithi wakati wa uhai wake. Wale walioruhusiwa waliandika Hadithi kwa idhini ya Mtume aliyebarikiwa ﷺ mwenyewe. Hata hivyo, mwishoni mwa maisha yake, Mtume aliyebarikiwa ﷺ alifuta kizuizi hiki na kutoa ruhusa kwa kila mtu kuandika Hadithi zake. Alisema: “Andikeni! Hakuna ubaya.”31 Siku moja alisema: “Hifadhini elimu kwa kuiandika.”32
The third method of preservation is the written documentation of the Ahadith. Some people believe that Ahadith were first documented in the third century, while other more reliable scholars hold the view that documentation of Ahadith began in the first century. If we go deeper into this matter, we will find that that the Ahadith were even written during the time of the Blessed Prophet (PBUH) and his Sahaba. The difference between the recording of Ahadith in the time of the Blessed Prophet (PBUH) and those written after he passed away was that not everyone was allowed to note down the Ahadith in his lifetime. The ones who were allowed wrote the Ahadith with the permission of the Blessed Prophet (PBUH) himself. However, during the end of his life, the Blessed Prophet (PBUH) abrogated this restriction and gave permission for everyone to write his Ahadith. He said, “Write! There is no harm.”31 Once he said, “Preserve knowledge by writing it.”32.
Abdullah bin Amr bin al-As alisema kwamba Mtume ﷺ alimwambia, "Hifadhi elimu."
‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As said that the Blessed Prophet (PBUH) told him, “Preserve the knowledge.”.
Akajibu, "Nitaihifadhi vipi?"
He replied, “How should I preserve it?”.
Alisema, "Kwa kuiandika."33.
He said, “By writing it.”33.
Ndiyo maana mikusanyiko mingi ya Hadith ilikusanywa wakati wa uhai wa Mtume aliyebarikiwa ﷺ. Kwa mfano, kuna al-Sahifat al-Sadiqa [Kitabu Sahihi cha Maandishi] ambamo ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As aliandika Hadith zote za Mtume aliyebarikiwa ﷺ. Yeye mwenyewe alisema:
This is why many collections of Ahadith were compiled during the lifetime of the Blessed Prophet (PBUH). For example, there is the al-Sahifat al-Sadiqa [The Authentic Scroll] in which ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As wrote all the Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH). He himself said:
Nilikuwa nikiandika kila nilichosikia kutoka kwa Mtume Mtukufu (SAW) na kukihifadhi kwa kukariri. Baadhi ya watu wa Quraish walinikatisha tamaa kuandika Hadithi. Walisema: "Je, unaandika kila unachosikia kutoka kwa Mtume ﷺ? Yeye ni mwanadamu; wakati mwingine anatania na wakati mwingine anakasirika kama mtu mwingine yeyote."
I wrote whatever I heard from the Blessed Prophet (PBUH) and memorized it. Some members of Quraish discouraged me from recording the Ahadith. They said, “Do you write whatever you hear from the Prophet? He is a man; sometimes he jokes and sometimes he gets angry like any other person.”.
Walichokusudia ni kwamba Mtume aliyebarikiwa ﷺ anaweza kukasirika au kutania na kusema kitu ambacho hakukusudia kukisema, kwa hiyo mtu asiandike kila kitu anachosema. ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-As alilileta hili kwa Mtume aliyebarikiwa ﷺ. Mtume aliyebarikiwa ﷺ alielekeza kwenye midomo yake na kusema, “Naapa kwa jina la Allah (SWT), ambaye mikononi mwake kuna uhai wangu, kwamba hakuna kinachotoka katika midomo hii miwili isipokuwa ukweli [Haqq].” ﷺ34
What they meant was that the Blessed Prophet (PBUH) may get angry or joke and say what he did not mean to say, therefore one should not write down everything he says. ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-As brought this to the Blessed Prophet’s (PBUH) attention. The Blessed Prophet (PBUH) pointed to his lips and said, “I swear in the name of Allah (SWTH), in whose hands is my life, that nothing but truth [Haqq] comes from these two lips.”34
Hii ilikuwa dalili wazi kwamba kila neno la Mtume aliyebarikiwa ﷺ lilikuwa ni ukweli, na kwamba yote yanapaswa kuandikwa kwenye karatasi. Ili kutekeleza agizo hili, ‘Abd Allāh ibn ‘Amr ibn al-‘Āṣ alikusanya uteuzi mkubwa wa Hadithi kuwa kitabu, na akakipa jina linalofaa, al-Ṣaḥīfa al-Ṣādiqa.
This was clear proof that every word of the Blessed Prophet (PBUH) was the truth and that all of it should be put to paper. To fulfill this order, ‘Abd Allóh ibn ‘Amr ibn al-As compiled a large selection of Ahadith into a book which he appropriately titled al-Sahifat al-Sadiqa.