4 Ƙwaƙwalwar Ibn Rāhwai Mai Kaifi
4 The Sharp Memory of Ibn Rāhwai
Labarin Ibn Róhwai, malamin Imam Bukhórõ, da baiwar tunaninsa, labari ne da ya manne da sunansa. Labarin tunanin Ibn Rahwai ana ruwaito shi sosai a tsakanin malamai. Wata rana ya tattauna wasu batutuwan fiqhu da wani malami a cikin ɗakin ‘Abd Allah ibn Tahir na sirri. Sun saɓa game da rubutun wani littafi. Ibn Rahwai ya roƙi ‘Abd Allah ibn Tahir ya sa a kawo masa littafin daga ɗakin karatunsa. An kawo littafin a gaban malaman biyu. Ibn ‘Asakir ya rubuta a cikin Tarihin Dimashƙ cewa bayan wannan saɓanin, Ibn Rahwai ya ce wa ‘Abd Allah ibn Tahir, “Ka buɗe shafi na sha ɗaya na littafin, a layi na bakwai za ka sami abin da nake ta faɗa.”
The story of Ibn Róhwai, the teacher of Imam Bukhórõ, and his gift of memory is a story that has stuck to his name. The story about the memory of Ibn Rahwai is widely narrated in scholarly circles. Once he was discussing some juridical issues with another scholar in the private chambers of ‘Abd Allah ibn Tahir. They disagreed on the text of a certain book. Ibn Rahwai asked ‘Abd Allah ibn Tahir to have the book checked out from his library. The book was brought before the two scholars. Ibn Asókir writes in The History of Damascus that after this disagreement, Ibn Róhwai said to ‘Abd Allóh ibn ùóhir, “Open to the eleventh page of the book, on the seventh line you will find what I have been saying.”.
'Abdullahi ɗan Tahir ya juya zuwa shafi na goma sha ɗaya, sai ya same shi daidai kamar yadda Ibn Rahwai ya ambata. A nan take, 'Abdullahi ɗan Tahir ya tashi tsaye ga dama ta zo, ya ce wa Ibn Rahwai, "Na san kana da hukunce-hukuncen Shari'a da yawa da ka haddace, amma wannan baiwar da ba a taɓa gani ba ta kaifin hafizancinka lallai ta sa ni mamaki ƙwarai."
‘Abd Allah ibn Tahir flipped to the eleventh page and found it exactly as Ibn Rahwai had quoted. At this point, ‘Abd Allah ibn Tahir rose to the occasion and said to Ibn Rahwai, “I knew you had a lot of Shari‘a rulings put to memory, but this unprecedented revelation of your sharp memory has indeed left me wonderstruck.”.
Wannan lamari ba ya barin shakka game da kaifin ƙwaƙwalwar Ibn Rahwai, amma ashe ba gaskiya ba ne cewa muna samun Huffaz a kusan kowane yanki, birni da ƙauye, waɗanda ke karanta ayoyin Alƙur'ani kuma nan take suke iya gano wurin da suke a cikin Alƙur'ani? Gaskiyar magana ita ce, Ibn Rahwai ba shi kaɗai ba ne misali a cikin malamai waɗanda suka haddace Hadisan Annabi ﷺ.
This incident leaves no doubt about the sharpness of Ibn Rahwai’s memory, but is it not true that we find Huffaz in almost every area, city and village who recite ayas of the Qur’an and can instantly locate its place in the Qur’an? The reality is that Ibn Rahwai is not the only example amongst the scholars who memorized Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH).