از نعمت‌های بسیاری که الله (سبحانه و تعالی) بر امت بزرگوار مسلمان ارزانی داشته، این است که تمام زمین را پاک و برای او مسجد و محرابی بزرگ قرار داده است؛ محرابی که در هر گوشه‌ی آن الله (سبحانه و تعالی) پرستش می‌شود، چه در مساجد، چه در بازارها، چه در کوچه‌ها، چه در مدارس و دانشگاه‌ها، چه در خانه‌ها، چه در مرزها و جز آن. بنابراین تمام زمین مسجد است، و این مطلب از حدیثی روشن می‌شود که بخاری و مسلم از جابر بن عبدالله روایت کرده‌اند که رسول الله ﷺ فرمود: «به من پنج چیز داده شده که به هیچ پیامبری پیش از من داده نشده است: با ترسی که در دلِ دشمن افکنده شد، به اندازه‌ی یک ماه راه، یاری داده شدم؛ زمین برای من پاک و پاکیزه و مسجد قرار داده شد، پس هرگاه وقت نماز کسی از شما فرا رسید، هر جا که باشد نماز بگزارد؛ غنایم جنگی برای من حلال شد، که پیش از من برای هیچ‌کس حلال نبود؛ به من شفاعت داده شد؛ و هر پیامبری تنها به سوی قوم خود فرستاده می‌شد، اما من به سوی تمام مردم فرستاده شده‌ام.» رسول الله ﷺ به سوی تمام مردم فرستاده شد، زیرا الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «و ما تو را جز به عنوان فرستاده‌ای برای همه‌ی مردم نفرستادیم.» {سبأ: ۲۸} و الله (سبحانه و تعالی) بر امت مسلمان واجب کرده است که اسلام را به عنوان یک روش زندگی به تمام جهان برساند، چنان‌که می‌فرماید: «این‌گونه شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر مردم گواه باشید و پیامبر بر شما گواه باشد.» {بقره: ۱۴۳} از این رو یکی از مهم‌ترین وظایف این امت، تلاش برای گسترش دین الله (سبحانه و تعالی) است، زیرا او (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «???» [TMQ : ] این هدف با رهبری جهان تحقق می‌یابد، به منظور بیرون آوردن بشریت از تاریکی و هدایت آن به سوی نور، و برافراشتن پرچم اسلام، یعنی پرچم توحید (یگانگی الله)، عدالت و امنیت، بالاتر از هر چیز دیگر. پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «اسلام برتر است و چیزی نمی‌تواند بالاتر از آن باشد.» و از آنجا که زمین، چنان‌که در حدیثی پیش‌تر آمده، قرار است مسجدی بزرگ باشد، امت باید بکوشد تا زمین، این مسجد بزرگ، را پاک کند و پیام را در سراسر آن برساند، تا مردم را از پرستش بت‌ها و انسان‌ها بیرون آورد و به پرستش و پیروی از آفریدگار جهان، الله (سبحانه و تعالی) رهنمون سازد.

One of the many graces which Allah (swt) has bestowed upon the generous Muslim Ummah is the making of the whole earth pure, a mosque and a grand mihrab for her where Allah (swt) is worshipped in every single corner of it, whether in the mosques, in the markets, in the streets, or at schools and universities, in the houses, at the frontiers and so on. Therefore, the whole earth is a mosque, and this is indicated by the hadith reported by Bukhari and Muslim on the authority of Jabir ibn ‘Abdullah that the Messenger of Allah (saw) said, “I have been granted upon five things which were not granted to any other prophet before me: I have gained victory with awe from the distance of one month; the earth has been made sacred and pure and mosque for me, so whenever the time of prayer comes for anyone of you, he should pray wherever he is; the spoils of war have been made lawful for me, and these were never made lawful to anyone before; I have been granted shafa‘a (intercession); and every prophet was sent particularly to his own people, whereas I have been sent to all mankind.” The Messenger of Allah (saw) had been sent to all mankind, for Allah (swt) says, “And we have not sent you but as a Messenger to all mankind.” [TMQ 34:28] And Allah (swt) had made it an obligation upon the Muslim Ummah to carry Islam as a way of life to the whole world, for Allah (swt) says, “Thus We have made you into a just Ummah so that you can be witness against other nations, and the Messenger a witness over yourselves.” [TMQ 2:143] Therefore, one of the most important duties of this Ummah would be to work towards spreading the deen of Allah (swt), for He (swt) says, “???” [TMQ : ] This can be achieved by providing leadership to the world, in order to bring mankind out of the darkness and guide it to the light, and to fly high the banner of Islam, i.e. the banner of the tawheed (oness of Allah), of justice and security, above everything else. The Messenger of Allah (saw) said, “Islam stands highest and nothing else can stand above it.” And since the earth is meant to be a grand mosque, as mentioned in the hadith earlier, the Ummah should work towards purifying the earth, this grand mosque, and to carry the Message all over it, in order to lead people out of the worshipping of idols and people to the worshipping and the following the Creator of the universe, Allah (swt).

از آنجا که دیدگاه‌های اسلام درباره زندگی کلی و فراگیر است، مساجد ناگزیر بودند در قلب همه فعالیت‌های سازنده و مثبت زندگی قرار گیرند، تا نسل‌های صالح و شایسته شکل بگیرند.

Since Islam’s viewpoints in life are general and comprehensive, the mosques had to be at the heart of all life’s positive and constructive activities, in order to shape the righteous generations.

بنابراین، بر دولت اسلامی واجب است، و برای همهٔ مسلمانان کاری پسندیده است، که مساجدی در سراسر جهان بسازند. این مساجد شاخه‌هایی برای این مسجد بزرگ خواهند بود و به‌عنوان نقطه‌ی آغازی برای گسترش پیام و اجرای آن عمل خواهند کرد. از همین‌رو می‌بینیم که قرآن به ساختن مسجد ترغیب می‌کند و آن را نشانه‌ی ایمان قرار می‌دهد. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «مساجد خدا را تنها کسانی آباد می‌کنند که به خدا و روز آخرت ایمان دارند، و نماز را برپا می‌دارند، و زکات می‌دهند.» [سورۃ التوبہ: ۱۸] پیامبر خدا ﷺ نیز ساختن مسجد را تشویق کرد و آن را بسیار جذاب نمود، و تأکید فرمود که این کاری پاداش‌دار است. از عثمان بن عفان روایت شده که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «هر کس مسجدی برای خدا بسازد، و با آن خشنودی خدا را بجوید، خداوند برای او خانه‌ای در بهشت قرار می‌دهد.» ساختن مسجد نقطه‌ی آغاز گسترش و فتوحات اسلامی بود که بیشتر جهان را فراگرفت، زیرا مسجد در زندگی امت مسلمان نقشی حیاتی دارد. این امر را می‌توان از الگوی پیامبر خدا ﷺ دریافت، که همین‌که دولت اسلامی را در مدینه بنیان نهاد، ساختن مسجد را آغاز کرد. برای تأکید بر اهمیت بزرگ مسجد در شکل‌گیری جامعهٔ اسلامی، ایشان ﷺ شخصاً در کار ساختن آن مشارکت کرد. این مسجد نقطه‌ی آغازی شد برای اجرای عملی اسلام، هم در دولت و هم در جامعه.

Therefore, it is the duty of the Islamic State, and a desirable act for all the Muslims to build mosques all over the world. These mosques would serve as branches for this grand mosque, acting as a springboard to launch the spreading of the Message and its implementation. This is why we find that the Qur’an exhorts the building of mosques, making it a sign of belief. Allah (swt) says, “The mosques of Allah shall be visited and maintained by such as believe in Allah and the Last Day, and establish regular prayers, and pay zakat.” [TMQ 9:18] The Messenger of Allah (saw) also encouraged the building of mosques and made it very appealing, stressing that it is a rewarding act. It has been reported on the authority of ‘Uthman ibn ‘Affan that the Messenger of Allah (saw) said, “He who builds a mosque for the sake of Allah, seeking the pleasure of Allah, Allah would reward him with a dwelling in Heaven.” The building of a mosque was the starting point to the expansion and the Islamic conquests which engulfed most of the world, as it plays a vital part in the life of the Muslim Ummah. This can be seen from the example of the Messenger of Allah (saw), who began to build a mosque as soon as he (saw) established the Islamic State in Madinah. To emphasise the great importance of the mosque in the shaping of the Islamic society, he (saw) took part in the building work personally. This mosque served as the launching point towards the practical implementation of Islam within both the State and society.

اولین مسجد بسیار ساده و ابتدایی بود؛ ستون‌هایش تنه‌های درخت خرما بود و دیوارهایش از گل ساخته شده بود. اما این مسجد ساده، نخستین مدرسهٔ نهضت اسلامی و مقرّ دولت اسلامی بود. این مدرسه‌ای بود که رسول خدا ﷺ در آن اصحاب خود را تعلیم می‌داد، همان اهل بهشت که ستمگران را ادب کردند. در آن بنای ساده، پیامبر ﷺ مسلمانان را با اسلام پرورش داد، بدن‌ها و جان‌ها را پاکیزه ساخت، و حق، فرض، مندوب، مباح، مکروه و حرام را تعیین و روشن کرد.

The first mosque was very modest and basic, its pillars were palm trees and its walls were made of clay, but this modest mosque was the first school of the Islamic campaign, and the headquarters of the Islamic State. It was the school where the Messenger of Allah (saw) instructed his Sahabah, the dwellers of Heaven, who disciplined the tyrants. In that modest building, he (saw) cultured the Muslims with Islam, he (saw) purified the bodies and the souls, and defined the Truth, the fard (obligations), the mandub (recommended), the mubah (permitted), the makruh (disliked) and the haram (forbidden).