5 Karo tsakanin Wayewar Kai
5 The Clash between Civilisations
Tarihin Rikici tsakanin Musulunci da Sauran Wayewar Kai
The History of the Clash between Islam and other Civilisations
Rikici (sira'a) tsakanin addinai da wayewar kai tun can ya kasance, kuma abin da ya fi shafar mu shi ne rikicin tsakanin Musulunci da sauran addinai da wayewar kai. Gaskiya ne cewa Musulunci addini ne na gwagwarmaya tun daga lokacin da aka umarci Muhammad ﷺ ya bayyana gaskiya a fili har zuwa lokacin da Tashin Kiyama zai tabbata. Lokacin da aka umarce shi ﷺ ya yi magana a fili da abin da aka umarce shi, gwagwarmayar hankali ta fara tsakanin ra'ayoyin Musulunci da ra'ayoyin kufr. Wannan gwagwarmayar hankali ta ci gaba har zuwa zamaninmu. Ba ta tsaya ba, kuma ba a yarda ta tsaya ba, duk da abin da aka kara mata na sauran nau'ikan gwagwarmaya. Gwagwarmayar hankali ita ce karyata tunani da salo masu kaifi, da tsanani da ƙarfi. Manzo ﷺ ya aikata ta don aiwatar da umarnin Allah (SWT). Saboda haka Ya (SWT) yakan ce:
The clash/struggle (sira'a) between religions and civilisations is ancient, and what concerns us is the clash between Islam and other religions and civilisations. The truth is that Islam is a deen of struggle from the time when Muhammad (PBUH) was commanded to come out openly with the truth until the Hour is established. When He (PBUH) was ordered to speak out openly what he was commanded, the intellectual struggle commenced between the concepts of Islam and the concepts of kufr. This intellectual struggle has continued until our time. It has not stopped nor is it allowed to stop, despite what was added to it of other types of struggle. The intellectual struggle is refuting thoughts with sharp styles, and with intensity and harshness. The Messenger (PBUH) performed it in execution of the command of Allah (SWTH). So He (SWTH) would say:
"Lalle ku da abin da kuke bautawa baicin Allah, kuna makamashin Jahannama! Lalle ku za ku shige ta" [TMQ Al-Anbiya: 98].
"Verily you and what you worship besides Allah are fuel for the Hellfire! Surely you will enter it" [TMQ Al-Anbiya: 98].
Da, kuma:
And:
Mai yawan zagi, mai yawo da maganganun batanci. Mai hana alheri, mai ketare iyaka, mai zunubi. Azzalumi, bayan duk wannan, kuma haifaffen haram.
"A slanderer, going about with calumnies. A hinderer of good, transgressor, sinful. Cruel, after all that, base-born" [TMQ Al-Qalam: 11-3].
Da, kuma:
And:
Sa'an nan lalle ne ku, ɗ, masu ɓata, masu ƙaryatawa. Lalle za ku ci daga itacen Zaqqum. Sa'an nan za ku cika cikunanku da shi. Ku sha ruwa mai tafasa a kansa. Sa'an nan za ku sha shan raƙumi mai ƙishirwa. Wannan shi ne abin karɓarsu a Ranar Sakamako! Mun halicce ku, to me yasa ba ku yin imani ba?" [TMQ Al-Waqi'a: 51-57].
"Then, verily, you misguided, deniers. You will surely eat of the tree of Zaqqum. Then you will fill bellies therewith. Drink boiling water on top of it. So you will drink the drinking of thirsty camels. That will be their entertainment on the Day of Recompense! We created you, so why do you not believe?" [TMQ Al-Waqi’a: 51-7].
Da, kuma:
And:
"Lalle masu laifi suna cikin ɓata, kuma za su ƙone!" [TMQ Al-Qamar: 47] Kuma:
"Verily the criminals are in misguidance and will burn!" [TMQ Al-Qamar: 47] And:
Sa'an nan mu yi addu'a, mu roki la'antar Allah a kan masu musunta. [TMQ Al-Imran: 61].
"Then we pray and invoke the curse of Allah upon the deniers" [TMQ Al- Imran: 61].
Da, kuma:
And:
"Ya lalace hannayen Abu Lahab, kuma ya lalace" [TMQ Al-Masad: 1].
"Perish the hands of Abu Lahab and he has perished" [TMQ Al-Masad: 1].
Da, kuma:
And:
"Lallai mai ƙin ku shi ne zai zama wanda aka yanke wa baya" [TMQ Al-Kauthar: 3]. Wannan gwagwarmayar ilimi ba ta sabawa maganarsa (SWTH) ba:
"Verily the one who makes you angry will be cut off" [TMQ Al-Kauthar: 3]. This intellectual struggle does not contradict with His (SWTH) saying:
"Ka kira zuwa ga hanyar Ubangijinka da (hikima) da wa'azi mai kyau. Kuma ka yi muhawara da su da abin da yake mafi kyau. Lallai Ubangijinka Shi ne Mafi sani game da wanda ya ɓace daga hanyarSa, kuma Shi ne Mafi sani game da waɗanda aka shiryar." [TMQ Al-Nahl: 125] Wannan ne saboda (hikima) a nan ita ce hujja ta hankali (burhan 'aqli) da kuma dalili mai ƙarfi wanda ba a iya ƙaryata shi (hujjat damigha); kuma wa'azi mai kyau shi ne tunatarwa mai kyau. Tunatarwa mai kyau ita ce ta hanyar burge tunani da motsin zuciya tare, kamar faɗinSa (SWTH):
"Invite to the way of your Lord with (hikma) and fair preaching. And argue with them with what is better. Verily your Lord knows best who has gone astray from His way and He knows best those who are guided." [TMQ Al-Nahl: 125] This is because the (hikma) here is the intellectual proof (burhan 'aqli) and the irrefutable evidence (hujjat damigha); and the fair preaching is the beautiful reminder. The beautiful reminder is by impressing the thoughts and emotions collectively like His (SWTH) saying:
"Kada ku yi jayayya da Ahlul Kitab sai dai da abin da yake mafi kyau, sai dai waɗanda suka yi zalunci daga cikinsu." [TMQ Al-Ankabut: 46] Abin da yake mafi kyau shi ne a kau da kai daga cutarwarsu gare ku a cikin jayayyar. Amma waɗanda suka yi zalunci ta hanyar yaƙi ko ƙin karɓar aiwatar da mulki a kansu da biyan jizyah, to jayayya da su ta hanyar takobi take. A matsayin misali na gwagwarmayar hankali da aka ruwaito game da Shi ita ce abin da Ibn Abi Shaiba da Abdurrazzaq suka ruwaito a cikin Musnadensu, da kuma marubutan Siyar da sauransu, daga Qatadah cewa "Manzon Allah ﷺ ya ce wa wani mutum:
"Argue not with the People of the Book except with that which is better except those who do wrong among them." [TMQ Al-Ankabut: 46] That which is better is to turn away from their harm to you in the argument. As for those who do wrong through fighting or refusing the enforcement of the rule upon them and the paying of jizyah, arguing with them is by the sword. As an example of intellectual struggle narrated regarding Him is what ibn Abi Sheeba and Abdurrazaq reported in their Musnads,as well as the writers of the Seerah and others, from Qatadah that "the Messenger of Allah (PBUH) said to a man:
"Ka musulunta, Abu Al-Harith." Kiristan ya ce: "Na riga na musulunta." Sai ya ce: "Ka musulunta, Abu Al-Harith." Kiristan ya ce: "Na riga na musulunta." Sai ya ce masa a karo na uku: "Ka musulunta, Abu Al-Harith." Kiristan ya ce: "Na riga ka musulunta." Sai ya yi fushi ya ce: "Kana karya. Abubuwa uku ne suka hana tsakanin ka da Musulunci: Sayen giya (bai ce: 'Shan giya' ba), cin alade da kuma kiran wani yaro ga Allah." Kuma As-Sana'ni ya ruwaito a cikin 'Tafseer' dinsa daga Abdurrazaq daga Qatadah cewa Ubayy bin Khalaf ya zo da wani hakori mai rubewa yana watsa shi cikin iska, ya ce: "Shin Allah zai rayar da wannan, ya Muhammad?" Sai Annabi ﷺ ya ce:
'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam.' So he said: 'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam.' So he said to him the third time: 'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam before you.' So he became angry and said: 'you lie. Three matters barred between you and Islam: Your purchasing of wine (he did not say: 'Your drinking wine'), your eating the pig and your invoking a child for Allah.'" And As-Sana'ni reported in his 'Tafseer' from Abdurrazaq from Qatadah that Ubayy bin Khalaf came with a decaying tooth while scattering it in the wind and said: Will Allah give life to this, O Muhammad? The Prophet (PBUH) said:
"Na'am, Allah zai rayar da shi, ya kuma sa ka mutu, ya shigar da kai Wuta!" Al-Hakim ya ruwaito a cikin "Al-Mustadrak" ya kuma tabbatar da ingancinsa daga Jabir bin Abdullah (RA), wanda ya ce:
"Yes, Allah will give life to it and cause you to die and enter you into the Fire!" And Al-Hakim reported in 'Al-Mustadrak' and authenticated it from Jabir bin Abdullah (ra) who said:
Quraysh sun taru-taru wata rana, sai Utbah bin Rabi'ah ya zo wurinsu ya ce: Ya Muhammadu, shin kai ka fi ko Abdullahi?...Manzon Allah ﷺ ya yi shiru. Sai Manzon Allah ﷺ ya ce: Ka gama? Ya ce: Eh. Sai Manzon Allah ﷺ ya karanta: "Bismillahi r-Rahmani r-Raheem. Ha Meem. Saukar Ubangiji mai rahama, mai jin kai..." har ya kai ga: "Amma idan suka juya baya, to ka ce: Na gargadge ku da walkiya mai kama da walkiyar 'Ad da Thamud." [TMQ Fussilat: 1-13] Utbah ya ce masa: Ya isa, ya isa. Kana da wani abu banda wannan? Ya ce: A'a. Sai ya koma wurin Quraysh, suka ce masa: Me ke bayanka? Ya ce: Ban bar wani abu da na yi tunanin za ku ce masa ba face na fada masa. Suka ce: Ya amsa maka? Ya ce: Eh. Na rantse da wanda ya kafa tsarin nan, ban fahimci komai ba daga abin da ya ce face ya gargade ku da walkiyar 'Ad da Thamud. Suka ce: Kaico a gare ka, mutum ya yi maka magana cikin Larabci ba ka san abin da ya ce ba? Ya ce: A'a, na rantse da Allah, ban fahimci komai ba sai ambaton walkiya. Wannan wani bangare ne na abin da aka ruwaito daga gare shi na gwagwarmayar hankali.
"Quraysh convened one day and Utbah bin Rabi'ah came to him and said: O Muhammad, are you better or Abdullah?...The Messenger of Allah was silent. Then the Messenger of Allah said: Have you finished? He said: Yes. So the Messenger of Allah recited: 'Bismillah ir-Rahmaan ir-Raheem. Ha Meem. A revelation from Allah, ir- Rahmaan, ir-Raheem' until he reached: 'But if they turn away, then say: 'I have warned you of a lightning bold like the lightning bolt of 'Ad and Thamud' [TMQ Fussilat: 1-13] Utbah said to him: It is enough, it is enough. Have you anything other than this? He said: No.So he returned to Quraysh and they said: What is behind you? He said: I did not leave anything that I thought you would say to him except that I said to him. They said: Did he answer you? He said: Yes. By the One who set upright the structure, I understood nothing of what he said except that he warned you of a lightning bolt of 'Aad and Thamud. They said: Woe unto you, a man spoke to you in Arabic and you do not know what he said? He said: No, by Allah, I understood nothing except mentioning the lighting bolt." This is some of what was narrated from him of intellectual struggle.
Haka kuma wasu daga cikin Sahabbai sukan yi. Daga cikin wannan akwai abin da Ibn Ishaq ya ruwaito da isnadinsa daga Az-Zubair, wanda ya ce: "Mutum na farko da ya karanta Alkur'ani a fili a Makka bayan Manzon Allah ﷺ shi ne 'Abdullahi bin Mas'ud (ra). Ya ce: Wata rana sahabban Manzon Allah ﷺ suka taru suka ce: Wallahi, Quraishawa ba su taba jin an karanta Alkur'ani a fili ba tukuna, to wane mutum ne zai sa su ji shi? 'Abdullahi bin Mas'ud ya ce: Ni. Suka ce: Lallai muna tsoron su a kanka. Muna nufin mutum wanda yana da 'yan uwa da za su kare shi daga mutane idan sun yi masa mummunan shiri. Ya ce: Ku bar ni. Allah (SWTH) zai kare ni. Ya ce: Washegari, bin Mas'ud ya zo wurin maqami (na Ibrahim a Ka'aba) da safe ya karanta:
Likewise, some of the Sahabah would do this. Of this is what ibn Ishaq narrated with his chain from Az-Zubair who said: "The first to loudly recite the Qur'an in Makkah after the Messenger of Allah was 'Abdullah bin Mas'oud (ra). He said: The companions of the Messenger of Allah assembled one day and said: By Allah, the Quraysh have not heard the Qur'an being loudly recited yet, so which man will make them hear it? 'Abdullah bin Mas'oud said: Me. They said: Verily we fear them against you. We intend a person who has kinsfolk who protect him from the people if they have evil designs upon him. He said: Leave me. Allah (SWTH) will protect me. He said: On the morrow, bin Mas'oud came to the maqam (of Ibrahim at the Ka'aba) in the forenoon and recited:
'Ar-Rahmaan. Ya koyar da Alkur'ani' [TMQ Ar-Rahman: 1-2]. Sai ya fuskance su yana karanta shi. Ya ce: Sun yi tunani a kansa, sannan suka fara tambaya: Me ibn Umm 'Abd yake cewa? Ya ce: Sai suka ce: Yana karanta wasu daga cikin abin da Muhammadﷺ ya zo da shi. Don haka suka tashi suka fara bugun fuskarsa, shi kuwa ya ci gaba da karatu har zuwa abin da Allah ya so ya kai shi. Sannan ya koma wajen abokansa, fuskarsa ta shafu. Suka ce masa: Wannan ne abin da muka ji tsoro a kanka. Ya ce: Makiyan Allah ba su taba zama abin raina a gare ni ba kamar yanzu, kuma idan kuna so, zan sake tashi gobe in yi irin haka. Suka ce: A'a, ya isa haka, abin da ka fadi. Ka sa su ji abin da suke kyama. Ibn Kathir ya ruwaito a cikin 'Jami' Al-Masaneed wa As-Sunan': "Daga Hatib wanda Manzon Allahﷺ ya aika wajen Juraij bin Mina, wanda shi ne Muqawqis na Alexandria, wanda ya ce masa: Me yasa Annabinku ba ya yi addu'a a kan wadanda suka kore shi daga kasarsa? Ya ce masa: Kamar yadda Annabinku bai yi addu'a a kan wadanda suka yi niyyar kashe shi ba har Allah ya dauke shi zuwa gare Shi. Ya ce masa: Ka yi abin kirki. Kai mutum ne mai hikima, yana zuwa daga mutum mai hikima." Al-Hakim ya ruwaito a cikin 'Al-Mustadrak' ya ce (hadithin) sahihi ne bisa sharuddan malaman hadisi biyu (Al-Bukhari da Muslim): "Daga Abu Musa (ra) wanda ya ce: Manzon Allahﷺ ya umarce mu da mu tafi kasar Najashi. Labarin ya kai ga Quraishawa, sai suka aika Amru bin Al-As da 'Amara bin Al-Waleed, suka tattara kyauta ga Najashi. Suka zo mana, suka wuce zuwa wajen Najashi, suka isa gare shi da kyaututtuka, suka sumbaci hannunsa suka yi masa sujada. Sai Amru bin Al-As ya ce: Lallai wasu mutane daga cikinmu sun ki addininmu, kuma suna cikin kasarka. Najashi ya ce masa: A cikin kasata? Ya ce: Eh. Ya ce: Ku aiko su gare ni. Ja'far ya ce mana: Kada wani daga cikinku ya yi magana. Ni ne mai magana a madadinku yau." Saboda haka muka isa wurin Najashi yayin da yake zaune a majalisarsa, Amru yana hannunsa na dama, 'Amara kuma yana hannunsa na hagu, sannan limamai da malamai na addini suna zaune (samatin). Amru da 'Amara suka ce masa: Ba sa yi maka sujada. Lokacin da muka isa wurinsa, limamai da malamai da ke tare da shi suka tsawata mana: Ku yi wa sarkinku sujada. Ja'far ya ce: Ba mu yin sujada sai ga Allah. Najashi ya ce masa: To wane ne shi? Ya ce: Lalle Allah (SWTH) ya aiko mana da Manzonsa (SWTH) a cikinmu, kuma shi ne Manzon da Isa ya yi bushara da zuwansa bayansa, mai suna Ahmad. Ya umurce mu da bauta wa Allah ba tare da mun haɗa wani abu da Shi ba, da tsayar da salla, da bayar da zakka,
'Ar-Rahmaan. Has taught the Qur'an' [TMQ Ar-Rahman: 1-2]. Then he faced them reciting it. He said: They contemplated it then began asking: What is ibn Umm 'Abd saying? He said: Then they said: He is reciting some of what Muhammad came with. So they stood and began striking upon his face and he maintained reciting what Allah willed that he reaches. Then he left to his companions, and he had been affected in the face. They said to him: This is what we feared for you. He said: The enemies of Allah were no more contemptible to me than now, and if you wish I will awake for the like tomorrow. They said: No, it is enough for you, what you said. You have made them hear what they detest." And ibn Kathir reported in 'Jami' Al-Masaneed wa As-Sunan': "From Hatib whom the Messenger of Allah (PBUH) had sent to Juraij bin Mina who was the Muqawqis of Alexandria who said to him: Why does your Prophet not invoke against those who expelled him from his land? He said to him: Just as your Prophet did not invoke against those who intended to kill him until Allah raised him to Him. He said to him: You have acted well. You are a wise man coming from a wise man." And Al- Hakim reported in 'Al-Mustadrak' and said (it is) saheeh upon the conditions of the two Sheikhs (Al-Bukhari and Muslim): "From Abu Musa (ra) who said: The Messenger of Allah commanded us to depart to the land of An-Najashi. That reached Quraysh and they sent Amru bin Al-As and 'Amara bin Al-Waleed, and they collected gifts for An- Najashi. They came to us and advanced to An-Najashi, arrived to him with gifts, kissed him and prostrated to him. Then Amru bin Al-As said: Verily a folk from us disliked our religion and they are in your land. An- Najashi said to him: In my land? He said: Yes? He said: Send them to me. Ja'far said to us: Let none of you speak. I am your speaker today. So we reached An-Najashi while he was sitting in his assembly, Amru at his right and 'Amara at his left, and the priests and monks seated (samatin). Amru and Amara said to him: They do not prostrate to you. When we reached him, the priests and monks with him chided us: Prostrate to your king. Ja'far said: We do not prostrate except to Allah. An-Najashi said to him: And who is that? He said: Verily Allah (SWTH) sent among us His (SWTH) Messenger, and he is the Messenger that Isa prophesied (to come) after him whose name is Ahmad. He commanded us to worship Allah without associating anything with Him, to establish the prayer, pay the zakat,
Ya umurce mu da aikin alheri, kuma ya hana mu aikin sabo. Ya ce:
and he commanded us the good and forbade us from the evil. He said:
Maganganunsa sun ba mutane mamaki. Sa'ad da Amru ya ga haka, sai ya ce masa: Allah ya sa sarki ya yi nasara. Suna adawa da kai game da Isa ɗan Maryam. Sai An-Najashi ya ce wa Ja'far: Me abokinka yake faɗa game da ɗan Maryam? Ya ce: Yana faɗa game da shi maganar Allah: {Shi ruhun Allah ne da kalmarSa wadda Ya jefa zuwa ga Maryam budurwa wadda babu mutumin da ya taɓa ta}. Sai An-Najashi ya ɗauki sanda daga ƙasa, sa'an nan ya ɗaga shi ya ce: Ya ku firistoci da malamai, ba su wuce faɗin wannan ba abin da kuke faɗa game da Isa ɗan Maryam. Barka da zuwa gare ku da kuma wanda kuka zo daga gare shi. Hakika ina shaida cewa shi Manzon Allah ne ﷺ, kuma shi ne wanda Isa ɗan Maryam ya yi bishara da shi. Da ba don abin da nake kai na sarautata ba, da na tafi wurinsa har in ɗauki takalmansa. Ku zauna a ƙasata muddin kuna so, sai ya umarta a ba su abinci da tufafi. Ya kuma ce: Ku mayar wa waɗannan biyu kyautarsu. Ahmad ya ruwaito wannan hadisi cikin tsawo daga Umm Salama (ra), kuma ya fi cikakken bayani fiye da hadisin Abu Musa (ra). Al-Haithami ya ruwaito shi a cikin "Al-Majma'a" ya ce: Mazajen da ke cikinsa mazajen ingantattun hadisai ne, sai dai ibn Ishaq, kuma ya bayyana cewa ya ji shi. Musulmai sun ci gaba da gwagwarmaya da addinai da wayewar kafirci bayan rasuwarsa ﷺ, a gwagwarmayar ilimi da ta soja, kamar yadda za a bayyana daga baya, har sai da Musulunci ya yaɗu a yankunan duniyar dā, sai ɗan kaɗan kawai ya rage. Mutane suka shiga Musulunci cikin taro, suka bar addinansu da wayewarsu na dā, suka zama al'umma guda sabuwa, akidarta guda, tunaninta guda, hangenta na rayuwa guda, tsarinta guda, muradinta guda, babban burinta kuma guda, wato ɗaukaka kalmar Allah. Ta ɗauki matsayin ƙasa jagora a duniya, garuruwanta kuma suka zama cibiyoyin haske ga tunani mai wayewa, da akidar tauhidi da shari'a mai adalci. Sun ɗauki Littafi da Sunnah, da harshen Larabci, zuwa duniya, har Musulunci ya zama akidar kowa, sha'awar harshen Larabci kuma ta yi girma, har ta kai ga bayyanar mujtahidai da malaman harshe a tsakaninsu, ba tare da bambanci tsakanin Balarabe da wanda ba Balarabe ba, har suka zama 'yan'uwa ta alherin Allah. A yau, muna ganin wani mummunan yaƙi da harshen Larabci don raba shi da Musulunci ta hanyoyi marasa kyau kamar kira zuwa ga amfani da harshen yau da kullum, rubuta sauran harsunan Musulmi da haruffan Latin, da kuma ɗaukar harsunan yau da kullum na gida a matsayin Larabci. An sani cewa ba zai yiwu ga wanda ba ya sanin Larabci ya fahimci Musulunci ba, balle ya yi ijtihadi da shi. Suna son Larabci ya zama kamar Latin da Suryani, ta yadda babu wanda zai fahimci Musulunci sai ƙwararru a wannan harshe da ba a amfani da shi. A zahiri, suna son ya zama harshe matattu. Ta yaya wanda ba ya fahimtar Larabci zai iya fahimtar khabar (labari), insha'a (jumla ta inshâ'i), 'amr (umarni), nahy (hani), haqeeqa (ma'ana ta zahiri) da majaz (ma'ana ta alama), 'illah (dalili), sabab (sanadi), sharṭ (sharaɗi), ma'ani (hana), a'amm (gama-gari), khaas (kebantacce), mutlaq (fitacce), muqayyad (takaitacce), ma'anonin fili na lafazi (mantooq) da waɗanda ake fahimta (mafhoom) da iltizam (wajabci), ma'anonin haruffa, sarrafa kalmomi, nahawu da sauransu? Duk waɗannan wajibi ne don fahimtar nassosin Shari'a. Duk wanda ya yi kira zuwa ga wannan makiyin Musulunci ne, kuma duk wanda ya yi wa Musulmi ruɗi da waɗannan ƙarairayi wawa ne.
Duk da haka, karɓar addinin Allah (SWTH) bai kasance gabaɗaya ba, cikakke kuma kammalalle, ko da a cikin Larabawa kansu. Addinai da wayewar da aka ci da yaƙi sun ci gaba da kasancewa. A farko sun yi rauni saboda ɓacewar yanayin da ke ba su damar girma. Don haka motsin zindiƙai (zanadiqa) ya ci tura aka murkushe shi. Sai dai sakaci da harshen Larabci daga baya ya kai ga rufe ƙofofin ijtihadi da rikicewar fahimtar hukunce-hukunce, wanda ya raunana Daula har ta zama ƙananan jihohi. Wasu tunanin tsoffin wayewa sun shiga cikin Musulmai kamar ra'ayin zuhudu da azabtar da jiki daga falsafar Hindu, ƙabilanci a wasu, ra'ayoyin ma'anoni ɓoyayyu (batiniyya) a wasu, da karkata ga ballewa daga cibiyar Khilafah, waɗanda suka raunana Daula suka dakatar da fitintinun cin ƙasashe. Haka ma, Crusaders da Tatars sun yi marmarin ta har sai Ottomans suka zo, suka haɗa yawancin yankunan Daula ƙarƙashin ikonsu, suka sake fara cin ƙasashe. Sai dai soja ne ya mamaye tafiyar ba tare da ɗaukar akida yadda ya kamata ba, don haka al'umman ƙasashen da aka ci ba su narke cikin tukunyar Musulunci ba kamar yadda ya faru a cin ƙasashe na farko. Ana iya ganin bambanci tsakanin al'ummar Uzbek, Tajik, Pushtun, Turkawa, Berber, Indiyawa, (Ad-Deelam), Turkmen da Kurdawa, da ƙaunarsu ga Musulunci da riƙonsu da shi, da kuma al'ummomin da aka ci a zamanin Ottomans kamar Serbiyawa, Girkawa, Hungariyawa, Croatiyawa, Romaniyawa da sauransu. Waɗannan sun yi saurin ƙulla makirci tare da Yammacin duniya a kan Musulunci da Daularsu, ba su taɓa hakura ba duk lokacin da aka ba su damar ramuwa. Sannan mamayar al'adu da ta wa'azi a kan Musulunci suka fara, har wayewar Yamma ta cimma lalata Daular Musulunci, ta watsa ta gida-gida, ta raba al'ummar Musulmai. Har ila yau, Jari-hujjar Yammacin Duniya bai tsaya a wannan iyaka ba; a maimakon haka sai ya yi aiki don yada ra'ayoyinsa na kishin kasa, kishin al'umma, dimokuradiyya, 'yanci, ka'idoji da mutane suka kirkira, da iyakokin kirkirarru a tsakanin Musulmai. Ya nada kan waɗannan kananan kasashe shugabanni masu cin hanci wadanda suke kawance da shi, wadanda ke tabbatar da tasirinsa da ra'ayoyinsa, suke kare muradunsa, suke kiyaye rarrabuwa, suke karkata daga tafarkin Allah, kuma suke adawa da duk wani mutum mai gaskiya wanda ya yi yunkurin 'yantar da kansa daga igiyarsu. Wadannan shugabanni suna samun taimako daga masu fafutukar ilimi, 'yan amshin shatan Yamma, wadanda ke kira zuwa ga tunanin Yammacin Duniya da himma, suna kare su, kuma suna gwagwarmaya da wayewar Musulunci, suna tsayawa tare da makiyin al'ummar Musulmai da gaskiya marar hankali. Makiya 'yan Salibiyya da wakilansu daga cikin masu fada a ji a kasashen Musulmai sun sanya kafofin watsa labarai da ilimi karkashin ikonsu, don haka suka zama batattu kuma masu batarwa. Wannan hari na hankali bai tsaya ba, don haka kira zuwa ga ra'ayoyin wayewar Yammacin Duniya, abin da suke kira 'yanci, dimokuradiyya, bambancin ra'ayi, al'umma mai zaman kanta, kasar da ke da cibiyoyi, hakkokin dan Adam, hakkokin mata, dangantakar kishin kasa, tattaunawar addini da sauransu, yana ci gaba da gudana sosai. Saboda haka ana iya dauka a zahiri cewa gwagwarmayar hankali ce mai tsanani tsakanin wayewa biyu; ta Musulunci da ta Jari-hujja. Wannan karo a bayyane yake har ba ya bukatar hujja, domin muna rayuwarsa kullum, duk da yadda wasu masana da masu fada a ji na Jari-hujja ke kokarin boye shi ta hanyar murdiya da yaudara. Misali, muna samun tsohon shugaban Amurka Nixon yana cewa a cikin 'Dama Mai Kyau (al-fursa as-saniha)': "Kebewarmu tana saba wa dabi'unmu da imaninmu na addini, wadanda ke kira ga yada nagarta a ko'ina cikin duniya." Haka kuma yana cewa a cikin littafinsa 'Nasara Ba Tare Da Yaki Ba': "Akidar Musulunci ta juyin-juya-hali martani ce ga zamantakewa." Kwaminisanci yana alkawarin juya agogon tarihi zuwa gaba, kuma tsattsauran addinin Musulunci yana mayar da shi baya…Masu juyin-juya halin kwaminisanci da na Musulunci abokan gaba ne a fannin akida, amma sun karɓi buri guda: burin samun mulki ta kowace hanya da ta wajaba, da manufar kafa mulkin kama-karya mai rinjaye bisa akidunsu, waɗanda ba za a iya jurewa ba.” Muna ganin Berlusconi, Firayim Ministan Italiya na yanzu, yana cewa: “Dole ne mu san girman wayewar kanmu. Gabas za ta ci gaba da karkata zuwa wayewar Yamma, kuma wannan karkatarwa za ta ƙara ƙaruwa. Hakan ya taɓa faruwa a duniyar kwaminisanci, kuma ya faru a wasu sassan duniyar Musulunci.” Teri Larson, mai daidaita tsarin Oslo, ya yi maraba da karkatar Musulmin Falasɗinu zuwa daidaitawa da Yamma. Wani memba na tawagar Yahudawa a Oslo da Wye River, Ori Speer, ya ambata a littafinsa ‘Hanyar (Al-Maseera)’: “Mayafai sun fara ɓacewa daga kawunan mata, kuma tufafi sun fara gajarta daga ƙasa, lamarin da Larson ya yi maraba da shi, yana ganin yana nuna karkata zuwa daidaitawa da Yamma.” A gaskiya mata ba za su kuskura su yi haka ba a lokacin Intifada ta farko kafin Oslo. Mun kuma ga Phyllis Oakley, tsohuwar Mataimakiyar Sakatare a Ma’aikatar Harkokin Wajen Amurka, tana cewa: “Mun yarda da waɗanda ke cewa ba za a iya kauce wa rikicin wayewa ba.” Madeleine Albright, tsohuwar Sakatariyar Harkokin Wajen Amurka, ta ce: “An kai mana hari saboda asalinmu. Muna bin tsarin duniya baki ɗaya kuma muna kare dimokuraɗiyya, ’yanci da al’umma buɗaɗɗiya. Wannan shi ne ainihin ruhin Amurka wanda ba za mu ja da baya daga gare shi ba” (mujallar Al-Quds tana ambato daga fassarar kalaman Nathan Charles- Washington). Paul Kennedy, farfesa a fannin tarihi a Jami’ar Yale ta Amurka, ya ce: “Yana da wuya a guje wa kammalawa cewa haɗarin harin ta’addanci ba zai ƙare ba. Haka kuma ba mu cimma nasara mai girma ba wajen hana aukuwar waɗannan hare-hare.” Aljani ya fito daga wuyan kwalba kuma yana ɗauke da ruhin ramuwar gayya; motar bam ta zama bam ɗin jirgin sama (mujallar Al-Quds, a cikin kalmomin da aka fassara, 22.9/2001). Tsohon shugaban Yahudawa, Hertzog, ya ce a gaban majalisar Poland a 1992: "Annobar tsattsauran ra'ayin Musulunci tana yaduwa da sauri. Ba kuma barazana ce ga Yahudawa kaɗai ba; a'a, ga dukan ɗan adam baki ɗaya" (mujallar Al-'Arabi, lamba 514). Shimon Peres ya ce: "Tsattsauran ra'ayi ya zama babbar barazanar zamani bayan rushewar gurguzanci" (mujallar Al-'Arabi, lamba 514). Cyrus Vance, tsohon sakataren harkokin wajen Amurka, ya ce: "Dole ne mu yi taka-tsantsan kuma mu kasance da ƙudiri wajen mu'amala da waɗannan masu tsattsauran ra'ayi waɗanda ba za a iya hasashen ayyukansu ba" (mujallar Al-'Arabi, lamba 514). Ƙamusun al'adu na Faransa ya bayyana Muhammadﷺ da cewa: "Anti-Christ, mai sace mata, kuma babban maƙiyin hankalin ɗan adam."
Waɗannan da irinsu a fili suke nuna ƙiyayyarsu ga Musulunci, kuma maganganunsu alama ce bayyananniya cewa suna gudanar da gwagwarmayar hankali mai tsanani da wayewar Musulunci ta hanyar wayewarsu ta Jari-hujja. Sai dai akwai wani rukuni da yake ƙoƙarin yayyafa toka a idanun Musulmi da ruɗar da su, don ci gaba da sanya su cikin barci da hana su yin canji, alhali kuwa ba su da ƙarancin adawa ga Musulunci da mutanensa. Saboda haka muna ganin tsohon shugaban Amurka Clinton yana cewa: "Abokin gābanmu a Gabas ta Tsakiya shi ne tsattsauran ra'ayi," kuma ya ƙi amincewa da ra'ayin karon wayewa. Haka kuma ya ce gwagwarmayar da ake yi yanzu ba ta da alaƙa da Musulunci; gwagwarmaya ce da ƙungiyoyin tsattsauran ra'ayi waɗanda ke ɓoye da addini da kishin ƙasa. Ya ƙara da cewa hakan yana sabawa koyarwar Musulunci, kuma ya jaddada cewa Musulunci ƙarfi ne mai ƙarfi na haƙuri da daidaito a duniya" (mujallar Al-'Arabi, lamba ta 514). Louis Mitchell, ministan harkokin wajen Belgium, yana cewa a sharhin maganganun Berlusconi da aka ambata a sama: "Idan firaministan wata ƙasa memba a Tarayyar Turai ya yi magana da wannan hujja, to ana ƙin hakan gaba ɗaya. Ra'ayin cewa wata wayewa ta fi wata wayewa daraja ko kuma ta fi ci gaba ana ɗaukarsa a matsayin sabawa ƙimar Turai da dukanmu muke gaskatawa da ita." (dandalin nazari da aka ambata a sama na Al-Jazeera). Ko da Bush ƙarami, wanda ya bayyana "Yaƙin Salibiyya" a fili ya sanar da shi, hakan bai hana shi ziyartar Cibiyar Musulunci da ke Washington ba, yana kwatanta Musulunci a matsayin addinin zaman lafiya. Irinsa kuma shi ne abokin tafiyarsa a wannan yaƙin neman zaɓe, Firaministan Birtaniya Blair, wanda ya kwatanta Musulunci a matsayin addinin zaman lafiya, kuma ya yi amfani da ma'anar wannan aya mai girma a matsayin hujja:
These and their like explicitly state their enmity to Islam, and their statements are a clear indication that they practice with their Capitalist civilisation violent intellectual struggle against the Islamic civilisation. However, there is another group that attempts to blow ashes in the eyes and delude Muslims, in order to perpetuate their anaesthetisation and make them desist from generating change, while they are not less hostile to Islam and its people. So we find the former American president Clinton say: "Our enemy in the Middle East is extremism, and he rejected the idea of the clash of civilisations. Similarly he said that the current struggle has no relationship with Islam; it is however a struggle against extremist forces that hide with religion and nationalism. He added saying: that it contradicts with Islamic teachings and emphasised that Islam is a powerful force for tolerance and moderation in the world" (Al-'Arabi magazine number 514). Louis Mitchell, Belgian foreign secretary, says in comment upon the above-mentioned statements of Berlusconi: "When a prime minister of a member state of the European Union speaks with this logic, this is completely rejected. The view that any civilisation is better or of more advanced position than other civilisations is considered as contradicting European values in which we all believe" (above mentioned study circle of Al-Jazeera). Even Bush Jr. who declared openly the 'Crusade' and announced it, this did not prevent him from visiting the Islamic Centre in Washington and describing Islam as a deen of peace. Similar to him is his partner in this campaign, the British Prime Minister Blair, who described Islam as being a deen of peace, and he used as evidence the meaning of the noble ayah:
"Duk wanda ya kashe rai ba don wani rai ba, ko don (yada) ɓarna a cikin ƙasa, to kamar ya kashe dukan mutane ne" [TMQ Al-Ma'idah: 32]. Wajibi ne Musulmi kada a ruɗe shi da kalmomin yaudara da irin waɗannan mutane ke faɗa, domin ayyukansu suna nuna zurfafan ra'ayoyinsu, ba maganganunsu na ƙarya ba, waɗanda ba sa yaudarar Musulmi.
"Whoever kills a soul for other than a soul or (to spread) mischief in the earth, it is as if he killed all of mankind" [TMQ Al-Mai’dah: 32]. It is imperative that Muslims are not beguiled by deceptive words said by the like of these, for their deeds reveal their deep rooted feelings, not their false words, which do not fool a Muslim.
Waɗannan mutane suna sanin Musulunci yadda yake a zahiri, ma dai sun fi wasu Musulmi sani. Nixon, tsohon shugaban Amurka, wanda muka riga muka ambaci maganganunsa: "Akidunsu da ba za a iya biya ba…Tsattsauran ra'ayi yana mayar da shi baya…Masu kishin Musulunci maƙiyanmu ne na akida", mun same shi yana cewa a littafinsa 'The Favourable Opportunity': "Musulunci ba addini kawai ba ne; a'a, tushe ne na babbar wayewa." Don haka yana bambance Musulunci da Kiristanci, kuma yana cewa a cikin wannan littafi ɗin a cikin tattaunawarsa game da masu tsattsauran ra'ayi: "Sun ƙudura su mayar da wayewar Musulunci ta baya ta hanyar farfado da abin da ya shuɗe, kuma suna nufin aiwatar da Shari'ar Musulunci su sanar da cewa Musulunci addini ne kuma ƙasa." Haka kuma yana cewa: "Duk da haka, wayewarmu ba ta fi tasu ci gaba ba. Duniyar Musulunci ta yaƙi kwaminisanci da ƙarfi fiye da yadda duniyar Yamma ta yaƙe shi, kuma ƙin su ga abubuwan duniya da yawan lalacewar ɗabi'a a duniyar Yamma yabo ne a gare su ba zargi ba." Kamar yadda kake gani yana da gaskiya a irin waɗannan kalamai; sai dai hakan bai hana shi sanar da cewa mu maƙiyan akida ne ba. Haka kuma bai hana shi ƙulla makirci ga Musulmi da taimakon Yahudawa a kansu ba. Ya ce a littafinsa 'Victory without War': "Alƙawarinmu na ganin Isra'ila ta ci gaba da wanzuwa alƙawari ne mai zurfi. Ba abokan ƙawance na hukuma ba ne mu. Abin da ya haɗa mu shi ne wani abu mai girma fiye da kowace takarda. Alƙawari ne na ɗabi'a, alƙawarin da babu shugaban da ya taɓa karyawa a baya; kuma kowane shugaba mai zuwa zai cika shi da gaskiya. Amurka ba za ta taɓa barin maƙiyan Isra'ila waɗanda suka rantse za su yi mata babbar illa su cimma burinsu na lalata ta ba." Ya kuma ce a littafinsa 'The Favourable Opportunity': "Domin kare gwamnatocin dimokuraɗiyya da ke cikin haɗari kamar Isra'ila da Koriya ta Kudu, mun shirya amfani da ƙarfin soji idan ya zama wajibi." Ya kuma ce: "Babu shugaban Amurka ko Majalisar Dokoki da za ta taba iya amincewa da halakar Isra'ila." Wadannan mutane sun fahimci gaskiyar Musulunci da wayewarsa; sai dai sun dage kan kafircinsu, gabarsu da dabararsu. Wannan ba abin mamaki ba ne. Musulmi na iya fahimtar wayewar Yammacin Duniya fiye da wasu daga cikin 'ya'yanta, amma duk da haka yana ci gaba da kasancewa mai gaskiya ga addininsa da wayewarsa, haka nan kuma akasin hakan na iya faruwa. Saboda haka, wajibi ne Musulmi kada a ruda su da irin wadannan maganganu.
These people know Islam in its reality, rather even better than some Muslims. Nixon, the former American president, whose sayings we have already mentioned his sayings: "Their ideals which cannot be afforded…Fundamentalism turns it backwards…Islamists are ideological enemies", we find him say in his book 'The Favourable Opportunity': "Islam is not merely a religion; rather it is a basis for a great civilisation." So he distinguishes between Islam from Christianity, and he says in the same book in his discussion about fundamentalists: "They are determined to return the previous Islamic civilisation through reviving the past, and they aim to implement the Islamic Shari'ah and announce that Islam is a deen and a State." Furthermore he says: "However, our civilisation is not more advanced than their civilisation. The Islamic world fought communism with more strength than the Western world fought it, and their rejection of material things and the widespread immoral excesses in the Western world is a credit for them and not against them." Just as you see that he is sincere in such words; they, however, did not prevent him from announcing that we are ideological enemies. They also did not prevent him from conspiring against Muslims and assisting Jews against them. So he says in his book 'Victory without War': "Our commitment to the survival of Israel is a profound commitment. We are not official allies. Rather what binds us together is something greater than any paper scraps. It is a moral commitment, a commitment that no president in the past ever abandoned; and every future president will fulfil it with sincerity. America will never permit Israel's enemies who swore to inflict grievous damage upon her to realise their goal in destroying her." He also says in his book 'The Favourable Opportunity': "In order to protect the threatened democratic governments such as Israel and South Korea, we are prepared to use military power if necessary." He also says: "No American president or Congress will ever be able to permit the destruction of Israel." These people understand the reality of Islam and its civilisation; however they insist upon their kufr, enmity and tricks. This is not strange. The Muslim might understand the Western civilisation more than some of its sons, yet still he remains sincere to his deen and civilisation, just as the contrary can occur. So it is imperative that Muslims are not fooled by these types of statements.
Wujudan Khilafah da ke bisa tafarkin Annabta, wacce ke bin shiryarwa, shi ne ginshiki mafi muhimmanci a fafatawar da ke tsakanin Musulunci da kafirci. Rashin hankali da rashin fahimta ne a takaita wannan gwagwarmaya da nau'o'inta daban-daban ga da'wa kawai ta kafafen yada labarai iri-iri, rubuta littattafai da tuntubar mutum-mutum, a lokacin da Musulunci ba ya aiki, kuma halin Musulmai ya zama abin takaici cikin rauni, wulakanci, koma baya da rarrabuwa. Da zarar Dawla ta wanzu, to adalci, mutunci, farin ciki, jin kai da kowane irin alheri za su bayyana a cikinta; kuma makusanta da nesa, Musulmi da kafiri, za su lura da hakan. Wanzuwarta za ta maye gurbin miliyoyin littattafai da tuntuba, da dubban nau'ikan kafafen yada labarai. Idan aka kara abin da aka ambata a baya ga wanzuwarta, za ka ga mutane suna shiga addinin Allah dambe-dambe.
The existence of the rightly guided Khilafah upon the way of Prophethood is the fundamental cornerstone in the clash between Islam and kufr. It is naivety and poor understanding to confine the struggle with its various forms to mere da'wah in the various types of media, writing books and individual contacts, at the time wherein Islam is not implemented and the situation of Muslims is deplorable in weakness, disgrace, backwardness and division. Once the State existed, then justice, dignity, happiness, humanity and every type of goodness will be manifested in it; and the near and distant, Muslim and kafir will notice that. Its existence will replace the millions of books and contacts, and thousands of types of media. If what was mentioned before is added to its existence, you will see people entering the deen of Allah in crowds.