12. In deze fase moet men altijd beseffen dat de samenleving in haar geheel de belangrijkste school van de Hizb is. Tegelijkertijd moeten we echter de verschillen tussen de school en de Hizb in het achterhoofd houden met betrekking tot de vormende kringen.

12. At this stage, it must always be realised that the society in its entirety is the main school of the Hizb. At the same time, however, we must keep in mind the differences between the school and the Hizb with respect to its culturing circles.

Het besef dat de gehele samenleving de school van de Hizb is, vloeit voort uit de aard van de taak van de Hizb in deze fase, namelijk het ontwaken van de ware ’Aqa’id (overtuigingen) en het voortbrengen van de juiste concepten. Deze taak kan alleen worden bereikt door een educatief proces waarbij de ideologie van de Hizb de leraar is, dat wil zeggen de bron waaruit de ideeën worden genomen, en waarbij de cultuur van de Hizb het vak is dat wordt onderwezen. De ideologie en de cultuur van de Hizb zouden zich manifesteren in degenen in wie de ideologie volledig is belichaamd. Deze individuen zouden de directe instructeurs in de samenleving zijn. De lokale comités met hun kringen zouden dienen als de klaslokalen van de samenleving, en de gehele samenleving zou de school zijn. Dit onderwijsproces vereist dat de leden van de Hizb, en degenen die haar concepten overnemen, een diepgaande studie moeten onderhouden om een correct begrip te ontwikkelen, en dat zij te allen tijde continu de cultuur van de Hizb moeten leren. Daarnaast wordt van hen vereist dat zij de grondwet, de belangrijke regels en de algemene principes die door de Hizb zijn aangenomen, uit het hoofd leren. Dit vereist een leerproces vergelijkbaar met dat in een school, en het is essentieel dat iedere persoon die zich bij de Hizb aansluit, dit proces naleeft, inclusief degene die opgeleid is, evenals degene die niet opgeleid is maar het potentieel heeft om opgeleid te worden. Het maakt er ook niet toe welk opleidingsniveau een persoon heeft, of het nu universitair of elementair is. Elke versoepeling in het cultiveringsproces bij een individu zal dit individu buiten de Hizb plaatsen, zelfs als hij zich erbij heeft aangesloten, en dit kan de structuur van de Hizb schaden.

Realising that the entire society is the Hizb’s school stems from the nature of the Hizb’s task at this stage, which is to awaken the true ’Aqa’id (convictions) and produce the correct concepts. This task can only be achieved through an educational process where the Hizb’s ideology is the teacher, that is the source from which the ideas are taken, and where the Hizb’s culture is the subject being taught. The ideology and the culture of the Hizb would be manifested in those whom the ideology is completely embodied in. These individuals would be the direct instructors in the society. The local committees with their circles would serve as society’s classrooms, and the entire society would be the school. This teaching process necessitates that the Hizb’s members, and those who adopt its concepts, must maintain a profound study, so as to develop a correct understanding, and must continuously learn the Hizb’s culture at all times. In addition, they are required to memorize the constitution, the important rules, and the general principles adopted by the Hizb. This necessitates a learning process similar to that in a school, and it is imperative that every person who joins the Hizb adheres to this process, including the one who is educated, as well as the one who is not educated but has the potential to be educated. It also does not matter as to what level of education a person has, whether it is university level or elementary one. Any leniency in the culturing process with any individual will leave this individual outside the Hizb, even if he has joined it, and this may harm the Hizb structure.

Het is in deze fase belangrijk dat de Hizb zich niet bezighoudt met enige actie totdat de Hizb over kadres beschikt die de cultuur van de Hizb hebben verworven voordat zij aan enige actie deelnemen. Daarom zou deze fase slechts een cultiveringsfase zijn.

It is important at this stage for the Hizb not to get involved in any action until the Hizb has cadres who have acquired the Hizb’s culture before involving in any action. Hence this stage would only be a culturing stage.

Het beseffen van het verschil tussen de school en de Hizb wat betreft de cultivering, zal voorkomen dat de cultuur van de Hizb verandert in een academische cultuur en daardoor haar effectiviteit verliest. Daarom is het belangrijk om een dik scherm te plaatsen tussen de Shabaab van de Hizb en het academische aspect van de cultuur van de Hizb, en te erkennen dat het doel van de Hizb-cultuur is om de concepten te veranderen, te werken op het gebied van het leven en het intellectuele leiderschap in de moslimgemeenschap (Ummah) te dragen. Degene die de Hizb-cultuur draagt, mag niet haasten naar het academische aspect. Als men behoefte heeft aan louter academische kennis, dan is de juiste plaats de school en niet de Hizb. Het leiden van de cultuur naar het academische aspect zou de kwaliteit van het werk wegnemen en de Hizb vertragen in de beweging naar de tweede fase.

Realising the difference between the school and the Hizb in terms of culturing will prevent the Hizb’s culture from turning into academic culture and thus losing its effectiveness. Therefore, it is important to place a thick screen between the Shabaab of the Hizb and the academic aspect of the Hizb’s culture, and to recognise that the objective of the Hizb culture is to change the concepts, to work in the realm of life and to carry the intellectual leadership in the Ummah. One who carries the Hizb culture must not hasten towards the academic aspect. If one is in need of just academic knowledge, then the appropriate place is the school and not the Hizb. Taking the culture towards the academic aspect would take away the quality of the work and would delay the Hizb from moving towards the second stage.

13. De tweede fase van de Hizb is de fase van interactie met de moslimgemeenschap (Ummah), wat strijd inhoudt. De tweede fase is zeer delicaat. Het succes ervan zou getuigen van de juistheid van de vorming van de Hizb, terwijl het falen ervan zou bewijzen dat er een gebrek is dat moet worden aangepakt. Aangezien deze fase is gebouwd op de voorgaande, is succes in de eerste fase een voorwaarde voor succes in de tweede fase. Echter, het loutere succes in de vorming in de eerste fase is niet voldoende om succes in de tweede fase te brengen. Het succes in de vorming moet bekend worden gemaakt aan de mensen, en zij moeten weten dat er een functionerende oproep tot de islam (Da’wah) is en zij moeten weten dat het lid van de Hizb een oproep tot de islam (Da’wah) draagt. Bovendien is het noodzakelijk dat de leden een collectieve geest hebben ontwikkeld tijdens hun culturele transformatie in de studiecirkels en door hun contact met de samenleving waarin zij leven, en door hun pogingen om die samenleving te beïnvloeden. Deze collectieve houding zal aanwezig zijn wanneer zij overgaan naar de tweede fase, wat hun interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) zal vergemakkelijken.

13. The second stage of the Hizb is the stage of interaction with the Ummah, which invloves struggle. The second stage is very delicate. Its success would attest to the correctness of the formation of the Hizb, while its failure would prove there is a defect that should be addressed. Since this stage is built upon the preceding one, success in the first stage is a pre-requisite for success in the second stage. However, the mere success in culturing in the first stage is not sufficient to bring success in the second stage. The success in culturing must be made known to the people, and they should know that there is a functioning Da’wah and should know that the Hizb’s member carries a Da’wah. Furthermore, it is necessary for the members to have developed the collective spirit during their cultural transformation in the study-circles and by their contact with the society they live in, and through their attempts to influence that society. This collective attitude will be present when they move to the second stage, which will facilitate their interaction with the Ummah.

14. Het lid van de Hizb gaat niet van de cultiveringsfase naar de interactiefase totdat hij cultureel volwassen is geworden. Culturele volwassenheid maakt hem tot een islamitische persoonlijkheid door zijn Nafsiyyah (neigingen en gevoelens) in overeenstemming te brengen met zijn Aqliyyah (mentaliteit). De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

14. The Hizb’s member does not proceed from the culturing stage to the interaction stage until he has matured culturally. Maturity in culture makes him an Islamic personality by conforming his Nafsiyyah (inclinations and feelings) to his Aqliyyah (mentality). The Messenger of Allah (saw) said:

“Niemand van jullie zal werkelijk gelovig zijn totdat zijn verlangens in overeenstemming zijn met wat ik heb gebracht.”

“None of you will have real belief until his inclinations conform to what I came with.”.

Naast volwassenheid in de cultuur, gaat het lid van de Hizb pas over naar de fase van interactie wanneer het de mensen bekend is geworden dat hij een islamitische oproep tot de islam (Da’wah) draagt. De collectieve houding moet bij het lid versterkt zijn door zijn aanwezigheid in de kringen en zijn communicatie met de samenleving, om elke neiging tot isolatie bij hem weg te nemen. Isolatie is een mengeling van lafheid en wanhoop, die uit de individuen en de samenleving moet worden geworteld.

In addition to maturity in the culture, the Hizb’s member does not proceed to the interaction stage until it became known to the people that he is carrying an Islamic Da’wah. The collective attitude should have been strengthened in the member through his presence in the circles and his communication with society, to remove from him any tendency towards isolation. Isolation is a blend of cowardice and despair, which must be uprooted from the individuals and society.

15. De Hizb moet op natuurlijke wijze overgaan van de culturele fase naar de interactiefase. Als zij probeert voortijdig verder te gaan, zal zij niet in staat zijn dat te doen. Tijdens de culturele fase passeert de Hizb het startpunt. Tijdens deze fase zorgt de cultuur ervoor dat de ideologie wordt belichaamd binnen de individuen, en zorgt zij ervoor dat de samenleving de aanwezigheid van de oproep tot de islam (Da’wah) en de ideologie duidelijk voelt. Zodra de ideologie is belichaamd binnen de individuen, en de samenleving de aanwezigheid van de oproep tot de islam (Da’wah) voelt, zal de Hizb het startpunt passeren en moet de Hizb zich bewegen naar het lanceerpunt (NuqTat al-InTilaaq). Om de Hizb in staat te stellen zich naar het lanceerpunt te bewegen, moet zij de moslimgemeenschap (Ummah) aanspreken. De Hizb moet eerst vele pogingen ondernemen om de moslimgemeenschap (Ummah) aan te spreken voordat zij succesvol zal zijn. De Hizb spreekt de moslimgemeenschap (Ummah) aan door geconcentreerde vorming in kringen, massale vorming van de mensen waar mogelijk, het blootleggen van de plannen van de kolonialisten, en het aannemen van de belangen van de moslimgemeenschap (Ummah). Wanneer de Hizb slaagt in deze vier taken, beweegt zij zich naar het aanspreken van de moslimgemeenschap (Ummah), en gaat zij op natuurlijke wijze over naar het lanceerpunt. Deze natuurlijke progressie voert de Hizb van de eerste fase van vorming naar de tweede fase van interactie. Bovendien zorgt deze natuurlijke progressie ervoor dat de Hizb pas op het juiste moment en op een natuurlijke manier begint te interageren met de moslimgemeenschap (Ummah).

15. The Hizb should move from the cultural stage to the interaction stage naturally. If it tries to proceed prematurely, it will not be able to. During the cultural stage, the Hizb passes the starting point. During this stage, the culture makes the ideology embodied within the individuals, and makes the society clearly feel the presence of the Da’wah and the ideology. Once the ideology is embodied within the individuals, and the society feels the presence of the Da’wah, the Hizb will pass the starting point and the Hizb should move towards the launching point (NuqTat al-InTilaaq). In order for the Hizb to proceed towards the launching point, it must address the Ummah. The Hizb must first make many attempts to address the Ummah before it will be successful. The Hizb addresses the Ummah through concentrated culturing in circles, mass culturing of the people wherever possible, exposing the plans of the colonialists, and adopting the interests of the Ummah. When the Hizb succeeds in these four tasks, it moves towards addressing the Ummah, and proceeds to the launching point naturally. This natural progression carries the Hizb from the first stage of culturing to the second stage of interaction. Furthermore, this natural progression ensures that the Hizb begins to interact with the Ummah only at the right time and in a natural way.

16. Deze interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) is essentieel voor het succes van de Hizb in haar taak. De leden van de Hizb moeten interactie hebben met de moslimgemeenschap (Ummah), omdat zij, op zichzelf, niet in staat zullen zijn om een actie uit te voeren, ongeacht hun aantal of kracht, tenzij de moslimgemeenschap (Ummah) met hen samenwerkt. Zij zullen ook niet in staat zijn om de moslimgemeenschap (Ummah) te motiveren om met hen samen te werken, noch zal zij met hen samenwerken, tenzij zij slagen in deze interactie. De interactie betekent niet dat de leden een grote groep mensen om zich heen verzamelen, maar het betekent dat de moslimgemeenschap (Ummah) de ideologie van de Hizb, zijnde de Islam, als de hare aanneemt. Deze ideologie bestaat reeds in het culturele en historische erfgoed van de moslimgemeenschap (Ummah), en in haar gevoelens. Het is het gevoel van de moslimgemeenschap (Ummah) dat is geëvolueerd tot een gedachte, die is gekristalliseerd in een selecte groep mensen waaruit de Hizb is voortgekomen. De basis van deze gevoelens, dat die gedachte en actie gericht moeten zijn op een specifiek doel, vormt de ware uitdrukking van de ideologie. Daarom is de ideologie — de Islam — het innerlijke gevoel van de moslimgemeenschap (Ummah), en de Hizb is de uitdrukking van dit gevoel. Als de Hizb duidelijk is in haar aanspraak, welbespraakt in haar taal en oprecht in haar uitdrukking, zal de moslimgemeenschap (Ummah) de ideologie snel begrijpen en interactie hebben met de Hizb. Als gevolg hiervan zal de gehele moslimgemeenschap (Ummah) als de Hizb worden beschouwd, en zal de selecte groep het leiderschap van de beweging dragen via de Hizbi-structuur. Door deze beweging zal de moslimgemeenschap (Ummah), geleid door de Hizb, naar de derde fase gaan. Dit is de fase van het uitvoerig implementeren van de ideologie door de Hizb, door het verwerven van de autoriteit. De implementatie van de ideologie door de autoriteit is de enige methode om het idee te implementeren, en het is een onderdeel van de ideologie.

16. This interaction with the Ummah is essential for the Hizb’s success in its duty. The Hizb’s members must interact with the Ummah, because they, by themselves, will not be able to carry out an action, regardless of their number or strength, unless the Ummah worked with them. They will not also be able to motivate the Ummah to work with them nor she will work them unless they succeeded in this interaction. The interaction does not mean that the members gather a large group of people around them, rather it means that the Ummah adopts the ideology of the Hizb, which is Islam, as her own. This ideology already exists in the cultural and historical heritage of the Ummah, and in her sentiments. It is the feeling of the Ummah that evolved into a thought, which has been crystallized in a select group of people that the Hizb has emerged from. The basis of these feelings, that thought and action must be for a specific objective, represents the true expression of the ideology. Hence the ideology - Islam - is the inner feeling of the Ummah, and the Hizb is the expression of this feeling. If the Hizb is clear in its address, eloquent in its language, and honest in its expression, the Ummah will quickly understand the ideology and interact with the Hizb. As a result, the entire Ummah will be considered as the Hizb, and the select group will carry the leadership of the movement through the Hizbi structure. Through this movement, the Ummah, led by the Hizb, will proceed towards the third stage. This is the stage of comprehensively implementing the ideology by the Hizb, by acquiring the authority. The implementation of the ideology by the authority is the only method to implement the idea, and it is part of the ideology.

Er zijn echter verschillende obstakels in de weg van een dergelijke interactie. Het is noodzakelijk om je hiervan bewust te zijn en hun aard te kennen om ze te kunnen overwinnen. De obstakels zijn talrijk, waarvan de belangrijkste zijn:

However, there are several obstacles in the way of such interaction. It is necessary to be aware of them and to know their nature in order to be able to overcome them. The obstacles are numerous, the most important of which are:

A. De tegenstrijdigheid tussen de ideologie en het systeem dat in de samenleving wordt geïmplementeerd.

A. The contradiction between the ideology and the system being implemented in society.

De ideologie van de Hizb zal een nieuw systeem voor het leven zijn in vergelijking met het heersende systeem in de samenleving. Het zal in strijd zijn met het bestaande systeem dat de heersende klasse op de samenleving oplegt. Daarom zal deze klasse deze ideologie beschouwen als een bedreiging voor zichzelf en haar entiteit, en zal zij deze onvermijdelijk confronteren en bestrijden via diverse middelen, zoals propaganda, intimidatie en fysieke vervolging van de dragers van de oproep tot de islam (Da’wah). Daarom is het, terwijl er wordt gewerkt aan de interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) door te roepen naar hun ideologie, essentieel voor de dragers van de ideologie om zichzelf met alle mogelijke middelen tegen schade te beschermen, de misleidende propaganda tegen te gaan door hun oproep tot de islam (Da’wah) uit te leggen, en alle soorten ontberingen te verdragen in het proces van het bereiken hiervan.

The Hizb’s ideology will be a new system for life compared to the prevailing system in society. It will contradict the existing system that the ruling class implements upon society. Hence, this class will regard this ideology as a threat to itself and its entity, and will inevitably confront it and fight it through various means, such as propaganda, harassment and physical persecution of the Da’wah carriers. Therefore, while working for the interaction with the Ummah by calling for their ideology, it is essential for the carriers of the ideology, to protect themselves from harm by all possible means, and to counter the misleading propaganda by explaining their Da’wah, and to endure all kinds of hardship in the process of achieving this.

B. Een ander obstakel zou het culturele verschil zijn.

B. Another obstacle would be the cultural difference.

Naast uiteenlopende gedachten binnen de moslimgemeenschap (Ummah), bestaan er verschillende culturen in de samenleving. De moslimgemeenschap (Ummah) heeft echter één gevoel. De verschillende culturen, in het bijzonder de cultuur van de kolonialisten, zijn het tegenovergestelde van deze gevoelens, terwijl de cultuur van de ideologie, de islamitische cultuur, de ware uitdrukking is van de gevoelens van de moslimgemeenschap (Ummah). Echter, de publieke opinie in de samenleving met betrekking tot de cultuur, de curricula op scholen, instellingen en culturele centra, evenals politieke en culturele bewegingen, worden allemaal gedwongen zich aan te passen aan de vreemde cultuur. Daarom is het noodzakelijk voor de Hizb, met haar eigen cultuur, om te strijden tegen andere culturen en andere gedachten om de ware uitdrukking van de gevoelens en sensaties van de moslimgemeenschap (Ummah) zichtbaar te maken, wat de moslimgemeenschap (Ummah) ertoe zou aanzetten om met de Hizb voort te gaan. Hoewel de Hizb, met haar cultuur en gedachte, onvermijdelijk in een conflict terecht zal komen met andere culturen en gedachten die door de moslimgemeenschap (Ummah) worden gedragen, mag de interactie niet de vorm aannemen van zinloze discussies. De leden van de Hizb moeten de rechte lijn naast de kromme lijn trekken en het aangaan van zinloze discussies vermijden die kunnen leiden tot egoïsme en die een persoon kunnen belemmeren de waarheid te zien. In plaats daarvan moeten de gedachten van de Hizb worden uitgelegd, en de fout van andere gedachten, de onwaarheid van andere culturen, evenals de gevaren van hun gevolgen, moeten worden blootgelegd. Uiteindelijk zou de moslimgemeenschap (Ummah) zich van de onwaarheid afkeren en neigen naar de cultuur en gedachten van de Hizb. Zelfs de mensen die de vreemde cultuur en valse gedachten dragen, zouden zich er uiteindelijk van afkeren, indien zij oprecht, bewust en objectief zijn, zodra de dwaling van de vreemde cultuur voor hen duidelijk wordt. Deze taak zal een van de moeilijkste zijn voor de Hizb. Interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) op plaatsen waar de vreemde cultuur sterk is, zal moeilijker zijn dan op plaatsen waar de invloed van de vreemde cultuur minder is. Bovendien zou de waarschijnlijkheid van een herleving op plaatsen waar zij die met een vreemde cultuur zijn opgeleid weinig zijn, groter zijn dan op plaatsen waar hun aantal hoog is. Daarom moet de Hizb zich bewust zijn van de gemeenschap waarmee zij beoogt te interageren, zodat zij een koers kan varen die het meest geschikt is voor die samenleving.

In addition to disparate thoughts in the Ummah, there exist various cultures in society. The Ummah however, has one feeling. The various cultures, especially the culture of the colonialists, are the antithesis of these feelings, while the ideology’s culture, the Islamic culture, is the true expression of the Ummah’s feelings. However, public opinion in society regarding the culture, the curriculums in schools, institutions and cultural centres, as well as political and cultural movements, are all made to conform to foreign culture. Therefore, it is necessary for the Hizb, with its own culture, to struggle against other cultures and other thoughts to make visible the true expression of the Ummah’s feelings and sensations, which would lead the Ummah to proceed with the Hizb. While the Hizb, with its culture and thought, will inevitably enter into a conflict with other cultures and thoughts carried by the Ummah, the interaction should not take the form of futile arguments. The members of the Hizb should draw the straight line alongside the crooked line and avoid engaging in futile arguments that could lead to egoism and could obstruct the person from seeing the truth. Instead, the thoughts of the Hizb should be explained, and the error of other thoughts, the falsehood of other cultures, as well as the dangers of their consequences, should be exposed. Eventually the Ummah would turn away from the falsehood and incline towards the Hizb’s culture and thoughts. Even the people carrying the foreign culture and false thoughts would eventually turn away from them, if they were sincere, aware and objective, once the foreign culture’s fallacy becomes apparent to them. This task will be one of the most difficult ones for the Hizb. Interaction with the Ummah in places where foreign culture is strong will be more difficult than in places where the influence of foreign culture is less. Also, the likelihood of revival in places where those educated with foreign culture are few would be greater than in places where their number is high. Therefore, the Hizb should be aware of the community with which it aims to interact, so that it can proceed in a course that is most suitable for that society.

C. Een ander groot obstakel zouden de individuen binnen de moslimgemeenschap (Ummah) zijn die vasthouden aan de status quo (pragmatici).

C. Another major obstacle would be those individuals within the Ummah who adhere to the status quo (pragmatists).

Door de vergiftiging door de vreemde cultuur en de alomtegenwoordigheid van onwetendheid, bestaan er twee soorten pragmatici binnen de moslimgemeenschap (Ummah). Het eerste type accepteert de status quo en geeft zich erover over als een onvermijdelijke zaak, omdat zij de huidige situatie aannemen als de bron van hun denken en oplossingen voor hun problemen daaruit putten. Het overwinnen van deze groep vereist diepgaande discussies, waarna zij zouden beseffen dat de huidige situatie als onderwerp van denken moet worden genomen om deze te kunnen veranderen. Als gevolg hiervan zou het voor hen mogelijk zijn om hun huidige gedachtegoed te verlaten. Het tweede type is de sectie van de “Adh-Dhalaamiyyeen”, die weigeren hun ogen te openen (in het licht te leven), omdat zij gewend zijn geraakt aan het leven in duisternis, trivialiteit en oppervlakkigheid. Daarnaast lijden zij aan fysieke luiheid en mentale lethargie en klampen zij zich vast aan de oude wegen waaraan zij hun voorvaderen zagen vasthouden. Zij zijn de ware pragmatici, omdat zij van dezelfde aard zijn als de status quo, en hun denken is gestagneerd. Daarom vereist deze groep meer volharding. Het overwinnen van dergelijke mensen vereist het vormen van hen en het streven naar het corrigeren van hun concepten.

Due to the poisoning by the foreign culture, and the prevalence of ignorance, two types of pragmatists exist in the Ummah. The first type accept the status quo and surrender to it as an inevitable matter, because they adopt the situation as the source of their thinking and take solutions to their problems from it. Overcoming this group requires deep discussions, after which they would realize that the current situation should be taken as the subject of thinking in order to change it. As a result, it would be possible for them to abandon their current thought. The second type is the “Adh-Dhalaamiyyeen” section who refuse to open their eyes (live in the light), because they have become accustomed to living in darkness, triviality and superficiality. In addition, they suffer from physical laziness and mental lethargy and cling to the old ways which they found their forefathers adhering to. They are the true pragmatists, because they are of the same nature as the status-quo, and their thought is stagnant. Therefore, this group requires more perseverance. Overcoming such people requires culturing them and striving to rectify their concepts.

D. Een ander groot obstakel op het pad van de oproep tot de islam (Da’wah) is de gehechtheid van mensen aan hun eigen belangen. Mensen zijn van nature gebonden aan hun persoonlijke belangen in het leven, terwijl ze tegelijkertijd gehecht zijn aan de ideologie. Het kan voorkomen dat iemands belangen conflicteren met de oproep tot de islam (Da’wah), en men kan proberen beide te verzoenen. Het overwinnen van dit obstakel vereist dat iedereen die de ideologie aanneemt, de oproep tot de islam (Da’wah) en de Hizb beschouwt als het middelpunt waar zijn persoonlijke belangen omheen draaien. Daarom zou hij niets toestaan dat de oproep tot de islam (Da’wah) tegenspreekt, belemmert of hem doet vergeten. Door dit te doen, verschuift hij de oproep tot de islam (Da’wah) van het draaien om zijn belangen naar het laten draaien van zijn belangen om de oproep tot de islam (Da’wah).

D. Another major obstacle in the path of the Da’wah is the attachment of the people to their interests. Human beings are by nature tied to their personal interests in life while simultaneously attached to the ideology. It may happen that one’s interests conflict with the Da’wah, and one may attempt to accommodate both. Overcoming this obstacle requires every person who embraces the ideology to consider the Da’wah and the Hizb as the focus around which his personal interests revolve. Therefore, he would not allow anything which contradicts, hinders, or makes him forget the Da’wah. By doing so, he shifts the Da’wah from revolving around his interests to making his interests revolve around the Da’wah.

E. Een ander obstakel dat in de weg staat van de oproep tot de islam (Da’wah) is de moeilijkheid om zaken van het wereldse leven, zoals rijkdom en zaken, op te offeren voor het belang van de islam en voor het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah). Om dit obstakel te overwinnen, wordt de gelovige eraan herinnerd dat Allah (SWT) van de gelovigen hun leven en hun rijkdom heeft gekocht in ruil voor het Paradijs. Deze herinnering zou voldoende moeten zijn, en de keuze moet aan het individu worden gelaten om deze zaken zonder enige dwang op te offeren. De Boodschapper (Rasul) ﷺ schreef in een brief aan ’Abdullah Ibn Jahsh, toen hij hem stuurde om een expeditie te leiden om de Quraysh in de gaten te houden bij Nakhlah, tussen Makkah en Ta’if:

E. Another obstacle that stands in the way of the Da’wah involves the difficulty in sacrificing matters of worldly life, such as wealth and business, for the sake of Islam and for carrying its Da’wah. To overcome this obstacle, the believer is reminded that Allah (swt) has bought from the believers their lives and their wealth in return for Paradise. This reminder should suffice, and the choice should be left to the individual to sacrifice these matters without any coercion. The Rasool Allah (saw) wrote in a letter to ’Abdullah Ibn Jahsh, when he sent him to lead an expedition to keep an eye on Quraysh at Nakhlah, between Makkah and Ta’if:

“Dwing niemand van je metgezellen om met je mee te gaan, en ga voort met mijn bevel met degenen die jou volgen.”

“Do not coerce anyone of your companions to proceed with you, and go forth with my order with those who follow you.”.

F. Het lijkt erop dat een van de moeilijkheden de stedelijke verschillen binnen samenlevingen zullen zijn. De omgeving in steden is anders dan die in dorpen, wat op zijn beurt weer verschilt van de omgevingen van de Bedoeïenen. Als gevolg hiervan is de mate van materiële vooruitgang in de stad anders dan in het dorp, wat weer verschilt van die in de nederzettingen en tenten van de Bedoeïenen. Daarom kunnen deze verschillen in patronen van materiële aspecten van het leven de Hizb de suggestie geven van een verschil in de cultivering of in de ideologische oriëntatie ten opzichte van elke omgeving. Dit is een zeer gevaarlijke dwaling, omdat de moslimgemeenschap (Ummah), ongeacht haar patronen van verstedelijking, nog steeds één moslimgemeenschap (Ummah) is met dezelfde gevoelens en ideologie. De oproep tot de islam (Da’wah) aan de moslimgemeenschap (Ummah) moet hetzelfde zijn in een stad, een dorp of in een Bedoeïenkamp, en in dezelfde mate moet het werk gericht op de interactie met haar hetzelfde zijn.

F. It seems that one of the difficulties will be urban differences within societies. The environment in cities is different from those in villages, which in turn differs from the environments of the Bedouins. As a result, the degree of material progress in the city is different than that in the village, which differs from that in the Bedouins’ sites and tents. Therefore, these differences in patterns of material aspects of life, may suggest to the Hizb the notion of a difference in the culturing or in the ideological orientation towards each setting. This is a very dangerous fallacy because the Ummah, regardless of her patterns of urbanization, is still one Ummah with the same feelings and ideology. The Da’wah to the Ummah should be the same in a city, a village, or in a Bedouin camp, and similarly the work towards interacting with her should be the same.

17. De Hizb zelf kan tijdens deze interactiefase twee gevaren tegemoet gaan: een ideologisch gevaar (een gevaar voor de ideologie) en een gevaar van elitairisme.

17. The Hizb itself may face two dangers during this interaction stage: an ideological danger (a danger to the ideology), and a danger of elitism.

Het ideologische gevaar kan voortkomen uit de onderliggende stromingen binnen de gemeenschap, evenals uit de wens om te reageren op haar voortdurende en onmiddellijke eisen, en uit de overheersende restopinies van een deel van de gemeenschap over de ideeën van de Hizb. Een dergelijk gevaar kan ontstaan omdat naarmate de Hizb met de samenleving interacteert, zij met de massa's zal communiceren om met hen te interageren en hen te leiden. Op dat moment zal de Hizb uitgerust zijn met haar ideologie, terwijl de massa's vele oude, tegenstrijdige en reactionaire gedachten zullen hebben, erfenissen van voorgaande generaties, gevaarlijke vreemde ideeën, evenals de imitatie van het volk van de ongelovige kolonialisten. Wanneer de Hizb met de massa's interacteert, zal zij hen voorzien van de opinies en gedachten van de Hizb en zal zij ernaar streven hun concepten te corrigeren, de islamitische geloofsleer (Aqeedah) in hen te wekken, en de correcte tradities en standaarden voort te brengen. Dit vereist oproep tot de islam (Da’wah) en propaganda, om zo de moslimgemeenschap (Ummah) eromheen te verzamelen op basis van de ideologie op een manier die het geloof in de ideologie binnen de moslimgemeenschap (Ummah) versterkt, het vertrouwen in de concepten van de Hizb in haar opwekt, respect en waardering ervoor opbouwt, en de moslimgemeenschap (Ummah) gereed maakt om onder leiding van de Hizb te handelen. Op dat moment zal de plicht van de Hizb zijn om haar leden te vergroten die door de moslimgemeenschap (Ummah) worden vertrouwd, zodat zij volledige controle over de moslimgemeenschap (Ummah) zullen hebben, zoals de generaal in het leger. Als de Hizb slaagt in deze fase van interactie, zal zij de moslimgemeenschap (Ummah) vervolgens naar haar doel leiden binnen de grenzen die door de ideologie zijn gesteld, zonder ontsporing of afwijking. Echter, als de Hizb de massa's zou leiden voordat de interactie is voltooid en voordat het publieke bewustzijn onder de moslimgemeenschap (Ummah) is gegenereerd, zal het leiderschap van de moslimgemeenschap (Ummah) door de Hizb niet volgens de ideologie verlopen. In plaats daarvan zal het leiderschap bestaan uit het diagnosticeren van wat er speelt in de geest van de moslimgemeenschap (Ummah), door haar gevoelens te bespelen, en door de aspiraties van de moslimgemeenschap (Ummah) vals voor te stellen als zijnde nabij en binnen haar bereik.

The ideological danger may surface from the underlying currents within the community, as well as from the desire to respond to its persistent and immediate demands, and from the dominating residual opinions of a section in the community over the ideas of the Hizb. Such a danger may arise because as the Hizb interacts with society, it will communicate with the masses in order to interact with them and lead them. At that time, the Hizb will be equipped with its ideology, whereas the masses will have many old, contradictory and reactionary thoughts, legacies from the past generations, dangerous foreign ideas, as well as the people’s imitation of the disbelieving colonialists. When the Hizb interacts with the masses, it will provide them with the Hizb’s opinions and thoughts and will strive to correct their concepts, to awaken the Islamic ’Aqeedah within them, and to produce the correct traditionss and standards. This requires Da’wah and propaganda, so as to gather the Ummah around it on the basis of the ideology in a way that strengthens in the Ummah her belief in the ideology, provokes in her confidence in the Hizb concepts, builds respect and appreciation to it, and makes the Ummah ready to act under the leadership of the Hizb. At that time, the duty of the Hizb will be to increase its members who are trusted by the Ummah so that they will have full command of the Ummah, like the general in the army. If the Hizb succeeds in this phase of interaction, it will then lead the Ummah towards its objective within the boundaries set by the ideology, without being derailed or deviated. However, if the Hizb were to lead the masses before the interaction is completed and before the public awareness amongst the Ummah is generated, the leadership of the Ummah by the Hizb will not proceed according to the ideology. Rather, the leadership will be by diagnosing what is simmering in the Ummah’s mind, by tickling her sentiments, and by falsely portraying the Ummah’s aspirations as being at hand and within her grasp.

Echter, in dit geval zullen de massa's hun eerdere emoties, zoals patriottisme, nationalisme en priesterlijk spiritualisme, niet verloren hebben, en het ‘massa-instinct’ zal dergelijke emoties aanwakkeren. Zo zullen triviale tradities, zoals sektarisme en “madhabisme”, oude gedachten zoals onafhankelijkheid en vrijheid, en corrupt chauvinisme zoals racisme en tribalisme, opnieuw verschijnen onder de massa's. De tegenstrijdigheden tussen de massa's en de Hizb zullen aan de oppervlakte komen, en de massa's zullen voor zichzelf eisen stellen die niet in overeenstemming zijn met de ideologie. Zij zullen oproepen tot kortetermijndoelen die schadelijk zijn voor de moslimgemeenschap (Ummah) en zullen enthousiast worden over deze eisen, en hun woede zal toenemen om deze eisen te bereiken. In dit geval zal de Hizb moeten kiezen tussen twee moeilijke opties: ofwel de woede en de wrok van de moslimgemeenschap (Ummah) onder ogen zien, waardoor alles wat de Hizb had opgebouwd om de samenleving te domineren, wordt vernietigd; ofwel een afwijking van haar ideologie onder ogen zien en er mild tegenover worden. Beide opties vormen een groot gevaar voor de Hizb. Als de massa's en de ideologie in conflict komen, is het voor de leden van de Hizb noodzakelijk om zich uitsluitend aan de ideologie te houden. Hoewel de leden van de Hizb onder de wrok van de moslimgemeenschap (Ummah) zouden kunnen lijden, zou dit negatieve gevoel slechts tijdelijk zijn. Hun vasthouden aan de ideologie zal hen het vertrouwen van de moslimgemeenschap (Ummah) opnieuw doen winnen. Daarom moet de Hizb zichzelf er altijd voor waarschuwen om de ideologie niet te tegenspreken of ervan af te wijken, zelfs niet enigszins. De ideologie is het leven van de Hizb en de garantie voor haar voortbestaan. Om dergelijke ernstige situaties af te wenden en een dergelijk gevaar te voorkomen, moet de Hizb ernaar streven de ideologie in de moslimgemeenschap (Ummah) te cultiveren, de helderheid van de gedachten en concepten van de Hizb te behouden en te werken aan het behoud van de overheersing van haar gedachten en concepten over de moslimgemeenschap (Ummah). Dit alles zal worden gefaciliteerd door zorgvuldigheid in de cultuurfase en massale educatie, door de plannen van de kolonialisten nauwgezet bloot te leggen, door voortdurend te waken over de moslimgemeenschap (Ummah) en haar belangen, door de Hizb te laten versmelten met de ideologie, door voortdurend de gedachten en de concepten van de Hizb te onderzoeken zodat deze helder blijven, en door elke mogelijke inspanning te leveren om dit alles te bereiken, ongeacht hoeveel inspanning en lijden dit mag kosten.

However, in this case, the masses will not have lost their previous emotions, such as patriotism, nationalism and priestly spiritualism, and the ‘mob instinct’ will stir such emotions. Thus trivial traditions, such as sectarianism and “madhabism,” old thoughts such as independence and freedom, and corrupt chauvinism such as racism and tribalism, will re-emerge amongst the masses. The contradictions between the masses and the Hizb will begin to surface, and the masses will assume for themselves demands which do not conform to the ideology. They will call for short-term aims harmful to the Ummah and become enthused over these demands, and their rage will increase in order to achieve these demands. In this case, the Hizb will have to choose between two difficult options: either to face the anger of the Ummah and her resentment and thus destroying all that the Hizb had built in order to dominate the society; or to face a deviation from its ideology and become lenient towards it. Either of these two options poses a great danger to the Hizb. If the masses and the ideology come into conflict, it is imperative for the Hizb members to adhere to the ideology alone. Even though the Hizb members would be subjected to the Ummah’s resentment, for this negative feeling would only be temporary. Their adherence to the ideology will win them the trust of the Ummah again. Hence, the Hizb should always caution itself not to contradict the ideology or deviate from its essence, even slightly. The ideology is the life of the Hizb and the guarantor of its survival. In order to ward off such grave situations and to prevent such a danger, the Hizb should endeavor to cultivate the ideology in the Ummah, to maintain the clarity of the Hizb’s thoughts and concepts and to work towards maintaining the predominance of its thoughts and concepts over the Ummah. All of this will be facilitated by being careful in the culturing stage and mass education, by meticulously exposing the colonialists’ plans, by constantly watching over the Ummah and her interests, by melting the Hizb with the ideology, by constantly examining thoughts and the concepts of the Hizb so that they remain clear, and by expending every possible effort in achieving all of this, no matter how much effort and suffering this may cost.

Het tweede gevaar voor de Hizb, namelijk elitairisme, kan de leden van de Hizb zelf binnendringen en niet de moslimgemeenschap (Ummah). Wanneer de Hizb de moslimgemeenschap (Ummah) of de meerderheid van de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigt, geniet zij een verheven positie, een gerespecteerde plaats en volledige bewondering van de moslimgemeenschap (Ummah) en de invloedrijke mensen, en deze positie kan hoogmoed opwekken. Hierdoor kunnen de leden van de Hizb zichzelf als superieur aan de moslimgemeenschap (Ummah) beschouwen, en geloven dat hun rol die van leiders is, terwijl zij geloven dat de rol van de moslimgemeenschap (Ummah) die van geleid worden is. Zo kunnen zij neerbuigend kijken naar de moslimgemeenschap (Ummah) of haar individuen. Als dit zou gebeuren, zal de moslimgemeenschap (Ummah) beginnen te voelen dat de Hizb een klasse is die van haar verschilt. De Hizb zal zichzelf ook gaan zien als een andere klasse. Dit gevoel zal het begin markeren van de ineenstorting van de Hizb, omdat het de zorg van de Hizb voor de gewone individuen van de massa's zal verzwakken, en het hun vertrouwen in de Hizb zal ondermijnen. De moslimgemeenschap (Ummah) zal zich van de Hizb gaan afkeren, en zodra de moslimgemeenschap (Ummah) zich van de Hizb heeft afgekeerd, zal de Hizb instorten. Het herstellen en opnieuw winnen van het vertrouwen en de zekerheid van de moslimgemeenschap (Ummah) zal een grote inspanning vereisen. Daarom zouden de leden van de Hizb door het leven moeten gaan als eenvoudige individuen van de moslimgemeenschap (Ummah) en zichzelf niet als iets anders dan dienaren van de moslimgemeenschap (Ummah) moeten beschouwen. Zij moeten beseffen dat hun rol als leden van de Hizb is om de moslimgemeenschap (Ummah) te dienen, omdat dit hen immuniteit garandeert en hen niet alleen zal helpen bij het behouden van het vertrouwen van de massa's, maar ook in de derde fase wanneer zij de autoriteit hebben verkregen om de ideologie te implementeren. Als heersers zouden zij in de ogen van het volk dienaren van de moslimgemeenschap (Ummah) blijven, wat het voor hen gemakkelijk zou maken om de ideologie te implementeren.

The second danger to the Hizb, namely elitism, may penetrate the members of the Hizb themselves and not the Ummah. When the Hizb represents the Ummah or the majority of the Ummah, it enjoys an exalted position, a respected place, and complete admiration from the Ummah and the influential people, and this position may arouse arrogance. Hence the Hizb’s members may consider themselves to be superior to the Ummah, and to believe that their role is to be leaders while believing that the role of the Ummah is to be led. Thus, they may look down upon the Ummah or her individuals. If this were to happen, the Ummah will begin to feel that the Hizb is a class different from her. The Hizb will also begin to perceive itself as a different class. This feeling will mark the beginning of the collapse of the Hizb, because it will weaken the Hizb’s concern about the ordinary individuals of the masses, and it will undermine their confidence in the Hizb. The Ummah will start to turn away from the Hizb, and once the Ummah has turned away from the Hizb, the Hizb will collapse. Restoring and re-gaining the Ummah’s trust and confidence will require a great deal of effort. Therefore the Hizb’s members should proceed through life as simple individuals of the Ummah and not think of themselves as anything but servants of the Ummah. They should realize that their role as Hizb’s members is to serve the Ummah because this guarantees them immunity and will benefit them not only in maintaining the confidence of the masses, but also in the third stage when they will have acquired the authority to implement the ideology. As rulers they would remain servants of the Ummah in the eyes of the people, which would make it easy for them to implement the ideology.

18. De derde fase is het verwerven van de autoriteit.

18. The third stage is acquiring the authority.

De Hizb verkrijgt de autoriteit via de moslimgemeenschap (Ummah) en de daden van het zoeken naar Nusrah. Het implementeert de ideologie in haar totaliteit, wat bekend staat als de radicale methode. Deze methode staat het niet toe om autoriteit te delen in de regering, maar grijpt de volledige macht en gebruikt deze als een methode om de volledige ideologie te implementeren. Het implementeert de islamitische ideologie op een allesomvattende wijze en accepteert de geleidelijke methode niet, ongeacht de bestaande omstandigheden.

The Hizb acquires the authority through the Ummah and the works of seeking Nusrah. It implements the ideology in its totality, which is known as the radical method. This method does not allow sharing authority in government, but seizes complete power and uses it as a method to implement the complete ideology. It implements the Islamic ideology in a comprehensive manner and does not accept the gradual method, regardless of existing circumstances.

Zodra de staat de ideologie volledig en allesomvattend heeft geïmplementeerd, dient zij over te gaan tot het uitvoeren van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah). Daarom dient zij in de begroting van de staat een speciaal fonds toe te wijzen voor het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah). De staat zal toezicht houden op de oproep tot de islam (Da’wah), hetzij via de internationale betrekkingen van de staat, hetzij via de Hizb, afhankelijk van de omstandigheden. Ondanks de verwerving van autoriteit door de Hizb, zal zij blijven opereren als een Hizb en zal haar apparaat ook als zodanig blijven bestaan, ongeacht of haar leden bestuursfuncties bekleden of niet. De autoriteit wordt beschouwd als de eerste praktische stap naar de implementatie van de ideologie van de Hizb in de staat evenals in elk deel van de wereld. Dit zijn de stappen waarmee de Hizb in het leven te werk gaat om het idee in de praktijk te brengen, wat onder meer het omzetten van de ideologie in het leven behelst door het hervatten van de islamitische levenswijze, het revitaliseren van de samenleving en het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld. Op dat moment zal de Hizb beginnen met de praktische rol waarvoor zij is opgericht. Daarom is de Hizb de ware garantie voor het vestigen van de islamitische staat, het in stand houden ervan, het implementeren van de islam, het versterken van die implementatie, het voortzetten van deze implementatie, en het verspreiden van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld. Dit komt doordat zij, zodra zij de staat heeft gevestigd, zal fungeren als een toezichthouder (raqeeb) over de staat. Zij zal de staat ter verantwoording roepen en zij zal de moslimgemeenschap (Ummah) in deze missie leiden. Tegelijkertijd zal zij de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) verspreiden in de islamitische landen en alle andere delen van de wereld.

Once the state has implemented the ideology completely and comprehensively, it should then proceed to carry the Islamic Da’wah. Hence it should assign in the State’s budget a special fund for propagating the Da’wah. The State will oversee the Da’wah either through the State’s international relations, or through the Hizb, according to the circumstances. Despite the Hizb’s acquisition of authority, it will continue operating as a Hizb and its apparatus will also remain as such, whether its members are holding ruling positions or not. The authority is considered as the first practical step towards the implementation of the Hizb’s ideology in the state as well as in every part of the world. These are the steps in which the Hizb proceeds in life in order to transfer the idea into practice, which include transferring the ideology into the life by resuming the Islamic way of life, reviving the society, and carrying the Da’wah to the world. At that time, the Hizb would begin the practical role for which it was founded. Hence, the Hizb is the true guarantee of establishing the Islamic State, maintaining it, implementing Islam, enhancing its implementation, continuing this implementation, and carrying the Islamic Da’wah to the world. This is because, once it established the State, it will act as a monitor (raqeeb) over the State. It will hold it accountable, and it will lead the Ummah in this mission. At the same time, it would carry the Islamic Da’wah in the Islamic countries and all other parts of the world.