Degenen die beweren dat de islam een religie (Deen) van vrede is, ontkennen de offensieve jihad, oftewel het initiëren van het vechten tegen de ongelovigen. Zij bevestigen de defensieve oorlog en ontkennen de offensieve oorlog (qital ut-talab), oftewel het initiëren van de aanval. Sommigen van hen geloven dat er geen noodzaak is voor deze zaak, aangezien het mogelijk is om de materiële obstakels te overwinnen en de oproep tot de islam (Da’wah) over te brengen aan de ongelovigen zonder met deze obstakels in botsing te komen, door gebruik te maken van het internet, media, boeken, folders, het bouwen van moskeeën en islamitische centra in het hart van de landen van de ongelovigen, en via direct contact met individuen om hen de religie (Deen) van Allah (SWT) te laten betreden. Zij beweren dat dit de plaats inneemt van de offensieve oorlog. Dit standpunt botst met de teksten van het Boek, de profetische traditie (Sunnah) en de consensus (Ijma’) van de Sahabah, die allen gebieden dat wij het gevecht tegen hen moeten initiëren, zelfs als zij het niet tegen ons initiëren, indien zij de islam niet aanvaarden of de hoofdelijke belasting (Jizyah) niet betalen en zich niet onderwerpen aan de heerschappij van de islam. Deze teksten zijn niet gebaseerd op de grondreden (Illah) dat jihad alleen verplicht is in de situatie waarin het mondeling overbrengen niet mogelijk is. Wat het Boek betreft, is het Zijn (SWT) zeggen:

Those saying Islam is a deen of peace deny offensive jihad i.e. initiating fighting with the disbelievers. They confirm the defensive war and deny the offensive war (qital ut-talab) i.e. initiating the attack. Some of them believe there is no necessity for this matter since it is possible to overcome the material obstacles and convey the da'wah to disbelievers without colliding with these obstacles, by using the internet, media, books, leaflets, building mosques and Islamic centres in the heart of the countries of disbelievers, and live contacts with individuals to make them enter the deen of Allah (SWTH). They claim that this takes the place of offensive war. This view collides with the texts of the Book, Sunnah and Ijmaa Us-Sahabah that all command that we initiate fighting against them, even if they do not initiate against us, if they do not accept Islam or pay the jizyah and submit to the rule of Islam. These texts are not reasoned with the reason (illah) that Jihad is only obliged in the situation of inability to convey verbally. As for the Book, it is His (SWTH) saying:

"Bevecht degenen die niet geloven in Allah en de Laatste Dag, noch datgene verbieden wat Allah en Zijn Boodschapper ﷺ verbieden, en noch de religie (Deen) van de Mensen van het Boek volgen, totdat zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) bereidwillig betalen en zij onderworpen zijn" [TMQ At-Taubah: 29].

"Fight those who do not believe in Allah northe Last Day, nor forbid what Allah and His Messenger forbid nor follow the deen of the People of the Book until they pay jizyah readily and they are humbled" [TMQ At-Taubah: 29].

En Zijn (SWT) uitspraak:

And His (SWTH) saying:

"Bevecht de polytheïsten gezamenlijk zoals zij u gezamenlijk bevechten. En weet dat Allah met de vromen is" [TMQ At-Taubah:36].

"Fight the polytheists collectively as they fight you collectively. And remember that Allah is with the pious" [TMQ At-Taubah:36].

En Zijn (SWT) uitspraak:

And His (SWTH) saying:

"O Profeet ﷺ, bevecht de ongelovigen en de hypocrieten en wees streng tegen hen. Hun verblijfplaats is de Hel, een ellendige bestemming!" [TMQ At-Taubah:73].

"O Prophet, fight the disbelievers and hypocrites and be harsh against them. Their abode is Hellfire, a wretched destination!" [TMQ At-Taubah:73].

En Zijn (SWT) uitspraak:

And His (SWTH) saying:

"Voorwaar, Allah (SWT) heeft van de gelovigen hun zielen en hun bezit gekocht, zodat het Paradijs voor hen is. Zij strijden in de weg van Allah, zij doden en worden gedood. Een belofte die bindend is van Hem in de Torah, de Bijbel en de Qur'an, en wie is getrouwer aan zijn verbond dan Allah (SWT)? Verblijf dan in vreugde over de ruil die jullie hebben gesloten. En dat is het ultieme succes" [TMQ At-Taubah:111].

"Verily Allah (SWTH) purchased from the believers their souls and property so that Paradise is for them. They fight in the way of Allah, they kill and are killed. A promise binding upon Him in the Torah, Bible and Qur'an, and who is truer to his covenant than Allah (SWTH)? Then rejoice in the bargain that you have concluded. And that is the supreme success" [TMQ At-Taubah:111].

En Zijn (SWT) uitspraak:

And His (SWTH) saying:

"O jullie die geloven, bevecht degenen onder de ongelovigen die dicht bij jullie zijn en laat hen strengheid in jullie vinden. En weet dat Allah met de godvrezenden is" [TMQ At-Taubah: 123]. Dit zijn versen (Ayah's) uit At-Taubah, die behoren tot de laatste die werden geopenbaard zonder dat er iets kwam om deze te specificeren, te beperken of te abrogere, dus het is een bewijs dat jihad zowel defensieve als offensieve oorlogvoering omvat, oftewel het vechten voor verdediging en aanval. Wat betreft Zijn (SWT) uitspraak:

"O you who believe, fight those are close to you among the disbelievers and let them find harshness in you. And know that Allah is with the pious" [TMQ At-Taubah: 123]. These are aayaat from At-Taubah which is among the last which was revealed without anything coming to specify, restrict or abrogate it, so it is evidence that Jihad encompasses defensive and offensive war i.e. the fighting of defence and offence. As for His (SWTh) saying:

"En als zij neigen naar vrede, neig dan ook jij naar die vrede" [TMQ Al-Anfal: 61] en Zijn (SWT) zeggen:

"And if they incline to peace, then you incline to it" [TMQ Al-Anfal: 61] and His (SWTH) saying:

"Vecht in de weg van Allah tegen degenen die tegen jullie vechten, maar overschrijd de grenzen niet. Voorwaar, Allah houdt niet van degenen die de grenzen overschrijden" [TMQ Al-Baqarah: 190] en Zijn (SWT) zeggen:

"Fight in the way of Allah those fighting you and do not transgress. Verily Allah loves not the transgressors" [TMQ Al-Baqarah: 190] and His (SWTH) saying:

"Vergunning (om te vechten) is gegeven aan degenen die werden aangevallen omdat zij onrechtvaardig werden behandeld. Voorwaar, Allah is in staat hen te helpen" [TMQ Al-Hajj: 39]. Deze vers (Ayah) en dergelijke zijn niet geschikt om de algemeenheid van de vers (Ayah) van At-Taubah te specificeren, noch om diegene te beperken die onbeperkt (mutlaq) zijn, omdat zij allemaal werden onthuld vóór de vers (Ayah) van At-Taubah, en de eerdere tekst (nas) de latere tekst niet specificeert noch beperkt. Dit komt doordat specificatie gelijkstaat aan de abrogatie van een deel van de algemene tekst, aangezien het de regel afwijkt van de algemeenheid door deze in een deel ervan ongeldig te maken en een andere regel in de plaats ervan te stellen. Zolang specificatie gelijkstaat aan abrogatie, en er bij abrogatie wordt voorgeschreven dat de abrogerende (nasikh) later is dan de geabrogteerde (mansukh), dan zijn deze vers (Ayah) niet geschikt om de vers (Ayah) van At-Taubah te specificeren omdat zij voorafgaan aan deze in de onthulling. De vers (Ayah) van At-Taubah behoren tot de laatste wat werd onthuld in jihad, dus ontstaat er geen specificatie. Wat er gezegd wordt met betrekking tot specificatie, geldt eveneens voor beperking, aangezien het noodzakelijk is dat de beperkende tekst later is dan de onbeperkte tekst of deze vergezelt, om een beperking voor deze te zijn, of om de onbeperkte tekst toe te passen op de beperkte. Daarom blijft het algemene behouden in zijn algemeenheid vanwege het ontbreken van enige specificerende tekst om het te specificeren; en het absolute blijft behouden in zijn onbeperkte aard vanwege het ontbreken van enige beperkende tekst waarmee de onbeperkte beperkt kan worden of waarop deze kan worden toegepast.

"Permission (to fight) has been given to those who were fought because they were oppressed. Verily Allah is Able to support them" [TMQ Al-Hajj: 39]. These aayaat and their like are not suitable to specify the generality of the aayaat of At-Taubah, nor restrict those which are unrestricted (mutlaq) because they were all revealed before the aayaat of At-Taubah, and the precedent (text) does not specify the later (text) nor restrict it. This is because specification is equivalent to abrogation of a part of the general (text) as it diverts the rule from its generality, by invalidating it in a part of it and putting another rule in its place. As long as specification is equivalent to abrogation, and it is stipulated in abrogation that the abrogator (nasikh) is later than the abrogated (mansukh), then these aayaat are not suitable to specify the aayaat of At-Taubah because they are precedent to it in revelation. The aayaat of At-Taubah are among the last of what was revealed in Jihad, so specification does not arise. What is said regarding specification is likewise said regarding restriction, as it is necessary for the restricting text to be later than the unrestricted text or accompanying it, so as to be a restriction for it, or so as to apply the unrestricted text upon the restricted one. Therefore the general remains upon its generality due to the absence of any specifying text to specify it; and the absolute remains upon its unrestricted nature due to the absence of any restricting text that the unrestricted can be restricted with it or applied on it.

Wat de profetische traditie (Sunnah) betreft, komt dit door wat de twee Sheikhs hebben overgeleverd uit de overlevering (Hadith) van 'Abdullah bin 'Umar, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

As for the Sunnah, this is due to what the two Sheikhs reported from the hadith of 'Abdullah bin 'Umar who said: The Messenger of Allah (PBUH) said:

"Ik ben bevolen te strijden tegen de mensen totdat zij getuigen dat 'La ilaha illa Allah, Muhammad Rasul-Allah' ﷺ, de gebedsverplichting vervullen en de armenbelasting (Zakah) betalen. Als zij dat doen, beschermen zij hun bloed tegen mij, behalve met het recht dat daarop toekomt, en hun rekenschap is bij Allah (SWT)." En in een andere overlevering:

"I was commanded to fight the people until they bear witness that 'La ilaha illa Allah, Muhammad Rasul-Allah' (PBUH), establish the prayer and pay the zakat. If they do that, they safeguard their blood from me except with its due right, and their accounting is with Allah (SWTH)." And in another narration:

"Ik ben bevolen te strijden tegen de mensen totdat zij zeggen: 'La ilaha illa Allah.' Als zij dat zeggen, dan beschermen zij hun bloed en hun bezit tegen mij, behalve met het recht dat daarop verschuldigd is, en hun rekenschap is bij Allah." En wat Muslim rapporteerde van Sulayman bin Buraydah van zijn vader: "Wanneer de Boodschapper ﷺ een leider (Ameer) aanstelde over een leger of een expeditie, dan adviseerde hij hem om Allah vrezen in zichzelf en het goede te bewerkstelligen voor de moslims met hem. Vervolgens zou Hij ﷺ zeggen:

"I was commanded to fight the people until they say 'La ilaha illa Allah.' If they say that, they safeguard their blood and property from me except with its due right, and their accounting is with Allah." And what Muslim reported from Sulayman bin Buraydah from his father: "When the Messenger (PBUH) would command an Amir over an army or expedition, he advised him to fear Allah in himself and goodness for the Muslims with him. Then He (PBUH) would say:

'Val aan in de naam van Allah, op de weg van Allah. Val aan en maak geen ongeoorloofde aanspraak op (de buit), verraad niet, vermink niet en dood geen kinderen. Wanneer je je vijand ontmoet, nodig hen dan uit tot drie zaken (khisal) of (khilal), en wat zij ook accepteren, aanvaard dat van hen en laat het (vechten) met hen varen. Nodig hen uit tot de Islam; als zij jou beantwoorden, aanvaard dat van hen en laat het met hen varen. Roep hen daarna op om vanuit hun vaderland te emigreren naar het land van de emigranten (Muhajirun). Laat hen weten dat als zij dat doen, zij dezelfde rechten hebben als de emigranten (Muhajirun), en dezelfde plichten als de emigranten (Muhajirun). Als zij weigeren te emigreren, laat hen dan weten dat zij als de bedoeïen-moslims zijn; de regels van Allah die gelden voor de gelovigen, gelden ook voor hen, maar er is geen oorlogsbuit of buit voor hen, tenzij zij samen met de moslims vechten. Als zij weigeren, vraag hen dan de hoofdelijke belasting (Jizyah); als zij jou beantwoorden, aanvaard dat van hen en laat het met hen varen. Als zij weigeren, zoek dan hulp in Allah tegen hen en vecht tegen hen.' Deze twee overleveringen (Hadith) zijn expliciet dat jihad het initiëren van het gevecht is. En de Boodschapper van Allah ﷺ initieerde het gevecht tegen de Hawazin bij Hunayn, de Thaqif bij Taif, en de Byzantijnse Romeinen in Mu'tah en Tabuk. En hij trok uit om zevenentwintig ghazwat (slagen geleid door de Boodschapper ﷺ) te voeren in negen jaar, naast de expedities (geleid door metgezellen).

'Attack in the name of Allah in the way of Allah. Attack and do not misappropriate (from the booty), betray, mutilate or kill children. When you meet your enemy, invite them to three matters (khisal) or (khilal), so whichever they respond to, accept from them and desist from (fighting) them. Invite them to Islam; if they respond to you, accept it from them and desist from them. Then call them to move from their homeland to the homeland of the Muhajireen. Inform them that if they do that, then for them (in rights) is what is for the Muhajireen, and against them (in duties) is what is against the Muhajireen. If they refuse to move, inform them that they are like the bedouin Muslims; the rule of Allah that apply upon the believers apply upon them but there is no spoils of war or booty for them except if they fight together with the Muslims. If they refuse, ask them for the jizyah; if they respond to you, accept from them and desist from them. If they refuse, seek assistance in Allah against them and fight them." These two hadith are explicit that Jihad is initiating the fighting. And the Messenger of Allah
initiated fighting Hawazin at Hunayn, Thaqif at Taif, and the Byzantine Romans in Mu'tah and Tabuk. And he went forth to fight twenty seven ghazwat (battles led by the Messenger) in nine years apart from the expeditions (led by companions).

Wat betreft de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) dat jihad het vechten in de weg van Allah is om de islam te verspreiden, en dat het het initiëren van de strijd is, volstaan de veroveringen van Irak, Perzië, Ash-Sham, Egypte, Noord-Afrika, Khurasan, Kabul, Sijistan etc. om dit te bewijzen. De Koptische christenen van Egypte vielen de moslims niet aan, en de Berbers en Dailem vielen hen niet aan. Al deze landen werden veroverd in de tijd van de metgezellen (Sahabah), en zij initieerden de strijd tegen hen en veroverden deze landen. Is er daarna nog ruimte om te zeggen dat jihad slechts een defensieve oorlog is en dat er geen offensieve oorlog bestaat in de islam?

As for Ijma'a Us-Sahabah that Jihad is fighting in the way of Allah to spread Islam, and that it is initiating the fighting, the conquests of Iraq, Persia, Ash-Sham, Egypt, North Africa, Khurasan, Kabul, Sijistan etc, suffice to prove it. The Copts of Egypt did not attack the Muslims, and the Berbers and Dailem did not attack them. All of these countries were conquered at the time of the Sahabah, and they initiated the fighting against them and conquered these lands. After that, is there room for saying that Jihad is only defensive war and that there is no offensive war in Islam?