Mapambano ya kifikra kati ya Uislamu na ustaarabu uliobaki wa ukafiri ni ukweli wa kiukweli; na ni wajibu kwa Waislamu, hata pale makafiri wasipoanzisha mapambano dhidi yao. Mtume wa Allah ﷺ ndiye aliyeyaanzisha huko Makka kabla ya kuundwa kwa Dola, baada ya hatua ya siri. Hali hiyo imeendelea hadi wakati wetu na itaendelea mpaka pale Allah atakapotaka. Jambo hili ni dhahiri, ingawa limefichwa kwa baadhi ya watu. Yeyote aliyesoma vitabu vya 'Madhehebu na Mafarakano' (Al-Millal wan-Nihal) atakuta humo mapambano ya kifikra pamoja na mawazo yote ambayo Waislamu wameyajua.

The intellectual struggle between Islam and the remaining kufr civilisations is a factual reality; and it is obligatory upon Muslims, even when the kuffar did not initiate the struggle against them. The Messenger of Allah
initiated it in Makkah before the State and after the secret stage. The situation remained thus until our time and it will remain until when Allah wills. It is quite apparent even if it is obscured to some people. Whoever studied the books of 'Creeds and Sects' (Al-Millal wan- Nihal) will find intellectual struggle therein with all the thoughts that Muslims knew.

Mapambano haya kati ya ustaarabu wa Magharibi na ustaarabu wa Kiislamu yanajitokeza kwa mitindo mingi, ikiwemo:

This struggle between the Western civilisation and Islamic civilisation is manifested in many styles including:

1. Kutawala vyombo vya habari na kuvielekeza kwa manufaa ya ustaarabu wa Kibepari.

1. Dominance over the media apparatus and directing them for the benefit of the Capitalist civilisation.

2. Kutawala mitaala ya elimu katika ngazi zake zote ili kueneza dhana za Magharibi, kupotosha na kupinga baadhi ya dhana za ustaarabu wa Kiislamu, na kughushi historia ya Waislamu.

2. Dominance over the education syllabi at all its levels in order to spread the Western concepts, distort and fight some of the concepts of Islamic civilisation and forge the history of Muslims.

3. Kuanzisha shule na vyuo vikuu vinavyosimamiwa moja kwa moja na Wazungu.

3. Establishing schools and universities directly supervised by Westerners.

4. Kuanzisha vyama vinavyoukubali ustaarabu wa Magharibi na kuutetea, na ambavyo vinalindwa na Magharibi na marafiki zake wa kiliberali wenye msimamo wa wastani.

4. Setting up parties that adopt Western civilisation and call for it, and which are protected by the West and its moderate progressive friends.

5. Kuwafadhili wale wanaowaita wasomi, wenye elimu na wanafikra, kuwaelekezea mwanga na kuwatangaza, ili wawe viongozi wa fikra katika nchi za ulimwengu wa Kiislamu.

5. Sponsoring those whom they call the elite, educated and intellectuals, focusing light upon them and promoting them, so that they become the leaders of thought in the countries of the Islamic world.

6. Kufadhili udhamini wa masomo na kozi za aina mbalimbali, ili kuchagua zile zinazowafaa kuwa mawakala wao wa kiakili au kisiasa, au mawakala, yaani majasusi.

6. Funding the educational scholarships and courses in their various types, to choose those suitable to become their intellectual or political agents, or agents i.e. spies.

7. Kuanzisha taasisi, klabu na vituo vilivyobobea katika kueneza sumu yao, na kutumia kwa ukarimu mali kwa ajili yake.

7. Founding institutions, clubs and centres specialised in spreading their poison, and spending generously upon them.

8. Kupambana na lugha ya Kiarabu na kuhuisha lugha zisizo za Kiarabu,

8. Fighting the Arabic language and reviving non-Arabic languages,

na kuchochea harakati za kizalendo na za kitaifa.

and inciting nationalistic and patriotic agitations.

Hata yale yanayoitwa mapambano ya maslahi (sira'a ul-masalih) yanatokana kimsingi na tofauti za kifikra, kisha yanafuatiwa na mapambano ya kifikra. Mapambano haya ya maslahi yanaweza kufikia mgongano wa kijeshi. Dhaifu asiyeweza kushiriki mgongano wa kijeshi hajiingizi katika mapambano ya maslahi, isipokuwa kwa kiasi ambacho fisi au mbweha wanaweza kufanya kwa mawindo ya simba. Mapambano haya ya maslahi yanaweza kuwa kati ya ustaarabu wawili tofauti, kama ambavyo yanaweza kuwa kati ya nchi mbili au watu wa ustaarabu mmoja. Marekani ilipoivamia Ghuba, kuikalia na kupanua ushawishi wake juu yake, kujiimarisha na kupata nafasi, lengo lake hakika halikuwa ukombozi wa Kuwait; bali lilikuwa ni mapambano kuhusu maslahi ya mafuta na kueneza ushawishi. Kama alivyosema mmoja wao: "Tumekuja kurekebisha kosa la Mola" yaani, Yeye subhanahu wa ta'ala alipoumba mafuta katika Ghuba badala ya Magharibi. Na Schultz alisema katika kipindi cha televisheni tarehe 16/12/90: "Ni lazima kuiangamiza Iraq kijeshi, hata kama ingejiondoa Kuwait." Na Dick Cheney alisema mbele ya Bunge tarehe 3/12/90: "Ni lazima kuhakikisha uvamizi wa aina hii hautarudiwa bila kujali namna ya kulimaliza hili, hata kama Saddam angejiondoa Kuwait." Inajulikana kuwa Iraq, Kuwait na Ghuba yote hadi wakati huo ilikuwa eneo la ushawishi wa Uingereza, hivyo Marekani ilikuwa ikipambana na Uingereza kisiasa na kiuchumi, ingawa zote mbili ni za ustaarabu mmoja, yaani Ubepari. Wakati huo huo, ilikuwa ikipambana na Waislamu kisiasa, kiuchumi na kijeshi, na inaukumbatia Ubepari na kupambana na Waislamu waliotupilia mbali ustaarabu wao wa Kiislamu au wengi wa dhana zake. Mapambano ya Marekani dhidi ya Waislamu kwa mitindo ya awali yamejengwa juu ya dhana ya kistaarabu kwao, nayo ni kuzikoloni mataifa dhaifu na kuruhusu kutawala uwezo wao. Tazama, sasa inarudia shambulio huko Asia ya Kati. Vilevile, mapambano yake na Uingereza yamejengwa juu ya dhana ya ustaarabu tofauti na ile inayoyajenga mapambano yake na Waarabu. Inapambana na Uingereza katika Ghuba kwa sababu lazima ibaki peke yake katika uongozi wa Ulimwengu Mpya, na katika kuporomosha rasilimali za wanyonge. Marekani, kama anavyosema Bush, lazima iwe mstari wa mbele, hivyo hakuna nafasi ya nguzo mbili katika uongozi wa dunia; badala yake kuna kiongozi mmoja tu, ambaye lazima awe Marekani, mrithi wa ukoloni wa kale, bila mpinzani. Miongoni mwa mifano ya mapambano kati ya ustaarabu mbili ni Marekani ya Kibepari na Umoja wa Kisovieti wa Kikomunisti. Hata hivyo, haukufikia hatua ya mapambano ya kijeshi, na ulibaki katika mapambano ya kisiasa, kifikra na kiuchumi, ambayo yalimalizika kwa kuanguka kwa Umoja wa Kisovieti. Miongoni mwa mifano ya mapambano kati ya watoto wa ustaarabu mmoja ni mapambano kati ya Wanazi na wengine miongoni mwa Wabepari; ilikuwa ni mapambano kati ya wale wanaoona ubora wa mbio ya Kijerumani juu ya mbio nyingine na wale wanaokataa tofauti ya kimbari kati ya mbio za watu wa Ulaya na Amerika wanaokumbatia Ubepari. Hata hivyo, mapambano hayo yalibaki ndani ya ulingo wa ustaarabu mmoja. Yalijengwa juu ya dhana maalum ambayo ilikuwa sehemu ya ustaarabu wa Wanazi, kinyume na dhana ya Washirika.

Mapambano ya kifikra ndiyo msingi wa kila mapambano juu ya uso wa dunia tangu tofauti ya wana wawili wa Adamu hadi zama zetu; nayo yataendelea hadi pale Allah (SWT) atakapotaka. Kwa hiyo, tulianza na mapambano ya kifikra.

The intellectual struggle is the basis for every struggle on the face of the earth from the difference of the two sons of Adam until our time; and it will continue until when Allah (SWTH) wills. Accordingly, we began with the intellectual struggle.