12. Bu aşamada, toplumun bütünüyle Hizb'in ana okulu olduğu her zaman fark edilmelidir. Ancak aynı zamanda, okul ile Hizb'in kültürel halkaları bakımından aralarındaki farkları da akılda tutmalıyız.

12. At this stage, it must always be realised that the society in its entirety is the main school of the Hizb. At the same time, however, we must keep in mind the differences between the school and the Hizb with respect to its culturing circles.

Hizb'in bu aşamadaki görevinin doğası gereği, bütün toplumun Hizb'in okulu olduğunun farkına varmak, doğru akideleri uyandırmak ve doğru kavramları üretmek görevinden kaynaklanır. Bu görev ancak, Hizb'in fikri ilkesinin öğretmen olduğu, yani fikirlerin alındığı kaynak olduğu ve Hizb'in kültürünün öğretilen konu olduğu bir eğitim süreciyle gerçekleştirilebilir. Hizb'in fikri ve kültürü, bu fikrin tamamen hayat bulduğu kişilerde somutlaşır. Bu kişiler toplumda doğrudan eğitmenler olacaktır. Yerel komiteler ve onların halkaları toplumun sınıfları, bütün toplum ise okul olacaktır. Bu öğretim süreci, Hizb'in üyelerinin ve onun kavramlarını benimseyenlerin, doğru bir anlayış geliştirmek için derin bir çalışma yürütmelerini ve Hizb'in kültürünü her zaman sürekli olarak öğrenmelerini gerektirir. Ayrıca Hizb'in benimsediği anayasayı, önemli kuralları ve genel ilkeleri ezberlemeleri gerekir. Bu da okuldakine benzer bir öğrenme sürecini zorunlu kılar. Hizb'e katılan her kişinin, eğitim görmüş olan da, eğitim görmemiş ama eğitilme potansiyeli bulunan da, bu sürece uyması şarttır. Kişinin eğitim seviyesinin üniversite mi ilkokul mu olduğu da fark etmez. Kültürlendirme sürecinde herhangi bir kişiye karşı gösterilecek müsamaha, o kişiyi katılmış olsa bile Hizb'in dışında bırakır ve bu da Hizb'in yapısına zarar verebilir.

Realising that the entire society is the Hizb’s school stems from the nature of the Hizb’s task at this stage, which is to awaken the true ’Aqa’id (convictions) and produce the correct concepts. This task can only be achieved through an educational process where the Hizb’s ideology is the teacher, that is the source from which the ideas are taken, and where the Hizb’s culture is the subject being taught. The ideology and the culture of the Hizb would be manifested in those whom the ideology is completely embodied in. These individuals would be the direct instructors in the society. The local committees with their circles would serve as society’s classrooms, and the entire society would be the school. This teaching process necessitates that the Hizb’s members, and those who adopt its concepts, must maintain a profound study, so as to develop a correct understanding, and must continuously learn the Hizb’s culture at all times. In addition, they are required to memorize the constitution, the important rules, and the general principles adopted by the Hizb. This necessitates a learning process similar to that in a school, and it is imperative that every person who joins the Hizb adheres to this process, including the one who is educated, as well as the one who is not educated but has the potential to be educated. It also does not matter as to what level of education a person has, whether it is university level or elementary one. Any leniency in the culturing process with any individual will leave this individual outside the Hizb, even if he has joined it, and this may harm the Hizb structure.

Bu aşamada, Hizb'in herhangi bir eyleme girişmeden önce, Hizb'in kültürünü edinmiş kadrolara sahip olması önemlidir. Dolayısıyla bu aşama yalnızca bir kültürlenme aşaması olacaktır.

It is important at this stage for the Hizb not to get involved in any action until the Hizb has cadres who have acquired the Hizb’s culture before involving in any action. Hence this stage would only be a culturing stage.

Hizb'in kültürü ile okulun kültürü arasındaki farkı kavramak, Hizb kültürünün akademik kültüre dönüşmesini ve böylece etkinliğini yitirmesini önleyecektir. Bu nedenle Hizb'in Şebabı ile Hizb kültürünün akademik yönü arasına kalın bir perde koymak; Hizb kültürünün amacının kavramları değiştirmek, hayatın alanında çalışmak ve Ümmet içinde fikri liderliği üstlenmek olduğunu fark etmek önemlidir. Hizb kültürünü taşıyan kimse akademik yöne acele etmemelidir. Yalnızca akademik bilgiye ihtiyacı varsa, uygun yer okuldur, Hizb değildir. Kültürü akademik yöne çekmek, işin kalitesini götürür ve Hizb'in ikinci aşamaya geçişini geciktirir.

Realising the difference between the school and the Hizb in terms of culturing will prevent the Hizb’s culture from turning into academic culture and thus losing its effectiveness. Therefore, it is important to place a thick screen between the Shabaab of the Hizb and the academic aspect of the Hizb’s culture, and to recognise that the objective of the Hizb culture is to change the concepts, to work in the realm of life and to carry the intellectual leadership in the Ummah. One who carries the Hizb culture must not hasten towards the academic aspect. If one is in need of just academic knowledge, then the appropriate place is the school and not the Hizb. Taking the culture towards the academic aspect would take away the quality of the work and would delay the Hizb from moving towards the second stage.

13. Hizb'in ikinci aşaması, mücadeleyi içeren Ümmetle etkileşim aşamasıdır. Bu ikinci aşama çok hassastır. Başarısı Hizb'in oluşumunun doğruluğunu kanıtlayacak, başarısızlığı ise giderilmesi gereken bir kusurun varlığını gösterecektir. Bu aşama bir önceki aşama üzerine inşa edildiğinden, birinci aşamadaki başarı ikinci aşamadaki başarının ön koşuludur. Ancak birinci aşamada kültürlenmede elde edilen başarı tek başına ikinci aşamada başarı getirmeye yetmez. Kültürlenmedeki başarının halka bildirilmesi gerekir; insanlar işleyen bir Da'vetin bulunduğunu ve Hizb üyesinin bir Da'veti taşıdığını bilmelidirler. Ayrıca üyelerin, halka-çevre çalışmalarındaki kültürel dönüşümleri sırasında ve içinde yaşadıkları toplumla temasları ile o topluma etki etme çabaları aracılığıyla kolektif bir ruh geliştirmiş olmaları gerekir. Bu kolektif tutum, ikinci aşamaya geçtiklerinde mevcut olacak ve bu, onların Ümmetle etkileşimini kolaylaştıracaktır.

13. The second stage of the Hizb is the stage of interaction with the Ummah, which invloves struggle. The second stage is very delicate. Its success would attest to the correctness of the formation of the Hizb, while its failure would prove there is a defect that should be addressed. Since this stage is built upon the preceding one, success in the first stage is a pre-requisite for success in the second stage. However, the mere success in culturing in the first stage is not sufficient to bring success in the second stage. The success in culturing must be made known to the people, and they should know that there is a functioning Da’wah and should know that the Hizb’s member carries a Da’wah. Furthermore, it is necessary for the members to have developed the collective spirit during their cultural transformation in the study-circles and by their contact with the society they live in, and through their attempts to influence that society. This collective attitude will be present when they move to the second stage, which will facilitate their interaction with the Ummah.

14. Hizb üyesi, kültürel olarak olgunlaşmadan kültürlenme aşamasından etkileşim aşamasına geçmez. Kültürde olgunluk, nefsiyyesini (eğilim ve duyguları) aklıyyesine (zihniyetine) uydurarak onu İslami bir kişilik hâline getirir. Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur:

14. The Hizb’s member does not proceed from the culturing stage to the interaction stage until he has matured culturally. Maturity in culture makes him an Islamic personality by conforming his Nafsiyyah (inclinations and feelings) to his Aqliyyah (mentality). The Messenger of Allah (saw) said:

"Sizden biri, arzuları benim getirdiklerime uymadıkça gerçek imana sahip olmuş olmaz."

“None of you will have real belief until his inclinations conform to what I came with.”.

Kültürdeki olgunluğa ek olarak, Hizb üyesi, insanlara İslami bir davet taşıdığı bilinmeden etkileşim aşamasına geçmez. Halkaya katılımı ve topluma karşı iletişimi sayesinde üyede topluluk bilincinin güçlendirilmesi gerekir; böylece ondan her türlü içe kapanma eğilimi giderilmiş olur. İçe kapanma, korkaklık ile umutsuzluğun karışımıdır ve bireylerden ve toplumdan kökünün kazınması gerekir.

In addition to maturity in the culture, the Hizb’s member does not proceed to the interaction stage until it became known to the people that he is carrying an Islamic Da’wah. The collective attitude should have been strengthened in the member through his presence in the circles and his communication with society, to remove from him any tendency towards isolation. Isolation is a blend of cowardice and despair, which must be uprooted from the individuals and society.

15. Hizb, kültürel aşamadan etkileşim aşamasına doğal bir biçimde geçmelidir. Eğer bu aşamaya erken geçmeye kalkışırsa, başarılı olamaz. Kültürel aşamada Hizb, başlangıç noktasını geçer. Bu aşamada kültür, ideolojiyi bireylerin içinde somutlaştırır ve toplumun Da'veti ve ideolojinin varlığını açıkça hissetmesini sağlar. İdeoloji bireylerin içinde somutlaştığında ve toplum Da'veti'nin varlığını hissettiğinde, Hizb başlangıç noktasını geçmiş olur ve harekete geçiş noktasına (NuqTat al-InTilaaq) doğru ilerlemelidir. Hizb'in harekete geçiş noktasına ilerleyebilmesi için Ümmet'e hitap etmesi gerekir. Hizb, başarılı olmadan önce Ümmet'e hitap etmek için birçok girişimde bulunmalıdır. Hizb, Ümmet'e şu yollarla hitap eder: halkalarda yoğunlaştırılmış kültürlendirme, mümkün olan her yerde halkın kitlesel olarak kültürlendirilmesi, sömürgecilerin planlarını ifşa etme ve Ümmet'in çıkarlarını benimseme. Hizb bu dört görevde başarılı olduğunda, Ümmet'e hitap etmeye yönelir ve harekete geçiş noktasına doğal bir biçimde ilerler. Bu doğal ilerleyiş, Hizb'i kültürlendirmenin ilk aşamasından etkileşimin ikinci aşamasına taşır. Ayrıca bu doğal ilerleyiş, Hizb'in Ümmet ile yalnızca doğru zamanda ve doğal bir biçimde etkileşime girmeye başlamasını güvence altına alır.

15. The Hizb should move from the cultural stage to the interaction stage naturally. If it tries to proceed prematurely, it will not be able to. During the cultural stage, the Hizb passes the starting point. During this stage, the culture makes the ideology embodied within the individuals, and makes the society clearly feel the presence of the Da’wah and the ideology. Once the ideology is embodied within the individuals, and the society feels the presence of the Da’wah, the Hizb will pass the starting point and the Hizb should move towards the launching point (NuqTat al-InTilaaq). In order for the Hizb to proceed towards the launching point, it must address the Ummah. The Hizb must first make many attempts to address the Ummah before it will be successful. The Hizb addresses the Ummah through concentrated culturing in circles, mass culturing of the people wherever possible, exposing the plans of the colonialists, and adopting the interests of the Ummah. When the Hizb succeeds in these four tasks, it moves towards addressing the Ummah, and proceeds to the launching point naturally. This natural progression carries the Hizb from the first stage of culturing to the second stage of interaction. Furthermore, this natural progression ensures that the Hizb begins to interact with the Ummah only at the right time and in a natural way.

16. Ümmetle bu etkileşim, Hizb'in görevini başarıya ulaştırması için esastır. Hizb'in üyeleri ümmetle etkileşim içinde olmak zorundadır; çünkü sayıları ve güçleri ne olursa olsun, ümmet onlarla birlikte çalışmadıkça tek başlarına bir eylemi gerçekleştiremezler. Ümmeti kendileriyle birlikte çalışmaya motive edemezler ve ümmet de bu etkileşimi sağlamadıkça onlarla çalışmaz. Etkileşim, üyelerin etraflarında büyük bir kitle toplamaları anlamına gelmez; aksine, ümmetin Hizb'in ideolojisini, yani İslam'ı kendi ideolojisi olarak benimsemesi anlamına gelir. Bu ideoloji zaten ümmetin kültürel ve tarihî mirasında, duygularında mevcuttur. Ümmetin, bir düşünceye dönüşüp seçkin bir grup insanda kristalleşen duygusudur ve Hizb de bu grubun içinden doğmuştur. Bu duyguların, o düşüncenin ve eylemin belirli bir hedefe yönelik olması gerektiği esastır; bu, ideolojinin gerçek ifadesidir. Dolayısıyla ideoloji -İslam- ümmetin iç duygusudur, Hizb ise bu duygunun ifadesidir. Hizb hitabında açık, dilinde etkili ve ifadesinde samimi olursa, ümmet ideolojiyi hızla kavrayacak ve Hizb'le etkileşime girecektir. Sonuç olarak tüm ümmet Hizb sayılacak, seçkin grup ise Hizbî yapı aracılığıyla hareketin liderliğini üstlenecektir. Bu hareket sayesinde, Hizb'in önderliğindeki ümmet üçüncü aşamaya ilerleyecektir. Bu, Hizb'in iktidarıele geçirerek ideolojiyi kapsamlı biçimde uygulama aşamasıdır. İdeolojinin yönetim tarafından uygulanması, fikri uygulamanın tek yoludur ve bu, ideolojinin bir parçasıdır.

16. This interaction with the Ummah is essential for the Hizb’s success in its duty. The Hizb’s members must interact with the Ummah, because they, by themselves, will not be able to carry out an action, regardless of their number or strength, unless the Ummah worked with them. They will not also be able to motivate the Ummah to work with them nor she will work them unless they succeeded in this interaction. The interaction does not mean that the members gather a large group of people around them, rather it means that the Ummah adopts the ideology of the Hizb, which is Islam, as her own. This ideology already exists in the cultural and historical heritage of the Ummah, and in her sentiments. It is the feeling of the Ummah that evolved into a thought, which has been crystallized in a select group of people that the Hizb has emerged from. The basis of these feelings, that thought and action must be for a specific objective, represents the true expression of the ideology. Hence the ideology - Islam - is the inner feeling of the Ummah, and the Hizb is the expression of this feeling. If the Hizb is clear in its address, eloquent in its language, and honest in its expression, the Ummah will quickly understand the ideology and interact with the Hizb. As a result, the entire Ummah will be considered as the Hizb, and the select group will carry the leadership of the movement through the Hizbi structure. Through this movement, the Ummah, led by the Hizb, will proceed towards the third stage. This is the stage of comprehensively implementing the ideology by the Hizb, by acquiring the authority. The implementation of the ideology by the authority is the only method to implement the idea, and it is part of the ideology.

Ancak böyle bir etkileşimin önünde birkaç engel bulunmaktadır. Bunların farkında olmak ve doğasını bilmek, onların üstesinden gelebilmek için gereklidir. Engeller çoktur, bunların en önemlileri şunlardır:

However, there are several obstacles in the way of such interaction. It is necessary to be aware of them and to know their nature in order to be able to overcome them. The obstacles are numerous, the most important of which are:

A. Toplumda uygulanan sistem ile benimsenen ideoloji arasındaki çelişki.

A. The contradiction between the ideology and the system being implemented in society.

Hizb'in ideolojisi, toplumda yürürlükte olan sistemle karşılaştırıldığında hayata dair yeni bir sistem olacaktır. Bu ideoloji, yönetici sınıfın topluma uyguladığı mevcut sistemle çelişecektir. Bu nedenle bu sınıf, ideolojiyi kendisine ve varlığına bir tehdit olarak görecek ve kaçınılmaz olarak onunla yüzleşecek, propaganda, taciz ve Da'vet taşıyıcılarına yönelik fiziksel zulüm gibi çeşitli yollarla ona karşı savaşacaktır. Bu yüzden, ideolojilerine çağrı yaparak Ümmet ile etkileşim kurmak için çalışırken, ideolojinin taşıyıcılarının, her türlü olanakla kendilerini zarardan korumaları, Da'velerini açıklayarak yanıltıcı propagandaya karşı koymaları ve bunu gerçekleştirme sürecinde her türlü sıkıntıya sabretmeleri gereklidir.

The Hizb’s ideology will be a new system for life compared to the prevailing system in society. It will contradict the existing system that the ruling class implements upon society. Hence, this class will regard this ideology as a threat to itself and its entity, and will inevitably confront it and fight it through various means, such as propaganda, harassment and physical persecution of the Da’wah carriers. Therefore, while working for the interaction with the Ummah by calling for their ideology, it is essential for the carriers of the ideology, to protect themselves from harm by all possible means, and to counter the misleading propaganda by explaining their Da’wah, and to endure all kinds of hardship in the process of achieving this.

B. Bir başka engel ise kültürel farklılıktır.

B. Another obstacle would be the cultural difference.

Ümmet içinde dağınık düşünceler bulunmasının yanı sıra toplumda çeşitli kültürler de vardır. Ancak ümmetin tek bir hissi vardır. Çeşitli kültürler, özellikle sömürgecilerin kültürü, bu hislerin tam karşıtıdır; fikrin kültürü olan İslam kültürü ise ümmetin hislerinin gerçek ifadesidir. Buna rağmen toplumdaki kamuoyu, kültür, okul müfredatları, kurumlar ve kültür merkezleri ile siyasi ve kültürel hareketler, yabancı kültüre uymaya zorlanmaktadır. Bu nedenle Hizb'in, kendi kültürüyle, diğer kültürlere ve diğer düşüncelere karşı mücadele etmesi zorunludur; böylece ümmetin gerçek hislerini ve duygularını görünür kılması ve ümmetin Hizb ile yürümesi sağlanmalıdır. Hizb, kültürü ve düşüncesiyle, ümmetin taşıdığı diğer kültür ve düşüncelerle kaçınılmaz olarak çatışacaktır; ancak bu etkileşim boş tartışmalar biçiminde olmamalıdır. Hizb'in üyeleri, eğri çizginin yanına doğru çizgiyi çekmeli ve insanı benlik duygusuna götürebilecek, onu hakikati görmekten alıkoyabilecek boş tartışmalardan kaçınmalıdır. Bunun yerine Hizb'in düşünceleri açıklanmalı, diğer düşüncelerin hatası, diğer kültürlerin yanlışlığı ile bunların sonuçlarının tehlikeleri ortaya konmalıdır. Sonunda ümmet bâtıldan yüz çevirip Hizb'in kültürüne ve düşüncelerine yönelecektir. Yabancı kültürü ve yanlış düşünceleri taşıyan kişiler bile, samimi, bilinçli ve objektif oldukları takdirde, yabancı kültürün yanlışlığı kendilerine açıkça görüldüğünde bunlardan yüz çevireceklerdir. Bu görev, Hizb için en zor görevlerden biri olacaktır. Yabancı kültürün güçlü olduğu yerlerde ümmetle etkileşim, yabancı kültürün etkisinin daha az olduğu yerlerdekine göre daha zor olacaktır. Ayrıca, yabancı kültürle eğitilmiş kimselerin az olduğu yerlerde diriliş ihtimali, bu sayının yüksek olduğu yerlerdekinden daha büyük olacaktır. Bu nedenle Hizb, etkileşime girmeyi amaçladığı toplumu iyi bilmeli, böylece o topluma en uygun olan yolda ilerleyebilmelidir.

In addition to disparate thoughts in the Ummah, there exist various cultures in society. The Ummah however, has one feeling. The various cultures, especially the culture of the colonialists, are the antithesis of these feelings, while the ideology’s culture, the Islamic culture, is the true expression of the Ummah’s feelings. However, public opinion in society regarding the culture, the curriculums in schools, institutions and cultural centres, as well as political and cultural movements, are all made to conform to foreign culture. Therefore, it is necessary for the Hizb, with its own culture, to struggle against other cultures and other thoughts to make visible the true expression of the Ummah’s feelings and sensations, which would lead the Ummah to proceed with the Hizb. While the Hizb, with its culture and thought, will inevitably enter into a conflict with other cultures and thoughts carried by the Ummah, the interaction should not take the form of futile arguments. The members of the Hizb should draw the straight line alongside the crooked line and avoid engaging in futile arguments that could lead to egoism and could obstruct the person from seeing the truth. Instead, the thoughts of the Hizb should be explained, and the error of other thoughts, the falsehood of other cultures, as well as the dangers of their consequences, should be exposed. Eventually the Ummah would turn away from the falsehood and incline towards the Hizb’s culture and thoughts. Even the people carrying the foreign culture and false thoughts would eventually turn away from them, if they were sincere, aware and objective, once the foreign culture’s fallacy becomes apparent to them. This task will be one of the most difficult ones for the Hizb. Interaction with the Ummah in places where foreign culture is strong will be more difficult than in places where the influence of foreign culture is less. Also, the likelihood of revival in places where those educated with foreign culture are few would be greater than in places where their number is high. Therefore, the Hizb should be aware of the community with which it aims to interact, so that it can proceed in a course that is most suitable for that society.

C. Ümmet içindeki mevcut duruma bağlı kalan (pragmatistler) kişiler de bir diğer büyük engel olacaktır.

C. Another major obstacle would be those individuals within the Ummah who adhere to the status quo (pragmatists).

Yabancı kültürün zehirlemesi ve cehaletin yaygınlığı nedeniyle Ümmet içinde iki tür pragmatist bulunmaktadır. Birinci tür, mevcut durumu kaçınılmaz bir şey olarak kabul eder ve ona teslim olur; çünkü durumu düşüncelerinin kaynağı olarak benimserler ve sorunlarına çözümleri oradan alırlar. Bu grubun üstesinden gelmek derin tartışmaları gerektirir; bu tartışmalardan sonra mevcut durumun onu değiştirmek için düşüncenin konusu olarak alınması gerektiğini anlarlar. Sonuç olarak, mevcut düşüncelerinden vazgeçmeleri mümkün olur. İkinci tür ise gözlerini açmak (nurda yaşamak) istemeyen "Zalimler" kesimidir; çünkü karanlıkta, önemsizlikte ve yüzeyselde yaşamaya alışmışlardır. Ayrıca fiziksel tembellik ve zihinsel uyuşukluk çekerler ve atalarının bağlı olduğunu gördükleri eski yollara sıkı sıkıya tutunurlar. Gerçek pragmatistler onlardır, çünkü statükoyla aynı yapıdadırlar ve düşünceleri durgundur. Bu nedenle bu grup daha fazla sebat gerektirir. Bu tür insanların üstesinden gelmek, onları eğitmeyi ve kavramlarını düzeltmek için çaba göstermeyi gerektirir.

Due to the poisoning by the foreign culture, and the prevalence of ignorance, two types of pragmatists exist in the Ummah. The first type accept the status quo and surrender to it as an inevitable matter, because they adopt the situation as the source of their thinking and take solutions to their problems from it. Overcoming this group requires deep discussions, after which they would realize that the current situation should be taken as the subject of thinking in order to change it. As a result, it would be possible for them to abandon their current thought. The second type is the “Adh-Dhalaamiyyeen” section who refuse to open their eyes (live in the light), because they have become accustomed to living in darkness, triviality and superficiality. In addition, they suffer from physical laziness and mental lethargy and cling to the old ways which they found their forefathers adhering to. They are the true pragmatists, because they are of the same nature as the status-quo, and their thought is stagnant. Therefore, this group requires more perseverance. Overcoming such people requires culturing them and striving to rectify their concepts.

D. Da'vetin yolundaki bir diğer büyük engel, insanların kendi çıkarlarına bağlılıklarıdır. İnsanlar doğası gereği hayattaki kişisel çıkarlarına bağlıdırlar ve aynı anda bir ideolojiye de bağlanırlar. Kişinin çıkarları ile Da'vet arasında çatışma çıkabilir ve kişi ikisini birden uzlaştırmaya çalışabilir. Bu engelin aşılması, bu ideolojiyi benimseyen her kişinin Da'veti ve Hizb'i, kişisel çıkarlarının etrafında döndüğü merkez olarak görmesini gerektirir. Dolayısıyla, Da'vetle çelişen, ona engel olan ya da onu unutturan hiçbir şeye izin vermez. Böylece Da'veti kendi çıkarları etrafında döndüren değil, çıkarlarını Da'vet etrafında döndüren bir konuma geçer.

D. Another major obstacle in the path of the Da’wah is the attachment of the people to their interests. Human beings are by nature tied to their personal interests in life while simultaneously attached to the ideology. It may happen that one’s interests conflict with the Da’wah, and one may attempt to accommodate both. Overcoming this obstacle requires every person who embraces the ideology to consider the Da’wah and the Hizb as the focus around which his personal interests revolve. Therefore, he would not allow anything which contradicts, hinders, or makes him forget the Da’wah. By doing so, he shifts the Da’wah from revolving around his interests to making his interests revolve around the Da’wah.

E. Da'veti engelleyen bir diğer şey, dünyevi hayatın şeylerini, örneğin mal ve ticareti, İslam uğruna ve onun davetini taşımak için feda etmenin güçlüğüdür. Bu engeli aşmak için mümin, Allah'ın (c.c.) müminlerden canlarını ve mallarını Cennet karşılığında satın aldığı hatırlatılır. Bu hatırlatma yeterli olmalı ve bu şeyleri herhangi bir zorlama olmaksızın feda etme tercihi bireye bırakılmalıdır. Peygamber ﷺ, Mekke ile Taif arasındaki Nahle'de Kureyş'i gözetlemek üzere bir seriyye yönetmesi için gönderdiği Abdullah İbn Cahş'a bir mektup yazmıştır:

E. Another obstacle that stands in the way of the Da’wah involves the difficulty in sacrificing matters of worldly life, such as wealth and business, for the sake of Islam and for carrying its Da’wah. To overcome this obstacle, the believer is reminded that Allah (swt) has bought from the believers their lives and their wealth in return for Paradise. This reminder should suffice, and the choice should be left to the individual to sacrifice these matters without any coercion. The Rasool Allah (saw) wrote in a letter to ’Abdullah Ibn Jahsh, when he sent him to lead an expedition to keep an eye on Quraysh at Nakhlah, between Makkah and Ta’if:

"Arkadaşlarınızdan hiçbirini sizinle birlikte gitmeye zorlamayın ve emrimi, size uyanlarla birlikte yerine getirin."

“Do not coerce anyone of your companions to proceed with you, and go forth with my order with those who follow you.”.

F. Görünüşe göre zorluklardan biri, toplumlar içindeki kentsel farklılıklar olacak. Şehirlerdeki çevre köylerdekinden farklıdır; köyler de Bedevilerin çevresinden farklıdır. Sonuç olarak, şehirdeki maddi ilerleme düzeyi köydekinden farklıdır; köy de Bedevilerin konaklama yerlerinde ve çadırlarında olandan farklıdır. Dolayısıyla yaşamın maddi yönlerindeki bu farklılıklar, Hizb'e her ortamın kültürlenmesinde ya da ideolojik yönelişinde bir farklılık olduğu düşüncesini çağrıştırabilir. Bu çok tehlikeli bir yanılgıdır, çünkü Ümmet, kentleşme biçimleri ne olursa olsun, yine aynı duygu ve ideolojiye sahip tek bir Ümmettir. Ümmete yönelik Da'vet, şehirde, köyde veya Bedevi kampında aynı olmalıdır; aynı şekilde onunla etkileşim kurma çalışması da aynı olmalıdır.

F. It seems that one of the difficulties will be urban differences within societies. The environment in cities is different from those in villages, which in turn differs from the environments of the Bedouins. As a result, the degree of material progress in the city is different than that in the village, which differs from that in the Bedouins’ sites and tents. Therefore, these differences in patterns of material aspects of life, may suggest to the Hizb the notion of a difference in the culturing or in the ideological orientation towards each setting. This is a very dangerous fallacy because the Ummah, regardless of her patterns of urbanization, is still one Ummah with the same feelings and ideology. The Da’wah to the Ummah should be the same in a city, a village, or in a Bedouin camp, and similarly the work towards interacting with her should be the same.

17. Bu etkileşim aşamasında Hizb'in kendisi iki tehlikeyle karşı karşıya kalabilir: ideolojik tehlike (ideolojiye yönelik bir tehlike) ve seçkincilik tehlikesi.

17. The Hizb itself may face two dangers during this interaction stage: an ideological danger (a danger to the ideology), and a danger of elitism.

İdeolojik tehlike, topluluk içindeki altta yatan akımlardan, onun sürekli ve acil taleplerine cevap verme arzusundan ve Hizb'in fikirleri karşısında toplumun bir kesiminin baskın kalıntı görüşlerinden doğabilir. Böyle bir tehlike, Hizb toplumla etkileşime girdikçe ortaya çıkabilir; çünkü Hizb, onlarla ilişki kurmak ve onlara önderlik etmek için kitlelerle iletişim kuracaktır. O zaman Hizb ideolojisiyle donanmış olacak, kitleler ise geçmiş kuşaklardan kalan birçok eski, çelişkili ve gerici düşünceye, tehlikeli yabancı fikirlere ve kâfir sömürgecileri taklit eden insanlara sahip olacaktır. Hizb kitlelerle etkileşime girdiğinde, onlara Hizb'in görüş ve düşüncelerini sunacak, kavramlarını düzeltmeye, içlerindeki İslam akîdesini uyandırmaya ve doğru örf ve ölçüler üretmeye çalışacaktır. Bu, ümmeti ideoloji temelinde etrafında toplamak için davet ve propaganda gerektirir; öyle ki ümmetin ideolojiye olan inancını güçlendirsin, Hizb'in kavramlarına olan güvenini artırsın, ona karşı saygı ve takdir oluştursun ve ümmeti Hizb'in önderliği altında harekete hazır hâle getirsin. O zaman Hizb'in görevi, ümmetin güvendiği üyelerini artırmak olacaktır; böylece ordudaki komutan gibi ümmet üzerinde tam bir hâkimiyete sahip olacaklardır. Hizb bu etkileşim aşamasında başarılı olursa, ideolojinin sınırları içinde, yoldan çıkmadan ve sapmadan ümmeti hedefine doğru götürecektir. Ancak etkileşim tamamlanmadan ve ümmet içinde kamuoyu bilinci oluşmadan önce Hizb kitlelere önderlik etmeye kalkarsa, Hizb'in ümmete önderliği ideolojiye uygun bir şekilde ilerlemeyecektir. Aksine liderlik, Ümmetin zihninde neyin kaynadığını teşhis ederek, duygularına dokunarak ve Ümmetin özlemlerini sanki yakın ve elinin altındaymış gibi yanlış biçimde göstererek sağlanacaktır.

The ideological danger may surface from the underlying currents within the community, as well as from the desire to respond to its persistent and immediate demands, and from the dominating residual opinions of a section in the community over the ideas of the Hizb. Such a danger may arise because as the Hizb interacts with society, it will communicate with the masses in order to interact with them and lead them. At that time, the Hizb will be equipped with its ideology, whereas the masses will have many old, contradictory and reactionary thoughts, legacies from the past generations, dangerous foreign ideas, as well as the people’s imitation of the disbelieving colonialists. When the Hizb interacts with the masses, it will provide them with the Hizb’s opinions and thoughts and will strive to correct their concepts, to awaken the Islamic ’Aqeedah within them, and to produce the correct traditionss and standards. This requires Da’wah and propaganda, so as to gather the Ummah around it on the basis of the ideology in a way that strengthens in the Ummah her belief in the ideology, provokes in her confidence in the Hizb concepts, builds respect and appreciation to it, and makes the Ummah ready to act under the leadership of the Hizb. At that time, the duty of the Hizb will be to increase its members who are trusted by the Ummah so that they will have full command of the Ummah, like the general in the army. If the Hizb succeeds in this phase of interaction, it will then lead the Ummah towards its objective within the boundaries set by the ideology, without being derailed or deviated. However, if the Hizb were to lead the masses before the interaction is completed and before the public awareness amongst the Ummah is generated, the leadership of the Ummah by the Hizb will not proceed according to the ideology. Rather, the leadership will be by diagnosing what is simmering in the Ummah’s mind, by tickling her sentiments, and by falsely portraying the Ummah’s aspirations as being at hand and within her grasp.

Ancak bu durumda kitleler, vatanseverlik, milliyetçilik ve rahipvari ruhçuluk gibi önceki duygularını kaybetmeyecek ve "sürü içgüdüsü" bu tür duyguları yeniden canlandıracaktır. Böylece mezhepçilik ve "mezhepçilik" gibi önemsiz gelenekler, bağımsızlık ve özgürlük gibi eski düşünceler ile ırkçılık ve kabilecilik gibi bozuk şovenizm, kitleler arasında yeniden ortaya çıkacaktır. Kitleler ile Hizb arasındaki çelişkiler belirmeye başlayacak ve kitleler, ideolojiye uymayan talepleri kendileri için üstlenecektir. Ümmete zarar veren kısa vadeli hedefler talep edecek ve bu taleplere coşacaklar; bu talepleri elde etmek için öfkeleri artacaktır. Bu durumda Hizb, iki zor seçenekten birini seçmek zorunda kalacaktır: Ya Ümmetin öfkesi ve kızgınlığıyla yüzleşip toplumu hâkim kılmak için inşa ettiği her şeyi yıkmak; ya da ideolojisinden sapmayla yüzleşip ona karşı müsamahakâr olmak. Bu iki seçeneğin her biri Hizb için büyük bir tehlike taşır. Kitleler ile ideoloji çatışmaya girerse, Hizb üyelerinin yalnızca ideolojiye bağlı kalması zorunludur. Hizb üyeleri Ümmetin kızgınlığına maruz kalsalar bile, bu olumsuz duygu yalnızca geçici olacaktır. İdeolojiye bağlılıkları, Ümmetin güvenini yeniden kazandıracaktır. Dolayısıyla Hizb, ideolojiyle çelişmemek ya da onun özünden en ufak bir sapma göstermemek konusunda daima kendini uyarmalıdır. İdeoloji, Hizb'in hayatıdır ve onun varlığını sürdürmesinin teminatıdır. Bu tür ağır durumları önlemek ve böyle bir tehlikeyi engellemek için Hizb, ideolojiyi Ümmet içinde yerleştirmeye, Hizb'in düşünce ve kavramlarının netliğini korumaya ve bu düşünce ve kavramların Ümmet üzerindeki üstünlüğünü sürdürmek için çalışmaya gayret etmelidir. Tüm bunlar; kültürlendirme aşamasında dikkatli olmak, kitlesel eğitim yapmak, sömürgecilerin planlarını titizlikle ortaya çıkarmak, sürekli olarak Ümmet'i ve onun çıkarlarını gözetmek, Hizb'i akideyle eritmek, Hizb'in düşüncelerini ve kavramlarını berrak kalmaları için sürekli incelemek ve bunların hepsini başarmak için, bunun ne kadar çaba ve sıkıntıya mal olursa olsun, elden gelen her çabayı harcamakla kolaylaşacaktır.

However, in this case, the masses will not have lost their previous emotions, such as patriotism, nationalism and priestly spiritualism, and the ‘mob instinct’ will stir such emotions. Thus trivial traditions, such as sectarianism and “madhabism,” old thoughts such as independence and freedom, and corrupt chauvinism such as racism and tribalism, will re-emerge amongst the masses. The contradictions between the masses and the Hizb will begin to surface, and the masses will assume for themselves demands which do not conform to the ideology. They will call for short-term aims harmful to the Ummah and become enthused over these demands, and their rage will increase in order to achieve these demands. In this case, the Hizb will have to choose between two difficult options: either to face the anger of the Ummah and her resentment and thus destroying all that the Hizb had built in order to dominate the society; or to face a deviation from its ideology and become lenient towards it. Either of these two options poses a great danger to the Hizb. If the masses and the ideology come into conflict, it is imperative for the Hizb members to adhere to the ideology alone. Even though the Hizb members would be subjected to the Ummah’s resentment, for this negative feeling would only be temporary. Their adherence to the ideology will win them the trust of the Ummah again. Hence, the Hizb should always caution itself not to contradict the ideology or deviate from its essence, even slightly. The ideology is the life of the Hizb and the guarantor of its survival. In order to ward off such grave situations and to prevent such a danger, the Hizb should endeavor to cultivate the ideology in the Ummah, to maintain the clarity of the Hizb’s thoughts and concepts and to work towards maintaining the predominance of its thoughts and concepts over the Ummah. All of this will be facilitated by being careful in the culturing stage and mass education, by meticulously exposing the colonialists’ plans, by constantly watching over the Ummah and her interests, by melting the Hizb with the ideology, by constantly examining thoughts and the concepts of the Hizb so that they remain clear, and by expending every possible effort in achieving all of this, no matter how much effort and suffering this may cost.

Hizb'e yönelik ikinci tehlike olan seçkincilik, Ümmet'e değil, doğrudan Hizb'in kendi üyelerine sirayet edebilir. Hizb Ümmet'i ya da Ümmet'in çoğunluğunu temsil ettiğinde, yüce bir konuma, saygın bir yere ve Ümmet ile etkili kişilerden tam bir hayranlığa sahip olur; bu konum ise kibri doğurabilir. Dolayısıyla Hizb'in üyeleri kendilerini Ümmet'ten üstün görebilir, rollerinin önder olmak, Ümmet'in rolünün ise yönlendirilmek olduğuna inanabilirler. Böylece Ümmet'e ya da onun bireylerine tepeden bakabilirler. Bu gerçekleşirse, Ümmet Hizb'in kendisinden farklı bir sınıf olduğunu hissetmeye başlar. Hizb da kendini farklı bir sınıf olarak algılamaya başlar. Bu duygu Hizb'in çöküşünün başlangıcı olacaktır; çünkü Hizb'in sıradan halk bireylerine olan ilgisini zayıflatır ve onların Hizb'e olan güvenini sarsar. Ümmet Hizb'den yüz çevirmeye başlar ve Ümmet Hizb'den yüz çevirdiğinde Hizb çöker. Ümmet'in güven ve itimadını yeniden kazanmak ise büyük bir çaba gerektirir. Bu nedenle Hizb'in üyeleri, hayata Ümmet'in sıradan bireyleri olarak devam etmeli ve kendilerini Ümmet'in hizmetkârından başka bir şey olarak görmemelidirler. Hizb üyesi olarak rollerinin Ümmet'e hizmet etmek olduğunu bilmelidirler; çünkü bu onlara koruma sağlar ve yalnızca halkın güvenini sürdürmelerinde değil, ideolojiyi uygulama yetkisini elde edecekleri üçüncü aşamada da onlara fayda sağlar. Yöneticiler olarak da halkın gözünde Ümmet'in hizmetkârı olmaya devam etmeleri, ideolojiyi uygulamalarını kolaylaştıracaktır.

The second danger to the Hizb, namely elitism, may penetrate the members of the Hizb themselves and not the Ummah. When the Hizb represents the Ummah or the majority of the Ummah, it enjoys an exalted position, a respected place, and complete admiration from the Ummah and the influential people, and this position may arouse arrogance. Hence the Hizb’s members may consider themselves to be superior to the Ummah, and to believe that their role is to be leaders while believing that the role of the Ummah is to be led. Thus, they may look down upon the Ummah or her individuals. If this were to happen, the Ummah will begin to feel that the Hizb is a class different from her. The Hizb will also begin to perceive itself as a different class. This feeling will mark the beginning of the collapse of the Hizb, because it will weaken the Hizb’s concern about the ordinary individuals of the masses, and it will undermine their confidence in the Hizb. The Ummah will start to turn away from the Hizb, and once the Ummah has turned away from the Hizb, the Hizb will collapse. Restoring and re-gaining the Ummah’s trust and confidence will require a great deal of effort. Therefore the Hizb’s members should proceed through life as simple individuals of the Ummah and not think of themselves as anything but servants of the Ummah. They should realize that their role as Hizb’s members is to serve the Ummah because this guarantees them immunity and will benefit them not only in maintaining the confidence of the masses, but also in the third stage when they will have acquired the authority to implement the ideology. As rulers they would remain servants of the Ummah in the eyes of the people, which would make it easy for them to implement the ideology.

18. Üçüncü aşama, otoriteyi elde etmektir.

18. The third stage is acquiring the authority.

Hizb, iktidarını Ümmet aracılığıyla ve nusrah (destek) talep etme çalışmalarıyla elde eder. İdeolojiyi bütünüyle uygular ve bu, radikal yöntem olarak bilinir. Bu yöntem, hükümette iktidarın paylaşılmasına izin vermez; aksine tam gücü ele geçirir ve bunu tüm ideolojiyi uygulamanın bir aracı olarak kullanır. İslam ideolojisini kapsamlı bir biçimde uygular ve mevcut koşullar ne olursa olsun kademeli yöntemi kabul etmez.

The Hizb acquires the authority through the Ummah and the works of seeking Nusrah. It implements the ideology in its totality, which is known as the radical method. This method does not allow sharing authority in government, but seizes complete power and uses it as a method to implement the complete ideology. It implements the Islamic ideology in a comprehensive manner and does not accept the gradual method, regardless of existing circumstances.

Devlet, ideolojiyi tam ve kapsamlı biçimde uygulamaya koyduktan sonra İslam Da'vetini taşımaya geçmelidir. Bu nedenle Devlet bütçesinde Da'veti yaymak için özel bir fon ayırmalıdır. Devlet, koşullara göre Da'veti ya devletin uluslararası ilişkileri aracılığıyla ya da Hizb aracılığıyla yürütecektir. Hizb iktidarı ele geçirmesine rağmen bir Hizb olarak faaliyetini sürdürecek, aparatı da üyeleri yönetici konumda olsun ya da olmasın öyle kalacaktır. İktidar, Hizb'in ideolojisini hem devlette hem de dünyanın her yerinde hayata geçirmesi yolunda atılan ilk pratik adım sayılmaktadır. Hizb'in fikri uygulamaya dönüştürmek için hayatta ilerlediği adımlar bunlardır: İslami yaşam tarzını yeniden tesis ederek ideolojiyi hayata aktarmak, toplumu diriltmek ve Da'veti dünyaya taşımak. O zaman Hizb, kuruluş amacı olan pratik rolüne başlayacaktır. Dolayısıyla Hizb, İslam Devleti'nin kurulmasının, sürdürülmesinin, İslam'ın uygulanmasının, bu uygulamanın güçlendirilmesinin, sürekliliğinin ve İslam Da'vetinin dünyaya taşınmasının gerçek güvencesidir. Çünkü Devleti kurduktan sonra, Devlet üzerinde bir gözetleyici (raqeeb) olarak hareket edecek, onu hesap verebilir kılacak ve bu görevde Ümmet'e önderlik edecektir. Aynı zamanda İslam ülkelerinde ve dünyanın diğer tüm bölgelerinde İslam Da'vetini taşıyacaktır.

Once the state has implemented the ideology completely and comprehensively, it should then proceed to carry the Islamic Da’wah. Hence it should assign in the State’s budget a special fund for propagating the Da’wah. The State will oversee the Da’wah either through the State’s international relations, or through the Hizb, according to the circumstances. Despite the Hizb’s acquisition of authority, it will continue operating as a Hizb and its apparatus will also remain as such, whether its members are holding ruling positions or not. The authority is considered as the first practical step towards the implementation of the Hizb’s ideology in the state as well as in every part of the world. These are the steps in which the Hizb proceeds in life in order to transfer the idea into practice, which include transferring the ideology into the life by resuming the Islamic way of life, reviving the society, and carrying the Da’wah to the world. At that time, the Hizb would begin the practical role for which it was founded. Hence, the Hizb is the true guarantee of establishing the Islamic State, maintaining it, implementing Islam, enhancing its implementation, continuing this implementation, and carrying the Islamic Da’wah to the world. This is because, once it established the State, it will act as a monitor (raqeeb) over the State. It will hold it accountable, and it will lead the Ummah in this mission. At the same time, it would carry the Islamic Da’wah in the Islamic countries and all other parts of the world.