هنگامی که در باب خالق تأمل می‌کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که او تنها می‌تواند یکی از سه چیز باشد: آفریده‌شده به دست چیزی دیگر، یا خالق و آفریده‌شده در یک زمان و به یک اعتبار، یا موجودی ازلی و قائم به ذات خود. آفریده‌شده بودن به معنای محدود بودن است و بنابراین جزئی از آفرینش است و در نتیجه خالق نهایی نیست. این که چیزی هم‌زمان خودش را بیافریند و وجود داشته باشد، امری محال و بی‌معناست.

When we contemplate upon the Creator, we deduce that it can only be either of three things; Created by something else, Creator and created at one and the same time, or eternal self-subsisting. To be created means that it is limited and therefore part of the creation and therefore not the ultimate Creator. It is absurd that something can be creating itself and exist at the same time.

بنابراین، خالق تنها می‌تواند ازلی باشد و در هیچ زمان و مکانی به چیزی وابسته نیست. این صفت ازلیت، یا بی‌نهایتی، به‌طور کامل برای ما قابل درک نیست؛ انسان محدود است و نمی‌تواند همه چیز را درک کند. اگر صدای در زدنی را بشنویم، احساس قوی‌ای داریم که کسی پشت در است، اما نمی‌دانیم که کیست و فقط می‌توانیم حدس بزنیم. تأمل و گمانه‌زنی درباره ذات یا توصیف خالق ضرورتی ندارد و در هر صورت جز بیهودگی ثمره‌ای نخواهد داشت. ما در پی اثبات وجود خالق هستیم، نه آنکه درباره توصیف جزئی آن خالق که در هر حال فراتر از توان ماست، گمانه‌زنی کنیم.

Therefore the Creator can only be eternal and not dependant on anything in any time or space. This attribute of eternity, or of infinity cannot be fully perceived by us, man is limited and cannot perceive everything. If we hear a knock at the door, we have a strong feeling that there is someone behind the door, but we do not know who, we can only speculate. To speculate upon the essence or description of the Creator is not necessary, and can only be unproductive. We are concerned to prove the existence of a Creator, rather than speculate upon that Creators detailed description which is in any event beyond us.

خواستنِ فهمِ بیشتر از چیزی که در زندگی ما این‌قدر اهمیت دارد، امری طبیعی است. برای دستیابی به فهمی بیشتر از چیزی که نمی‌توانیم درک کنیم، و ما نمی‌توانیم چیزی را که بی‌نهایت و کاملاً مستقل است درک کنیم، لازم است که تنها به دنبال داده‌های قابل‌تحقیق از آن آفریدگار باشیم. گمانه‌زنی درباره‌ی آفریدگار تنها می‌تواند به بدبختی و گمراهی بینجامد، زیرا آنچه ناشناخته است با عقل محدود ما قابل استنباط نیست.

The desire for greater understanding of something so important in our lives is only natural. To gain greater understanding of something we cannot perceive, and we cannot perceive something that is infinite and totally independent, requires that we seek only verifiable data from that Creator. To speculate about the Creator can only lead to misery and error as the unknown cannot be deduced by our limited minds.

علاوه بر این، ما هنوز به این پرسش جامع نپرداخته‌ایم: انسان، زندگی و جهان چیستند، پیش از زندگی چه بوده و پس از آن چه خواهد بود، و رابطه‌ی میان همه‌ی این‌ها چگونه است. پاسخ به این پرسش جامع، پایه و مبنای عقیدتی برای همه‌ی مسائل فرعی مربوط به زندگی خواهد بود و مرجع همه‌ی نظام‌های پیچیده‌ای است که انسان در زندگی برپا می‌دارد: نظام‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، سیاست خارجی، قضایی و جز آن. به بیان کوتاه، این پاسخ هدف واقعی انسان از زندگی را روشن می‌کند و جهت پیشرفت حقیقی را به ما می‌نمایاند.

Further, we have not yet addressed the comprehensive question; of what is man, life, and the universe, what was before the life and what was after it, and what is the relationship between them all. The answer to this comprehensive question will act as the basis, or creed for all sub problems relating to life, and act as the reference for all the complex systems of life that man implements; social systems, economic, political, foreign policy, judicial, etc. In short this will explain mans very purpose in life, and give us direction for true progress.

تاکنون ما وجود یک آفریدگار را بررسی کرده‌ایم. اکنون این پرسش مطرح می‌شود که رابطه انسان با آفریدگار چگونه است، و همچنین روابط متقابل میان انسان، زندگی و آنچه پس از آفرینش خواهد آمد.

So far we have examined the existence of a Creator, what is the relationship with the Creator? and interrelationships with man, life, and what is after creation?