مقدمه
Introduction
از کجا آمده‌ام و به کجا می‌روم؟ این پرسشی است که هر کودکی در مرحله‌ای از زندگی بر زبان می‌آورد. رابطه‌ی میان انسان، زندگی و جهان چیست؟ پیوند میان زندگی و آنچه پیش از زندگی بود، و آنچه پس از زندگی است، کدام است؟ این‌ها همه طبیعی‌ترین پرسش‌هایی است که انسان پاسخ آن‌ها را می‌خواهد، و در واقع به پاسخ آن‌ها نیاز دارد تا پایه‌ی همه‌ی کردارهایش قرار گیرد.
Where did I come from, and where am I going? is the question on every child's lips at some stage. What is the relationship between man, life and the universe? What is the link between life and what was before life, and what is after life? These are all the most natural of questions which man wants an answer to, and indeed needs an answer to, to form a basis for all actions.
بدون پاسخ، ما صرفاً با دیدی محدود از زندگی پیش می‌رویم، یعنی
Without an answer, we are simply running with a limited view of life, i.e.
«حال و اکنون» بدون توجه به گذشته و آینده. چنین نگرشی به زندگی، شبیه این است که کسی برای یک شغل درخواست دهد بی‌آنکه از مصاحبه‌کننده بپرسد تاریخچه شرکت چیست، با چه کسانی کار خواهد کرد، فرد قبلی چرا رفت، شغل چیست، احتمالاً چگونه تکامل می‌یابد، و چشم‌انداز ترفیع آن چگونه است و مانند این. تنها درخواست کار کردن، بدون هیچ اشاره‌ای به گذشته و آینده و اینکه این دو چگونه به هم مرتبط‌اند، سطحی‌نگرانه و ساده‌لوحانه است.
what is here and now with no regard to the past and future. Such a view of life is comparable to applying for a job without asking the interviewer what the history of the company is, who they will be working for, why the previous person left, what the job is, how the job is likely to develop, what the prospects for promotion are and so on. To simply ask for the job without any reference to the past and the future and how they are related is superficial and naive.
اگر کسی را بیهوش کنند و او در اتاقی تاریک بیدار شود، طبیعی است که بپرسد: چه کسی مرا اینجا آورده؟ چرا اینجام؟ و بعد چه اتفاقی خواهد افتاد؟
Should a person be drugged and wake up in a darkened room, he will naturally ask; who put me here? why am I here? and what will happen next ?
(یا آنچه بیرون اتاق است؟). پرسش‌های مربوط به آنچه پس از مرگ رخ می‌دهد، در بسیاری از مردم احساسی ناآرام برمی‌انگیزد؛ احساسی که بسیاری از آن دوری می‌کنند، اگر پاسخی قانع‌کننده نداشته باشند. اگر به هستی پیش از تولد خود به‌عنوان امری ناشناخته بنگریم، شاید کسی بگوید که این امر ما را مربوط نمی‌کند، اما همه ما پس از مرگ به وضعیتی از عدم قطعیت ظاهری بازمی‌گردیم. حقیقت امر این است که ما پاسخ‌ها را می‌خواهیم و به آن‌ها نیاز داریم، و پاسخ‌هایی با وضوح و یقین مطلق می‌خواهیم.
(or what is outside the room?). Questions of what happens after death evoke in many an uneasy feeling, a feeling that many shy away from if they do not have a convincing answer. If we look upon existence before our birth as unknown, one might say is doesn't concern us, but we all return to a situation of seeming uncertainty after death. The truth of the matter is that we want and need answers, and we want answers with absolute clarity and certainty.
پاسخی جامع به این پرسش که انسان، زندگی و جهان و روابط متقابل آن‌ها چیست، از راه اندیشه‌ی روشن‌بینانه، راه‌حل همه‌ی مشکلات را فراهم خواهد آورد. این مسئله‌ی بزرگ‌تر، مبنا یا نقطه‌ی مرجعی برای هر موضوع یا مشکلی خواهد بود که به انسان و زندگی مربوط می‌شود. این امر از آن روست که همه‌ی مشکلات یا مسائل جزئی مرتبط با مسئله‌ی اصلی‌اند، یا پیامدی از آن. بشریت، چه به‌صورت فردی و چه جمعی، با داشتن پاسخ به این پرسش بنیادین، در موقعیتی قرار می‌گیرد که می‌تواند پیشرفت کند، زیرا از دغدغه‌ی دائمی یافتن نقطه‌ی مرجع درست برای هر مسئله آزاد می‌شود.
A comprehensive answer to the question of man, life and the universe and their interrelationships through enlightened thought will provide the solution to all problems. This greater problem will act as a base or point of reference to any matter or problem relating to man and life. This is so because all problems are either partial problems related to the main problem or an outcome of the main problem. Armed with an answer to this most basic question mankind individually and collectively is in a position to progress, freed up from the constant worry of finding a correct reference point for any problem.
ما در جستجوی اساس یا عقیده‌ی مکتب (شیوه‌ی زندگی) برای زندگی خود هستیم. این اساس یا پاسخ جامع باید با واقعیت مطابقت داشته باشد و به‌طور قطعی ثابت شده باشد که درست است؛ در غیر این صورت، هر پاسخی که از آن اساس برآید ممکن است نادرست باشد.
We are looking for the basis or creed of the ideology (way of life) for our lives. The basis or comprehensive answer must agree with reality and be categorically proven as correct; otherwise any answer stemming from the basis could be false.