انسان به سوی ارضای نیازهای ارگانیک و غرایز خود رانده می‌شود، و بدون هیچ‌گونه معیاری برای درست و نادرست، بی‌شک گمراه خواهد شد. تاریخ پر است از ستم انسان بر انسان. طمع، خودخواهی، کشتار، انحصارطلبی و تباهی، نمودهایی از آن‌اند که انسان در پی ارضای غریزه بقای خود است.

Mankind is driven to satisfy his organic needs and his instincts, and without any form of criterion for right and wrong surely he will go astray. The annals of history are full of man's oppression of man. Greed, selfishness, killing, monopoly, and vice are manifestations of man fulfilling his survival instinct.

اگر انسان حاضر باشد برای برآوردن نیازهایش تا آنجا پیش برود که دیگران را بکشد، پس قطعاً انسان به کنترل بر اعمالش نیازمند است. بدون معیاری برای عمل، تلاش انسان برای برآوردن نیازهایش او را به کشمکش دائمی با دیگران خواهد کشاند. آزادی یک فرد، بردگی فرد دیگر است. خدا انسان را به حال خود رها نکرده است؛ انسان هرگز آزاد نبوده که زندگی‌اش را به هر شیوه‌ای که به نظرش بهتر می‌آید پیش ببرد. با تصور ما از انسان به‌عنوان موجودی محدود، وابسته و ناکامل کاملاً سازگار است که اگر انسان راه خود، نظام خود را پیش گیرد، این کار نادرست خواهد بود، زیرا فهم محدود او از زندگی چنین است. انسان همواره در معرض سوگیری، نابرابری، تفاوت‌ها، تناقض‌ها و تأثیر محیط کنونی خود است؛ و این بنیادی به‌ندرت برای بی‌طرفی کامل و حقیقت مطلق است. هر نظامی که ساخته دست انسان باشد، از همین سوگیری، نابرابری، تفاوت‌ها، تناقض‌ها و تأثیرپذیری رنج خواهد برد. نمونهٔ سیاستمداران امروزی و پیوندهایشان با جامعهٔ تجاری، یادآور این است که ماهیت به‌ظاهر بی‌طرفانهٔ کارکرد سیاسی چگونه می‌تواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد.

If man is prepared to go as far as killing others in satisfaction of his needs, then surely man is in need of control over his actions. Without a criterion for action the striving for satisfaction of mans needs will lead him to constant conflict with others. One man's freedom is another’s slavery. God has not left man to his own devices, man has never been free to undertake his life in whichever way he feels best. It is wholly consistent with our perception of man as being limited, dependant and imperfect, that for man to bring his own way, his own system, would be false, due to man's limited understanding of life. Man is always subject to bias, disparity, differences, contradictions and the influence of his current environment, hardly a basis for complete impartiality and absolute truth. Any man made system will suffer from these same bias, disparity, differences, contradictions and influence. The example of modern day politicians and their links with the business community serves as a reminder of how the supposedly impartial nature of the political function can be abused.

حس مذهبی درون انسان به ما یادآوری می‌کند که چگونه ممکن است بشر از هدف واقعی زندگی‌اش منحرف شود. تاریخ به ما نشان می‌دهد که انسان‌های بسیاری خورشید، ستارگان، آتش و بت‌های سنگی را پرستیده‌اند و در دوران اخیر نیز کتاب‌ها، نویسندگان، رهبران و اشیای مادی را. انسان در برابر این غریزه‌ی نیرومند وابستگی و تقدیس، می‌کوشد این نیاز را برآورده کند، اما بدون نظامی روشن یا راهنمایی‌ای مشخص در این زمینه، کارهای صرفاً شهودی یا غریزی در پرستش، او را به گمراهی کشانده است. انسان باید با عقل خود سرچشمه‌ی شکل درست تقدیس و پرستش را تعیین کند. موجودی محدود نمی‌تواند موجودی نامحدود را درک کند، از این رو آفریدگار از طریق مجرایی روشن برای او، با بشر ارتباط برقرار کرده است. خداوند پیامبران و فرستادگان (پیامبرانی که دارای شریعت الهی بودند) را به سوی بشر فرستاده تا در همه‌ی امور ما راهنمایی کنند. به هر یک از پیامبران معجزاتی داده شد که اصالت نبوت آنان را برای بشر ثابت می‌کرد.

The religiousness instinct within man serves as a reminder to us of how mankind can be diverted from his true goal in life. History shows us many instances of man worshipping the Sun, Stars, Fire, Stone idols, and more recently books, writers, leaders and material things. Faced with this strong instinct of dependence/sanctification man strives to satisfy this need, but without a system or clear guidance in this matter purely intuitive or instinctive acts of worship have led man astray. Man must use his mind to establish the source of the correct form of sanctification/worship. It is not possible for a limited being to comprehend an unlimited being, therefore the Creator has given mankind communication through a channel that is clear for him. God has sent Prophets and Messengers (Prophets with the divine law) to mankind to give guidance in all of our affairs. The Prophets were each given miracles which proved to mankind the authenticity of their Prophethood.

پس دیده می‌شود که به موسی (علیه السلام) قدرت سحر داده شد، آنگاه که عصایش به زمین افکنده شد و به ماری بدل گشت که عصاهای ساحران را می‌بلعید. و همچنین به عیسی (علیه السلام) توانایی شفای بیماران داده شد. معجزه‌ای که به محمد ﷺ داده شد قرآن بود، کلام خدا. از آنجا که تنها پیامبران خدا شریعت الهی خدا (احکام شرعیه) را دریافت می‌کنند، پس محمد ﷺ قطعاً پیامبر و فرستادهٔ خداست. برای اثبات کامل این نکته باید قرآن را به دقت و با نگاهی انتقادی بررسی کنیم.

So we see that Musa (Moses) was given the power of magic, when his staff was thrown down and turned to a snake devouring the staffs of the magicians. Or similarly Isa (Jesus) was given the ability to cure the sick. The miracle given to Muhammad (pbuh) was the Qur'an, the word of God. As only the Messengers of God are given the Divine Law of God (Ahkam Shar'iyah) then Muhammad must definitely be the Prophet and Messenger of God. To prove this point comprehensively we must examine critically the Qur'an.