ساختار حزب از نظر ساختاری به این شکل پیش می‌رود:

The Hizb proceeds from a structural point of view in the following manner:

۱. شخصی که توانایی فکری برجسته و بصیرتی تیزبین دارد، به سوی این ایدئولوژی هدایت می‌شود. ایدئولوژی با او درگیر می‌شود تا آنکه تثبیت شده و برایش روشن گردد. در این مرحله، نخستین سلول حزب شکل گرفته است. این سلول اندکی پس از پیدایش خود تکثیر خواهد شد، اما این تکثیر کند خواهد بود. با این حال، افراد بیشتری خواهند پیوست و بدین ترتیب سلول‌های بیشتری تشکیل می‌شود. این افراد کاملاً به ایدئولوژی پایبند خواهند بود. از این رو، نخستین حلقه‌ی حزب، یا رهبری، پدیدار خواهد شد. ایدئولوژی باید تنها محور ساختاردهی میان این افراد و تنها نیرویی باشد که آنان را به خود جذب می‌کند.

1. A person possessing an outstanding intellectual capability and a keen perception is guided to the ideology. The ideology interacts with him until it is crystallized and becomes clear to him. At this point the first cell of the Hizb has formed. This cell will begin to multiply shortly after its emergence, but this multiplication will be slow. Nevertheless, more people will join, thus establishing more cells. Those people will be bound completely by the ideology. Hence the first circle of the Hizb, or the leadership, will emerge. The ideology must be the sole pivot of structuring amongst these individuals and the sole force that attracts them to it.

۲. این حلقهٔ نخست طبعاً شمار اندکی خواهد داشت و در آغاز حرکتش کند خواهد بود. اگرچه این حلقه احساسات جامعه‌ای را که در آن زندگی می‌کند بیان می‌کند، رهبری حزب این بیان را در قالب‌ها و معانی‌ای ارائه خواهد داد که برای جامعه آشنا نیست و به آن‌ها خو نگرفته است. این حلقه مفاهیم تازه‌ای خواهد داشت که با مفاهیم غالب جامعه متفاوت است، هرچند که نمایندهٔ احساسات جامعه است. از این رو، حلقهٔ نخست برای جامعه غیرعادی خواهد نمود و تنها افرادی را جذب خواهد کرد که احساسات قوی دارند. آگاهی ژرف در این افراد، ایشان را به مکتبی که این حلقه نمایندهٔ آن است جذب خواهد کرد.

2. This first circle will naturally consist of few in number and will initially be slow in its motion. Although it will express the feelings of the society in which it lives, the Hizb leadership will deliver this expression in terms and meanings unfamiliar to what the society has accustomed itself to. It will have new concepts that will be different from the society’s prevailing concepts, even though it represents the society’s emotions. Therefore, the first circle will appear unusual to the society, and will attract only those individuals who possess strong feelings. The strong awareness within these individuals will attract them to the ideology that the first circle embodies.

۳. اندیشهٔ این حلقهٔ نخست (یعنی رهبری) ژرف خواهد بود و روش احیای آن بنیادین، و این بدان معناست که این حلقه از اصول و مبانی آغاز خواهد کرد. این امر به حلقهٔ نخست امکان خواهد داد که بلندتر بایستد و دورتر بنگرد. بدین ترتیب، بر اوضاع نابسامانی که امت در آن زندگی می‌کند برخواهد آمد. همچنین دوراندیش خواهد بود و تصویری روشن از وضعیتی خواهد داشت که می‌خواهد امت را به سوی آن دگرگون سازد، و روش تغییر وضعیت کنونی را به‌روشنی خواهد دید. بیشتر جامعه‌ای که این حلقه در آن زندگی می‌کند، فراتر از وضعیت فعلی خود را نخواهد دید. به سبب دلبستگی مردم به شرایط خود، آنان نمی‌توانند بالاتر از این وضعیت قرار گیرند و نمی‌توانند آن را درست درک کنند. این جامعهٔ منحط، به سبب اندیشهٔ بدوی‌اش، امور را با توجه به وضع موجود تصور می‌کند؛ و این امر موجب می‌شود که مسائل را به شکلی تحریف‌شده تعمیم دهد، تا خود را با وضع موجود وفق دهد و منافعش را با وضع موجود همسو سازد.

3. The thinking of this first circle (the leadership) will be deep, and its method of revival fundamental, which means that this circle will start from the basics. This will enable the first circle to stand taller, and be able to look farther. Thus, it will rise above the bad circumstances in which the Ummah lives. It will also have foresight and a clear vision of the situation which it aims to transform the Ummah to, and it will clearly see the method to change the present situation. The majority of the society where this circle lives will not see farther than its current status. Because of the attachment of the people to their circumstances, they cannot rise above the situation, and they cannot comprehend the situation correctly. Due to the declined society’s primitive thought, this society visualizes things with respect to the status quo, which causes it to generalize issues in a distorted way, so as to adapt to the status quo, and to conform its interests to the status quo.

حلقۂ اول حزب اس ابتدائی فکر سے آگے بڑھ کر جامع فکر تک پہنچ چکی ہوگی۔ لہٰذا وہ موجودہ حقیقت کو اپنی فکر کا موضوع بنائے گی، نہ کہ حالات کو اپنی فکر کا سرچشمہ قرار دے گی۔ یعنی وہ حالات کو فکری نظریے کے مطابق بدلنے کی کوشش کرے گی اور نظریے کو حالات کے مطابق نہیں بدلے گی۔ چنانچہ حزب حالات کو بدلنے، ان کی نئی تشکیل کرنے اور انہیں اپنے کنٹرول میں رکھنے کی کوشش کرکے یہ چاہے گی کہ حالات کو نظریے کے مطابق ڈھالے، نہ کہ نظریے کو حالات کے مطابق ڈھالے۔ اس کے نتیجے میں معاشرے کے زندگی کو دیکھنے کے انداز اور حزب کی حلقۂ اول کے زندگی کو سمجھنے کے انداز میں فرق ہوگا، اور اس لیے اس خلا کو پر کرنے کی ضرورت پیش آئے گی۔

The Hizb’s first circle will have surpassed this primitive thinking and proceeded towards comprehensive thinking. Hence, it will make the current reality the object of its thinking, rather than making the situation the source of its thinking. That is, it will attempt to change the situation to conform to the ideology and will not change the ideology to conform to the status quo. Hence, by attempting to change the situation, reshape it, and keep it under its control, the Hizb will seek to change the situation to make it conform to the ideology, rather than changing the ideology to conform to the situation. As a result, there will be a difference between how the society views life and how the Hizb’s first circle understands life, and therefore there will be a need to bridge this gap.

۴. اندیشهٔ حلقهٔ نخست حزب (رهبری) بر یک اصل استوار استوار خواهد بود: اینکه اندیشه باید به عمل پیوند بخورد، و اندیشه و عمل باید برای هدفی معین باشند. از آنجا که مکتب در حلقهٔ نخست حزب تجسم یافته، و اندیشه‌هایش باید به آن اصل استوار پیوند داشته باشد، فضایی پیوسته از ایمان پدید خواهد آمد. این فضا در کنترل وضعیت و تغییر آن یاری خواهد رساند. این اندیشه خود را با هر آنچه با آن روبه‌رو می‌شود همسان نخواهد کرد، بلکه وضعیت را چنان شکل می‌دهد که با اندیشه همسان شود. در مقابل، جامعه‌ای که پایه‌ای برای اندیشه‌هایش ندارد، هدفی را که باید برای آن بیندیشد و کار کند نمی‌شناسد، و هدف اعضایش آنی و خودخواهانه است. در نتیجه، جامعه فاقد فضای ایمان است و ناگزیر خود را با شرایطش همسان می‌کند. بنابراین، میان حلقهٔ نخست حزب و جامعه‌ای که حلقهٔ نخست در آن برمی‌خیزد، کشمکش پدید خواهد آمد.

4. The thought of the Hizb’s first circle (the leadership) will be based on a firm principle, that thought must be linked to action, and thought and action must be for a specific objective. Because of the fact that the ideology is embodied in the Hizb’s first circle, and that its thoughts must be linked to the aforementioned firm principle, a constant atmosphere of Iman will be produced. This atmosphere will help in controlling the situation and changing it. This thought will not conform to whatever it encounters, but instead will mould the situation to conform to the thought. In contrast, the society, having no basis for its thoughts, does not know the objective for which it should think and work, and its members’ objective is immediate and selfish. As a consequence, the society has no atmosphere of Iman and the society is forced to conform to its circumstances. As a result, contention will occur between the first circle of the Hizb and the society where the first circle will first emerge.

۵. وظیفهٔ رهبری حزب این خواهد بود که فضای ایمان را ایجاد کند، فضایی که شیوهٔ خاصی از تفکر را برانگیزد. برای آنکه پیکرهٔ حزب به درستی و با سرعتی چشمگیر ساخته شود، رهبری باید اقداماتی را آغاز کند تا خود را به سرعت توسعه دهد و محیط پیرامون خود را به طور کامل پاکیزه سازد. حلقهٔ نخست حزب نیز باید با شتابی سریع خود را از یک حلقهٔ حزبی به یک بلوک حزبی و سپس به یک حزب کامل تبدیل کند؛ حزبی که چنان در جامعه جای گیرد که بر جامعه اثر بگذارد، نه آنکه از جامعه اثر پذیرد.

5. The duty of the Hizb leadership will be to create the atmosphere of Iman, which will induce a certain way of thinking. In order to build its body correctly and at a spectacular speed, the leadership should initiate some actions in order to develop itself rapidly and to thoroughly purify its environment. The Hizb’s first circle should also transform itself at a rapid pace from a Hizbi circle into a Hizbi bloc and then into a fully-fledged Hizb, which will establish itself in the society in such a way that it will affect the society, rather than being affected by it.

۶. این اقدامات عمدی از طریق مطالعهٔ دقیق و موشکافانهٔ جامعه، افراد آن و واقعیت کنونی توسعه خواهد یافت، و با احتیاط و مراقبت از نفوذ هر عنصر نادرست در کیان حزب، و از بروز هرگونه خطا در ساختار تشکیلات حزب، پیشگیری خواهد شد. زیرا هر خطایی ممکن است حزب را از مسیر درست خود منحرف کند و موجب انشقاق آن شود.

6. These deliberate actions will be developed through a careful and meticulous study of society, its individuals, and the present reality, and by cautiously safe-guarding against infiltration of any incorrect elements into the Hizb’s entity and against the occurrence of any error in the set-up of the Hizb’s apparatus. This is because any error may deviate the Hizb from its correct direction and cause the Hizb to split.

۷. عقیدهٔ عمیقاً ریشهدار و استوار، همراه با فرهنگ حزب، باید پیوندِ اعضای حزب با قانونی باشد که حزب را هدایت میکند، نه قانون اداری مکتوب. راه تقویت این عقیده و این فرهنگ، مطالعه و تفکر است تا ذهنیتی ویژه شکل گیرد و اندیشهای پدید آید که با احساس پیوند داشته باشد. فضای ایمان باید همواره حاکم باشد تا دو عاملِ پیونددهندهٔ حزب، یعنی قلب و ذهن آن، حفظ شوند. از این رو، ایمان به این مکتب فکری ضروری است تا قلب، اعضای حزب را به هم پیوند دهد. سپس عامل دوم پیونددهندهٔ حزب، یعنی ذهن، با مطالعهٔ عمیق این مکتب فکری، آموختن، حفظ کردن و فهمیدن آن شکل میگیرد. در نتیجه، حزب بهدرستی آماده خواهد شد و پیوند آن چنان استوار خواهد بود که بتواند در برابر همهٔ تکانها و چالشهایی که بر سرِ راهش قرار میگیرد، مقاومت کند.

7. The deeply rooted and firm ’Aqeedah, as well as the Hizb’s culture, must form the bond between the Hizb members and the law that directs the Hizb, rather than the written administrative law. The method to strengthen this ’Aqeedah and the culture is to study and think in order to develop a specific mentality, and to generate thought that is linked with the emotion. The atmosphere of Iman should constantly prevail in order to maintain the two factors that bind the Hizb, its heart and its mind. Therefore, it is essential to believe in the ideology in order for the heart to start binding the Hizb’s members. The second factor that binds the Hizb, i.e. the mind, will then be formed by deeply studying the ideology, learning it, memorizing it and understanding it. As a result, the Hizb will be correctly prepared, and its bond will be strong in a way that enables it to resist all shocks and challenges that come its way.

۸. رهبری حزب (قیادة - حلقهٔ نخست) از برخی جهات شبیه موتور احتراق داخلی است. برای نمونه، در موتور احتراق داخلی، یک جرقه گاز را مشتعل می‌کند. این اشتعال انرژی حرارتی تولید می‌کند. این انرژی حرارتی باعث افزایش فشار داخلی می‌شود. فشار پیستون را به حرکت درمی‌آورد. پیستون حرکت خود را بر سایر اجزای موتور تحمیل می‌کند و در نتیجه دستگاه به کار می‌افتد. اگر حرکت موتور متوقف شود، همهٔ اجزای دیگر نیز از کار می‌ایستند. بنابراین، برای آنکه موتور دستگاه را به کار اندازد، وجود جرقه، گاز و حرکت موتور لازم است. به همین ترتیب، در رهبری حزب (حلقهٔ نخست)، اندیشه همان جرقه است، احساسات افراد آگاهِ رهبری همان «گاز» است، و شخصی که احساسش تحت تأثیر اندیشه قرار می‌گیرد، همچون حرکت موتور است. هنگامی که اندیشه با احساسات آن شخص تماس می‌یابد، انرژی تولید می‌شود و رهبری را به حرکت درمی‌آورد. حرکت آن به سایر اجزای حزب منتقل می‌شود، خواه این اجزا افراد باشند، یا حلقه‌ها، کمیته‌های محلی یا دیگر بخش‌ها، که همگی از گرمای آن متأثر می‌شوند. از این رو همگی حرکت می‌کنند و همچون کار کردن دستگاه، عمل می‌کنند و حزب مسیر خود را آغاز کرده و به رشد می‌پردازد.

8. The Hizb leadership (qiyaadah - the first circle) is similar to a combustion engine in some aspects. For example, in a combustion engine, a spark ignites the gas. This ignition generates thermal energy. This thermal energy causes the internal pressure to increase. The pressure pushes the piston. The piston imposes its motion upon the other parts of the engine, thus causing the machine to run. If the motion of the engine stops, all the other parts will stop. Therefore, the spark, the gas and the motion of the engine must exist for the engine to run the machine. Similarly, with the Hizb leadership (the first circle), the idea is the spark, the feelings of the aware persons of the leadership is the “gas,” and the person whose feeling is affected by the idea is like the motion of the engine. When the idea comes into contact with the person’s feelings, energy is generated, which drives the leadership into motion. Its motion is transferred to other parts of the Hizb, whether these parts are individuals, circles, local committees or others, all of which are affected by its warmth. Hence they all move and function as the machine functions, and the Hizb starts its course and begins growing.

بنابراین، گرمیِ رهبری باید به همهٔ بخش‌های دیگر حزب سرایت کند تا آن‌ها بتوانند درست کار کنند؛ زیرا برای آنکه ماشین به‌درستی کار کند، ضروری است که موتور با هماهنگی کامل به حرکت درآید. در این جنبه، رهبریِ حزب به موتور احتراقی شباهت دارد. رهبرانِ حزب باید این نکته را دریابند و با دیگر بخش‌های حزب در ارتباط باشند تا گرمیِ رهبری بر همه اثر بگذارد. اگر پس از چندین تماس، رهبری دریابد که دیگر اعضا و کمیته‌ها بدون حرکتِ رهبری کار نمی‌کنند، نباید ناامید شود. باید بداند که این امری طبیعی است، زیرا ماشین کار نمی‌کند مگر آنکه موتور کار کند و از آن گرما خارج شود.

Therefore, the warmth of the leadership must spread to all other parts of the Hizb for them to function properly, because it is essential for the engine to move with perfect synchronization in order for the machine to function properly. In this aspect, the Hizb leadership bears similarity to a combustion engine. The leaders of the Hizb must understand this aspect and maintain communication with the other parts of the Hizb in order for the leadership’s warmth to affect everyone. If after several contacts the leadership finds that other members and committees are not functioning without the leadership’s movement, they should not despair. They should realize that this is natural because the machine does not function unless the engine functions and heat is emitted from it.

با این حال، برخلاف موتور احتراق که حرکت خود را به سایر بخش‌های ماشین تحمیل می‌کند، رهبری (حلقه اول) با صرف تحمیل حرکتش بر حزب، سایر بخش‌های حزب را به حرکت وانمی‌دارد. این فرایند تحمیل حرکت بر سایر بخش‌ها تنها در آغاز ضروری است. اما هنگامی که حزب به حرکت درآمد، سایر بخش‌ها حتی بدون حرکتی که از رهبری به آن‌ها منتقل می‌شود، می‌توانند به‌تنهایی کار کنند. از این جهت، رهبری با موتور احتراق تفاوت دارد. موتور احتراق همواره نیروی محرکه ماشین است و ماشین اگر موتور حرکت را آغاز نکند، کار نخواهد کرد. اما رهبری بیشتر شبیه یک موتور اجتماعی است تا یک موتور احتراقی. اعضای حزب، حلقه‌ها و کمیته‌های محلی آن انسان‌اند نه اشیای فلزی. آنان حیات دارند. تحت تأثیر گرمای رهبری قرار می‌گیرند. این گرما از گرمای اندیشه‌ای سرچشمه می‌گیرد که در رهبری (حلقه اول) تجسم یافته است. پس از آنکه اعضا و ارگان‌های حزب اندیشه را هضم کرده و با گرمای رهبری درآمیزند، به بخشی از موتوری تبدیل می‌شوند که حرکت رهبری را حمل می‌کند. سرانجام، صرف حرکت رهبری، به سبب این گرما، به‌طور طبیعی حرکت را در سراسر حزب گسترش می‌دهد. رهبری حزب، به‌عنوان یک موتور اجتماعی، در سراسر حزب به یک کل فکری واحد و مشترک بدل می‌شود. در این مرحله، رهبری دیگر تنها تأمین‌کننده حرکت نیست. با رشد رهبری و تکمیل شکل‌گیری حزب، کل حزب تأمین‌کننده حرکت می‌شود. بدین‌ترتیب، حزب به حرکت و گرمایی که رهبری فراهم می‌آورد نیازی ندارد. در عوض، اندیشه به درون اعضای حزب جریان می‌یابد. حزب، حلقه‌ها و کمیته‌های محلی آن، بی‌آنکه به حرکتی که رهبری فراهم می‌کند وابسته باشند، به‌طور خودکار پیشرفت خواهند کرد. این به آن دلیل است که گرمای هر جزء از حزب، از خودِ آن و از کلِ فکری منسجمی که در درون حزب مشترک است و به طور طبیعی به همه‌ی این اجزا پیوند دارد، ساطع می‌شود.

However, unlike the combustion engine, which imposes its motion upon the other parts of the machine, the leadership (the first circle) does not cause the other parts of the Hizb to move by the mere imposition of its motion upon the Hizb. This process of imposing the motion on the other parts, is necessary only in the beginning. But once the Hizb is set in motion, the other parts can function by themselves even without the motion carried to them from the leadership. In this respect the leadership differs from the combustion engine. The combustion engine is always the driving force of the machine and the machine would not function if the engine did not start the motion. However, the leadership is more like a social engine than a combustion one. The Hizb members, its circles and its local committees, are humans and not metal objects. They have life in them. They will be affected by the warmth of the leadership. This warmth stems from the warmth of the ideology, which is embodied in the leadership (the first circle). After the members and the Hizb organs digest the idea and interact with the warmth of the leadership, they become part of the engine that carries the motion of the leadership. Eventually, the mere motion of the leadership, due to this warmth, naturally spreads motion in the entire Hizb. The leadership of the Hizb, as a social motor, becomes one intellectual common whole throughout the Hizb. At this stage, the leadership is no longer the sole provider of the motion. With the growth of the leadership, and the completion of the formation of the Hizb, the whole Hizb becomes the provider of the motion. Thus, the Hizb does not need the motion and warmth provided by the leadership. Instead the ideology flows into the Hizb members. The Hizb, its circles and its local committees will automatically progress without depending on the motion provided by the leadership. That is because the warmth of each component of the Hizb is emanating from itself and from the cohesive intellectual whole which is common within the Party and naturally connected to all of these parts.

۹۔ حزبِ عقیدتی تین مراحل میں آگے بڑھے گا تاکہ اپنے نظریے کو معاشرے میں عملی طور پر نافذ کرنا شروع کرے:

9. The ideological Hizb will proceed in three stages so as to start implementing its ideology in society:

اولین: مرحله‌ی مطالعه و پرورش به منظور پرورش فرهنگ حزبی.

First: The stage of study and culturing in order to develop the Hizbi culture.

دومین مرحله، مرحلهٔ تعامل با جامعه است؛ تا جامعه با این مکتب آشنا شود، پذیرش این مکتب به سنت‌های عمومی جامعه تبدیل گردد، و کل امت آن را مکتب خود بداند و به‌صورت جمعی از آن دفاع کند. در این مرحله، امت مبارزهٔ خود را علیه کسانی آغاز می‌کند که سد راه اجرای این مکتب‌اند، مانند استعمارگران و ابزارهای آنان همچون طبقات حاکم، کسانی که زندگی در تاریکی را ترجیح می‌دهند، و شیفتگان فرهنگ بیگانه. امت این مبارزه را آغاز می‌کند، زیرا مکتب را به‌عنوان مکتب خود پذیرفته و حزب را رهبر خویش می‌بیند.

Second: The stage of interaction with the society, so that the society becomes aware of the ideology, the (acceptance of the) ideology becomes the public traditions of the society, and the whole community perceives it as its ideology and defends it collectively. In this stage, the Ummah starts her struggle against those who stand as obstacles in the path of the implementation of the ideology, such as the colonialists and their tools such as the ruling classes, those who prefer living in the dark, and those fascinated by the foreign culture. The Ummah starts this struggle because the Ummah adopts the ideology as her own, and views the Hizb as her leader.

سومین مرحله، مرحلهٔ حکومت است؛ مرحله‌ای که در آن حزب با به دست آوردن قدرت در سراسر امت، آن را برای اجرای اندیشه‌اش در میان امت به کار می‌گیرد. از این مرحله به بعد، جنبه‌های عملی حزب در امور زندگی ظاهر می‌شود. دعوت به این اندیشه همچنان وظیفهٔ اصلی دولت و حزب خواهد بود. این اندیشه پیامی خواهد بود که امت و دولت آن را حمل می‌کنند.

Third: The ruling stage, by acquiring the authority throughout the Ummah in order to implement the ideology upon the Ummah. From this stage, the practical aspects of the Hizb will manifest itself in life’s affairs. Calling to the ideology will remain the main task of the state and the Hizb. The ideology will be the message that the Ummah and the state will carry.

۱۰. در مرحلهٔ نخست، یعنی مرحلهٔ تأسیس، فرض بر این است که همهٔ افراد امت به یک اندازه از هر فرهنگ صحیحی تهی هستند. حزب به فرهنگ‌دهی کسانی می‌پردازد که مایل به پیوستن به حزب‌اند و کل جامعه را به‌منزلهٔ مدرسه‌ای می‌داند. حزب می‌کوشد گروهی را بسازد و آماده کند که بتواند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مردم نزدیک شود تا با ایشان تعامل کند.

10. In the first stage, the stage of establishment, it is assumed that all the individuals of the Ummah are equally devoid of any correct culture. The Hizb begins culturing those who wish to join the Hizb and considers the entire society as a school. The Hizb seeks to build and prepare the group that is able to approach the public in order to interact with it in the shortest possible time.

باید درک کرد که این فرایند فرهنگ‌سازی غیرآکادمیک است و کاملاً با فرایند آموزش مدرسه‌ای تفاوت دارد. فرایند فرهنگ‌سازی باید با این فهم پیش رود که مکتب فکری (یعنی منبعی که اندیشه‌ها از آن گرفته می‌شوند) معلم است. دانش و فرهنگی که کسب می‌شود باید محدود به مکتب فکری و به آنچه برای ادامه زندگی ضروری است باشد. افزون بر این، برای جلوگیری از اینکه فرهنگ حزب به امری مدرسی یا آکادمیک بدل شود، فرهنگ باید عملی باشد، باید برای عمل گرفته شود، و میان ذهن عضو و جنبه آکادمیک باید مانعی ضخیم حفظ شود.

It must be realised that this culturing process is not academic and that it differs completely from the schooling process. The culturing process must proceed with the understanding that the ideology is the teacher, (i.e. the source from which the ideas are taken.) The knowledge and the culture acquired must be restricted to the ideology and to whatever is necessary to proceed in life. Furthermore, in order to prevent the Hizb’s culture from becoming scholastic or academic, the culture must be practical, and it must be taken to be acted upon, and a thick barrier must be maintained between the member’s mind and the academic aspect.

۱۱. حزب ساختاری است که بر پایه یک اندیشه و یک روش بنا شده است، و این دو با هم مکتبی را تشکیل می‌دهند که اعضای آن بدان ایمان دارند. حزب بر افکار و احساسات جامعه نظارت می‌کند تا آن‌ها را ارتقا دهد و جامعه را از انحطاط در افکار و احساسات محافظت کند. حزب مدرسه‌ی امت است؛ امتی را که فرهنگ‌پذیری می‌کند، آماده می‌سازد و به سوی درگیر شدن در عرصه‌ی جهانی سوق می‌دهد. حزب تنها مدرسه‌ی واقعی است که می‌تواند این هدف را محقق سازد، در حالی که سایر مدارس، هر اندازه متنوع، پرشمار یا جامع باشند، نمی‌توانند. با این حال، تفاوت‌هایی میان حزب و مدرسه وجود دارد که باید فهمیده شوند:

11. The Hizb is a structure based on an idea and a method, which together constitute an ideology that its members believe in. The Hizb oversees the thoughts and feelings of the society to uplift them, and to protect the society from the degeneration in thoughts and feelings. The Hizb is the school for the Ummah, which cultures, prepares, and drives the Ummah to get involved in the global arena. The Hizb is the true school that can accomplish this, while all other schools cannot, no matter how diverse, numerous or comprehensive they are. However, there are differences between the Hizb and a school which must be understood:

الف. مدرسه، هر قدر هم برنامه‌اش خوب باشد، نمی‌تواند احیای امت را تضمین کند. احیا تنها در صورتی ممکن است که در جامعه حزبی تشکیل شود تا برای جامعه نقش مدرسه را ایفا کند. این به آن دلیل است که هر مدرسه‌ی دیگری، بنا به ماهیت خود، یکنواخت است. مدرسه، هر قدر هم غیرمتعارف باشد، الگو و شخصیت مشخصی به خود می‌گیرد. از این رو توانایی تطبیق خود با پاسخ‌گویی به رویدادهای در حال تغییر را از دست می‌دهد. بازسازی یک مدرسه فرایندی پیچیده است و زمانی مشخص می‌طلبد تا تغییر مورد نظر واقعاً صورت گیرد. افزون بر این، مدرسه مردم را بر اساس الگویی بسیار سفت و سخت تربیت می‌کند که در برابر تغییر مقاوم است.

A. The school, regardless of how good its program is, cannot guarantee the revival of the Ummah. Revival is possible only if there is a Hizb established in the society to act as the school for the society. This is because, any other school, by its very nature, is monotonous. Regardless of how unconventional it is, the school assumes a specific pattern and character. Thus, it loses the ability to adjust itself to respond to the changing events. Restructuring a school is a complicated process and requires a certain period of time before the desired change can actually take place. Furthermore, the school prepares people based on a very rigid model that is resistant to change.

ب. اگر حزب بر پایه‌ی برنامه‌ای صحیح بنا شده باشد، دارای ویژگی‌های زیر خواهد بود:

B. If the Hizb is based on a correct program, it will have the following characteristics:

زنده‌بودن و نشاط، از این رو رشد می‌کند.

1 Vitality, hence it grows.

پیشرفت، که به آن اجازه می‌دهد از یک مرحله به مرحله‌ی دیگر برسد.

2 Progress, allowing it to advance from one stage to another.

۳ پویایی، که به آن امکان می‌دهد با هر جنبه‌ای از جامعه روبه‌رو شود و به هر نقطه‌ای از کشور حرکت کند۔

3 Dynamism, enabling it to deal with every aspect of society, and to move to any place in the country.

۴. حساسیت؛ یعنی توانایی درک و احساس همه‌ی آنچه در جامعه رخ می‌دهد و تأثیرگذاری بر جامعه.

4 Sensitivity, enabling it to sense and feel all that happens in society and to influence society.

در فرایند پرورش در حزب، افراد برای آن آماده می‌شوند که بتوانند به تغییرات مداوم زندگی و احساسات پاسخ دهند. حزب به شکلی یکنواخت پیش نمی‌رود، بلکه پیوسته در حال تحول است و همواره خود را به‌روز و پویا نگه می‌دارد. حزب در زندگی پیش می‌رود تا آن را با فضای ایمانی حزب شکل دهد، و از این رو وضع موجود را دگرگون می‌کند تا با مکتب هماهنگ شود.

The culturing process in the Hizb prepares individuals to enable them to respond to the continous changes in life and emotions. The Hizb does not proceed in a monotonous manner, rather it is evolving continuously and always keeps itself current and dynamic. It proceeds in life in order to shape it with the Hizb’s atmosphere of iman and therefore the Hizb changes the status quo to make it comply with the ideology.

ج. مدارس برای آموزش، پرورش و تربیت فرد به عنوان یک شخص مشخص تأسیس می‌شوند. اگرچه خود مدرسه را می‌توان یک گروه کوچک دانست، رویکرد آن از دیدگاه آموزشی همچنان فردگرایانه است. در نتیجه، نتایج آن نیز فردی است نه جمعی. برای نمونه، اگر شهری ده هزار نفر جمعیت داشته باشد و مدارس آن به اندازه‌ای باشد که هزار دانش‌آموز را در خود جای دهد، این مدارس همچنان نمی‌توانند هیچ احیای جمعی‌ای در آن شهر پدید آورند.

C. Schools are set up to teach, refine and educate an individual in his capacity as a particular individual. Although the school itself can be considered a small group, its approach remains individualistic from a teaching perspective. The results therefore are also individualistic and not collective. For example, if there were a town which had ten thousand inhabitants, and it had enough schools to accommodate one thousand students, these schools would still not be able to achieve any collective revival in that town.

د. برخلاف مدرسه، حزب برای تربیت و فرهنگ‌سازی جامعه، به‌عنوان یک جامعه واحد و صرف‌نظر از افراد آن تأسیس می‌شود. حزب افراد را به‌عنوان اعضای جامعه می‌نگرد، نه به‌عنوان افراد مستقل و مشخص. از این رو، حزب آنان را به‌صورت جمعی فرهنگ‌سازی می‌کند تا به‌عنوان بخشی از جامعه زندگی کنند، نه صرفاً به‌عنوان افرادی با فردیت خود. بنابراین، تأثیر حزب جمعی است و نه فردی. برای مثال، اگر کشوری با یک میلیون نفر جمعیت دارای حزبی با صد عضو باشد، این حزب رستاخیزی به وجود می‌آورد که یک مدرسه نمی‌تواند ایجاد کند، صرف‌نظر از اینکه مدرسه چقدر تلاش و زمان صرف کند و چند نفر را آموزش دهد.

D. As opposed to the school, the Hizb is established to educate and culture the community in its capacity as one single community, regardless of individuals in the community. The Hizb considers the individuals as members of the community and not as specific independent individuals. Hence the Hizb cultures them collectively so that they live as part of the community and not just as individuals with their individualism. Therefore the Hizb’s impact is collective and not individualistic. For example, if a country of one million people had a Hizb with a hundred members, this Hizb would create a revival that a school could not, regardless of how much effort and time the school may spend and how many people it may educate.

ه. مدارس برای این تأسیس شده‌اند که فرد را چنان آماده کنند که بر جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند تأثیر بگذارد. با این حال، تأثیر او جزئی خواهد بود، زیرا احساسات شخصی او به‌عنوان یک فرد، در مقایسه با احساسات کلی جامعه، آنقدر ضعیف و ناکافی است که نمی‌تواند احساسات جمعی جامعه را تحت تأثیر قرار دهد و اندیشه‌های کل جامعه را برانگیزد.

E. Schools are set up to prepare an individual so that he influences the community in which he lives. However, his influence will be partial, because his own feelings as an individual, compared to the overall feelings of society, are too weak and inadequate to influence the collective feelings of society and to stimulate the thoughts of society as a whole.

F. برخلاف مدرسه، حزب برای آماده‌سازی جامعه تأسیس می‌شود تا جامعه بر فرد تأثیر بگذارد. جامعه می‌تواند اثری همه‌جانبه پدید آورد، زیرا احساس آن قوی است و توانایی برانگیختن اندیشه را دارد. تأثیر آن بر افراد نیرومند است و در مدت بسیار کوتاهی با کمترین تلاش، در آنان احیاگری پدید می‌آورد. این احساس است که اندیشه را برمی‌انگیزد، و تعامل میان عاطفه و اندیشه است که حرکت به سوی احیا را آغاز می‌کند. تفاوت‌های اصلی میان حزب و مدرسه را می‌توان در سه نکته زیر خلاصه کرد:

F. In contrast to the school, the Hizb is established to prepare the community so that it influences the individual. The community can produce a comprehensive effect because its feeling is strong and capable of stimulating the thought. Its effect upon individuals is strong, and induces revival in them in a very short time with the least amount of effort. It is feeling that stimulates thought, and the interaction between emotion and thought will initiate the move towards revival. The main differences between the Hizb and the school can be summarized in the following three points:

مکتب یکنواخت و ایستا است و نمی‌تواند خود را با شرایط تطبیق دهد، در حالی که حزب پیوسته در حال پیشرفت، پویا و توانا در پاسخ‌گویی به تغییرات زندگی است. از این رو، حزب زندگی را بر اساس فضای ایمانی خود شکل می‌دهد.

1. The school is monotonous and static, and is unable to adjust itself, while the Hizb is costantly progressing, dynamic, and capable of responding to changes in life. Hence it shapes life according to its atmosphere of Iman.

۲. مدرسه فرد را پرورش می‌دهد تا بر جامعه اثر بگذارد، و نتایج آن فردگرایانه است؛ در حالی که حزب جامعه را پرورش می‌دهد تا بر فرد اثر بگذارد، و نتایج آن جمعی است.

2. The school cultures the individual to influence the community and its results are individualistic; whereas the Hizb cultures the community to influence the individual, and its results are collective.

۳. مکتب احساسات فرد را آماده میکند تا بر احساسات جامعه اثر بگذارد. اما فرد نه توانایی تأثیرگذاری بر جامعه را دارد و نه میتواند اندیشهٔ آن را برانگیزد. در مقابل، حزب احساسات جامعه را در کلیت آن آماده میکند تا بر احساسات افراد اثر بگذارد. در نتیجه، احساسات مشترک جامعه قادر خواهد بود که افراد را به طور مؤثر تحت تأثیر قرار دهد و اندیشهٔ آنان را برانگیزد.

3. The school prepares the feelings of the individual in order to influence the feelings of the community. However, the individual is not capable of either influencing the community or stimulating its thought. Whereas the Hizb prepares the feelings of the community as a whole in order to influence the feelings of the individuals. Consequently, the common emotions of the community will be capable of influencing the individuals and stimulating their thoughts effectively.