Als de Koran het woord van God is, en een wonder dat het profentschap van Muhammad ﷺ bewijst, dan moeten we dit boek zorgvuldig bestuderen en zonder twijfel de authenticiteit ervan vaststellen. Het is algemeen bekend dat de heidense Arabieren uit de tijd van Muhammad ﷺ grote dichters en schrijvers van de Arabische taal waren. Het was in die tijd gebruikelijk dat zij de woestijn in gingen om Arabisch te bestuderen en poëzie en proza te schrijven om elkaar te vermaken. Zij koesterden de Arabische taal met al haar vloeiendheid en diepgang van expressie zeer.

If the Qur'an is the word of God, and a miracle proving the Prophet-hood of Muhammad (pbuh) we must look carefully at this book and establish without doubt its authenticity. It is well known that the pagan Arabs of the time of Muhammad (pbuh) were great poets and writers of the Arabic language. It was common at the time for them to go into the dessert to study Arabic and write poetry and prose with which to entertain each other. They held the Arabic language with all its fluidity and depth of expression in great esteem.

Toen de openbaringen begonnen te komen aan Muhammad ﷺ in zijn veertigste jaar, was het de stijl van de taal die de openbaring onderscheidde van alles wat daarvoor was geweest of wat daarna zou volgen.

When the revelation started to come to Muhammad in his fortieth year it was the style of language which set the revelation apart from anything that had been before or indeed since.

Het onwankelbare bewijs voor de authenticiteit van de Qur'an als het woord van God ligt in de stijl van de taal. Vanaf het eerste vers:

The unshakable proof of the authenticity of the Qur'an as the word of God is in its style of language. From the first verse:

"Lees: In de naam van jouw Heer die schept, die de mens schept uit een bloedklont. Lees:

"Read: In the name of thy Lord who createth, Createth man from a clot. Read:

"En uw Heer is de Meest Vriendelijke, Die leert met de pen, de mens leert wat hij niet wist" (96:1-5)

and thy Lord is the Most Bounteous, Who teaches by the pen, Teaches man that which he knew not" (96:1-5)

"Vandaag heb Ik jullie religie (Deen) voor jullie volmaakt en Mijn gunst voor jullie voltooid, en heb Ik voor jullie Al-Islam als religie (Deen) gekozen." (5:3)

through to ; "This day I have perfected your Deen (way in life) for you and completed My favour unto you, and have chosen for you as Deen Al-Islam." (5:3)

De Qur'an blijft volledig op het hoogtepunt van welsprekendheid, retorica en coherente expressie. Het fungeert als één geheel, met een stijl die hetzelfde is alsof het één zin is, met perfecte ordeningen en een krachtige, heldere tekst. De gebruikte uitdrukkingen waren de Arabieren op dat moment of daarvoor niet bekend, en zaken kunnen niet worden uitgedrukt die niet eerder zijn gevoeld. Een van de ongelovige Arabische dichters uit die tijd, Walid ibn Al Mughirah, zei na het horen van de Qur'an:

The Qur'an remains completely at the height of eloquence, rhetoric, and coherent expression. It acts as one complete piece, with the style the same as if it is one sentence, with perfect arrangements and strong plain text. The expressions brought were not known to the Arabs at the time or before that time, and matters cannot be expressed that have not been previously felt. One of the disbelieving Arab poets of the time Walid ibn Al Mughirah said after hearing the Qur'an:

"Bij God: Niemand van jullie is meer bekend met poëzie, melodieuze hymnen en liederen dan ik, en bij God, ik heb nooit iets gehoord dat vergelijkbaar is met wat hij zegt. Het is zo zoet en zo gracieus dat het de top bereikt zonder dat er iets is dat het kan overtreffen." De Qur'an is in een literaire stijl die geen mens kan benaderen of evenaren. Zijn stijl kunnen de Arabieren niet evenaren, en het is deze uitdaging die God heeft uiteengezet binnen de Qur'an.

"By God: None of you is more conversant than I with poetry, melodious hymns, and songs, and by God never did I hear anything similar to which he says. It is so sweet, and so graceful that it remains at the summit with nothing to surpass it." The Qur'an is in a literary style that no human can approach or match. Its style the Arabs cannot match, and it is this challenge which God has set forth within the Qur'an.

"Zeg: voorwaar, zelfs als de mensheid en de djinn zouden samenkomen om het gelijke van deze Qur'an te produceren, zouden zij niet het gelijke ervan kunnen produceren, ook al waren zij elkaar behulpzaam"[17:88] "En indien jullie in twijfel zijn over datgene wat Wij aan Onze apostel ﷺ openbaren, produceer dan een soera die daar het gelijke van is, en roep jullie getuigen aan naast Allah, indien jullie de waarheid spreken"[2:23] "Of zij zeggen: Hij heeft het verzonnen? Zeg: breng dan een soera die daar het gelijke van is en roep (om hulp) op alles wat jullie kunnen naast Allah, indien jullie de waarheid spreken"[10:38] Het is deze uitdaging aan allen die twijfelen die onbeantwoord is gebleven in meer dan 1400

"Say: verily though mankind and the Jinn should assemble to produce the like of this Qur'an, they could not produce the like there of though they were helpers one of another"[17:88] "And if ye are in doubt concerning that which we reveal unto our apostle (Muhammad), then produce a Surah of the like thereof, and call your witnesses beside Allah if you are truthful"[2:23] "Or they say: He has invented it? Say: then bring a Surah like unto it and call (for help) on all ye can besides Allah if you are truthful"[10:38] It is this challenge to all that doubt that has remained unanswered in over 1400

jaren sinds deze openbaring. Geen enkele geleerde van de Arabische taal, noch moslim noch niet-moslim, is erin geslaagd om zelfs maar een klein hoofdstuk of paragraaf te schrijven in dezelfde Arabische stijl als die van de Qur'an. De Arabieren zijn ofwel in staat om de stijl van de Qur'an na te bootsen of niet; als zij dat zouden kunnen, dan is het boek duidelijk het werk van mensen zoals zij. Zo niet, dan zijn er slechts twee andere mogelijke bronnen: Muhammad ﷺ, of God.

years since this revelation. Not one scholar of the Arabic language either Muslim or Non-Muslim has been able to write even one small chapter or paragraph in the same style of Arabic to that of the Qur'an. The Arabs are either able to imitate the style of the Qur'an or not, if they could then the book is clearly the work of men like them. If not then there are only two other possible sources Muhammad, or God.

Muhammad ﷺ was van Arabische bloed en tongval, maar beweerde nooit de auteur van de Qur'an te zijn. In feite werd hij nooit uitgedaagd als de auteur ervan; dit kan duidelijk worden gezien uit massaal overgeleverde (Mutawatir) overleveringen (Hadith) — waarvan er honderden zijn die woord voor woord zijn overgeleverd — dat de taalstijl in de spraak van Muhammad ﷺ en de Qur'an zeer verschillend zijn. En hoe hard men ook probeert, iemands spraakstijl kan niet consistent volledig worden veranderd, en zeker niet over een periode van 23 jaar waarin de Qur'an werd geopenbaard. De enige beschuldiging die ooit tegen Muhammad ﷺ werd geuit, was dat hij deze had ontvangen van een christelijke jongeman genaamd Jaber.

Muhammad (pbuh) was of Arabic blood and tongue but never claimed to be the author of the Qur'an. In fact he was never challenged as its author, it can be seen clearly from Hadith Mutawatir (definitely confirmed sayings of Muhammad - narrated word for word) of which there are many hundreds that the style of language in Muhammad's speech and the Qur'an are very different. And no matter how hard one tries, one's style of speech cannot be completely altered consistently, and certainly not over a period of 23 years in which the Qur'an was revealed. The only accusation ever leveled at Muhammad (pbuh) was that he received it from a Christian youth called Jaber.

Als reactie op deze beschuldiging openbaarde God:

As a response to this allegation God revealed:

"Wij weten inderdaad dat zij zeggen: 'Het is een man die hem onderwijst.' De tong van degene naar wie zij kwaadwillig wijzen is duidelijk vreemd, terwijl dit Arabisch is, puur en duidelijk."[16:103] Aangezien het de stijl van de Arabische taal is die het wonder van de Qur'an vormt, hoe kan de niet-Arabische spreker dit feit bevestigen? Net zoals de buitenlandse student Shakespeare bestudeert van de Engelstaalexpert, zo zou de Engelstalige ook naar de geleerden van het Arabisch moeten verwijzen voor de ware bevestiging van de hoogte van de welsprekendheid en stijl van de Qur'an. De taal dient als een constante herinnering door de eeuwen heen, en ook de consistente stijl heeft ervoor gezorgd dat er niets aan de Qur'an toegevoegd kon worden. Voorwaar, God heeft beloofd dat het boek beschermd zou worden, en er zijn kopieën van de oudste manuscripten die letter voor letter hetzelfde zijn als alle kopieën van vandaag.

"We know indeed that they say, 'It is a man that teaches him.' The tongue of him they wickedly point to is notably foreign, while this is Arabic, pure and clear."[16:103] Since it is the style of the Arabic language that is the miracle of the Qur'an, how can the non-Arab speaker confirm this fact? Just as the foreign student studies Shakespeare from the English language scholar, so too should the English speaker refer to the scholars of Arabic for the true confirmation of the height of eloquence and style of the Qur'an. The language serves as a constant reminder over the ages, and also the consistent style has ensured that nothing could be added to the Qur'an. Indeed God has promised that the book would be protected, and there are copies of the most ancient manuscript which are letter for letter the same as all copies today.

"Zeg: 'Zeker, Wij hebben de vermaning neergezonden, en Wij zijn er ongetwijfeld de Bewaker van'" [15:9] "Indien het van een ander dan Allah was gekomen, dan zouden zij er vele tegenstrijdigheden in hebben gevonden" [4:82] Aangezien de Qur'an het woord van Allah is, gezonden naar de mensheid als een gids voor alle zaken, en aangezien het beschermd is en overal volledig consistent is, dan kan alles waarnaar het boek verwijst als een volledige waarheid worden beschouwd. Het bestaan van het paradijs en de hellemuren kan niet worden afgeleid uit rationeel bewijs, aangezien wij deze nog niet kunnen waarnemen; het geloof daarin komt op een traditionele wijze, maar het geloof daarin is gebaseerd op een rationeel afgeleid geloof dat de goddelijke bron van de Qur'an bewijst. Dit wordt het gebruik van transformerend bewijs genoemd. Daarom kan alles waar de Qur'an definitief naar verwijst, zonder enige aarzeling als waarheid worden beschouwd.

"Lo! We, even We, reveal the reminder, and lo! We verily are its Guardian"[15:9] "If it had been from other than Allah thy would have found much incongruity"[4:82] As the Qur'an is the word of God, sent to mankind as a guide for all affairs, and as it is protected and completely consistent throughout, then anything the book refers to can be taken as a complete truth. The existence of paradise and hellfire cannot be derived from rational evidence as we cannot as yet perceive them, to believe in them comes in a traditional way, however belief in them is based upon a rationally derived belief which proves the divine source of the Qur'an. This is referred to as use of transformative evidence. Therefore all that the Qur'an definitely refers to can be taken as truth without any hesitation.

"En Wij hebben u (o Muhammad ﷺ) niet gezonden, behalve als een brenger van goede boodschappen en als een waarschuwer voor de gehele mensheid, maar de meeste mensen weten het niet"[34:28] De Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) fungeren als de bron van de sharia in de Islam; als rationeel bevestigde bronnen van de wet van God is de mensheid verplicht hen in alle details te volgen. Deze basis is het geloof of de leer waarop alle handelingen in het leven gebaseerd zouden moeten zijn.

"And we have not sent thee (O Muhammad) save as a bringer of good tidings and a warner unto all mankind, but most of mankind know not"[34:28] The Qur'an and the Sunnah (path and direction of the Prophet) act as the source of Shariah (divine law) in Islam, as rationally confirmed sources of God's law mankind is obliged to follow them in all details. This basis is the creed or doctrine upon which all actions in life should be referred.