1. تفوکل: اسلام په مسجد کې تفوکول ناپسندیده کړي دي. بخاري او مسلم د انس بن مالک له لارې روایت کړي چې رسول الله ﷺ فرمايلي: «په مسجد کې تفوکل ګناه ده، او کفاره یې دا ده چې دې ځمکې کې ښخ شي.» ځينې فقهي مکتبونه دا کار حتی حرام ګڼلي دي.

1. Spitting: Islam has made it undesirable to spit in the mosque. Bukhari and Muslim reported on the authority of Anas ibn Malik that the Messenger of Allah (saw) said, “Spitting in the mosque is a sin and its indemnity is to bury it.” Some Schools of Thought have actually made it forbidden.

2. په مسجد کې د سوداګرۍ کولو او د ورک شوي سپي حیوان اعلان کولو حکم: اسلام په مسجدونو کې پلورل او اخیستل مکروه ګرځولي دي. الترمذي او النسائي د ابوهریره (رضي الله عنه) له لارې روایت کړي دي چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «که تاسو یو سړی په مسجد کې پلورل او اخیستل وویني، نو ورته ووایاست: الله دې ستا سوداګرۍ ته ګټور نه کړي، او که تاسو یو سړی وویني چې د خپل ورک شوي سپي حیوان اعلان کوي، نو ورته ووایاست: الله دې دا بیرته تا ته ونه سپاري.» ځینې فقهي مکتبونو دا کار په حقیقت کې حرام ګرځولی دی.

2. Trading and announcing the lost riding beast: Islam has made makruh to buy and sell in the mosques. Al-Tirmidhi and al-Nisai reported on the authority of Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (saw) said, “If you saw a man buying and selling in the mosque, say to him, ‘May Allah never make you trade profitable’, and if you saw a man announcing the lost of his riding beast say to him, ‘May Allah never return it to you’.” Some Schools of Thoughts have actually made this forbidden.

3. د جمعے له لمانځه مخکې په حلقو کې ناسته: اسلام د جمعے له لمانځه مخکې په حلقو کې ناستې کولو ته منع کړې ده، او ځینو فقهي مذاهبو دا کار په حقیقت کې مباح ګرځولی دی۔

3. Sitting in circles before the Friday prayer: Islam has made it forbidden to sit in circles before the Friday prayer, and some the Schools of Thoughts have in fact made it mubah..

4. د جوماتونو سينگارول او په هغو کې فخر کول: انس رضي الله عنه روایت کوي چې د الله رسول ﷺ وفرمایل: «قیامت به رانغی تر دې چې خلک په جوماتونو کې فخر وکړي.» دا حدیث بخاري، مسلم، نسائي، ابن ماجه او ابوداود روایت کړی دی. ابن عباس رضي الله عنهما روایت کوي چې د الله رسول ﷺ وفرمایل: «زه د جوماتونو د سينگارولو امر نه یم شوی.» دا حدیث ابوداود روایت کړی دی. دا په حقیقت کې د جوماتونو د سينگارولو او ښایست ورکولو ته اشاره کوي، او ځينې مذهبي مکتبونو دا مباح ګرځولی دی.

4. The decorating and the boasting about in the mosques: Anas reported that the Messenger of Allah (saw) said, “The hour will not come until people boast in mosque.” This hadith has been reported by Bukhari, Muslim, al-Nisa‘i, Ibn Majah and Abu Dawud. Ibn ‘Abbas narrated that the Messenger of Allah (saw) said, “I was not ordered to decorate the mosques.” This hadith has been reported by Abu Dawud. This actually refers to the decorating and beautification of the mosques and some Schools of Thoughts have actually made it mubah.

5. د جوماتونو کې د ګوتو یو بل سره نښلول (تړل): د ټولو فقهي مذهبونو عالمانو دې ته اتفاق کړی چې په جومات کې د ګوتو یو بل سره نښلول مکروه دي. ابو سعید الخدري روایت کوي، ويې ویل: «زه د الله رسول ﷺ سره جومات ته ننوتم، او د جومات په منځ کې یو سړی ناست و، چې خپلې پښې يې سره نیولې وې او ګوتې يې یو بل سره نښلولې وې».

5. The joining (crossing) of the fingers together in the mosques: the learned scholars of all Schools of Thought have consented on the undesirability of joining the fingers together in the mosque. Abu Sa‘id al-Khudri reported, “I entered the mosque with the Messenger of Allah (saw) and there was a man sitting in the middle of the mosque with his knees together and joining his fingers together.

د الله رسول ﷺ هغه ته اشاره وکړه، خو سړي ونه لیده، نو د الله رسول ﷺ شا واړوله او وې فرمایل: "که څوک له تاسو څخه په جومات کې وي، نو دی د خپلو ګوتو یو له بل سره ونه نښلوي، ځکه دا د شیطان کار دی، او په حقیقت کې ستاسو هر یو هغه وخت په لمانځنه کې وي چې په جومات کې وي، تر دې چې له هغه څخه بهر شي." دا حدیث د امام احمد له خوا روایت شوی دی. ځینې فقهي مذهبونو دا کار حرام ګرځولی دی.

The Messenger of Allah (saw) pointed to him but the man did not notice him, so the Messenger of Allah (saw) turned around and said, ‘If any of you were inside the mosque let him not join his fingers together as this is an act of Shaytan and every one of you is in fact in prayer as long as he is inside the mosque until he comes out of it’.” This hadith has been reported by Imam Ahmad. Some Schools of Thought have made this forbidden.

۶. د فقہ، تفسیر، علم، تلاوت (د قرآن کریم لوستل) او د مسلمانانو د روانو چارو د زده کړې مخنیوی: اسلامي شریعت په قطعي ډول منع کړې ده چې د الله (ج) د نوم یادولو، د هغه (ج) د دین د ښوونې او د مسلمانانو د چارو د سمبالښت لپاره د دین د تطبیق مخنیوی وشي. څوک چې دا مخنیوی کوي، هغه ګناهګار او د الله (ج) او د هغه د رسول ﷺ دښمن ګڼل کیږي، د هغه باور ټیټیږي، هغه ظالم ګرځي، د هغه شاهدي نه منل کیږي او د هغه ملګرتیا ناوړه ده. ټول اسلامي مذهبونه پر دې متفق دي، ځکه الله (ج) فرمایي: “???” [TMQ : ] مسجد عامه ځای دی چې د داخلیدو لپاره اجازه نه ده په کار: د ټولو اسلامي مذهبونو عالمانو دا خبره منلې ده چې مسجد د الله (ج) کور دی او هغه (ج) هرچا ته اجازه ورکړې ده چې په دې کې داخل شي ترڅو د هغه (ج) نوم یاد کړي، هغه (ج) عبادت وکړي او په دې کې د مسلمانانو روانې چارې وڅیړي، ډېر ډېر لکه څنګه چې د الله رسول ﷺ، د هغه ﷺ صحابه، د هغه ﷺ اهل بیت او السلف الصالح کول.

6. To prevent the study of fiqh, tafseer, science, tilawah (recitation of the Qur’an) and the current affairs of the Muslims: The Islamic Shari‘ah has made it categorically forbidden for anyone to prevent the mention of the name of Allah (swt) and the teaching of His (swt) deen and the application of the deen to manage the affairs of the Muslims. Anyone doing the prevention is considered sinful and an enemy of Allah (swt) and His Messenger, and his credibility would be tarnished, he would become a wrongdoer, no testimony would be accepted of him and his company would be undesirable. All Islamic Schools of Thought agree on this for Allah (swt) says, “???” [TMQ : ] The mosque is a public place which does not require a permission for entry: The learned scholars of all the Islamic Schools of Thought have consented that the mosque is the House of Allah (swt) and that He (swt) has given permission to everyone to enter into it in order to mention His (swt) name, worship Him (swt) and study the affairs of the Muslims inside it, just like what the Messenger of Allah (saw), his (saw) Sahabah, his (saw) family and al-Salaf al-Salih (the righteous successors)

used to do. ځینې مکتبونو (مذهبونو) دا کار کړی دی چې څوک مسجدونو ته د ننوتلو څخه منع کوي، هغه د کافر او مرتد په توګه ګڼلی دی، او هغه څوک چې د سازماني او اداري رسمیاتو په بهانه د مسجدونو ته د ننوتلو اجازه غواړي، هغه د فاسق (فاسق) او مبتدع (نوښت‌ګر) په توګه ګڼل کیږي؛ دا ځکه چې د مسجد ته د ننوتلو اجازه الله (ج) ورکړې ده او دا عمومي طبیعت لري. هغه (ج) فرمایي: «???» [TMQ : ] دا اجازه هر هغه ځای ته شامله ده چې مسجد بلل کیږي، ځکه الله (ج) فرمایي: «???» [TMQ : ]

used to do. Some Schools of Thought have considered the one who prevents people from entering the mosques as being a disbeliever and an apostate, and the one who imposes the seeking of a permission to enter the mosques under the pretext of organisational and administrative formalities is considered a fasiq (wrongdoer) and a mubtadi‘ (innovative); this is so because the permission to enter the mosque is given by Allah (swt) and it is of general nature. He (swt) says, “ ???” [TMQ : ] This permission applies to every place known as a mosque, for Allah (swt) says, “???” [TMQ : ]