3.2 Ijtihad
3.2 Ijtihad
Kama tunavyojua, akili si chanzo cha Shari'ah; kuifanya kuwa chanzo kungekuwa ni kukanusha kabisa Shari'ah. Ijtihad si matumizi ya akili kutoa hukumu, bali ni kuelekeza matumizi ya akili katika mambo mawili ya msingi: kuelewa uhalisia wa jambo lililopo ili kulifahamu kikamilifu asili ya suala hilo, na kuelewa matini za Kiislamu zinazohusiana na suala hilo.
As we know the mind is not the source of the Shari’ah rather making it such would be a complete negation of the Shari’ah. Ijtihad is not using the intellect to derive rules, rather Ijtihad is focussing the usage of the intellect around two fundamental roles, understanding the reality of the subject matter at hand so as to fully comprehend the nature of the issue at hand, and in understanding the Islamic texts that are connected to the issue.
Ili kuanzisha mbinu ya Kiislamu ya kuanzisha Khilafah, tunapaswa kusoma dalili za Kiislamu na kutoa hukumu kutoka kwake. Imam Shafi'i alisema katika kitabu chake maarufu Ar Risala ukurasa wa 75: "Hakuna mtu anayepaswa kutoa maoni kuhusu jambo mahususi kwa kusema tu kwamba ni halali au haramu, isipokuwa awe na elimu yenye uhakika, na elimu hii imejengwa juu ya Qur'an au Sunnah au inatokana na Ijma' au kupitia Qiyas." Kisha akaendelea kusema katika ukurasa wa 288, aya ya 493: "Katika mambo yote yanayogusa (maisha ya) Muislamu kuna ama uamuzi wa lazima au dalili inayoonyesha jibu sahihi. Ikiwa kuna uamuzi wa lazima basi unapaswa kufuatwa. Ikiwa hakuna dalili basi hutafutwa kwa Ijtihad." Hivyo, kwa kila tendo la binadamu kuna Hukm Shari', na kwa kila Hukm Shari' kuna Daleel kutoka kwa Wahyi (ufunuo), na kwa hiyo Ahkam Shari'ah (hukumu za Mwenyezi Mungu) zinatokana na dalili za kina kupitia mchakato wa Ijtihad.