Partinin bir blok olarak, içinde yaşadığı Ümmet'ten ayrı bir varlık olduğunu düşünmemesi hayati önem taşır. Aksine, kendisini bu Ümmet'in bir parçası olarak görmelidir; çünkü Ümmet, blok üyeleri gibi Müslümanlardan oluşur. Blok üyeleri, İslam'ı anlayan ve onun için çalışan olsalar bile, Müslümanların hiçbirinden üstün değildir. Blok üyelerinin Müslümanlara hizmet etme ve İslam için çalışma konusunda Allah katında daha ağır bir sorumluluğu ve daha büyük bir hesap verme yükü vardır. İslami grubun üyeleri, çalıştıkları Ümmet olmadan, grubun büyüklüğü ne olursa olsun, değersiz olduklarını bilmelidir. Bu nedenle onların görevi, Ümmet ile etkileşime girmek ve mücadelede onunla birlikte ilerlemek, Ümmet'in mücadeleyi yürüten kişinin kendisi olduğunu hissetmesini sağlamaktır. Blok (parti), büyüklüğü ne olursa olsun, bloğun Ümmet'ten ayrı ve farklı olduğunu ima edecek hiçbir eylemden, sözden veya açıklamadan kaçınmalıdır. Çünkü bu, Ümmet'i partiden ve onun da'vetinden uzaklaştırır ve bloğu, toplumun dirilişini engelleyen sorunlar yığınına bir sorun daha ekler. Dolayısıyla Ümmet bölünmez tek bir bütündür ve parti bloğu devleti kurmak, Ümmet'te ve devlette İslam'ın koruyucusu olmak için ayağa kalkar ve hiçbir sapmanın meydana gelmemesini sağlar. Ümmet'te böyle bir şey fark ederse, Ümmet'e imanını ve yaratıcılığını aşılayacaktır. Devlette bir sapma fark ederse, onu İslam'a göre düzeltmek için Ümmet ile birlikte çalışacaktır. Böylece grubun taşıdığı da'vet, doğal yolunda mükemmellikle başarılı bir şekilde ilerleyecektir.

It is vital that the party bloc does not consider itself as an entity separate from the Ummah it lives with. Rather it must consider itself a part of this Ummah, because the Ummah are Muslims like the members of the bloc. The members of the party bloc are not better than any of the Muslims, even if they understand Islam and work for it. The members of the bloc have a heavier responsibility and greater accountability in serving the Muslims and working for Islam in the sight of Allah. The members of the Islamic group should know they are worthless regardless of the size of the group without the Ummah, which they work amongst. Consequently their duty is to interact with the Ummah and to proceed with her in the struggle, ensuring that the Ummah should feel that she is the one who is working for the struggle. The bloc (party) has to stay away from any action, word or remark, regardless of its size, that would imply that the block is separate and distinct from the Ummah. This is because this alienates the Ummah from the party and its da’wah, and makes the block a problem added to the host of problems in the society which prevents its revival. So the Ummah is an indivisible single entity and the party bloc rises to establish the state and to be the guardian for Islam in the Ummah and in the state, ensuring that no deviation can take place. If it notices any of that in the Ummah, it will instil in the Ummah her iman and her ingenuity. If it notices any deviation in the state then it will work together with the Ummah to rectify it according to Islam. Thus, the Da’wah carried by the group will successfully proceed along its natural path with excellence.

Grubun amacı, İslam topraklarında İslami yaşam tarzını yeniden hayata geçirmek ve İslam davetini dünyaya taşımaktır. Bu amacı gerçekleştirmenin yöntemi yönetime (hükümete) sahip olmaktır. Yönetimi elde etmenin yöntemi ise İslam'ı inceleyip kavramak ve insanları, İslami zihniyetin (akliyye) ve İslami duyarlılığın (nefsiyye) oluşmasını sağlayacak, böylece İslami kişiliği (şahsiyye) meydana getirecek biçimde bununla yoğurmaktır. Grup ayrıca ümmetle etkileşime girer; onu İslam'ı anlamaya, gerçek çıkarlarını fark etmeye yönlendirir ve İslam'ın bu çıkarları karşıladığını, bunların gerçekleşmesini güvence altına aldığını ve Müslümanların çıkarlarını da benimsediğini göstererek bu etkileşimi sürdürür. Bu etkileşim ve davet yolundaki mücadele, İslam'ın incelenmesiyle eş zamanlı olarak yürümelidir. Partinin, yani bloğun bu faaliyetleri siyasidir; bu nedenle bu bloğun öne çıkan görünümünün siyasi olması gerekir, çünkü İslam davetinin başladığı ilk pratik yol budur. Ancak bu, davetin yalnızca siyaset ya da yalnızca yönetim için olduğu anlamına gelmez. Aksine, bu, İslam'a davet ile yönetimi ele geçirmek için siyasi mücadele anlamına gelir; amaç, İslam'ı uygulayacak ve onun davetini taşıyacak devleti kurmaktır. İslam davetini taşıyan bloğun siyasi olması gerekir. Manevi, ahlakçı, akademik, ilmi, eğitsel ya da bunlardan herhangi biri olmamalıdır.

The objective of the group should be to resume the Islamic way of life in the Islamic Lands, and to carry the Islamic da’wah to the world. Its method to achieve this objective is through ruling (government). Its method to attain the ruling is through the study and comprehension of Islam and culturing people with it in a way producing the effect in the building of the Islamic mentality (‘aqliyyah) and the Islamic disposition (nafsiyyah), so as to form the Islamic personality (shakhsiyyah). It also interacts with the Ummah by making her understand Islam and realising her true interests and showing that Islam addresses these interests and secures their achievement together with adopting the interests of the Muslims. This interaction and struggle in the way of the da’wah should proceed simultaneously with the study of Islam. These actions of the party bloc are political; therefore it is necessary that the prominent appearance of this block be political, for it is the first practical way in which that da’wah for Islam starts. However, this does not mean da’wah is for politics alone or for ruling alone. Rather it means da’wah to Islam and the political struggle to gain the authority so as to establish the state, which will implement Islam and carry its da’wah. The bloc that carries the Islamic da’wah should be political. It should not be spiritual, moralistic, academic, scholarly, educational or any of these.

Hizb-ut Tahrir, İslam'a dayalı bir Hizb'dir ve siyasetle ilgilenen, siyasi yönünün belirgin olarak ortaya çıktığı İslami kültürle ümmeti yetiştirmeye çalışan siyasi bir Hizb'dir. Hizb, sömürgecilerin ve onların ajanlarının öğrencileri ve çalışanları siyasetten uzak tutmaya çalışarak, ayrıca kitleleri de siyasetten uzaklaştırmaya çalışarak yaptıklarını kınar. Hizb, kitlelerin siyaseti bilmesinin ve onlarda siyasi kültürün sürdürülmesinin zorunlu olduğunu düşünür. Siyasi faaliyet, İslam'da siyasetin bulunduğunu göstermek ya da İslam'daki siyasi ilkelerin şu ya da bu şekilde olduğunu ortaya koymak anlamına gelmez. Siyaset, bütün ümmetin işlerini hem içeride hem dışarıda üstlenmek ve bu işlerin yalnızca İslam esasına göre yürütülmesi anlamına gelir. Bu, devlet tarafından ve devleti hesaba çekme sorumluluğu içinde olan ümmet tarafından yapılmalıdır. Bunu pratikte gerçekleştirmek için Hizb, ümmete ve yönetime karşı bu sorumluluğu üstlenmelidir. Hizb-ut Tahrir, İslam'a daveti kapsamlı biçimde taşır ve ümmeti, günlük hayatın sorunlarına çözüm getiren Şer'i Ahkâm ile yetiştirir. Hizb, İslam'la yönetilmek için çalışır ve sömürgeci kâfirlere karşı, onların etkisini kökünden kazımak için mücadele eder. Ayrıca sömürgeciliğin ajanlarına karşı da mücadele eder; bunlar, sömürgeciliğin fikri önderliğini ve düşüncelerini benimseyenler de olsa, onun politikasını ve düşüncelerini uygulayanlar da olsa fark etmez.

Hizb ut-Tahrir, is a Hizb based on Islam and a political Hizb that deals with politics, and works to culture the Ummah with the Islamic culture in which the political aspect is prominently manifested. The Hizb condemns what the colonialists and their agents are doing by preventing students and employees from engaging in politics and attempting to distance the masses from it as well. The Hizb views the necessity that the masses know politics and that the political culture should be maintained in them. Political activity does not mean showing that Islam includes politics or the political principles in Islam are such and such. Politics means taking care of the affairs of the whole Ummah internally and externally and that these affairs be conducted on the basis of Islam alone. This should be done by the state and by the Ummah in her responsibility of accounting the state. To achieve this practically, the Hizb must undertake such responsibility in regards to the Ummah and ruling. Hizb ut-Tahrir carries the Da’wah to Islam comprehensively and cultures the Ummah with the AHkam Shar’aiah that address the problems of daily life. The Hizb works in order to govern by Islam and strives against the Kafir colonialists to uproot their influence. It also struggles against the agents of colonialism, whether those who adopt its intellectual leadership and ideas or those who implement its policy and thoughts.

İslami davetin ve bu davanın uğruna yürütülen siyasi mücadelenin yürütülmesi, ancak partinin faaliyet alanı (mecal) olarak belirlediği toplumda mümkündür. Hizb ut-Tahrir, bütün İslam topraklarındaki toplumu tek bir toplum olarak görür; çünkü davasının tamamı tek bir esasa, İslam'a dayanır. Bununla birlikte İslam topraklarının bir parçası olan Arap ülkelerini başlangıç noktası olarak alır. Arap ülkelerinde kurulacak İslam devletini, İslam devleti için bir çekirdek olarak görmeyi doğal bir adım sayar.

Carrying the Islamic da’wah and the political struggle for its cause can be undertaken only in the society which the party has defined as its area for activity (majal). Hizb ut- Tahrir considers the society in all the Islamic lands to be one society because its entire cause lies in one case, Islam. However it takes the Arab lands that are a part of the Islamic Lands as a starting point. It considers the establishment of an Islamic state in the Arab countries as a nucleus for the Islamic state as a natural step.

İslam dünyasındaki toplum siyasi olarak gerilemiş ve büyük bölümü Batılı devletlerin işgali altına girmiştir. İslam dünyasının bazı bölgeleri görünürde özerklik taşısa da hâlâ onlar tarafından egemenlik altındadır. Tamamen demokratik kapitalist fikri önderliğe boyun eğdirilmiştir. Yönetim ve siyaset alanında demokrasi sistemiyle, ekonomide kapitalizmle yönetilmekte; askeri alanda ise silahları, Müslüman ordularının eğitimi ve çeşitli harp sanatları bakımından yabancıların zincirleri altındadır. Dış politikada İslam dünyası, kendisini egemenliği altına alan Batı'yı izlemektedir. Bugün İslam ülkelerinin hâlâ sömürge altında olduğunu ve sömürgeciliğin onlarda hâlâ köklü biçimde yerleşmiş bulunduğunu söyleyebiliriz. Çünkü sömürgecilik, zayıf halklar üzerine onları sömürmek amacıyla askeri, siyasi, ekonomik ve kültürel gücün dayatılmasıdır. Sömürgecilik, kendi fikri önderliğini dayatmak ve yaşam görüşünü pekiştirmek için bütün güçlerini seferber eder. Sömürgeciliğin farklı biçimleri arasında sömürge ülkelerini ilhak edip koloniler kurmak ile isimde bağımsız, fiilen ise sömürgeci devletlere tabi hükümetler kurmak yer alır. İslam ülkelerinin içinde bulunduğu durum budur. Hepsi Batı hegemonyası altındadır ve kültürel olarak Batılı sömürgeci programlara ve fikirlere göre ilerlemektedirler. Batı sömürgeciliğinin egemenliğine boyun eğmiş olmalarına rağmen, aynı zamanda eski Sovyetler Birliği'nin hedefi de olmuşlardır. Sovyetler Birliği, insanları Komünizmi benimsemeye yöneltmek için İslam ülkelerinde ajanları aracılığıyla çalışmış ve Komünist ideolojiye çağrı yaparak onların fikri önderliğini ve yaşam görüşünü egemen kılmaya çalışmıştır.

The society in the Islamic world has politically declined and most of it was occupied by the Western States. It is still dominated by them despite the apparent autonomy enjoyed by some areas of the Islamic World. It has been subjugated completely to the democratic capitalist intellectual leadership. In government and politics it is ruled by the system of democracy, in economics by capitalism and in the military field it is shackled by the foreigners, in its weapons, the training of the Muslim armies and the various military arts of war. In external affairs the Islamic world follows the West who dominates it. We can say that the Islamic countries are still colonised and that colonialism is still entrenched in them. This is because colonialism is the imposition of military, political, economical, and cultural power on the weak peoples to exploit them. Colonialism deploys all its forces to impose its intellectual leadership and to consolidate its viewpoint of life. The different forms of colonialism include annexing the colonised countries and establishing colonies, establishing governments that are nominally independent yet practically subject to the colonialist states. This is the current situation in the Islamic countries which are all subject to Western hegemony and they proceed culturally according to the Western colonialist programmes and ideas. Despite their subjugation to the domination of Western colonialism they were at the same time a target for the former Soviet Union, which used to work in the Islamic countries through its agents to make people embrace Communism, and for the domination of its intellectual leadership and its viewpoint of life, by calling to the Communist ideology.

İslam ülkeleri Batılı devletler tarafından sömürgeleştirilmiş ve yabancı fikri liderliklerin bir platformu haline getirilmiştir. Bu ülkeler aynı zamanda eski Sovyetler Birliği'nin hedefi olmuş ve onu işgal edip zapt etmek için bir amaç olmuştur. Bu, onları sömürgeleştirmek için değil, aksine komünist ülkelere dönüştürmek ve bütün toplumu İslami bir toplumdan, İslam'ın tüm izlerinin kaldırılacağı bir komünist topluma çevirmek için yapılmıştır. Ancak Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle bütün bunlar ortadan kalkmıştır; yine de İslam ülkelerindeki komünist partilere katılan bazı kimseler vardır, ancak bunların hiçbir etkisi olmamıştır. Günümüz sömürgeciliğine karşı mücadelede ve yabancı fikri liderliklere karşı savaşta siyasi çalışmaların yürütülmesi şarttır. Ayrıca, topraklarımızı onları hedef alan yabancı işgale karşı korumak için de çalışmalıyız. İslam davetini doğru bir biçimde taşımak, yabancı fikri liderliklerin tehlikesine karşı direnecektir. Batılı sömürgeciliğe karşı mücadele, siyasi mücadelede temel taş olmalıdır.

The Islamic countries are colonised by the Western states, and are a platform for the foreign intellectual leaderships. They were also the target of the former Soviet Union and an aim for its invasion and occupation of them. This was done not to colonise them but rather transform them into communist countries and to change the whole society from an Islamic society to a communist society where all signs of Islam would be removed. However through the downfall of the former Soviet Union, all this disappeared, though there are some who join the communist parties in the Islamic countries but without having any effect. It is essential that political work be undertaken in the struggle against the current colonialism and fight against the foreign intellectual leaderships. We should also work to protect our lands from the foreign invasion which targets them. Carrying the Islamic da’wah in the correct manner will withstand the danger of the foreign intellectual leaderships. The struggle against Western colonisation should be the cornerstone in the political struggle.

Siyasi mücadele, milliyeti ne olursa olsun yabancıdan ve bu yardımın hangi biçimde olursa olsun, yardım istememeyi gerektirir. Herhangi bir yabancıdan gelen her türlü siyasi yardım ve onun her türlü tanıtımı, Ümmete ihanet sayılır. Siyasi mücadele ayrıca, İslam dünyasının iç yapısını sağlam bir biçimde inşa etmek için çalışmamızı gerektirir; öyle ki İslam Devleti kendine özgü yapısı ve yüce toplumuyla önde gelen bir güç haline gelsin. Bu güç, İslam davetini tüm dünyaya taşımak ve girişimini sürdürmek için iki kampın da liderliğini üstlenmeye çalışacaktır. Siyasi mücadele, aynı zamanda Batı'nın sistemlerine, kurallarına ve yasalarına ve sömürgeciliğin her türlüsüne karşı durmamız anlamına gelir. Teknik, finansal, siyasi ya da herhangi bir biçimde olursa olsun, tüm Batı projelerini, özellikle de İngilizlerin ve Amerikalıların projelerini reddetmeliyiz. Bu aynı zamanda, maddi nesneleri reddetmeksizin Batı medeniyetinin tamamen reddedilmesini de gerektirir; çünkü madde-i medeniyye (maddi nesneler) alınabilir, zira bunlar bilimin ve teknolojik gelişmenin ürünüdür. Gerektirdiği şey, yabancı entelektüel önderliği ortadan kaldırmak ve İslami bakış açısına aykırı olan yabancı kültürü reddetmektir. Bu, bilimsel fikirleri kapsamaz; çünkü bunlar evrenseldir ve hayat işlerinde maddi ilerleme için en önemli unsurlardan oldukları için her ülkeden alınmalıdır.

Political struggle requires that we do not seek help from the foreigner regardless of their nationality and regardless of the form this assistance may take. Any political assistance from any foreigner and any promotion for him is considered a betrayal of the Ummah. Political struggle also obliges us to work to build the internal structure of the Islamic world in a sound manner so that the Islamic State becomes the leading power with its distinct structure and sublime society. This power will work to take the leadership from both camps in order to carry the Islamic da’wah to the entire world and to maintain its initiative. Political struggle means we must also stand against the systems, canons and laws of the West and all forms of colonialism. We must reject all Western projects, particularly those of the British and Americans, whether they are technical, financial, political or in any form. It also necessitates the total rejection of Western civilisation, without rejecting material objects, since the madaniyya (material objects) can be taken, for they are the product of science and technological development. It requires is to remove the foreign intellectual leadership and reject the foreign culture, which contradicts the Islamic viewpoint. This does not include scientific ideas, because they are universal, which must be taken from any country because they are of the most important elements for material progression in life’s affairs.

Siyasi mücadele, Batılı sömürgecilerin, özellikle İngilizlerin ve Amerikalıların, sömürge altındaki her ülkede, yönetici sınıfın yanı sıra, pasif olanlar, karanlıkta yaşamak isteyenler, sömürgeci politikaları savunanlar ve onların entelektüel liderliği de dahil olmak üzere kendi ajanlarına yardım etmek için çalıştığını bilmeyi gerektirir. Bu sömürgeciler, bu İslami kurtuluş hareketini engellemek amacıyla farklı bölgelerdeki ajanlarına yardım sağlamak için her şeyi yapacaklardır. Batı, bu ajanlara bu hareketi yok etmek için ihtiyaç duydukları fonları, her türlü yardımı ve güçleri sağlayacaktır. Örneğin, sömürgeciler ve ajanları, bu İslami kurtuluş hareketine karşı bir iftira kampanyası başlatacak, "sömürgeciler tarafından kullanılıyor", "iç çekişmeleri körüklüyor" ya da "dünyayı Müslümanlara karşı kışkırtmaya çalışıyor" veya "fikirleri İslam'la çelişiyor" gibi asılsız suçlamalarda bulunacaklardır. Bu mücadeleye katılanlar, sömürgeci politikaları, planlarını ve tarzlarını bilmeli ki sömürgecinin planlarını içeride ve uygun zamanda dışarıda ifşa edebilsinler. Çünkü mücadelenin en önemli yönlerinden biri, sömürgecilerin planlarını ifşa etmektir.

Political struggle means we must be aware that the Western colonialists, especially the British and the Americans, work in every colonised country to help their agents including those who are passive, those who want to live in the darkness, those who advocate colonialist policies and their intellectual leadership, in addition to the ruling class. These colonialists will do everything to provide assistance to their agents in the different regions so as to obstruct this Islamic liberation movement. The West will provide these agents with funds and all the assistance and forces they need to destroy this movement. For example, the colonialists and their agents will embark on a slandering campaign against this Islamic liberation movement, by making false accusations, such as; it is being employed by the colonialists, it is inciting internal feuds, or trying to provoke the world against the Muslims, or its ideas contradict with Islam, etc. Those involved in this struggle should be aware of the colonialist policies and of its plans and styles so as to expose the colonialist’s plans internally, and externally in due course. This is because one of the most important aspects of the struggle is to expose the plans of the colonialists.

Bu nedenle Hizbut Tahrir, İslam topraklarını her türlü sömürgecilikten kurtarmak için çalışır. Sömürgeciliğe hiçbir tereddüt göstermeden karşı durur; İslam topraklarının askeri olarak boşaltılmasını da ne sahte bağımsızlıklarını da istemez. Bunun yerine, kafir sömürgecilerin oluşturduğu durumları ortadan kaldırmak için çalışır; topraklarını, kurumlarını ve düşüncelerini askeri, entelektüel, kültürel, ekonomik ya da başka her türlü işgalden kurtarmaya uğraşır. Hizb, sömürgeciliğin herhangi bir yönünü savunan ya da destekleyen herkese karşı durur; İslam'ın hayat tarzı, İslam'ın mesajını tüm dünyaya taşıyacak olan İslam Devleti'nin kurulmasıyla yeniden hayata geçirilene kadar bu mücadeleyi sürdürür. Allah'tan (swt) yardımını bizlere nasip etmesini, bu ağır sorumlulukları yerine getirebilmemiz için O'na dua ederek niyaz ederiz. Şüphesiz O, As-Samee' ve Al-Mujeeb'dir.

Therefore, Hizb ut-Tahrir, works to liberate the Islamic lands from all forms of colonialism. It stands against colonialism without hesitation and it seeks neither military evacuation of the Islamic lands nor their false independence, rather it works for removing the situations established by the kafir colonialists, by liberating the lands, institutions, and the thoughts from occupation, whether it is military, intellectual, cultural, economical or other. The Hizb stands against anyone who defends or advocates any aspect of colonialism, until the Islamic way of life is resumed through the establishment of the Islamic state, which will carry the message of Islam to the whole world. We ask Allah (swt), and pray to Him that He (swt) provides us with His help, so we may carry out these heavy responsibilities. Truly He is As-Samee’a, Al-Mujeeb.

Hizb ut-Tahrir.

Hizb ut-Tahrir.

Hizb ut-Tahrir, İslam'ı ideolojisi olan siyasi bir partidir ve amacı, İslam'ı uygulayan ve İslam'ın davetini dünyaya taşıyan İslam Devleti'ni kurarak İslami yaşam tarzını yeniden hayata geçirmektir. Hizb, hayatın işlerine ilişkin İslami hükümleri içeren bir parti kültürü geliştirmiştir. Hizb, insanların karşılaştığı tüm sorunlara, siyasi, ekonomik, kültürel, toplumsal ve diğer alanlarda, çözüm getiren sistemlerin kaynağı olacak bir fikri önderlik olarak İslam'ı savunmaktadır. Hizb, erkek ve kadın üyelerden oluşan siyasi bir partidir. Hizb, tüm insanları İslam'a çağırmakta ve onların kavramlarını ve sistemlerini benimsemeye davet etmekte, uyruğu ve mezhebi ne olursa olsun, herkesin meselelere İslami bakış açısıyla bakmasını istemektedir. Hedefine ulaşmak için Ümmet ile etkileşime dayanmaktadır. Sömürgeciliğe her biçimiyle karşı çıkmakta, Ümmeti sömürgeci fikri önderlikten kurtarmayı ve sömürgeciliğin İslam topraklarındaki kültürel, siyasi, askeri ve ekonomik etkisini ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, sömürgeciliğin yaydığı, İslam'ı yalnızca kişisel ibadet ve ahlakla sınırlayan yanlış ve çarpıtılmış kavramları değiştirmeyi hedeflemektedir.

Hizb ut-Tahrir is a political party, whose ideology is Islam and its goal is to resume the Islamic way of life by establishing the Islamic state which implements Islam and carries its da’wah to the world. The Hizb has developed a party culture, which includes Islamic rules about life’s affairs. The Hizb calls for Islam as an intellectual leadership from which emanate systems that address all problems faced by human beings, whether political, economical, cultural, social and others. It is a political Hizb whose members include both men and women. It calls all people to Islam and to adopt its concepts and systems and views them, no matter what their nationalities and schools of thought, from the Islamic outlook. It relies on interaction with the Ummah to achieve its goal. It stands against colonialism in all its forms and aims to liberate the Ummah from the colonialist intellectual leadership and to remove its cultural, political, military, and economical influence from the Islamic lands. It also aims to change the erroneous and distorted concepts spread by colonialism that restrict Islam to personal worship and morals.