Kıraat ve tilavet, "okuma" anlamına gelen iki Arapça karşılıktır. Bu iki terim de Kur'an'da Kur'an'ın okunmasıyla ilgili olarak kullanılmıştır.

he Arabic equivalents for "reading" are qifaat and tilawat. Both these terms have been employed by the Qur'an in connection with the reading of the Qur'an.

Tilavet terimi, Kutsal Kitabı kutsal bir metin olarak hak ettiği saygıyla okumak, zihnini açık tutarak onun etkisini tam olarak almaya hazır olmak ve hayatımızı onun öğretisi üzerine şekillendirme özlemiyle okumak için kullanılır. Bu terim özellikle göksel kitapların okunması için kullanılır. Kıraat ise herhangi bir kitabın okunması için kullanılan genel bir terimdir.

The term tilawat is used for reading the Holy Book with all the reverence due to it as a sacred scrip{ure, with an open mind fully disposed to imbibing its influence, and with a keen desire to model our lives upon its teaching. It is a term specifically used for the reading of heavenly books. Qir'aat, however, is a general term used for reading any kind of book.

Bu iki kelimenin "okuma" karşılığı olarak taşıdığı çağrışım farkı, sözlük anlamlarıyla da doğrulanmaktadır; çünkü tilâvet "birinin arkasından gitmek ya da onu izlemek" anlamına gelirken, kıraat yalnızca "şeyleri çekip bir araya getirmek" anlamına gelir. Başlangıçta kıraat kelimesi Kur'an'ı öğrenmek ve onun ilmini edinmek için kullanılıyordu ve kârî, aslında Kur'an ilmi âlimine denirdi. Zaman geçtikçe the

This difference in the connotation of these two words as equivalents of "reading" is borne out by their literal meanings; for tilawat means "to follow or walk behind some one," while qir'aat means just "to draw or combine things together." In the beginning, the word qir'aat was used for learning the Qur'an and acquiring its knowledge, and a qaan was originally a scholar of the Qur'an. As time passed, the .

Bu terim, zamanla özgün anlamından yavaş yavaş uzaklaştırılarak, Kur'an'ı tecvid kurallarına uygun doğru telaffuz ve ses ritmiyle okumak için kullanılır hale geldi; "tilavet" kelimesi ise, hidayet ve bereket arayarak kutsal kitabı coşku ve bağlılıkla okumak için genel bir terim olarak kullanılmaya başlandı.

term was gradually torn from its original meaning and came to be used for reading the Qur'an with correct pronunciation and modulation according to the rules of tajweed, whereas the word tilawat came to be used as a general term for reading the sacred book with fervor and devotion, for the purpose of seeking guidance and blessings.

Kur'an-ı Kerim'in tilaveti yalnızca önemli bir ibadet biçimi değil, aynı zamanda imanımızı sürekli tazelemenin etkili bir yoludur. Kur'an, bir kez anlaşılıp bir daha ele alınmayacak bir kitap değildir. Tekrar tekrar okunması ve sonsuza dek incelenmesi gereken bir kitaptır, çünkü insan ruhuna gıda sağlar. Dünyevi bedenimiz yeryüzünden elde edilen yiyeceğe sürekli ihtiyaç duyduğu gibi, semavi kökenli olan ruhumuz da kendini beslemek ve güçlendirmek için sürekli İlahi Vahyin yardımına ihtiyaç duyar. Kur'an bir kez anlaşılsaydı, Hz. Peygamber ﷺ'in de (SAW) bir ihtiyacı kalmazdı.

Tilawat of the Holy Qur'an is not only an important form of worship but also an effective method of continually refreshing our /man (faith). The Qur'an is not a book to be understood once and for all. It is a book to be read again and again and to be studied forever, because it provides sustenance to the human soul. As our earthly body is in constant need of food that is obtained from the.earth, so too our soul, which is of heavenly origin, constantly needs the help of Divine Revelation for fostering and strengthening itself. If the Qur'an were to be understood once and for all, there would have been no need for the Holy Prophet (SAW)

—hem de herkesten önce o— onu defalarca okumasının önemi. Aksine, Kur'an'ın kendisinden, Peygamber'in bunu yapmakla emredildiğini görüyoruz. Peygamberliğinin ilk günlerinde Hz. Peygamber ﷺ'e özellikle, gecenin büyük bölümünde Rabbinin huzurunda namaz kılarak, Kur'an'ı ağır ağır ve ahenkli bir ses tonuyla okuması emredilmişti. Peygamberlik hayatının sonraki aşamalarında, özellikle de ağır zorluklarla karşılaşıp kendini ayakta tutmak için olağanüstü cesaret ve sabra ihtiyaç duyduğunda, Rabbinden aldığı özel talimat Kur'an okumak olmuştu.

- of all people - to read it again and again. On the contrary, we find from the study of the Qur'an itself that he was commanded to do so. In the earliest days of his prophethood, the Holy Prophet (SAW) was especially instructed to stand for the greater part of the night in prayer before his Lord, reciting the Qur'an in slow, rhythmic tones. In the later stages of his prophetic career, particularly when he was faced with heavy odds and was required to muster up special courage and fortitude to sustain himself, the special instruction he received from his Lord was to recite the Qur'an.

Kehf Suresi'nde ona şu talimatlar verildi:

In Surah Al-Kahf, he was given the following instructions:

Ve Rabbinin Kitabından sana vahyedilmiş olanı oku. Onun sözlerini değiştirebilecek hiç kimse yoktur ve O'ndan başka sığınacak bir yer de bulamazsın.

And recite what has been revealed to you of the Book of your Lord: None can change His Words, and none will you find as a refuge other than Him.

(ACKahf 18:27)

(ACKahf 18:27)

Ankebût Suresi'nde de benzer bir talimat tekrarlanmıştır:

And again, in Surah Al-Ankaboot a similar instruction was repeated:

{Kitaptan sana vahyedilenleri oku ve namazı kıl.} . . . (Ankebut 29:45)

Recite what has been revealed to you of the Book and establish regular prayer.. . . (Al-Ankaboot 29:45)

Yukarıda belirtilen gerçeklerden şu sonuç çıkar: Kur'an-ı Kerim'in düzenli ve sürekli okunup incelenmesi zorunludur; çünkü o ruh için bir besindir, imanı tazeleyip canlandırmanın bir vasıtasıdır ve Allah yolunda karşılaşılan güçlükleri ve engelleri aşmada güvenilir bir silahtır. Bakara Suresi'nden alınan aşağıdaki ayet, Kur'an'ın sevenlerinin bu Kitap'a duydukları büyük saygıyı nasıl gösterdiklerini anlatmaktadır:

It follows from the facts stated above that constant and regular study of the Holy Qur'an is essential because it provides food for the soul, because it is a mean of refreshing and reviving faith, and a reliable weapon for surmounting difficulties and obstacles that one encounters in the way of Allah (SVVT). The following ayah from Surah Al-Baqarah describes how the lovers of the Qur'an manifested their great regard for this Book:

"Kendilerine kitap verdiklerimiz, onu hakkıyla okurlar..." (Bakara 2:121)

Those to whom we have delivered the Book recite it as it ought to be recited .... (Al-Baqarah 2:121)

Allah (SVVT) bizlere Kur'an'ı layık olduğu şekilde inceleyebilmemiz için güç versin. Her şeyden önce, Kur'an'ın nasıl okunması gerektiğini ve istenen okuyuş seviyesine ulaşılabilmesi için hangi adımların atılması gerektiğini anlamamız gerekir.

May Allah (SVVT) give us strength that we may be able to study the Qur'an as it should be studied. We have, first of all, to understand how the Qur'an ought to be recited and what steps should be taken if the required standard of recitation is to be attained.

Bu bağlamda atmamız gereken ilk adım, Arap alfabesini, harflerin telaffuz seslerini ve Kur'an'da kullanılan farklı türdeki durakların anlamını tam olarak öğrenmektir. Bu bilgiye verilen teknik ad tecvittir ve güzel, akıcı bir kıraat için zorunludur. Otuzlu ve kırklı yıllarda Hint-Pakistan alt kıtasındaki neredeyse her Müslüman çocuk eğitimine tecvid öğrenerek başlardı. En baştan, Kur'an harfleri ve bunların doğru telaffuz sesleri hakkında açık bir fikir edinirdi. Bu kitapçığın başında da belirtildiği gibi, Pakistan'da ve diğer Müslüman ülkelerde tecvidi yaygınlaştırmak için bazı çabalar gösterilmiş olsa da, Müslüman gençliğin büyük bir çoğunluğunun, hatta aramızdaki yetişkin ve yaşlıların önemli bir kısmının Kur'an'ı düzgün okuyamadığı gerçeği hâlâ geçerliliğini korumaktadır. Kur'an'ın çıplak metnini bile okuyabilme yetisinden yoksunluk, bir yandan cemaatin zengin ve fakir tüm çocuklarına camilerde ve mekteplerde verilen klasik eğitim sisteminin gerilemesinden, diğer yandan ana okullarının ve diğer modern ilkokul türlerinin popülerleşmesinden kaynaklanmaktadır; bu okullar müfredatlarında Kur'an kıraatine yer vermemektedir. Burada şunu öneriyorum: Hangi yaş grubuna mensup olursa olsun, Kur'an'ı düzgün okuma yetisine sahip olmayan tüm bu kişiler, eksikliklerinin farkına varmalı ve bunu gidermek için gerekli adımları atmalıdır. Ayrıca çocuklarımızın eğitiminin tecvid ile başlayacağını ve öğrenecekleri ilk şeyin Kur'an'ı doğru okumayı öğrenmek olacağını kesin bir politika olarak benimsemeliyiz. Bu noktanın fazla vurgulanması pek arzu edilmeyebilir; yine de her eğitimli insanın, Kur'an'ı doğru ses ve telaffuzla, içindeki durakları özenle gözeterek okuma yetisini kazanması bir zorunluluktur.

In this connection, the first step we are required to take is to acquire a thorough knowledge of the Arabic alphabet, their phonetic sounds, and the significance of the different kinds of pauses used in the ~ur'an.T' he technical term used for this knowledge is tajweed, which is a must for a good fluent recitation. In the thirties and forties, almost every Muslim child in the Indo-Pakistan subcontinent would start his education with the learning of tajweed. At the very outset he was given a clear idea of the letters of the Qur'an and their correct phonetic sounds. Although, as already stated in the beginning of this booklet, some efforts have been made in Pakistan and other Muslim countries to popularize tajweed, still the fact remains that a vast majority of the Muslim youth, even a large number of adults and old people among us, cannot read the Qur'an properly. This lack of ability to read even the bare text of the Qur'an is due, on the one hand, to the decline of the classical system of education that was imparted in the mosques and maktabs to all the children of the community, rich and poor, and, on the other hand, to the popularity of the kindergarten and other types of modern primary schools which do not include the recitation of the Qur'an in their curriculum. Here I will suggest that all such persons, to whichever age group they may belong, as do not possess the ability to read the Qur'an properly should realize their deficiency and take necessary steps to remove it. We should also adopt it as a decided policy that the education of our children will start with tajweed and the first thing they will learn will be how to read the Qur'an correctly. Over-emphasis on this point may not be very desirable, nevertheless it is incumbent upon every educated person to acquire the ability of reading the Qur'an with a correct accent and pronunciation, carefully observing the pauses used in it.

Kur'an okuma görevimizi yerine getirmek istiyorsak, yapmamız gereken ikinci şey, Kur'an tilavetini günlük hayatımızın rutinine dahil etmektir; her birimiz her gün Kutsal Kitap'tan belirli bir bölümü düzenli olarak okumalıdır. Günlük tilavet için belirlenen bölüm kişiden kişiye farklılık gösterebilir. Hz. Peygamber ﷺ'in onayladığı azami bölüm, Kur'an'ın üçte biridir. Yani Kur'an'ın tamamının üç günde okunup bitirilebilmesi için her gün on para okunmalıdır. Asgari bölüm ise - ve şunu unutmayın ki, bu asgari sınırın altındaki herhangi bir miktar, yakın zamana kadar akla bile gelmezdi - her gün bir para olabilir; böylece Kur'an'ın tamamı bir ayda okunabilir. Aslında bu, her gün yapılması gereken en az tilavet miktarıdır ve bundan daha az bir miktar, adına değer bir okuma sayılmazdı.

If we wish to fulfill our obligation of reciting the Qur'an, the second thing we are required to do is to include the recitation of the Qur'an in the daily routine of our life, and each one of us should recite a certain portion of the Holy Book regularly every day. The portion fixed for daily recitation can be different for different people. The maximum portion which has the support of the Holy Prophet (SAW) is one-third of the Qur'an. It means that ten paras should be recited each day so that the recitation of the whole Qur'an may be completed in three days. A minimum portion - and mind you, anything less than this bare minimum could not even be imagined till recent years - could be one para daily, so that the whole Qur'an could be read in a month. In fact, this is the least amount of recitation which should be done every day and an amount less than this would not be worth the name.

Ortanca yol, en çok ile en az arasındaki orta konum, Kur'an'ın tamamını bir haftada okumaktır. Gerçekten de Sahabenin (RAA) çoğunluğunun izlediği uygulama buydu ve bir rivayete göre aynı öneri Abdullah İbn Ömer'e (RAA) Hz. Peygamber ﷺ tarafından yapılmıştı. Bu sebeple Kur'an, Sahabe döneminde yedi ahzaba (bölüme) ayrılmıştır. Bu ahzabın ilk altısı sırasıyla üç (Fatiha Suresi hariç), beş, yedi, dokuz, on bir ve on üç sureden oluşur; yedincisi, hizbu'l-mufassal denilen bölüm ise Kitabın geri kalanını içerir. Her hizb yaklaşık dört cüzden oluşur ve bu, iki saat içinde oldukça rahat okunabilir.

The middle position between the maximum and minimum is that one should read the whole Qur'an in a week. This, indeed, was the practice followed by the majority of the Companions (RAA) and the same according to a tradition was suggested to Abdullah Ibn Umar (RAA) by the Holy Prophet (SAW). It is for this reasbn that the Qur'an was divided into seven ahzaab (sections) in the time of the Companions (RAA).' The first six of the ahzaab consist of three (excluding Surah Al-Fatiha), five, seven, nine, eleven, and thirteen Surahs respectively, and the seventh called hizbul- mufassal consists of the rest of the Holy Book. Every hizb comprises of approximately four paras, which can be recited quite satisfactorily in two hours.

Kur'an'ın doğru bir şekilde okunması için de, kişinin onu mümkün olan en güzel biçimde ve en ahenkli bir sesle okuması gerekir. Bu gereklidir, çünkü hemen hemen her insan müziğe karşı bir sevgiyle donatılmıştır ve tatlı, ahenkli seslere doğal bir düşkünlüğe sahiptir. İslam tabii bir dindir; insanın doğuştan gelen eğilimlerinin hiçbirini kısıtlamaz, aksine onları sağlıklı mecralara yöneltir.

It is also required for the proper recitation of the Qur'an that a person should read it in the best manner and in the most melodious voice possible. This is necessary because almost every human being is gifted with a love for music and has a natural fondness for sweet and melodious sounds. Islam is a natural region; it does not curb any of our inherent tendencies but diverts them into healthy channels.

Güzel görünüme ve güzel sese karşı doğuştan gelen bir sevgiye sahip olduğumuz için, Kur'an-ı Kerim'in çekici bir şekilde basılmasında ve yumuşak, ahenkli bir sesle okunmasında ısrar ederiz. Peygamber ﷺ bizi şöyle teşvik etmiştir:

As we have an instinctive love for the beauty of sight and the beauty of sound, we insist upon a fascinating printing of the Holy Qur'an and its recitation in a soft melodious voice. The Prophet (SAW) has urged us to:

Kur'an'ı seslerinizle süsleyin. (Ebu Davud ve Nesai rivayet etmiştir.)

Adorn the Qur'an with your voices. (Narrated by Abu Daud & Nasai)

Ve bu konuda gösterdiğimiz ihmale karşı da bizi şu sözlerle uyarmıştır:

He has also warned us against our negligence in this matter in the words:

"Kur'an'ı güzel bir sesle okumayan bizden değildir!" (Ebu Davud rivayet etmiştir.)

One who does not recite the Qur'an in a melodious voice is not from us! (Narrated by Abu Daud)

ve bunu, sesle güzel okumaya bir teşvik olarak, bize şu müjdeyi de vermiştir:

and has given us the following tidings as a further inducement for melodious recitation:

Allah (SWT), Peygamber'i (ﷺ) dinlediği kadar hiçbir şeyi dikkatle dinlemez.

Allah (SVVT) does not listen to anything so attentively as He listens to the Prophet (SAW)

Kur'an'ı güzel bir sesle yüksek sesle okumak.

reciting the Qur'an aloud in a sweet voice.

(Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd ve Nesâî rivayet etmiştir.)

Kur'an'ı layığıyla okumak, bir takım objektif ve sübjektif şartların yerine getirilmesine bağlıdır. Yerine getirilmesi gereken objektif şartlar şunlardır: okumaya başlamadan abdest almak, kıble yönüne dönerek oturmak ve okumaya taavvüz (Allah'a, Şeytan'dan sığınmak) ile başlamaktır. Sübjektif olarak ise kişi, Kitab'ın büyüklüğünü ve onu indiren Zat'ın büyüklüğünü düşünmeli; okumayı tam bir dikkat ve kendini verme, derin bir teslimiyet ve tevazu duygusu ve en yüksek coşku ve bağlılıkla yapmalıdır.

Reciting the Qur'an as it ought to be recited depends upon the fulfillment of a number of objective and subjective conditions. The objective conditions to be fulfilled are that one should perform ablution before starting the recitation, that he should sit facing the qiblah, and that he should start the recitation with taa'wwuz (seeking Allah's protection against the Satan). Subjectively, he should contemplate the greatness of the Book and the greatness of the Being Who has revealed it, and should recite it with complete concentration and absorption, a deep feeling of submissiveness and humility, and utmost fervor and devotion.

Allah'ın (SWT) Kitabı'nı, gerçeğe ulaşma konusunda samimi ve içten bir istekle, ve onun öğretilerine göre kendini dönüştürme konusunda sağlam bir kararlılıkla okumalıdır. Anlamları üzerinde sürekli düşünmeli ve derinlemesine tefekkür etmelidir; bunu, kendi önceden edinilmiş düşüncelerini ve kuramlarını onda doğrulamak amacıyla değil, onun sunduğu hidayeti içtenlikle aramak için yapmalıdır. Yukarıda açıklandığı gibi, tilavet teriminin sözlük anlamı "birinin ardından gitmek veya ona yakından uymak"tır. Bu nedenle, terimin gerçek anlamıyla, kendini bırakma ve almaya hazır olma tutumunu gerektirir.

He should read the Book of Allah (SWT) with a sincere and earnest desire to get at the truth, and with a firm resolve to transform himself according to its teachings. He should constantly ponder and deliberate over its meanings, not with a view to finding from it a confirmation of his own preconceived thoughts and theories but genuinely seeking from it the guidance that it offers. As explained above, the literal meaning of tilawat is "to follow or walk closely behind someone." Therefore, in the real sense of the term, it demands an attitude of self-abandonment and receptivity.

Böyle bir tutum, gerçekten de tilavetin özüdür.

Such an attitude is, indeed, the essence of tilawat.

Kitabın en ideal okunuş biçimi, kişinin gece yarısından sonra Rabbinin huzurunda, tam bir tevazu ile elleri bağlı olarak namaz kılması ve Kur'an'ı kabul edici bir ruh haliyle, yavaşça ve sabırla, kalbinin onun etkisini özümsemesini sağlayacak şekilde uygun yerlerde durarak okumasıdır. Bu tür okumaya tertil denir ve belki de Hz. Peygamber ﷺ'e, peygamberlik görevinin en başında verilen en önemli talimatlardan biri, Kur'an'ı bu şekilde okumasıydı.

The ideal way in which the Holy Book should be recited is that one should stand in post-midnight prayer before his Lord, with hands folded in all humility, and recite the Qur'an in a receptive state of mind, slowly and patiently, pausing at proper places so as to enable one's heart to imbibe its influence. This kind of recitation is called tarteel, and perhaps the most important instruction that was given to the Holy Prophet (SAW) in the earliest stage of his prophetic mission was to recite the Qur'an in this manner:

0 sen, örtüye bürünen! Geceleyin, azı hariç, kalkıp namaz kıl. Yarısını ya da ondan biraz eksiğini, ya da biraz fazlasını. Ve Kur'an'ı tane tane, ağır ağır oku. {Ey örtüye bürünen! Geceleyin, azı hariç kalk. Yarısını, ya da ondan biraz eksiğini, ya da biraz fazlasını. Ve Kur'an'ı tertil ile oku.} (Müzzemmil 73:1-4)

0 you wrapped in garments! Stand (in prayer) by night. But not all night; half of it, or a little less, or a little more. And recite the Qur'an in slow, measured rhythmic tones. (Al-Muzzammil 73:l-4)

Kur'an'ı yavaş ve düşünerek okumak, uygun yerlerde duraklamak, onun indirilme biçimine bir benzerlik taşır. Bilindiği gibi Kur'an'ın tamamı bir defada indirilmemiş, belli aralıklarla parça parça inmiştir. Furkan Suresi'nde, Kur'an'ın neden toptan indirilmediğini soranlara cevap olarak Allah (SWT), Resulü'ne (SAW) hitaben şöyle buyurur:

Reading the Qur'an slowly and thoughtfully, making pauses at proper points in its text, has a resemblance with the mode of its revelation. As we all know, the whole Qur'an was not revealed at once but it has descended piecemeal at intervals. In Surah Al-Furqan, by way of answering those who objected as to why the Qur'an was not revealed all at once, Allah (SWT) says addressing His Messenger (SAW):

Böylece, onunla kalbini pekiştirmemiz için (Kur'an böyle indirildi); ve onu sana, yavaş yavaş, tertipli bir biçimde, kademe kademe indirdik. (el-Furkan 25:32)

thus (is it revealed) that We may strengthen your heart thereby, and we have revealed it to you in slow well-arranged stages, gradually. (AI-Furqan 25:32)

Bu, tertîlin (Kur'an'ı ağır ve tane tane okumanın), kalbin inançlarını güçlendirmede etkili bir araç olduğunu göstermektedir. Şüphesiz Kur'an'ı bu usulle okumak, insan kalbine en büyük iyiliği yapar. Çoğu zaman, duyguların yoğunluğuyla insanı gözyaşına boğar. Tertîli açıklarken, Ahkâmü'l-Kur'an'ın yazarı Allame İbn Arabî (RA), Hasan İbn Ali'den (RAA) rivayet edilen şu hadisi nakletmiştir:

Kur'an, Hz. Peygamber'in (SAV) okuduğu şekliyle okunacaksa, Kutsal Kitap'ın mümkün olduğunca fazlasını ezberlememiz gerekir. Ne yazık ki, gece namazının son bölümünde uzun okumalar için Kur'an'ın bölümlerini ezberleme uygulaması neredeyse ortadan kalkmıştır. Bununla birlikte, Kur'an'ın tamamını ezberleme geleneği hâlâ varlığını sürdürmektedir. Doğal olarak, bu iş için başlangıç çocukluk çağında yapılmalıdır; o dönemde Kur'an'ı anlama sorunu ortaya çıkmaz; ancak bu gelenek bile yitirilmektedir. Kur'an'ın tamamını ezberlemek, talihsizlikle, toplumumuzda yoksul ve ezilmiş insanlardan oluşan ve bunu bir meslek olarak benimseyen bir kesimin üzerine bırakılmıştır. Bu durum son yıllara kadar böyle değildi. Bölünme öncesi günlerde, Kur'an'ın tamamını ezberleme geleneği saygın ve varlıklı aileler arasında bile oldukça yaygındı ve bölünmemiş Hindistan'ın bazı şehirlerinde neredeyse her Müslüman ailenin en az bir hafızı (yani Kur'an'ı baştan sona ezberlemiş biri) vardı. O günlerde, bir ailenin üyeleri arasında hafızının bulunmaması ayıp sayılırdı.

If the Qur'an is to be recited as it was recited by the Holy Prophet (SAW), we have to learn by heart as much of the Holy Book as possible. Unfortunately, the practice of memorizing portions of the Qur'an for long recitations in the post-midnight prayer has almost died out. However, the custom of memorizing the whole Qur'an still exists. Naturally, for this a start has to be made in childhood when the question of understanding the Qur'an does not arise, but even this custom is losing ground. Memorizing the whole Qur'an has unluckily bee& left to a class of poor and down-trodden people in our society who adopt it as a profession. This was not the case till recent years. In the pre-partition days, the custom of memorizing the entire Qut'an was quite common even among respectable, well-to-do families, and in some cities in undivided India almost every Muslim family had at least one hafiz (i.e., one who has learned the whole Qur'an by heart). In those days, it was considered to be discreditable on the part of a family not to have a hafiz among its members.

Şüphesiz, Kur'an'ı ezberlemek soylu bir gelenektir.

No doubt, memorizing the Qur'an is a noble tradition.

Bu, Kur'an'ın korunması için İlahi takdirin bir parçasıdır ve yenilenmiş bir gayret ve şevkle sürdürülmelidir. Ancak Kur'an'ın tamamını ezberlemek her insanın gücü dahilinde değildir. Burada vurgulamak istediğim şey, her birimizin Rabbine, namazda O'nun huzurunda dururken okuyabilmesi için Kur'an'ın mümkün olan en fazla kısmını ezberlemeye tüm gücüyle çalışması gerektiğidir.

It is a part of the Divine dispensation for the preservation of the Qur'an and should be maintained with renewed vigor and enthusiasm. However, committing the whole Qur'an to memory is not within the reach of every person. What I wish to stress here is that every one of us should try his utmost to learn maximum portion of the Qur'an by heart so that he may be able to recite it to his Lord, standing before Him in prayer.