This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original
3.2 Babi Na Biyu: Zakat A Kan Dabbobi
3.2 Chapter Two Zakah On Livestock
by Dr. Yusuf al Qardawi41 min readViewed 199 times
Masarautar dabbobi tana da nau'o'i da yawa. Mutane sun yi amfani da wasu kaɗan daga cikinsu. Wannan ne abin da Larabawa ke kira al-an'am. Raƙuma, shanu, bauna, tumaki, da awaki, duk suna cikin abin da Allah ya ba bayinsa. Amfanin su an ambace shi a wurare da dama a cikin Littafinsa Mai Tsarki. A cikin suratun Nahl - wanda wani lokaci ake kira suratul An'am (dabbobin gida) - Allah ya ce "kuma dabbobi ya halitta muku, daga cikinsu kuna samun dumi, da fa'idodi masu yawa, kuma daga namansu kuke ci. Kuma kuna samun daraja da kyau a cikinsu yayin da kuke kwaso su gida da yamma, da kuma yayin da kuke kai su kiwo da safe, Kuma suna ɗaukar nauyinku zuwa ƙasashen da ba za ku iya kaiwa ba sai da wahala mai tsanani, domin Ubangijinku Mai jinƙai ne, Mai rahama ƙwarai,"1 Haka kuma "kuma a cikin dabbobi akwai alama mai koyarwa a gare ku, daga abin da ke cikin cikinsu, tsakanin ɗanɗano da jini, muna shayar da ku madara, tsarkakakkiya mai daɗi ga masu sha,"2 "kuma ya sanya muku, daga fatun dabbobi, alfarwori don zama, waɗanda kuke samun sauƙinsu da saukin ɗauka idan kuna tafiya da lokacin da kuka tsaya, da kuma daga ulunsu, da zarurukansu masu laushi, da gashinsu, kayan daki da abubuwa domin jin daɗi har zuwa wani lokaci"3. A cikin suratu Yasin, "Shin ba su gani ba cewa mun halitta musu, daga abubuwan da hannayenmu suka yi, dabbobi waɗanda suke ƙarƙashin ikonsu? Kuma mun sanya su masu biyayya gare su: daga cikinsu akwai waɗanda suke ɗauka, kuma daga cikinsu suke ci, kuma suna da wasu amfanoni daga gare su, kuma suna samun madara su sha. Shin ba za su yi godiya ba?".4 Allah ne ya siffanta wannan dabbobin gida don amfanin mutane, kuma Ya sanya su masu biyayya ga mutane, domin su hau su kuma su amfana da fatarsu da gashinsu. Ba abin mamaki ba ne da Allah ya umarci mutane su yi godiya.
The animal kingdom has many species. Mankind has made use of only a few of them. This is what is known by Arabs as al an'am. Camels, cows, buffalo, sheep, and goats, are all part of what God bestowed on His servants. Their benefits are mentioned in several places in His Holy Book. In sura al Nahl - sometimes called sura al An'am (livestock) - God says "and cattle He has created for you, from which ye derive warmth, and numerous benefits, and of their meat ye eat. And ye have a sense of pride and beauty in them as ye drive them home in the evening, and as ye lead them forth to pasture in the morning, And they carry your heavy loads to lands that ye could not otherwise reach except with souls distressed, for your Lord is indeed most kind, moat merciful,"1 Also "and buried in cattle will ye find an instructive sign, from what is within their body between excretions and blood, we produce for your drink, milk, pure and agreeable to those who drink it,"2 "and made for you, out of the skins of animals, tents for dwellings, which ye find so light and handy when in travel and when ye stop, and out of their wool, and their soft fibers, and their hair, furniture and articles for all convenience to serve you for a time"3. In sura Yasin, "See they not that we have created for them among the things which our hands have fashioned, cattle which are under their domination. And that we have subjected them to their use: of them some do carry them and some they eat, and they have other profits from them besides, and they get milk to drink. Will they not then be grateful?".4 God fashioned this livestock for mankind, and He subjects then to humans to ride and to make use of their skin and hair. It is not surprising that God asks people to be thankful.
Mafi bayyana kuma mafi amfani daga cikin godiya da Alkur'ani Mai Girma da Sunnah tsarkakakkiya ta Annabi ﷺ suka yi kira zuwa gare ta, shi ne wajibcin zakka. An ƙayyade nisabinta da adadin kason ta, ana aika masu karɓar zakka kowace shekara zuwa ga masu dabbobi, kuma an yi gargaɗi ga waɗanda suka ƙi biyanta. Dabbobi, musamman raƙuma, su ne dukiya mafi amfani ga Larabawa a zamanin Annabi ﷺ. Saboda haka, Sunnah ta ƙayyade nisabinsu da kason zakkarsu a sarari. A ƙasashe da yawa a yau, musamman ƙasashen Musulmi, dabbobi har yanzu suna wakiltar ɗaya daga cikin mafi muhimmancin dukiyar ƙasa da tushen samun kuɗin shiga.
The most obvious and practical thankfulness urged by the Holy Qur'an and the purified tradition of the Prophet (p) is the obligation of zakah. Its nisab and rates are determined, collectors are sent every year to owners of cattle, and warning to those who refuse its payment is put forth. Livestock, especially camels, were the most useful asset for the Arabs at the time of the Prophet (p). Consequently, Sunnah determined their nisab and rates very clearly. In many countries today especially Muslim countries, livestock still represent one of the most important national assets and source of income.
Sassan da ke biye suna ƙoƙarin bayar da cikakken bayani game da zakkar dabbobi.
The following sections attempt to provide full account of zakah on livestock.
SASHE NA DAYA: SHARUDDAN GABA ɗaya NA ZAKAT A KAN DABBOBI
SECTION ONE GENERAL CONDITIONS FOR ZAKAH ON LIVESTOCK
Ba a sanya zakkar dabbobi a kan kowace adadi da nau'i ba. Akwai wasu sharuɗɗa da ya kamata a cika domin dabbobi su wajaba a biya zakka a kansu, waɗanda aka lissafa a nan:
Zakah is not imposed on livestock of all quantity and kind. There are certain conditions that should be fulfilled for the zakatability of livestock which are ennumerated here:
1. Mafi ƙarancin dukiyar da ake biyan zakka a kanta (Nisab)
1. The minimum for zakatability (Nisab)
Sharadin farko shi ne nisab, domin zakka tana kan masu arziki ne kawai, kuma ba kowane mai dabbobi ne yake da arziki ba. Dole ne a sami wata iyaka da idan mutum ya kai ta, ana ɗaukarsa mai arziki. Wannan iyaka ita ce nisab. Ita ce raƙumi biyar, bisa yarjejeniyar Musulmai baki ɗaya tsawon ƙarnuka. Babu zakka wajibi a kan abin da bai kai raƙumi biyar ba. Nisab na tumaki kuma arba'in ne, shi ma bisa yarjejeniyar baki ɗaya. An ƙayyade nisab ta hanyar maganganun Annabi ﷺ, da aikinsa na zahiri, da kuma aiwatarwar halifofinsa. Nisab na shanu kuwa yana bambanta daga biyar zuwa talatin da biyu zuwa hamsin, gwargwadon makarantar fiqhu da mutum ya bi.
The first condition is nisab, since zakah is only on the rich, and not every owner of livestock is rich. There always should be a limit above which persons are considered rich. This limit is nisab. It is five camels by unanimous agreement of Muslims for centuries. There is no obligated zakah for anything below five camel, nisab for sheep is forty sheep, also unanimous. Nisab is determined by sayings of the Prophet (p), by his actual practice and by the application of his successors. Nisab for cows varies from five to thirty-two to fifty, depending upon the school of jurisprudence one adopts.
2. Tsawon Shekara (Shekara Guda)
2. The passage of a Year (Annual)
An wannan ya zo ne da ingantaccen isnadi daga Annabi (ﷺ) da halifofinsa. Suna aika masu karɓar zakkah sau ɗaya a kowace shekara domin su ƙidaya dabbobi.
An nuna a babin da ya gabata cewa sharadin wucewar cikakkiyar shekarar wata ga dukiyar da ba ta samun riba ya samu yarjejeniyar malamai baki ɗaya. Ana iya ƙara a nan cewa mafi yawan malaman da suka tabbatar da wannan sharadi a kan kuɗin shiga da aka samu ba sa buƙatar sa a kan 'ya'yan dabbobin da suka haihu a cikin shekara, suna kuma karɓar cewa shekarar da za a biya zakka a kanta ga 'ya'yan ita ce shekarar uwayensu.
This is reported authentically from the Prophet (p) and his successors. They used to send zakah collectors once every year to take the count on livestock. It was shown in the previous chapter that the condition of the passage of one full lunar year for non-earned assets is accepted unanimously. One can add here that the majority who assert this condition on earned income do not require it on the offspring of livestock that result from reproduction during the year, and accept the zakatable year for offspring to be that of their mothers.
3. Ya kamata a bar su su yi kiwo a zahiri (a dabi'ance).
3. They should be pastured naturally
Dabbobin kiwo da ake kiwo a filaye ba tare da kashe kudi ba su ne wadanda ake kiwonsu a makiyaya na halitta, marasa kudi, mafi yawan lokacin shekara, domin haihuwa, madara, da kuma samun karin nauyi.5 Akasin kiwon makiyaya na halitta shi ne sayen abinci.
Pastured livestock are those that are grazed on natural and cost-free pasture land during the major part of the year for the purpose of breeding, milking, and putting on weight.5 The opposite of natural grazing is buying feed.
Sharaɗin ya cika idan dabbobi suna kiwo a dabi'ance mafi yawan shekara.
The condition is satisfied if livestock is pastured naturally most of the year.
Ya kamata a yi kiwo domin samun kiwo, haihuwa, da hallaka madara; saboda haka idan an yi shi domin hawa ko ci na kashin kai, to wadannan dabbobi ba su da zakka, domin irin wannan tanadi yana cire dabbobi daga zama kadarorin kiwo ya mayar da su cikin rukunin amfanin kashin kai wanda ba shi da zakka, kamar yadda za a nuna a sashe na gaba.
Pasturing should be made for the purpose of growth, reproduction, and milking; thus if it is made for the purpose of personal riding or eating, these animals are not zakatable, since such allocation removes animals from being growth assets and put them in the category of personal use which is not zakatable as shall be shown in the next subsection.
Dalilin wannan sharadi shi ne cewa zakka wajibi ne a kan abin da ya rage, abin da mutane za su iya bayarwa cikin sauki, bisa ga ayar, "ku karɓi abin da ya rage"⁶ da ayar "idan suka tambaye ka me za su ciyar, ka ce abin da ya rage"⁷, wato, a kan abin da ba ya kashe kuɗi mai yawa kuma yana ƙaruwa da sauri. Wannan kuma ba zai cika ba sai idan dabbobin da ake kiwo suna cin abinci kyauta, domin dabbobin da ake ciyar da su da kuɗi suna da tsada, wanda hakan ke sa wa mutane wahala su bayar da su a matsayin zakka.
The reason for this condition is that zakah is obligated on the surplus, what is easy for persons to pay, in accordance to the verse, "take the surplus"6 and the verse "when they ask you what to spend, say the surplus"7, that is, on what does not cost much and grows rapidly. This can only be fulfilled if the animals pastured cost-free, since artificially fed animals have high cost, which makes it hard for people to give then away as zakah.
Wannan sharaɗi an samo shi ne daga abin da Ahmad, al-Nasa'i, da Abu Daud suka ruwaito daga Bahz bin Hakim, daga mahaifinsa, daga kakansa, wanda ya ce: Na ji Manzon Allah ﷺ yana cewa game da raƙuma masu kiwo a filin Allah (ba tare da kashe kuɗi ba), ga kowace arba'in akwai ɗaya a matsayin zakka ... da sauransu.
Wannan magana wasu manyan malamai sun tabbatar da ingancinta. Kalmar "masu kiwo a filin Allah ba tare da kashe kuɗi ba" a nan tana nuna cewa raƙumin da ake ciyarwa da abinci na wucin gadi ba sa cikin wajibcin zakka; in ba haka ba, ƙara wannan siffa ba zai da ma'ana ba, kuma Manzon Allah ﷺ ba ya magana a banza. A bayyane yake daga wannan magana cewa raƙumin da aka siffanta da kiwo a filin Allah ba tare da kashe kuɗi ba sun bambanta da waɗanda ba haka suke ba.
4. Dabbobin da ake biyan zakka a kansu bai kamata su zama dabbobin aiki ba
4. Zakatable livestock should not be working animals
Wannan shi ne sharadi na huɗu na wajibcin zakka a cikin dabbobi. Yana nufin cewa kada a yi amfani da su wajen noma, ɗaukar ruwa ko kaya, hawa, da sauransu. Wannan sharaɗi yana shafar raƙuma da shanu kawai.
Abu Ubaid ya ruwaito daga 'Ali cewa: "Babu sadaqah a kan shanu masu aiki." Haka nan akwai wata riwaya daga Jabir bin 'Abd Allah wanda ya ce: "Dabbobin da ake amfani da su wajen noma ba su da zakka."
Abu Daud, a cikin littafinsa Sunan, ya ruwaito daga Zuhair: "Abu Ishaq ya gaya mana daga 'Asim bin Damurah da al-Harith daga 'Ali (Zuhair ya ce: "Ina tsammani daga Annabi ﷺ") cewa ya ce: "Ku kawo mini kashi ɗaya cikin goma na kwata, wato a kan kowace dirhami arba'in dirhami ɗaya..." Ya ci gaba da cewa: "Kuma babu wani abu da ya wajaba a kan dabbobi masu aiki." Ibn Abi Shaibah ya ruwaito wannan shi ma, yana danganta shi ga Annabi ﷺ, kuma 'Abd al-Razzaq, a cikin littafinsa al-Musannaf, ta hanyar al-Thawri da Mamar, ya ruwaito shi daga 'Ali kawai.12
This is the fourth and last condition for zakatability of livestock. It means that they should not be used for cultivation, carrying water or loads or riding, etc. This condition only applies to camels and cows. Abu Ubaid reports from 'Ali, that " There is no sadaqah on working cows."There is also a report that Jabir bin 'Abd Allah said "Animals working in cultivation are not zakatable."11 Abu Daud, in his Sunan, reports from Zuhair "We are told by Abu Ishaq from 'Asem bin Damurah and al Harith from 'Ali, (Zuhair said "I think from the Prophet") that he said, "Bring me one-fourth of a tenth, i.e. on each forty dirhams one dirham..." and he continued, "and there is nothing due on working animals." This is reported also by Ibn Abi Shaibah linked to the Prophet, and by 'Abd Al Razzaq, in his Musannaf, via al Thawri and Mamar as from 'Ali only.12
Irin wannan rahoto yana zuwa daga Ibrahim, Mujahid, al-Zuhri, Umar bin 'Abd al-Aziz, da wasu sahabbai na Tabi'ai.13 Haka kuma ra'ayin Abu Hanifah ne, al-Thawri, al-Shafi'i, da kuma Zaidiyya. Ra'ayin al-Layth ne kuma dangane da shanu kawai.
Similar reports exist as coming from Ibrahim, Mujahid, al Zuhri, Umar bin 'Abd al Aziz, and some other Followers.13 It is also the view of Abu Hanifah, al Thawri, al Shafi'i, and the Zaidis. It is the opinion of al Layth as far as cows are concerned.
Abu 'Ubaid, Sa'id bin Abd al Aziz al Tanukhi, al Zuhri, Malik, al Thawri: names kept as written.
Hujjah biyu ne ke goyon bayan waɗannan riwayoyi da wannan ra'ayi. Na farko shi ne ƙa'idar cewa kadarorin da aka ware domin amfanin kai da hidima ba sa wajaba zakka, kuma bisa irin wannan dalili dabbobin da aka ware domin noma, ko domin sufuri na kai, bai kamata a wajaba zakka a kansu ba. A bayyane yake cewa irin waɗannan dabbobi ba su cikin kadarorin da ake saka wa jari domin samun riba.
BABI NA BIYU: ZAKKAR RAKUMI
SECTION TWO ZAKAH ON CAMELS
Ijma'in Musulmai baki ɗaya, da kuma wasu ingantattun maganganun Manzon Allah ﷺ da rahotannin sahabbansa, sun nuna cewa nisabin raƙuma da adadin zakkar da ake bayarwa a kansu sune kamar haka:
The unanimous agreement of Muslims, as well as several correct sayings of the Messenger of God (p) and reports from his Companions indicate nisab of camels and the rates of nisab on them are as follows:
Akwai ijma'i a kan wannan jadawali,l9 sai dai wata riwaya daga 'Ali cewa a kan raƙuma 25 akwai tumaki biyar, kuma a kan raƙuma 26 akwai rakumin mace ɗaya mai shekara ɗaya zuwa biyu.20 Ibn al-Mundhir ya ce: Ijma'i ba ya karyewa, domin abin da aka riwaito daga 'Ali ba shi da inganci. Maganar Anas a kan waɗannan adadi da yawan zakka daidai ne, kuma akwai yarjejeniya baki ɗaya a kan abin da ya ƙunsa.21 Fiye da raƙuma 120, ra'ayin mafi yawan malamai shi ne cewa a kowane ƙarin raƙuma 50 ƙarin zakka shi ne rakumin mace mai shekara uku zuwa huɗu, yayin da a kowane ƙarin raƙuma 40 ƙarin zakka shi ne rakumin mace mai shekara biyu zuwa uku.22 Ga yadda hakan yake a cikin teburin da ke biye:
There is ijma on this schedule,l9 except for a report from 'Ali that on 25 camels there is five sheep and on 26 camels there is one female camel between one and two years old.20 Ibn al Mundhir says. The unanimity is net broken, because what is reported from 'Ali is not authentic. The saying of Anas on these quantities and amounts is correct and there is a unanimous agreement on its content.21 For more than 120 camels the majority's view is that for each additional 50 camels the additional amount of zakah is a female camel between three and four years old while on each additional 40 camels the additional amount of zakah is a female camel between two and three years old.22 This is shown in the following table :
Ta hanyar teburin nan ana iya gani cewa ga manyan adadi, karuwar kasa da raƙuma goma ba ta shafar adadin zakka. Da zarar an ƙara goma, sai a hau mataki ɗaya sama a adadin zakkar da ake bayarwa bisa ga ƙa'idar da aka ambata a sama. Daga waɗannan teburan guda biyu a bayyane yake cewa idan mutum yana da raƙuma ƙasa da biyar, to babu zakka. Da zarar sun kai biyar, adadin da ake bi shi ne tunkiya ɗaya.
Marubucin al-Mabsut ya nakalto wani malami yana cewa, "wannan yana nufin an la'akari da darajar dabbobin." Raƙuma masu shekara tsakanin ɗaya zuwa biyu an taɓa sayar da su a dirhami arba'in, tunkiya kuma a dirhami biyar, don haka raƙuma biyar daidai suke da dirhami 200, kuma daidai suke da tunkiya arba'in. Wannan yana nuna cewa mafi ƙarancin adadin da ake wajabta zakka a kansa ga raƙuma, da tumaki, da kuɗin azurfa, ɗaya ne.
Ibn al-Humam a al-Fath da Ibn Nujaim a al-Bahr sun amsa cewa akwai wata magana da ke cewa: "Duk wanda aka wajabta masa ya bayar da raƙumi na wani shekaru a matsayin zakka, amma bai mallaki wanda yake a wannan shekarun ba, zai iya biya a madadinsa da matsakaicin dirhami 10 a maimakon tunkiya, idan bai da tunkiya." Wannan nassi ne bayyananne da ya saɓa wa bayanin al-Sarakhsi. Maganar da ake magana a kanta an ruwaito ta a al-Bahr daga Anas.
It is seen from the table that for big numbers, an increase of less than ten camels does not affect the amount of zakah. Once it is increased by ten, then you go one step higher in the amount of zakah due according to the same rule mentioned above. It is obvious from these two tables that if the number of camels owned is less than five then there is no zakah. Once they reach five , the amount due is one sheep. The author of al Mabsut quotes a scholar as saying, "this means that the value of the livestock is considered. Camels between one and two years old used to be priced at forty dirhams and a sheep at five dirhams, so five camels equal 200 dirhams also equal 40 sheep. This implies that the minimum for zakatability of camels, sheep, and silver money is the same. Ibn al Humam in al Fath and Ibn Nujaim in al Bahr reply, there is a saying that states "Whoever is obliged to give as zakah a camel of a certain age group, but does not own any in that age, can pay in substitution on the average of 10 dirhams for a sheep, if he does not have a sheep. This is an explicit text that contradicts the explanation of al Sarakhsi.24 The saying referred to is reported by al Bahr from Anas.
Shari'ah ta wajabta zakkar raguna a matsayin zakka ga raƙuma idan adadin raƙuman da ake biyan zakka a kansu bai kai 25 ba, sai dai yawanci ana biyan zakka daga irin wannan nau'in dukiyar da ake biyan zakka a kanta.
Shari'ah obligates sheep as zakah on camels if the number of zakatable camels is lees than 25, though usually zakah is paid out of the same kind of the zakated assets.
Anas ya ruwaito cewa Abu Bakr, mai gaskiya, ya rubuta wannan wasiƙa lokacin da ya aike shi zuwa Bahrain:
Anas narrated that Abu Bakr, the Truthful wrote this message when he sent him to Bahrain:
Da sunan Allah, Mai rahama, Mai jinƙai. Wannan ita ce wajibcin sadaka da Manzon Allah ﷺ ya wajabta wa Musulmi, kamar yadda Allah ya umarce shi.
In the name of God, most merciful, most gracious. This is the obligation of sadaqah imposed on Muslims by the Messenger of God (P), as ordained to him by God.
Duk wanda aka nemi ya biya bisa ga waɗannan ƙa'idodi, to sai ya bayar, kuma duk wanda aka nemi ya biya fiye da haka sai ya ƙi. Ga kowane raƙuma ashirin da huɗu ko ƙasa da haka, ana biyan zakka da tumaki. Ga kowane raƙuma biyar, ana buƙatar tunkiya ɗaya. Idan sun kai raƙuma ashirin da biyar zuwa talatin da biyar, ana buƙatar raƙumar mace ɗaya, mai shekara ɗaya zuwa biyu. Daga talatin da shida zuwa arba'in da biyar, ana buƙatar raƙumar mace ɗaya mai shekara biyu zuwa uku.
Whoever is asked to pay it according to these rules must give it, and whoever is asked to pay more should refuse. On each 24 camels or less, zakah is due in sheep. On each five camels, one sheep is required. Once they reach 25 and up to 35 one female camel, one to two years old, is required. From 36 to 45, there is one she-camel two to three years old.
Idan adadinsu ya kai 46 zuwa 60, za a biya rakumi mace ɗaya ’yar shekara uku zuwa huɗu, wadda za a iya hayayyafawa. Idan ya kai 61 zuwa 75, za a biya rakumi mace ɗaya ’yar shekara huɗu zuwa biyar. Idan ya kai 76
If they reach 46 to 60, there is one she-camel three to four years old due, one that can be bred. If they reach 61 to 75, one she-camel four to five years old is due. If they reach 76
Har zuwa 90, akwai raƙuma mata biyu masu shekara biyu zuwa uku da ake bin su. Idan sun kai 91 zuwa 120, akwai raƙuma mata biyu masu shekara uku zuwa huɗu da ake bin su. Idan sun wuce 120, to, duk bayan kowace 40
to 90, there is two she-camels two to three years old due. If they reach 91 to 120, there are two she-camels, three to four years old due. If they are more than 120, for each 40
Akwai raƙumar mace guda ɗaya mai shekara biyu zuwa uku, kuma ga kowane raƙumi hamsin akwai raƙumar mace guda ɗaya mai shekara uku zuwa huɗu. Mutumin da yake da raƙuma har huɗu ba shi da zakka a kansu sai dai idan ya bayar da ita da yardar kansa, amma idan sun kai raƙumi biyar, to tumaki ɗaya ne ya wajaba a kansu a matsayin zakka. A cikin sadakar tumaki, idan suna kiwo a filaye ba tare da kashe kudi ba, kuma adadinsu ya kama daga tumaki arba'in zuwa dari da ashirin, to tunki ɗaya ne ya wajaba. Idan kuma sun wuce dari da ashirin har zuwa dari biyu, to tumaki biyu ne suka wajaba.
Bambancin Yawan Zakka bayan Raƙuma 120
Variance on the Rates after 120 Camels
Na yi nuni a baya cewa akwai ra'ayoyi daban-daban tsakanin malaman fiqh game da zakkar raƙumi fiye da 120. Malik, da Shafi'i, da Ahmad, da mafi yawan malamai, suna ganin cewa adadin shi ne raƙumi mace ɗaya mai shekara uku zuwa huɗu, a kowace ƙari ta 50, da kuma raƙumi mace ɗaya mai shekara biyu zuwa uku, a kowace ƙari ta 40, kamar yadda yake a cikin saƙon Abu Bakar da Umar, wanda Anas da Ibn Umar suka ruwaito a jere.39 Haka kuma yana cikin saƙonnin Ibn Hazm da Ziyad bin Labid zuwa ga mutanen Hadramaut,40 da kuma maganar Annabi ﷺ: "Idan suka wuce 120, to a kowace 40 raƙumi mace ɗaya mai shekara biyu zuwa uku, a kowace 50 kuma raƙumi mace ɗaya mai shekara uku zuwa huɗu." Wasu nau'ikan wannan magana wanda mai ruwaitowa ɗaya ya taƙaita ta, sun zo da cewa, "A kowace 50 raƙumi mace ɗaya..." ba tare da ambaton adadin kowace ƙari ta 40 ba, amma nau'ikan ruwayoyin daban-daban suna cika juna.
I pointed out earlier that there are varying views among jurists on zakah on above 120 camels. Malik, Shafi'i, Ahmad, and the majority consider the rate to be one female camel, three to four years old for each additional 50, and one female camel, two to three years old, for each additional 40,39 as mentioned in the message of Abu Bakr and 'Umar narrated successively by Anas and Ibn 'Umar. The same also appears in the messages of Ibn Hazm and Ziad bin Labid to the people of Hadramut,40 in the words of the Prophet (p) "If they exceed 120, then for each 40 one female camel two to three years old, and for each 50 one female camel three to four years old". Some versions of the last saying are summarized by that narrator, as "In each 50 one female camel ..." without mentioning the rate for each additional 40, but the different versions complete each other.
Ra'yin Abu Hanifah
Abu Hanifah's view
Al-Nakha'i, Al-Thawri, da Abu Hanifah41 sun ce: "Ga abin da ya wuce 120, sai mu fara adadin daga farko, watau, ga karin raƙuma biyar zuwa 24, adadin shi ne tunkiya ɗaya ga kowane raƙuma biyar, sannan ga karin raƙuma 25, zakkar da ake bin mutum ita ce ƙaramar raƙumar mace, mai shekara ɗaya zuwa biyu, da sauransu."
Teburin da ke biye yana nuna adadin da ake bin mutum bisa ga wannan ra'ayi:
Al Nakha'i, Al Thawri, and Abu Hanifah41 say that "for what is above 120, we start the rates from the beginning, i,e., for an additional five to 24 camels, the rate is one sheep for each 5 camels, and for an additional 25 camels zakah due is one female camel, one to two years old, etc."The following table shows the amount due according to this opinion:
Bayan 200, adadin yana maimaita kansa: raƙumi ɗaya don kowane ƙarin raƙumi biyar, kuma duk lokacin da adadin raƙumai masu wajabta zakka ya kai hamsin, zakkar da ya kamata a bayar a kansu ita ce raƙumar mace ɗaya mai shekara uku zuwa huɗu.
After 200 the rate repeats itself, one sheep for each additional five camels, and each time the additional zakatable camels reach fifty, the amount of zakah due on it is one female camel three to four years old.
Hanafawa suna jayayya cewa Abu Daud ya ruwaito shi a matsayin mursal [magana da sarkar isnadinta ba ta ambaci sunan sahabin da ya ruwaito ta ba], Ishaq a cikin Musnad dinsa, da al-Tahawi a cikin Mushkel dinsa, daga Hammad bin Salamah, wanda ya ce: "Na ce wa Qais bin Sa'd ya samo mini wasikar Muhammad bin Hazm, sai ya ba ni wata wasika wadda ya ce ya karbe ta daga Abu Bakr bin Muhammad bin Hazm, wanda ya ce Annabi (ﷺ) ya rubuta ta ga kakana. Na karanta ta na samu a cikinta adadin zakkar raƙuma..." sannan ya ci gaba da ruwayar har zuwa: "Idan sun wuce 120, to a kowace 30 za a biya sa mace mai shekara uku zuwa hudu. Don karin, sai a sake farawa da adadin tun daga farko, kuma ga abin da bai kai 25 ba daga cikin karin raƙuma, zakka tana cikin tumaki, tunkiya daya ga kowane biyar." Wannan ya zo ne a cikin Nasb al-Rayah na al-Zaila'i. Haka nan Asim bin Damurah ya ruwaito irin wannan daga Ali, wanda aka danganta shi ga Annabi (ﷺ) kuma ya tsaya a Ali, kuma an ruwaito Ibn Mas'ud ya fadi irin wadannan abubuwa. Ibn Rushd ya ce Hanafawa sun yi jayayya cewa irin wannan hukunci ba za a iya yanke shi ba sai da umarnin Annabi (ﷺ), domin ba abu ba ne da za a iya fitar da shi ta hanyar kiyasi.44
The Hanafites argue that Abu Daud reports as mursal [saying in whose chain the name of the reporting Companion is not mentioned], Ishaq in his Musnad and al Tahawi in his Mushkel from Hmmad bin Salamah, who said, "I told Qais bin Sa'd to get me the message of Mohammad bin Hazm, so he gave me a letter which he said he took from Abu Bakr bin Mohammad bin Hazm, who said that the Prophet (p), wrote it to my grandfather. I read it and found in it the rates of zakah on camels... " and he narrated the saying until, "Once they exceed 120 make due on each 30 one female camel three to four years old. For the increments, restart the rates from the beginning, and for what is less than 25 camel increments, the amount of zakah is due in sheep, one sheep for each five." This is reported in Nasb Al Rayah by al Zaila'i.42 A similar version is narrated by 'Asem bin Damurah from Ali, linked to the Prophet as well as ending at 'Ali,43 and Ibn Mas'ud is reported to have said similar things. The Hanafites are said by Ibn Rushd to have argued that such a thing cannot be decided but by instructions from the Prophet, because it is not anything that can be deducted by analogy.44
Ra'ayin Al-Tabari
The view of Al Tabari
Abu Ja'far al-Tabari ya bayyana wata ra'ayi ta uku, mai sasanta ra'ayoyin, inda ya ce dukkan ra'ayoyin biyu halal ne, kuma ya rage ga hukumar karbar zakka ta zabi wacce za ta aiwatar.52 A ra'ayina wannan hanya ta fi kyau, domin ba za a dauki abin da hadisi ya kunsa a matsayin wanda aka soke kuma aka warware ba matukar akwai ko da kankanin damar sasanta dukkan rahotannin da suka zo daga Annabi ﷺ. Sasantawar da al-Tabari ya gabatar tabbas abar karba ce, idan aka tuna cewa tantance shekarun raƙuma da adadin da ake biya a matsayin zakka an yi shi ne domin sauƙaƙa lissafin zakka, biyanta da karbarta, da kuma sauƙaƙa hanyoyin aiki, ta yadda hukumar karbar zakka za ta iya amfani da hukuncinta.
Abu Ja'far al Tabari expresses a third, reconciling view, stating that both opinions are acceptable, and it is up to the zakah collection agency to select which view to apply.52 In my opinion this is a better approach, since one should not consider the content of a saying superseded and annulled if there is the slightest chance of a reconciliation of all the reports from the Prophet (p). The reconciliation proposed by al Tabari is undoubtedly acceptable if we keep in mind that the determination of ages and quantity of camels due as zakah is meant to facilitate zakah calculation, payment, and collection, and to simplify the procedures so that the zakah collecting agency can exercise some discretion.
Ƙananan bambance-bambance a cikin harufan zakkah
The slight differences in the letters of zakah
Idan aka duba nau'o'in sakonni daban-daban game da zakka da aka ruwaito daga Manzon Allah (ﷺ) da kuma halifofinsa masu shiryarwa, za a ga akwai ɗan bambance-bambance. Misali, shin bambancin daraja tsakanin raƙumi masu shekaru daban-daban shi ne dirhami goma (ko tumaki biyu) ko dirhami ashirin (ko tumaki biyu)?53 Ta yaya za a bayyana bambancin da ke tsakanin wasiƙar 'Ali da waɗanda ke na Abu Bakr da 'Umar? An sani cewa ruwaitar da aka danganta wa 'Ali ga Annabi (ﷺ) ba ta da inganci, amma kuma an sani cewa sigar da ke cewa magana ce ta 'Ali da kansa ita ce ingantacciya. Ta yaya 'Ali zai saɓa da wasiƙar Annabi (ﷺ)? Ta yaya shi, wanda ya rayu a zamanin Abu Bakr da 'Umar, ba zai san wasiƙunsu da aikinsu ba? Shin ya yi imani cewa yana da bayanin da ya fi wanda ke cikin ɗayan wasiƙar ƙarfi?
Looking at the different versions of messages about zakah reported from the Messenger of God (p), and his Wise Successors, one would find some minor differences. An example is whether the difference in value between different age camels is ten dirhams (or two sheep) or twenty dirhams (or two sheep)53. How can the difference between the letter of 'Ali and those of Abu Bakr and 'Umar be explained? It is known that the report of 'Ali is incorrect as linked to the Prophet (p), but it is also known that the version stating that it is a saying of 'Ali himself is correct. How could 'Ali differ with the letter of the Prophet (p)? How could he, who lived the era of Abu Bakr and 'Umar not be aware of their letters and application? Did he believe that he had information which superseded that contained in the other letter?
Ra'yina a cikin wannan batu shi ne cewa dukkan wadannan tambayoyi ana amsa su da "a'a", kuma da alama akwai bukatar a sake fassara wadancan bambance-bambance kadan. Ni na yi imani cewa wasu daga cikin wadannan kayyadaddun farashi, kamar darajar tunkiya a azurfa, Annabi (ﷺ) ya bayar da su ne a matsayinsa na shugaban kasa. Farashinsu a zamaninsa ya kasance kusan dirhami goma ga tunkiya daya. An sani cewa farashi kan canza daga lokaci zuwa lokaci, don haka lokacin da Annabi (ﷺ) ya ce dirhami ashirin ga tunkiya biyu, yana bayyana farashin zamaninsa ne. A lokacin halifancin Ali, farashin tunkiya ya sha bamban, sai ya bayar da farashin dirhami goma ga tunkiya biyu. Wannan ba take maganar Annabi (ﷺ) ba ce, sai dai aikace-aikacen ka'idar da Annabi (ﷺ) ya yi amfani da ita ga abin da ya dace da zamanin Ali. Wannan fassarar, a ra'ayina, ta fi duk wani yunkuri na watsi da wani daga cikin rahotannin da suka sabawa juna, kamar abin da Yahya bin Ma'in ya yi lokacin da ya ce babu wani abu daidai da aka ruwaito game da kayyade adadin zakka da yawanta. Ibn Hazm ya yi tsananin raddi kan wannan ikirari, yana tambaya yadda mutum kamar Ibn Ma'in zai fadi irin wannan magana ba tare da ko da kadan daga hujja ba. Wani mai nazari daga cikin Turawan Orientalists, kamar Schacht, ya yi amfani da wannan ikirari fiye da kima a kokarinsa na kin amincewa da dukkan maganganun gaskiya kan zakka.
BABI NA UKU: ZAKKAR SHANU
SECTION THREE ZAKAH ON COWS
Shanu, wadanda mutane ke amfani da su wajen noman ƙasa, samun nama da madara, wata ni'ima ce daga Allah ga bayinsa. Amfanin wannan nau'in dabba ya kasance mai girma har a wasu lokuta wasu al'ummomi, kamar tsoffin Masarawa da Hindu na zamani, sun bautawa wannan dabba.
Cows, used by mankind for land cultivation, meat and milk, are another bounty of God on His servants. The usefulness of this species was so great at times that some peoples, such as the ancient Egyptians and contemporary Hindus worshiped this animal.
Duk masana shari'ar Musulunci sun hada da buffalo tare da shanu, kamar yadda Ibn al-Mundhir ya bayyana.
Buffalo is counted with the cows by all Muslim jurists, as stated by Ibn al Mundhir.
Zakah a kan shanu wajibi ne ta hanyar Sunnah da Ijma'i. Bukhari, a cikin littafinsa mai inganci, ya ruwaito daga Abu Dharr cewa: "Na zo wurin Annabi (p)58 sai ya ce: 'Na rantse da Wanda ran raina yake a hannunsa,' ko kuma 'Na rantse da wanda babu wani Ubangiji sai shi.' Babu wani mutum da yake da raƙuma, shanu ko tumaki, ba ya biya haƙƙinsu ba, face a Ranar Alƙiyama za a tattake shi da su a cikin girmansu da nauyinsu. Za su taka shi da kofatonsu, su kuma buge shi da ƙahoninsu, kuma idan na ƙarshe ya gama da shi, sai a mayar da na farko, har sai an yi hukunci tsakanin mutane duka."
Imam al-Bukhari ya ce: "An kuma ruwaito shi ta hanyar Bakir daga Abu Salih daga Abu Hurairah daga Annabi (p)." Haƙƙin da aka ambata a cikin hadisin yana nufin zakah kafin kowane abu. Zakah ita ce haƙƙin da ake biya a kan dukiya, kamar yadda Abu Bakr ya bayyana a lokacin yaƙi da waɗanda suka ƙi biyan zakah, kuma Umar da sauran Sahabbai duka sun amince da wannan bayani (wanda al-Bukhari da Muslim suka ruwaito). A cikin ruwayar Muslim an yi amfani da kalmar "zakah" a maimakon kalmar "haƙƙi", haka kuma Musulmai a dukan zamanai sun tabbatar baki ɗaya cewa zakah wajibi ce a kan shanu, kuma babu malami ko ɗaya da ya saɓa wa hakan. Sai dai akwai bambance-bambance wajen tantance nisab da kuma adadin zakah a kan shanu.
Zakah on cows is obligated by Sunnah and Ijma. Bukhari, in his correct collection, reports from Abu Dharr "I came to the Prophet (p)58 and he said 'I swear by He who holds my soul in His hand,' or 'I swear by the one beside whom there is no God. No man who has camels, cows or sheep and does not pay their right due but on the Day of Judgement will be trampled by them at their largest and heaviest. They will be stepping on him with their hooves and ramming him with their horns, and when the last one is done with him the first is brought back until judgement has been given to all people." Imam al Bukhari said "It is also narrated by Bakir from Abu Saleh from Abu Hurairah from the Prophet (p). The "right due" mentioned in the saying means zakah before any other thing. Zakah is the right due on wealth as defined by Abu Bakr at the time of fighting those who rejected zakah, this definition was approved by 'Umar and all other Companions, (reported by al Bukhari and Muslim). In the version reported by Muslim the word "zakah" is used in place of the word "right due", moreover, Muslims through all generations have unanimously confirmed that zakah is obligated on cows. Not a single scholar disagrees.59 There are however, differences in determining nisab and zakah rates on cows.
Nisabi da adadin zakkar shanu
Nisab and rates of zakah on cows
Babu wata magana ingantacciya da ta bayar da nisab da adadin zakkar shanu kamar yadda muka gani ga raƙuma. Wannan na iya kasancewa saboda shanu sun yi karanci a yankin Hijaz (kewayen Makka da Madina); kuma yana iya kasancewa saboda shanu suna kusa da raƙuma a girma da daraja, don haka Annabi ﷺ bai ƙayyade adadin zakkarsu ba bisa zaton kamancensu a fili. Amma kasancewar babu wata magana ingantacciya a kan wannan batu ya bar malamai da ra'ayoyi daban-daban game da ƙayyade nisab da adadin zakka.
There is no correct saying that provides us with the nisab and rates of zakah on cows as we have seen on camels. This may be because cows were rare in the area of Hijaz (around Makkah and Madinah); it may be also because cows are close in size and value to camels, so the Prophet did not determine their rates on the assumption of their obvious similarity. But the fact that there is no correct saying on the issue left the jurists with varying views on the determination of nisab and rates.
Ra'ayin jama'a: Nisabi shi ne shanu 30
The popular opinion: Nisab is 30 cows
Matsayin da aka fi sani da shi wanda madhabai huɗu na fiqhu suka tabbatar shi ne cewa nisab shi ne 30
The reputed position upheld by the four schools of jurisprudence is that nisab is 30
cows, and there is no zakah obligated on fewer than 30 cows. For 30 cows, a one-year-old cow is due, and for 40 to 59 cows, one two-year-old cow is due. For 60 cows, two one-year-old cows are due; for 70 cows, a one-year-old and a two-year-old; for 80
cows, and there is no obligated zakah on less than 30 cows. For 30 cows, a one-year old cow is due, and for 40 to 59 cows there is one cow, two years old, due. For 60 cows, two one-year-old cows are due; for 70 cows, a one-year-old and a two-year-old; for 80
Shanu: ga shanu 90, shanu biyu masu shekara biyu; ga shanu 90, shanu uku masu shekara ɗaya; ga shanu 100, shanu ɗaya mai shekara biyu da shanu biyu masu shekara ɗaya; ga shanu 110, shanu biyu masu shekara biyu da shanu ɗaya mai shekara ɗaya, kuma ga shanu 120, shanu uku masu shekara biyu ko shanu huɗu masu shekara ɗaya.
cows, two two-year olds; for 90 cows, three one- year-olds; for 100 cows, one two-year old and two one-year-olds; for 110, two cows two year olds and one cow one year old, and for 120 cows, three two-year olds or four one-year olds.
Wannan ra'ayi ya dogara ne da hadisin da Ahmad ya ruwaito, da littattafai huɗu na Sunan: al-Tirmiżi, al-Nasa'i, Abu Dawud da Ibn Majah, daga Masruq, daga Mu'azu bin Jabal, wanda ya ce: "Manzon Allah ﷺ ya aike ni Yaman. Ya umarce ni da in karɓi daga kowacce shanu talatin, ɗan shekara ɗaya, kuma daga kowacce arba'in, ɗan shekara biyu."
Al-Tirmiżi ya ce hadisin yana da kyau (hasan), kuma Ibn Hibban da al-Hakim sun tabbatar da ingancinsa. Ibn 'Abd al-Barr ya ce: "Sarkar isnadinsa tana da inganci, tana ci gaba, kuma ingantacciya ce," haka kuma Ibn Battal ya faɗi irin wannan magana. Ibn Hajar ya ce a cikin al-Fath: "Wajibi ne a bincika duk wani hukunci kan ingancin wannan hadisi, domin Masruq (tabi'i) bai taɓa haduwa da Mu'azu ba." Al-Tirmiżi ya ɗauke shi a matsayin mai kyau saboda akwai wasu hadisai da suke goyon bayansa, kamar wanda yake cikin al-Muwatta', daga Ṭawus, daga Mu'azu, amma Ṭawus ma bai taɓa haduwa da Mu'azu ba.61
This opinion relies on the saying reported by Ahmad and the four books of Sunan al Tirmidhi, al Nasa'i, Abu Daud and Ibn Majah from Masruq from Mu'adh bin Jabal who said "The Messenger of God, (p) sent me to Yemen. He instructed me to collect on each 30 cows, a one year-old cow, and on each 40 cows one two-year-old"60. This saying is graded as good by al Tirmidhi and as correct by Ibn Habban and al Hakim, Ibn 'Abd al Barr comments "Its chain is correct, continuous and authentic" and similar statement is made by Ibn Battal. Ibn Hajar said in al Fath "We need to scrutinise any ruling about the correctness of this saying, because Masruq [The follower] did not meet Mu'adh." al Tirmidhi considers it good because there are other sayings that testify with it, such as the one in al Muwatta, from Taus from Mu'adh, but Taus did not meet Mu'adh either.61
Ra'yin al-Tabari cewa nisab shine 50.
The view of al Tabari that nisab is 50
Ibn Jarir al-Tabari yana ganin cewa nisab na shanu dole ne ya zama shanu 50, cewa lallai babu shakka cewa ga kowane shanu 50 akwai zakka wajibi ta shanu daya. Duk abin da ke kasa da shanu 50 yana cikin sabani kuma ba shi da nassi bayyananne da ya goyi bayansa.
Ibn Hazm a cikin al-Muhalla yana goyon bayan wannan ra'ayi bisa dalilai irin na al-Tabari. Ya ce: "Duk abin da yake cikin sabani, kuma ba a da nassi da ya sa shi wajibi, ba za a dora shi a kan mutane ba, domin hakan yana nufin kwace wani sashe na dukiyar Musulmi ba tare da tabbatacciyar hujja ta nassi ingantacce daga Allah ko daga Manzonsa ﷺ ba."
Ya kuma ambato, ta hanyar sanadinsa, daga 'Amr bin Dinar, cewa: "Ma'aikatan karbar zakka na Ibn al-Zubair da na Ibn 'Auf suna karbar shanu daya daga kowane shanu 50, shanu 2 daga kowane 100, kuma fiye da haka, adadin shi ne shanu daya daga kowane 50." Wadannan ma'aikata suna gudanar da aikinsu a gaban Sahabbai da yawa a Madina, kuma wannan aiki ba a yi musu inkari a kansa ba.
Ibn Jarir al Tabari argues that nisab must be 50 cows, that if is undoubtedly unanimous that for each 50 cows there is an obligatory zakah of one cow. Anything below 50 is controversial and not supported by a clear text.69 Ibn Hazm in al Muhalla supports this opinion on the same grounds as al Tabari. He comments "Anything that is controversial and on which there is no text making it obligatory must not be imposed on people, because it means confiscating a part of a Muslim's wealth without being certain about its requirement by virtue of a correct text from God or His messenger (p).70 He went on to quote, through his own chain, from 'Amr bin Dinar, "The commissioners of Ibn al Zubair as well as Ibn 'Auf used to collect one cow from each 50 cows,71 2 cow from each 100 and for more than that, the rate was one cow out of each 50.72 These commissioners were performing their duties in the presence of many, many Companions in Madinah, and this performance was not objected to.
Amma ana iya karyata wannan ra'yi ta hanyoyi biyu:
But one may disprove this opinion on two grounds:
A. Daga mahangar matanin. Dogon zancen 'Amr bin Hazm game da zakka yana cewa "kuma daga kowane shanu 30, a dauki shanu guda daya mai shekara daya, kuma daga kowane shanu 40, shanu guda daya". Wannan zance malaman gaba-gaba da dama sun tabbatar da cewa yana da kyau, kuma al-Tabari ya yi amfani da shi a kan ra'ayin Taqiy al-Din bin Daqiq al-'Id a littafinsa Al-Imam.73
A. From the point of view of the text. The long saying of 'Amr bin Hazm on zakah says "and from each 30 cows, take one cow one-year-old, and from each 40 cows, one cow". This saying is graded good by a handful of leading scholars and it was used by al Tabari against the view of Taqiy al Din bin Daqiq al 'Id in his book Al Imam.73
Ra'ayin Ibn al-Musayyeb da Al-Zuhri
The opinion of Ibn al Musayyeb and Al Zuhri
Said bin al Musayyeb da Muhammad bin Shehab al Zuhri, tare da Abu Qulabah da wasu, sun yi ra'ayin cewa nisab na shanu daidai yake da nisab na raƙuma, kuma adadin zakkar raƙuma shi ne ake amfani da shi ga shanu, sai dai ɗan canji kaɗan, wato ba a la'akari da shekarun raƙuma. An ruwaito irin wannan ra'ayi a cikin wata sigar wasiƙar 'Umar bin Al Khattab kan zakka, daga Jabir bin 'Abd Allah da wasu waɗanda suka biya zakka a zamanin Annabi ﷺ. Abu 'Ubaid ya ruwaito daga Muhammad bin 'Abd al Rahman cewa umarnin da 'Umar bin al Khattab ya rubuta kan zakka ya haɗa da cewa "daga shanu a karɓi kamar yadda ake karɓa daga raƙuma." Abu 'Ubaid ya ci gaba da cewa "Wasu an tambaye su game da zakkar shanu, sai amsar ta kasance cewa tana daidai da ta raƙuma."
Two leading scholars, Said bin al Musayyeb and Muhammad bin Shehab al Zuhri, along with Abu Qulabah and others view nisab on cows to be the same as nisab on camels, and the zakah rate of camels to be the same for cows with only a minor change, that is, disregarding the ages of camels. A similar opinion is reported as a version of the letter of 'Umar bin Al Khattab on zakah, from Jabir bin 'Abd Allah and others who paid zakah at the time of the Prophet (p). Abu 'Ubaid reported from Mohammad bin 'Abd al Rahman that the instructions 'Umar bin al Khattab wrote on zakah included "from cows one should take the same as from camels." Abu 'Ubaid continues "Others were asked about zakah on cows and the answer was it is the same on camels".
Ibn Hazm ya ruwaito da isnadinsa daga al-Zuhri da Qatadah, dukkansu daga Jabir bin 'Abdullah, cewa ya ce: "A cikin kowanne shanu biyar akwai tunkiya daya da ake bayarwa, a cikin goma akwai tunkiya biyu, a cikin goma sha biyar akwai tunkiya uku, kuma a cikin ashirin akwai tunkiya hudu da ake bayarwa."
Al-Zuhri ya ce: "Zakkar shanu tana kama da zakkar rakuma sai dai a shekarun dabbobin. Wato, idan adadin shanu ya kasance tsakanin 25 zuwa 75"
Ibn Hazm reports with his own chain from al Zuhri and Qatadah, both from Jabir bin 'Abd Allah his saying that "in each five cows there is one sheep due, in ten two sheep, in 15, three sheep, and in 20, four sheep due." Al Zuhri says "zakah on cows is like zakah on camels except for the ages. That is, if the number of cows were between 25 and 75
adadin zakkar da ake bin sa shi ne saniya guda, tsakanin 76 zuwa 120 kuma saniya biyu. Sama da 120, ga kowace karin saniya arba'in akwai karin saniya guda daya. An gaya mana cewa maganar 'a cikin kowace saniya talatin akwai saniya guda mai shekara daya, kuma a cikin kowace saniya arba'in akwai saniya guda' ta kasance sauƙaƙawa da rage adadi ne ga mutanen Yemen, wanda daga baya aka yi watsi da ita.
76 Haka kuma an ruwaito daga 'Ikrimah bin Walid cewa ya ce: daga baya an dora ni a kan zakkar 'Ikk, sai na haɗu da wasu tsofaffi waɗanda suka biya zakka a zamanin Manzon Allah ﷺ. Sun sabawa juna: wasu daga cikinsu sun ce a yi zakkar shanu kamar zakkar raƙuma, wasu kuma sun ce daga kowace saniya talatin ana karɓar saniya guda mai shekara ɗaya, yayin da wasu kuma suka ce daga kowace saniya arba'in ya kamata a karɓi saniya guda mai shekara biyu.
76 Ibn Hazm ya ruwaito ta sahihin sarkarsa daga Ibn al-Musayyib, Abu Qulabah, da wani malami, ra'ayi irin na al-Zuhri. Ya kuma ruwaito daga 'Umar bin 'Abd al-Rahman bin Khildah al-Ansari, cewa: "Zakkar shanu daidai take da zakkar raƙuma sai dai a shekaru."
Shaidu da ke goyon bayan wannan ra'ayi
Evidence supporting this view
A. Wannan ra'ayi yana da goyon baya daga wata riwaya ta Abu Ubaid, bisa sanadinsa daga Muhammad bin 'Abd al Rahman, cewa: "Yana cikin wasikar Annabi ﷺ game da zakka, da kuma cikin wasikar 'Umar bin al Khattab, cewa daga shanu a karɓi irin abin da ake karɓa daga raƙuma."78
A. This opinion is supported by a report of Abu Ubaid with his own chain from Muhammad bin 'Abd al Rahman, "It is in the Prophet's letter on zakah and in the letter of 'Umar bin al Khattab that from cows, one should take the same as from camels."78
Hakazalika wannan ra'ayi yana samun goyon baya daga abin da 'Abd al-Razzaq ya ruwaito daga Ma'mar, wanda ya ce: "Sammak bin al-Fadl ya ba ni wata wasiƙa daga Annabi ﷺ zuwa ga Malik bin Kuflanis al-Mus'abiyn, a cikinta na karanta: 'kuma a kan shanu ana wajabta irin abin da ake wajabtawa a kan raƙuma.'"79
Also, this view is supported by what is reported by 'Abd al Razzaq from Ma'mar, who said, " Sammak bin al Fadl gave me a letter from the Prophet, to Malik bin Kuflanis Al Mus'abiyn, in which I read, 'and on cows is due the same as on camels.'"79
B. Wannan ya tabbata ne da abin da al-Zuhri ya ambata cewa shi ne hadisi na ƙarshe daga Manzon Allah ﷺ, kuma cewa karɓar ɗan saniya ɗaya mai shekara ɗaya daga cikin kowace saniya talatin, a farko, ya kasance wata falala ga mutanen Yemen. Wannan hadisi mursal ne, amma yana samun goyon baya daga hadisin da ya gabata da kuma maganganun wasu daga cikin Sahabbai.
B. This is confirmed by what is mentioned by al Zuhri that it was the latest report from the Messenger of God (p), and that taking a one-year-old cow of each 30 cows was, at the beginning, a matter of favor for the peoples of Yemen. This report is mursal, but it is supported by the previous saying and by statements from some Companions.
Ibn Hazm ya yi sharhi cewa: "Idan za a karɓi maganar mursal daga kowa, to ya cancanta a karɓe ta daga al-Zuhri, domin shi ya ƙware sosai a Sunnah, kuma ya haɗu da adadi mai yawa na Sahabbai."80
Ibn Hazm comments "If a mursal saying would be accepted from anyone, it deserves to be accepted from al Zuhri because he was well versed in Suunah and met a number of the Companions".80
C. Wannan ra'ayi kuma yana samun goyon baya daga ka'ida ta gaba ɗaya da ke cikin maganar da aka ambata a farkon Sashe na 3: "Duk wanda ya mallaki shanu kuma bai biya haƙƙinsu ba, za a kwantar da shi domin shanun su tattake shi a Ranar Tashin Kiyama." An yi jayayya cewa wannan nassi ne na gaba ɗaya wanda ya haɗa da shanu na kowane adadi, sai dai abin da wani nassi ko wani Ijma'i ya keɓe. An ƙara da cewa maganar da ke nuna cewa akwai shanu ɗaya mai shekara ɗaya da ake bayarwa a kowane talatin, da kuma mai shekara biyu da ake bayarwa a kowane arba'in, shi ma yana goyon bayan wannan ra'ayi, domin ba ya keɓe zakka daga shanu ƙasa da talatin. Ita magana ce kawai ta bayyana yawan zakkar.
Ra'yi na huɗu
A fourth opinion
Ibn Rushd yana ba da wata ra'ayi kuma ba tare da ya ambaci sunan mai ra'ayin ba, ko hujjarsa ba: Ga kowane shanu goma akwai tumaki guda da ya wajaba a bayar da shi, har sai sun kai shanu 30, wanda a kansa ake bayar da saniya ɗan shekara ɗaya.84 Na gano cewa Ibn Abi Shaibah ya danganta wannan ra'ayi ga Shahr bin Haushab a cikin littafinsa al-Musannaf. Shi kuwa yana cewa: "Zakka ta zama tumaki guda ga kowane shanu goma, tumaki biyu ga kowane shanu ashirin, da saniya ɗan shekara ɗaya ga shanu 30."
Ibn Rushd gives yet another opinion without providing the name of its author nor its argument: On each ten cows there is one sheep due, until they reach 30 cows, on which there is a one-year-old cow due.84 I find that Ibn Abi Shaibah attributes this view to Shahr bin Haushab in his al Musannaf. The latter says "zakah should be one sheep due on each ten cows, two sheep on each twenty cows, and one cow, one year old, on 30
cows."85 Wannan yana nufin cewa nisabin shanu shine goma, sabanin nisabi biyar a ra'yin da aka ambata a baya. Ibn Abi Shaibah bai bayar da wata hujja ta goyon baya ba. Zai iya zuwa a zuciya cewa ana iya goyon bayan wannan muhawara da maganar da ke kimanta diyyar kashe rai a raƙuma 100 ko shanu 200. An ruwaito wannan daga 'Umar, kuma an danganta shi ga Annabi (ﷺ).86 Wannan yana nuna cewa raƙumi ɗaya yayi daidai da shanu biyu. Idan nisabin raƙuma biyar ne, to na shanu dole ne ya zama goma, kuma idan ga kowane raƙumi biyar zakkar da ya wajaba ita ce tunkiya ɗaya, to ya kamata a sami tunkiya ɗaya da ya wajaba ga kowane shanu goma.
cows."85 This means that nisab of cows is ten as compared to five in the previously mentioned opinion. No evidence of support is given by Ibn Abi Shaibah. It may come to mind that this argument can be supported by the saying that estimates the compensation for the loss of life at 100 camels or 200 cows. This is reported as said by 'Umar, as well as linked to the Prophet (p).86 This implies that one camel equals two cows. If nisab for camels is five, that of cows must be ten, and if for each five camels the amount of zakah due is one sheep, there should be one sheep due for each ten cows.
Nazari da auna
Analysis and weighing
بعد أن ذكرنا جميع هذه الآراء،٨٧ يبدو لي أن رأي جمهور العلماء في مقدار الزكاة على كل ثلاثين وأربعين من البقر هو الأرجح، استنادًا إلى قول معاذ وعمرو بن حزم. ومن الجدير بالملاحظة أن هذين القولين لا يبينان شيئًا عما دون الثلاثين من البقر، لا بالنفي ولا بالإثبات، وإنما يحددان مقدار الزكاة لا نصابها، إلا بطريق المفهوم المخالف. ومن الطريف أن قول ابن حزم يمضي فيقول: "وفي كل أربعين دينارًا (من الذهب) دينار واحد". ويتفق جمهور الفقهاء على أن نصاب الذهب عشرون دينارًا لا أربعون، وهذا يدل على أن هذا القول إنما قُصد به بيان مقدار الزكاة لا بيان نصابها بالضرورة، إذ إن مقدار الزكاة في الذهب ربع العشر، أي واحد من أربعين.
After listing all these opinions,87 it seems to ms the view of the majority about the rate on each 30 and 40 cows is the one that carries more weight, on the basis of the saying of Mu'adh and Amr bin Hazm. However, it is notable that these two sayings do not give information about what is below 30 cows, whether negative or positive, but only determine the rate of zakah rather than its nisab, except by contrast. Interestingly enough, the saying of Ibn Hazm goes on to state, "And on each 40 dinars (of gold) there is due one dinar". The majority of jurists agree that nisab on gold is 20 dinar and not 40, which indicates that this saying was given to determine the rate of zakah and not necessarily its nisab, since the rate on gold is two-and-half percent or one-fortieth.
Ana iya haɗa wannan ra'ayi da na Ibn al-Musayyib, al-Zuhri da ƙungiyar mabiyansu waɗanda suka sanya nisabin shanu a biyar, musamman ma saboda an sanya shi a biyar a cikin wata sigar wasiƙar 'Umar game da zakka, wacce ta zo daga Jabir bin 'Abdullahi, wani Sahabi, kuma wasu lokuta ana danganta ta ga wasiƙar Annabi ﷺ. Abu 'Ubaid ya yi sharhi cewa mutane ba su san wannan ra'ayi ba, amma an riga an nuna a baya cewa lallai an san shi ga adadi na Sahabbai da Tabi'ai. Bugu da ƙari, za a iya cewa kwatancen shanu da raƙuma kwatanci ne mai ƙarfi, kuma ƙin Ibn Hazm za a iya yin watsi da shi, domin yana dogara ne da ra'ayinsa na kansa cewa duk qiyasi ba shi da inganci. Yawancin malamai suna tare kan ƙa'idar cewa qiyasi daidai hanya ce ta fitar da hukunce-hukunce a cikin Shari'a.
It is possible to combine this opinion with that of Ibn al Musayyib, al Zuhri and their group of followers in putting nisab on cows at five, especially since it is put at five in a version of 'Umar's letter on zakah, as a report from Jabir bin 'Abd Allah, a Companion, and is sometimes attributed to the letter of the Prophet (p). Abu 'Ubaid comments that this opinion was not known by people, but it was shown earlier that it was in fact known to a number of Companions and Followers. Additionally, one can argue that the analogy of cows and camels is a strong one and the objection of Ibn Hazm can be disregarded as based on his personal view that all analogy is invalid. The majority of scholars are in accord on the principle that the correct analogy is a source of deduction in Shari'ah.
SASHE NA HUƊU: ZAKKAR AWAKI
SECTION FOUR ZAKAH ON SHEEP
Zakar tumaki wajibi ne saboda Sunna da Ijma'i. A cikin Sunna, Anas ya ruwaito a cikin wasiƙar umarni ta Abu Bakar da aka ambata a baya cewa: "Game da sadaka a kan tumaki, wanda ake kiwonsu a filin kiwo kyauta, daga kowace arba'in akwai tumaki ɗaya da ake bayarwa, har zuwa dari da ashirin."
Zakah on sheep is obligating by virtue of Sunnah and Ijma'. In Sunnah, Anas narrates in the letter of instruction of Abu Bakr mentioned earlier that "As for sadaqah on sheep, naturally cost-free pastured, out of each 40 there is one sheep due, up to 120.
Idan adadin ya karu, to ana bin mutum tumaki biyu har zuwa 200, kuma idan adadin ya karu da guda daya har zuwa 300, ana bin tumaki uku. Idan ya wuce 300, sai a karɓi tumaki ɗaya a kowace ƙarin ɗari ɗaya. Idan tumakin da ake kiwo a filin kyauta, ba tare da an biya kuɗi ba, sun gaza 40, ko da da guda ɗaya ne kawai, to babu sadaka ta wajibi a kansu sai dai idan mai su ya so ya bayar da ita da yardar kansa. Kuma a zakka ba a karɓar tsoho, ko wanda ya lalace, ko rago, sai dai idan masu su sun bayar da su da yardar kansu. Irin wannan magana tana zuwa a hadisin Ibn 'Umar da kuma wasu hadisai da dama.
If the number increased, then two sheep are due up to 200, and if the number increases by one up to 300, there are three sheep due. If it is above 300,90 then one sheep is taken for each additional 100. If naturally, cost-free pastured sheep are less than 40, even by only one, there is no obligatory sadaqah on it unless the owner wishes to volunteer, As zakah one should not accept the old, the damaged, or the ram except when volunteered by the owners." Similar statements appear in the saying from Ibn 'Umar and in several others.
Malaman fiqhu sun amince baki ɗaya cewa zakah tana wajaba akan tumaki. Haka kuma akwai matsaya ɗaya cewa kalmar "ghanam" ta haɗa da tumaki da awaki, ta yadda ake haɗa su tare a matsayin abu ɗaya.91
Jurists unanimously agree that zakah is obligatory on sheep. There is also unanimous opinion that the word "ghanam" includes both sheep and goats in such a way that they are combined together as one item.91
Bisa ga wannan magana, ana iya zana teburi kamar haka:
According to this saying the following table can be drawn:
Za mu tattauna a babi na 6 bayanin irin dabbar da ya kamata a bayar da ita a matsayin zakka dangane da girmanta, shekarunta da jinsinta.
We will discuss in section 6 the description of what animal should be taken as zakah as for its size, age and sex.
Tattaunawa game da adadin zakkar tumaki
Discussion of the rate on sheep
Abin lura a nan shi ne cewa Shari'ah ta rage yawan zakkar tumaki yayin da adadinsu ke ƙaruwa. Daga jadawalin da ya gabata an lura cewa idan adadin ya haura 120, yawan zakkar yana tsayawa a kashi ɗaya cikin ɗari, sabanin kashi biyu da rabi cikin ɗari da ake biya a kan kayan kasuwanci, kuɗi da sauran dukiya. To menene dalilin wannan raguwa? Wasu masana binciken zamani suna ƙoƙarin bayyana wannan raguwa da hujjar cewa Shari'ah na nufin ƙarfafa kiwon dabbobi ta wannan rage, tun da yawan zakka a kan 40
It is notable that Shari'ah reduced the rate on sheep as their number increases. From the previous schedule it is observed that as the number grows above 120 the rate stabilizes at one percent in contrast with the usual two-and-half percent on business assets, money and other assests. What is the rationale for this reduction? Some contemporary researchers92 attempt to explain this reduction with the argument that Shari'ah intends to encourage animal breeding by this reduction, since the rate on 40
Rakumi ne da shanu:
Tunkiya: kashi biyu da rabi cikin ɗari ne, kuma yana komawa baya a dabbobi 200, yana zama kashi ɗaya cikin ɗari kawai. Amma mutum yana mamaki, idan wannan bayani daidai ne, don me ba a yi irin wannan a zakkar sauran nau'in dabbobi ba? Adadin zakka na raƙumi da na shanu duka yana tsayawa a kusan kashi biyu da rabi cikin ɗari idan adadin ya yi yawa, wanda ya dace da ƙa'idar zakka gabaɗaya. Idan wannan fassarar da aka ambata daidai ce, ya kamata ya shafi sauran dabbobi ma.
sheep is two-and-half percent and it regresses at 200, going clean to one percent. But one wonders, if this explanation is correct, why the same is not applied on zakah on other kinds of livestock. The rate on both camel and cows stabilizes around two-and half percent on big numbers, which is consistent with the general rate of zakah. If the above-mentioned interpretation is correct, it should apply to other animals as well.
Ina ganina — Allah ne ya fi sani — shi ne cewa idan adadin tumaki ya karu, jimillar dukiyar tumaki za ta kunshi yawan 'yan raguna, domin yawancin tumaki suna haihuwa fiye da sau daya a shekara. Wadannan 'yan raguna ana kidaya su cikin adadin tumaki, amma ba a karbarsu a matsayin biyan zakkah, kamar yadda za a nuna a sassan nan guda biyu da ke biye. Da alama a gare ni adalci yana bukatar a rage wani adadi a yawan kudin zakkar saboda wannan dalili. Idan aka ajiye yawan kudin zakkar a daya cikin kowanne 40 alhali garken yana dauke da 'yan raguna da yawa, yawan zakkar gaskiya zai zama mafi girma sosai. Amma game da na farko 40, yawan zakkar kashi biyu da rabi ne, domin ana tsammanin ba za a kidaya 'yan raguna cikin na farko 40 ba, kamar yadda za a bayyana a Sashe na biyar.
The way I see it --God knows best-- is that once the number of sheep grows, the total assests of sheep shall contain many baby lambs because most sheep give birth more than once a year, These babies are counted in the number of sheep but not accepted as payment of zakah, as shall be shown in the following two sections. It seems to me that the justice requires certain reduction in the rate for this reason. If the rate is kept at one out of each 40 while the herd contains many babies, the actual rate becomes much higher. As for the first 40, the rate is two-and-half percent because it is expected that babies would not be counted in the first 40, as will be explained in Section five.
Ahmad, Abu Daud, da al-Nasa'i sun ruwaito daga Suaid Bin Ghaflah cewa "mai karbar zakkar Manzon Allah (ﷺ) ya zo gare mu. Muka zauna kusa da shi, sai na ji yana cewa: 'A cikin umarnina an yi farin ciki da cewa kada in karɓi (zakka) daga dabbobin da ke shayarwa'.94 Wannan yana nuna cewa ƙananan dabbobi ba su da zakka, kuma wannan ra'ayin wata ƙungiya ce ta manyan malamai. Sai dai sarkar wannan magana ta kasance abar muhawara.
A ɗaya ɓangaren kuwa, Malik a cikin al-Muwatta ya ruwaito cewa 'Umar ya faɗa wa mai karbar zakkarsa, Sufyan bin 'Abd Allah al-Thaqafi, cewa: "Ka ƙidaya ƙananan dabbobin da ke cikinsu, har ma waɗanda makiyayi ke ɗauke da su a hannunsa, amma kada ka karɓe su a matsayin biyan zakka."95 Al-Shafi'i da Abu Ubaid ma sun ruwaito wannan.96 Wannan ruwayar ta 'Umar tana saɓa wa ruwayar da ta gabata, kuma tana nuna cewa ana ƙidaya ƙananan dabbobi a cikin nisab, saboda haka suna da zakka. Wannan shi ne abin da wata ƙungiya ta masana fiƙihu suka karɓa, har ya kai ga cewa idan dukkan dabbobin da ake biyan zakka a cikinsu ƙananan ne, to ɗaya daga cikinsu za a iya karɓa a matsayin biyan zakka.97 Sai dai wasu sun ce ya kamata a nemi mai dabbobin ya sayo babbar dabba daga waje domin cika biyan zakkar.98
Ahmad, Abu Daud, and al Nasa'i report from Suaid Bin Ghaflah that "the zakah commissioner of the Messenger of god (p), came to us. We sat close to him and I heard him saying 'In my instructions it is pleased that I should not take from nursing animals'.94 This indicates that baby livestock are not zakatable, and this is the opinion of a group of leading scholars. But the chain of this saying is contested. On the other hand, Malik in al Muwatta reports that 'Umar told his commissioner, Sufian bin 'Abd Allah al Thaqafi, to "Count the babies in them, even those carried by the shephered in his hands, but do not accept them in payment."95 This is also reported by al Shafi'i and 'Abu Ubaid.96 This report of 'Umar contradicts the previous report and indicates that baby animals are counted in nisab and consequently zakatable. This is what a group of jurists adopt, to the extent that if all the zakatable animals were babies, one of them would be acceptable as payment,"97 though others say the owner should be asked to buy an older animal from outside to fulfil the payment of the zakah.98
Some scholars try to reconcile the report of ʿUmar with the saying of Suʾaid by not obligating zakah on young animals when they make up the entire zakatable herd, saying that this is where the saying of Suʾaid applies, while young animals are counted when they are with their mothers. However, some jurists hold that young animals are counted in the total number of the zakatable herd only if older animals make up the nisab required for zakatability. This is the view of Abu Hanifah, al-Shafiʿi, Ibn Hazm and others.
SASHE NA SHIDA: SHARUDDAN DABBOBIN DA AKE BAYARWA A MATSAYIN ZAKKA
SECTION SIX CONDITIONS OF ANIMALS GIVEN AS ZAKAH
Ana buƙatar wasu sharuɗɗa ga dabbobin da za a iya biya a matsayin zakka, waɗanda sun haɗa da:
A few conditions are required of the animals that can be paid as zakah, which include:
1. Babu lahani da lalacewa. Dabbar ya kamata ta kasance babu cuta, babu karyewar kashi, babu tsufa, kuma babu lahani ko ɓarna da aka haife ta da su ko wadanda suka faru da ita ba zato ba tsammani. Allah Ta'ala yana cewa: {kada ku nufi bayarwa da abin da ba shi da kyau, don ku ciyar daga cikinsa}[100], kuma Manzon Allah ﷺ ya ce: "Kada a bayar da dabba tsoho ko mai lahani, kuma mai karɓar zakka kada ya karɓi rago sai dai idan mai biya yana son ya bayar da shi da son ransa." Wannan wani ɓangare ne na hadisin da Anas ya ruwaito. Karɓar dabbobin da suka lalace a matsayin zakka ba adalci ba ne ga talakawa da sauran waɗanda suka cancanta; nuna son kai ne ga mai dabbar, kuma hakan bai dace ba.
1. Free of defects and damage. The animal should be free of illness, bone fracture, old age, or birth and accidental defects or damages. The Qur'an says "and do not aim at getting anything which is bad, in order that out of it ye may spend "100 and the Prophet (p) states "and one should not give an old or defective animal, nor should a collector accept a ram unless the payer wishes to volunteer it". This is part of the saying from Anas. Accepting damaged animals as zakah payment is not fair to the poor and other deserving recipients; it is a bias in favor of the owner, which is improper.
Dangane da ma'anar lahani ko ɓarna, galibin malamai suna ganin cewa ita ce ma'anar da ake amfani da ita a yarjejeniyar sayarwa, duk da cewa wasu suna cewa duk abin da ba a karɓa a matsayin hadaya ba, to ba a karɓarsa a matsayin zakka ba.l0l Ya kamata a ambaci wani al'amari na musamman inda dabbar da ke da lahani ko ɓarna ake karɓarta a matsayin zakka, wato idan dukkan dabbobin da ake biyan zakka a kansu suna da lahani ɗaya ko ɓarna ɗaya, kamar wata cuta ta gama-gari. Wannan saboda hukuncin zakka yana buƙatar biya daga abin da mai dukiya ya mallaka, ba tare da tilasta masa sayen kyakkyawar dabba daga waje ba domin biyan zakka kawai.l02
As for the definition of defect or damages, the majority are of the view that it is the same definition used in sales contracts, though some say that anything not accepted for sacrifice is not accepted as zakah.l0l One should mentions unique case where a defected or damaged animal is accepted as zakah, which is if all the animals being zakated have the same defect or damage, such as a common disease. This is because the ordinance of zakah asks payment from what the zakatable person owns without forcing him or her to purchase from outside a good animal only for the payment of zakah.l02
Zakat a kan Dabbobi 101
4. Matsakaici: Mai karɓar zakka bai kamata ya ɗauki mafi kyau ko mafi muni a inganci ba, sai dai matsakaicin dabbobin da ake bin mutum. Ibn 'Abbas ya ruwaito cewa Annabi ﷺ ya ce wa Mu'azu: "Ka guji mafi kyawon dukiyar mutane, ka kuma ji tsoron addu'ar wanda aka zalunta, domin babu wani shamaki tsakaninta da Allah." Ibn Abi Shaibah ya ruwaito cewa Annabi ﷺ ya ga cikin raƙuman da aka karɓa a matsayin sadaka wata kyakkyawar rakumar mace. Ya yi fushi da mai karɓar zakkar, ya ce: "Mene ne wannan?" Mai karɓar ya amsa: "Na musanya ta da raƙuma biyu marasa inganci." Sai Annabi ﷺ ya ce: "To, babu laifi."115
4. The average The zakah collector should not take the best or the worst in quality, but the average of the animals owed. Ibn 'Abbas narrates that the Prophet (p) said to Mu'adh, "Avoid the best of people's wealth, and be fearful of the prayer of the oppressed, for there is no curtain between it and God." Ibn Abi Shaibah reports that the Prophet (p) saw among the camels collected as sadaqah, an excellent she-camel. He was furious at the collector and said, "What is this?" The collector answered "I exchanged it for two lesser quality camels". The Prophet said, "Then it is all right."115
Wannan ya faru ne saboda zakka tana bisa adalci ga ɓangarorin biyu, masu biyan zakka da masu karɓarta, kuma ɗaukar mafi kyau ko mafi muni yana nufin fifita ɗaya daga cikinsu. Duk da haka, a bayyane yake cewa ana iya ɗaukar mafi kyau ko mafi muni bisa ƙimar dabbobi, bisa zaɓin mai dabbobin.
Abu Daud ya ruwaito, ta hanyar sarkar isnadinsa, daga Annabi (ﷺ): "Akwai abubuwa uku, duk wanda ya cika su zai ɗanɗana zaƙin imani: bautawa Allah shi kaɗai, sanin cewa babu abin bautawa sai Allah, bayar da zakka daga dukiyarka da zuciyarka cikin farin ciki a kowace shekara... kuma kada ka bayar da tsoho, ko mara lafiya, ko ɗan jariri, ko dabba mai lahani wadda madararta ƙarama ce, sai dai ka bayar daga matsakaicin dukiyarka. Allah ba ya tambayarka ka bayar da mafi kyau daga cikinta, kuma ba ya umurtarka ka bayar da mafi muni daga cikinta."
A matsayin zakka, mai karɓa ba zai ɗauki dabbar da take shayar da jarirai ba, ko dabbobi masu ciki, ko raguna maza daga cikin tumaki, ko dabbar da aka ware don samar da nama ga iyalin mai biyan zakka.
Malik ya ruwaito a cikin al-Muwaɗɗa daga ʿAisha cewa ʿUmar ɗan al-Khaɗɗab ya wuce da tumakin da aka karɓa a matsayin sadaqah, sai ya ga wata mai manyan nonuwa, ya tambaya, "Mene ne wannan tunkiyar?" Aka amsa masa, "Ɗaya daga cikin waɗanda aka karɓa a matsayin sadaqah." Sai ya ce, "Masu ita ba su ba ta da yardar rai ba, don haka kada ku tilasta mutane su juya baya, kuma kada ku ɗauki mafi kyau daga dukiyar Musulmai."118
This is essentially because zakah is based on fairness to the two parties, payers and recipients, and taking the best or the worst means favoring one of them. However, it is obvious that the worst or the best can be taken on the basis of value at the option of the livestock owner. Abu Daud reports, through his own chain, from the Prophet (p) "There are three things, which whoever fulfills them will taste the sweetness of faith: to worship God alone, realizing that there is no deity but God, to give zakah on your wealth with your soul pleased at paying it year after year... and to give not the old, or the ill or the baby, or the defective animal that give little milk, but to give from the average of your wealth. God does not ask you to give the best of it, nor does He ordain you to give the worst of it."116 As zakah payment, the collector must not take the animal that nurses babies, nor pregnant animals, nor the ram out of sheep, nor the animal that is meant to provide meat for the household of the zakah payer.117 Malik reports in al Muwatta from 'Aishah that 'Umar bin al Khattab passed by the sheep taken as sadaqah, and saw one with big udders and asked, "What is this sheep? "He was answered, "One taken as sadaqah." He replied, "Its owners did not give it pleasantly, so do not force people to turn back, and do not take the best of the wealth of Muslims."118
BASHI NA BAKWAI: TASIRIN HADA DA SHIGA CIKIN ZAKKAR DABBOBI
SECTION SEVEN THE EFFECT OF MIXING AND PARTNERSHIP ON ZAKAH ON LIVESTOCK
Yana da yawa ga masu dabbobi su haɗa shanunsu tare domin rage kuɗin kulawa. Shin ya kamata a ɗauki dukkan dabbobin da aka haɗa a matsayin ɗaya wajen tantance nisabi da adadin zakka, ko kuwa a yi la'akari da kowane mai dabbobi shi kaɗai?
It is common for livestock owners, to put together their cattles in order to save on overhead expenses. Should all gathered livestock be treated as one unit in determining the nisab and rate of zakah? or should they be considered for each owner alone?
Don a magance wannan tambaya, ya kamata a lura cewa akwai manyan nau'o'i biyu na kiwon dabbobi tare. Na farko shi ne a ajiye mallakar kowane mutum daban, a kuma raba wasu kudade, na biyu kuma shi ne lokacin da dabbobin suke mallakar dukkan abokan hulda tare. A nau'i na biyu, hannun jarin kowane mai shi ba a ƙayyade shi da adadi ba, sai dai a matsayin kaso na jimlar, alhali a nau'i na farko kuwa ana bambance dabbobin kowane mutum. Wadannan nau'o'i biyu na saka hannun jari tare ba lallai ne su yi tasiri iri ɗaya a kan wajabcin zakka ba.
To deal with this question one should note that there are two leading forms of collective breeding. One involves keeping the ownership separate and sharing in certain expenses, and the other is when the cattle is owned commonly among the partners. In the latter form, the share of each owner is not determined in number but only as a proportion of the total, whereas in the former each person's own animals are distinguished. These two forms of investing together need not have the same effect on zakatability.
Ibn Rushd a cikin Bidayat al-Mujtahid, ya taƙaita ra'ayoyin malaman fiqhu bisa ga abubuwan da ke biye:
Ibn Rushd in Bidayat al Mujtahid, summarizes the views of jurists according to the following:
Yawancin malamai na fiqhu suna ganin cewa hada dabbobi yana shafar wajibcin zakka, sai dai Abu Hanifah da almajiransa, waɗanda suke ganin cewa hada dabbobi ba shi da tasiri a kan nisab ko kuma adadin zakkar da ake biya.
Malik, al-Shafi'i da mafi yawan malaman fiqhu sun yarda cewa rukunin masu kiwo da suke hada shanunsu tare ana ɗaukarsu kamar mai mallaka ɗaya. Duk da haka, waɗannan malamai sun sha bamban a wurare biyu: wajen ƙayyade nisab da kuma ma'anar hada dabbobin yadda zai zama mai tasiri.
Most jurists view mixing animals as affecting the zakatability except for Abu Hanifah and his disciples, who believe that mixing together of animals does not have any effect on nisab or on the applicable rate. Malik, al Shafi'i, and most jurists agree that the group of breeders who mix their cattles together are treated as if they were one owner. Those jurists however differ in two areas: the determination of nisab and the definition of effective mixing together.
BABI NA TAKWAS: ZAKKA A KAN DOKIN HAWA
SECTION EIGHT ZAKAH ON HORSES
Dawakai da ake amfani da su wajen sufuri na kai da kuma yaƙi ba su da zakka.
Horses used for personal transportation and fighting are exempt from zakah.
Muslimai sun yarda baki ɗaya cewa dawakan da aka mallaka domin hawa na kansu, ɗaukar kayan kansu, da yaƙi saboda Allah – wato ana barin su daga zakka, ko an bar su suna kiwo a fili ko an ciyar da su a gidajen kiwo – domin suna don amfanin kansu da na iyali, ba dukiya mai ƙaruwa da ta zarce buƙatun mutum ba.126 A gefe guda kuma, dukkan Muslimai banda ƙungiyar Zahiriyya sun yarda cewa dawakan da ake amfani da su a matsayin kayan kasuwanci na masu cinikin dawaki, suna da wajibcin zakka, ko an bar su suna kiwo a fili ko an ciyar da su da hannu, saboda dawakan da aka tanada domin kasuwanci kaya ne na ciniki, kamar sauran kadarorin kasuwanci.127 Haka kuma an yarda cewa dawakan da masu su ke ciyarwa mafi yawan shekara, waɗanda ba a mallake su domin ɗaya daga cikin dalilan da aka ambata a baya ba, ba su da wajibcin zakka, domin kiwo a fili kyauta sharaɗi ne na wajibcin zakka ga dabbobi, a cewar mafi yawan malamai.128
It is agreed upon among Muslims that horses owned for the purpose of personal riding, carrying personal loads, and fighting for the sake of God are exempt whether they are naturally pastured or fed in ranches, because they are for personal and household use and are not growing assets in excess of personal needs.126 On the other hand, all Muslims except Zahirites have agreed that horses used as business inventory owned by horses' merchants, are zakatable whether they are naturally pastured or manually fed on the grounds that horses designed for business inventory are commodities, like other business asset.127 It is also agreed upon that horses that are fed by owners most of the year, which are not owned for any of the previously mentioned purposes, are exempt from zakah, because natural free pasturing is a condition for zakatability of animals, according to the majority of scholars.128
Zakatability na dawakan da ake kiwo a filin kiwo na halitta waɗanda aka ware don kiwo
Zakatability of naturally pastured horses designated for breeding
Akwai ra'ayoyi biyu game da wajabcin zakka a kan dawakan kiwo da ake barinsu su yi kiwo a fili ba tare da kashe kudi ba, wadanda aka tanadar domin hayayyafa da kiwo. Abu Hanifah ya ce ana karbar zakka a kansu, matukar ba dukkan dawakan da mutum ya mallaka ba ne maza, domin a wannan hali ba za su iya hayayyafa ba.129 Yawancin masana fiqhu sun dauki wadannan dawakai a matsayin wadanda ba su da zakka, kuma Ibn al Mundhir ya ruwaito wannan daga 'Ali, Ibn 'Amr al Sha'bi, 'Ata, al Husain al Abdi, 'Umar bin 'Abd al Aziz, al Thawri, Abu Yusuf, Muhammad (almajiran Abu Hanifah guda biyu), Abu Thawr, Abu Khaithamah, da Abu Bakr bin Shaibah. Wasu kuma sun danganta wannan ra'ayi ga 'Umar, Malik, al Awza'i, al Laith da Daud.130
There are two opinions on the zakatability of naturally cost-free pastured horses that are designated for breeding and growth. Abu Hanifah believe they are zakatable, provided that not all horses owned are males since in this case they cannot breed.129 The majority of jurists consider these horses exempt from zakah, and this is narrated by Ibn al Mundhir from 'Ali, Ibn 'Amr al Sha'bi, 'Ata, al Husain al Abdi, 'Uamar bin 'Abd al Aziz, al Thawri, Abu Yusuf, Muhammad (the two disciples of Abu Hanifah) Abu Thawr, Abu Khaithamah, and Abu Bakr bin Shaibah. Others attribute this opinion to 'Umar, Malik, al Awza'i, al Laith and Daud.130
Shaidun jumhur (mafi yawan malamai) akan rashin wajabcin zakka a kan dawakai
Evidence of the majority for the non-zakatability of horses
1. An rawaito daga Abu Hurairah a cikin littattafai guda biyu masu inganci da wasu littattafai cewa Annabi ﷺ ya ce: "Babu sadaka da ta wajaba a kan Musulmi a kan bayinsa da dawakansa mata."131 Wannan keɓewa ya haɗa da dukkan dawakai, ko an kiwo su a daji ko ba a kiwo ba, mata ne ko maza, saboda yana cikin ma'ana gabaɗaya.
1. It is reported in the two correct books and in others from Abu Hurairah that the Prophet (p) said " There is no sadaqah obligated on Muslims on their slaves and mares."131 This exemption includes all horses, naturally pastured or not, female or male because it is general.
2. Hadisin da Ahmad, Abu Daud, da al-Tirmidhi suka ruwaito daga Ali, daga Annabi ﷺ
2. The report of Ahmad, Abu Daud, and al Tirmidhi from Ali from the Prophet (p)
"Na yafe muku sadaqar dawakai da bayi. Ku biya sadaqar azurfa, dirhami ɗaya a kowane 40."132
"I waived for you sadaqah on horses and slaves. Pay sadaqah on silver money, one dirham for each 40."132
3. Ayyukan Annabi (s.a.w.) ba su haɗa da karɓar zakka a kan dawakai ba, duk da cewa ana karɓarta a kan raƙuma, shanu da tumaki. Manzon Allah ne ya yi bayanin farillar da aka ambata a cikin Alƙur'ani, kuma maganarsa da aikinsa sun nuna cewa dawakai ba su da zakka.
3. The actions of the Prophet (p) did not include collecting zakah on horses, even though it was collected on camels, cows and sheep. The Messenger is the one who gives the details of the obligation outlined in the Qur'an, and his word and deed indicate that horses are not zakatable.
4. Har ila yau, suna jayayya cewa dabbobin da ake biyan zakka a kansu sun bambanta sosai da dawakai, kuma ba za a iya sanya dawakai su zama abin biyan zakka ta hanyar kwatance ba, saboda gagarumin bambanci a amfani da kuma manufar mallakar irin waɗannan dabbobi. Ana samun dawakai ne don amfani wajen yaƙi, wajen kafa wannan addini, da kuma kare kai daga abokan gaba, don haka ya kamata a ƙarfafa mutane su samo su kuma su riƙe su don irin waɗannan dalilai. Allah ya ce: {Ku shirya musu duk abin da za ku iya na ƙarfi, da dawakai na yaƙi}.133 Dawakan yaƙi kayan yaƙi ne, kamar makamai da sauran kayan aikin yaƙi, ba a biyan zakka a kansu matuƙar ba a amfani da su a matsayin kayan ciniki ba.134
4. They also argue that livestock that are zakatable are obviously very different from horses and that horses cannot be made zakatable by analogy because of the basic differences in use and in the purpose of owning these different kinds of animals. Horses are obtained for use in fighting, in establishing this religion, and in defense against enemies, so people should be encouraged to obtain them and keep them for such purposes. God says "Against them make ready your strength to the utmost of your power, including seeds of war.133 Horses of war are fighting equipment, like weapons and like other fighting tools are not zakatable as long as they are not used as a commodity for trade.134
Ra'yin Abu Hanifah da hujjojinsa
Abu Hanifah's opinion and its supporting evidence
Abu Hanifah, wanda ya yi imani cewa dawakan da ake kiwo a filaye na halitta suna da zakka, ya kawo hujjoji kamar haka:
Abu Hanifah, who believes that naturally pastured horses are zakatable, provides the following arguments:
Da farko, al-Bukhari ya ruwaito a cikin littafinsa mai inganci daga Abu Hurairah cewa Annabi (ﷺ) ya ce: "Dawakai ga mutum ladani ne, ga wani kuma abin rayuwa ne, ga wani kuma zunubi ne. Wanda dawakai suke masa ladani, shi ne wanda ya mallaki doki don yaƙi saboda Allah, don ya hau shi a yaƙi ko ya ba wani ya hau shi a yaƙi. Shi ya sa suke masa ladani. Ga wanda ya ajiye dawakai domin hawa a kan sufuri, don kada ya buƙaci wasu, kuma bai manta da haƙƙin Allah a kan dawakan ba, ko haƙƙin mutane na a ba su hawa a bayansu, to suna masa abin rayuwa. Kuma ga wanda ya ajiye dawakai don alfahari da kuma don yaƙar mutanen Musulunci, to suna masa zunubi."135 Wannan magana tana nuna cewa akwai haƙƙin Allah a kan dawakai, da zakka, da kuma ba da hawa a bayansu.136 Sauran malaman shari'a kuwa suna cewa abin da ake nufi da haƙƙin da ke kan dawakai shi ne amfani da dawakan a yaƙi.137
Firstly, al Bukhari reports in his correct collection from Abu Hurairah that the Prophet (p) said "Steeds are for a person a source of reward, for another they are a source of sustenance, and for yet another they are a source of sin. He for whom they are a source of reward is the man who owns horses for the purpose of fighting for the sake of God, to ride it in battle or to give it to someone else to ride in battle. That is why they are a source of reward. For one who keeps horses for personal transportation so he does not need others, and does not forget God's right on the horses or the right of people to be given lifts on their backs, they are source of sustenance. And for the person who keeps steeds as a matter of pride and to fight against the people of Islam, they are a source of sin."135 This saying indicates that there is a right of God on horses, zakah and giving lifts on their backs.136 Other jurists argue that what is meant by the right on horses is the use of horses in fighting.137
Secondly, it is reported from Jabir from the Prophet (ﷺ), "On each naturally pastured mare there is due one diner or ten dirhams." It is reported by al-Daraqutni and al-Baihaqi, and they grade it weak. For this reason, the majority of jurists argue that it cannot stand against the correct saying: there is no zakah on the slaves and mares of Muslims.
Thirdly, by analogy to camels, both are growing and useful animals, and in both the condition for zakatability, natural cost-free pasturing, is fulfilled. The claimed differences between horses and other livestock are no more than those among the other kinds of livestock, since each animal has its unique characteristics. There are many differences between camels and sheep, yet both are zakatable. Abu Hanifah holds to this argument on the basis that the reason for the obligation of zakah is a matter that can be rationalized and not a matter of worship only. This reason is growth or growth potential, and once growth exists in another asset, zakatability must be extended to it.
Nisabi da ƙimar zakkah a kan dawakai
Nisab and rates of zakah on horses
Abu Hanifah ba ya ƙayyade nisab ga dawakai. Marubucin al-Durr al-Mukhtar ya rubuta: "Ana sane sosai cewa Abu Hanifah ba ya ƙayyade nisab ga dawakai; ba mu da wata riwaya daga gare shi a kan hakan."146 Ibn 'Abidin a cikin sharhinsa ya ambato al-Qahastani yana cewa: "Wasu sun nuna nisab shi ne uku, wasu kuma sun nuna shi ne biyar."147 Ga alama ƙiyasin biyar shi ne mafi inganci saboda kamanninsa da na raƙuma. Lamba biyar kuma ana amfani da ita sosai a cikin nisab: nisab na raƙuma biyar ne, na azurfa biyar uqiyyah [wanda yake daidai da dirhami 200], da kuma wasq 5 na hatsi.
Abu Hanifah does not determine a nisab for horses. The author of al Durr al Mukhtar writes "It is best known that Abu Hanifah does not estimate nisab for horses; we have no report from him about that."146 Ibn 'Abidin in his commentary quotes al Qahastani as saying "Some indicate nisab at three and others indicate it at five."147 It seems that the estimation of five is mare correct because of its similarity to that of camels. The number five is often used in nisab . nisab is five camels, five 'uqiyyah of silver [equals 200 dirhams] and 5 wasq of grain.
Ibn Abidin ya bayyana wannan hukunci daga Abu Hanifah cewa: Masu dawakan Larabawa ana ba su zabi na biyan dinari guda a kan kowane doki, ko kuma su kimanta dawakansu su biya kashi biyar (5%).
The rate is explained by Ibn Abidin from Abu Hanifah: Owners of Arabian horses are given the choice of paying one dinar on each or evaluating their horses and paying 5
Dirhami guda biyu da rabi kan kowane dirhami 200 na kimar dukiya, shi ne farashin zakka. Dangane da dawakan da ba na Larabawa ba, kimarsu kawai ake la'akari da ita.148
dirhams for each 200 dirhams of value - the rate is just two-and-half. For non-arabian horses, only the value is considered.148
I'm ready to translate. Please send the English text you'd like rendered into Hausa.
Analysis
Bayan an tattauna hujjojin guda biyu, a gare ni ya bayyana cewa Manzon Allah (ﷺ) bai karyata wajibcin zakka a kan dawakai ta hanya bayyananna ba, haka kuma bai wajabta ta ta hanya bayyananna ba. Maganar Abu Hurairah, "Babu sadaqa a kan bawan Musulmi da dokinsa," ba ta shafi kome ba sai dokin da ake amfani da shi wajen hawa da kuma wanda ake hawa a yaki. Wannan bayani yana samun goyon baya daga fassarar Zaid bin Thabit da Ibn 'Abbas, wadanda aka ruwaito daga gare shi daidai. Kalmomin nan "bawansa da dokinsa" a cikin maganar suna nuna wannan ma'ana. Haka kuma, malaman shari'a sun yi ijma'i, sai dai Zahiriyyah, cewa zakka wajibi ce a kan dawakai da bayi idan suna cikin kayan kasuwanci. Abu Hurairah yana da kaunar tsayawa a kan zahirin nassoshi, kuma an san shi a cikin Sahabbai da kaifin hankali wajen tuna abin da ya ji, amma ba shi da suna wajen nazari da yin bayani dalla-dalla kamar Zaid da Ibn 'Abbas. Maganar 'Ali, "Na yafe muku sadaqar dawakai da bayi," al-Daraqutni ya ruwaito ta a matsayin ingantacciya idan ta tsaya a kan 'Ali, kuma ba a danganta ta da Manzon Allah ba. Sananne ne cewa al-Daraqutni kwararre ne a irin wadannan al'amura. Sai dai kalmomin "na yafe muku" suna nuna cewa wadannan dukiyoyi a ka'ida ana iya karbar zakka a kansu, amma Manzon Allah (ﷺ) ya yafe zakkarsu saboda wani dalili. Wannan dalili na iya kasancewa bukatar gaggawa ta dawakan yaki, ko kuma cewa dawakai ba su kasance babban nau'in dukiya a Larabawa ba.
After discussing the two arguments, it seems to me that the Messenger (p) did not negate the existence of zakah on horses in a clear way, but neither did he obligate it clearly. The saying from Abu Hurairah, "There is no sadaqah on a Muslim's slave and mare" does not touch on anything other than the horse used for personal transportation and as a mount for war. This explanation is supported by the interpretation from Zaid bin Thabit and 'Abbas, correctly reported to him. The very words "His slave and his mare" in the saying seem to indicate this meaning. Also, that it is unanimous by Ijma' among jurists -- except Zahirites-- that zakah is obligatory on horses and slaves when they are part of business inventory. Abu Hurairah was inclined to hold to the letters of texts, and was known among the Companions for his precise memory, and did not have a reputation of analyzing and elaborating like Zaid and Ibn 'Abbas. The saying from 'Ali, "I have waived for you the sadaqah on horses and slaves" is noted by al Daraqutni as correct when it ends at 'Ali and is not linked to the Prophet. It is well known that al Daraqutni is the expert on such matters. However the words "waived for you" imply that these assets should be in principle zakatable but the Prophet (p) waived the zakah are them for certain reason.l49 This could be the desperate need for steeds of war or the fact that horses were not a substantial item of wealth in Arabia.
Figq al Zakah (Vol. I), Dr. Yusuf al Qardawi 108
Figq al Zakah (Vol. I), Dr. Yusuf al Qardawi 108
Ƙarin bayani: Bambanci tsakanin umarnin Annabi ﷺ a matsayinsa na Manzon Allah...
Wait, the rules say to write "God" as the Hausa word for God, never "Allah". So: Ƙarin bayani: Bambanci tsakanin umarnin Annabi ﷺ a matsayinsa na Manzon Allah, da umarninsa a matsayin shugaban ƙasa na ɗan lokaci.
Corrected to follow the rules (God = Hausa word, not "Allah"):
Ƙarin bayani: Bambanci tsakanin umarnin Annabi ﷺ a matsayinsa na Manzon Ubangiji, da umarninsa a matsayin shugaban ƙasa na duniya.
Digression: The distinction between orders of the Prophet as a messenger of God orders as a temporal head of state.
Tattaunawar da ta gabata ta sa mu keɓe 'yan sakin layi don tattauna wannan muhimmin batu. Ya kamata a koyaushe a duba yanayin da ke kewaye da maganar da Annabi ﷺ ya yi, da kuma abin da maganar ta shafa, don a gane ko tana magana ne a kan al'amuran duniya, na siyasa, na tattalin arziki, na soja, ko na gudanarwa, ko kuma a kan ka'idojin tsarin rayuwar Musulunci. Wani lokaci kuma akan sami wata nassi wanda ke nuna ƙa'ida mai ɗorewa da take da aikace-aikace na musamman na duniya, ko kuma abubuwa irin wannan sun samu magani daban-daban, wanda ke nuna cewa wannan magani na iya zama na lokaci da yanayi ne, ba na addini ba.
The previous discussion leads us to devote a few paragraphs to deal with this important point. One should always look at the circumstances that surround a statement made by the Prophet (p) and the subject matter of the saying to see whether it relates to temporal, political, economic, military, or administrative affairs, or to the principles of the Islamic way of life. There may exist sometimes another text that indicates the enduring principle of a special temporal application, or similar events may have been differently treated, which indicates this treatment may be temporal rather than religious.
Misāl ɗaya da al-Qarāfī ya bayar a cikin kitabinsa al-Iḥkām shi ne game da maganar "Duk wanda ya kashe wani soja na abokan gaba, to kayansa na sirri nasa ne". Malik ya ce wannan hukunci ne daga Manzon Allah ﷺ a matsayinsa na shugaban ƙasa, ba ƙa'ida ta gaba ɗaya ba. Idan shugabannin ƙasar Musulunci suka ayyana irin wannan doka a farkon yaƙi, to za ta yi aiki, amma in ba haka ba, ƙa'idar gaba ɗaya cewa ganima ta yaƙi tana rabuwa ne bisa nassin Alƙur'ani a cikin suratul Anfal ta takwas, ta kasance mai aiki. Malik ya bayar da hujjoji masu zuwa don tallafa wannan ra'ayi:
An example is give by al Qarafi in his al Ihkam about the saying "One who kills an enemy soldier shall have his personal property". Malik says this is a decision by the Prophet (p) as a head of state and is not a general rule. If the leaders of the Islamic state declare such a regulation at the beginning of a war, then it should apply, but otherwise, the general principle that war booty is distributed according to the text of the Qur'an in sura eight (al Anfal) remains applicable. Malik gives the following arguments to support this view:
1. Ayar da ke game da rarraba ganima a cikin surar (Al-Anfal) ta saɓa wa wannan magana.
1. The verse about the distribution of war booties in sura (al Anfal) contradicts this saying.
2. Irin wannan ƙa'ida na iya tsoma baki, kuma ya karkatar da niyyar mayaƙa daga kasancewa don neman yardar Allah zuwa sha'awar dukiyar abokan gaba.
2. Such a regulation may interfere with, and divert the intentions of the fighters from being for the sake of God to being the desire for the enemy's property.
SASHE NA TARA: SAURAN DABBOBI NA GIDA DA AKE KIWONSU A DABI'ANCE
SECTION NINE OTHER NATURALLY PASTURED DOMESTIC ANIMALS
Wannan sashe yana magana ne a kan janar na dabbobin gida da ake kiwo a filin kyauta, waɗanda ake riƙewa don riba. Shin za a iya yin janar ɗin zakka a kan dukkan irin waɗannan dabbobi ko a'a? Wato, shin zakka ya kasance ne kawai ga nau'o'in dabbobi guda huɗu da aka ambata a baya, ko kuma ya haɗa da dukkan dabbobin gida? Wasu daga cikin manyan malaman ilimin addinin Musulunci na yau, ciki har da Muhammad Abu Zahra, 'Abd al-Wahab Khallaf, da 'Abd al-Rahman Hasan, suna cire daga aikin 'Umar cewa za a iya amfani da qiyas a kan zakka.
This section deals with the general case of naturally cost-free pastured domestic animals maintained for profit. Can we generalize the case of zakah on all such animals or not? In other words should zakah be restricted to the four previously mentioned species or should it include all domestic animals? Some of today's leading professors of Islamic studies, including Muhammad Abu Zahra, 'Abd al 'Wahab Khallaf, and 'Abd al Rahman Hasan, deduct from the practice of 'Umar that one can apply analogy on zakah.
'Umar bin al-Khattab ya wajabta zakkah a kan dawakai ta hanyar kiyasi (qiyas), bisa dalilin cewa dawakai sun zama dukiya mai daraja. Abu Hanifah, wanda shi ne gwani wajen amfani da kiyasi, ya tabbatar da wannan hukunci. Su kuwa wadanda ba sa wajabta zakkah a kan dawakai, ba don sun ki kiyasi ba ne, sai don sun dauki halin da dabbobin ci ke da shi na a ci naman su a matsayin muhimmin dalili na wajabcin zakkah. Tun da dawakai ba a cin su, sai suka ki mika wajabcin zakkah zuwa ga dawakai. Marubucin al-Mughni ya rubuta cewa: "Kiyasin dawakai a kan dabbobin ci ba daidai ba ne, domin dabbobin ci dukiya ce mai girma da ake amfani da ita wajen samun madara da nama, kuma ana iya amfani da su wajen hadaya." Yawancin malamai kuwa ba sa daukar girma kadai a matsayin dalilin wajabcin zakkah.
'Umar bin al Khattab obligated zakah on horses by analogy, on the grounds that horses were becoming valuable assets. This is upheld by Abu Hanifah, the master in the application of analogy. Those who do not obligate zakah on horses do not do so in denial of analogy, but because they consider the edible character of livestock an important reason for their zakatability. Since horses are not edible, they refuse to extend zakatability to horses. The author of al Mughni writes "The analogy of horses and livestock is incorrect, because the latter are growing wealth that is used for milking and meat and can be used for sacrifice." The majority of scholars does not consider the character of growth alone the reason for zakatability.
Waɗannan malamai uku sun ƙara da cewa: Idan Khalifa mai hikima 'Umar ya ɗauki ƙaruwa a matsayin sharaɗi mai muhimmanci na wajabcin zakka, kuma Abu Hanifah ya bi shi, to za mu iya faɗaɗa amfani da wannan hukunci zuwa sauran dabbobi, mu ce duk dabbobin da ke girma kuma suna kiwo a filin kiwo na dabi'a ba tare da kuɗi ba, suna wajaba a biya zakka a kansu, idan sun kai mafi ƙarancin adadin wajabcin zakka (nisab), wanda shi ne dinari ashirin, a ƙimar kashi 2.5%. Ana ƙididdige nisab bisa zinare, domin 'Umar ya amince da ƙa'idar kimanta dawakai don tantance zakka, kuma a yanzu ana ƙididdige ƙima da zinare.158
BABI NA GOMA: MANYAN KA'IDOJIN DA AKA SAMO DAGA SASHE-SASHEN DA SUKA GABATA
SECTION TEN GENERAL PRINCIPLES DERIVED FROM THE PREVIOUS SECTIONS
Tattaunawar da aka yi a sassan baya na wannan babi ta yi tsawo ne saboda Shari'ah da kanta ta tanadi ka'idoji da hukunce-hukunce masu yawa game da zakkar dabbobi, waɗanda ƙila ba a yi musu cikakken bayani haka ba a wasu fannoni na zakka, kuma saboda dogon nazarin wannan batu yana fitar da muhimman ka'idoji waɗanda za su zama alfanu sosai wajen fahimtar ainihin zakka gabaki ɗaya. Daga cikin waɗannan ka'idoji akwai kamar haka:
The discussion in the previous sections of this chapter has been lengthy because Shari'ah itself dictates many principles and rulings about zakah on livestock that may not be as detailed in other areas of zakah, and because the lengthy analysis of this issue uncovers important principles that will be of great benefit in understanding the essence of zakah in general. Among these principles are the following:
1. Zakah, duk da cewa ibada ce, hakika cibiya ce ta jama'a da daular Musulunci ke kula da ita. Nada da aika masu karbar zakah aiki yana cikin aikin daular Musulunci.
1. Zakah, although a worship, is also a public institution supervised by the Islamic state. Appointing and sending zakah commissioners is the duty of the Islamic state.
2. Ƙa'idojin zakka suna daidaita bukatun talakawa a gefe guda da muradun masu arziki a gefe guda, ta yadda ƙananan dukiya ba sa wajabta zakka, kuma kadarori masu matsakaicin inganci kawai ake karɓa a matsayin biyan zakka.
2. Zakah regulations balance the concerns of the poor on one hand and the interests of the rich on the other hand, so that small quantities of wealth are exempted from zakah and average quality assets only are accepted as zakah payment.
3. Kuɗin kulawa mai tsada na wata dukiya yana rage zakka ko kuma ya kawar da ita a kan wannan dukiya. Saboda haka, yawancin manyan malaman fiqhu suna ganin dabbobin da ake ciyar da su da hannu ba su da zakka, bisa dalilin cewa suna kashe kuɗi kamar yadda suke kawo wa mai su riba.
3. The expensive upkeep of an asset reduces zakah or waives it on that asset. For that reason, the majority of leading jurists consider manually fed animals exempt from zakah on the ground that they cost as much as they profit the owner.
4. Canjin dukiya mai girma daga amfani da ita don riba zuwa amfani da ita na kai tsaye ya kan kubutar da ita daga zakka, a cewar mafi yawan malamai dangane da shanu da raƙuma da ake amfani da su wajen shayarwa, noma, da ɗaukar kayan kai.
4. A transformation of a growing asset from its use for profit to personal use exempts it from zakah, according to the majority of scholars with regard to cows and camels used for watering, cultivation, and carrying personal loads.
13. Al Amwal, shafi 380-382, da al Rawd al Nadir, Juzu'i 2, shafi 408.
13. Al Amwal, pp. 380.382, and al Rawd al Nadir, Vol. 2, p. 408.
This condition is derived from what is reported by Ahmad, al Nasa'i, and Abu Daud from Bahz bin Hakim from his father from his grandfather, who said: I heard the Messenger of God (p) saying about naturally ( cost-free ) postured camels, for each forty, there is one as zakah ... etc. "This saying is graded correct by a group of leading scholars. The adjective "naturally, cost-free pastured" here implies that artificially fed camels are not subject to zakah; otherwise adding such an adjective becomes meaningless, and the Prophet (p) does not speak in vain. It is obvious from this saying that camels characterised, as naturally, cost-free pastured are unlike those that are not.
Al-Khattabi ya yi sharhi cewa: "Idan wani abu zai iya samun ɗaya daga cikin halaye biyu, sannan aka yi hukuncin Shari'a a kan ɗaya daga cikinsu, to hukunci na akasin haka yana shafar ɗayan halayen, ta hanyar fahimta."8 Haka kuma malaman ilimin usulul-fiqhi sun yarda cewa ambaton wani takamaiman hali a cikin hukunci yana nuna cewa idan hali ɗin ya ɓace, hukuncin ba ya aiki a kansa ba. Misali, raƙuman da ake ciyar da su da abincin da aka saya ana bambanta su da sauran.9
Al Khattabi comments, "When something may have either of two characteristics, and a ruling of Shari'ah is applied to one of them, then the opposite ruling applies to the other characteristic, by implication".8 It is also accepted by scholars of the methodology of jurisprudence that giving a specific characteristic in a ruling implies that when the characteristic is absent the ruling does not apply9 i.e., camels fed by purchased feed are treated differently.
Wannan magana kuma tana samun goyon baya daga wani rahoto wanda shi ne ingantaccen tarin Al-Bukhari da wasu, daga Anas, cewa "idan tumaki suna kiwo a cikin ciyawa ta kyauta (ba tare da kashe kudi ba), suka kai adadin arba'in, to akwai tunkiya daya a matsayin zakka". Idan sharadin kiwo a cikin ciyawa ta kyauta ya zama wajibi a kan tumaki, to ya kamata ya zama wajibi ta hanyar kwatanci a kan raƙuma da shanu, tun da bai kamata a sami bambanci tsakaninsu ba. Maganganun da ba su da wannan takura ya kamata a dauke su da la'akari da wadanda suka zo da takurar kiwo a cikin ciyawa ta kyauta.
This saying is further supported by a report is the correct collection of al Bukhari and others from Anas, that "if sheep are naturally (cost-free) pastured, and reach 40 in number, there is one sheep as zakah". If the condition of natural free pasture is required on sheep it should also be, by analogy, required on camels and cows, since there should be no distinction between them. Sayings without such restriction should be taken with reference to those that came with the restriction of natural free grasing.
Wannan ita ce ra'ayin mafi yawan malamai. Rabi'ah, Malik da al-Laith sun sava da hakan. Sun wajabta zakka a kan dabbobin da ake ciyar da su da hannu kamar yadda ake wajabtawa a kan waɗanda ake kiwo a makiyaya ta halitta, kamar yadda hadisai marasa wannan ƙayyadewa ke nunawa. Bayaninsu game da hadisan da suka ƙayyade shi ne cewa kalmar "makiyaya ta halitta ko ta kyauta" bayani ne na gaba ɗaya, domin ita ce siffa da aka saba amfani da ita wajen bayyana dabbobi a zamanin Manzon Allah ﷺ.10
This is the opinion of the majority of scholars, Rabi'ah, Mlaik and al Layth differ on that. They obligate zakah on manually fed livestock the same way it is on naturally pastured, as implied by the sayings that do not have the restriction. Their explanation of the restricting sayings is that the word "natural or cost-free pasture" is a general description because this was a common adjective of livestock at the time of the Prophet (p).10
Na biyu kuwa shi ne riwayar Abu 'Ubaid daga al-Zuhri, cewa shanu da raƙuma da ake amfani da su wajen ɗaukar mahaya ba sa wajaba zakka, kuma shanun noma ma ba sa wajaba zakka.
Duk waɗannan suna kama da kayan aikin noma. Sa'id bin Abd al-Aziz al-Tanukhi ya ce: "Shanun da ake amfani da su wajen noma ba sa wajaba zakka, domin ana fitar da zakka a kan hatsin da aka samar, kuma shanun na taka rawa a aikin." 16 Idan an wajabta zakka a kan dabbobin da ake amfani da su wajen aikin noma, to zakka za ta ninka a kan noma: za a karɓa sau ɗaya a kan kayan aikin samarwa, sannan sake a karɓa a kan amfanin gona, kamar yadda Abu 'Ubaid ya bayyana daidai. Malik ya saɓa wa galibin malamai a wannan hukunci, kuma a cewarsa zakka tana wajaba a kan shanu da raƙuma, ko suna aiki ko ba sa aiki, ko suna kiwo a cikin ciyawa ta halitta ko ba sa kiwo. Lokacin da aka faɗa wa al-Thawri ra'ayin Malik, sai ya ce: "Ban taɓa tunanin cewa wani zai faɗi haka ba."
Domin gaskiya, ya kamata a ƙara cewa wasu malaman Malikiyya suna karkata zuwa ra'ayin galibi.
Two things support these narrations and this point of view. The first is the principle that assets designated for personal use and service are not zakatable, and by the same token livestock designated for cultivation, or personal transportation should not be zakatable. It is apparent that such animals are not part of the assets invested for growth.14 Secondly, the report of Abu 'Ubaid from al Zuhri, that cows and camels used for carrying riders are not zakatable, and neither are cows used for cultivation.15 All these are like tools for agriculture, Sa'id bin Abd al Aziz al Tanukhi says "Cows used in cultivation are not zakatable, because the grain produced is being zakated, and it involves the work of cows.16 If animals used in the process of farming were to be zakated, zakah would then be double on agriculture, taken once on the means of production and again on the produce, as rightly stated by Abu 'Ubaid. Malik disagrees with the majority on this ruling, and according to him zakah is obligated on cows and camels, working or not, naturally pastured or not. When the view of Malik was mentioned to al Thawri he replied "I did not think that anyone would say that".17 In fairness, one should add that some Malikite jurists lean toward the view of the majority.
Ibn Naji ya nakalto Ibn 'Abd al-Salam yana cewa: "A wannan batu, ra'yin mafi yawan malamai shi ne wanda mutum ya fi jin dadi da shi." Abu 'Umar bin 'Abd al-Barr ya nuna cewa ra'yin Malikawa game da dabbobin aiki ya saba wa matsayinsu kan kayan adon da aka tanada don amfanin kai; shi kuwa na ƙarshen, a cewarsu, ba ya wajaba a bada zakka a kansa.18
Ibn Naji quotes lbn 'Abd al Salam as saying "In this regard, the view of the majority is the one that one feels more comfortable with." Abu 'Umar bin 'Abd al Barr shows that Maliketes' view on working animals is in conflict with their position on jewelry designated for personal use; the latter is not zakatable, according to them.18
Dalilin a bayyane yake shi ne cewa adadin da ake bin mutum bai kai raƙumi ɗaya ba, amma a lokaci guda Shari'a ta ɗauki raƙuma biyar a matsayin abin da ya isa ya bayyana wanda yake mawadaci.25
The reason is obviously that the amount due is less than one camel, but at the same time Shari'ah considers five camels to sufficiently define who is rich.25
Adadi da yawan da ke cikin teburan biyu da ke sama sun fito ne daga ayyukan Manzon Allah (ﷺ)? Ya kamata a ce "Manzon Allah ﷺ" ba "Allah" ba. Ga fassarar:
Adadi da yawan da ke cikin teburan biyu da ke sama sun fito ne daga ayyukan Manzon Allah ﷺ. Al-Nawawi a cikin al-Majmu' ya ce, adadi da yawan zakar dabbobi sun fito ne daga hadisai biyu da Anas da Ibn 'Umar suka ruwaito.26
Numbers and amounts in the above two tables come from the actions of the Messenger of God (p). Al Nawawi in al Majmu' says that the quantities and amounts of zakah on livestock come from the two saying narrated by Anas and Ibn 'Umar.26
there is one she-camel two to three years old, and for each 50 there is one she-camel three to four years old. A person who owns [up to] four camels is not zakatable unless he volunteers, but if they reach five camels, one sheep is due on them as zakah. In the sadaqah on sheep, if they are naturally, cost-free pastured, and number between 40 and 120 sheep, there is one sheep due. For more than 120 and up to 200, there are two sheep.
Ga fiye da 200 har zuwa 300 akwai tumaki uku. Ga fiye da 300, adadin zakkah shi ne tunkiya ɗaya ga kowace 100 ko kuma rabinta. Idan mutum yana da ƙasa da 40
For more than 200 up to 300 there are three sheep. For more than 300, the amount of zakah is one sheep for each 100 or a fraction therein. If a person owns less than 40
A ce kuma, dabbobin tumaki da ake kiwo a filin kyauta ba sa da zakka, sai dai idan mai shi ya so ya bayar da sadaka da yardar rai. Game da kuɗin ƙarfe da aka yi da zinariya ko azurfa (dirhami), akwai zakka ɗaya cikin dari bisa hudu, wato kashi ɗaya bisa goma na kashi ɗaya bisa hudu. Idan mutum yana da dirhami 190 kawai, to babu zakka a kansu sai dai idan mai dukiyar ya bayar da ita da kansa.
naturally cost-free pastured sheep, there is no sadaqah unless the person wishes to volunteer. On mint currency there is one-fourth of one-tenth due . If a person own only 190 dirhams27 there is nothing on them except by the voluntary initiative of the owner".
Wasiƙar ta ci gaba da cewa, "Mutumin da zakkarsa ta zama raƙumar mace ɗan shekara ɗaya zuwa biyu, kuma bai da wacce ta kai wannan shekarun, amma yana da wacce ta fi ta girma, to karɓarta ya halatta, kuma mai karɓar zakka zai mayar masa da bambancin, dirhami ashirin ko tumaki biyu. Idan yana bin sa raƙumar mace ɗan shekara ɗaya zuwa biyu amma bai da ita, to ana karɓar raƙumin namiji ɗan shekara biyu zuwa uku a maimakonta. Mutumin da ya bi zakka raƙumar mace ɗan shekara huɗu zuwa biyar, bai kuma da wacce ke wannan shekarun, amma yana da wacce ta yi ƙasa da shekara ɗaya, zai iya biyan wadda ta yi ƙasan tare da tumaki biyu idan yana da su, ko dirhami ashirin. Mutumin da ya bi zakka raƙumar mace ɗan shekara uku zuwa huɗu, bai da wacce ke wannan shekarun, zai iya biyan raƙumar mace a shekarun da ke gaba, sannan mai karɓar zakka zai mayar masa dirhami ashirin ko tumaki biyu. Haka kuma mutumin da sadaƙarsa ta zama raƙumar mace ɗan shekara uku zuwa huɗu, kuma yana da raƙumar mace ɗan shekara biyu zuwa uku kawai, ana iya karɓar ta daga gare shi, tare da tumaki biyu ko dirhami ashirin. Ga mutumin da sadaƙarsa ta zama raƙumar mace ɗan shekara biyu zuwa uku, wanda yake da wacce ta girme ta da shekara ɗaya, tana da karɓuwa a matsayin musanya, kuma mai karɓar zakka zai mayar masa dirhami ashirin ko tumaki biyu. Idan sadaƙar mutum raƙumar mace ɗan shekara biyu zuwa uku ce, bai da ita, amma yana da wacce ta yi ƙasa da shekara ɗaya, ana karɓarta a matsayin zakka tare da dirhami ashirin ko tumaki biyu. Tsoho, ɓatacce ko wanda yake da aibi ba a karɓarsa a matsayin zakka, kuma mai karɓar zakka ba zai ɗauki rago ba sai dai idan mai biyan zakka ya bayar da shi da son rai a matsayin ƙarin sadaƙa. Abin da aka raba ba a haɗa shi, kuma abin da yake tare a matsayin naúrar da ake biyan zakka ba a raba shi don kauce wa biyan zakka. Game da dabbobin da abokan haɗin kai suka mallaka, abokan haɗin kai za su daidaita lissafinsu tsakaninsu gwargwadon rabonsu." Al-Nawawi ya ce, "Bukhari ne ya ruwaito wannan wasiƙa a cikin littafinsa mai ingancin hadísai, an warwatsa ta a cikin babin zakka." Na sake haɗa shi."31 Haka kuma Ahmad, Abu Daud, al-Nasa'i da al-Daraqutni sun rawaito shi.
The letter further states, "The person whose zakah is a female camel, one to two years old, and who has none of that age , but one in the next higher age bracket, it is acceptable, and the zakah collector returns to him the difference, twenty dirhams or two sheep. If he owes a she-camel one to two years old but does not have it, a male camel between two and three years old is accepted in its place. A person who owes as zakah one she-camel four to five years old and has none in that age group, but has a she-camel one year younger, may pay the younger along with two sheep if available, or twenty dirhams. A person who owes as zakah one female camel three to four years old and does not have any in that age bracket can pay one female camel in the next higher age bracket and the collector then returns to him 20 dirhams or two sheep. Nor a person who is required to pay sadaqah in the amount of one female camel three to four years old and has only a female camel in the age group of two to three years old, it can be accepted from him, along with two sheep or 20 dirhams. For a person whose sadaqah should be one female camel two-three years old who has one a year older, it is an acceptable substitute the zakah collector returns to him 20 dirhams or two sheep. If a person sadaqah is one female camel two to three years old and he does not have it, but has one a year younger, it is acceptable as zakah along with 20 dirhams or two sheep.28 An old, damaged or defected animal is not accepted as zakah, nor should the collector take a ram unless it is volunteered as extra sadaqah by the zakah payer. What is divided should not be added together, and what is together a zakatable unit must not be divided in order to avoid zakah.29 For cattle owned by partners,30 partners would settle the account among themselves in proportion to their shares. Al Nawawi says "this letter is reported by al Bukhari in his correct collection, scattered throughout the chapter on zakah. I put it back together."31 It is also reported by Ahmad, 'Abu Daud, al Nasai and al Daraqutni.
Hadisin ya ƙara da cewa: "Silsilar isnadin ingantacciya ce, kuma dukkan masu ruwaya amintattu ne," kamar yadda yake a cikin al-Muntaqa.32 Al-Shaukani ya ce: "Haka kuma al-Shaukani, al-Baihaqi, da al-Hakim sun ruwaito shi. Ibn Hazm ya ce wannan saƙo ne mafi girman ingancin hadisi. Haka kuma Ibn Hibban da wasu sun tabbatar da shi a matsayin ingantacce."33
The latter adds "The chain is correct and the narrators are all trustworthy," as in al Muntaqa.32 Al Shaukani says "It is also reported by al Shaukani, al Baihaqi, and al Hakim, Ibn Hazm says this message is maximum in correctness. It is also graded correct by Ibn Habban and others.33
Hadiyar Ibn 'Umar, wanda Sufyan bin Husain ya ruwaito daga al-Zuhri daga Salim daga mahaifinsa, 'Abdullahi bin 'Umar: Manzon Allah ﷺ ya rubuta wasiƙar sadaka amma bai aika ta ga ma'aikatansa ba har sai da ya rasu. Ya ɗaura ta a takobinsa, kuma a lokacin da ya rasu, Abu Bakar ya aiwatar da ita har ya rasu, sannan 'Umar ya aiwatar da ita har ya rasu. Wasiƙar ta ƙunshi "Ga raƙuma biyar akwai tumaki ɗaya da za a biya, ga goma kuma tumaki biyu..." da sauransu, tana ci gaba da ƙimar da aka lissafa a hadisin Anas. Al-Nawawi ya ce Abu Dawud da al-Tirmizi ne suka ruwaito shi, kuma al-Tirmizi ya nuna cewa hadisi ne mai kyau. Al-Shaukani ya ƙara da cewa "Wannan hadisi al-Daraqutni, al-Hakim da al-Baihaqi ma sun ruwaito shi."35
The saying from Ibn 'Umar, is narrated by Sufian bin Husain from al Zuhri from Salim from his father, 'Abdullah bin 'Umar: The Messenger of God (p) wrote the message on sadaqah but did not send it to his commissioners until he died. He tied it to his sword, and when he died, Abu Bakr applied it until he died, and then 'Umar, until he died. The letter contains "For five camels there is one sheep due, for ten, two sheep.."etc, continuing with the same rates listed in the saying from Anas. Al Nawawi said it is reported by Abu Daud and al Tirmidhi, who marks it a good saying.34 Al Shaukani adds "This saying is reported also by al Daraqutni, al Hakim and al Baihaq".35
Ibn Hazm ya ce a cikin sharhinsa kan maganar Anas: "Wannan magana tana da matuƙar inganci. Abu Bakr mai gaskiya ya aiwatar da ita a gaban dukan Sahabbai, kuma ba a san ko ɗaya daga cikinsu ya saɓa masa ba kwata-kwata, duk da cewa ana yawan da'awar ijma'i a kan abubuwan da ba su da yawan jituwa kamar wannan."36 Yawancin malaman wannan al'umma sun karɓi waɗannan saƙonni da yarda, suna kuma aiki da su a aikace, duk da cewa wasu manyan malaman hadisi, kamar Yahya bin Ma'in, sun yi jinkiri wajen ɗaukarsu a matsayin ingantattu, saboda tsarinsa na musamman wajen binciken masu ruwaito hadisi da alaƙar da ke tsakaninsu.
Ibn Hazm says in his commentary on the saying from Anas "This saying is maximum in correctness. The Truthful Abu Bakr applied it in the presence of all the Companions, and none of them is known to have disagreed at all, although ijma' is usually claimed in much lees unanimitty than this."36 The great majority of scholars of this nation have received these messages with acceptance, and practically apply them, although some of the leading scholars of hadith, such as Yahya bin Ma'in hesitate in considering them correct, in consistency with his special approach in scrutinising narrators and the links among them.
Da alama Orientalist Schacht yana cin zarafin matsayin Ibn Ma'in don ya jefa shakka kan dukkan maganganun da ake danganta da zakka da dukkan tsarin kansa. Yana da'awar cewa ra'ayoyin malaman fiqhu kan wannan batu sun bar alamarsu a kan maganar kanta, kuma ya ƙara da cewa: "a wannan fanni, muna lura cewa tsarin zakka mai cikakken bayani da aka fi danganta da Abu Bakr wani lokaci ana danganta shi da Manzon Allah ﷺ, da 'Umar bin al-Khattab, ko 'Ali bin Abi Talib."37 Ana dai sananne Schacht da ƙiyayya ga hadisan Manzon Allah ﷺ.
It seems that the Orientalist Schacht abuses the stand of Ibn Ma'in in order to shed doubt on all the sayings on zakah and the whole institution itself. He claims that the jurists' opinions on the issue have their stamp on the saying itself, and adds "we note, in this respect, that the detailed system of zakah commonly attributed to Abu Bakr is sometimes attributed to the Prophet (p), to 'Umar bin al Khattab, or 'Ali bin Abi Taleb".37 Schacht is known for his hostility toward the traditions of the Prophet (p).
Sau da yawa yana ƙirƙirar dalilai don ya jefa shakka a kansu kuma ya ruɗar da mai karatu game da su. A cikin littattafansa yana tattara dukkan fassarorin da ba daidai ba da kalaman ɓatarwa, da ƙagaggun ƙarya game da Sunnah. Ina godiya ga Allah cewa abokin aikina mai daraja, Dr. Muhammad Mustafa al-Azami, ya mayar da waɗannan ƙarairayi a fuskar marubucinsu a cikin babban bincikensa kan hadisi da ya rubuta da Turanci, wanda aka miƙa wa Jami'ar Cambridge a matsayin rubutun digirinsa na uku (Ph.D.).38 Ya nuna cewa, don adalci da hankali, ya kamata masanin gabas (Orientalist) ya gane cewa ba zai yiwu ba Annabi (ﷺ) ya bar al'amari mai muhimmanci kamar zakka a kan raƙuma, tumaki, da sauransu, ba tare da ƙayyade mafi ƙarancin adadinta da yawan kashi-kashinta ba, tun da wannan shi ne inda mafi yawan dukiyar Larabawa a zamaninsa take. Annabi (ﷺ) ya aika masu karɓar zakka da wakilai zuwa ga yankunan oases da hamada don tara zakka da rarraba ta kowace shekara daga kabilun da suke warwatse. Akwai rahotanni masu yawa game da aika waɗannan masu karɓar zakka da yadda aka umarce su su yi mu'amala da mutanen da ake karɓar zakka daga gare su, abin da za su karɓa, abin da ba za su karɓa ba, yadda masu dabbobi ya kamata su amsa, da kuma yadda ya kamata su mu'amala da masu karɓar. Babu wani mai bincike mai adalci da hankali da zai iya ce cewa dukkan waɗannan maganganu ƙagaggu ne da aka danganta ga Manzon Allah (ﷺ).
Very often he fabricates reasons to shed doubt on them and to disorient the reader about them. In his books he collects all the misinterpretations and misleading statements and the fabricated and false misrepresentations against the Sunnah. I thank God that my dear and respected colleague, Dr. Muhammad Mustafa al Azami threw these falsehoods back in the face of their author in his extensive study on hadith in English, which was submitted to Cambridge University as his Ph.D. dissertation.38 It showed that to be fair and reasonable, the Orientalist should have realised that it is extremely unlikely that the Prophet (p) would leave such an important issue like zakah on camels, sheep, etc., without determining its minimums and its rates, since this was where the majority of the wealth of the Arabs at his time lay. The zakah collectors and commissioners were sent by him to oasis and deserted areas to collect and distribute zakah every year from the scattered tribesman. There are many reports about sending those collectors and the way they were told to treat zakatable individuals, what to take, what not to take, what the response of cattle owners should be and how they should treat the collectors. No fair and reasonable researcher can claim that all these sayings are fabricated on behalf of the Messenger (p).
Ba abin mamaki ba ne cewa Annabi (p) ya aika umarni da ke ƙayyade nisabai da adadin zakka a kan dabbobi da sauran dukiyoyi masu girma waɗanda suka fi yawa a zamaninsa da kuma a muhallinsa. Wannan ya tabbata ta cikin saƙon umarni na Abu Bakr da kuma na 'Umar, dukkansu kuma suna da alaƙa da Annabi (p). An nuna a cikin saƙon Abu Bakr da aka ambata a baya cewa "Wannan ita ce wajibcin sadaka wadda Manzon Allah (p) ya wajabta wa Musulmi..,". Wasiƙar da 'Umar ya rubuta, kuma ɗansa, Abdullahi, ya ruwaito ta, tana cewa "Lalle Manzon Allah (p) ya rubuta wasiƙar umarni a kan sadaka..." Game da wasiƙar umarni ta 'Ali bin Abi Dalib kuwa, malamai ba su yarda ba kan ko an danganta ta ga Annabi (p) ko a'a.
It is no surprise that the Prophet (p) sent instructions determining nisabs and rates of zakah on cattle and other growing items of wealth that were most dominant at his time and within his environment. This is testified by the message of instruction of Abu Bakr as well as in that of 'Umar, and both of them are linked to the Prophet (p). It was shown in the previously quoted message of Abu Bakr that "This is the obligation of sadaqah that the Prophet of God (p) imposed on Muslims..,". The letter written by 'Umar, and narrated by his son, Abd Allah reads "Verily the Messenger of God (p) wrote the letter of instructions on sadaqah..." As for the letter of inetruction of 'Ali bin Abi Talib, there is no agreement among scholars about whether or not it was linked up to the Prophet (p).
Wannan duk da haka ba ya da shahara kamar wasiƙun Abu Bakr ko 'Umar, kuma ba shi da ƙarfin sarka kamar nasu. Ya kamata a lura cewa waɗannan ba su ne kaɗai wasiƙun umarni da ke ba da cikakkun bayanai game da zakka a kan dabbobi ba. Akwai wasu saƙonni da dama, kamar na 'Amr bin Hazm wanda aka aika wa mutanen Najran, game da cikakkun bayanai na zakkar da ake wajaba, da diyya saboda mutuwar kuskure ko asarar wani sashe na jiki. Haka kuma muna da saƙon Mu'adh wanda ya bayyana sadaqah a kan shanu, da sauran wasiƙu da dama.
This anyhow is not as famous as the letters of Abu Bakr or 'Umar, nor does it have the same strength of chain they do. It should be noted that these were not the only letters of instructions that provide details of zakah on livestock, There are several other messages, such as that of 'Amr bin Hazm which was addressed to the people of Najran, about the details of obligated zakah, and ransoms compensating accidental deaths or the loss of parts of the body. We have also the message of Mu'adh that delineates sadaqah on cows, and several other letters.
Abin lura da shi shi ne cewa dukkan waɗannan umarnin ba sa saɓa wa juna a kan wasu muhimman batutuwa, kamar haka:
It is worth observing that all these instructions do not differ on certain major points, such as:
1. Babu zakat da ya wajaba akan wani abu da ya gaza biyar raƙuma.
1. There is no zakah obligated on anything less than five camels.
2. Babu zakat a kan adadin tumaki da ya gaza 40.
2. There is no zakah on any number of sheep lees than 40.
3. Babu zakkah a kan azurfa da ba ta kai dirhami 200 ba.
3. There is no zakah on less than 200 dirham of silver.
4. Adadin zakkar da ake wajabta akan ƙasa da raƙumi 25 ana ƙididdigewa da tumaki.
4. The amount of zakah that is obligated on less than 25 camels is calculated in sheep.
5. Zakat akan raƙumi har zuwa 25 shi ne tumaki ɗaya ga kowane raƙumi biyar.
5. Zakah on up to 25 camels is one sheep for each five camels.
6. Sun amince kan shekarun raƙuman da ake biya a matsayin zakka a kan dukiyar raƙuma daga 25 zuwa 120.
6. They agree on the ages and number of camels due as zakah on the wealth of 25 to 120 camels.
7. Har ila yau, sun amince kan adadin zakkar tumaki daga arba'in zuwa dari uku, kuma cewa adadin bayan haka shine guda ɗaya ga kowace ɗari.
7. They also agree on the rate of zakah on sheep from 40 to 300, and that the rate afterward is one for each 100.
8. Adadin zakka a kan azurfa da kuɗin azurfa shi ne kashi ɗaya cikin huɗu na kashi ɗaya cikin goma.
8. The rate on silver and silver money is one-fourth of one-tenth.
9. Ba a karɓar dabbobin da suka lalace ko mafi kyawun dabbobi a matsayin zakka.
9. Both damaged animals and the top quality animals are not taken as zakah.
Abin da ake buƙata shi ne dabbobi masu ingancin matsakaici.
What is required is animals of about average quality.
ليس هذا التعليمات متفقة في بعض التفاصيل الدقيقة والثانوية، مثل نسبة الزكاة في الإبل بعد العشرين ومائة. فتعليمات أبي بكر تجعل النسبة بنتَ مخاضٍ عن كل أربعين، وحِقَّةً عن كل خمسين، بينما تعليمات علي وعمرو بن حزم تعود إلى النسبة نفسها التي بين الخامسة والعشرين ومائة. كما أن هذه التعليمات لا تذكر بعض الأموال الأخرى، كالدنانير الذهبية والبقر. ويبدو لي أن هذا نفسه يقدم دليلاً إضافياً على أن هذه النصوص منسوبة إلى النبي ﷺ عن حق، وأنها لم تتأثر بآراء الفقهاء كما يزعم شاخت، لأن كثيراً من الأفكار التفصيلية للفقهاء لا تظهر في هذه التعليمات.
Those instructions do not agree, however, on certain minute and secondary details such as the rate on camels after 120. The instructions of Abu Bakr put the rate at one female camel two to three years old for each 40, and one female camel three to four years old for each 50, while the instructions in the letters of 'Ali and Amr bin Hazm start again with the same rate as that between five and 125. Also, these instructions do not mention some other items of wealth, such as gold money and cows. It seems to me that this itself provides us with some additional proof that these texts are rightly attributed to the Prophet (p), and that they were not influenced by the jurists' opinions as Schacht claims, because many detailed thoughts of jurists do not appear in these instructions.
Annabi ﷺ ya kasance yana rubuta umarni na aiki ga mutane daban-daban gwargwadon bukatunsu da yanayinsu. Bai ambaci kudin zinariya ba saboda Larabawan zamaninsa ba sa amfani da shi sosai, kuma bai ambaci shanu ba saboda ba su yawa a Madina. Sai dai a umarninsa ga Mu'az, wanda aka aika zuwa Yaman, ne Annabi ﷺ ya ambaci shanu, domin suna yawa a Yaman.
The Prophet (p) was writing practical instructions to different people according to their needs and circumstances, he did not mention gold money because Arabs of his time did not frequently use it and did not mention cows because they were not common in Madinah. Only in his instructions to Mu'adh, who was being sent to Yemen, did the Prophet mention cows, because they were common in Yemen.
Yawancin malamai sun ƙi amincewa da hujjojin Hanafiyya, kuma suna ganin rauni a cikin hukuncinsu. Al-Baihaqi ya nuna cewa abin da aka rawaito daga Ibn Mas'ud a wannan al'amari ba daidai ba ne.45 Har ila yau, sigar maganar 'Ali wadda aka danganta ga Annabi (ﷺ) ba daidai ba ce, kuma akwai banbancin ra'ayoyi game da sigar da aka danganta ga 'Ali. A wata sigar an rawaito ta cikin daidaituwa da wasiƙun Abu Bakr da 'Umar, yayin da a wata sigar kuma aka rawaito ta ta wata hanya daban. Ƙa'idar da ake amfani da ita a irin wannan hali ita ce, a ba da fifiko ga sigar da ta dace da sauran maganganu ingantattu waɗanda ba a yi musu takaddama ba. Wannan Al-Hazimi ya lura da shi.46 Haka kuma, sigar wannan magana (daga 'Asem) ta ƙunshi jumla wadda duk malamai suka yarda a yi watsi da ita saboda rauninta. Wannan ita ce maganar cewa domin kowane raƙuma 25 zakkar da ake bin sa biyar ce ta tumaki maimakon raƙumar mace ɗar shekara ɗaya zuwa biyu. A gefe guda kuma, yana yiwuwa a fassara waɗannan sigogi daban-daban ta hanyar da za ta sa su dace da sauran maganganu ingantattu.
The majority of scholars disapprove of the arguments of the Hanafites and see weakness in their findings. Al Baihaqi shows that whatever is reported from Ibn Mas'ud in this matter is not correct.45 The version of the saying of 'Ali which is linked to the Prophet (p) is also incorrect, and there are also differing opinions on the version that is attributed to 'Ali. In one version it is reported in a consistent manner with the letters of Abu Bakr and 'Umar, while in another version it is reported differently. The usual applicable rule in such a case is that we give more weight to the version that is consistent with other correct sayings which are not disputed. This was noted by al Hazimi.46 Moreover, the same version of the saying (from 'Asem) contains a sentence all scholars agree to disregard because of its weakness. That is the statement that for each 25 camels the zakah due is five sheep instead of a one to two years old she-camel. On the other hand, it is possible to interpret those differing versions in a way that make then consistent with the other correct sayings.
Game da maganar Ibn Hazm, wasu malamai sun fassara komawar lissafin zakkoki da farawa daga sabo a matsayin nuni ga lissafin zakkoki akan ƙarin raƙuma 40 ko 50, kamar yadda aka ambata a cikin maganganun Abu Bakr da 'Umar guda biyu.47 Sai dai galibin malamai suna ganin wannan ra'ayi rauni ne saboda dalilai masu zuwa:
As for the saying of Ibn Hazm, some scholars interpret the starting over of the rates as a reference to the calculation of the rates on additional 40 or 50 camels as mentioned in the two sayings of Abu Bakr and 'Umar.47 However, the majority of scholars are of the opinion that this version is weak because of the following reasons:
Yana saɓa wa abin da ya zo daidai a cikin wata ingantacciyar magana daga Anas.
A. It contradicts what came correctly in an exact saying from Anas.
B. Hakan yana adawa da sauran sigogin wannan magana, kuma waɗannan sauran sigogin sun dace da wasiƙun guda biyu na Abu Bakr da 'Umar. Waɗannan sauran sigogin al-Baihaqi da wasu malamai ne suka tabbatar da su.48
B. It is in opposition to other versions of the same saying, and those other versions are consistent with the two letters of Abu Bakr and 'Umar. Those other versions are sustained by al Baihaqi and others.48
C. Wannan sigar (version) da ta sabawa ba ta dace da ƙa'idar gabaɗaya ba a karɓar zakka, wato cewa ana karɓar zakka daga irin dukiyar da ake biyan zakka a kanta, sai dai idan akwai larura. Halin raƙuma ƙasa da 25 larura ce bayyananna, amma babu buƙatar karɓar tumaki idan yawan raƙuman da ake biyan zakka a kansu ya wuce 120. Wani rashin daidaito a cikin wannan sigar shi ne cewa ƙarin raƙuma biyar daga 145 zuwa 150 yana buƙatar ƙarin zakka daga ɗiyar raƙumi mace ta shekara ɗaya zuwa biyu zuwa ɗiyar raƙumi mace ta shekara uku zuwa huɗu, wanda hakan ya sa adadin zakkar a wannan matakin ya fi yawan da ake biya a sauran matakai.49
C. This differing version is not consistent with the general rule in zakah collection, that zakah is due in the same kind of the zakatable asset except out of necessity. The case of camels below 25 is an obvious necessity, but it is not necessary to take sheep when the number of zakatable camels is above 120. Another inconsistency in this version is that the increase of five camels from 145 to 150 requires an increase in zakah from a one to two years old female camel to a three to four year old female camel, which makes the rate at this level more than the ratio at other levels.49
Wasu malaman sun yi la'akari da cewa hadisin Ibn Hazm ya soke ta hanyar hadisan Abu Bakr da 'Umar. Ibn Taimiyyah yana goyon bayan wannan ra'ayi na karshe bisa dalilin cewa an ba Ibn Hazm wadannan umarni ne lokacin da aka nada shi gwamnan Najran, wani lokaci kafin rasuwar Annabi ﷺ, yayin da wasikar Abu Bakr mai gaskiya Annabi ﷺ ne ya rubuta ta, jim kadan kafin ya rasu, kuma tun da bai samu damar aika ta ga gwamnoninsa ba, Abu Bakr ne ya aika ta bayan ya gaje shi. Don haka ga alama Ibn Taimiyyah yana tafiya ne tare da wadanda suke ganin cewa umarnin Ibn Hazm an soke shi ta hanyar umarnin Abu Bakr da 'Umar na baya, tun da an sani cewa na farko ya riga na karshe a tsari na lokaci.
Other scholars consider the report of lbn Hazm superseded by those of Abu Bakr and 'Umar. Ibn Taimiyah supports this last view an the basis that Ibn Hazm was given these instructions when he was appointed governor of Najran, some time before the death of the Prophet (p), while the message of Abu Bakr the truthful was written by the Prophet (p), just before he died, and since he did not have a chance to send it to his governors it was sent by Abu Bakr after he succeeded him.50 Thus it seems that Ibn Taimiyah tends to go along with these who consider the instructions of Ibn Hazm cancelled by the later instructions of Abu Bakr and 'Umar, since it is known that the former preceded chronologically the latter.
Ra'ayin mafi yawa, ciki har da Ahmad, al-Shafi'i da al-Awza'i, ya fi karfi kuma hujjoji sun fi goyon bayansa fiye da ra'ayin Hanafiyya. Wasu Hanafiyya masu adalci ma suna ba da fifiko ga ra'ayin mafi yawa, kamar marigayi 'Abd al-'Alyy al-Laknawi, wanda ake kira "Tekun ilimi", daga Indiya. A cikin littafinsa Rasa'il al-Arkan al-Arba'ah, shafi na 170-171, ya ce: "Abin da ya fi bayyana karfi shi ne ra'ayin al-Shafi'i da Ahmad."51
The view of majority, including; Ahmad, al Shafi'i and al Awza'i, is much stronger and better supported by proofs than that of the Hanafites. Some fair Hanafites even give more weight to the majority view, such as the late 'Abd al 'Alyy al Laknawi, known as the "Ocean of knowledge", from India. In his Rasa'il al Arkan al Arba'ah, pp, 170-171, he says: "What seems to be stronger is the view of al Shafi'i and Ahmad.51
In my opinion all these questions are answered negatively and it seems to me that another interpretation of those minor differences is due. I believe that some of these equalities, like the value of sheep in silver, are given by the Prophet (p), in his capacity as the head of the state. Their prices at his time were such that a sheep equaled approximately ten dirhams. It is known that prices vary from time to time, and when the Prophet (p), gave the ratio as twenty dirhams for two sheep he was quoting his period's current prices. At the time of 'Ali's caliphate, prices of sheep were different, and his quotation of those prices were ten dirharms for two sheep. This is not a violation of the Prophet's saying, but rather an application of the rule used by the Prophet (p), to what suits the time of 'Ali. This interpretation is, in my opinion, better than any attempt to disregard any of the differing texts, like what Yahya bin Ma'in did in claiming that nothing correct is reported on the determination of rates and quantities of zakah.55 Ibn Hazm came down very hard on such a claim and asked how a person like Ibn Ma'in could state such a thing without even the slightest supporting evidence.56 An Orientalist like Schacht abuses to the utmost that claim in his attempt to reject all the correct sayings on zakah.
Abu Daud has a similar saying from 'Ali.62 Ibn al-Qattan comments on the narration of Masruq from Mu'adh, "It is probable; it should be considered connected in accordance with the majority's view.63 Ibn Hazm first considered this saying weak on the ground that Masruq did not meet Mu'adh, but he later corrected himself and said, "I found that Masruq merely mentioned the practice of Mu'adh in Yemen regarding zakah on cows; there is no doubt that he lived in Mu'adh's era, witnessed his governorship, and recognized his well-known practices. Consequently his quotation of Mu'adh is accepted, because he is quoting many people that witnessed the same practice, a practice that reflected the instructions of the Messenger of God ﷺ, so we must accept that report"64.
Abu Daud has a similar saying from 'Ali.62 Ibn al Qattan comments on the narration of Masruq from Mu'adh, "It is probable; it should be considered connected in accordance with the majority's view.63 Ibn Hazm first considered this saying weak on the ground that Masruq did not meet Mu'adh, but he later corrected himself and said. "I found that Masruq merely mentioned the practice of Mu'adh in Yemen regarding zakah on cows; there is no doubt that he lived in Mu'adh's era, witnessed his governorship, and recognized his well-known practices. Consequently his quotation of Mu'adh is accepted, because he is quoting many people that witnessed the same practice, a practice that reflected the instructions of the Messenger of God (p), so we must accept that report"64.
Al-Hafiz Ibn Hajar, a cikin littafinsa al-Talkhis, ya nakalto daga Ibn 'Abd al-Barr daga littafinsa al-Istidhkar, cewa: "Akwai sabani tsakanin malamai game da hadisin zakkar shanu, shin abin da ya zo a cikin maganar Mu'adh shi ne. Wannan shi ne nisabin da aka amince da shi"65. Maganar Mu'adh tana samun goyon baya daga wasiƙar Manzon Allah ﷺ zuwa ga 'Amr bin Hazm, wacce ke cewa: "kuma a kan kowane shanu talatin, ana bin wani ɗan shekara ɗaya, kuma a kan kowane shanu arba'in, ana bin wani ɗan shanu."
Al Hafiz Ibn Hajar in his al Talkhis quotes Ibn 'Abd Al Barr from the latter's al Istidhkar, "There is dispute among scholars that the tradition about zakah on cows is what exists in the saying from Mu'adh. That is the agreed upon nisab"65. The saying of Mu'adh is supported by the letter of the Prophet (p) to 'Amr bin Hazm, which says "and on each 30 cows, one cow one-year-old is due, and on each 40 cows, one cow is due".
Malamai da dama na ilimin hadisi suna ganin wannan hadisi na ƙarshe yana da kyau.66
Several scholars of hadith consider this last one good.66
Yana da kyau a lura, duk da haka, cewa dukkan maganganu biyu ba su ambaci kai tsaye cewa mafi ƙarancin adadin shanu da za a biya zakka a kansu shine talatin ba, kuma kalmomin waɗannan maganganu biyu ba sa hana yiwuwar a sanya zakka a kan ƙasa da shanu talatin. Saboda haka, duk wani da'awar ijma'i kamar ta Ibn 'Abd al Barr an ƙi ta, domin an san cewa Ibn al Musayyeb, al Zuhri, Abu Qulabah, al Tabari da wasu sun sava masa, kamar yadda za a nuna daga baya. Ibn Hajar ya nakalto daga al Hafiz 'Abd al Haqq yana cewa: "Babu wata magana game da nisabin shanu wadda aka yi ittifaqi a kan ingancinta."67
It should be noted, however, that both of these sayings do not explicitly set the minimum for zakatability at 30, and that the wording of these two sayings does not prevent the possibility of imposing zakah on less than 30 cows. Thus any claim of Ijma as that of Ibn 'Abd al Barr is rejected, because it is known that Ibn al Musayyeb, al Zuhri, Abu Qulabah, al Tabari and others disagree, as will be shown later. Ibn Hajar quotes al Hafiz 'Abd al Haqq as saying "There is no saying, about nisab of cows on whose correctness there is agreement."67
Maganar Mu'adh ma tana nuna cewa babu wata zakka ta ƙari a tsakanin 40
The saying of Mu'adh also indicates that there is no additional zakah on between 40
da kuma saniya 59, kuma wannan yana samun goyon baya daga riwayar da ke cewa an kawo wa Mu'adh ƙarin zakkar shanu, sai ya ƙi karɓarta a kan wannan adadin, kamar yadda aka ambata a cikin al-Muwaṭṭa' da sauran littattafai. Wannan ita ce ra'ayin makarantun fiqihu guda uku, da Abu Yusuf, da Muhammad, da mafi yawan malamai. Abu Hanifa ya saba wa haka, yana bayyana ra'ayin cewa abin da ya wuce saniya 40 ana biyan zakka a kansa a kashi biyu da rabi cikin ɗari na farashin saniya mai shekara biyu, ga kowace saniya da ta zarce 40. Al-Hasan yana da wata riwayar daga Abu Hanifa cewa ƙarin zakka yana wajaba ne kawai idan adadin ya kai 50, inda saniya ɗaya da kwata ta zama zakkar da ake bin mutum. Akwai kuma wata riwayar ta uku daga Abu Hanifa wadda ta yi daidai da ra'ayin mafi yawan malamai.68
and 59 cows, and this is also supported by the report that Mu'adh was brought additional zakah on cows and refused to take it on this number, as mentioned in al Muwatta' and other works. This is the opinion of the three schools of jurisprudence, Abu Yusuf, Mohammad, and the majority of scholars. Abu Hanifah disagrees and expresses the view that what is above 40 cows is zakatable at the rate of two-and-half percent of the price of a cow, two years old, for each additional cow above 40. Al Hasan has another report from Abu Hanifah that additional amounts of zakah are due only when the number reaches 50, whereby one-and- one-quarter cow becomes the due zakah. There is still a third report from Abu Hanifah that goes along with the majority's view.68
Har ila yau, maganar Mu'azh cewa ya kamata a karɓi zakka a kan kowane saniya guda talatin
Additionally, the saying of Mu'adh according to which zakah should be collected on 30
kuma saniya 40 ana tantance ta a matsayin daidai (sahihi) ta wurin wata jama'a ta manyan malamai. Saboda wannan magana ne Ibn Hazm ya gyara kansa ya koma ga ra'ayin mafi yawan malamai.74
and 40 cows is graded correct by a group of the leading scholars. It is by virtue of this saying that Ibn Hazm corrected himself and reverted to the view of the majority.74
B. Daga mahangar hikima (ma'ana, ta fuskar dalili ta hankali): Ba shi yiwuwa sosai Shari'ah, wadda ita ce mafi adalci da hikima, ta wajabta zakka a kan raƙuma biyar kawai ko tumaki arba'in, sannan ta sa mafi ƙarancin nisabi na zakka a kan shanu ya zama hamsin. Shanu ba su kai raƙuma girma ba, amma tabbas sun fi tumaki girma, sun fi amfani, kuma sun fi daraja.
B. From the point of view of the rationale. It is very unlikely that Shari'ah, which is most just and wise, would obligate zakah on only 5 camels or 40 sheep and leave the minimum for zakatability on cows to be 50. Cows may not be as huge as camels, but they certainly are bigger, more useful, and more valuable than sheep.
the amount of zakah due on it is one cow, between 76 and 120 two cows. Above 120, for an additional 40 cows there is one additional cow. We were told that the statement 'in each 30 cow there is one cow due one year old, and in each 40 cows there is due one cow ' was only a simplification and reduction in the rates for the people of Yemen which was disregarded later."76 It is also reported from 'Ikrimah bin Walid his saying: later I was commissioned on the zakah of 'Ikk and I met some old people who paid zakah at the time of the Messenger of God (p). They disagreed: some of them said make zakah on cows like zakah on camels, and some said from each 30 cows you take one cow, one year old, while yet some others said from each 40 cows you should take one two-year-old cow."76 Ibn Hazm reports through his own chain from Ibn al Musayyib, Abu Qulabah, and another scholar a view similar to that of al Zuhri. He also report from 'Umar bin 'Abd al Rahman bin Khildah al Ansari, "Zakah on cows is the same as zakah on camels except for the ages.77
C. This view is also supported by the general rule implied in the saying mentioned at the beginning of Section 3 "And for anyone who owns cows and who does not pay their right due, he would be laid down for the cows to trample on the Day of Resurerction" It is argued that this is a general text that includes cows of any number except for restrictions brought in by a text or any Ijma'. It is further argued that the saying stating that there is one cow, one year old, due, on each 30, and a two-year-old due on each 40 also supports this opinion because it does not waive zakah from cows below 30. It is only a statement of the rate of zakah.
D. Ana kuma gardama da kiyasi cewa shanu suna kama da raƙuma. A yankan layya na Idi, misali, shanu ɗaya ya isa ga mutum bakwai, kamar yadda raƙumi ɗaya yake. Haka kuma a cikin sadakar godiya ga Allah bayan aikin Hajji, adadin raƙuma da shanu ɗaya ne, don haka zakkar shanu ya kamata ta zama kamar ta raƙuma.81
D. It is further argued, by analogy, that cows are similar to camels. In 'Id sacrifice, for example, a cow is sufficient for seven individuals, just as a camel. Also in the gifts of thanks to God after pilgrimage , the rate of camels and cows is the same, so zakah on cows should be like that on camels.81
Sai dai Ibn Hazm ya karyata wadannan hujjoji bisa dalili cewa maganganun da aka danganta ga Annabi (p) ba a danganta su da shi gaba daya ba, kuma ba za a iya kawo a matsayin dalili ba sai hadisin da silsilar isnadinsa ta haɗu gaba daya zuwa ga Annabi ﷺ. Ya lura cewa hujjar cewa hadisin game da zakkar shanu yana nufin kowane adadin shanu, daure take ga Hanafiyya da Malikiyya kawai wadanda suke wajabta zakka a kan dukiyar kasuwanci ta hanyar fadin nassoshi kadai, amma ba ga wadanda suke bukatar nassi na musamman domin wajabta kowace hukunci a cikin Shari'a ba. Dangane da hujjar cewa zakkar shanu ya kamata ta zama kamar ta raƙuma ta hanyar kiyasi, ina cewa idan an karɓi kiyasi a matsayin hanyar fitar da hukunce-hukunce a Shari'a, to wannan amfani da shi daidai ne, domin ban san wani bambanci da aka yarda da shi tsakanin raƙuma da shanu ba. Saboda haka, wannan matsaya dole ta zama daure ga wadanda suka karɓi kiyasi — Hanafiyya, Malikiyya da Shafi'iyya — amma ni ba na karɓa ba.82
However, Ibn Hazm disproves these arguments on the basis that the sayings attributed to the Prophet (p) are not completely linked to him and one can only give as evidence a saying whose chain is completely linked to the Prophet. He notes that the argument that the saying about zakah on cows is general for any number of cows is binding only an the Hanafites and Malikites who obligate zakah on business assests by generality of texts alone, but not those who require specific text for obligating any ruling in Shari'ah. As for the argument that zakah on cows should be similar to that on camels by analogy, I say that if analogy is accepted as a tool in deducting rulings in Shari'ah, then this application of it is a correct one, since I am aware of no agreed-upon difference between camels and cows. Thus, this conclusion must be binding to those who accept analogy--the Hanafites, Malikites and Shafi'ites, but I do not.82
A gefe guda kuwa, malaman makarantun fiqhu da aka sani sun yi hujjar cewa ba a iya zana nisab ta hanyar qiyasi ba; nisab sai dai ta fito daga nassi, kuma a bayyane yake cewa babu nassi game da nisab na shanu. Ibn Qudamah ya kara da cewa irin wannan qiyasi ba daidai ba ne, domin a yanka da aikin hajji, tumaki 35 sun yi daidai da raƙuma biyar, amma tumaki 35 ba su zama nisab a zakka ba.83
On the other hand, scholars of the known schools of jurisprudence argue that nisab should not be deducted by analogy; nisab should only come from a text, and it is evident that there is no text on nisab of cows. Ibn Qudamah adds that such an analogy is incorrect, since in sacrifice and pilgrimage, 35 sheep equal five camels, but 35 sheep are not nisab in zakah.83
Allah ya sani mafi kyau, amma a gare ni ya bayyana cewa Manzon Allah (p), ya bar wasu batutuwa a cikin zakka ba tare da ƙayyadewa ba da gangan, domin ya sa aiwatar da ita ya dace da sauyin yanayi. Al'amarin zai kasance ga gwamnatin Musulunci da hukumar zakka tana tsara waɗannan bayanai lokaci zuwa lokaci. Shanu na iya zama mafi tsada da amfani fiye da raƙuma. A wannan yanayi, ana iya saita nisab a biyar, kuma za a iya amfani da ƙa'idar tumaki ɗaya ga kowace shanu biyar, kuma idan adadinsu ya kai talatin da arba'in, za a iya amfani da maganar Mu'azu. Wannan ra'ayi zai iya zama mafi amfani da bayyana lokacin da kiwon shanu ya zama babban kasuwanci mai riba. A wasu ƙasashe ko zamani, shanu na iya zama da ƙarancin daraja fiye da raƙuma, har ta kai ga cewa shanu biyar ba za su zama dukiya mai yawa da za ta kai ga zama nisab wajibin zakka ba, a wannan yanayi kuma ana iya saita nisab a talatin. Wannan sassauci yana da tushe a maganar al-Zuhri cewa saita shanu talatin a matsayin nisab an yi shi ne kawai don sauƙaƙa wa mutanen Yaman. Bisa ga abin da al-Zuhri ya faɗa, tsarin lokaci tsakanin wasiƙun da suka saita nisab a talatin da waɗanda suka saita a biyar ba lallai ne ya nuna cewa na ƙarshe ya soke na farko ba, a maimakon haka ana iya fassara su a matsayin aiwatarwa daban-daban a yanayi biyu daban-daban daga Annabi (p), a matsayinsa na shugaban ƙasa ba kawai a matsayin Manzo ba. Saboda haka, domin yanayi daban-daban, zai iya ma samun wani ra'ayi daban.89
God knows best, but it seems to me that the Messenger of God (p), intentionally left certain issues in zakah undefined and undetermined in order to make its application flexible with changing circumstances. It is left to the Islamic state and its zakah institution to draw up those details from time to time. Cows may become more expensive and useful than camels. In this case nisab may be set at five, and the rate of one sheep for each five cows could be applied, and when they number 30's and 40's, the saying from Mu'adh could be applied. This opinion may become more practical and clear when cow raising becomes big and profitable business. In some countries or times, cows may carry lesser value than camels, to the extent that five of them would not be such substantial wealth as to stand as a minimum zakatable, in which case nisab could be put at 30. This flexibility has its root in the comment of al Zuhri that 30 cows as nisab was made only to make things easier for the people of Yemen. Given what al Zuhri said, the sequence in time between letters setting the nisab at 30 and at five does not necessarily imply that the latter annuls the former, but can be interpreted as different applications in two different circumstances by the Prophet (p), in his capacity as head of state and not just as a Messenger. Consequently, for different circumstances he may have even another opinion.89
Wannan ya nuna cewa adadin zakka a zahiri yana da tsayayye, ba mai ƙaruwa ko raguwa ba, kuma za a tattauna wannan sosai a cikin ɓangare na ƙarshe na wannan littafi. A cikin sharhinsa kan al-Risala, malamin Malikiyya marigayi Sheikh Zarruq ya rubuta game da raguwar adadin zakka a kan tumaki tsakanin 40 zuwa 200: "Yayin da adadin tumaki ke ƙaruwa, kuɗin kula da su yana ƙaruwa, kuma sha'awar tara dukiya ma tana ƙaruwa, saboda haka adadin zakka a kan kuɗi ya zama kamar kwata na kashi goma, alhali kuma a kan sauran dukiya ya kai kashi goma."93
Ni dai ban gamsu da wannan hujja ba, domin idan dukiya ta ƙaru, kuɗin kula da ita yana raguwa. Wataƙila shi ya sa masu shanu ke son kiwon dabbobinsu tare a babban sikeli, don rarraba kuɗin masauki da kiwo. Wannan an san shi yanzu da tattalin arziƙin babban sikeli. Idan bayanin Zarruq daidai ne, to ya kamata ya shafi duk dabbobi, amma muna ganin cewa ba a rage adadin zakka ga manyan adadin raƙuma da shanu ba.
This shows that the rate of zakah is in fact about constant, not progressive or regressive, which will be discussed at length in the last part of this book. In the commentary on al Risalah, the late Malikkite Sheikh Zarruq writes on the declining rate of zakah on sheep between 40 and 200" once the numbers of sheep grows their cost increases, and the desire for accumulation increases too, therefore, the rate on cash assets is as low as one fourth of ten percent, while it goes up to ten percent on other assets."93 I could not appreciate this argument because when wealth increases its costs decline. This is perhaps why owners of cattle like to pasture together on a large scale, to diffuse the cost of shelter and shepherding. This is known now as the economy of large scale. If the explanation given by Zarruq is correct it should have applied to all cattles but we see the rate not reduced for large quantities of camel and cows.
In my opinion, it is the closest to Islamic justice and it seems to outweigh the other views. It violates the principle of justice to exempt from zakah a person who owns, for example, four old camels, and to collect it from a person who owns five young camels or four young lambs, since the latter is less rich than the former. Once the nisab is fulfilled by counting adult animals alone, young animals can then be counted in determining the total number subject to zakah. For larger quantities, the rate structure itself is flexible, because it takes strata of quantities and applies the same rate to the lower and the higher ends of each layer. Thus five camels are zakatable at the rate of one sheep, the same as nine camels.
Some scholars attempt to reconcile the report of 'Umar with the saying of Suaid by not obligating zakah on baby animals if they comprise the entire zakatable, saying that is where the saying of Suaid applies, while counting baby animals if they are with their mothers. However, some jurists consider that baby animals are counted in the total number of the zakatable herd only if older animals make up the nisab required for zakatability. This is the view of Abu Hanifah, al Shafi'i, Ibn Hazm and others.99 It is, in my opinion, the closest to Islamic justice and it seems to outweigh other views. It violates the principle of justice to exempt from zakah a person who owns, for example, four old camels and collect it from a person who owns five baby camels or four baby lambs, since the latter is less rich than the former. Once nisab is fulfilled by counting adult animals alone, then baby animals can be counted in determining the total number subject to zakah. For larger quantities, the rate structure itself is flexible because it takes stratas of quantities and applies the same rate on the lower and the higher ends of each layer. Thus five camels are zakatable at the rate of one sheep, the same as nine camels.
Ya bayyana gare ni cewa Annabi (s.a.w.) ne ya tsara wannan don ya ba da sararin lokaci saboda kasancewar 'yan dabbobi. Wannan kuma ya fi bayyana a tumaki, musamman awaki, waɗanda ke haihuwa fiye da sau ɗaya a shekara. Watakila wannan ne ya sa yawan zakkar tumaki ke raguwa idan adadinsu ya yi yawa, har ta kai kashi ɗaya cikin ɗari bayan tumakin sun kai 200.
It seems to me that this was purposefully set up by the Prophet (p) in order to give leeway for the presence of baby animals. It seems that this becomes more apparent in sheep, especially goats, which give birth more than once a year. This is perhaps why the rate of sheep is lower at larger quantities, and becomes one percent after the sheep reach 200 in number.
Zakah on Livestock 101
2. Bayanin jinsin dabba: Dabbar da ake bayarwa a matsayin zakka dole ne ta zama mace daga cikin jinsinta. Wannan hukunci yana shafar raƙuma kawai, sai dai a lokuta da aka ambata a cikin hadisin Anas, inda ake karɓar namiji na shekaru mafi girma maimakon mace da ya kamata a bayar.
2. Specification of the animal's sex, The animal given as zakah must be a female of the species. This applies only to camels, except in the cases mentioned in the saying from Anas, whereby a male of a higher age group is accepted instead of the due female.
Hanafiyyah sun amince da biyan zakka da dabbobin maza bisa ƙiyasin darajarsu.103
Hanafites accept the payment of male animals on the basis of estimating their value,103
domin a cewar su, ana iya biyan darajar abin da ake bi bashi maimakon abin kanta, kamar yadda za a tattauna, in Allah ya yarda, a Kashi na Biyar.
because according to them, the value of the due item can be paid instead of it as shall be discussed, God willing, in Part Five.
Game da shanu kuwa, nassi ya wajabta namiji ko mace mai shekara ɗaya, daga kowace talatin, wanda babu sabani a kansa. Sai dai akwai bambanci game da ko a karɓi namiji mai shekara biyu, daga kowace arba'in. Mafi yawan malamai ba su amince da hakan ba, yayin da Hanafiyya suka karɓe shi bisa dalilin cewa namiji da mace na shanu suna daidai da juna a daraja. Hanafiyya kuma suna samun goyon baya daga wata magana da al-Tabarani ya ruwaito daga Ibn 'Abbas: "Daga kowace shanu talatin ana wajabta saniya ɗaya mai shekara ɗaya, kuma daga kowace arba'in wacce ta girme, namiji ko mace."104
As for cows, the text requires male or female, one year old, out of each 30, which is not disputed. However, there is a variation on whether to accept a two-year-old male cow, out of each 40. The majority do not approve of that, while the Hanafites accept it on the grounds that male and female cows are similar in value. Hanafites are also supported by a saying reported by al Tabarani from Ibn 'Abbas "For each 30 cows there is due one cow one year old, and for each 40 one older, male or female".104
Dangane da tumaki, malaman Hanafiyya ba sa banbance tsakanin na namiji da na mace, saboda kamancecen farashinsu da amfaninsu, da kuma saboda hadisin da ya ambaci tunkiya a matsayin wajibi ba tare da banbance namiji da mace ba.105 Malikiyya suna tafiya tare da Hanafiyya game da zakkar tumaki, yayin da Hanabilawa ba sa yarda a karɓi tunkiyar namiji a matsayin zakka muddin akwai mata a garken. Wannan an ɗauke shi ta hanyar kwatanta da raƙuma.107
With regard to sheep, Hanafites do not distinguish between male and female because of the similarity in price and use and also because the text mentions a sheep due, without distinguishing between male and female.105 Malikites go along with the Hanafites on zakah on sheep, while the Hanbalites do not approve of taking the male sheep as zakah as long as there are females in the herd. This is taken in analogy to camels.107
Bugu da kari, Malik da al-Shafi'i sun bar wa masu karɓar zakka zaɓin namiji ko mace na dabba, bisa ga abin da ya fi amfani ga masu karɓar zakka.108 Al-Nawawi ya rubuta, "Idan an ba da ɗan rago na namiji a matsayin zakka, to ya halatta, bisa ga ra'ayin mafi yawan mabiya mazhabar Shafi'i." "Wannan shi ma ra'ayin al-Shafi'i ne da kansa. Wasu mabiya mazhabar Shafi'i ba sa amincewa da wannan ra'ayi saboda hadisin 'Umar da aka ambata a baya, wanda ya ce, 'kuma ka karɓi ɗan rago mace wadda ta cika shekara fiye da ɗaya'.'"109 Bayan na gabatar da ra'ayi daban-daban, na zaɓi ra'ayin mazhabar Hanafiyya game da shanu da tumaki, domin ina ganin yana da nauyi fiye da sauran kuma yana da hujja mafi gamsarwa.
Furthermore, Malik and al Shafi'i leave it to zakah collectors to select the male or the female animal, depending on which is better for zakah recipients.108 Al Nawawi writes, ''If the male sheep is given as zakah, it is alright, according to the majority of Shafi'ites "It is also Shafi'i's opinion himself. Some Shafi'ites do not approve of this view because of 'Umar's report mentioned earlier, which states "and take the female sheep more than one year old".109 After presenting the different opinion, I select the Hanafite's view with regard to cows and sheep because I think it carries more weight and has more convincing evidence than the others.
3. Sharaɗin shekaru. Hadisai sun ƙayyade takamaiman shekaru don zakkar raƙumi da shanu, waɗanda dole ne a bi, saboda karɓar ƙasa da wannan ko fiye da shi rashin adalci ne ga masu biyan zakka da masu karɓarta. Wannan abu ne da aka yarda da shi. Amma game da tumaki, akwai banbancin ra'ayi. A cewar Malik, tumakin da ake karɓa a zakka ya zama aƙalla tumaki ko awaki ɗan shekara ɗaya, bisa ga hadisin "haƙƙinmu shi ne aƙalla tumaki ko awaki ɗan shekara ɗaya". Shafi'i da Ahmad sun ce abin da ake biya a matsayin zakka ya zama aƙalla ɗan shekara ɗaya ga awaki, da ɗan watanni shida ga tumaki. Haka kuma Abu Daud da Muhammad sun ruwaito, yayin da Abu Hanifa ya yarda da ra'ayin Malik, duk da cewa ya halatta bayar da tumaki ɗan watanni shida bisa la'akari da ƙimarsu.112 Ni na zaɓi ra'ayin Ahmad, al-Shafi'i, Abu Yusuf da Muhammad, domin yana da hujjoji masu ƙarfi.
3. Age requirement. Sayings give specific ages for zakah on camels and cows which must be complied with, on the ground that taking less or more is unfair with either payers or recipients of zakah. This is agreed upon. As for sheep, there is a variation of opinion. According to Malik, sheep accepted in zakah should be at least one-year-old sheep or goat, in compliance with the saying "our right is at the least one-year-old sheep or goat". Shafi'i and Ahmad believe that what is paid as zakah should be at least one year old for goats and six months old for sheep. This is also reported by Abu Daud and Muhammad, while Abu Hanifah agrees with Malik, although he allows giving of six-month-old sheep on the basis of value.112 I select the view of Ahmad, al Shafi'i, Abu Yousuf and Muhammad, because it has strong proofs.
Idan shekarun da ake buƙata don biyan zakka ba su samu ba, amma wasu shekaru suna samuwa, ta yaya ya kamata a biya zakka? Ibn Rushd ya taƙaita ra'ayoyi daban-daban, ya ce: "A cewar Malik, wanda ke biyan zakka wajibi ne ya sayi dabbar da ake buƙata. Wasu kuwa suna cewa mai biya ya biya dabba mai ƙaramin shekaru tare da diyya na dirhami 20 ko tumaki 2 ga kowace shekara ɗaya na bambancin shekarun raƙuma, kamar yadda aka ambata a wasiƙar Abu Bakr game da zakka, kuma babu sabani a kan hakan. Wannan ita ce ra'ayin al-Shafi'i da Abu Thawr. Wasu malamai na fiqhu suna cewa dole ne a biya shekarun da ake da su, a kuma biya diyya don bambancin. A cewar Abu Hanifa, darajar dabbar da ake buƙata ce ta wajaba. Amma da alama a gare ni ra'ayin Abu Hanifa ma yana dacewa da wannan hadisi, domin Annabi ﷺ ya ƙayyade bambancin shekaru a matsayinsa na shugaban ƙasa, ba a matsayin umarni na addini ba, kuma irin wannan ƙayyadewa tana canzawa da lokaci. 'Ali ya ƙayyade farashin tumaki daban da yadda Annabi ﷺ ya ƙayyade."114
If the age necessary for payment is not available and other ages are available, how should zakah be paid? Ibn Rushd summarizes the several opinions, "according to Malik the zakah payer is required to buy the necessary animal. Others say the payer should pay a lower-age animal plus compensation at the rate of 20 dirhams or 2 sheep for each one year difference in the age of camels, as mentioned in the letter of Abu Bakr on zakah, and there should be no differences about it. This is also the view of al Shaifi'i and Abu Thawr. Some jurists say that payment must be made of the available age and a compensation for the difference should be paid.113 According to Abu Hanifah, the value of the necessary animal is due. It seems to me, however, that Abu Hanifah's view is also consistent with the saying, because the Prophet (p) estimated the difference in age in his capacity as head of state rather than as religious ordinance, and such estimation varies with time. 'Ali estimated sheep at different prices than the estimation of the Prophet (p).114
Como aikace-aikacen wannan sharadi, ba a karɓar ƙananan dabbobi a matsayin zakka. Lokacin da ʿUmar bin al-Khattab ya aika Sufyan bin ʿAbdullahi al-Thaqafi game da zakka, ya fara ƙidaya ƙananan tumaki, sai aka tambaye shi: "Shin kana ƙidaya waɗannan jarirai alhali ba ka karɓarsu a matsayin biyan zakka?" Lokacin da ya koma wajen ʿUmar ya faɗa masa haka, sai ʿUmar ya ce: "Eh, ka ƙidaya ƙananan tumaki, har waɗanda suke ƙanana har sai mai kiwo ya ɗauke su, amma kada ka karɓe su a matsayin biyan zakka, kuma kada ka ɗauki abin da aka tanada don naman iyali, ko tumakin da ke shayarwa, ko masu ciki, ko rago. Ka ɗauki tumaki ko awaki kawai waɗanda suka cika shekara guda."
Ahmad, Abu Dawud, da al-Nasaʾi sun ruwaito daga wani mutum mai suna Siʿr, daga mutum biyu da Manzon Allah ﷺ ya aika su karɓar zakka. Sun ce: "Manzon Allah ﷺ ya hana mu karɓar dabba mai ciki." Kuma daga Suʿaid bin Ghafalah: "Wani mai karɓar zakka wanda Manzon Allah ﷺ ya aika ya zo wajenmu, na ji yana cewa: 'A cikin umarnin da aka rubuta mini an ce kada in ƙidaya ƙananan dabbobi'... sai wani mutum ya so ya ba shi raƙumi mai ciki, sai ya ƙi karɓa."120
As an application of this condition, baby animals are not accepted as zakah. When 'Umar bin al Khattab commissioned Sufian bin 'Abd Allah al Thaqafi on zakah, he started counting the baby sheep and was asked "Are you counting these babies while you don't accept them in payment? "When he came back to 'Umar and told him that, 'Umar said, " Yes, count baby sheep, even those which are so young that they must be carried by the shepherd, but do not accept them in payment, nor should you take that which is meant for meat of the household, nursing mother sheep, pregnant sheep, nor the ram. Take only sheep or goat which are one year old." Ahmad, Abu Daud, and al Nasa'i report from a person named Si'r from the two men commissioned by the Messenger of God (p) to collect zakah. They said "The Messenger of God (p) prevented us from taking a pregnant animal". And from Suaid bin Ghafalah "A zakah collector sent by the Messenger of God (p) came to us end I heard him saying 'In the pledged instructions given to me it was written I should not count baby animals'.. and when a man wanted to give him a pregnant she-camel, he refused to accept it".120
Ya kamata a lura cewa dalilin waɗannan ra'ayoyi daban-daban shi ne bambancin fahimta game da maganar Annabi ﷺ. A cikin wasiƙar sadaqah, Annabi ﷺ
It should be noted that the reason for these different opinions is the different interpretation of the saying of the Prophet (p). In the letter on sadaqah the Prophet (p)
Ya ce, "Abin da ke rabe ba za a ƙidaya shi tare ba, kuma abin da ke tare ba za a ƙidaya shi daban ba don a guje wa sadaka, kuma abin da ya zama na mutum biyu, dole ne su daidaita lissafinsu gwargwadon mallakarsu." Waɗanda suka ce haɗuwa ba ta shafar zakka, sun fassara wannan da cewa mai karɓar zakka bai kamata ya raba garken dabbobin da mutum ɗaya ya mallaka ta hanyar da za ta ƙara zakka ba.
said, "What is separate should not be counted together, and what is together may not be counted separately in order to avoid sadaqah, and as far what belongs to two persons, they must settle their account in proportion to their ownership". Those who say that mixing together does not affect the zakah interpret this to mean that the zakah collector should not divide herds owned by one person in such a way that would increase zakah.
Misali, raguna 120 da mutum ɗaya ya mallaka bai kamata a raba su zuwa rukuni uku na 40 don zakka ta zama raguna uku maimakon ɗaya ba. Suna kuma cewa abin da mutum ɗaya ya mallaka bai kamata a haɗa shi da abin da wani ya mallaka don cika nisabi ba, kamar haɗa garken mutane biyu, kowannensu da raguna 20, don su zama abin zakka a matsayin nisabi. Al-Shafi'i da almajiransa suna fassara wannan magana da cewa dabbobi idan aka haɗa su ana ɗaukar su kamar mallakar mutum ɗaya ce, duka a aiwatar da nisabi da kuma ƙayyade adadin zakka. Malik da almajiran sa kuwa suna fassara ta da cewa idan kowane mai mallaka shi kaɗai yana da mafi ƙarancin nisabi, to adadin da ake amfani da shi shi ne na jimillar, ba wanda ya shafi abin da kowane mai mallaka shi kaɗai ya mallaka ba.122
For instance, 120 sheep owned by one person should not be divided into three groups of 40 to make zakah three sheep instead of one. They also say that what is owned by one person should not be added to what is owned by another in order to make nisab, such as grouping the herds of two peoples, each with 20 sheep, to make them zakatable as nisab. Al Shafi'i and his disciples interpret this saying to mean that cattle put together are treated as if they were owned by one person, both in the application of nisab and in the determination of the zakah rate. On the other hand, Malik and his students interpret it to mean that if each owner alone has the minimum of nisab then the applicable rate is that of the total and not that which applies on what belongs to each owner alone.122
Game da bambancin ra'ayi a cikin ma'anar haɗa dabbobi tare, Al-Shafi'i yana ganin cewa haɗa dabbobi tare yana nufin a cikin kiwo, da hallaka, da masauki, da shayarwa, har zuwa cewa sanya dabbobi tare yana kama da haɗin kai. Saboda haka, ana aiwatar da nisab a kan jimlar dabbobin ba a kan kowane mai shi shi kaɗai ba. Malik kuwa yana ganin haɗa dabbobi tare mai tasiri shi ne inda shayarwa, kiwo, masauki da kiwo ake yi tare.123
As for the variation on the definition of mixing together, al Safi'i is of the opinion that mixing animals together means in pasturing, milking, sheltering and watering, to the extent that putting animals together is like partnership. Accordingly, nisab is applied on the total and not on each owner alone. Malik sees effective mix together as where watering, pasturing, sheltering and shepherding are common.123
Ibn Hazm في المحلى ينتقد بشدة الرأي القائل بأن خلط المواشي يؤثر في الزكاة، على أساس أن ذلك يؤدي في الحقيقة إلى مخالفة النصوص الأساسية للزكاة. فعلى سبيل المثال، الشخص الذي يملك أقل من النصاب معفى من دفع الزكاة، فكيف يُزكّى مثل هذا الشخص إذا خلط مواشيه بمواشي غيره؟ وهذا، عند ابن حزم، يناقض مبدأ المسؤولية الفردية والملكية الخاصة، ويجعل مال شخص يؤثر في واجبات والتزامات أشخاص آخرين. وهذا مخالفة لكتاب الله وسنة رسوله ﷺ.124
وينبغي أن يُلاحظ في الختام أن رأي الشافعية هو الأوسع في مفهوم تأثير خلط أموال عدة مالكين على الزكاة. فهم يذهبون إلى أن الخلط يؤثر في الزكاة ليس في المواشي فحسب، بل في الزروع والثمار والفضة والذهب والنقود المختلطة أيضاً.125 وقد يصلح هذا الرأي أساساً للتعامل مع الشركات المعاصرة بالطريقة التي ترى هيئة الزكاة أنها الأنسب، لأنه يحقق السهولة في الإجراءات والاقتصاد في نفقات الجباية.
Ibn Hazm in al Muhalla strongly criticizes the opinion that mixing animal, together affects zakah, on the grounds that this ends up in fact violating the essential texts of zakah. For example, a person who owns less than nisab is exempt from paying zakah, so how could such a person be zakated if he puts his cattle with others? This, according to Ibn Hazm, contradicts the principle of individual responsibility and private ownership, making one person's property affect other persons duties and obligations. This is a violation of the Qur'an and Sunnah.124 It should be noted at last that the view of the Shafites has widest concept of the effect on zakah of mixing the wealth of several owners. They go as far as affecting zakah not only on livestock but also on crops, fruits, silver, and gold money that are mixed.l25 This view may serve as a basis for the treatment of contemporary corporations as the zakah agency may find best, because it provides for simplicity in procedures and thrift in collection expenses.
Secondly, it is reported from Jabir from the Prophet (p), "On each naturally pastured mare there is due one diner or ten dirhams." It is reported by al Daraqutni and al Baihaqi, and they grade it weak. For this reason, the majority of jurists argue that it can not stand against the correct saying of zakah waiving off horses." There is no zakah on the slaves and mares of Muslims." Thirdly, by analogy to camels, both are growing and useful animals, and in both the condition for zakatability, natural cost-free pasturing, is fulfilled. The claimed differences between horses and other livestock are no more than those among the other kinds of livestock, since each animal has its unique characteristics. There are many differences between camels and sheep yet both are zakatable. Abu Hanifah holds to this argument on the basis that the reason for the obligation of zakah is a matter that can be rationalized and not a matter of worship only. This reason is growth or growth potential and once growth exists in another asset zakatability must be extended to it.
Na huɗu, al-Tahawi da al-Daraqutni sun ruwaito, da isnadi ingantacce, daga al-Sa'ib bin Yazid cewa: "Na shaida mahaifina yana kimanta dawakansa, yana kuma biyan zakkarsu ga 'Umar bin al-Khattab."138 'Abd al-Razzaq da al-Baihaqi sun ruwaito daga Ya'la bin Umayya cewa 'Abd al-Rahman, ɗan'uwan Ya'la, ya sayi wata doki mace daga wani mutum a Yemen a kan farashin dirhami 100
Fourthly, al Tahawi and al Daraqutni report, with a correct chain, from al Sa'ib bin Yazid "I witnessed my father evaluating his horses and paying its sadaqah to 'Umar bin al Khattab,138 'Abd al Razzaq and al Bai'aqi report from Ya'la bin Umayah that 'Abd al Rahman, brother of Ya'la, bought a mare from a man in Yemen for the price of 100
raƙuma. Mai sayarwa ya ji tausayi, sai ya tafi wurin 'Umar yana koka: "Ya'la da ɗan'uwansa sun tilasta ni in sayar da bajimin dokina." 'Umar ya nemi Ya'la ya zo ya gana da shi, sai ya ba 'Umar labarin gaskiya. 'Umar ya yi mamaki yana cewa: "Shin doki zai iya kaiwa wannan farashi a yankinku? Ban taɓa zaton bajimi zai kai wannan daraja ba. Shin zai zama adalci a karɓi tunkiya ɗaya daga cikin kowace arba'in, amma kada a karɓi komai daga dawakai? A karɓi dinari ɗaya daga kowane doki."
camels. The seller felt sorry and went to 'Umar complaining "Ya'la and his brother forced me to sell my mare. 'Umar asked Ya'la to come and meet with him, and he gave 'Umar the true story. 'Umar wondered "Would a steed reach that high a pries in your area? I never realized that a mare would reach that value. Would it be just to take one sheep out of each 40 and not take anything from horses? Collect one dinar per horse".
Sannan ya wajabta zakka a kan dawakai a kan dinari guda ga kowane doki.139 Ibn Hazm ya ruwaito, da sanadinsa, daga Ibn Shihab al-Zuhri cewa al-Sa'ib bin Yazid ya gaya masa cewa yana kai wa 'Umar bin al-Khattab zakkar dawakai. Ibn Shihab ya ƙara da cewa, "'Umar yana karɓar zakkar dawakai."140 Anas bin Malik ya ruwaito cewa "'Umar yana karɓar dirhami goma a kan kowace mace daga cikin dawakai, da dirhami biyar a kan kowane doki namiji."141 Zaid bin Thabit yana da ra'ayi irin na 'Umar. A zamanin Marwan bin al-Hakam, malaman shari'a sun yi sabani game da wajabcin zakka a kan dawakan da ake kiwo ba tare da kashe kuɗi ba, kuma sa'ad da Marwan ya tuntuɓi Sahabi Abu Hurairah, sai ya ruwaito fadin Manzon Allah ﷺ: "Babu sadaka a kan bawan mutum da dokinsa." Marwan ya juya wa Zaid bin Thabit ya ce, "Me kake cewa, ya Abu Sa'id?" Abu Hurairah ya ce, "Ina mamakin Marwan. Ina gaya masa fadin Manzon Allah ﷺ, sai ya ce, 'Me kake cewa, ya Abu Sa'id?'" Zaid ya amsa, "Manzon Allah ﷺ ya faɗi gaskiya, amma yana nufin dokin mayaƙi a hanyar God."
He then imposed zakah on horses at the rate of one dinar each.139 Ibn Hazm reports, with his own chain, from Ibn Shihab al Zuhri that al Sa'ib bin Yazid told him that he used to bring 'Umar bin al Khattab zakah on horses. Ibn Shiab adds, "'Umar used to collect zakah on horses."140 Anas bin Malik narrates that "'Umar used to collect ten dirhams on each mare and five on each male horse.141 Zaid bin Thibit had similar views to that of 'Umar. During the reign of Marwan bin al Hakam, jurists disputed the zakatability of naturally cost-free pastured horses, and when Marwan consulted the Companion, Abu Hurairah, he narrated the saying "There is no sadaqah on one's slave and one's mare." Marwan turned to Zaid bin Thabit and asked "What do you say, O Abu Said?" Abu Hurairah said, "I wonder at Marwan. I tell him the saying of the Messenger of God (p) and he asks 'What do you say O Abu Sa'id?" Zaid answered "The Messenger of God (p) verily said the truth, but he meant the horse of a fighter for the sake of God.
Ga wani ɗan kasuwa da ke kiwon dawakai don haihuwa, to suna da zakka." Marwan ya tambaya, "Nawa?" Ya amsa, "Dinari ɗaya ko dirhami goma a kan kowane doki."142 Ibn Zanjawaih a cikin Kitab al Amwal ya ruwaito da sarkar isnadinsa daga Taus, "Na tambayi Ibn 'Abbas, 'Shin dawakai suna da zakka?' sai ya ce, 'Babu sadaqah a kan dokin maƙaryaci saboda Allah,'"143 wanda hakan ke nuna cewa sauran dawakai suna da zakka. Ibrahim al Nakha'i, wani Tabi'i, yana da irin wannan ra'ayi kamar 'Umar da Zaid. Ya ce, "Dawakai da ake kiwo a filaye na halitta, waɗanda ake kiwonsu don haihuwa, suna da zakka a kan dinari ɗaya ko dirhami goma a kan kowane doki, ko kuma a tantance darajarsu a biya dirhami goma a kowace dirhami 200 na darajarsu." An ambaci wannan a cikin al-'Athar na Muhammad. Abu Yusuf ya ruwaito makamancin wannan magana, haka kuma daga Hamad bin Abu Sulaiman cewa ya ce, "Dawakai suna da zakka."145
For a merchant who keeps horses for breeding, they are zakatable." Marwan asked "How much?" He replied "One dinar or ten dirhams on each horse".142 Ibn Zanjawaih in Kitab al Amwal reports with his chain from Taus "I asked Ibn 'Abbas, 'are horses zakatable?' and he answered "There is no sadaqah on the horse of the fighter for the sake of God,"143 which implies that other horses are zakatable. Ibrahim al Nakha'i, a Follower, had the same view as 'Umar and Zaid. He said "Naturally pastured horses raised for breeding are zakatable at one dinar or ten dirhams on each horse, or else evaluate them and pay ten dirhams for each 200 dirhams of their value." Mentioned by Muhammad in al 'Athar, Abu Yusuf reports a similar statement,l44 also from Hamad bin Abu Sulaiman that he said and horses are zakatable."145
Duk da haka, rashin wata nassi bayyananne da ya wajabta zakkar dawakai ba yana nufin cewa ba za a iya karɓar zakka a kansu ba. Ba a rawaito cewa Annabi (ﷺ) ya faɗi komai game da wajabta zakkar zinariya ba. A bayyane yake cewa yawancin kuɗin da ake amfani da su a zamaninsa azurfa ce, kuma hukuncin zinariya an samo shi ta hanyar qiyasi saboda kamancen amfanin da ke tsakanin ƙarfen biyu. Labarin 'Umar tare da Yala bin Umayya, a ra'ayina, yana da muhimmanci sosai. Matakin da 'Umar ya ɗauka yana nuna cewa qiyasi da ijtihadi suna da muhimmin matsayi a cikin zakka. Kuma gaskiyar cewa Annabi (ﷺ) ya karɓi zakka daga wasu nau'ikan dukiya ba yana nufin Musulmi bayansa ba za su iya karɓarta daga wasu nau'ikan masu kama da su ba. Hakika, kowace dukiya mai girma da take ƙaruwa dole ne a karɓi zakka a kanta.
Anyhow, the lack of a text clearly obligating the zakah on horses does not necessarily mean that they are not zakatable. The Prophet (p) is not reported to have said anything about obligating zakah on gold. It is apparent that most coins used at his time were silver and the ruling on gold is derived by analogy because of the apparent similarity in use of the two metals. The story of 'Umar with Yala bin Umayah has, in my opinion, extremely important weight. The action taken by 'Umar indicates that analogy and ijtihad have an important position in zakah. The fact that the Prophet (p) took zakah from certain kinds of assets does not mean that Muslims after him may not take it from other kinds that are similar. In fact every substantial growing asset must be zakatable.
Ƙimar da aka ambata, inda babu nassi a kanta, tana ƙarƙashin ijtihadi.
The rates, wherever there is no text, are subject to ijtihad.
Yawancin malamai na fiqhu sun ɗauki aikin 'Umar a matsayin ijtihadin kansa, wanda ba shi da ƙarfin dole. Har ila yau, sun bayar da hujja da cewa 'Umar ya wajabta zakkar dawakai bayan wata ƙungiya da ta wakilci mutanen Sham ta roƙe shi, suna cewa masa: "Mun samu wata dukiya, ciki har da dawakai da bayi, kuma muna so a tsarkake ta kuma a sanya mata albarka." 'Umar ya amsa: "Ta yaya zan aikata abin da ba a yi ba a gaban magabata biyu kafin ni!" Sai ya tuntuɓi Sahabban Muhammad ﷺ. 'Ali ya ba da shawara, ya ce: "Shawara ce mai kyau matukar ba za ta zama haƙƙi na yau da kullum da sarakuna za su tilasta bayan ku ba."150
Ina ganin wannan lamari ya faru kafin labarin mutanen Yemen da aka ambata a sama. Labarin Yemen yana bayyana dalilin 'Umar, wanda ya samo asali daga tsadar farashin da dawakai suka kai a Yemen. Maganarsa ita ce: "Shin za mu karɓi tunkiya ɗaya daga cikin kowace arba'in, mu kuma ba mu karɓi komai daga dawakai ba?" Abin da ya fi dacewa shi ne cewa labarin mutanen Yemen ya faru bayan na mutanen Sham, domin da na Sham ya yi jinkiri ya tuntuɓi Sahabbi, yayin da da na Yemen ya tabbata saboda ya riga ya yanke shawara bayan tuntuɓa.
The majority of jurists consider the action of 'Umar as his own ijtihad, which is not binding. They also argue that 'Umar obligated zakah on horses after it was requested from him by a group representing the people of Syria who said to him, "We have acquired certain wealth, including horses and slaves, and we would like it to be purified and sancitified." "Umar replied "How could I do a thing which was not done by my two predecessors before me!" He consulted the Companions of Muhammad (p). 'Ali suggested, "It is a good idea as long as it does not become a regular due enforced by rulers after you."150 It seems to me that this incident preceds the above-mentioned story about the people from Yemen. The story of Yemen explains the reasoning of 'Umar, which was spurred by the high prices horses had assumed in Yemen. His words were, "Should we take one sheep out of each forty and take nothing on horses?" What seems reasonable is that the story with the Yemenites took place after that with the Syrians, since with the latter he was hesitant and consulted the Companion, while with the Yemenites he was determined because he had already made up his mind after consultation.
A wata fuskar kuma, farashin da 'Umar ya ɗora (dinari ɗaya a kowane doki) ba ya zama dole a kanmu saboda sauyin ƙarfin sayen dinari da kuma sauyin farashin dawakai a lokaci da wuri. A zamaninmu ina ganin ya fi kyau mu koma ga ra'ayin al-Nakha'i da Abu Hanifah, waɗanda suke ba da shawarar a ƙididdige darajar dawakai a kuma yi amfani da adadin kashi 2.5%. A bayyane yake, wannan shi ne adadin da ake bukata a kan kuɗi da kadarorin kasuwanci, kuma yana kusantar adadin da ake bukata a kan dabbobi. Da alama mafi yiwuwa shi ne Annabi ﷺ ya bar wasu sassa marasa ƙayyadaddun adadi a cikin zakka da gangan, domin ya sa al'amura su zama masu sauƙin sauyawa ga Musulmai bayansa, kuma domin ya bar 'yancin yanke hukunci ga hukumar zakka mai dacewa.
On the other hand, the rate imposed by 'Umar (one dinar per horse) does not seem to be binding on us because of changes in the purchasing power of the dinar as well as in the prices of horses in both time and place. I prefer at our time to revert to the opinion of al Nakha'i and Abu Hanifah, who suggest the evaluation of horses and the application of the rate 2.5%. Obviously, this is the required rate on money and business assets, it also approximates the rate on livestock. It seems most likely that the Prophet (p) intentionally left certain undetermined areas in zakah in order to make things more flexible for Muslims after him, and in order to leave the freedom of decision to the proper zakah authority.
3. Dalilin da ya sa Annabi ﷺ ya faɗi wannan magana shi ne don ƙarfafa mayaƙan a wata yaƙi ta musamman.51
3. The reason why this saying was given by the Prophet (p) was to encourage the fighters in a particular battle.l51
Shaikh al-Dahlawi رحمه الله, in *Hujjah Allah al-Balighah*, mentions that what is reported from the Prophet ﷺ falls into two categories. The first is what he said as a Messenger to explain the message of God, according to the verse: "So take what the Apostle assigns to you and deny yourself that which he withholds from you." This category includes all sayings about the unseen.
The second category includes what he said in his capacity as a human being and a head of state, as he himself stated: "I am only a man. If I ordain something as your religion, you should take it. If I give you something as my personal opinion, then I am merely a man." Part of this category are his sayings on medicine, because they are based on experiments and customs of his time, and are not a form of obedience to God or worship. Also in this category is what he did by chance and accident and not by intention and determination.
Dahlawi continues that also in this category are those sayings that reflect temporal concerns which do not relate to all generations of this nation, such as the commands he gave in preparing armies and selecting emblems. Many sayings that contain regulations of this kind are considered in this category, such as his sayings: "One who kills an enemy soldier shall have his personal property," and "One who revives a dead land shall own it." According to the Malikites, the soldier that kills an enemy does deserve his property unless Muslim leaders prohibit that before or during the battle, and according to the Hanafites, the rejuvenation of dead land requires prior permission from the Islamic government.
The late Shaikh al Dahlawi in Hujjah Allah al Balighah152 mentions that what is reported from the Prophet (p) is of two categories. The first is what he said as a Messenger to explain the message of God, according to the verse "So take what the Apostle assigns to you and deny yourself that which he withholds from you"153 This category includes all sayings about the unseen. The second category includes what he said in his capacity as a human being and a head of state, as he himself stated: "I am only a man. If I ordain something as your religion, you should take it: If I give you something as my personal opinion, then I am merely a man."154 Part of this category are his sayings on medicine, because they are based on experiments and customs of his time, and are not a form of obedience to God or worship. Also in this category is what he did by chance and accident and not by intention and determination. Dahlawi continues that also in this category are those sayings that reflect temporal concerns which do not relate to all generations of this nation, such as the commands he gave in preparing armies and selecting emblems. Many sayings that contain regulations of this kind are considered in this category, such as his sayings" One who kills an enemy soldier shall have his personal property,"155 and, "One who revives a dead land shall own it."156 According to Malikites, the soldier that kills an enemy does deserve his property unless Muslims leaders prohibit that before or during the battle, and according to Hanafites, the rejuvenation of dead land requires prior permission from the Islamic government.
Ina ganin ni, idan an ruwaito daidai wannan kebancewar da Annabi (p) ya yi game da zakkar dawakai, to ita ma tana cikin wannan rukuni, domin tana da alaka da amfanin duniya, wato karfafa mallakar dawakai don yaki a hanyar Allah. Kalmomin wannan kebancewa da kansu suna nuna cewa ana iya yin ta ne a kan lokaci kawai, domin suna nuna cewa zakka ya kamata a ce tana wurin amma an bar ta "saboda ku". Wannan yana nufin cewa gwamnatin Musulunci tana da zabi na sanya zakka a kan dawakai ko kada ta sanya, bisa ga muradun al'umma. Idan dawakai suna wakiltar dukiya mai yawa, za a iya yi musu zakka domin a sanya zakka a kan dukkan masu wadata, yayin da idan ba su zama muhimmiyar dukiya ba, za a iya keban su. Wannan fahimta tana hada aikin Umar da maganar Annabi (p), kuma Allah ya fi sani a kowane hali.
It seems to me that the waiver the Prophet (p) gave of zakah on horses--if correctly reported--is also part of this category, because it is related to temporal benefit, i.e. the encouragement of owning steeds for fighting for the sake of God. The very words of that waiver also indicate that it may only be temporal, because they imply that zakah should have been there but was waived "for you". This means that the Islamic state has the choice of imposing zakah on horses or not according to the public interests. If horses represent substantial wealth, they may be zakated in order to apply zakah on all those who are wealthy, while if they are not an important item of wealth they may be exempted. This interpretation reconciles the action of 'Umar with the saying of the Prophet (p), and God knows best in all cases.
These three professors add: If the Wise Successor 'Umar considered growth the essential requirement for zakatability, and was followed Abu Hanifah, then we can extend their application to other animals and declare that all animals that are growing and naturally, cost-free pastured are zakatable, if they reach the minimum for zakatability (nisab), which equals twenty dinars, at the rate of 2.5%. Nisab is estimated in relation to gold, because 'Umar accepted the principle of evaluating horses to determine zakah, and value is currently estimated in gold.158
Wannan yana samun goyon baya daga gaskiyar cewa Manzo (ﷺ), lokacin da aka tambaye shi game da zakkar jakuna, bai musanta wajabcin zakka ba a fili, amma ya ce: "Allah bai saukar mini da wani abu a kan wannan al'amari ba sai wannan aya mai cikakken ma'ana kuma daidai: {Duk wanda ya yi aikin zarra na alheri, zai ganshi, kuma duk wanda ya yi aikin zarra na sharri, zai ganshi}."159 Kashi 2.5% kuwa yana samun goyon baya daga hadisin Bahz bin Hakim, daga mahaifinsa, daga kakansa, cewa Annabi (ﷺ) ya ce: "Daga cikin raƙuman da ake kiwo a filin kiwo, a kowane arba'in akwai wajibi raƙumi ɗaya, mai shekara biyu zuwa uku." Wannan ƙayyadadden ma'auni ne gabaɗaya ga raƙuma fiye da 130 da shanu fiye da 40.
This is supported by the fact that the Messenger (p) when asked about zakah on donkeys did not negate the obligation of zakah in a clear statement but said "God did not send upon me anything on this matter except this comprehensive and precise verse 'Then shall anyone who has done an atom's weight of good see it, and anyone who has done an atom's weight of evil see it'.159 The ratio of 2.5% is supported by the saying from Bahz bin Hakim from his father from his grandfather that the Prophet (p) said "Out of all naturally pastured camels, on each forty there is due one camel, two-three years old". This is a general rate for camels exceeding 130 and for cows exceeding 40.
Yin amfani da wannan ƙimar a kan sauran dabbobin da ake saya don kiwo domin riba tabbas ijtihadi ne daidai, bisa ƙiyasi tsakanin kadarorin girma iri ɗaya. Saboda haka, alfadarai, barewar Arctic (reindeer), da sauran dabbobi za su shiga cikin wannan tsari.
Applying this rate on all other animals acquired for breeding for profit is undoubtedly a correct ijtihad, based on analogy between similar growing assets. Consequently, mules, reindeers, and other animals would be included in this concept.
Ina rashin yarda da waɗannan malaman game da ƙiyasin nisab a kan waɗannan dabbobi a kan 20.
I disagree with these professors on the estimation of nisab on these animals at 20
dinaren zinariya, bisa ga hujjar cewa daidaita nisab na dabbobi da nisab na kuɗi ba shi da inganci, a ra'ayina. Na riga na kawo nassi daga al-Mabsut cewa raƙuma biyar daidai suke da 40.
gold dinars, on the basis that the equalization of nisab on animals and nisab on money is not, in my opinion, valid. I have quoted earlier from al Mabsut that five camels equal 40
Ana ɗaukar tumaki daidai da dirhami 200, kuma an lura cewa Ibn al-Humam da Ibn Najaim sun ƙi wannan lissafi saboda akwai ingantattun maganganu da ke nuna cewa tumaki biyu daidai suke da dirhami 20, wanda hakan ke nufin tumaki 40 = dirhami 400, watau nisabin dabbobi ya ninka nisabin kuɗi sau biyu. Saboda haka, idan muka ɗauki nisabin kuɗi a matsayin ma'auni, to ya kamata a kiyasta nisabin dabbobi ya ninka na kuɗi sau biyu, domin masu kuɗi suna da 'yancin zaɓi fiye da masu dabbobi.
sheep equal 200 dirham, and noted that Ibn al Humam and Ibn Najaim object to this equation because there are correct saying indicating that two sheep equal 20 dirham, which means that 40 sheep = 400 dirhams, i.e. the nisab on livestock is twice as much as the nisab on money. Thus, if we take nisab on money as a reference, nisab on animals should be estimated at twice as much as that on money, since money owners have more freedom of choice than animal owners.
Ina so in ƙayyade nisab a kan dabbobi a matsayin kadarori masu girma bisa dalilai biyu: Na farko, cewa wannan adadi bai kamata ya zama ƙasa da biyar ba, domin Shari'ah ba ta wajabta zakka a kan adadin da bai kai raƙuma biyar ba, ko wasq biyar na hatsi, ko uqiyyah biyar na kuɗin azurfa ba. Wannan yana nuna cewa biyar ya kamata ya zama mafi ƙarancin adadin da ake la'akari da shi a matsayin abin da ake karɓar zakka a kansa. Na biyu, cewa darajar nisab ta zama daidai da na raƙuma biyar ko 40
I prefer to determine nisab on animals as growing assets on two grounds: Firstly, that this number should not be less than five, because Shari'ah does not obligate zakah on any amount less than five camels, five wasq of grain, or five uqiyyah of silver currency. This indicates that five should be the lowest quantity considered for zakatability. Secondly, that the value of nisab should equal that of five camels or 40
tumaki a yankin da farashinsa ya kusan zama matsakaici. Kimanta darajar ta hanyar darajar raƙuma ko tumaki ya fi kimantawa bisa kuɗi, saboda (a) ƙarfin sayen kuɗi yakan canza-canza, kuma (b) ya fi dacewa a yi kwatancen tsakanin dabbobi biyu fiye da kwatancen tsakanin dabbobi da kuɗi; haka kuma ya fi kyau a kimanta nisab na sabbin dabbobi ta hanyar komawa ga tsoffin dabbobi fiye da komawa ga kuɗi.
sheep in an area where prices are close to average. Estimating value on the basis of the value of camels or sheep is better than estimating on the basis of money, because (a) the purchasing power of money is usually volatile, and (b) it is much more correct to draw an analogy between two animals than between animals and money; likewise it is better to estimate nisab on new animals with reference to old animals than with reference to money.
5. Shari'ah tana ɗaukar dukiyar haɗin gwiwa ta kowa a matsayin raka'a ɗaya, wanda hakan na iya zama tushe na yadda ake tafiyar da kamfanoni na zamani.
5. Shari'ah treats the common property of partnerships as one unit, which may constitute a foundation for handling contemporary corporations.
6. Shari'ah ba ta yarda da duk wata hanyar kauce wa zakka ba, kuma ba ta halatta a haɗa ko a raba dukiya don rage zakka ba.
6. Shari'ah refuses to accept any loopholes in zakah and does not allow the combination or separation of assets for the purpose of decreasing zakah.
7. Ana iya amfani da qiyas a cikin zakka saboda hukunce-hukuncenta suna da dalili mai ma'ana a bayansu. Idan wannan dalili ya kasance a wata dukiya, to za a iya faɗaɗa zakka zuwa gare ta. Shi ya sa 'Umar ya wajabta zakka a kan dawakai. Ni ina goyon bayan wajabta zakka a kan dukkan dabbobin kiwo da ke tsirowa a dabi'a, ba tare da kashe kuɗi ba, ko da yake ba a san su ba a zamanin Manzon Allah ﷺ ko zamanin Tabi'ai.
7. Analogy can be used in zakah because its rulings have rational reasoning behind them. If these reasons exist in another asset, zakah can be extended. That is why 'Umar obligated zakah on steeds. I advocate obligating zakah on all naturally, cost-free pastured animals, even though they may not have been known at the time of the Prophet or the Successors.
8. Wasu hukunce-hukuncen da Annabi (ﷺ) ya bayar za a iya rarraba su a matsayin ka'idoji da shugaban dauloli na Musulunci ya kafa, ba kuma ka'idojin addini da suka fito daga matsayinsa na Annabi ba. Wajibi ne a san wadannan nau'uka guda biyu a sarari kuma a banbanta su. Misali, wannan shi ne ke bayyana dan banbanci da ke tsakanin wasikun umarni da Annabi (ﷺ) da magadansa suka bayar.
8. Some rulings given by the Prophet (p) can be categorized as regulations coming from the head of the Islamic state and not religious principles coming from within his capacity as a Prophet. These two types of rulings must be clearly known and distinguished. This, for example, explains the slight differences among the letters of instructions given by the Prophet (p) and his Successors.
9. Nisabin dabbobi ya ninka nisabin kuɗi sau biyu. A cikin ingantacciyar magana, tumaki biyu ana ƙiyasta su a dirhami 20, don haka tumaki 40 daidai suke da dirhami 400. Ana gama tabbatar da cewa nisabin kuɗi dirhami 200 ne.
9. Nisab for animals is twice as much as nisab for money. In correct saying , two sheep are estimated at 20 dirhams, so 40 sheep equal 400 dirhams. It is unamiously known that nisab for money is 200 dirhams.
10. Zakah, har ma a kan dabbobi, haraji ne na kaso mai daidaito. Ba haraji ne mai koma baya ba kamar yadda wasu marubuta na zamani suke fahimta ba. Rage kaso ga yawan tumaki masu yawa an yi shi ne saboda wani dalili na musamman da aka bayyana a baya.
10. Zakah -- even on livestock -- is a proportional due. It is not regressive as wrongly understood by some contemporary writers. The reduction of the rate for larger quantities of sheep is done for a specific reason explained earlier.
11. Adadin zakkar dabbobi kusan kashi ɗaya cikin huɗu na kashi ɗaya cikin goma (2.5%) ne, kamar yadda yake a fili a game da raƙuma da shanu, la'akari da bayanin da aka yi a baya game da tumaki. Adadin zakkar dabbobi yana kama da na kuɗi da kadarorin kasuwanci.
11. The rate of zakah on animals is approximately one-fourth of one-tenth (2.5%) as is obvious in the case of camels and cows and taking into consideration the explanation given earlier in the case of sheep. The rate of zakah on animals is similar to that on money and business asset.
Waɗannan ƙa'idodi sun cancanci a tuna da su, domin za su taimaka, in Allah Ya yarda, wajen fahimtar surori masu zuwa.
These principles are worthy of being remembered, for they will help, God willing, the understanding of the following chapters.
19. Wannan ijma'i an ambata shi ne daga Ibn al-Mundhir da al-Nawawi a cikin al-Majmu', Juzu'i na 4, shafi na 400, kuma Abu 'Ubaid ya ambata shi a cikin al-Amwal, shafi na 363, da Ibn Qudamah a cikin al-Mughni, da al-Sarakhsi a cikin al-Mabsut, da kuma al-'Aini. Duba al-Mirqat, Juzu'i na 3, shafi na 49.
19. This ijma' is quoted by Ibn al Mundhir and al Nawawi in al Majmu', Vol. 4, p. 400, and also by Abu 'Ubaid in al Amwal, p. 363, Ibn Qudamah in al Mughni, al Sarakhsi in al Mabsut, and by al 'Aini. See al Mirqat, Vol. 3, p. 49.
20. Al-Majmu', Juz'i 5, shafi'i 400. Al-Nawawi ya yi sharhi cewa, "Akwai wata magana da take goyon bayansa daga 'Asim bin Damurah daga 'Ali, wadda aka danganta zuwa ga Annabi ﷺ, amma rauninta yana nan an yarda da shi."
21. Ibid.
20. Al Majmu', Vol. 5, p. 400. Al Nawawi comments, "It is supported by a saying from 'Asim bin Damurah from 'Ali, linked up to the Prophet (p), but its weakness is agreed upon." 21. Ibid.
22. Hanafawa, al-Nakh'i da al-Thawri keɓantattu ne, kamar yadda za a nuna daga baya.
22. Hanafites, al Nakh'i and al Thawri are exceptions, as will be shown later.
23.. Al-Sarakhsi, a cikin al-Mabsut, Juz'i na 2, shafi na 150.
23.. Al Sarakhsi, in al Mabsut, Vol. 2, p. 150.
24. Al Bahr al Ra'iq, Juzu'i na 2, shafi na 230, da Fath al Qadir, Juzu'i na 1, shafi na 495.
24. Al Bahr al Ra'iq, Vol. 2, p. 230, and Fath al Qadir, Vol. 1, p. 495.
27. Duba daga baya, babi ko kuma, zakka akan kuɗi.
27. See later, chapter or, zakah on money.
28. Al-Nawawi ya ce a cikin al-Majmu', Juzu'i na 5, shafi na 409, yana nakalto daga al-Khattabi: "Da alama Annabi (p) ya sanya tumaki biyu ko dirhami 20 su zama daidai da bambancin shekara guda na rakumi, saboda wahalar zuwa kotu ko wajen masu kimanta dabbobi don tantance ainihin darajar rakuma masu shekaru daban-daban a wurare masu nisa inda ake karɓar zakka a kan rakuma. Annabi (p) bai so ya bar wannan ƙima ga mai karɓar zakka ya yanke hukunci a kanta ba." Al-Khattabi yana ganin cewa wannan kimantawa ta tumaki biyu ko dirhami 20 tana da ƙarfi, kamar wata doka ta addini. Wannan ita ce ra'ayin al-Shafi'i, Ahmad, da madaˈin hadisi.
28. Al Nawawi says in al Majmu', Vol. 5, p. 409, quoting al Khattabi, "It seems that the Prophet (p) made two sheep or 20 dirhams equal the difference in one year of age for camels, because of the difficulty of going to court or to appraisers to determine the exact worth of different age camels in the remote places where zakah was collected on camels. The Prophet (p) did not want to leave this value for the zakah collector to decide. Al Khattabi thinks that this estimation of two sheep or 20 dirhams is binding, like a religious rule. This is the opinion of al Shafi'i, Ahmad, and the school of hadith.
Marubucin littafin al-Fath ya rubuta cewa an ruwaito daga al-Thawri cewa bambancin shine dirhami goma; haka kuma an ruwaito wata sigar daga Ishaq. Al-Shawkani ya nakalto Zaid bin 'Ali yana cewa, "Bambancin shekara guda na shekaru daidai yake da tunkiya guda ko dirhami goma." A cewar Malik, mai rakuma yana bukatar ya sayi rakumi na shekarun da ake bukata domin cika zakkah, yayin da bisa ga Abu Hanifah, ya kamata su koma ga kimantawa. Duba al-Fath, Juzu'i na 4, shafi na 62, bugun al-Halabi, da Nail al-Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 109, bugun al-Halabi.
The author of al Fath writes that it is reported from al Thawri that the difference is ten dirhams; a version is also reported from Ishaq. Al Shawkari quotes Zaid bin 'Ali as saying, "The difference of one year of age equal one sheep or ten dirhams." According to Malik, the owner of camels is required to buy a camel of the necessary age to fulfill zakah, while according to Abu Hanifah, they should resort to evaluation. See al Fath, Vol. 4, p. 62, al Halabi Print, and Nail al Awtar, Vol. 4, p. 109, al Halabi Print.
29. Al Hafiz ya nakalto daga Malik a cikin al Muwata yana cewa, "Ma'anar wannan magana ita ce, idan akwai mutum uku, kowannensu yana da tumaki arba'in, ana karbar zakkar kowannensu daidai da tunkiya guda, amma idan suka hada garkensu waje guda, za a karbi tunkiya guda ne kawai daga cikin 120. Haka kuma, idan mutum biyu tare suna da tumaki 202, ana karbar zakkar tumaki uku, amma idan suka raba garken zuwa rabi biyu, kowannensu za a karbi zakkar tunkiya guda daga cikinsa." Bisa ga wannan fassara, wannan magana tana nufin mai biyan zakka. Al Shafi'i kuwa, yana ganin cewa wannan magana tana nufin duka masu biyan zakka da masu karbar ta; kowannensu an umarce shi kada ya hada ko raba dukiya don ya shafi adadin sadaka. Mai biyan zakka zai so ya rage ta, yayin da masu karba za su so su kara ta. Ya bayyana cewa kalmomin wannan magana sun fi dacewa da mai biyan zakka, amma Allah ne ya fi sani.
29. Al Hafiz quotes Malik in al Muwata as saying, "The meaning of this saying is that if you have three people, each owning forty sheep, they are zakated in the amount of one sheep each, but if they add their herds together, there will be only one sheep due on the 120. Also, when two individuals together own 202 sheep, they are zakated the amount of three sheep, but if they divide the herd into two halves, each one of them is zakated in the amount of one sheep." According to this interpretation, this saying is addressed to the zakah payer. Al Shafi'i, on the other hand, considers this saying addressed to both payers and collectors; each of them is ordered not to combine or separate assets in order to influence the amount of sadaqah. The payer would be interested in reducing it, while the collectors would like to increase it. It seems more logical that the words of the saying are addressed to the payer, but God knows best.
36. Ibn Hazm ya tabbatar da cewa dukkan masu ruwaito wannan magana amintattu ne, kuma ya soki ra'ayin Yahya bin Ma'in cewa magana ce mai rauni, yana mai cewa: "Maganar Yahya bin Ma'in ko wani na iya a karɓa idan ya ba da labari game da masu ruwaito da ba a san su da amana ba. Amma da'awarsa cewa maganar da masu ruwayarta amintattu ne rauni ce, ba tare da hujja ba, an ƙi ta saboda rashin shaida. Allah Ta'ala ya ce: "Ku ce, ku kawo hujjarku idan kun kasance masu gaskiya." Duba al-Muhalla, Juzu'i na 5, shafi na 20-21." Ana karɓar tabbacin Ibn Hazm bisa sharuɗɗa biyu: Na farko, cewa dukkan masu ruwaito sun shahara da gaskiya da daidaito. Na biyu, cewa maganar ba ta da wani dalili mai ƙarfi na a ƙi ta. A maganar da aka ambata a sama, akwai 'Abdullahi bin al-Muthanna, wanda masana ilimin hadisi suka sabawa a kansa. Yahya bin Ma'in ya siffanta shi sau ɗaya da cewa mai adalci ne, sau ɗaya kuma da cewa "ba komai ba ne." Abu Zur'a al-Razi da al-'Ijli suna ganin shi ƙaƙƙarfan mai ruwaito, yayin da al-Nasa'i ya ce ba shi da cikakkiyar aminci. Al-'Uqaili ya ce: "Yawancin abin da yake ruwaitowa ba shi da shaidar sarkar ruwaya (sauran sarƙoƙi da ke goyon bayan ruwayarsa)." Al-Hafiz Ibn Hajar ya ce: "Hammad bin Salamah ya bi shi a wannan magana, wanda ya ruwaito daga Thumamah cewa shi (Thumamah) ya ba shi wasiƙa, yana mai da'awar cewa Abu Bakr ne ya rubuta ta wa Anas, kuma tana da hatimin Manzon Allah (ﷺ) a kanta. Wannan shi ne rahoton Ahmad a cikin Musnadinsa: 'Abu Kamil ya sanar da ni, wanda Muhammad ya sanar da shi, wanda ya ce: "Na karɓi wannan wasiƙa daga Thumamah bin Abdullahi bin Anas, daga Anas, cewa Abu Bakr ..'" sannan ya ruwaito maganar. Ishaq ya rubuta a cikin Musnadinsa: "Al-Nadr bin Shumail ya gaya mini cewa Hammad bin Salamah ya gaya masa: 'Na karɓi wannan wasiƙa daga Thumamah, yana ruwaitowa daga Anas daga Annabi (ﷺ), sannan ya maimaita dukkan maganar.'" Al-Hafiz ya ce: "A bayyane yake Hammad ya ji shi daga Thumamah kuma ya karanta wasiƙar, don haka da'awar cewa an ruwaito shi ta hanyar rubutu kawai, da da'awar cewa 'Abdullahi bin al-Muthanna ba shi da goyon bayan wasu sarƙoƙi, duk an ƙaryata su." Duba Fath al Bari, babin zakka, sashen zakkar awaki, Juz'i na 4, shafi na 59. Wannan magana kuma tana samun goyon baya daga gaskiyar cewa tana ambaton wata sananniyar wasika da zuriyar Anas bin Malik suka kiyaye, wadda aka rufe da hatimin Manzon Allah ﷺ, kamar yadda Al-Bukhari ya ruwaito a cikin tarinsa ta hanyar sanadi na zuriyar Anas.
36. Ibn Hazm upholds that all narrators of this saying are trustworthy, and criticizes the view of Yahya bin Ma'in as weak, commenting, "The words of Yahya bin Ma'in or other may be accepted when they tell about narrators who are not commonly reputed for their trustworthiness. But his claim that a saying whose narrators are trustworthy is weak, unbacked by proof, is rejected for lack of evidence. God says, "Say, bring your proof if you are truthful." See al Muhalla, Vol. 5, p. 20-21. The affirmation of Ibn Hazm is accepted under two conditions. One, that all narrators are well-reputed for their honesty and precision, and two, that the saying must not have a strong reason for being rejected. In the above-mentioned saying, we have 'Abd Allah bin al Muthanna, who is disputed by critics. He is described once by Yahya bin Ma'in as righteous, and once as "nothing." Abu Zar al Hatim, and al 'Ujali consider him a strong link, while al Nasa'i says he is not very reliable. Al 'Aqili comments, "most of what he narrates has no witnessing chain (other chains supporting his narration)." Al Hafiz Ibn Hajar says, "He is followed in this saying by Hamad bin Salamah, who narrates from Thumamah that the latter gave the former a letter, claiming that Abu Bakr wrote it for Anas and it has the seal of the Messenger (p) on it. This is the report by Ahmad in his Musnad: "I am informed by Abu Kamil who is informed by Mammad, who said, "I took this letter from Thumamah bin 'Abu Allah bin Anas, from Anas, that Abu Bakr . . .'" and he narrates the saying. Ishaq writes in his Musnad, "Al Nadr bin Shumail told me that Hammad bin Salamah told him "I took this letter from Thumamah, narrating it from Anas from the Prophet (p), and repeated the whole saying." Al Hafiz says, "It is obvious Hammad heard it from Thumamah and read the letter, so the claim that it was only transmitted in writting and the claim that 'Abd Allah bin al Muthanna was not supported by other chains are both refuted." See Fath al Bari, chapter on zakah, section on zakah on sheep, Vol. 4, p. 59. This saying is also supported by the fact that it quotes a famous letter preserved by the descendents of Anas bin Malik, sealed with the seal of the Messenger of God (p) reported by al Bukahari in his collection through a chain of the descendants of Anas.
37. Encyclopedia of Islam, Vol. 10, p. 258, Arabic Translation.
37. Encyclopedia of Islam, Vol. 10, p. 258, Arabic Translation.
39. Akwai ɗan bambanci game da adadi tsakanin 121 da 129. A cewar Malik, mai karɓar zakka yana da zaɓi tsakanin karɓar raƙuma biyu masu shekara uku, ko raƙuma uku masu shekara biyu, yayin da a cewar Shafi'i dole ne ya zama raƙuma uku masu shekara biyu kawai. Ra'ayi na uku wanda Ibn al Majashaw, almajirin Malik, ya bayar shi ne cewa dole ne mai karɓar zakka ya karɓi raƙuma biyu kawai masu shekara uku zuwa huɗu. Da zarar raƙuma sun kai 130 a adadi, dukkan malamai sun yarda a kan sauran teburin. Duba Bidayat al Mujtahid, Juzu'i na 1, shafi na 221, da Bulghat al Salik tare da sharhi, Juzu'i na 1, shafi na 208, da al Mirqat a kan al Mishkat, juzu'i na 3, shafi na 49-50. 40
39. There is a slight difference on the quantity between 121 and 129. According to Malik, the collector has a choice of taking two camels that are three years old, or three camels that are two years old, while according to Shafi'i it must be three of the two year old camels only, A third view given by Ibn al Majashaw, a disciple of Malik, is that the collector must only take two camels that are three to four years old. Once the camels reach 130 in number, all agree on the rest of the table. See Bidayat al Mujtahid, Vol. 1, p. 221, and Bulghat al Salik with commentary, Vol. 1, p. 208, and al Mirqat on al Mishkat, vol, 3, p, 49-50. 40
40. Al-Zaila'i, a cikin Nasb al-Rayah, ya ba da cikakken bayani game da waɗannan wasiƙu, Juz'i na 2, shafi na 535-345.
40. Al Zaila'i, in Nasb al Rayah, gives ull account of these letters, Vol. 2, pp. 535-345.
Na farko-farkon su al-Daraqutni ne ya ruwaito su, shafi na 208-210, da al-Hakim a cikin al-Mustadrak, juzu'i na 1, shafi na 390-397, da al-Baihaqi a cikin Sunan dinsa, juzu'i na 4, shafi na 85-92. Duba al-Mirqat, sharhi a kan al-Mishkat, juzu'i na 3, shafi na 50.
The first three are reported by al Daraqutni, pp. 208-210, and al Hakim in al Mustadrak, vol, 1, pp. 390-397, and al Baihaqi in his Sunan, Vol. 4, pp. 85-92. See al Mirqat, commentary on al Mishkat, Vol. 3, p. 50.
41. Haka kuma al-Mahdi ya ruwaito shi a cikin Al-Bahr, daga Ali, Ibn Mas'ud, Hammad, al-Hadi, Abu Talib, al-Mu'ayyad bin Allah, da Abul-Abbas. Duba Nail al-Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 109, da al-Majmu', Juzu'i na 5, shafi na 400, al-Hidayah, tare da sharhi, Juzu'i na 1, shafi na 495, da kari a karshe, da al-Durr al-Mukhtar tare da sharhinsa, Radd al-Muhtar, Juzu'i na 2, shafi na
41. It is narrated also by al Mahdi in Al Bahr, from 'Ali, Ibn Mas'ud, Hammad, al Hadi, Abu Talib, al Mu'ayad bin Allah, and Abu al 'Abbas. See Nail al Awtar, Vol. 4, p. 109, and al Majmu', Vol. 5, p. 400, al Hidayah, with commentary, Vol. 1, p. 495, and afterword, and al Durr al Mukhtar with its commentary, Radd al Muhtar, Vol. 2, pp.
22-23.
22-23.
42. Al-Mirqat, Juzu'i na 3, shafi na 51; al-Sunan al-Kubra, Juzu'i na 4, shafi na 94, da sharhinsa na Ibn al-Turkumani; da al-Muhalla, Juzu'i na 6, shafuna na 33-34, tare da sharhin Ahmad Shakir a shafi na 34 da na 36.
42. Al Mirqat, Vol. 3, p. 51, al Sunan al Kubra, Vol. 4, p. 94, and its commentary by Ibn al Turkumani, and al Muhalla, Vol. 6, pp. 33-34, with commentary by Ahmad Shakir on pp. 34 and 36.
43. Duba Al-Sunan Al-Kubra, Juzu'i 4, shafi'o'i 92-94, da Al-Muhalla, Juzu'i 6, shafi'o'i 38-39, da Al-Mirqat, Juzu'i 3, shafi'i 52.
43. See al Sunan al Kubra, Vol. 4, pp. 92-94, and al Muhalla, Vol. 6, pp. 38-39, and al Mirqat, Vol. 3, p. 52.
54. Daga cikin wadannan dan bambance-bambance, za a iya hada da sabanin da ake yi game da adadin raƙuma fiye da 120, wato ko mu fara lissafin mizani a sake kamar daga raƙuma biyar, ko kuma mu bi teburin da ke shafi na 178.
54. Among these slight variations, one may include the differences about quantities above 120 camels, that is, whether we start the rate again as if it were from five camels, or we follow the table on page 178.
55. Ibn Hajar, al-Talkhis, shafi. 143.
55. Ibn Hajar, al Talkhis, p. 143.
56. Al Muhalla, Juzu'i 6, shafi 21.
56. Al Muhalla, Vol. 6, p. 21.
57. Al Mughni, Juz'i na 2, shafi na 594.
57. Al Mughni, Vol. 2 p. 594.
58. Haka aka rubuta shi a cikin Bukhari da kuma a cikin kwafin da al-Qastallani ya yi sharhi a kansa, yayin da a cikin kwafin da aka buga tare da sharhin Ibn Hajar, an rubuta shi kamar haka: Ya ce, "Na zo wajensa," wato al-Ma'rur ya yi magana game da Abu Dharr, wanda hakan ke nuna cewa maganar ta tsaya a Abu Dharr kuma ba a haɗa ta da Annabi ﷺ ba. Sai dai Muslim da al-Bukhari kansu sun tabbatar da cewa maganar tana da alaƙa da Annabi ﷺ. Duba al-Fath, Juzu'i na 4, shafi na 66-67.
58. This is the way it is recorded in al Bukhari and in the copy with commentary by al Qastallani, whereas in the copy printed with the commentary of Ibn Hajar, it reads as follows: He said, "I came to him," i.e. al Ma'rur talked about Abu Dharr, which implies the saying ends at Abu Dharr and is not linked up to the Prophet (p). However, it is confirmed by Muslim and al Bukhari himself that the saying is linked up to the Prophet (p). See al Fath, Vol. 4, pp. 66-67.
59. Al-Mughni, Juzu'i 2, shafi 591, da al-Amwal, shafi 379.
59. Al Mughni, Vol. 2, p. 591, and al Amwal, p. 379.
60. Al Mughni, tare da sharhi, Juzu'i 2, shafi na 463.
60. Al Mughni, with commentary, Vol. 2, p. 463.
61. Al-Shafi'i ya ce, "Taus ya san aikin Mu'adh sosai, duk da cewa bai gana da shi ba, domin ya gana da mutane da yawa waɗanda suka san Mu'adh." Wannan, a iyakar sanina, ba shi da wata takaddama da kowa a kansa.
Al-Baihaqi ya ce, "Taus bai gana da Mu'adh ba, amma a matsayinsa na ɗan Yemen ya saba sosai da cikakkun bayanai game da tarihin rayuwar Mu'adh, wanda aka sani sosai a Yemen." Duba al-Mirqat, Juzu'i na 3, shafi na 71.
61. Al Shafi'i says, "Taus was well aware of Mu'adh action, even though he did not meet with him, because he met many people who knew Mu'adh." This is not--to the best of my knowledge--disputed with anyone. Al Baihaqi says, "Taus did not meet Mu'adh, but as a Yemeni he was very familiar with details about the biography of Mu'adh, which is commonly known in Yemen." See al Mirqat, Vol. 3, p. 71.
62. Al-Fath, Juz'i na 4, shafi 65-66; Nail al-Awtar, Juz'i na 4, shafi 122, bugun 'Uthmaniyah. Nasb al-Rayah, Juz'i na 2, shafi 346, da kuma ƙarshen littafi. Wannan magana tana da goyon baya daga rahotanni masu bi, banda wanda ya zo daga 'Ali. Daga cikinsu akwai rahotanni daga Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas, da Anas, da kuma dogon hadisin 'Amr bin Hazm. Duba Sunan al-Baihaqi, juz'i na 4, shafi 98-99, da Mirqat, Juz'i na 3, shafi 71.
62. Al Fath, Vol. 4, pp. 65-66, Nail al Awtar, Vol. 4, p. 122, 'Uthmaniyah Print. Nasb al Rayah, Vol. 2, p. 346, and afterword. This saying has supporting follow-up other than that from 'Ali. Among them are reports from Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas, and Anas, and also the long saying from 'Amr bin Hazm. See Sunan al Baihaqi, vol, 4, pp. 98-99, and Mirqat, Vol. 3, p. 71.
63. Domin a cewar mafi yawan malamai masu sukar hadisi, ba wajibi ba ne a sami wani rahoto da ke tabbatar da cewa wani mai ruwaito hadisi ya taba haduwa da wanda yake ruwaitowa daga gare shi. Ya isa a san cewa su zamani daya ne kuma yiwuwar haduwarsu tana nan. Duba Nail al Awtar, Ibid, da al Mirqat, Ibid. Sai dai al Bukhari, tare da malaminsa Ibn al Madini, sun bukaci a san cewa masu ruwaito sun taba haduwa aƙalla sau daya.
63. Because according to the majority of critics it is not necessary that a report must exist to the effect that a narrator met the person from whom he narrates. Information of them being contemporaries and the possibility of having met together is sufficient. See Nail al Awtar, Ibid, and al Mirqat, Ibid. On the other hand, al Bukhari, along with his teacher, Ibn al Madini, require the knowledge that narrators have met at least once.
Wannan shi ne dalilin da ya sa al-Bukhari bai ruwaito komai game da nisabin shanu ba a cikin littafinsa na Sahihi. An nakalto wannan daga Zain bin al-Munir. Duba al-Fath, Juzu'i na 4, shafi na
This is the reason why al Bukhari does not report in his correct collection anything about nisab of cows. This is quoted from Zain bin al Munir. See al Fatah, Vol. 4, p.
69. Al-Hafiz ya ambata shi a cikin Al-Talkhis, shafi na 174.
69. Mentioned by al Hafiz in al Talkhis, p. 174.
70. Al Muhalla, Juzu'i 6, shafi 16.
70. Al Muhalla, Vol. 6, p. 16.
71. Shi ne Talha bin 'Abd Allah bin 'Auf, ɗan'uwan 'Abd al-Rahman bin 'Auf, kuma yana ɗaya daga cikin manyan Tabi'ai a Madina, kamar yadda Ibn Hazm ya faɗa a cikin al-Muhalla, Ibid.
71. He is Talhah bin 'Abd Allah bin 'Awf, nephew of 'Abd al Rahman bin 'Awf, and is one of the leading Followers in Madinah, according to Ibn Hazm, al Muhalla, Ibid.
72. Al Muhalla, Ibid, shafi 7-8.
72. Al Muhalla, Ibid, pp. 7-8.
73. Kamar yadda yake a cikin al-Talkhis, op. cit., da kuma Nail al-Awtar, Juzu'i na 4.
73. As in al Talkhis, op. cit., and Nail al Awtar, Vol. 4.
74. Kamar yadda yake a karshen sashinsa kan zakkar shanu. Duba al-Muhalla, Juz'i na 6, shafi na 16.
74. As at the end of his section on zakah on cows. See al Muhalla, Vol. 6, p. 16.
75. Al Amwal, shafi. 379, da al Muhalla Juzu'i 6, shafi. 2.
85. Al Musannaf, Juz'i 3, shafi'i 221, bugun Hyderabad.
85. Al Musannaf, Vol. 3, p. 221, Hyderabad Print.
86. Abu Daud ya ruwaito a cikin Sunan dinsa, a babin diyya, a sashen adadin diyya. Daga 'Amr bin Shu'aib, daga mahaifinsa, daga kakansa, wanda ya ce: "Diyya ta kasance a zamanin Manzon Allah ﷺ dinari 800 ko dirhami 8000 . . . wannan ya ci gaba da aiki har sai da 'Umar ya karɓi mulkin Khalifanci, sai ya sanar: Raƙuma sun yi tsada, sai 'Umar ya umarci a sanya diyya dinari 1000 na zinariya ko dirhami 12000 na azurfa, ko shanu 200 ko tumaki 2000 ko tufafi 200 . . ."
Abu Daud ya ruwaito daga 'Ata bin Aba Rabah, ya ce: "Manzon Allah ﷺ ya yanke hukunci a kan diyya. Ga masu raƙuma akwai raƙuma 100, ga masu shanu akwai shanu 200, . . ." da sauransu. Wannan hadisi mursal ne [sunan Sahabin bai bayyana a cikin sarƙar ruwaya ba]. A wata riwayar, 'Ata ya ruwaito daga Jabir bin 'Abdullahi, ya ce: "Manzon Allah ﷺ ya wajabta . . ." da sauransu.
86. Reported by Abu Daud in his Sunan, chapter on ransoms, section on the amount of ransom. From 'Amr bin Shu'aib, from his father his grandfather, who said, "The ransom used to be at the time of the Messenger of God (p) 800 dinars or 8000 dirhams . . . this remained in effect until 'Umar took over as Khalifah, and he announced, Camels have become expensive, then 'Umar ordered ransoms to be 1000 dinars of gold or 12000 dirhams of silver, or 200 cows or 2000 sheep or 200 garments . . . " Abu Daud reports from 'Ata bin Aba Rabah, "The Messenger of God (p) gave his judgement on ransome. For those who own camels it is 100 camels, for those who own cows, it is 200 cows, . . " etc. This is mursal [the name of the Companion does not appear in the chain]. In another version, 'Ata narrates from Jabir bin 'Abd Allah, "The Messenger of God imposed . . .etc.
87. Schacht ya ambata a cikin Encyclopedia of Islam, juzu'i na 10, shafi na 359, fassarar Larabci, cewa nisab shi ne shanu 20. Ban san wani wuri da zai iya samo wannan adadi daga gare shi ba.
87. Schacht mentions in the Encyclopedia of Islam, vol, 10, p. 359, Arabic translation, that nisab is 20 cows. I am aware of no place where he might have got this figure from.
88. Al-Amwal, shafi 379.
88. Al Amwal, p. 379.
89. Za mu dawo kan wannan batu a ƙarshen sashe na takwas na wannan babi.
89. We shall return to this issue at the end of section eight of this chapter.
90. Marubucin littafin Sharh al Sunnah ya rubuta, "Wannan yana nufin karuwa da wasu 100 har sai adadin tumaki ya kai 400. Sannan ana bukatar tumaki hudu." Wannan ra'ayin mafi yawan malaman fiqhu ne. Al Hasan bin Saleh ya nuna cewa idan adadin ya kai 301, to ana bukatar tumaki hudu. Haka ma ra'ayin al Nakha'i ne. Duba al Mirqat, Vol. 4, pp.
90. The author of Sharh al Sunnah writes, "This means increase of another 100 until the number of sheep reaches 400. Then four sheep are required." This is the opinion of the majority of jurists. Al Hasan bin Saleh indicates that if the quantity becomes 301, then four sheep are required. This is also the view of al Nakha'i. See al Mirqat, Vol. 4, pp.
144-145, Multan Print.
144-145, Multan Print.
91. Duba babin zakkar tumaki a cikin al-Majmu', Juzu'i 5, shafi na 417, sannan bayan haka, al-Mughni, Juzu'i 2, shafi na 472, sannan bayan haka, Bidayat al-Mujtahid, Juzu'i 1, shafi na 224, da Sunan al-Baihaqi, Juzu'i 4, shafi na 99, sannan bayan haka.
91. See the chapter on zakah of sheep in al Majmu , Vol. 5, p. 417, and afterward, al Mughni, Vol. 2, p. 472, and afterward, Bidayat al Mujtahid, Vol. 1, p.. 224, and Sunan al Baihaqi, Vol. 4, p. 99, and afterward.
Shi ne Shawqi Isma'il, a cikin wani labari mai take "The Accounting System of Zakah" a cikin mujallar al Iqtisad wa al Siyasah fi Daw' al Islam, wata mujalla da Kwalejin Kasuwanci ta Jami'ar Alkahira ta buga fiye da shekaru 15 da suka wuce.
92. He is Shawqi Isma'il, in an article titled, "The Accounting System of Zakah" in al Iqtisad wa al Siyasah fi Daw' al Islam, a review published by the Faculty of Commerce at the University of Cairo more than 15 years ago.
94. An ambata a cikin al Muntaqa. Al Shawkani ya yi sharhi cewa: "Al Daraqutni da al Baihaqi ne suka ruwaito shi, kuma Hilal bin Khabbab yana cikin masu ruwaya a cikin sarkar. Malamai fiye da daya sun tabbatar da amincinsa, yayin da wasu kuma suka soki shi. Duba Nail al Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 133."
94. Mentioned in al Muntaqa. Al Shawkani comments, "Reported by al Daraqutni and al Baihaqi, Hilal bin Khabbab is one of the links of the chain, and he is graded trustworthy by more than one scholars, while some speak critically of him. See Nail al Awtar, Vol. 4, p. 133.
97. Al-Shawkani ya yi sharhi cewa: "Wannan an yi shi ne bisa tushen cewa takaita ma'anar nassi ana tabbatar da ita ta hanyar ra'ayin wani Sahabi, amma wannan tushe ne da ba daidai ba."
97. Al Shawkani comments, "This is done on the basis that restricting the meaning of a text is validated by the opinion of a Companion, but this is an incorrect basis." Ibid.
104. Marubucin littafin Majma' al-Zawa'id, Juzu'i na 3, shafi na 75, ya rubuta cewa: "Laith bin Abu Salim yana cikin sanadin, kuma shi amintacce ne, amma mudallis ne [yana iya share wani suna a cikin sanadin da gangan]."
104. The author of Majma' al Zawa'id, Vol. 3, p. 75. writes "Laith bin Abu' Salim is in the chain, and he is trustworthy but mudallis [he may intentionally delete some name in the chain].
109. Al-Majmu', Juz'i 5, shafi 397. Maganar 'Umar ta zo ne daga Malik da isnadi ingantacce, kamar yadda al-Nawawi ya ambata. Za mu tattauna shi dalla-dalla daga baya a wannan sashe.
109. Al Majmu', Vol. 5, p, 397. The statement of 'Umar is reported by Malik with a correct chain as quoted by al Nawawi. We will discuss it in detail latter in this section.
110. Al Mughni, Juzu'i na 2, shafi na 479.
110. Al Mughni, Vol. 2, p. 479.
111. Al-Durr al-Mukhtar tare da sharhinsa Radd al-Muhtar, Juz'i na 2, shafi na 25.
111. Al Durr al Mukhtar with its commentary Radd al Muhtar, Vol. 2, p. 25.
131. Marubucin al-Muntaqa ya ambato daga al-Shawkani cewa: "Wannan ƙungiyar duka ta ruwaito shi." Duba Nail al-Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 156.
131. The author of al Muntaqa is quoted by al Shawkani, "This is reported by all the group." See Nail al Awtar, Vol. 4, p. 156.
132. Ibid, shafi 137. Al-Tirmidhi ya ambata cewa al-Bukhari ya tabbatar da wannan magana a matsayin ingantacciya, al-Hafiz ya ba ta matsayin mai kyau, al-Daraqutni kuwa ya ce "Sigar da ta fi dacewa tana tsayawa a 'Ali."
133. Suratul Anfal, 8:60.
132. Ibid, p. 137. Al Tirmidhi mentioned that al Bukhari grades this saying correct, al Hafiz grades it good, and al Daraqutni says "The correct version ends at 'Ali." 133. Sura al Anfal, 8:60.
134. Al-Rawd al-Nadir, sharhin Majmu' al-Fiqh al-Kabir a kan fiqhun Zaidiyya na kwatance, Juzu'i na 2, shafi'a na 408-409.
134. Al Rawd al Nadir, commentary on Majmu' al Fiqh al Kabir on comparative Zaidi jurisprudence, Vol. 2, pp. 408-409.
135. Waɗannan su ne kalmomin Al-Bukhari a cikin babin raba ruwa, sashen shan ruwan koguna ga mutane da dabbobi. Al-Bukhari, tare da sharhin Al-Sindi, Juzu'i na 2, shafi na 33. Haka nan Ahmad da Muslim sun ruwaito wannan magana. Duba Nail al-Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 117.
135. These are the words of al Bukhari in the chapter on sharing water, section on drinking from rivers by people and Livestock. Al Bukhari, with commentary by al Sindi, Vol. 2, p. 33. The saying is also reported by Ahmad and Muslim. See aNail al Awtar Vol. 4, p. 117.
149. Al-Tibi ya yi bayani cewa, "Na yafe" yana nufin, na cire ko na yi watsi da karbar zakka, yana nuni ga cewa asali ya kamata a karbi zakka daga gare shi. Al-Qari ya yi sharhi cewa, "A bayyane yake cewa al'amarin an bar shi ga Annabi ﷺ." Duba al-Mirqat, Juzu'i na 4, shafi na 149.
149. Al Tibi explains, "I waived' means, I removed or over-looked from taking zakah, refering to the fact that it should originally have been zakatable." Al Qari comments, "It implicitly means that the matter was left to the Prophet (p)." See al Mirqat, Vol. 4, p. 149.
150. Ahmad da al-Tabarani ne suka ruwaito shi a cikin al-Mu'jam al-Kabir. Marubucin Majma' al-Zawa'id, Juzu'i na 3, shafi na 69, ya ce, "Mutanen sarkar isnadinsa amintattu ne." Duba kuma Nail al-Awtar, Juzu'i na 4, shafi na 156.
150. Reported by Ahmad and al Tabarani in al Mu'jam al Kabir. The author of Majma' al Zawa'id, Vol. 3, p. 69, says, "Men of its chain are trustworthy." See also Nail al Awtar, Vol. 4, p. 156.
151. Al-Ihkam na al-Qarafi, shafi 106-108.
151. Al Ihkam by al Qarafi, pp. 106-108.
152. Hujjatullahi al-Balighah, Juzu'i 1, shafi'a 271-272. Haka kuma duba Shaikh Mahmud Shaltut, al-Islam 'Aqidah wa Shari'ah, Kashi na Uku, sashen da ake kira "Sunnah, Doka da Ba Doka Ba."
153. Suratul Hashr, 59:7.
152. Hujjat Allah al Balighah, Vol. 1, pp. 271-272. See also Shaikh Mahmud Shaltut, al Islam 'Aqidah wa Shari'ah, Part Three, section entitled "Sunnah, a Legislation and Not a Legislation." 153. Sura al Hashr, 59:7.
154. Muslim ne ya ruwaito shi.
154. Reported by Muslim.
155. Bukhari, Muslim da wasu sun ruwaito daga Abu Qatadah al-Ansari: Annabi ﷺ
155. Reported by Bukhari, Muslim and other from Abu Qatadah al Ansari: The Prophet (p)
Ya ce wannan a yakin Hunain.
said this in the battle of Hunain.
156. Abu Daud da al-Tirmidhi ne suka ruwaito shi, kuma al-Tirmidhi ya bayyana shi da kyau (hasan).
156. Reported by Abu Daud and al Tirmidhi, who grades is good.
157. Don neman cikakken bayani, duba al-Qarafi, al-Ihkam fi Tamyizal Fatawa min al-Ahkam, tambaya ta 25 da amsoshinta, shafi na 86-108. A karshen tattaunawarsa, ya yi sharhi cewa: "Akwai wasu misalai da yawa kamar wadannan a Shari'ah. Ya kamata mutum ya nemi su, domin idan aka same su, suna zama tushen ilimi mai yawa da zurfi ga wadanda suke bada kokarinsu."
158. Taron karawa juna sani kan nazarin zamantakewa, Sashe na Uku, shafi na 246-247.
157. For details, see al Qarafi, al Ihkam fi Tamyizal Fatawa min al Ahkam, question number 25 and its replies, pp. 86-108. At the end of his discussion, he comments, "There are several other cases similar to these in Shari'ah. One should search of them, for once found, they are abundant source of knowledge and depth for those who exert their efforts." 158. Seminar on social studies, Third Section, pp. 246-247.
159. Ahmad da Muslim ne suka riwaya. Duba Nail al-Awtar, Juz'i na 4, shafi na 117.
159. Reported by Ahmad and Muslim. See Nail al Awtar, Vol. 4, p. 117.