Konsep nasionalisme tidak dapat difahami tanpa mengkaji cara manusia mengenal pasti diri mereka dan berhubung antara satu sama lain dalam masyarakat. Kajian ini akan membolehkan perbezaan dibuat antara pelbagai bentuk pengelompokan dan nasionalisme.

The concept of nationalism cannot be understood without studying the way humans identify and relate to each other in society. This study will enable a differentiation to be made between various forms of grouping and nationalism.

Manusia boleh mengenal pasti diri atau berkelompok atas dasar:

Human beings can identify or group together on the basis of:

• Kecintaan terhadap sesebuah tanah air atau negara - patriotisme • Suku, keturunan atau bangsa - nasionalisme • Agama - ikatan rohani • Sesuatu isu tertentu - ikatan kepentingan • Sesuatu akidah - ikatan ideologi Patriotisme timbul apabila rakyat bersatu kerana kecintaan terhadap sesebuah negara. Ia merupakan satu bentuk perpaduan yang wujud apabila negara tersebut berada di bawah ancaman luar, contohnya konflik ketenteraan dengan negara lain. Kesan daripada ikatan ini ialah rakyat yang berlatar belakang berbeza mengenepikan perbezaan mereka untuk membentuk satu barisan bersama bagi menyokong kerajaan. Satu contoh klasik patriotisme ialah ketika apa yang dipanggil pencerobohan Kepulauan Falkland oleh Argentina. Pendapat awam di United Kingdom digerakkan menentang Argentina melalui jentera media, sekali gus menyatukan parti-parti politik dari setiap haluan. Mesejnya mudah: "Kami berjuang untuk Ratu dan negara." Perpaduan yang berasaskan patriotisme ini tidak lama selepas Kepulauan Falkland berjaya dirampas semula daripada Argentina.

• Love of a particular land or a country - patriotism • Tribe, lineage or race - nationalism • Religion - spiritual bond • A particular issue - bond of interest • A creed - ideological bond Patriotism arises when people come together due to the love of a country. It is a form of unity that comes about when that particular country is under external threat e.g. military conflicts with other nations. The effect of this bond results in people of different backgrounds setting their differences aside to form a common front in support of the government. A classical example of patriotism was found during the so-called invasion of the Falkland Islands by Argentina. Public opinion in the United Kingdom was mobilised against Argentina through the media machinery, uniting political parties of all shades in the process. The message was simple: “We are fighting for Queen and country.” This unity, based on patriotism, soon evaporated after the Falkland Islands were captured from Argentina.

Kelemahan yang wujud dalam patriotisme, sebagai asas untuk menyatukan manusia, ialah ia hanya menyatukan manusia buat sementara waktu, dan itu pun hanya apabila ancaman luar sedang terbayang di ufuk. Oleh itu, patriotisme tidak mempunyai peranan semasa zaman aman, dan kerana itu ia tidak boleh menjadi asas bagi perpaduan yang kekal.

The inherent weakness of patriotism, as a basis of uniting people, is that it unites people temporarily, and only then if an external threat is looming in the horizon. Hence, patriotism has no role to play during peace time, and it cannot, therefore, be a basis of a permanent unity.

Nasionalisme ialah ikatan antara manusia yang berasaskan hubungan keluarga, puak atau suku.

Nationalism is a bond between people that is based upon family, clan or tribal ties.

Nasionalisme timbul di kalangan manusia apabila pemikiran utama yang mereka pegang ialah keinginan untuk mencapai penguasaan. Ia bermula dari keluarga, di mana seorang anggota menegaskan kuasanya untuk mencapai kepimpinan dalam urusan keluarga. Setelah itu tercapai, individu tersebut memperluas kepimpinannya kepada keluarga yang lebih besar. Dengan cara ini, keluarga-keluarga juga akan cuba mencapai kepimpinan dalam masyarakat tempat mereka tinggal. Peringkat seterusnya ialah suku-suku yang saling bersaing, semuanya berusaha menguasai yang lain untuk menikmati keistimewaan dan kehormatan yang datang bersama kuasa tersebut.

Nationalism arises among people when the predominant thought they carry is that of achieving domination. It starts from the family, where one member asserts his authority to achieve leadership in the affairs of the family. Once this is achieved, the individual extends his leadership to the wider family. In this way, the families would also try to achieve leadership in the community they reside in. The next stage is that of tribes competing with each other, all trying to dominate others in order to enjoy the privileges and the prestige that comes with this authority.

Nasionalisme tidak dapat menyatukan rakyat kerana ia berasaskan pencarian kepimpinan. Pencarian kepimpinan ini mewujudkan perebutan kuasa antara rakyat, dan ini membawa kepada konflik di kalangan pelbagai lapisan masyarakat. Contoh perebutan kuasa dapat dilihat dengan jelas di banyak negara Islam, seperti di Arab Saudi, di mana keluarga Saud telah mencapai kepimpinan ke atas orang lain dengan kekerasan, dan di Sind, Pakistan, di mana keluarga Bhutto telah memperoleh pengaruh yang besar melalui feodalisme.

Nationalism cannot unite the people because it is based on quest for leadership. This quest for leadership creates a power struggle between the people and this leads to conflicts among various strata of society. Examples of power struggles can be clearly seen in many Muslim countries, such as in Saudi Arabia where the Saud family has achieved leadership over others by force, and in Sind, Pakistan, where the Bhutto’s have secured massive influence through feudalism.

Satu lagi keburukan nasionalisme ialah ia membuka jalan kepada perkauman. Ini memang dijangka apabila orang dibenarkan bersaing antara satu sama lain atas dasar bangsa. Sesetengah orang kulit putih, sebagai contoh, mungkin menganggap diri mereka lebih unggul daripada orang kulit hitam, atau sebaliknya, yang membawa kepada perpecahan kaum dan masyarakat yang berpecah-belah.

Another drawback of nationalism is that it gives arise to racism. This is expected if people are allowed to compete with each other on the basis of their race. Some whites, for example, may see themselves as superior to the blacks, or vice-versa, leading to polarisation of the races and a divided society.

Hukum Islam mengenai nasionalisme dibentangkan di penghujung buku ini.

The Islamic verdict on nationalism is presented at the end of the book.

Ikatan rohani ialah pengelompokan manusia berdasarkan "kepercayaan agama" mereka, yang bukan merupakan kepercayaan menyeluruh yang meliputi setiap aspek kehidupan. Contoh ikatan rohani ialah apabila orang saling mengenal diri dengan satu sama lain atas dasar sebagai seorang Kristian, seorang Hindu atau seorang Yahudi.

The spiritual bond is a grouping of people based on their ‘religious belief’ which is not a comprehensive belief covering every aspect of life. An example of a spiritual bond is when people identify with each other on the basis of being a Christian, a Hindu or a Jew.

Ikatan rohani tidak menyatukan manusia dalam perkara selain perkara akidah dan ibadah, oleh itu ia terhad dan tidak boleh menjadi asas bagi perpaduan yang kekal.

Spiritual bond does not unite people on issues other than matters of belief and worships, hence it is limited and cannot be the basis of any lasting unity.

Satu lagi cara manusia berkumpul ialah atas dasar kepentingan bersama. Kumpulan tekanan ialah contoh pengelompokan sedemikian, di mana orang bersatu di sekitar satu isu tertentu yang memberi kesan kepada kehidupan mereka. Contoh kumpulan seperti ini ialah Suffragettes pada zaman dahulu dan, lebih baru-baru ini, Campaign for Nuclear Disarmament (CND), Anti-Nazi League, Farm Animal Welfare Council dan sebagainya. Biasanya, apabila isu tersebut telah diselesaikan, jenis pengelompokan ini akan hilang.

Another way people group together is on the basis of some common interest. Pressure groups are an example of such groupings, where people unite over a particular issue which affects their life. Examples of such groups are the Suffragettes from the past and, more recently, the Campaign for Nuclear Disarmament (CND), Anti-Nazi League, Farm Animal Welfare Council and so on. Normally, once the issue has been resolved this type of grouping disappears.

Perpaduan atas dasar kepentingan bersama tidak dapat menyatukan manusia secara kekal kerana apabila isu itu selesai, orang ramai akan bersurai. Lagipun, orang ramai boleh berbeza pendapat mengenai isu yang sama, lalu membawa kepada pertembungan. Sebagai contoh, sesetengah orang mungkin menyokong penempatan senjata nuklear sebagai cara untuk keselamatan, manakala yang lain, seperti ahli CND, menyeru supaya senjata nuklear dilucutkan. Oleh itu, isu bersama tidak menjadi asas bagi perpaduan yang kekal.

Uniting over common interest does not serve to unite people permanently because when the issue is resolved, people will disperse. Besides, people can hold different opinions over the same issue, thus leading to a clash. For example, some people may support the deployment of nuclear weapons as a means of security whilst others, like members of CND, will call for nuclear disarmament. Hence, common issues do not provide the basis of a permanent unity.

Cara terakhir yang dengannya manusia boleh bersatu ialah atas dasar sesuatu ideologi. Ideologi ialah akidah yang menyediakan satu set peraturan dan undang-undang yang menjadi panduan kehidupan manusia, dan yang dirujuk olehnya untuk menyelesaikan masalah-masalahnya. Ini biasanya dikenali sebagai ikatan ideologi. Ikatan ini hanya mengambil kira akidah dan tidak mengambil kira apa-apa selain akidah.

The final way in which people can group together is on the basis of an ideology. An ideology is a creed that provides a set of rules and regulations according to which man lives and which he refers to in order to solve his problems . This is commonly known as an ideological bond. It only takes into account the creed and nothing but the creed.

Warna kulit, bangsa dan jantina tidak relevan. Jenis ikatan ini terdapat di kalangan orang Islam, kapitalis dan komunis.

Colour, race and gender are irrelevant. This type of bond is found amongst Muslims, Capitalists and Communists.

Ikatan ideologi ialah ikatan yang kekal kerana ia lahir daripada aqidah, iaitu suatu keyakinan intelektual yang berkaitan dengan makna kehidupan. Aqidah tidak pernah dipengaruhi oleh warna kulit, bangsa, bahasa, kecintaan kepada tanah air, atau isu-isu tempatan. Oleh itu, ia merupakan satu-satunya asas bagi perpaduan yang kekal. Islam menyeru kepada jenis perpaduan ini, sebagaimana yang akan dilihat kemudian dalam buku ini.

Ideological bond is a permanent bond because it arises from a creed, which is an intellectual conviction pertaining to the meaning of life. The creed is never influence by colour, race, language, love of a land or local issues. Hence, it is the only basis for permanent unity. Islam calls for this type of unity, as it will be seen later in the book.