Selain empat kewajiban kita terhadap Al-Qur'an, iaitu meyakininya sebagai Kitab Allah (SWT), membacanya, memahaminya, dan beramal dengan ajarannya, terdapat satu lagi kewajiban yang ada pada setiap Muslim dan wajib ditunaikannya mengikut kemampuan dan kekuatannya, iaitu menyampaikan ajaran-ajarannya kepada orang lain.

Besides the four duties that we owe to the Qur'an, i.e, believing it to be the Book of Allah (SWT), reading it, understanding it, and acting upon its teachings, another duty which rests upm every Muslim and which he must discharge according to his strength and ability, is that he must communicate its teachings to others.

Untuk "menyampaikan mesej Al-Qur'an kepada manusia", istilah yang sesuai dan menyeluruh ialah tableegh. Mengajar Al-Qur'an kepada orang lain juga merupakan satu bentuk tableegh. Begitu juga, menjelaskan makna-makna Al-Qur'an kepada manusia ialah tableegh pada tahap yang lebih tinggi.

For "communicating the message of the Qur'an to the people," the appropriate and comprehensive terms is tableegh. Teaching the Qur'an to others is also a form of tableegh. Similarly, explaining the meanings of the Qur'an to the people is tableegh at a higher plane.

Untuk memahami pentingnya kewajiban yang kita emban terhadap Al-Qur'an, marilah kita renungkan tujuan diturunkannya Kitab Suci ini. Hal tersebut telah dinyatakan oleh Al-Qur'an sendiri dengan kata-kata berikut:

In order to understand the importance of this duty that we owe to the Qur'an, let us consider the purpose for which the Holy Book was revealed. It has been stated by the Qur'an 'itself in the following words:

Ini (Al-Qur'an) adalah suatu peringatan kepada manusia, agar mereka diberi peringatan dengannya .... (Ibrahim 1452)

This (Qur'an) is a message to the people, in order that they may be warned thereby .... (Ibrahim 1452)

Ia juga menyatakan tujuan asas diturunkannya ia kepada Nabi ﷺ dalam ayat 19 Surah Al-An'am:

Again, it declares the basic objective of its.being revealed to the Holy Prophet (SAW) in ayah 19 of Surah Al-An'am:

Katakanlah (wahai Muhammad ﷺ!): "...dan Al-Qur'an ini telah diwahyukan kepadaku agar dengannya aku memberi peringatan kepada kamu dan kepada sesiapa yang sampai kepadanya..." (Al-An'am 6:19)

Say (0 Muhammad!): "...and this Qur'an has been revealed to me that I may warn you therewith and whomsoever it may reach.. . ." (Al-An'am 6:19)

Al-Qur'an juga dengan kata-kata yang jelas dan tegas mengumumkan bahawa tugas yang paling utama bagi Nabi Muhammad ﷺ ialah menyampaikan mesej al-Qur'an kepada umat manusia dengan penuh amanah, dan bahawa sedikit sahaja kecuaian dalam melaksanakan tugas ini akan menjadi kelalaian yang serius terhadap misi kenabiannya.

The Qur'an also announces in clear-cut words that it was the foremost duty of the Holy Prophet (SAW) to communicate the message of the Qur'an to mankind with utmost faithfulness, and that the slightest negligence in the fulfillment of this duty would be! a serious dereliction of his prophetic mission.

Oleh itu, perintah yang tegas dalam Surah Al-Ma'idah:

Hence the peremptory command in Surah Al-Ma'idah:

Wahai Rasul! Sampaikanlah apa yang telah diturunkan kepadamu dari Tuhanmu. Jika engkau tidak melakukannya, maka engkau tidak menyampaikan risalah-Nya ... . (Al-Ma'idah 5:67)

0 Messenger! Proclaim that which has been sent down to you from your Lord. If you do not, then you have not conveyed His message ... . (Al-Ma'idah 5:67)

Dalam ketaatan yang sempurna terhadap perintah ini, Nabi Muhammad ﷺ, sejak saat beliau menerima wahyu pertama hingga saat-saat terakhir kehidupan beliau di dunia, selama penuh 23

In perfect obedience to this command, the Holy Prophet (SAW), right from the moment he received the first revelation to the last minute 6f his earthly life, for full 23

...tahun, menanggung pelbagai kesusahan yang tidak terhitung dan berjuang tanpa henti untuk menunaikan tugas besar yang diamanahkan kepadanya. Walaupun perjuangan panjang dan heroik ini melalui banyak fasa dan beliau terpaksa memainkan peranan yang berbeza untuk menyempurnakan misinya, al-Qur'an tetap menjadi titik pusat kepada segala aktivitinya sepanjang masa. Beliau sentiasa sibuk membaca al-Qur'an, menjelaskan maknanya dan menyampaikan mesejnya kepada manusia, dengan itu mencerahkan fikiran mereka dan menyucikan jiwa mereka. Al-Qur'an menggambarkan metodologi asas Rasulullah ﷺ melalui empat istilah yang sangat bermakna, iaitu: membacakan ayat-ayat Ilahi, menyucikan jiwa, memberi arahan berkenaan hukum, dan menanamkan hikmah. Istilah-istilah ini muncul di empat tempat berbeza dalam al-Qur'an:

years, bore untold hardships and waged a ceaseless struggle to fulfill the momentous duty entrusted to him. Although this long and heroic struggle passed through many phases and he had to play different roles for the fulfillment of his mission, still the Qur'an was, all along, the pivotal point of all his activities. He was constantly occupied with reciting the Qur'an, explaining its meanings and communicating its message to the people, thereby enlightening their minds and purifying their souls. The Qur'an describes the basic methodology of the Holy Prophet (SAW) by means of four highly significant terms, which are: recitation of Divine ayaat, purification of souls, instructions regarding the law, and inculcation of wisdom. These terms appear at four different places in the Qur'an:

... beliau (Rasul) membacakan kepada mereka ayat-ayat-Nya, menyucikan mereka, dan mengajarkan mereka Kitab serta hikmah ... (Aal 'Imran 3:164 & Al-Jumu'ah 62:2)

... he (the Messenger) recites to them His ayaat, purifies them, and instructs them in law and wisdom .... (Aal lmran 3:164 & Al-Jumu'ah 62:2)

Jelas sekali, kata-kata ini menunjukkan teknik yang sama seperti yang telah kami cadangkan dalam halaman-halaman sebelumnya ketika menjelaskan kaedah yang betul untuk membawa Revolusi Islam dalam masyarakat kita. Ringkasnya, dengan menempuh kaedah ini dengan keberanian dan ketekunan yang luar biasa selama 23 tahun, Nabi Muhammad ﷺ (SAW) telah menunaikan tugasnya dengan cemerlang dan menyampaikan Message Allah kepada umat manusia. Baginda juga memohon kerjasama para Sahabat baginda yang setia (RAA) bagi menyempurnakan misinya, dengan menyeru mereka untuk:

Obviously, these words indicate the same technique as we have suggested in the foregoing pages while explaining the right method of bringing about the Islamic Revolution in our society. In short, pursuing this method with extraordinary courage and perseverance for 23 years, the Holy Prophet (SAW) acquitted himself admirably and communicated Allah's Message to mankind. He also sought the cooperation of his devoted Companions (RAA) for the completion of his mission, exhorting them to:

Sampaikanlah daripadaku walaupun hanya satu ayat. (Diriwayatkan oleh Bukhari)

Convey from me to the people even if it be a single ayah. (Narrated by Bukhari)

Setelah menunaikan misinya, Nabi Muhammad ﷺ menyerahkan tanggungjawab untuk menyampaikan mesej al-Qur'an pada masa akan datang kepada umatnya. Setelah beberapa kali memperoleh pengakuan daripada orang ramai bahawa baginda benar-benar telah menyampaikan Mesej Allah kepada mereka, Nabi ﷺ, dalam khutbah bersejarahnya di hadapan himpunan 125 ribu Sahabat (RAA) pada musim haji terakhir, mengeluarkan arahan yang kekal:

Having accomplished his mission, the Holy Prophet (SAW) transferred the responsibility of propagating the message of the Qur'an in the future to his Ummah. Having obtained more than once the testimony of the people to the effect that he had, indeed, successfully conveyed Allah's Message to them, the Prophet (SAW), in his historic address to a gathering of 125 thousand Companions (RAA) on the occasion of the last pilgrimage, issued the abiding instructions:

Hendaklah mereka yang hadir menyampaikan (Risalah Allah) kepada mereka yang tidak hadir. (Diriwayatkan oleh Bukhari)

Those who are present should convey (Allah's Message) to those who are not. (Narrated by Bukhari)

Oleh itu, tanggungjawab menyebarkan mesej al-Quran ke setiap pelosok dunia telah dipikulkan ke atas bahu umat ini sepanjang zaman, dan umat secara keseluruhannya akan dipertanggungjawabkan di hadapan Allah (SWT) berkenaan tugas yang berat ini. Oleh kerana umat itu terdiri daripada individu-individu, setiap individu bertanggungjawab untuk menunaikan tugas ini: golongan berilmu mengikut ilmu dan kemampuan mereka, dan orang awam mengikut kemampuan dan keupayaan mereka.

Thus the duty of spreading the message of the Qur'an to every nook and corner of the world was devolved on the shoulders of the Ummah for all time to come, and the Ummah as a whole shall be answerable to the Almighty (SWT) with regard to this arduous duty. As the Ummah consists of the individuals, every individual is responsible for the discharge of this duty: men of learning according to their knowledge and ability and common people according to their means and capability.

Sabda Nabi Muhammad ﷺ, "Sampaikanlah daripadaku kepada manusia walaupun satu ayat," membuktikan tanpa sebarang keraguan bahawa tiada seorang individu pun yang dikecualikan daripada tanggungjawab ini. Jika seseorang hanya mampu membaca teks Arab al-Qur'an, dia hendaklah mengajar orang lain untuk membacanya; orang yang telah menghafal keseluruhan al-Qur'an hendaklah membantu orang lain menghafalnya; orang yang mampu menterjemahkan teks itu hendaklah melakukannya untuk orang lain; dan orang yang memahami maknanya hendaklah menjelaskan dan mentafsirkannya kepada orang lain. Jika seseorang memahami makna satu surah dan menjelaskannya kepada orang lain, dan jika dia hanya mengetahui satu ayat dan mengajarkannya kepada orang lain, dia telah menunaikan tanggungjawab menyampaikan al-Qur'an; tetapi tanggungjawab kolektif umat dalam hal ini tidak akan terlaksana melainkan al-Qur'an, baik teks mahupun mesejnya, disebarkan di mana-mana, ke seluruh pelosok dunia.

The words of the Holy Prophet (SAW) "Convey from me to the people though it be a single ayah" prove it beyond any shadow of doubt that no individual is exempt from this duty. If a person can only read the Arabic text of the Qur'an, he should teach others to do so; one who has memorized the whole Qur'an should help others in memorizing it; one who can translate the text, should do so' for others; and one who can comprehend its meaning should explain and interpret it to others. If a person understands the meaning of a single Surah and explains the same to others, and if he knows only a single ayah and teaches it to others, he will be discharging the duty of communicating the Qur'an; but the collective duty of the Ummah in this connection will not be fulfilled unless the Qur'an, both its text and its message, is propagated everywhere, throughout the length and breadth of the world.

Malangnya, dalam keadaan sekarang, seruan sejagat untuk menyampaikan Risalah Allah, yang dijangkakan daripada Ummah Islam, kelihatan jauh daripada kenyataan atau sebagai cita-cita yang tidak dapat dicapai, kerana keadaan telah sampai ke tahap sedemikian rupa sehingga Ummah yang diamanahkan dengan tugas besar dan mulia ini sendiri telah menjadi jahil tentang al-Qur'an. Hari ini, Ummah Islam itu sendiri perlu diajar tentang Kitab Allah (SW) yang hampir-hampir telah mereka tinggalkan. Oleh itu, apa yang amat diperlukan dalam keadaan sekarang ialah suatu gerakan untuk mempelajari dan mengajarkan al-Qur'an hendaklah dilancarkan di kalangan orang Islam sendiri, supaya mereka dapat membentuk sikap baharu yang penuh pengabdian dan minat terhadap pengkajian al-Qur'an. Semoga Allah (SWT) memberi kita kekuatan untuk melaksanakan tugas ini. Amin! Sebagaimana yang telah dinyatakan pada permulaan perbincangan ini, bentuk tableegh (penyampaian) yang lebih tinggi ialah tabyeen (penjelasan). Mesej al-Qur'an bukan sahaja hendak disampaikan, malah maknanya juga perlu dijelaskan dan ditafsirkan kepada manusia. Dalam istilah Qur'ani, ini dinamakan tabyeen. Oleh itu, tableegh dan tabyeen muncul bersama dalam tajuk bahagian ini. Akan dapat dilihat bahawa penjelasan al-Qur'an menuntut supaya sesiapa yang melaksanakan tugas ini bercakap dengan khalayaknya pada tahap mereka sendiri, supaya kebenaran al-Qur'an dapat sampai kepada mereka, dan keduanya, menerangkan kepada mereka implikasi serta hujah bagi pelbagai ayat dan surah.

Unfortunately, under the present conditions, this universal proclamation of Allah's Message, which is expected of the Muslim Ummah, seems to be a far cry or an unattainable ideal, because things have come to such a pass that the Ummah to whom this great and honorific duty was assigned has itself grown ignorant of the Qur'an. Today, the Muslim Ummah itself needs to be instructed in the Book of Allah (SW) which it has practically forsaken. Hence what is urgently required under the present situation is that a movement for learning and teaching the Qur'an should be launched among the Muslims themselves so that they may develop a fresh attitude of devotion to, and interest in the study of the Qur'an. May Allah (SWT) grant us the strength to carry out this task. Ameen! As it has been pointed out in the beginning of this discussion, a higher form of tableegh (communication) is tabyeen (exposition). The message of the Qur'an is not only to be communicated but its meanings are also to be explained and interpreted to the people. In Qur'anic terminology, this has been called tabyeen. Hence tableegh and tabypen appear together in the title of this section. It will be seen that the exposition gf the Qur'an demands that one who undertakes this task should talk to his audience at their own level so that the truths of the Qur'an are brought home to them and, secondly, explain to them the implications and arguments of different ayaat and Surahs.

Ia perlu diperhatikan bahawa al-Qur'an menamakan dirinya Bayan (penjelasan yang nyata).

It will be noted that the Qur'an calls itself Bayan (a plain statement).

Ini adalah penjelasan yang nyata bagi seluruh manusia, petunjuk dan pengajaran bagi mereka yang bertakwa kepada Tuhan.

This is a plain statement to mankind, a guidance and instruction to those who are God-conscious.

(Ali 'Imran 3:138)

(Aal lmran 3:138)

Al-Quran sering kali menggambarkan dirinya sebagai mubeen (jelas), dan ayat-ayatnya sebagai bayyinat dan mubayyinat (tanda-tanda atau penjelasan yang nyata). Al-Quran juga menegaskan bahwa menjelaskan dan menafsirkan Kitab-kitab Ilahi adalah tanggung jawab para nabi dan para pengikut mereka yang kepada mereka kitab-kitab tersebut diwahyukan.

The Qur'an frequently characterizes itself as mubeen (clear), and its ayaat as bayyinat and mubayyinat (clear signs or manifestations). It also points out that to explain and interpret the Divine Scriptures is the responsibility of the prophets and their followers to whom these are vouchsafed.

Nabi yang Mulia Muhammad ﷺ ditujukan kepada perkara ini dengan kata-kata berikut:

The Holy Prophet Muhammad (SAW) is addressed on this point in the following words:

Dan Kami turunkan kepadamu (wahai Muhammad!) al-Zikr (Al-Quran), agar engkau menerangkan dengan jelas kepada manusia apa yang telah diturunkan kepada mereka, dan supaya mereka mau berfikir. (Al-Nahl 16:44)

... and We sent down unto you (0 Muhammad!) the Reminder, that you may explain clearly to mankind what is sent down to them, and that they may give thought. (Al-Nahl 16:44)

Telah dinyatakan mengenai kaum Yahudi dan Nasrani bahawa mereka terikat dengan suatu perjanjian untuk menerangkan Kitab Allah (SWT)

It has, been stated about the Jews and Christians that they were bound by a covenant to explain the Book of Allah (SWT)

kepada umat manusia:

to mankind:

Dan (ingatlah) ketika Allah mengambil perjanjian daripada Ahli Kitab, (yaitu) hendaklah kamu menerangkannya kepada manusia dan janganlah kamu menyembunyikannya... (Ali 'Imran 3:187)

And (remember) when Allah took a covenant from the People of the Book to make it (i.e., the Revelation) known and clear to mankind, and not to hide it.. . . (Aal lmran 3:187)

Apabila mereka tidak menunaikan perjanjian ini dan sebaliknya cuba menyembunyikan kebenaran, mereka pun dilaknat:

When they did not fulfill this covenant and, on the contrary, tried to conceal the truth, they were accursed:

Sesungguhnya mereka yang menyembunyikan tanda-tanda yang nyata yang Kami turunkan, dan petunjuk setelah Kami menjelaskannya kepada manusia dalam Kitab, mereka itulah yang dilaknat oleh Allah dan dilaknat oleh mereka yang berhak melaknat. (Al-Baqarah 2: 159)

Verily, those who conceal the clear signs We have sent down, and the guidance after We have made it clear for the people in the Book, on them shall be Allah's Curse and the curse of those entitled to curse. (Al-Baqarah 2: 1 59)

Perlu diingat bahawa tabyeen mempunyai beberapa bentuk. Bentuk yang paling mudah ialah menyatakan makna zahir al-Qur'an dengan cara yang mudah dan terus, dalam bahasa yang lazim digunakan oleh masyarakat. Sudah tentu, medium yang digunakan untuk menjelaskan al-Qur'an kepada masyarakat hendaklah bahasa mereka sendiri. {Dan Kami tidak mengutus seorang rasul pun melainkan dengan bahasa kaumnya, supaya ia dapat menerangkan kepada mereka} (Ibrahim 14:4)

It may be noted that tabyeen has different forms. Its simplest form consists in expressing the plain meanings of the Qur'an in an easy, straightforward manner in the common language of the people. Naturally, the medium to be used for explaining the Qur'an to the people has to be their own language And We sent not a messenger except (to teach) in the language of his own people, in order to make things clear to them .... (Ibrahim 14:4)

Tabyeen dalam bentuk tertingginya ialah satu tugas yang penuh cabaran. Sesiapa yang bertekad untuk menunaikan tanggungjawabnya menerangkan al-Qur'an dalam pengertian istilah ini, bukan sekadar menterjemahkan teksnya, tetapi akan berusaha membuka ilmu dan hikmah yang terkandung dalam Kitab yang agung ini, serta mengeluarkan makna tersirat dan kepentingan halus bagi ayat-ayat dan surah-surahnya. Beliau akan menjelaskan cara inferens dan deduksi yang digunakan oleh al-Qur'an, dan dengan bantuan hujah-hujah Qur'ani, menolak secara berkesan tanggapan-tanggapan palsu dan pandangan-pandangan yang menyesatkan yang berleluasa di kalangan manusia. Beliau akan berusaha untuk membuktikan kebenaran al-Qur'an dan ajarannya, dengan berhujah secara meyakinkan pada tahap pemikiran tertinggi yang dapat dicapai oleh manusia pada zaman tertentu, selaras dengan kemajuan intelek mereka.

Tabyeen in its highest form is rather a job with a challenge. One who resolves upon fulfilling his duty of explaining the Qur'an in this sense of the term will not merely translate its text, but he will try to unfold the knowledge and wisdom contained in this great Book and bring out the implied meanings and subtle significance of its ayaat and Surahs. He will explain the mode of inference and deduction adopted by the Qur'an and repudiate effectively, with the help of Qur'anic arguments, the false notions and misleading views prevalent among the people. He will endeavor to establish the truth of the Qur'an and its teachings, reasoning convincingly at the highest plane of thought .accessible to the people in a particular age according to its intellectual advancement.

Mengenai persoalan bagaimana kita dapat menunaikan tanggungjawab untuk menerangkan al-Quran dan menyampaikan mesejnya kepada masyarakat, boleh kita katakan bahawa bagi tabyeen dalam bentuk yang paling mudah, kita hendaklah menerbitkan terjemahan dan tafsiran Kitab Suci ini dalam semua bahasa penting dunia dan mengedarkannya secara meluas. Adapun kewajipan kita bagi tabyeen dalam bentuk yang paling tinggi, ia tidak dapat ditunaikan dengan sempurna dan memadai, sebagaimana yang telah kami cadangkan, melainkan kita menubuhkan di seluruh dunia Islam satu rangkaian universiti dan akademi sebegitu yang memberi tumpuan kepada kajian dan penyelidikan al-Quran, dengan meletakkannya di kedudukan utama dalam sistem disiplin mereka. Melalui institusi berstandard seperti ini, kita akan dapat menjelaskan ajaran al-Quran kepada masyarakat dunia moden.

Regarding the question as to how can we discharge our responsibility of explaining the Qur'an and bringing its message home to the people, we can say that for tabyeen in its simplest form we should publish translations and commentaries of the Holy Book in all the important languages of the world and circulate them widely. So far as our obligation for tabyeen in its highest form is concerned, it cannot be properly and adequately discharged, as we have already suggested, unless we set up all over the Muslim world a network of such universities and academies as may concentrate on Qur'anic study and research, assigning it the central place in the scheme of their disciplines. Through standard institutions of this type we shall be able to explain the teachings of the Qur'an to the people of the modern world.