Het is van essentieel belang dat de partijblok zichzelf niet beschouwt als een entiteit die gescheiden is van de moslimgemeenschap (Ummah) waarmee zij samenleeft. Integendeel, het moet zichzelf beschouwen als een deel van deze moslimgemeenschap (Ummah), omdat de moslimgemeenschap (Ummah) uit moslims bestaat, net als de leden van het blok. De leden van het partijblok zijn niet beter dan welke moslim dan ook, zelfs niet als zij de islam begrijpen en ervoor werken. De leden van het blok hebben een zwaardere verantwoordelijkheid en een grotere verantwoording in het dienen van de moslims en het werken voor de islam in het aangezicht van Allah. De leden van de islamitische groep moeten weten dat zij waardeloos zijn, ongeacht de omvang van de groep, zonder de moslimgemeenschap (Ummah) waartussen zij werken. Bijgevolg is het hun plicht om met de moslimgemeenschap (Ummah) te interageren en met haar voort te gaan in de strijd, waarbij zij ervoor zorgt dat de moslimgemeenschap (Ummah) het gevoel heeft dat zij degene is die voor de strijd werkt. Het blok (de partij) moet wegblijven van elke handeling, woord of opmerking, ongeacht de omvang ervan, die zou impliceren dat het blok gescheiden en afzonderlijk is van de moslimgemeenschap (Ummah). Dit komt doordat dit de moslimgemeenschap (Ummah) vervreemdt van de partij en haar oproep tot de islam (Da’wah), en het blok tot een probleem maakt dat wordt toegevoegd aan de menigte aan problemen in de samenleving die de herleving ervan verhindert. Dus de moslimgemeenschap (Ummah) is een ondeelbare eenheid en het partijblok komt op om de staat te vestigen en om de bewaker te zijn voor de islam in de moslimgemeenschap (Ummah) en in de staat, om te waarborgen dat er geen afwijking kan plaatsvinden. Indien het enige afwijking merkt in de moslimgemeenschap (Ummah), zal het het geloof (Iman) en de vindingrijkheid in de moslimgemeenschap (Ummah) versterken. Indien het enige afwijking merkt in de staat, dan zal het samen met de moslimgemeenschap (Ummah) werken om dit te corrigeren volgens de islam. Zo zal de oproep tot de islam (Da’wah) die door de groep wordt gedragen, succesvol voortgaan op haar natuurlijke pad met uitmuntendheid.

It is vital that the party bloc does not consider itself as an entity separate from the Ummah it lives with. Rather it must consider itself a part of this Ummah, because the Ummah are Muslims like the members of the bloc. The members of the party bloc are not better than any of the Muslims, even if they understand Islam and work for it. The members of the bloc have a heavier responsibility and greater accountability in serving the Muslims and working for Islam in the sight of Allah. The members of the Islamic group should know they are worthless regardless of the size of the group without the Ummah, which they work amongst. Consequently their duty is to interact with the Ummah and to proceed with her in the struggle, ensuring that the Ummah should feel that she is the one who is working for the struggle. The bloc (party) has to stay away from any action, word or remark, regardless of its size, that would imply that the block is separate and distinct from the Ummah. This is because this alienates the Ummah from the party and its da’wah, and makes the block a problem added to the host of problems in the society which prevents its revival. So the Ummah is an indivisible single entity and the party bloc rises to establish the state and to be the guardian for Islam in the Ummah and in the state, ensuring that no deviation can take place. If it notices any of that in the Ummah, it will instil in the Ummah her iman and her ingenuity. If it notices any deviation in the state then it will work together with the Ummah to rectify it according to Islam. Thus, the Da’wah carried by the group will successfully proceed along its natural path with excellence.

Het doel van de groep moet zijn om de islamitische levenswijze in de islamitische landen te hervatten, en om de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld te dragen. De methode om dit doel te bereiken is via het bestuur (regering). De methode om het bestuur te verkrijgen is door de studie en het begrip van de islam, en het mensen te cultiveren met de islam op een wijze die een effect teweegbrengt in de opbouw van de islamitische mentaliteit (‘aqliyyah) en de islamitische dispositie (nafsiyyah), om zo de islamitische persoonlijkheid (shakhsiyyah) te vormen. Het interageert ook met de moslimgemeenschap (Ummah) door haar de islam te laten begrijpen, haar ware belangen te laten beseffen en te tonen dat de islam deze belangen aanspreekt en de realisering ervan veiligstelt, samen met het aannemen van de belangen van de moslims. Deze interactie en strijd in de weg van de oproep tot de islam (Da’wah) moet gelijktijdig met de studie van de islam plaatsvinden. Deze acties van het partijblok zijn politiek; daarom is het noodzakelijk dat de prominente verschijning van dit blok politiek is, want het is de eerste praktische weg waarop die oproep tot de islam (Da’wah) voor de islam begint. Dit betekent echter niet dat de oproep tot de islam (Da’wah) enkel voor politiek is of enkel voor het bestuur. Integendeel, het betekent de oproep tot de islam en de politieke strijd om de autoriteit te verkrijgen om zo de staat te vestigen, die de islam zal implementeren en haar oproep tot de islam (Da’wah) zal dragen. Het blok dat de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) draagt, moet politiek zijn. Het mag niet spiritueel, moralistisch, academisch, wetenschappelijk, educatief of een van deze zijn.

The objective of the group should be to resume the Islamic way of life in the Islamic Lands, and to carry the Islamic da’wah to the world. Its method to achieve this objective is through ruling (government). Its method to attain the ruling is through the study and comprehension of Islam and culturing people with it in a way producing the effect in the building of the Islamic mentality (‘aqliyyah) and the Islamic disposition (nafsiyyah), so as to form the Islamic personality (shakhsiyyah). It also interacts with the Ummah by making her understand Islam and realising her true interests and showing that Islam addresses these interests and secures their achievement together with adopting the interests of the Muslims. This interaction and struggle in the way of the da’wah should proceed simultaneously with the study of Islam. These actions of the party bloc are political; therefore it is necessary that the prominent appearance of this block be political, for it is the first practical way in which that da’wah for Islam starts. However, this does not mean da’wah is for politics alone or for ruling alone. Rather it means da’wah to Islam and the political struggle to gain the authority so as to establish the state, which will implement Islam and carry its da’wah. The bloc that carries the Islamic da’wah should be political. It should not be spiritual, moralistic, academic, scholarly, educational or any of these.

Hizb ut-Tahrir is een Hizb gebaseerd op de islam en een politieke Hizb die zich bezighoudt met politiek, en die werkt aan het cultiveren van de moslimgemeenschap (Ummah) met de islamitische cultuur waarin het politieke aspect prominent tot uiting komt. De Hizb veroordeelt wat de kolonialisten en hun agenten doen door studenten en werknemers te verhinderen zich met politiek bezig te houden en te proberen de massa's daar ook van te vervreemden. De Hizb ziet de noodzaak in dat de massa's politiek kennen en dat de politieke cultuur in hen behouden moet blijven. Politieke activiteit betekent niet het aantonen dat de islam politiek omvat of dat de politieke principes in de islam dergelijke en dergelijke zijn. Politiek betekent het zorg dragen voor de zaken van de gehele moslimgemeenschap (Ummah), zowel intern als extern, en dat deze zaken uitsluitend op basis van de islam worden gevoerd. Dit dient te worden gedaan door de staat en door de moslimgemeenschap (Ummah) in haar verantwoordelijkheid om de staat ter verantwoording te roepen. Om dit praktisch te bereiken, moet de Hizb een dergelijke verantwoordelijkheid op zich nemen met betrekking tot de moslimgemeenschap (Ummah) en het bestuur. Hizb ut-Tahrir voert de oproep tot de islam (Da’wah) op een allesomvattende wijze uit en cultiveert de moslimgemeenschap (Ummah) met de AHkam Shar’aiah die de problemen van het dagelijks leven adresseren. De Hizb werkt om te regeren naar de islam en strijdt tegen de ongelovige (Kafir) kolonialisten om hun invloed uit te roeien. Het strijdt ook tegen de agenten van het kolonialisme, zowel zij die de intellectuele leiding en ideeën ervan overnemen als zij die het beleid en de gedachten ervan uitvoeren.

Hizb ut-Tahrir, is a Hizb based on Islam and a political Hizb that deals with politics, and works to culture the Ummah with the Islamic culture in which the political aspect is prominently manifested. The Hizb condemns what the colonialists and their agents are doing by preventing students and employees from engaging in politics and attempting to distance the masses from it as well. The Hizb views the necessity that the masses know politics and that the political culture should be maintained in them. Political activity does not mean showing that Islam includes politics or the political principles in Islam are such and such. Politics means taking care of the affairs of the whole Ummah internally and externally and that these affairs be conducted on the basis of Islam alone. This should be done by the state and by the Ummah in her responsibility of accounting the state. To achieve this practically, the Hizb must undertake such responsibility in regards to the Ummah and ruling. Hizb ut-Tahrir carries the Da’wah to Islam comprehensively and cultures the Ummah with the AHkam Shar’aiah that address the problems of daily life. The Hizb works in order to govern by Islam and strives against the Kafir colonialists to uproot their influence. It also struggles against the agents of colonialism, whether those who adopt its intellectual leadership and ideas or those who implement its policy and thoughts.

Het uitvoeren van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) en de politieke strijd voor haar zaak kan alleen worden ondernomen in de samenleving die de partij heeft gedefinieerd als haar werkgebied (majal). Hizb ut-Tahrir beschouwt de samenleving in alle islamitische landen als één samenleving, omdat haar gehele zaak in één zaak ligt, namelijk de islam. Het neemt echter de Arabische landen die deel uitmaken van de islamitische landen als vertrekpunt. Het beschouwt de vestiging van een islamitische staat in de Arabische landen als een kern voor de islamitische staat als een natuurlijke stap.

Carrying the Islamic da’wah and the political struggle for its cause can be undertaken only in the society which the party has defined as its area for activity (majal). Hizb ut- Tahrir considers the society in all the Islamic lands to be one society because its entire cause lies in one case, Islam. However it takes the Arab lands that are a part of the Islamic Lands as a starting point. It considers the establishment of an Islamic state in the Arab countries as a nucleus for the Islamic state as a natural step.

De samenleving in de islamitische wereld is politiek achteruitgegaan en het grootste deel ervan werd bezet door de westerse staten. Het wordt nog steeds door hen gedomineerd, ondanks de schijnbare autonomie die sommige gebieden van de islamitische wereld genieten. Het is volledig onderworpen aan de democratische kapitalistische intellectuele leiding. In het bestuur en de politiek wordt het geregeerd door het systeem van democratie, in de economie door het kapitalisme, en op het militaire gebied wordt het geketend door de buitenlanders, in zijn wapens, de training van de moslimlegers en de diverse militaire krijgskunsten. In de buitenlandse zaken volgt de islamitische wereld het Westen dat haar domineert. We kunnen zeggen dat de islamitische landen nog steeds gekoloniseerd zijn en dat het kolonialisme nog steeds in hen verankerd is. Dit komt doordat kolonialisme de oplegging van militaire, politieke, economische en culturele macht aan zwakke volkeren is om hen uit te buiten. Het kolonialisme zet al zijn krachten in om zijn intellectuele leiding op te leggen en om zijn levensvisie te consolideren. De verschillende vormen van kolonialisme omvatten het annexeren van de gekoloniseerde landen en het stichten van koloniën, en het instellen van regeringen die nominaal onafhankelijk zijn, maar in de praktijk onderworpen aan de koloniale staten. Dit is de huidige situatie in de islamitische landen, die allemaal onderworpen zijn aan de westerse hegemonie en die cultureel handelen volgens de westerse koloniale programma's en ideeën. Ondanks hun onderwerping aan de dominantie van het westerse kolonialisme, waren zij tegelijkertijd een doelwit voor de voormalige Sovjet-Unie, die in de islamitische landen werkte via haar agenten om mensen het communisme te laten omarmen, en voor de dominantie van haar intellectuele leiding en haar levensvisie, door te roepen tot de communistische ideologie.

The society in the Islamic world has politically declined and most of it was occupied by the Western States. It is still dominated by them despite the apparent autonomy enjoyed by some areas of the Islamic World. It has been subjugated completely to the democratic capitalist intellectual leadership. In government and politics it is ruled by the system of democracy, in economics by capitalism and in the military field it is shackled by the foreigners, in its weapons, the training of the Muslim armies and the various military arts of war. In external affairs the Islamic world follows the West who dominates it. We can say that the Islamic countries are still colonised and that colonialism is still entrenched in them. This is because colonialism is the imposition of military, political, economical, and cultural power on the weak peoples to exploit them. Colonialism deploys all its forces to impose its intellectual leadership and to consolidate its viewpoint of life. The different forms of colonialism include annexing the colonised countries and establishing colonies, establishing governments that are nominally independent yet practically subject to the colonialist states. This is the current situation in the Islamic countries which are all subject to Western hegemony and they proceed culturally according to the Western colonialist programmes and ideas. Despite their subjugation to the domination of Western colonialism they were at the same time a target for the former Soviet Union, which used to work in the Islamic countries through its agents to make people embrace Communism, and for the domination of its intellectual leadership and its viewpoint of life, by calling to the Communist ideology.

De islamitische landen zijn gekoloniseerd door de westerse staten en dienen als platform voor de buitenlandse intellectuele leiderschappen. Ze waren ook het doelwit van de voormalige Sovjet-Unie en een doelwit voor haar invasie en bezetting. Dit werd niet gedaan om hen te koloniseren, maar eerder om hen te transformeren tot communistische landen en om de gehele samenleving te veranderen van een islamitische samenleving naar een communistische samenleving waar alle tekenen van de islam zouden worden verwijderd. Echter, door de val van de voormalige Sovjet-Unie verdween dit alles, hoewel er enkelen zijn die zich aansluiten bij de communistische partijen in de islamitische landen, maar zonder enig effect te hebben. Het is essentieel dat er politiek werk wordt verricht in de strijd tegen het huidige kolonialisme en de strijd tegen de buitenlandse intellectuele leiderschappen. We moeten ook werken aan het beschermen van onze landen tegen de buitenlandse invasie die hen treft. Het uitvoeren van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) op de juiste wijze zal weerstand bieden aan het gevaar van de buitenlandse intellectuele leiderschappen. De strijd tegen westerse kolonisatie moet de hoeksteen zijn in de politieke strijd.

The Islamic countries are colonised by the Western states, and are a platform for the foreign intellectual leaderships. They were also the target of the former Soviet Union and an aim for its invasion and occupation of them. This was done not to colonise them but rather transform them into communist countries and to change the whole society from an Islamic society to a communist society where all signs of Islam would be removed. However through the downfall of the former Soviet Union, all this disappeared, though there are some who join the communist parties in the Islamic countries but without having any effect. It is essential that political work be undertaken in the struggle against the current colonialism and fight against the foreign intellectual leaderships. We should also work to protect our lands from the foreign invasion which targets them. Carrying the Islamic da’wah in the correct manner will withstand the danger of the foreign intellectual leaderships. The struggle against Western colonisation should be the cornerstone in the political struggle.

Politieke strijd vereist dat wij geen hulp zoeken van de buitenlander, ongeacht hun nationaliteit en ongeacht de vorm die deze bijstand kan aannemen. Elke politieke bijstand van een buitenlander en elke promotie voor hem wordt beschouwd als een verraad aan de moslimgemeenschap (Ummah). Politieke strijd verplicht ons ook om te werken aan het opbouwen van de interne structuur van de islamitische wereld op een gezonde wijze, zodat de Islamitische Staat de leidende macht wordt met haar eigenzinnige structuur en verheven samenleving. Deze macht zal werken om het leiderschap van beide kampen over te nemen om de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) naar de hele wereld te dragen en haar initiatief te behouden. Politieke strijd betekent dat wij ons ook moeten verzetten tegen de systemen, canons en wetten van het Westen en alle vormen van kolonialisme. Wij moeten alle westerse projecten verwerpen, in het bijzonder die van de Britten en Amerikanen, of ze nu technisch, financieel, politiek of in welke vorm dan ook zijn. Het vereist ook de totale verwerping van de westerse beschaving, zonder materiële objecten te verwerpen, aangezien de madaniyya (materiële objecten) kunnen worden overgenomen, omdat zij het product zijn van wetenschap en technologische ontwikkeling. Het vereist dat wij de buitenlandse intellectuele leiding verwijderen en de buitenlandse cultuur verwerpen, die in strijd is met het islamitische standpunt. Dit omvat geen wetenschappelijke ideeën, omdat deze universeel zijn, die uit elk land moeten worden overgenomen omdat zij behoren tot de belangrijkste elementen voor materiële vooruitgang in de zaken van het leven.

Political struggle requires that we do not seek help from the foreigner regardless of their nationality and regardless of the form this assistance may take. Any political assistance from any foreigner and any promotion for him is considered a betrayal of the Ummah. Political struggle also obliges us to work to build the internal structure of the Islamic world in a sound manner so that the Islamic State becomes the leading power with its distinct structure and sublime society. This power will work to take the leadership from both camps in order to carry the Islamic da’wah to the entire world and to maintain its initiative. Political struggle means we must also stand against the systems, canons and laws of the West and all forms of colonialism. We must reject all Western projects, particularly those of the British and Americans, whether they are technical, financial, political or in any form. It also necessitates the total rejection of Western civilisation, without rejecting material objects, since the madaniyya (material objects) can be taken, for they are the product of science and technological development. It requires is to remove the foreign intellectual leadership and reject the foreign culture, which contradicts the Islamic viewpoint. This does not include scientific ideas, because they are universal, which must be taken from any country because they are of the most important elements for material progression in life’s affairs.

Politieke strijd betekent dat we ons bewust moeten zijn van het feit dat de westerse kolonialisten, in het bijzonder de Britten en de Amerikanen, in elk gekoloniseerd land werken om hun agenten te helpen, inclusief degenen die passief zijn, degenen die in het duister willen leven, degenen die kolonialistische politiek en hun intellectuele leiderschap bepleiten, naast de heersende klasse. Deze kolonialisten zullen alles doen om hun agenten in de verschillende regio's bij te staan om deze islamitische bevrijdingsbeweging te belemmeren. Het Westen zal deze agenten voorzien van fondsen en alle hulp en krachten die zij nodig hebben om deze beweging te vernietigen. Bijvoorbeeld, de kolonialisten en hun agenten zullen een lastercampagne starten tegen deze islamitische bevrijdingsbeweging door valse beschuldigingen te uiten, zoals: dat deze wordt ingezet door de kolonialisten, dat deze interne vetes aanwakkert, of probeert de wereld tegen de moslims op te hitsen, of dat de ideeën ervan in strijd zijn met de Islam, enzovoort. Degenen die betrokken zijn bij deze strijd moeten zich bewust zijn van de kolonialistische politiek en van de plannen en methoden ervan, om de plannen van de kolonialist op het juiste moment zowel intern als extern te ontmaskeren. Dit komt doordat een van de belangrijkste aspecten van de strijd het ontmaskeren van de plannen van de kolonialisten is.

Political struggle means we must be aware that the Western colonialists, especially the British and the Americans, work in every colonised country to help their agents including those who are passive, those who want to live in the darkness, those who advocate colonialist policies and their intellectual leadership, in addition to the ruling class. These colonialists will do everything to provide assistance to their agents in the different regions so as to obstruct this Islamic liberation movement. The West will provide these agents with funds and all the assistance and forces they need to destroy this movement. For example, the colonialists and their agents will embark on a slandering campaign against this Islamic liberation movement, by making false accusations, such as; it is being employed by the colonialists, it is inciting internal feuds, or trying to provoke the world against the Muslims, or its ideas contradict with Islam, etc. Those involved in this struggle should be aware of the colonialist policies and of its plans and styles so as to expose the colonialist’s plans internally, and externally in due course. This is because one of the most important aspects of the struggle is to expose the plans of the colonialists.

Daarom werkt Hizb ut-Tahrir eraan om de islamitische gebieden te bevrijden van alle vormen van kolonialisme. Het verzet zonder aarzeling tegen kolonialisme en streeft noch naar een militaire evacuatie van de islamitische gebieden, noch naar hun valse onafhankelijkheid; in plaats daarvan werkt het aan het wegnemen van de situaties die door de ongelovige (Kafir) kolonisten zijn gevestigd, door de gebieden, instellingen en het denken te bevrijden van bezetting, of deze nu militair, intellectueel, cultureel, economisch of anderszins is. De Hizb verzet zich tegen iedereen die een aspect van kolonialisme verdedigt of bepleit, totdat de islamitische levenswijze wordt hervat door de vestiging van de islamitische staat, die de boodschap van de Islam naar de hele wereld zal dragen. Wij vragen Allah (SWT) om hulp, en bidden tot Hem (SWT) dat Hij ons met Zijn hulp voorziet, zodat wij deze zware verantwoordelijkheden kunnen uitvoeren. Waarlijk, Hij is As-Samee’a, Al-Mujeeb.

Therefore, Hizb ut-Tahrir, works to liberate the Islamic lands from all forms of colonialism. It stands against colonialism without hesitation and it seeks neither military evacuation of the Islamic lands nor their false independence, rather it works for removing the situations established by the kafir colonialists, by liberating the lands, institutions, and the thoughts from occupation, whether it is military, intellectual, cultural, economical or other. The Hizb stands against anyone who defends or advocates any aspect of colonialism, until the Islamic way of life is resumed through the establishment of the Islamic state, which will carry the message of Islam to the whole world. We ask Allah (swt), and pray to Him that He (swt) provides us with His help, so we may carry out these heavy responsibilities. Truly He is As-Samee’a, Al-Mujeeb.

Hizb ut-Tahrir.

Hizb ut-Tahrir.

Hizb ut-Tahrir is een politieke partij, wiens ideologie de islam is en wiens doel het is om de islamitische levenswijze te hervatten door het vestigen van de islamitische staat die de islam implementeert en haar oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld draagt. De Hizb heeft een partijcultuur ontwikkeld, die islamitische regels over levenszaken omvat. De Hizb roept op tot de islam als een intellectueel leiderschap waaruit systemen voortvloeien die alle problemen aanpakken waar de mensheid mee wordt geconfronteerd, of deze nu politiek, economisch, cultureel, sociaal of anderszins zijn. Het is een politieke Hizb waarvan de leden zowel mannen als vrouwen omvatten. Het roept alle mensen op tot de islam en tot het overnemen van haar concepten en systemen, en bekijkt deze, ongeacht hun nationaliteiten en denkscholen, vanuit het islamitische perspectief. Het vertrouwt op interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) om zijn doel te bereiken. Het verzet zich tegen kolonialisme in al zijn vormen en streeft ernaar de moslimgemeenschap (Ummah) te bevrijden van het koloniale intellectuele leiderschap en de culturele, politieke, militaire en economische invloed ervan uit de islamitische landen te verwijderen. Het streeft er ook naar om de foutieve en verwrongen concepten die door kolonialisme zijn verspreid, die de islam beperken tot persoonlijke aanbidding en moraal, te veranderen.

Hizb ut-Tahrir is a political party, whose ideology is Islam and its goal is to resume the Islamic way of life by establishing the Islamic state which implements Islam and carries its da’wah to the world. The Hizb has developed a party culture, which includes Islamic rules about life’s affairs. The Hizb calls for Islam as an intellectual leadership from which emanate systems that address all problems faced by human beings, whether political, economical, cultural, social and others. It is a political Hizb whose members include both men and women. It calls all people to Islam and to adopt its concepts and systems and views them, no matter what their nationalities and schools of thought, from the Islamic outlook. It relies on interaction with the Ummah to achieve its goal. It stands against colonialism in all its forms and aims to liberate the Ummah from the colonialist intellectual leadership and to remove its cultural, political, military, and economical influence from the Islamic lands. It also aims to change the erroneous and distorted concepts spread by colonialism that restrict Islam to personal worship and morals.