De Moskeeën, Vroeger en Nu
The Mosques, Past And Present
Een korte vergelijking tussen de staat van onze moskeeën tegenwoordig en die van de rechtvaardige voorgangers onthult dat zij in het verleden de concentratie richtten op de essentie en niet op het uiterlijk, terwijl wij ons tegenwoordig de neiging hebben om ons op het uiterlijk te concentreren en de essentiële rol van de moskee te veronachtzamen.
A brief comparison between the state of our mosques nowadays and that of the righteous ancestors reveals that in the past they used to concentrate on the essence and not the appearance, whereas nowadays we tend to concentrate on the appearances and disregard the essential role of the mosque.
Alles lijkt het tegenovergestelde te zijn; de rol van de moskee is beperkt geraakt tot het verrichten van de vijf voorgeschreven gebeden, waarna de deuren worden gesloten. Gevolgarily is de moskee geïsoleerd geraakt van het leven, onder het mom van het scheiden van de religie (Deen) van het wereldse leven. Overheidspredikanten en raadsleden namen het middelpunt in beslag en begonnen te handelen volgens richtlijnen uitgevaardigd door de heersers om hun slogan van ‘geen politiek in de religie’ te herhalen, waarbij zij beweren de geestelijken te zijn die niets met politiek te maken hebben, ook al is de Islam een religie (Deen) en zijn de politieke, economische, sociale en juridische systemen een integraal onderdeel van de Islam.
Everything seems to be the opposite, the role of the mosque became restricted to the establishing of the five prescribed prayers, and then it would shut its doors. Consequently, the mosque has become isolated from life, under the banner of separating the deen from temporal life. Governments preachers and councillors took centre stage and began acting according to guidelines issued by the rulers to reiterate their slogan of ‘no politics in religion’, claiming that they are the clergymen who have nothing to do with politics, even though Islam is a deen and the political, economic, social and judicial systems are an integral part of Islam.
Ten slotte is de moskee de plaats van waaruit de Boodschap van de Islam werd verspreid, en de plaats van waaruit de islamitische leiders hun glorieuze reis begonnen, terwijl zij de Boodschap van Allah (SWT) naar de hele wereld brachten. Het was een bescheiden moskee; haar tapijt bestond uit kiezels, zij werd 's nachts verlicht en haar dak was gemaakt van de takken van palmbomen. Daarom zouden wij ons niet moeten bezighouden met het decoreren van de moskee ten koste van het vertragen van haar werkelijke rol, en het veranderen ervan in een plaats van strijd, geschillen en racisme. We zijn gezakt naar een niveau waarop we tegenwoordig getuige zijn van onze moskeeën die de ongelovigen in de kaart spelen door ons op te delen in nationaliteiten.
Finally, the mosque is the place from which the Message of Islam was launched, and the place from which the Muslim leaders began their glorious journey, carrying the Message of Allah (swt) to the whole world. It was a modest mosque, its carpet was pebbles, lit at night, and its roof was made of the branches of palm-trees. Therefore, we should not occupy ourselves with the decorating of the mosque at the expense of stalling its real role, and turning it into a place of strife, disputes and racism. We have sunk to the level where we are nowadays witnessing our mosques playing into the hands of the disbelievers by dividing us into nationalities.
Tegenwoordig hebben we een Pakistaanse moskee, een Syrische moskee, een Perzische moskee, een Koerdische moskee, een Turkse moskee en zo voort. We hebben ook moskeeën die behoren tot verschillende islamitische groepen, partijen en rechtsscholen, en elk van hen verhindert de ander om de Boodschap te verspreiden met excuses, terwijl zij de werkelijke reden verbergen, namelijk het verlangen naar macht, leiderschap en autoriteit, en het bevredigen van het overlevingsinstinct. Dit alles vindt vandaag de dag plaats in onze moskeeën, ondanks het feit dat de moskeeën voor Allah (SWT) zijn en niet voor deze groep of die partij of die nationaliteit of dat specifieke ras. Allah (SWT) zegt: “En dat de moskeeën voor Allah zijn, stel dus niets aan Allah gelijk.” [TMQ 72:18] Daarom moet er, vooral tegenover de islamitische groepen en partijen en de imams, benadrukt worden dat zij Allah vrezen in Zijn moskeeën, en dat zij de deuren van de moskeeën moeten openen voor de oprechte moslims, voor de geleerde geleerden, voor hen die prostreren, voor hen die adviseren over de religie (Deen) en voor hen die zich bezighouden met het herstellen van de islamitische levenswijze. Pas dan zal de naam van Allah (SWT) de hoogste zijn in de moskeeën, en zullen mensen het goede gebieden en het kwade verbieden, en zich bezighouden met de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah). Dan kunnen we met zekerheid zeggen dat de moskeeën hun rechtmatige rol hebben hervat, waarbij de religie (Deen) en de naam van Allah (SWT) opnieuw het hoogste zijn.
We have nowadays a Pakistani mosque, a Syrian mosque, a Persian mosque, a Kurdish mosque, a Turkish mosque and so on. We have also mosques belonging to various Islamic group, parties and Schools of Thought, and each one prevents the other from carrying the Message with excuses, while concealing the real reason which is the yearning for power, leadership, and authority, and the satisfying of the instinct of survival. All this is taking place today in our mosques despite the fact that the mosques are for Allah (swt) and not for this group or that party or that nationality or that particular race. Allah (swt) says, “And that the mosques are for Allah so do not associate with Allah anyone.” [TMQ 72:18] Therefore, it must be stressed, especially to the Islamic groups and parties and the Imams, that they should fear Allah in His mosques, and to open the doors of the mosques to the sincere Muslims, to the learned scholars, to those who prostrate, to those who advise on the deen and those who are engaged in re-establishing the Islamic way of life. Only then will the name of Allah (swt) reign supreme in the mosques, and people will enjoin what is good and forbid what is evil, and take concern themselves with the Ummah’s affairs. Then we can safely say that the mosques have resumed their rightful role, where the deen and the name of Allah (swt) are once again the highest.
Allah (SWT) zegt: “In huizen die Allah heeft toegestaan dat Zijn Naam in wordt genoemd en die worden geëerd.” [TMQ : ] En Hij (SWT) zegt: “En wend uw gezichten naar elke moskee en aanbid Hem met oprechtheid in Zijn religie (Deen).” [TMQ : ]
Allah (swt) says, “In houses Allah permitted that His name is mentioned and upheld.” [TMQ : ] And He (swt) says, “And turn your faces at every Masjid and supplicate Him with sincerity to His deen.” [TMQ : ]