Sommige mensen hanteren tegenwoordig de opvatting dat de moskee alleen bestaat voor het verrichten van gebed (Salah), en dat er geen andere activiteiten in de moskee toegestaan mogen worden. Iedereen die spreekt over hedendaagse kwesties in de moskeeën, zoals de politieke corruptie van de moslimheersers, of kwesties gerelateerd aan de economie of het sociale systeem van de Islam, wordt neerbuigend behandeld en tegengehouden. Mededelingenborden die bijeenkomsten verbieden waarin de zaken van de moslims worden besproken, zijn in veel moskeeën geplaatst.

Some people carry the notions nowadays that the mosque only exists for the performance of salah, and no that other activities must be permitted in the mosque. Anyone talking about the contemporary issues in the mosques, such as the political corruption of the Muslim rulers, or issues related to economics or social system of Islam, are looked down upon and stopped. Notice boards prohibiting gatherings which discuss the affairs of the Muslims are placed in many mosques.

Bovendien zijn sommige moslims zelfs zo ver gegaan dat ze grondwetten hebben geschreven, niet alleen om discussies in de moskeeën te verbieden, maar ook om moslims van bepaalde nationaliteiten uit de moskeebesturen te houden. Dit geldt met name in de westerse wereld, waar moskeeën meestal worden gerund door een groep individuen.

Furthermore, some Muslims have even gone as far as writing constitutions not only to prohibit discussions in the mosques, but also to keep Muslims of certain nationalities out of the mosque committees. This especially applies in the Western world where mosques are usually run by a group of individuals.

Al deze praktijken zijn verboden in de islam. De aard van de moskee dicteert dat deze centraal staat in de zaken van de moslims. Bovendien heeft de islamitische sharia bepaald dat van de moskee wordt verwacht dat zij belangrijke rollen speelt in de moslimgemeenschap, en de klassieke geleerden hebben aanzienlijke delen in de boeken van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) gewijd aan het benadrukken van deze rollen, wat duidelijker zal worden wanneer de taken waar de moskee centraal in wordt verwacht, hieronder in detail worden onderzocht.

All these practices are forbidden in Islam. The very nature of the mosque dictates that it is central to the affairs of the Muslims. Furthermore, the Islamic Shari‘ah has determined that the mosque is expected to play important roles in the Muslim community, and the classical learned scholars have devoted considerable sections in the books of Islamic fiqh (jurisprudence) highlighting these roles, which will become clearer when the tasks which the mosque is expected to be central to, are examined below in detail.

De moskee is het hoofdkwartier van het hoogste leiderschap van de Islamitische Staat. Het is ook een centrum waar de zaken van de Staat worden beheerd, aangezien de Boodschapper van Allah ﷺ de gezanten ontmoette, overeenkomsten tekende, rechtsprak tussen strijdende partijen en dergelijke. De kalief, oftewel het hoofd van de Islamitische Staat, zou zijn beleid en methoden uiteenzetten, en zijn onderdanen rechtstreeks in de moskee toespreken en met hen debatteren zonder enige vrees. De toespraak van kalief Abu Bakr, gehouden in de moskee van de Boodschapper van Allah ﷺ nadat hij de eed van trouw (Bay’ah) had ontvangen, is wellicht de geschiedenis ingegaan als de kortste politieke toespraak gehouden door een heerser. Abu Bakr zei: “O mensen! Aan mij is gezag over jullie gegeven, maar ik ben niet de beste van jullie. Als ik het goed doe, help mij, en als ik het fout doe, corrigeer mij dan. Waarheid bestaat uit loyaliteit en onwaarheid uit verraad. De zwakke onder jullie zal in mijn ogen sterk zijn totdat ik zijn recht heb veiliggesteld, als Allah wil; en de sterke onder jullie moet in mijn ogen zwak zijn totdat ik het recht van hem afneem. Als een volk onthoudt van strijden in de weg van Allah, zal Allah hen met schande treffen. Boosheid is nooit wijdverspreid onder een volk zonder dat Allah een ramp over hen allen brengt. Gehoorzaam mij zolang ik Allah en Zijn Boodschapper ﷺ gehoorzaam, en als ik hen niet gehoorzaam, dan verschuldigen jullie mij geen gehoorzaamheid. Moge Allah mij vergeven en jullie vergeven.”

The mosque is the headquarters of the Islamic State’s supreme leadership. It is also a centre where the State’s affairs are run, since the Messenger of Allah (saw) used to meet the envoys, sign agreements, judge between disputing parties and so on. The Khaleefah, i.e. the head of the Islamic State, would outline his policies and methods, address and debate with his subjects directly without any fear in the mosque. The speech of Khaleefah Abu Bakr delivered in the mosque of the Messenger of Allah (saw), once he had been given the bay‘ah, has perhaps gone down in history as being the shortest political speech delivered by a ruler. Abu Bakr said, “O you people! I have been given authority over you but I am not the best of you. If I do well, help me, and if I do wrong, then put me right. Truth consists in loyalty and falsehood in treachery. The weak among you shall be strong in my eyes until I secure his right if Allah wills; and the strong among you should be weak in my eyes until I wrest the right from him. If a people refrain from the fighting in the way of Allah, Allah will smite them with disgrace. Wickedness is never widespread in a people but Allah brings calamity upon them all. Obey me as long as I obey Allah and His Messenger, and if I disobey them you owe me no obedience. May Allah forgive me and forgive you.”

De moskee wordt beschouwd als een belangrijk islamitisch informatiecentrum, aangezien het de plek is van het politieke, sociale, culturele en rituele leven. Al het belangrijke nieuws met betrekking tot vitale kwesties wordt in de moskee aangekondigd en het zorgt ook voor direct contact tussen de brenger en de ontvanger van de Boodschap. Het wordt beschouwd als een van de meest effectieve en succesvolle middelen voor oproep tot de islam (Da’wah) en informatievoorziening. De oproep tot het gebed (Adhan), bijvoorbeeld, is informatie over het gebedstijd en tegelijkertijd is het een middel om campagne te voeren voor de islam en de verspreiding ervan. De minbar is ook een plaats voor informatie over de campagne, en daarop worden de principes van de campagne uitgelegd en de regels ervan aangekondigd. Het gebed is eveneens een andere tastbare methode van informatievoorziening; in het bijzonder het gezamenlijke gebed, studiegroepen over de Qur’an, islamitische jurisprudentie (Fiqh), bijeenkomsten en conferenties worden beschouwd als succesvolle methoden voor het verspreiden van informatie over de islam.

The mosque is regarded as an important Islamic information centre, since it the scene of the political, social, cultural and ritual life. All the important news related to vital issues are announced in the mosque and it also ensures a direct contact between the carrier and the receptor of the Message. It is considered to be one of the most effective and successful means of da‘wah and information. The adhaan, for instance, is an information about the time of prayer and at the same time it is a means of campaigning for Islam and its spreading. The pulpit is also a place for information about the campaign and on it the principles of the campaign are explained and its rules are announced. Prayer is also another tangible method of information especially the group prayer, study circles of Qur’an, fiqh, meetings and conferences are considered to be successful methods of departing information about Islam.

De Boodschapper van Allah ﷺ gebruikte de moskee als een plaats van aanbidding, als een informatiecentrum, als een ontmoetingsplaats voor de moslims waar zij hun gebeden hielden, voor studies, voor consultaties en voor de training van de mujahideen. De voorbereiding van uitrusting en plannen voor jihad, evenals strategieën voor de campagnes, vonden ook plaats in de moskee.

The Messenger of Allah (saw) used the mosque as a place of worship, as an information centre, as a meeting point for the Muslims where they would hold their prayers, for studies, for consultations and for training the mujahideen. Preparation of equipment and plans for Jihad, as well as strategies for the campaigns would also take place in the mosque.

De moskee was vroeger een plaats waar rechters bijeenkwamen om geschillen te beslechten en klachten te onderzoeken. Er zijn vele bewijzen die dit ondersteunen en er zijn geen meningsverschillen onder de verschillende rechtsscholen met betrekking tot dit punt.

The mosque used to be a place where judges would convene to settle disputes and look into complaints. There are many evidences backing this and there are no differences of opinion among the various Schools of Thought concerning this.

De moskee onderwijst de basis van de geloofsleer (Aqeedah), de daden van aanbidding en de sharia-regels in al hun vormen: politiek, economisch, sociaal, juridisch en andere. Haar beleid is gebaseerd op het Boek en de profetische traditie (Sunnah) met als doel het opbouwen en opvoeden van islamitische persoonlijkheden door middel van studiegroepen, debatten en conferenties. Dergelijke bijeenkomsten worden omhuld door mededogen, de barmhartigheid van Allah (SWT) daalt op hen neer, en zij worden omringd door de engelen. De moskee is een universiteit die iedereen verwelkomt, dag of nacht, zomer of winter, zonder dat er een aanmeldingsformulier of toestemming vereist is, en zij wijst niemand af, of zij nu jong of oud zijn, man of vrouw, moslim of niet-moslim, zwart of wit en Arabier of niet-Arabier.

The mosque teaches the basics of the ‘aqeedah, the acts of worship and the Shari‘ah rules in all their types, political, economic, social, judiciary and others. Its policy is based on the Book and the Sunnah with the aim of building and educating the Islamic personalities by way of study circles, debates, and conferences. Such meetings would be engulfed by compassion, the mercy of Allah (swt) descends on them, and they would be surrounded by the angels. The mosque is a university that welcomes everyone, day or night, summer or winter, not requiring any application form or a permission, and it does not turn anyone away be they young or old, male or female, Muslim or non- Muslim, black or white and Arab or non-Arab.

Toegang tot de moskee vereist geen enkele vergoeding, verzekering of toestemming. Er zijn geen belemmeringen, geen obstakels, noch maakt de moskee onderscheid tussen een gewoon persoon en een geleerde, noch tussen een heerser en een onderdaan.

Entry into the mosque does not require any fee, insurance nor any permission. There are no hinderences, no obstacles, nor does the mosque differentiate between a normal person and a scholar, nor between a ruler and a subject.

Het beheer van de moskeeën zou worden ondernomen door de Directeur van de Afdeling Informatie en Cultuur, die zou worden aangesteld door de kalief zodra wat tegenwoordig bekend staat als het ‘Ministerie van Onderwijs en Kunsten’ of het ‘Ministerie van Informatie en Kunsten’ in de moslimlanden is ontbonden, aangezien zij niets anders voortbrengen dan seculiere levensvisies. Naast zijn taken als Directeur van Informatie en Cultuur, zou de aangestelde persoon verantwoordelijk zijn voor het voorzien van openbare bibliotheken in de moskeeën, colleges en markten.

The management of the mosques would be undertaken by the Director of the Department of Information and Culture, who would be appointed by the Khaleefah once what is known nowadays as the ‘Ministry of Education and Arts’ or the ‘Ministry of Information and Arts’ in the Muslim countries have been dissolved, since they depart nothing but secular viewpoints of life. In addition to his duties as a Director of Information and Culture, he appointed person would be responsible for providing public libraries in the mosques, colleges and markets.

Al-Tirmidhi en al-Hakim hebben een overlevering (Hadith) overgeleverd op gezag van ‘A’isha, die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ gaf Hassan een kansel in de moskee vanwaar hij de ongelovigen bespotte.” Hassan ibn Thabit al-Ansari vertelde: “Ik vroeg aan Abu Hurayrah: Bij Allah! Vertel mij de waarheid, heb je de Profeet ﷺ horen zeggen: ‘O Hassan! Antwoord namens de Boodschapper van Allah ﷺ. O Allah! Help hem met al-Quds’? Abu Hurayrah zei: ‘Ja’.” Imam Ahmad rapporteerde op gezag van Jabir ibn Samra, die zei: “Ik was meer dan één keer getuige van de Boodschapper van Allah ﷺ die in de moskee zat, terwijl zijn metgezellen (Sahabah) poëzie en zaken uit de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) herinnerden; hij ﷺ deelde soms een glimlach met hen.” Al-Tirmidhi rapporteerde ook op gezag van Jabir ibn Samra, die zei: “Ik zat meer dan één keer bij de Boodschapper van Allah ﷺ; zijn metgezellen (Sahabah) reciteerden poëzie en herinnerden zaken uit de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), hij ﷺ bleef stil, en soms deelde hij een glimlach met hen.”

Al-Tirmidhi and al-Hakim extracted a hadith on the authority of ‘A’isha, who said, “The Messenger of Allah (saw) used to provide Hassan with a pulpit in the mosque from which he would lampoon the disbelievers.” Narrated Hassan ibn Thabit al-Ansari, “I asked Abu Hurayrah: By Allah! Tell me the truth whether you heard the Prophet (saw) saying, ‘O Hassan! Reply on behalf of the Messenger of Allah (saw). O Allah! Help him with al-Quds’. Abu Hurayrah said, ‘Yes’.” Imam Ahmad reported on the authority of Jabir ibn Samra, who said, “I witnessed the Messenger of Allah (saw) more than once sitting in the mosque while his Sahabah would recollect poetry and things from the times of jahiliyyah, he (saw) would sometimes share a smile with them.” Al- Tirmidhi also reported on the authority of Jabir ibn Samra, who said, “I sat with the Messenger of Allah (saw) more than once, his Sahabah would recite poetry and recollect things from the times of jahiliyyah, he (saw) would keep silent, and sometimes he would share a smile with them.”

Bukhari rapporteerde dat Abu Hurayrah zei: “De Profeet ﷺ stuurde enkele ruiters naar Najd en zij brachten een man genaamd Thumama ibn Uthal van Banu Hanifah (als krijgsgevangene). Zij bonden hem vast aan een van de pilaren van de moskee. De Profeet ﷺ kwam en beval hen hem vrij te laten.”

Bukhari reported that Abu Hurayrah said, “The Prophet (saw) sent some horsemen to Najd and they brought a man called Thumama ibn Uthal from Banu Hanifah (as a prisoner of war). They fastened him to one of the pillars of the mosque. The Prophet (saw) came and ordered them to release him.

Hij (Thamama) ging naar een (tuin met) dadelpalmen nabij de moskee, nam een bad, ging de moskee opnieuw binnen en zei: ‘Ik getuig dat er niemand is die het waard is aanbeden te worden behalve Allah en dat Muhammad de Boodschapper van Allah ﷺ is (dat wil zeggen: hij bekeerde zich tot de Islam).’

He (Thamama) went to a (garden of) date-palms near the mosque, took a bath and entered the mosque again and said, ‘I bear witness that there is no one worthy of worship except Allah and Muhammad is the Messenger of Allah (i.e. he embraced Islam)’.”

Het is bevestigd in Sahih Bukhari dat de Boodschapper van Allah ﷺ het geld dat uit Bahrain kwam, uitdeelde en verdeelde in de moskee.

It has been confirmed in Sahih Bukhari that the Messenger of Allah (saw) spread out and divided in the mosque monies which came from Bahrain.

Bukhari rapporteerde op gezag van ‘A’isha dat zij zei: “Sa‘d ibn Mu‘adh raakte gewond in de Slag van de Gracht, geraakt door de middelste armader door een man van de Quraysh genaamd Habban ibn Arqa, en de Boodschapper van Allah ﷺ sloeg een tent op in de moskee voor Mu‘adh, zodat hij dicht bij hem kon zijn en hem kon bezoeken. Zijn wond bloedde overvloedig, waarna hij stierf nadat hij een maand in de tent had doorgebracht.” In deze overlevering (Hadith) is een indicatie dat het toegestaan is om in de moskee te slapen en dat zieken daar verzorgd mogen worden, zelfs als de zieke zwaar gewond was.

Bukhari reported on the authority of ‘A’isha that she said, “Sa‘d ibn Mu‘adh was injured in the battle of the Trench, being hit in the medial arm vein by a man from Quraysh called Habban ibn Arqa, and the Messenger of Allah (saw) pitched a tent in the mosque for Mu‘adh so he could be near him and visit him. His wound was bleeding profusely, he then died after spending a month in the tent.” In this hadith, there is an indication that it is permitted to sleep in the mosque and for the sick to be nursed in there even if the sick was badly wounded.

Bukhari rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ een hoek van de moskee reserveerde als schuilplaats voor de armen, die bekend stonden als de mensen van al-Suffah. Bukhari rapporteerde dat ‘Abdullah ibn ‘Umar in de moskee van de Boodschapper van Allah ﷺ sliep toen hij nog jong was.

Bukhari reported that the Messenger of Allah (saw) reserved a corner of the mosque as a shelter for the poor who were known as the people of al-Suffah. Bukhari reported that ‘Abdullah ibn ‘Umar used to sleep in the mosque of the Messenger of Allah (saw) when he was still young.

Ubad ibn Tamim rapporteerde op gezag van zijn oom dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ zag

Ubad ibn Tamim reported on the authority of his uncle that he saw the Messenger of Allah (saw)

liggend in de moskee. (overeengekomen). Ahmad, al-Nisa‘i en Abu Dawud rapporteerden op gezag van ‘Abdullah ibn ‘Umar dat hij zei: “Tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ

lying down in the mosque. (agreed upon). Ahmad and al-Nisa‘i and Abu Dawud reported on the authority of ‘Abdullah ibn ‘Umar that he said, “During the lifetime of the Messenger of Allah (saw)

“toen we jong waren, sliepen we in de moskee en hielden we siësta’s.” Bukhari extraheerde ook een overlevering (Hadith) waarin staat dat de Boodschapper van Allah ﷺ naar de moskee kwam terwijl ‘Ali daar sliep en zijn kleding van zijn zijde gleed en bedekt raakte met stof; de Boodschapper van Allah ﷺ veegde het stof weg en zei tegen ‘Ali: “Sta op, Abu Turab (vader van het stof).” Wij concluderen uit deze teksten dat de Boodschapper van Allah ﷺ en de metgezellen (Sahabah) in de moskee rustten en sliepen.

we used to sleep in the mosque and have siestas when we were young.” Bukhari also extracted a hadith stating that the Messenger of Allah (saw) came to the mosque while ‘Ali was asleep in there and his garment fell off his side and got covered in dust; the Messenger of Allah (saw) wiped the dust off and said to ‘Ali, “Get up Abu Turab (father of dust).” We gather from these texts that the Messenger of Allah (saw) and the Sahabah used to rest and sleep in the mosque.

Bukhari, Ahmad en Muslim rapporteerden op gezag van Abu Hurayrah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wie regelmatig naar de moskee gaat, zal Allah voor hem telkens wanneer hij kwam en ging een kwart in het Paradijs bereiden.” Ahmad, al-Tirmidhi en Ibn Maja rapporteerden op gezag van Ibn Sa‘id dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als je een man ziet die regelmatig naar de moskeeën gaat, getuig dan dat hij een gelovige is.” Muslim rapporteerde op gezag van Abu Hurayrah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wie zichzelf thuis reinigt en vervolgens naar een van de huizen van Allah loopt om een van de geboden van Allah uit te voeren, dan zal elke stap van hem een zonde uitwissen en de andere zijn beloningen vergroten.”

Bukhari, Ahmad and Muslim reported on the authority of Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (saw) said, “He who frequently goes to the mosque, Allah would prepare a quarter for him in Heaven each time he came and went.” Ahmad, al-Tirmidhi and Ibn Maja reported on the authority of Ibn Sa‘id that the Messenger of Allah (saw) said, “If you saw a man going frequently to the mosques, do bear witness that he is a believer.” Muslim reported on the authority of Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (saw) said, “He who purified himself at home then walked to one of Allah’s houses to perform one of Allah’s commands, each one of his steps would wipe out a sin and the other would increase his rewards.”

Ibn Majah rapporteerde dat ‘‘Abdullah ibn al-Harith zei: “Wij aten brood en vlees in de moskee tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ.” Bukhari rapporteerde ook in zijn Sahih dat als de mensen van al-Suffah in de moskee leefden, zij daarom ook daar moesten eten.

Ibn Majah reported that ‘‘Abdullah ibn al-Harith said, “We used to eat bread and meat in the mosque during the lifetime of the Messenger of Allah (saw).” Bukhari also reported in his Sahih that if the people of al-Suffah lived in the mosque, they therefore had to eat in there as well.

Bukhari en Muslim hebben overgeleverd dat ‘A’isha zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ bedekte mij eens terwijl ik keek naar de Abyssiniërs die met speren speelden in de moskee.” ‘A’isha rapporteerde ook: “Een zwart meisje dat in een kleine kamer in de moskee woonde, kwam vaak bij mij praten, en elke keer dat ze zat, reciteerde ze een vers poëzie.” De overlevering (Hadith) geeft aan dat het toegestaan is om te slapen en te rusten in de moskee. Muslim rapporteerde dat Jabir ibn Samra zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ zou niet opstaan van de plek waar hij het ochtendgebed had verricht totdat de zon opkwam; wanneer dat gebeurde, stond hij ﷺ op.” Hij zei ook: “Ze spraken en noemden de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), ze lachten en hij ﷺ glimlachte.”

Bukhari and Muslim narrated that ‘A’isha said, “The Messenger of Allah (saw) was once covering me while I was watching the Abyssinians playing with the spears in the mosque.” ‘A’isha also reported, “A black girl who lived in a small room in the mosque used to come to talk to me, and every time she sat she recited verse of poetry.” The hadith carries an indication that it is permitted to sleep and rest in the mosque. Muslim reported that Jabir ibn Samra said, “The Messenger of Allah (saw) would not rise from the spot where he prayed the dawn prayer until the sun rise, when it did, he (saw) would rise.” He also said, “They used to talk and mention the time of jahiliyyah, they would laugh and he (saw) would smile.”

Muslim en al-Nisa‘i hebben uit de overlevering (Hadith) van Abu Hazim Salman al-Ashja‘i geëxtraheerd dat de Boodschapper van Allah ﷺ de behoeftige heeft toegestaan om hulp te zoeken in de moskee. Abu Dawud heeft ook in zijn werken een speciaal hoofdstuk opgenomen met de titel ‘Het hoofdstuk over Mas‘ala (verzoek) in de moskee’. ‘Abd al-Rahman ibn Abu Bakr rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Heeft iemand van jullie vandaag een behoeftige gevoed?” Abu Bakr zei: “Ik ging de moskee binnen en ik zag daar een man die bedelde, ‘Abd al-Rahman had een brood in zijn hand, dus ik nam het en gaf het aan hem.”

Muslim and al-Nisa‘i extracted from the hadith of Abu Hazim Salman al-Ashja‘i that the Messenger of Allah (saw) has permitted the needy person to seek help in the mosque. Abu Dawud has also included in his works a special chapter entitled ‘The chapter of Mas‘ala (request) in the mosque’. ‘Abd al-Rahman ibn Abu Bakr reported that the Messenger of Allah (saw) said, “Has any of you fed a needy person today?” Abu Bakr said, “I entered the mosque and I saw a man in there begging, ‘Abd al-Rahman had a loaf of bread in his hand so I took it and gave it to him.”

Bukhari en Muslim, onder anderen, hebben overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ mensen in de moskee raadpleegde over het Ifk-voorval.

Bukhari and Muslim, among others, reported that the Messenger of Allah (saw) consulted people in the mosque about the Ifk event.

De voorgeschreven gebeden worden in de moskee gehouden, en van daaruit wordt de oproep tot Allah ingezet. Het is een belangrijk cultureel centrum waar geleerde geleerden studiecirkels, debatten en lezingen houden over de wetenschappen van de Qur'an, overlevering (Hadith), islamitische jurisprudentie (Fiqh) en de Arabische taal. De moskee is geen besloten vennootschap of een naamloze vennootschap, noch is het een vereniging of een liefdadigheidsinstelling, noch is het een land waar de rituelen worden gemonopoliseerd, want de hele aarde is een moskee. Daarom dienen wij op deze basis te werken, zodat de religie (Deen) van Allah (SWT) de hele aarde omvat, waar Zijn (SWT) naam voortdurend wordt herdacht, en Zijn (SWT) religie (Deen) het hoogst staat.

The prescribed prayers are held in the mosque, and from it the call for Allah is initiated. It is a major cultural centre where the learned scholars hold study circles, debates and talks on the sciences of Qur’an, hadith, fiqh and the Arabic language. The mosque is not a limited company or a public limited company, nor is it an association or a charity organisation, nor is it a land where the rituals are monopolised, for the whole earth is a mosque. Therefore, we ought to work on this basis so that the deen of Allah (swt) engulfs the whole earth, where His (swt) name is ever remembered, and His (swt) deen stands highest.

De moskee is een jami‘a waarin de Jum‘ah-gebed wordt gehouden, en tevens een volksraad waar dagelijks conferenties in de moskee worden gehouden. Dit zijn in feite de vijf voorgeschreven gebeden, die in congregatie worden verricht en dit is een gewenste handeling, en mensen ontmoeten elkaar daar verenigd door de liefde voor Allah (SWT) en Zijn (SWT) gehoorzaamheid. Allah (SWT) zegt: “Degenen die berouwvol zijn, degenen die Hem dienen en Hem prijzen, degenen die dwalen in toewijding aan de zaak van Allah, degenen die buigen en zich neerwerpen in gebed, degenen die het goede gebieden en het kwade verbieden, en de grenzen die door Allah zijn gesteld naleven (deze zijn degenen die zich verblijden).” [TMQ 9:112] Er is ook een wekelijkse bijeenkomst die verplicht is en bedoeld is om de zaken van de moslims te bestuderen en de verplichting van de vrijdaggebed te vervullen. De moskee is daarom een ontmoetingsplaats en een raad die nooit sluit, noch op een feestdag noch op een andere dag. De moskee brengt mensen uit alle lagen van de bevolking samen.

The mosque is a jami‘a holding the Jum‘ah prayer, and also a popular council conferences are held daily in the mosque. These are in fact the five prescribed prayers, which are held in congregation and this is a desirable action, and people meet in there united by the love of Allah (swt) and His (swt) obedience. Allah (swt) says, “Those that turn (to Allah) in repentence, those that serve Him, and prase Him, those that wander in devotion to the Cause of Allah, those that bow down and prostrate themselves in prayer, those that enjoin good and forbid the evil, and observe the limits set by Allah (these do rejoice).” [TMQ 9:112] There is also a weekly meeting which is compulsory and designed to study the affairs of the Muslims and perform the obligation of Friday prayer. The mosque is therefore a meeting place and a council which never closes, either on a public holiday or on any other day. The mosque holds people of all walks of life together.

De moskee is de beste plaats om te zijn en de beste plaats voor i‘tikaf. Bewijs over het feit dat degenen die regelmatig naar de moskee gaan tot de beste mensen behoren, wordt afgeleid uit de overlevering (Hadith) van de Boodschapper van Allah ﷺ, waarin hij ﷺ ons aanspoort om getuige te zijn van het geloof van degene die regelmatig naar de moskeeën gaat. De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als je een man ziet die regelmatig naar de moskee gaat, getuig dan dat hij een gelovige is.” Hij ﷺ maakte het aanbevolen (Mandub) voor ons om i‘tikaf in de moskeeën uit te voeren, en dit is vermeld in alle boeken van overlevering (Hadith) en hierover bestaat geen verschil van mening.

The mosque is the best place to be and the best place for i‘tikaf. Evidence about the fact that those who frequently go to the mosque are among the best people is extracted from the hadith of the Messenger of Allah (saw) where he (saw) exhorts us to testify the belief of he who frequently goes to the mosques. The Messenger of Allah (saw) said, “If you see a man going frequently to the mosque, do bear witness that he is a believer.” He (saw) made it mandub for us to perform i‘tikaf in the mosques, and this has been mentioned in all the books of hadith and there is no difference about this.

De leidende imams van overlevering (Hadith) zijn het eens over wat is overgeleverd op gezag van Sahl ibn Sa‘d, dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ de straf van mula’ana of li‘an (de eed van veroordeling of de gezworen beschuldiging van overspel gepleegd door ofwel de echtgenoot of de echtgenote) zag uitvoeren in de moskee tussen Hilal ibn Umayyah, die zijn vrouw beschuldigde van overspel zonder enig bewijs te hebben. De li‘an is onderdeel van het strafrecht, hoewel de Hanafi-school het verboden heeft om straffen in de moskeeën uit te voeren.

The leading Imams of hadith have consented about what has been reported on the authority of Sahl ibn Sa‘d that he witnessed the Messenger of Allah (saw) carrying out the penalty of mula’ana or li‘an (the oath of condemnation or the sworn allegation of adultery committed by either a husband or a wife), in the mosque between Hilal ibn Umayyah who accused his wife of adultery without having any proof. The li‘an is part of the penal code, however, the Hanafi School have forbidden for the penal codes to be executed in the mosques.

Allah (SWT) zegt: “Het eerste Huis (voor aanbidding) dat voor de mensheid is aangewezen, was dat in Bakkah (Makkah).” [TMQ 3:96] En Hij (SWT) zegt: “Zien zij niet dat Wij een veilige heilige plaats hebben gemaakt, terwijl de mensheid van alle kanten wordt weggerukt?” [TMQ 29:67] Hij (SWT) zegt ook: “En Wij gaven Ibraheem de locatie van het (Heilige) Huis, zeggende: Wijs niets (in aanbidding) aan Mij toe, en wijd Mijn Huis voor hen die het omringen, of die opstaan, of die buigen, of die zich neerwerpen (in gebed).” [TMQ 22:26]

Allah (swt) says, “The first House (for worship) appointed for mankind was that at Bakkah (Makkah).” [TMQ 3:96] And He (swt) says, “Do they not see that We made a sanctuary secure, and that mankind is being snatched away from all around them?” [TMQ 29:67] He (swt) also says, “And We gave the site to Ibraheem of the (Sacred) House, saying: Associate not anything (in worship) with Me, and sanctify My House for those who compass it round, or stand up, or bow, or prostrate themselves (in prayer).” [TMQ 22:26]