De Arabische equivalenten voor "lezen" zijn qira'at en tilawat. Beide termen worden door de Qur'an gebruikt in verband met het lezen van de Qur'an.

he Arabic equivalents for "reading" are qifaat and tilawat. Both these terms have been employed by the Qur'an in connection with the reading of the Qur'an.

De term tilawat wordt gebruikt voor het lezen van het Heilige Boek met alle eerbied die het verdient als een heilige schriftuur, met een open geest die volledig bereid is om de invloed ervan op te nemen, en met een sterke wens om ons leven naar de leer ervan te vormen. Het is een term die specifiek wordt gebruikt voor het lezen van hemelse boeken. Qir'aat is daarentegen een algemene term die wordt gebruikt voor het lezen van elk type boek.

The term tilawat is used for reading the Holy Book with all the reverence due to it as a sacred scrip{ure, with an open mind fully disposed to imbibing its influence, and with a keen desire to model our lives upon its teaching. It is a term specifically used for the reading of heavenly books. Qir'aat, however, is a general term used for reading any kind of book.

Dit verschil in de connotatie van deze twee woorden als equivalenten van "lezen" wordt bevestigd door hun letterlijke betekenis; want tilawat betekent "iemand volgen of achter iemand aan lopen", terwijl qir'aat simpelweg "dingen bij elkaar trekken of combineren" betekent. In het begin werd het woord qir'aat gebruikt voor het leren van de Qur'an en het verwerven van de kennis ervan, en een qaan was oorspronkelijk een geleerde van de Qur'an. Naarmate de tijd verstreek, de .

This difference in the connotation of these two words as equivalents of "reading" is borne out by their literal meanings; for tilawat means "to follow or walk behind some one," while qir'aat means just "to draw or combine things together." In the beginning, the word qir'aat was used for learning the Qur'an and acquiring its knowledge, and a qaan was originally a scholar of the Qur'an. As time passed, the .

De term werd geleidelijk losgekoppeld van zijn oorspronkelijke betekenis en kwam te staan voor het lezen van de Qur'an met de juiste uitspraak en modulatie volgens de regels van tajweed, terwijl het woord tilawat werd gebruikt als een algemene term voor het lezen van het heilige boek met passie en toewijding, met het doel om leiding en zegeningen te zoeken.

term was gradually torn from its original meaning and came to be used for reading the Qur'an with correct pronunciation and modulation according to the rules of tajweed, whereas the word tilawat came to be used as a general term for reading the sacred book with fervor and devotion, for the purpose of seeking guidance and blessings.

Het reciteren van de Heilige Qur'an is niet alleen een belangrijke vorm van aanbidding, maar ook een effectieve methode om ons imaan (geloof) voortdurend te verfrissen. De Qur'an is geen boek dat men eenmaal voor altijd begrijpt. Het is een boek dat keer op keer gelezen en voor altijd bestudeerd moet worden, omdat het voeding biedt aan de menselijke ziel. Zoals ons aardse lichaam voortdurend behoefte heeft aan voedsel dat van de aarde wordt verkregen, zo heeft ook onze ziel, die van hemelse oorsprong is, voortdurend de hulp van de Goddelijke Openbaring nodig om zichzelf te voeden en te versterken. Als de Qur'an eenmaal voor altijd begrepen zou worden, dan zou er geen behoefte zijn geweest aan de Heilige Profeet ﷺ.

Tilawat of the Holy Qur'an is not only an important form of worship but also an effective method of continually refreshing our /man (faith). The Qur'an is not a book to be understood once and for all. It is a book to be read again and again and to be studied forever, because it provides sustenance to the human soul. As our earthly body is in constant need of food that is obtained from the.earth, so too our soul, which is of heavenly origin, constantly needs the help of Divine Revelation for fostering and strengthening itself. If the Qur'an were to be understood once and for all, there would have been no need for the Holy Prophet (SAW)

- van alle mensen - om het steeds opnieuw te lezen. Integendeel, uit de studie van de Qur'an zelf blijkt dat hij daartoe werd bevolen. In de vroegste dagen van zijn profeetschap kreeg de Heilige Profeet ﷺ de speciale instructie om het grootste deel van de nacht in gebed voor zijn Heer te staan, waarbij hij de Qur'an in langzame, ritmische tonen reciteerde. In de latere stadia van zijn profeetschap, vooral toen hij geconfronteerd werd met zware tegenslagen en speciale moed en standvastigheid nodig had om zichzelf te ondersteunen, was de speciale instructie die hij van zijn Heer ontving om de Qur'an te reciteren.

- of all people - to read it again and again. On the contrary, we find from the study of the Qur'an itself that he was commanded to do so. In the earliest days of his prophethood, the Holy Prophet (SAW) was especially instructed to stand for the greater part of the night in prayer before his Lord, reciting the Qur'an in slow, rhythmic tones. In the later stages of his prophetic career, particularly when he was faced with heavy odds and was required to muster up special courage and fortitude to sustain himself, the special instruction he received from his Lord was to recite the Qur'an.

In soera Al-Kahf kreeg hij de volgende instructies:

In Surah Al-Kahf, he was given the following instructions:

En reciteer wat aan jou is geopenbaard uit het Boek van jouw Heer: Niemand kan Zijn Woorden veranderen, en niemand zul je als toevlucht vinden behalve Hem.

And recite what has been revealed to you of the Book of your Lord: None can change His Words, and none will you find as a refuge other than Him.

(Al-Kahf 18:27)

(ACKahf 18:27)

En opnieuw werd in soera Al-Ankaboot een soortgelijke instructie herhaald:

And again, in Surah Al-Ankaboot a similar instruction was repeated:

Recite wat u aan het Boek is geopenbaard en vestig de regelmatige gebedsverplichting... (Al-Ankaboot 29:45)

Recite what has been revealed to you of the Book and establish regular prayer.. . . (Al-Ankaboot 29:45)

Uit de bovenstaande feiten volgt dat constante en regelmatige studie van de Heilige Qur'an essentieel is, omdat het voeding voor de ziel biedt, omdat het een middel is om het geloof te verfrissen en te doen herleven, en een betrouwbaar wapen is om moeilijkheden en obstakels te overwinnen die men tegenkomt op het pad van Allah (SWT). Het volgende vers (Ayah) uit soera Al-Baqarah beschrijft hoe de liefhebbers van de Qur'an hun grote waardering voor dit Boek toonden:

It follows from the facts stated above that constant and regular study of the Holy Qur'an is essential because it provides food for the soul, because it is a mean of refreshing and reviving faith, and a reliable weapon for surmounting difficulties and obstacles that one encounters in the way of Allah (SVVT). The following ayah from Surah Al-Baqarah describes how the lovers of the Qur'an manifested their great regard for this Book:

Degenen aan wie Wij het Boek hebben overgeleverd, reciteren het zoals het behoort te worden gereciteerd .... (Al-Baqarah 2:121)

Those to whom we have delivered the Book recite it as it ought to be recited .... (Al-Baqarah 2:121)

Moge Allah (SWT) ons kracht geven zodat wij in staat zijn de Qur'an te bestuderen zoals deze bestudeerd dient te worden. Allereerst moeten we begrijpen hoe de Qur'an gereciteerd dient te worden en welke stappen ondernomen moeten worden om de vereiste standaard van recitatie te bereiken.

May Allah (SVVT) give us strength that we may be able to study the Qur'an as it should be studied. We have, first of all, to understand how the Qur'an ought to be recited and what steps should be taken if the required standard of recitation is to be attained.

In deze context is de eerste stap die we moeten zetten het verwerven van een grondige kennis van het Arabische alfabet, hun fonetische klanken, en de betekenis van de verschillende soorten pauzes die in de Qur'an worden gebruikt. De technische term die voor deze kennis wordt gebruikt is tajweed, wat een noodzaak is voor een goede, vloeiende recitatie. In de jaren dertig en veertig begon bijna elk moslimkind op het Indo-Pakistaanse subcontinent zijn opleiding met het leren van tajweed. Al direct aan het begin kreeg hij een duidelijk beeld van de letters van de Qur'an en hun correcte fonetische klanken. Hoewel, zoals reeds aan het begin van dit boekje is vermeld, er in Pakistan en andere moslimlanden inspanningen zijn geleverd om tajweed te populariseren, blijft het feit bestaan dat een grote meerderheid van de moslimjeugd, zelfs een groot aantal volwassenen en ouderen onder ons, de Qur'an niet goed kan lezen. Dit gebrek aan het vermogen om zelfs de kale tekst van de Qur'an te lezen, is aan de ene kant te wijten aan de achteruitgang van het klassieke onderwijssysteem dat in de moskeeën en maktabs werd gegeven aan alle kinderen van de gemeenschap, rijk en arm, en aan de andere kant aan de populariteit van de kleuterschool en andere soorten moderne basisscholen die de recitatie van de Qur'an niet in hun curriculum opnemen. Hier zal ik suggereren dat al die personen, tot welke leeftijdsgroep zij ook behoren, die niet over het vermogen beschikken om de Qur'an goed te lezen, hun tekortkoming moeten beseffen en de nodige stappen moeten ondernemen om deze weg te nemen. We zouden het ook als een vastgesteld beleid moeten aannemen dat de opvoeding van onze kinderen zal beginnen met tajweed en dat het eerste wat zij zullen leren, hoe zij de Qur'an correct lezen. Een overmatige nadruk op dit punt is misschien niet zeer wenselijk, desondanks is het de plicht van iedere opgeleide persoon om het vermogen te verwerven om de Qur'an te lezen met een correct accent en uitspraak, waarbij de gebruikte pauzes zorgvuldig worden nageleefd.

In this connection, the first step we are required to take is to acquire a thorough knowledge of the Arabic alphabet, their phonetic sounds, and the significance of the different kinds of pauses used in the ~ur'an.T' he technical term used for this knowledge is tajweed, which is a must for a good fluent recitation. In the thirties and forties, almost every Muslim child in the Indo-Pakistan subcontinent would start his education with the learning of tajweed. At the very outset he was given a clear idea of the letters of the Qur'an and their correct phonetic sounds. Although, as already stated in the beginning of this booklet, some efforts have been made in Pakistan and other Muslim countries to popularize tajweed, still the fact remains that a vast majority of the Muslim youth, even a large number of adults and old people among us, cannot read the Qur'an properly. This lack of ability to read even the bare text of the Qur'an is due, on the one hand, to the decline of the classical system of education that was imparted in the mosques and maktabs to all the children of the community, rich and poor, and, on the other hand, to the popularity of the kindergarten and other types of modern primary schools which do not include the recitation of the Qur'an in their curriculum. Here I will suggest that all such persons, to whichever age group they may belong, as do not possess the ability to read the Qur'an properly should realize their deficiency and take necessary steps to remove it. We should also adopt it as a decided policy that the education of our children will start with tajweed and the first thing they will learn will be how to read the Qur'an correctly. Over-emphasis on this point may not be very desirable, nevertheless it is incumbent upon every educated person to acquire the ability of reading the Qur'an with a correct accent and pronunciation, carefully observing the pauses used in it.

Als we de wens hebben om onze verplichting tot het reciteren van de Qur'an te vervullen, dan is het tweede dat van ons wordt vereist, het opnemen van de recitatie van de Qur'an in de dagelijkse routine van ons leven, waarbij ieder van ons dagelijks regelmatig een bepaald deel van het Heilige Boek zou moeten reciteren. Het deel dat is vastgesteld voor dagelijkse recitatie kan per persoon verschillen. Het maximale deel dat de steun heeft van de Heilige Profeet ﷺ is een derde van de Qur'an. Dit betekent dat er elke dag tien para's gereciteerd zouden moeten worden, zodat de recitatie van de gehele Qur'an in drie dagen voltooid kan worden. Een minimaal deel – en houd er rekening mee dat minder dan dit absolute minimum tot recente jaren niet eens voorstelbaar was – zou één para per dag kunnen zijn, zodat de gehele Qur'an in een maand gelezen kan worden. In feite is dit de kleinste hoeveelheid recitatie die elke dag gedaan zou moeten worden, en een hoeveelheid minder dan dit zou de naam niet waard zijn.

If we wish to fulfill our obligation of reciting the Qur'an, the second thing we are required to do is to include the recitation of the Qur'an in the daily routine of our life, and each one of us should recite a certain portion of the Holy Book regularly every day. The portion fixed for daily recitation can be different for different people. The maximum portion which has the support of the Holy Prophet (SAW) is one-third of the Qur'an. It means that ten paras should be recited each day so that the recitation of the whole Qur'an may be completed in three days. A minimum portion - and mind you, anything less than this bare minimum could not even be imagined till recent years - could be one para daily, so that the whole Qur'an could be read in a month. In fact, this is the least amount of recitation which should be done every day and an amount less than this would not be worth the name.

De middelste positie tussen het maximum en het minimum is dat men de hele Qur'an in een week zou moeten lezen. Dit was inderdaad de praktijk die werd gevolgd door de meerderheid van de Metgezellen (RAA) en volgens een overlevering werd hetzelfde aan Abdullah Ibn Umar (RAA) voorgesteld door de Heilige Profeet ﷺ. Het is om deze reden dat de Qur'an in de tijd van de Metgezellen (RAA) werd verdeeld in zeven ahzaab (secties). De eerste zes van de ahzaab bestaan respectievelijk uit drie (exclusief soera Al-Fatiha), vijf, zeven, negen, elf en dertien soera's, en de zevende, genaamd hizbul-mufassal, bestaat uit de rest van het Heilige Boek. Elke hizb omvat ongeveer vier para's, die in twee uur tijd vrij bevredigend gereciteerd kunnen worden.

The middle position between the maximum and minimum is that one should read the whole Qur'an in a week. This, indeed, was the practice followed by the majority of the Companions (RAA) and the same according to a tradition was suggested to Abdullah Ibn Umar (RAA) by the Holy Prophet (SAW). It is for this reasbn that the Qur'an was divided into seven ahzaab (sections) in the time of the Companions (RAA).' The first six of the ahzaab consist of three (excluding Surah Al-Fatiha), five, seven, nine, eleven, and thirteen Surahs respectively, and the seventh called hizbul- mufassal consists of the rest of the Holy Book. Every hizb comprises of approximately four paras, which can be recited quite satisfactorily in two hours.

Het is ook vereist voor de juiste recitatie van de Qur'an dat een persoon deze op de best mogelijke wijze en met de meest melodieuze stem mogelijk leest. Dit is noodzakelijk omdat bijna elk mens is begiftigd met een liefde voor muziek en een natuurlijke voorkeur heeft voor zoete en melodieuze klanken. Islam is een natuurlijke religie; het onderdrukt geen van onze inherente neigingen, maar leidt ze om naar gezonde kanalen.

It is also required for the proper recitation of the Qur'an that a person should read it in the best manner and in the most melodious voice possible. This is necessary because almost every human being is gifted with a love for music and has a natural fondness for sweet and melodious sounds. Islam is a natural region; it does not curb any of our inherent tendencies but diverts them into healthy channels.

Omdat wij een instinctieve liefde hebben voor de schoonheid van het zicht en de schoonheid van het geluid, hechten wij grote waarde aan een fascinerende druk van de Heilige Qur'an en de recitatie ervan in een zachte, melodieuze stem. De Profeet ﷺ heeft ons aangespoord om:

As we have an instinctive love for the beauty of sight and the beauty of sound, we insist upon a fascinating printing of the Holy Qur'an and its recitation in a soft melodious voice. The Prophet (SAW) has urged us to:

Versier de Qur'an met jullie stemmen. (Overgeleverd door Abu Daud & Nasai)

Adorn the Qur'an with your voices. (Narrated by Abu Daud & Nasai)

Hij heeft ons ook gewaarschuwd tegen onze nalatigheid in deze zaak met de woorden:

He has also warned us against our negligence in this matter in the words:

Degene die de Qur'an niet met een melodieuze stem reciteert, behoort niet tot ons! (Overgeleverd door Abu Daud)

One who does not recite the Qur'an in a melodious voice is not from us! (Narrated by Abu Daud)

en heeft ons de volgende goede berichten gegeven als een verdere stimulans voor een melodieuze recitatie:

and has given us the following tidings as a further inducement for melodious recitation:

Allah (SWT) luistert nergens zo aandachtig naar als Hij luistert naar de Profeet ﷺ

Allah (SVVT) does not listen to anything so attentively as He listens to the Prophet (SAW)

het hardop reciteren van de Qur'an met een mooie stem.

reciting the Qur'an aloud in a sweet voice.

Het reciteren van de Qur'an zoals het behoort te worden gereciteerd, hangt af van de vervulling van een aantal objectieve en subjectieve voorwaarden. De objectieve voorwaarden die vervuld moeten worden, zijn dat men de wassing moet verrichten voordat men aan de recitatie begint, dat men georiënteerd moet zitten naar de gebedsrichting (Qiblah), en dat men de recitatie moet beginnen met taa'wwuz (het zoeken van de bescherming van Allah tegen de Satan). Subjectief gezien moet men de grootsheid van het Boek en de grootsheid van de Wezen Die het heeft geopenbaard overpeinzen, en moet men het reciteren met volledige concentratie en absorptie, een diep gevoel van onderwerping en nederigheid, en de uiterste vurigheid en toewijding.

Reciting the Qur'an as it ought to be recited depends upon the fulfillment of a number of objective and subjective conditions. The objective conditions to be fulfilled are that one should perform ablution before starting the recitation, that he should sit facing the qiblah, and that he should start the recitation with taa'wwuz (seeking Allah's protection against the Satan). Subjectively, he should contemplate the greatness of the Book and the greatness of the Being Who has revealed it, and should recite it with complete concentration and absorption, a deep feeling of submissiveness and humility, and utmost fervor and devotion.

Hij zou het Boek van Allah (SWT) moeten lezen met een oprechte en ijverige wens om de waarheid te achterhalen, en met een vast besluit om zichzelf te transformeren volgens de leer ervan. Hij zou voortdurend moeten peinzen en overdenken over de betekenissen ervan, niet met het oogpunt om er een bevestiging van zijn eigen vooroordelen en theorieën in te vinden, maar door oprecht de leiding te zoeken die het biedt. Zoals hierboven is uitgelegd, is de letterlijke betekenis van tilawat "iemand volgen of nauw achter iemand aan lopen". Daarom vereist het, in de werkelijke zin van het woord, een houding van zelfovergave en ontvankelijkheid.

He should read the Book of Allah (SWT) with a sincere and earnest desire to get at the truth, and with a firm resolve to transform himself according to its teachings. He should constantly ponder and deliberate over its meanings, not with a view to finding from it a confirmation of his own preconceived thoughts and theories but genuinely seeking from it the guidance that it offers. As explained above, the literal meaning of tilawat is "to follow or walk closely behind someone." Therefore, in the real sense of the term, it demands an attitude of self-abandonment and receptivity.

Een dergelijke houding is inderdaad de essentie van tilawat.

Such an attitude is, indeed, the essence of tilawat.

De ideale wijze waarop het Heilige Boek gereciteerd dient te worden, is dat men in het nachtgebed voor zijn Heer staat, met de handen in alle nederigheid gevouwen, en de Qur'an reciteert in een ontvankelijke gemoedstoestand, langzaam en geduldig, met pauzes op de juiste plaatsen zodat het hart de invloed ervan kan absorberen. Deze vorm van recitatie wordt tarteel genoemd, en wellicht de belangrijkste instructie die aan de Heilige Profeet ﷺ werd gegeven in de vroegste fase van zijn profetische missie, was om de Qur'an op deze wijze te reciteren:

The ideal way in which the Holy Book should be recited is that one should stand in post-midnight prayer before his Lord, with hands folded in all humility, and recite the Qur'an in a receptive state of mind, slowly and patiently, pausing at proper places so as to enable one's heart to imbibe its influence. This kind of recitation is called tarteel, and perhaps the most important instruction that was given to the Holy Prophet (SAW) in the earliest stage of his prophetic mission was to recite the Qur'an in this manner:

O jij die in gewaden is gehuld! Bid (in gebed) in de nacht. Maar niet de hele nacht; de helft ervan, of iets minder, of iets meer. En reciteer de Qur'an met een langzame, ritmische stem. (Al-Muzzammil 73:1-4)

0 you wrapped in garments! Stand (in prayer) by night. But not all night; half of it, or a little less, or a little more. And recite the Qur'an in slow, measured rhythmic tones. (Al-Muzzammil 73:l-4)

Het langzaam en bedachtzaam lezen van de Qur'an, waarbij pauzes worden ingelast op de juiste plaatsen in de tekst, vertoont een gelijkenis met de wijze van de openbaring ervan. Zoals wij allen weten, werd de gehele Qur'an niet in één keer geopenbaard, maar is deze in delen gedurende verschillende perioden neergedaald. In soera Al-Furqan zegt Allah (SWT), als antwoord op degenen die bezwaar maakten tegen het feit waarom de Qur'an niet in één keer werd geopenbaard, terwijl Hij tot Zijn Boodschapper ﷺ spreekt:

Reading the Qur'an slowly and thoughtfully, making pauses at proper points in its text, has a resemblance with the mode of its revelation. As we all know, the whole Qur'an was not revealed at once but it has descended piecemeal at intervals. In Surah Al-Furqan, by way of answering those who objected as to why the Qur'an was not revealed all at once, Allah (SWT) says addressing His Messenger (SAW):

Zo (is het geopenbaard) opdat Wij daarmee uw hart mogen versterken, en Wij hebben het aan u geopenbaard in geleidelijke, goed geordende fasen. (Al-Furqan 25:32)

Als de Qur'an gereciteerd moet worden zoals de Heilige Profeet ﷺ hem reciteerde, moeten we zoveel mogelijk van het Heilige Boek uit ons hoofd leren. Helaas is de praktijk om delen van de Qur'an te memoriseren voor lange recitaties tijdens het gebed na middernacht bijna uitgestorven. De gewoonte om de gehele Qur'an te memoriseren bestaat echter nog steeds. Natuurlijk moet hiervoor in de kindertijd worden begonnen, wanneer de vraag naar het begrijpen van de Qur'an nog niet opkomt, maar zelfs deze gewoonte verliest terrein. Het memoriseren van de gehele Qur'an is ongelukkigerwijs overgelaten aan een klasse van arme en onderdrukte mensen in onze samenleving die het als beroep aannemen. Dit was tot recente jaren niet het geval. In de dagen vóór de deling was de gewoonte om de gehele Qur'an te memoriseren heel gebruikelijk, zelfs onder respectabele, welgestelde families, en in sommige steden in onverdeeld India had bijna elke moslimfamilie ten minste één hafiz (dat wil zeggen, iemand die de gehele Qur'an uit het hoofd heeft geleerd). In die dagen werd het als eerveloos beschouwd als een familie geen hafiz onder haar leden had.

If the Qur'an is to be recited as it was recited by the Holy Prophet (SAW), we have to learn by heart as much of the Holy Book as possible. Unfortunately, the practice of memorizing portions of the Qur'an for long recitations in the post-midnight prayer has almost died out. However, the custom of memorizing the whole Qur'an still exists. Naturally, for this a start has to be made in childhood when the question of understanding the Qur'an does not arise, but even this custom is losing ground. Memorizing the whole Qur'an has unluckily bee& left to a class of poor and down-trodden people in our society who adopt it as a profession. This was not the case till recent years. In the pre-partition days, the custom of memorizing the entire Qut'an was quite common even among respectable, well-to-do families, and in some cities in undivided India almost every Muslim family had at least one hafiz (i.e., one who has learned the whole Qur'an by heart). In those days, it was considered to be discreditable on the part of a family not to have a hafiz among its members.

Geen twijfel mogelijk, het memoriseren van de Qur'an is een nobele traditie.

No doubt, memorizing the Qur'an is a noble tradition.

Het is een deel van de goddelijke voorziening voor de bewaring van de Qur'an en dient met hernieuwde kracht en enthousiasme te worden gehandhaafd. Het is echter niet voor iedereen haalbaar om de gehele Qur'an uit het hoofd te leren. Wat ik hier wil benadrukken, is dat ieder van ons zijn uiterste best moet doen om een maximaal deel van de Qur'an uit het hoofd te leren, zodat hij in staat is deze aan zijn Heer voor te lezen, terwijl hij in gebed voor Hem staat.

It is a part of the Divine dispensation for the preservation of the Qur'an and should be maintained with renewed vigor and enthusiasm. However, committing the whole Qur'an to memory is not within the reach of every person. What I wish to stress here is that every one of us should try his utmost to learn maximum portion of the Qur'an by heart so that he may be able to recite it to his Lord, standing before Him in prayer.