İnsanlığın hayatta ilerleyebilmesi, kapsamlı bir yaşam tarzının benimsenmesi anlamına gelir. Tüm büyük medeniyetler, hayatın bütün işlerinin ona başvurularak çözüldüğü bir ideoloji benimsemişti. Bugünkü insanlık da bundan farklı bir durumda değildir. Durumumuz üzerine derinlemesine düşünmeli ve hiçbir yaşam tarzını körü körüne kabul etmemeliyiz. Gerçek şu ki, bugün dünyada var olan iki baskın ideoloji, Kapitalizm ve Komünizm, üzerine inşa edildikleri temelleri hiçbir incelemeden kabul edilmiştir. Yirminci yüzyıl insanı, özgürlük ve demokrasi kavramlarının gerçekte ne anlama geldiğini düşünüyor mu? İnsanlık tüm eylemlerinde gerçekten 'özgür' mü?

For mankind to progress in life means a comprehensive way of life must be adopted. All of the great civilisations adopted an ideology against which all of life’s affairs were referred and problems solved. Mankind today is in no different a position. We must think deeply of our situation and not accept any way of life blindly. The facts are that the two dominant ideologies existent in the world today, Capitalism and Communism, have been accepted without any searching examination of the basis upon which they are built. Does twentieth century man think of what the concepts of freedom and democracy really mean. Is mankind 'free' in all actions?

Bir kontrol gücü mutlaka olmalıdır; peki demokrasinin uyguladığı kontrol bizi nereye götürüyor? Seçilmiş bir azınlığın ve arkasındaki yüzsüz bir elitin uyguladığı kontrole mi? Hızla bozulan bir çevre, katlanarak artan suç oranları, aile yapısının çözülmesi ve bencil kâr hırsı ile bireycilik, hepsi insan yapımı sistemlerin tezahürleridir. Laik sistemler istismara açıktır ve samimi bir liderlik bile, insanlığın hayata dair sınırlı bilgi ve anlayışıyla insanlığa yol gösterebileceğini umamaz.

There must be a controlling influence, but where does the control exercised by a democracy lead us? The control by an elected minority backed by a faceless elite? A rapidly declining environment, massive increases in crime, the breakdown of the family unit and a selfish drive for profit and individualism are all manifestations of man-made systems. Secular systems are open for abuse, and even a sincere leadership cannot hope to guide mankind with mankind’s limited knowledge and understanding of life.

Bugünkü sorunlarımızın bir kısmı, insanın içinde bulunduğu durumu düşünmemesinden kaynaklanıyor. Düşüncenin az da olsa bir sorunu çözmek için ortaya konulduğunda ise çoğu zaman bir görüş birliğine dayandığını görüyoruz. Çoğunluk görüşünün ya da en düşük ortak paydadaki görüşün her zaman doğru olduğuna inanmak temel bir hatadır. Ortalama görüşün ya da çoğunluk görüşünün hakikatle hiçbir ilgisi olmayabileceğini görüyoruz. Düşünmeyen bir kamuoyunun boyunduruk altına alınmasının çok kolay olduğu, kitle iletişim araçları gibi güçler aracılığıyla bu görüş birliğinin neredeyse tamamen kontrol edilebildiği bir toplumda, sonuçlar yıkıcı olmaktadır; bunu çevremizde yaşanan durumda açıkça görüyoruz.

Part of our problem today is that man does not think of his situation, and what little thought brought forward to solve any problem is based upon a consensus view. It is a fundamental error to believe that a majority view or view of the lowest common denominator is correct all the time. We see that the average view or majority view may bear no resemblance to the truth at all. In a society where domination of an unthinking public is very easy, through such forces as the media, then control of the consensus view can be almost complete. The results are devastating, as we see with our environment.

İnsan aklını yeniden kullanmalı ve hakikatten daha azıyla yetinmemelidir.

Man must return to using his intellect, and not settle for anything less than the truth.

İnsanlığın önündeki seçenekler üzerine yapılan herhangi bir inceleme, tek tanrılı dinlerin sonuncusunu dışarıda bırakmamalıdır; bu dinde, tüm insanlık için bir davranış ilkeleri bütünü, önyargı ve belirsizlik olmaksızın açıkça ortaya konmuştur. İslam tamamen, bizi, geri kalan yaşamı ve evreni yaratmış olan tek bir Yaratıcının varlığına dayanır.

Any examination of the options open to mankind should not leave out the last of the monotheistic faiths, a faith in which a code of conduct for all of mankind is clearly set out without bias and uncertainty. Islam is based totally upon the existence of one Creator, that has created us, the rest of life and the universe.

Yaratıcının varlığına dair delil, eğer algılayabildiğimiz her şeyi düşünüp tefekkür etmek için zaman ayırırsak, gözlerimizin önündedir.

The proof of that Creator is before our eyes if only we spend time to contemplate upon all that we can perceive.

Ebu Enes ve Ebu Derda'dan rivayet edildiğine göre Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir saat tefekkür etmek, bütün bir geceyi namazla geçirmekten daha değerlidir." Pek çok şey vardır, ancak kendiliğinden var olan hiçbir şey algılamıyoruz; hepsi sınırlı ve bağımlıdır. Sınırlı, sonlu şeylerin yaratılmış olması gerekir. Bağımlı olan her şey, varlığını sürdürmek ve var olabilmek için dışarıdan bir güce dayanır. İçgüdülerimiz, rehberlik için kendimizden daha büyük bir şeye yönelmemiz gerektiğini söyler; insan, tarihin kayıtlara geçtiği zamandan beri bu içgüdüyü tatmin etmeye çalışmıştır. Tanrı'ya inanmak hem içgüdüsel hem de akılcıdır.

It was narrated by Abu Anas and Abu Dardah that the Prophet Muhammad (saw) said: "An hour in contemplation is worth more than spending a whole night in prayer." Many things exist, but we perceive of nothing that exists of its own accord, all are limited and dependant. Limited, finite things must be created. All dependant things depend upon an external force for their sustenance and existence. Our instincts tell us that we need to look up to something greater than ourselves for guidance, an instinct man has been satisfying for as long as history records. Belief in God is instinctive and rational.

İnsanoğlu, en önemli soruya, yani nereden geldiğine ve neden burada olduğuna dair bir cevaba ihtiyaç duyduğu için Allah'a iman eder. Hakiki Allah inancı akla dayanır; duygular da rol oynar, ancak insan ancak akıl ve mantık yoluyla kanıtlanmış gerçeklerle bir düşünceye ikna olur ve buna göre hareket eder. Tek bir Allah olduğunu ve Muhammed ﷺ'in O'nun Elçisi olduğunu akılla kabul etmek, İslam'a girmenin bir şartıdır.

Mankind comes to faith in God because he needs an answer to the most important question of where did he come from and why is he here. The true faith in God is intellectually based, emotions play a part, but it is only through intellectually and rationally proven facts that man will become convinced of a thought, and then act accordingly. The intellectual acceptance that there is only one God and that Muhammad is his Messenger is a condition for entering Islam.

Kur'an'da ve Peygamber'in (ﷺ) Sünnet'inde insanlığın hayattaki sorumluluğuna dair pek çok atıf vardır.

There are numerous references to mankind’s responsibility in life given in the Qur'an and the Sunnah of the Prophet (pbuh).

{"Allah has not created man and jinn except as a worship unto him"[51:56]} Kur'an'da insanın yeryüzünün emanetçisi olma görevi de açıkça dile getirilmiştir.

"Allah has not created man and jinn except as a worship unto him"[51:56] Man's role of trustee of the earth is also referred to clearly in the Qur'an.

"Yeryüzünde bir halife yaratacağım" [2:30] Bir insanın hayatının bütününün, Yaratıcımızın bize verdiği yönlendirmeye uygun olması gerekir. İbadetin en geniş anlamı budur. Hayatta dilediğimizi yapma özgürlüğümüz yoktur; işlerimizi düzenlemek için bize verilen kurallara ve denetimlere tabiyiz. Bütün toplumların uyumu ve ilerlemesi için sistemlere ihtiyaç vardır; İslam bize, bütün sistemlerin kaynaklandığı temeli, yani inancı vermiştir. Toplumsal hukuk, yönetim ve idare, ekonomi ve adalete dair insan yapımı sistemlerin hepsi, Yaratıcımızdan gelen bu temelden türemektedir. Bu gerçekleri görmezden gelmek, hayattaki sorumluluğumuzu görmezden gelmektir. Yaratıcımızın verdiğinden başka bir hayat sürmek, bireyler olarak ve inanan bir millet olarak sefalete ve zulme davetiye çıkarmaktır.

"I am about to place a trustee in the earth" [2:30] All of ones life should be in accordance with the direction given to us by our Creator. This is what worship in its widest sense means. We are not free to undertake anything we wish in life, we are subject to the laws and controls given to us to regulate our affairs. All societies need systems to ensure harmony and progress; Islam has given us the basis or creed from which all systems emanate. Man's systems for social law, government and ruling, economy, and justice are all given from this basis from our Creator. To ignore these facts is to ignore our responsibility in life. To lead a life apart from that given by our Creator is to invite misery and oppression as individuals and as a nation of believers.

İnsanlık ancak Tanrı'nın verdiği doğal içgüdülerine uygun yaşayarak ve Yaratıcımız tarafından bahşedilmiş bir sistem içinde hareket ederek gerçekten ilerleme yönünde özgürleşir. Bunun aksini kabul etmek, Yaratıcımızın gazabını üzerine çekmek ve insanın bir insan yapımı sistemin ardından bir başkasını kovalayarak, güvensizlik ve şüphe sistemlerinin peşinde sürekli bir verimsizlik döngüsü içinde yaşaması demektir.

Mankind is only truly freed up for progress by living in accordance with his God given instincts, and within a system given by our Creator. To accept otherwise is to invoke the wrath of our Creator and to live in a constant round of inefficiency, as man chases yet another man made system, the systems of insecurity and doubt.