İnsan, organik ihtiyaçlarını ve içgüdülerini karşılamaya yönelmiştir; doğru ve yanlış için hiçbir ölçüt bulunmadığında kuşkusuz sapıtacaktır. Tarih kitapları, insanın insana zulmü ile doludur. Açgözlülük, bencillik, öldürme, tekel ve kötülük, insanın hayatta kalma içgüdüsünü doyurmasının birer görünümüdür.

Mankind is driven to satisfy his organic needs and his instincts, and without any form of criterion for right and wrong surely he will go astray. The annals of history are full of man's oppression of man. Greed, selfishness, killing, monopoly, and vice are manifestations of man fulfilling his survival instinct.

Eğer insan, ihtiyaçlarını karşılamak uğruna başkalarını öldürmeye kadar gidebiliyorsa, o halde insanın kendi eylemleri üzerinde bir kontrole ihtiyacı olduğu açıktır. Eylem için bir ölçüt olmadan, insanın ihtiyaçlarını tatmin etme çabası onu başkalarıyla sürekli bir çatışmaya sürükleyecektir. Bir insanın özgürlüğü, bir başkasının köleliğidir. Tanrı insanı kendi haline bırakmamıştır; insan, hayatını en iyi bulduğu biçimde yönlendirme özgürlüğüne hiçbir zaman sahip olmamıştır. İnsanı sınırlı, bağımlı ve kusurlu olarak görmemizle tam bir uyum içinde, insanın kendi yolunu, kendi sistemini ortaya koyması, insanın hayata dair sınırlı anlayışı nedeniyle yanlış olacaktır. İnsan her zaman önyargıya, eşitsizliğe, farklılıklara, çelişkilere ve içinde bulunduğu çevrenin etkisine açıktır; bu da tam bir tarafsızlık ve mutlak hakikat için sağlam bir temel değildir. Her insan yapımı sistem de aynı önyargı, eşitsizlik, farklılık, çelişki ve etkiden zarar görecektir. Günümüz siyasetçilerinin iş dünyasıyla olan bağlantıları, siyasi işlevin sözde tarafsız doğasının nasıl kötüye kullanılabileceğinin bir hatırlatıcısıdır.

If man is prepared to go as far as killing others in satisfaction of his needs, then surely man is in need of control over his actions. Without a criterion for action the striving for satisfaction of mans needs will lead him to constant conflict with others. One man's freedom is another’s slavery. God has not left man to his own devices, man has never been free to undertake his life in whichever way he feels best. It is wholly consistent with our perception of man as being limited, dependant and imperfect, that for man to bring his own way, his own system, would be false, due to man's limited understanding of life. Man is always subject to bias, disparity, differences, contradictions and the influence of his current environment, hardly a basis for complete impartiality and absolute truth. Any man made system will suffer from these same bias, disparity, differences, contradictions and influence. The example of modern day politicians and their links with the business community serves as a reminder of how the supposedly impartial nature of the political function can be abused.

İnsandaki dindarlık içgüdüsü, insanın hayattaki gerçek amacından nasıl saptırılabileceğini bize hatırlatan bir uyarıdır. Tarih, insanın Güneş'e, Yıldızlara, Ateşe, taş putlara ve daha yakın dönemlerde kitaplara, yazarlara, liderlere ve maddi şeylere tapındığı birçok örnek göstermektedir. Bağımlılık ve kutsama yönündeki bu güçlü içgüdüyle karşı karşıya kalan insan, bu ihtiyacını karşılamaya çalışır; ancak bu konuda bir sistem ya da açık bir yönlendirme olmadan, yalnızca sezgisel ya da içgüdüsel ibadet eylemleri insanı yoldan çıkarmıştır. İnsan, kutsamanın/ibadetin doğru biçiminin kaynağını belirlemek için aklını kullanmak zorundadır. Sınırlı bir varlığın sınırsız bir varlığı kavraması mümkün değildir; bu nedenle Yaratıcı, insanoğluna kendisi için açık olan bir kanal aracılığıyla iletişim sağlamıştır. Tanrı, insanlığa tüm işlerinde yol göstermek üzere Peygamberler ve Resuller (ilahi kanunla gelen Peygamberler) göndermiştir. Peygamberlerin her birine, peygamberliklerinin hakikiliğini insanlığa kanıtlayan mucizeler verilmiştir.

The religiousness instinct within man serves as a reminder to us of how mankind can be diverted from his true goal in life. History shows us many instances of man worshipping the Sun, Stars, Fire, Stone idols, and more recently books, writers, leaders and material things. Faced with this strong instinct of dependence/sanctification man strives to satisfy this need, but without a system or clear guidance in this matter purely intuitive or instinctive acts of worship have led man astray. Man must use his mind to establish the source of the correct form of sanctification/worship. It is not possible for a limited being to comprehend an unlimited being, therefore the Creator has given mankind communication through a channel that is clear for him. God has sent Prophets and Messengers (Prophets with the divine law) to mankind to give guidance in all of our affairs. The Prophets were each given miracles which proved to mankind the authenticity of their Prophethood.

Böylece Musa'nın (Moses) asasının yere atılıp sihirbazların asalarını yutan bir yılana dönüştüğü anda kendisine sihir gücünün verildiğini görüyoruz. Benzer şekilde İsa'ya (Jesus) da hastaları iyileştirme yeteneği verilmiştir. Muhammed'e (pbuh) verilen mucize ise Allah'ın kelamı olan Kur'an'dır. Yalnızca Allah'ın Elçileri Allah'ın İlahi Hükmünü (Ahkam Shar'iyah) aldığına göre, Muhammed'in kesinlikle Allah'ın Peygamberi ve Elçisi olduğu sonucuna varmalıyız. Bu noktayı kapsamlı biçimde kanıtlamak için Kur'an'ı eleştirel bir şekilde incelemeliyiz.

So we see that Musa (Moses) was given the power of magic, when his staff was thrown down and turned to a snake devouring the staffs of the magicians. Or similarly Isa (Jesus) was given the ability to cure the sick. The miracle given to Muhammad (pbuh) was the Qur'an, the word of God. As only the Messengers of God are given the Divine Law of God (Ahkam Shar'iyah) then Muhammad must definitely be the Prophet and Messenger of God. To prove this point comprehensively we must examine critically the Qur'an.