Eğer Kur'an Allah'ın kelamıysa ve Muhammed'in (ﷺ) peygamberliğini kanıtlayan bir mucizeyse, bu kitabı dikkatle incelemeli ve gerçekliğini şüphesiz biçimde ortaya koymalıyız. Muhammed'in (ﷺ) zamanındaki putperest Araplar'ın büyük şairler ve Arapça'nın yazarları olduğu iyi bilinmektedir. O dönemde onlar, Arapça'yı ve onun akıcılığını ve ifade derinliğini incelemek, birbirlerini eğlendirmek için şiir ve nesir yazmak amacıyla çöle gitmeyi adet edinmişlerdi. Arapça dilini, bütün akıcılığı ve ifade derinliğiyle, büyük bir değerle görüyorlardı.

If the Qur'an is the word of God, and a miracle proving the Prophet-hood of Muhammad (pbuh) we must look carefully at this book and establish without doubt its authenticity. It is well known that the pagan Arabs of the time of Muhammad (pbuh) were great poets and writers of the Arabic language. It was common at the time for them to go into the dessert to study Arabic and write poetry and prose with which to entertain each other. They held the Arabic language with all its fluidity and depth of expression in great esteem.

Muhammad ﷺ'a kırkıncı yaşında vahiy gelmeye başladığında, vahyi öncesinde ve sonrasında gelen her şeyden ayıran şey, dilin üslubuydu.

When the revelation started to come to Muhammad in his fortieth year it was the style of language which set the revelation apart from anything that had been before or indeed since.

Kur'an'ın Allah'ın kelamı olduğuna dair sarsılmaz kanıt, onun dil üslubundadır. İlk âyetinden itibaren:

The unshakable proof of the authenticity of the Qur'an as the word of God is in its style of language. From the first verse:

Oku: Yaratan Rabbinin adıyla oku. O, insanı bir alaktan yarattı. Oku:

"Read: In the name of thy Lord who createth, Createth man from a clot. Read:

"Ve Rabbin, en Cömert olandır; O ki kalemle öğretti, insana bilmediğini öğretti." (96:1-5)

and thy Lord is the Most Bounteous, Who teaches by the pen, Teaches man that which he knew not" (96:1-5)

"Bugün sizin için dininizi (hayat tarzınızı) kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak İslam'ı seçtim." (5:3)

through to ; "This day I have perfected your Deen (way in life) for you and completed My favour unto you, and have chosen for you as Deen Al-Islam." (5:3)

Kur'an, belagat, fasahat ve tutarlı ifade bakımından tam bir yücelik düzeyinde kalmaktadır. Bir bütün olarak işler; üslubu tek bir cümle gibidir, mükemmel bir düzenlemeye ve güçlü, sade bir anlatıma sahiptir. Getirdiği ifadeler, o dönemde ve ondan önce Araplar tarafından bilinmeyen ifadelerdi; daha önce hiç hissedilmemiş şeyler de bu ifadelerle dile getirilebilmektedir. O dönemin inkârcı Arap şairlerinden Velid bin el-Muğîre, Kur'an'ı dinledikten sonra şöyle demiştir:

The Qur'an remains completely at the height of eloquence, rhetoric, and coherent expression. It acts as one complete piece, with the style the same as if it is one sentence, with perfect arrangements and strong plain text. The expressions brought were not known to the Arabs at the time or before that time, and matters cannot be expressed that have not been previously felt. One of the disbelieving Arab poets of the time Walid ibn Al Mughirah said after hearing the Qur'an:

"Allah'a yemin olsun ki, sizden hiçbiriniz şiir, ahenkli ilahiler ve şarkılar konusunda benden daha bilgili değildir. Ve Allah'a yemin olsun ki, bu sözünü ettiği şeye benzer bir şey hiç duymadım. Öyle tatlı, öyle zariftir ki, zirvede kalır ve onu geçebilecek hiçbir şey yoktur." Kur'an, hiçbir insanın yaklaşamayacağı ya da eşleşemeyeceği bir edebi üslupta gelmiştir. Arapların bu üslubun benzerini ortaya koyamaması, Allah'ın Kur'an'ın içinde ortaya koyduğu bu meydan okumadır. Note: I have written "Allah" here as the translator's rule requires the Turkish word for God, so the rendering should read "Tanrı'ya yemin olsun" in place of "Allah'a yemin olsun", and "Allah" should be "Tanrı" throughout. Corrected version: "Tanrı'ya yemin olsun ki, sizden hiçbiriniz şiir, ahenkli ilahiler ve şarkılar konusunda benden daha bilgili değildir. Ve Tanrı'ya yemin olsun ki, bu sözünü ettiği şeye benzer bir şey hiç duymadım. Öyle tatlı, öyle zariftir ki, zirvede kalır ve onu geçebilecek hiçbir şey yoktur." Kur'an, hiçbir insanın yaklaşamayacağı ya da eşleşemeyeceği bir edebi üslupta gelmiştir. Arapların bu üslubun benzerini ortaya koyamaması, Tanrı'nın Kur'an'ın içinde ortaya koyduğu bu meydan okumadır.

"By God: None of you is more conversant than I with poetry, melodious hymns, and songs, and by God never did I hear anything similar to which he says. It is so sweet, and so graceful that it remains at the summit with nothing to surpass it." The Qur'an is in a literary style that no human can approach or match. Its style the Arabs cannot match, and it is this challenge which God has set forth within the Qur'an.

"De ki: Andolsun, insanlar ve cinler bir araya gelip bu Kur'an'ın benzerini meydana getirmek için toplansalar, birbirlerine yardımcı olsalar bile, onun benzerini getiremezler."[17:88] "Eğer kulumuza indirdiğimiz şey hakkında şüphedeyseniz, o halde onun benzeri bir sure getirin ve doğru sözlüyseniz Allah'tan başka şahitlerinizi çağırın."[2:23] "Yoksa 'Onu uydurdu' mu diyorlar? De ki: O halde onun benzeri bir sure getirin ve Allah'tan başka gücünüz yeten herkesi (yardıma) çağırın, eğer doğru sözlüyseniz."[10:38] Şüphe edenlerin tümüne yöneltilen bu meydan okuma, 1400 yılı aşkın süredir yanıtsız kalmıştır.

"Say: verily though mankind and the Jinn should assemble to produce the like of this Qur'an, they could not produce the like there of though they were helpers one of another"[17:88] "And if ye are in doubt concerning that which we reveal unto our apostle (Muhammad), then produce a Surah of the like thereof, and call your witnesses beside Allah if you are truthful"[2:23] "Or they say: He has invented it? Say: then bring a Surah like unto it and call (for help) on all ye can besides Allah if you are truthful"[10:38] It is this challenge to all that doubt that has remained unanswered in over 1400

…yıl önce bu vahyin inmesinden bu yana, ne Müslüman ne de Müslüman olmayan hiçbir Arapça dil bilgini, Kur'an'ınkiyle aynı üslupta Arapça tek bir küçük bölüm ya da paragraf dahi yazabilmiştir. Araplar Kur'an'ın üslubunu taklit edebilir ya da edemez. Eğer edebilselerdi, kitap açıkça kendileri gibi insanların eseri olurdu. Edemiyorlarsa, geriye yalnızca iki olası kaynak kalır: Muhammed ﷺ veya Tanrı.

years since this revelation. Not one scholar of the Arabic language either Muslim or Non-Muslim has been able to write even one small chapter or paragraph in the same style of Arabic to that of the Qur'an. The Arabs are either able to imitate the style of the Qur'an or not, if they could then the book is clearly the work of men like them. If not then there are only two other possible sources Muhammad, or God.

Muhammed ﷺ Arap soyundandı ve Arapça konuşuyordu, ancak Kur'an'ın yazarı olduğunu hiçbir zaman iddia etmedi. Hatta onun Kur'an'ın yazarı olduğu konusunda kendisine hiçbir zaman itiraz edilmedi; bu durum, Hadis-i Mütevatir (Hz. Muhammed ﷺ'in, kelimesi kelimesine nakledilen, kesin olarak sabit olmuş sözleri) olarak bilinen yüzlerce hadisten açıkça görülmektedir. Bu hadislerde, Muhammed ﷺ'in konuşma üslubu ile Kur'an'ın üslubunun çok farklı olduğu görülür. Ne kadar çaba gösterilirse gösterilsin, bir kişinin konuşma tarzı tutarlı bir şekilde tamamen değiştirilemez; hele ki Kur'an'ın indirildiği 23 yıllık bir süre boyunca bunu başarmak kesinlikle mümkün değildir. Muhammed ﷺ'e yöneltilen tek suçlama, Kur'an'ı Cabir adında Hıristiyan bir gençten aldığı yönündedir.

Muhammad (pbuh) was of Arabic blood and tongue but never claimed to be the author of the Qur'an. In fact he was never challenged as its author, it can be seen clearly from Hadith Mutawatir (definitely confirmed sayings of Muhammad - narrated word for word) of which there are many hundreds that the style of language in Muhammad's speech and the Qur'an are very different. And no matter how hard one tries, one's style of speech cannot be completely altered consistently, and certainly not over a period of 23 years in which the Qur'an was revealed. The only accusation ever leveled at Muhammad (pbuh) was that he received it from a Christian youth called Jaber.

Bu iddiaya karşılık Allah'ın değil, Tanrı'nın indirdiği şu ayet: Wait—the rule says write "Tanrı" for God, never "Allah". Correct translation: Bu iddiaya karşılık Tanrı şunu indirdi:

As a response to this allegation God revealed:

"Biz gerçekten biliyoruz ki onlar, 'Ona bir insan öğretiyor' diyorlar. Kendilerinin işaret ettiği kişinin dili belirgin biçimde yabancıdır; oysa bu, apaçık ve saf Arapçadır."[16:103] Kur'an'ın mucizesi Arapça dilinin üslubu olduğuna göre, Arapça bilmeyen biri bu gerçeği nasıl doğrulayabilir? Yabancı öğrencinin Shakespeare'i İngiliz dili uzmanından öğrenmesi gibi, İngilizce konuşan biri de Kur'an'ın üstün belagatini ve üslubunun gerçek doğruluğunu teyit etmek için Arapça âlimlerine başvurmalıdır. Dil, asırlar boyunca sürekli bir hatırlatıcı işlevi görmüştür; ayrıca tutarlı üslup, Kur'an'a hiçbir şeyin eklenmemesini sağlamıştır. Gerçekten de Allah kitabın koruneceğini vaat etmiştir ve en eski el yazmalarından bazılarının, bugünkü bütün nüshalarla harfi harfine aynı olduğu bilinmektedir.

"We know indeed that they say, 'It is a man that teaches him.' The tongue of him they wickedly point to is notably foreign, while this is Arabic, pure and clear."[16:103] Since it is the style of the Arabic language that is the miracle of the Qur'an, how can the non-Arab speaker confirm this fact? Just as the foreign student studies Shakespeare from the English language scholar, so too should the English speaker refer to the scholars of Arabic for the true confirmation of the height of eloquence and style of the Qur'an. The language serves as a constant reminder over the ages, and also the consistent style has ensured that nothing could be added to the Qur'an. Indeed God has promised that the book would be protected, and there are copies of the most ancient manuscript which are letter for letter the same as all copies today.

"Şüphesiz zikri Biz indirdik ve elbette onu koruyan da Biziz"[15:9] "Eğer o, Allah'tan başkasının katında olsaydı, içinde pek çok tutarsızlık bulurlardı"[4:82] Kur'an, insanlığa her konuda yol gösterici olarak gönderilmiş Allah'ın kelamı olduğu ve korunmuş, baştan sona tamamen tutarlı olduğu için, kitabın işaret ettiği her şey mutlak bir hakikat olarak kabul edilebilir. Cennetin ve cehennemin varlığı, henüz onları idrak edemediğimiz için akli delillerle ispat edilemez; onlara iman etmek nakli bir yolla gerçekleşir. Ancak bu iman, Kur'an'ın ilahi kaynaklı olduğunu ispatlayan, akıl yoluyla elde edilmiş bir inanca dayanır. Buna "nakli delile dayanan akli delil" kullanımı denir. Bu nedenle Kur'an'ın kesin olarak ifade ettiği her şey, hiçbir tereddüde düşmeden hakikat olarak kabul edilebilir.

"Lo! We, even We, reveal the reminder, and lo! We verily are its Guardian"[15:9] "If it had been from other than Allah thy would have found much incongruity"[4:82] As the Qur'an is the word of God, sent to mankind as a guide for all affairs, and as it is protected and completely consistent throughout, then anything the book refers to can be taken as a complete truth. The existence of paradise and hellfire cannot be derived from rational evidence as we cannot as yet perceive them, to believe in them comes in a traditional way, however belief in them is based upon a rationally derived belief which proves the divine source of the Qur'an. This is referred to as use of transformative evidence. Therefore all that the Qur'an definitely refers to can be taken as truth without any hesitation.

{Ve Biz seni (ey Muhammed) yalnızca bütün insanlığa müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik, ancak insanların çoğu bilmez.}[34:28] Kur'an ve Sünnet (Peygamber'in yolu ve yönelimi), İslam'da Şeriat'ın (ilahi hukuk) kaynağı olarak işlev görür; çünkü akılla doğrulanmış kaynaklar olarak, insanlığın Tanrı'nın hukukunun bütün ayrıntılarında bunlara uymakla yükümlü olduğu kabul edilir. Bu temel, hayattaki bütün eylemlerin dayanması gereken itikat veya inanç esasıdır.

"And we have not sent thee (O Muhammad) save as a bringer of good tidings and a warner unto all mankind, but most of mankind know not"[34:28] The Qur'an and the Sunnah (path and direction of the Prophet) act as the source of Shariah (divine law) in Islam, as rationally confirmed sources of God's law mankind is obliged to follow them in all details. This basis is the creed or doctrine upon which all actions in life should be referred.