Yukarıda belirtilen kriterlerden biri olan, bizim algılayamadığımız Tanrı'nın doğasına, Cennet, Cehennem veya Melekler'in varlığına dair sorular bizi zorlar. Onların varlığını, onları algılayamamamıza rağmen kanıtlamak mümkün müdür? Tanrı'nın varlığıyla başlayalım. Daha önce ana hatlarıyla belirtildiği gibi, Tanrı'nın varlığı bilinen tüm şeyler üzerine düşünülerek ve bunların hepsinin sınırlı ve bağımlı olduğu sonucuna varılarak kanıtlanabilir. Sınırlı ve bağımlı şeylerin toplamı sınırlıdır ya da sonludur ve tüm sonlu şeylerin bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Bir şeyin var olma durumuna geçmesi için dışsal bir güç gerektiğinden, tüm sonlu şeylerin yaratılmış olması gerekir. Tüm bağımlı şeyler kendi kendini ayakta tutamaz; dolayısıyla onları ayakta tutacak bir güce ihtiyaç duyarlar ve kendiliklerinden var olmazlar. Rasyonel bir kanıtla tespit ettiğimiz bu güce Tanrı veya Allah adını verdik. Bu kanıt, algımız dahilinde olan her şeyin incelenmesiyle elde edildiğinden, algılama sınırı kriterimizi karşılamaktadır. Tanrı'nın sonsuz ve kendi kendine var olan bir varlık olması, Tanrı'nın doğasını ya da tanımını algılayamamamız ise Tanrı'nın varlığını kanıtlamada bir sorun teşkil etmez. Algılayamadığımız şeyi algılamaya çalışarak zaman harcamak ise verimsizdir ve "huzur" getirmeyecektir.

Questions of the nature of God, and the existence of Hell, Paradise, or Angels, cause us some difficulty, because we cannot perceive them, one of the criteria listed above. Is it possible to prove their existence despite our non-perception of them? Let us start with the existence of God. As outlined earlier the existence of God can be proven by contemplating upon all known things, and deducing that they are all limited and dependant. The sum of all limited and dependant things is limited or finite and all finite things have a beginning and end. All finite things must have been created, as an external force is required to move something into a state of existence. All dependant things are not selfsustaining, they therefore require a force to sustain them, they do not exist of their own accord. The force we have identified, through rational proof, we have called God or Allah. This proof has come through examining all within our perception therefore meets our limit of perception criteria. The fact that God is infinite and self-subsistent, and we cannot perceive Gods nature or description is not of concern in proving Gods existence. And to spend time trying to perceive what we cannot is counter productive and will not lead to 'peace of mind'.

Bilimsel olarak, Tanrı'nın varlığına dair ikna edici bir argüman ortaya koyduk. Ayrıca bunun insan fıtratıyla uyuşup uyuşmadığını da incelemeliyiz. İnsanın belirli içgüdüleri ve organik ihtiyaçları vardır ve insan bunların karşılanması için sürekli çaba gösterir.

We have intellectually brought a convincing argument for the existence of God. We must also examine if this agrees with mans nature. Man has certain instincts and organic needs, the satisfaction of which he constantly strives for.

Organik ihtiyaçlar yiyecek ve içecektir; bunlar olmadan insan ölür.

The organic needs are for food and drink, without which man will die.

İçgüdüler üç kısma ayrılabilir: Hayatta kalma ya da kendini koruma, üreme ya da cinsel içgüdü ve dindarlık. İnsanda bu içgüdüleri doyurma arzusunu yansıtan belirgin davranış ve özellikleri açıkça görebiliriz. Böylece insan, hayatta kalma içgüdüsünü tatmin etmeye çalışırken mal ve güzel nesneler edinir, mülk sahibi olmayı sever, bir iş ve gelir ister, tamahkâr olabilir ve gelecek için biriktirebilir. Benzer şekilde şefkat, sevgi, aşk, evlilik ve cinsel eğilimler, insandaki üreme içgüdüsünün ifadeleridir. Daha büyük bir güce ya da etkiye sahip bir şeye tapınma, kutsama, saygı gösterme veya yaklaşma arzusu ise insanın dindarlık içgüdüsünün bir parçasıdır.

Instincts can be categorised as three: Survival or self-preservation, Procreation or sexual, and Religiousness. We can see clearly certain manifestations or traits in man reflecting his desire to satisfy these instincts. Thus man acquires goods and nice objects, likes to own property, wants a job and income, can be greedy, and may save for the future, in attempting to satisfy his instinct for survival. Similarly compassion, affection, love, marriage, and sexual tendencies are expressions of the procreational instinct in man. The desire to worship, sanctify, revere or approach something of greater power or influence are part of man's instinct of religiousness.

Maddeci ve laik bir dünyada birçok kişi insanda dindarlık içgüdüsünün varlığını inkâr eder. Gerçekler ise bu görüşle çelişmektedir. Tanrı'nın varlığını inkâr eden Komünist Rusya gibi en açık ateist toplumlarda bile, insanın kendinden büyük bir şeye saygı duyma ihtiyacını karşılamak için önde gelen yerlere dikilmiş insan heykelleri ve büstleri görürüz. Bazı toplumlarda insan, Yaratıcı'ya tapınmaktan Lenin ya da Marx gibi insanlara tapınmaya geçmiştir. Batı'da durum da farklı değildir; insanlar sıklıkla siyasetçilere, etkili iş insanlarına, ünlülere, kraliyet mensuplarına ve hatta spor insanlarına tapınır ya da onları yüceltir.

In a highly material and secular world many would deny the instinct of religiousness in man. The facts disagree with this opinion. Even in the most avowed of atheist societies, such as Communist Russia, where the creed of Communism denies the existence of a Creator we find busts and statues of men prominently displayed in order to satisfy man's desire to look up to something greater than him. Man has gone in some societies from the worship of the Creator to the worship of men like Lenin or Marx. In the West the situation is no different with man often worshipping or revering politicians, influential businessmen, celebrities, Royalty, or even sports personalities.

Böyle bir insana tapma durumu nihayetinde tatmin edici değildir; çünkü bütün insanlar eşit ölçüde sınırlı ve bağımlıdır ve insan, bir başka insanın nihai kaderini etkileyemez.

Such a situation of human worship is not ultimately satisfying as all men are equally limited and dependant and man cannot affect mans ultimate destiny.

Siyasetçilerin ve filozofların hata yaptığını, iş insanlarının zaman zaman başarısız olduğunu görüyoruz; hiçbir sporcu da kaderini değiştiremez.

We see politicians and philosophers making mistakes, businessmen at times failing, and no sportsman could alter his destiny.

İnsan dindarlık içgüdüsünü tatmin etmek istiyorsa, yalnızca kendisi üzerinde denetim sahibi olan ve sonunda döneceği şeye saygı göstermelidir. Tapınmak ya da Allah ile olan ilişkiyi kutsal kılmak, insanın hayatta belirli bir odağa sahip olması anlamına gelir; bu odak, kendi eksikliklerini kabul etmek ve hayatın her meselesinde mutlak bilgi ve anlayışa sahip tek kaynaktan rehberlik aramaktır. Yalnızca mutlak bilgiye ve denetime sahip olan Yaratıcı'ya tapınmak, gerçekten tatmin edici tek ibadet biçimi olabilir ve bu, insanın dindarlık içgüdüsüyle tam bir uyum içindedir. Başka insanlara ya da para gibi maddi şeylere tapmak veya onlara yukarıdan bakmak ise entelektüel açıdan zayıftır ve içgüdülerimizi tatmin etmez.

If man is to satisfy his instinct for religion he should only revere that which has control over him, and to which he will ultimately return. To worship or sanctify the relationship with God means man has a particular focus in life, that of acknowledging his shortcomings, and seeking guidance for all matters in life from the only source with absolute knowledge and understanding. To worship only the Creator, the one with absolute knowledge and control can be the only truly satisfying form of worship, in full agreement with man's instinct for religion. Worship, or looking up to other men or material things like money is intellectually weak and doesn't satisfy our instincts.

İnsan, içgüdüsel duygularını kullanarak Tanrı'nın varlığına inanabilir; ancak bu yol güvenilmez ve tehlikelidir, çünkü duygular değişir ve insanın inançlarına ve davranışlarına hatalar katabilir. Tarih boyunca, insanların hurafelere ve masallara inanarak büyük sapmalara düştüğü, Tanrı'ya insani nitelikler atfettiği, Tanrı'nın bir oğlu olduğunu, Tanrı'nın yeniden bedenlendiğini söyledikleri pek çok örnek görülmektedir. Bunların hepsi yanlıştır ve kolaylıkla inkâra götürebilir. Bu nedenle Müslüman'ın, Tanrı'nın varlığına yalnızca içgüdüsel duygusu ile değil, akl-ı selimi kullanarak inanması farzdır. İnanan kişi, Tanrı'nın varlığına aklen ikna olmalıdır; aksi takdirde inanç duyguları olumsuz yönde değişebilir. İnsanların ikna olduğu kavramlar, daha güçlü bir akli delil ortaya konulmadıkça değişmez; bu nedenle kalıcı bir anlayış ve inanç için aklın kullanılması gereklidir.

Whilst man may believe in the existence of God through use of his instinctive emotions, this can be unreliable and dangerous as emotions change and can add errors to one's beliefs and actions. In history we see many examples of men going far astray in believing fantasies or superstitions, or attributing human qualities to God, talking of a son of God, God reincarnate etc. all of which is false and can lead easily to disbelief. For this reason it is obligatory for the Muslim to believe in the existence of God not solely through instinctive emotion, but with use of the mind. The believer must be intellectually convinced of the existence of God or else emotions of belief could be adversely changed. Concepts which people are convinced of will not change unless a stronger intellectual argument is brought, so use of the mind is required for a lasting understanding and belief.

"Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelmesinde, akıl sahipleri için elbette ayetler vardır." (Kur'an, 3:190)

"Behold! in the creation of the heavens and the earth, and the alteration of night and day, these are indeed signs for men of understanding" (Qur'an 3:190)

Kur'an, evreni ve yaratılmışları derinlemesine görmeye ve düşünmeye, bunların birbirleriyle olan ilişkilerine ve Yaratıcıya iman etmeye yönelten sıfatlara bakmaya; akıl ve mantık kullanarak bunu yapmaya insanı yönlendiren yüzlerce âyet içermektedir.

The Qur'an includes hundreds of verses directing man to look and contemplate deeply upon the universe and creation, to look at its interrelationships, and attributes which guide one to belief in the Creator, through use of the mind and ration.

"Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde, insanlara yararlı olanla denizde yüzen gemilerde, Allah'ın gökten indirdiği ve onunla ölümünden sonra yeryüzünü diriltip orada her türlü canlıyı yaydığı sudа, rüzgârların yönlendirilmesinde ve gök ile yer arasında boyun eğmiş bulutlarda, akıl erdiren bir topluluk için (Allah'ın egemenliğine dair) ayetler vardır."

"Lo in the creation of the heavens and the earth, and the difference of night and day, and the ships which run upon the sea with that which is of use to men, and the water which Allah sends down from the sky, thereby reviving the earth after its death, and dispersing all kinds of beasts therein, and (in) the ordinance of the winds, and the clouds obedient between heaven and earth: are signs (of Allah's sovereignty) for people who have sense." (Qur'an 2:164)

Varlığı akli ve fıtri delillerle, algılarımızın erişebildiği tüm kanıtları kullanarak ele aldığımız Tanrı'nın varlığı konusundan hareketle, akaidin geri kalanını sorgulamamız ve maddelerinin doğruluğunu sınamamız gerekir. Bunun için ilk olarak ilahi hidayet meselesini inceliyoruz. Tanrı bize ne vermiştir, insanın sorunlarını çözmesi için mekanizma nedir?

The existence of God we have covered using intellectual and instinctive arguments and by utilizing all evidences within our perception. From this position we need to question the rest of the creed (Aqeedah) and challenge the correctness of its articles. We start by examining the question of divine guidance. What has God given us, what is the mechanism for man to solve his problems?