Batı dünyasında son dönemde agnostisizmin büyümesi dikkat çekici olmuştur. Örneğin Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nde Hristiyanlıktan dönüşün (irtidat), yakın tarihte kaydedilmemiş bir düzeye ulaştığı görülmektedir. Agnostisizmin bu hızlı büyümesi büyük ölçüde Yeni Ateizmin yayılmasıyla aynı döneme denk gelmiştir. Richard Dawkins, Sam Harris, Christopher Hitchens ve Daniel Dennett gibi Yeni Ateistler, argümanlarının özü kadar polemik üslupları ile de öne çıkmaktadır; bu üsluptaki başlıca ayırt edici özellik, dinin toplum üzerindeki etkilerine duyulan öfkedir (Taylor). Ahlaki öfkenin yanında Yeni Ateistler genellikle bir dizi bilimsel ve dini argüman kullanmaktadır. Bu argümanlar, Darwinizmin Tanrı'nın varlığına dair tasarım argümanını çürüttüğünü öne süren görüşlerden, dinin bilimsel gelişmeyi engellediğini ve hâlâ engellemeye devam ettiğini ileri süren argümanlara kadar uzanmaktadır.

The growth of agnosticism in the Western world in recent times has been remarkable. In both the UK and US, to take just two examples, there has been an increase in Christian apostasy the like of which has never been recorded in recent history. The exponential growth of agnosticism has coincided, by and large, with the spread of New Atheism. New Atheists like Richard Dawkins, Sam Harris, Christopher Hitchens and Daniel Dennett are distinguished as much by polemical style as argumentative substance; their main stylistic distinguisher seemingly is outrage on the effects of religion on society (Taylor). Aside from moral outrage, New Atheists typically employ a series of scientific and religious arguments which range from postulating that Darwinism negates the design argument for God’s existence, to arguments suggesting that religion has and continues to inhibit scientific development.

Batı'da agnostisizme doğru olan demografik akışı göz önüne alındığında, asıl önemli soru şudur: Bu argümanlar ne ölçüde etkili olmuştur?

Considering the demographic movement towards agnosticism in the West, the vital question is how effective have these arguments been?

Bu sorunu ele almak için, ateist savunucuların argümanlarını açıklamaya çalışacağım. Konuya tarihsel bir bakış açısıyla yaklaşarak, genel olarak bilime karşı çeşitli teolojik tepkileri (hem Hristiyan hem Müslüman) karşılaştıracak ve Yeni Ateistlerin bilim ile din arasında bir çatışma anlatısının tarihte ortaya çıkıp çıkmadığını sorgulayacağım. Ardından, sekülerleşme süreçlerini açıklamayı amaçlayan sosyolojik yaklaşımları tanımlayacak ve bunların agnostisizme doğru bir hareketi anlamada ne kadar yararlı olabileceğini değerlendireceğim. Daha sonra, özellikle İngilizce konuşulan dünyaya odaklanarak demografik ve anket verilerini inceleyecek ve Müslümanların ve Hristiyanların dinden çıkmanın gerekçesi olarak bilimi (özellikle Darwinizmi) seçip seçmediklerini belirleyeceğim. Son olarak, Müslüman ve Hristiyan teolojik bilimsel iddialarını karşılaştırıp değerlendireceğim ve Yeni Ateistlerin bu iddiaları amaçlarını ilerletmek için sosyal medyayı kullanarak nasıl çürüttüğünü inceleyeceğim. Bu amaçla, beş Yeni Ateist savunucunun Twitter hesaplarını bir yıl boyunca Python tabanlı programlarla analiz edecek ve bu hesaplardaki tweetlerle insanların kurduğu etkileşimi inceleyeceğim. Yeni Ateistler büyük ölçüde sosyal medyaya dayandığından, bu analiz katmanı, Yeni Ateist argümanlarının İngilizce konuşulan bağlamlarda, hem Hristiyan hem Müslüman dindar bireyler üzerindeki etkinliğini ortaya çıkarmayı hedeflemektedir.

To address this, I will strive to explain the arguments made by atheist apologists. By approaching the matter from a historical perspective, I will also compare various theological reactions (both Christian and Muslim) to science in general, and ask whether the New Atheist narrative of a clash between science and religion has manifested in history. I will subsequently describe the sociological approaches that seek to explain processes of secularisation and assess how useful these may be in understanding a movement towards agnosticism. Next, I will examine the demographic and survey data focusing on the English speaking world and establish whether Muslims and Christians both choose science (or Darwinism in particular) as reasons for apostasy. Finally, I will assess competing Muslim and Christian theological scientific claims and will examine how these claims are refuted by New Atheists’ use of social media to further their cause. To this end, I will use python-based programmes to assess the Twitter accounts of five New Atheist apologists for one year and the interaction people have with tweets on these accounts. Since New Atheists depend largely on social media, this layer of analysis aims to uncover the effectiveness of New Atheist arguments on religious individuals; both Christian and Muslim, in English speaking contexts.

New Atheist polemiklerinin dine yönelik bir saldırı amacı taşıdığı göz önüne alındığında, hem Hıristiyan hem de Müslüman din adamlarının New Atheist'lerin argümanlarından haberdar olmaları ve bunlara cevap verebilecek donanıma sahip olmaları hayati önem taşımaktadır. Her şeyden önce, din adamlarının, doğrudan teolojik olmasa da teolojiyi etkileyen konularda cemaat üyelerini aydınlatma gibi toplumsal bir görevi vardır.

Given that New Atheist polemics are intended as an attack on religion, it is vital that both Christian and Muslim religious leaders are aware of and capable of responding to the arguments of the New Atheists. Above all, religious leaders have a social duty to edify their congregation members on issues which may not be directly theological, but which do impact theology.