Het Duitse volk verscheen op spectaculaire wijze op het Europese toneel. Duitsland industrialiseerde snel en probeerde op twee gelegenheden de wereldwijde machtsbalans te veranderen. Het middeleeuwse Duitsland, gelegen op de open Noord-Europese vlakte, was sinds de vorming van het Romeinse Rijk verdeeld in honderden concurrerende koninkrijken, vorstendommen, hertogdommen, bisdommen en vrije steden. Gedurende meer dan duizend jaar probeerden verschillende koningen en heersers de Duitse staten te verenigen zonder succes. Als gevolg hiervan voerde het Duitse volk vele interne oorlogen en conflicten met elkaar uit.

The German people emerged on the European scene in spectacular fashion. Germany rapidly industrialised and on two occasions attempted to change the global balance of power. Medieval Germany, lying on the open Northern European plain, was divided into hundreds of competing kingdoms, principalities, dukedoms, bishoprics and free cities since the formation of the Roman Empire. Over a thousand years various kings and rulers attempted to unify the German states without success. As a result the German people engaged in many internal wars and conflicts amongst each other.

Otto Van Bismarck hield toezicht op de Duitse eenwording, die de natie op het pad naar industriële suprematie zette. Vanaf 1884 begon Duitsland met het stichten van verschillende koloniën buiten Europa. Bismarck slaagde erin de eenwording van de Duitse gebieden te bereiken, iets wat velen gedurende bijna duizend jaar hadden geprobeerd. Een dergelijke eenwording betekende dat Duitse hulpbronnen en mineralen allemaal één verenigd beleid konden volgen en dat Duitsland voor het eerst binnenlands ontwikkeld kon worden zonder geconfronteerd te worden met afscheidingsbewegingen.

Otto Van Bismarck oversaw German unification which set the nation on the path to industrial supremacy. Beginning in 1884, Germany began establishing several colonies outside of Europe. Bismarck managed to achieve unification of the German lands which many had attempted for nearly a thousand years. Such unification meant German resources and minerals could all follow one unified policy and for once Germany could be domestically developed without facing any secessionist calls.

De snelle ontwikkeling van Duitsland bracht het land in direct conflict met Groot-Brittannië, en tegen 1900 evenaarde Duitsland de militaire kracht van Groot-Brittannië en concurreerde het ermee bij de kolonisatie van de wereld. Duitsland maakte volledig gebruik van de moord op de troonopvolger van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk in Servië. Duitsland viel Frankrijk binnen, verbrak de alliantie met Rusland en begon Oost-Rusland binnen te vallen. Duitsland stopte daar niet en zette de invasie van Europa voort, en toen de militaire machine België binnenviel, mobiliseerde Groot-Brittannië voor de oorlog en was de Eerste Wereldoorlog begonnen. De controle van het Britse Rijk over olie en de inname van de rijke olievelden van Baku aan de Kaspische Zee ontzegden Duitsland vitale voorraden en resulteerden in de uiteindelijke overgave van Duitsland.

Germany’s rapid development placed it in direct conflict with Britain and by 1900 Germany matched the military prowess of Britain and competed with it in the colonisation of the world. Germany took full advantage of Serbia’s assassination of the heir to the Austria-Hungary Empire. Germany invaded France, broke its alliance with Russia and began invading Eastern Russia. Germany didn’t stop there and continued the invasion of Europe and when its military machine went into Belgium Britain mobilised for war and WW1 had begun. The British empires control of oil and the capturing of the rich oil fields of Baku on the Caspian Sea denied vital supplies to Germany and resulted in the eventual surrender of Germany.

Het Verdrag van Versailles in 1919 beëindigde officieel de Eerste Wereldoorlog tussen de Geallieerde en Geassocieerde Machten en het Duitse Rijk. Na zes maanden onderhandelingen werd Duitsland gedwongen de volledige verantwoordelijkheid te aanvaarden voor het veroorzaken van de oorlog en, onder de voorwaarden van de overeenkomst, herstelbetalingen te doen aan bepaalde leden van de Geallieerden. Duitsland zou ook een bepaald deel van zijn eigen grondgebied verliezen aan een aantal omliggende landen, zou worden beroofd van al zijn overzeese koloniën, en zijn vermogen om opnieuw oorlog te voeren werd beperkt door restricties op de omvang van zijn leger.

The Treaty of Versailles in 1919 officially ended World War I between the Allied and Associated Powers and the German Empire. After six months of negotiations, Germany was forced to accept full responsibility for causing the war and, under the terms of agreement would make reparations to certain members of the Allies. Germany would also lose certain amount of its own territory to a number of surrounding countries, be stripped of all its overseas colonies, and its ability to make war again was limited by restrictions on the size of its military.

Het was onder dergelijke omstandigheden dat Hitler opkwam, een rechtse fascist die geloofde dat Duitsland een grootzame staat was. Hitler slaagde erin de Duitse massa's te verenigen achter zijn visie, dat Duitsland een grootzame staat is en daarom een sterke economie nodig heeft om haar potentieel te bereiken, wat Hitler naar alle waarschijnlijkheid zag als een wereldmacht. De visie van een duizendjarig Rijk slaagde erin de verbeelding van een groot deel van het Duitse publiek te grijpen, wat honderdduizenden van hen motiveerde om te werken aan de doelen van het nazisme.

It was in such circumstances Hitler emerged, a rightwing fascist who believed Germany to be a great state. Hitler managed to unify the German masses on his vision, that Germany is a great state, and therefore needed a strong economy in order to achieve her potential, which arguably Hitler perceived, as a world power. The vision of a thousand-year Reich managed to capture the imagination of a large section of the German public, which motivated hundreds of thousands of them to work towards the aims of Nazism.

Op de twee gelegenheden waarop Duitsland zich via zijn oorlogseconomie begon te ontwikkelen tot een wereldmacht, werd het snel een wereldmacht; de snelle opkomst van Nazi-Duitsland werd alleen gestopt door de mobilisatie van de wereldmachten tijdens de Tweede Wereldoorlog.

On the two occasions Germany embarked on becoming a world power through its war economy it quickly became a world power, the rapid rise of Nazi Germany was only halted through the mobilisation of the world’s powers through WW2.

Duitse nederlagen in beide wereldoorlogen hebben het naoorlogse beleid van de natie bepaald. De hulp ontvangen van de VS om de mogelijke verschuiving naar het communisme in te dammen, resulteerde erin dat de VS Duitsland opnieuw ontwikkelden, en sindsdien heeft Duitsland een grotendeels economisch georiënteerd buitenlands beleid ontwikkeld, bekeken vanuit het perspectief van Europa. Duitsland blijft werken in partnerschappen vanwege zijn historische nalatenschap en gebruikt zijn economische kracht om Duitsland te versterken. Dit heeft niet geleid tot politieke invloed, aangezien de naoorlogse generatie dit beschouwt als een terugkeer naar zijn koloniale nalatenschap. Duitsland breidde na de hereniging economisch uit via een specifieke reeks economische maatregelen met een virtuele hegemonie in Oost-Europa. Tijdens de Koude Oorlog, toen een groot deel van de Oost-Europese handel opdroogde, werd Duitsland de grootste westerse handelspartner van elk land binnen de voormalige Sovjet-Unie. Toen het communistische systeem instortte, bewogen Duitse bankiers en industriëlen zich snel om het vacuüm te vullen. Ditmaal waren het geen tanks en soldaten die Oost-Europa binnenvielen, maar geld en industrie.

German defeats in both the world wars have defined the nations post war policies. The help received from the US to curtail the possible shift towards Communism resulted in the US to redevelop Germany and ever since Germany has developed a largely economic centric foreign policy viewed from the lens of Europe. Germany continues to work in partnerships due to its historical legacy and uses its economic strength to strengthen Germany. This has not resulted in political influence as the post war generation views this as a return to its colonial legacy. Germany after reunification expanded economically through a distinct set of economic policies with virtual hegemony in Eastern Europe. During the Cold War, when much of Eastern European business dried up, Germany became the largest Western trading partner of every country within the former Soviet Union. When the communist system collapsed German bankers and industrialists moved quickly to fill the vacuum. This time it was not tanks and soldiers that invaded Eastern Europe but money and industry.

Duitsland is na de Tweede Wereldoorlog weer op de voorgrond getreden dankzij voorzichtige politieke beleidsmaatregelen. De VS hebben de militaire en industriële basis van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog vernietigd; sinds de hereniging toont Duitsland echter steeds meer interesse in militaire en politieke ambities met een mondiale dimensie. Het beste voorbeeld hiervan is de toenemende deelname aan NAVO-activiteiten in Bosnië, Kosovo en Afghanistan. Duitsland heeft samen met Frankrijk en Groot-Brittannië deelgenomen aan multilaterale bezoeken aan Iran. Dit oefende druk uit op Iran om ondertekenaar te worden van een aanvullend protocol dat ongeplande inspecties van de nucleaire installaties toestaat. Duitsland speelde ook een actieve rol bij de succesvolle bemiddeling in de kwestie van de gevangenenruil tussen Israël en Hezbollah. Duitsland zette ook een marinekracht in tijdens de Israëlische invasie van Libanon in 2006. Deze inzet bestond uit twee fregatten – de Mecklenburg-Vorpommern en Karlsruhe – ondersteund door helikopters, bevoorradingsschepen en patrouilleboten, met ongeveer 1.500 manschappen aan boord. Dit is de grootste militaire inzet van Duitsland sinds de Tweede Wereldoorlog.27

Germanys return to prominence after WW2 has been due to tentative political policies. The US destroyed Germany’s military and manufacturing base after WW2; however since reunification Germany has begun showing interest in military and political aspirations that have global dimensions. The best example of this is the increasing participation in NATO activities in Bosnia, Kosovo and Afghanistan. Germany has participated with France and Britain in the multilateral visits to Iran. Which put pressure on Iran to become signatory to an additional protocol that allows unplanned inspection of its nuclear installations. Germany also played an active role in the successful mediation in the issue of exchanging prisoners between Israel and Hezbollah. Germany also deployed a naval force in the Israeli invasion of Lebanon in 2006. Its deployment consisted of two frigates - the Mecklenburg-Vorpommern and Karlsruhe - supported by helicopters, supply ships and patrol boats, with about 1,500 men on board. This is Germany’s largest military deployment since WW2.27

Duitsland is vandaag de dag de vierde grootste economie ter wereld en de grootste economie in Europa, wat het de economische grootmacht van Europa maakt. Tot de recente opkomst van China was Duitsland regelmatig de grootste exporteur ter wereld. Duitsland heeft een geschiedenis als wereldmacht, maar er zijn een aantal struikelblokken die Duitsland hinderen, die indien overwonnen zouden worden, Duitsland er weer toe zouden stellen een wereldmacht te zijn:

Germany today is the worlds 4th largest economy and the largest economy in Europe making it the economic powerhouse in Europe. Germany until the recent rise of China was regularly the world’s largest exporter. Germany has a history of being world power, however there are a number of stumbling blocks that hinder Germany, which if overcome would allow Germany once again to be a world power:

- Door een verscheidenheid aan beleid heeft de Duitse samenleving, via haar onderwijscurriculum, de publieke opinie, literatuur en cultuur, haar geschiedenis van pogingen om Europa te domineren, leren verachten. Duitsers beschouwen hun geschiedenis van pogingen om het wereldwijde machtsevenwicht te verschuiven als iets waarvoor zij zich voortdurend moet verontschuldigen, en als gevolg daarvan werkt het land samen met Europa en de internationale gemeenschap aan internationale kwesties. Sinds de poging van Hitler om Europa te veroveren, heeft Duitsland geen onafhankelijk buitenlands beleid meer gevoerd. Deze apologetische strategie zal Duitsland er altijd van weerhouden een wereldmacht te worden.

- Through a variety of polices German society through its education curriculum, public opinion, literature and culture has come to despise its history of attempting to dominate Europe. Germans view their history of attempting to shift the global balance of power as something that it needs to continually apologize for and as a result it works with Europe and the international community on international issues. Ever since Hitler attempt to conquer Europe, Germany has not pursued an independent foreign policy. This apologetic strategy will always stop Germany from becoming a world power.

Sinds de Tweede Wereldoorlog voert Duitsland een op Europa gericht buitenlands beleid. Vanwege de pogingen om Europa te veroveren en de daaropvolgende oorlogen, is Duitsland de wereld gaan bekijken door een Europese lens. Duitsland werkte samen met Frankrijk bij de oprichting van de Europese Unie, en hoewel het de grootste economie van Europa is, is het politiek zwak binnen de EU. Frankrijk is de voorvader van de Europese Unie; na de Tweede Wereldoorlog zag Frankrijk de Verenigde Staten, en met name de Amerikaanse dominantie over het Europese buitenlands beleid en defensiebeleid via de NAVO, als een bedreiging die Parijs irrelevant zou kunnen maken. Destijds zagen de Fransen hun land als een belangrijke wereldmacht die geen zware allianties nodig had en die zich apart van de Verenigde Staten moest houden. In 1950 stelde de Franse minister van Buitenlandse Zaken Robert Schuman een gemeenschap voor om de kolen- en staalindustrie van Europa te integreren – twee elementen die noodzakelijk zijn voor het maken van oorlogswapens. In vergelijkbare zin werkte het VK eraan om zichzelf te versterken binnen de Europese Unie toen de détente werd overeengekomen tussen de Sovjet-Unie en de VS in 1961. De EU is een instrument dat door deze naties wordt gebruikt om hun eigen nationale belangen te behartigen; Duitsland heeft de EU tot zijn nationale belang gemaakt. Zolang dit niet wordt vervangen door mondiale doelen en ambities, zal dit als een belemmering voor Duitsland fungeren.

- Since WW2 Germany has pursued a European centric foreign policy. Due to its attempts at conquering Europe and the subsequent wars Germany has come to view the world through the lens of Europe. Germany coordinated with France in setting up the European Union and whilst it is the largest economy in Europe it is politically weak inside the EU. France is the forefather to the European Union, after WW2 France perceived the United States and particularly the US dominance of European foreign and defence policies through NATO, as a threat that could make Paris irrelevant. At the time, the French saw their country as a key world power that did not need hefty alliances, and that needed to stand apart from the United States. In 1950 French Foreign Minister Robert Schuman proposed a community to integrate the coal and steel industries of Europe - two elements necessary to make weapons of war. Similarly the UK worked to strengthen itself in the European Union when the détente was agreed between the Soviet Union and the US in 1961. The EU is a tool used by these nations to achieve their own national interests; Germany has made the EU its national interests. Until this is not replaced with global aims and ambitions this will act as an impediment to Germany.

Duitsland heeft door zijn economisch gedreven buitenlandse beleid een handelsmacht geworden, wat de ontwikkeling in belangrijke industriële sectoren die Duitsland zouden helpen een wereldmacht te worden, heeft verstikt. Duitsland maakte optimaal gebruik van de val van de Sovjet-Unie en zijn bedrijven veroverden de meeste markten van de voormalige Sovjetrepublieken. Duitsland blijft uitblinken in de productie van automobielen, werktuigmachines en chemicaliën. De Duitse industrie wordt nog steeds gedomineerd door kleine tot middelgrote productiebedrijven die gespecialiseerd zijn in nicheproducten. De Duitse president Horst Kohler werd in mei 2010 gedwongen af te treden vanwege het benoemen van het voor de hand liggende, maar hij vatte het economisch gedreven buitenlandse beleid van Duitsland als volgt samen: "Naar mijn schatting komen wij — inclusief de [Duitse] samenleving als geheel — echter tot het algemene besef dat, gezien deze [sterke] focus en de bijbehorende afhankelijkheid van export, een land van onze omvang zich ervan bewust moet zijn dat, indien nodig of in een noodsituatie, ook militaire inzet noodzakelijk is als we onze belangen willen beschermen, zoals het waarborgen van vrije handelsroutes of het voorkomen van regionale instabiliteit die ook zeker een negatieve invloed zal hebben op ons vermogen om handel, banen en inkomen te beschermen. Dit alles zou besproken moeten worden en ik denk dat het pad dat we bewandelen niet zo slecht is."28

- Germany’s economic driven foreign policy has turned the nation into a trade powerhouse which has stifled development in key industrial sectors that would aid Germany in becoming a world power. Germany took full advantage in the fall of the Soviet Union and its companies cornered most of the markets of the former Soviet republics. Germany continues to excel in the production of automobiles, machine tools, and chemicals. German industry continues to be dominated by small to medium sized manufacturing firms, which specialise in niche products. The German president Horst Kohler, was forced to resign for stating the obvious in May 2010, however he encapsulated Germany’s economic driven foreign policy: "In my estimation, though, we—including [German] society as a whole—are coming to the general understanding that, given this [strong] focus and corresponding dependency on exports, a country of our size needs to be aware that where called for or in an emergency, military deployment, too, is necessary if we are to protect our interests such as ensuring free trade routes or preventing regional instabilities which are also certain to negatively impact our ability to safeguard trade, jobs and income. All of this should be discussed and I think the path we are on is not so bad."28

Het gebrek aan minerale hulpbronnen in Duitsland heeft het nooit ervan weerhouden om het grootste deel van het Europese continent te domineren en te veroveren. Dit was mogelijk omdat Duitsland wereldwijde ambities had. De politieke doelen mobiliseerden de natie om zich te concentreren op het opbouwen van haar defensieve en offensieve capaciteiten; hierdoor vormde het een bedreiging voor Europa en duurde het twee wereldoorlogen voordat de Duitse expansie werd gestopt. De technologie die voor raketten werd gebruikt, kwam voort uit de raketten die de Nazi's ontwikkelden, welke na de Tweede Wereldoorlog werden gebruikt voor de ontwikkeling van kruisraketten en ballistische raketten. In het hart van de pogingen van Amerika om de eerste in de ruimte te zijn, lag de ontvoering van Wernher von Braun, de Nazi-raketexpert, die uiteindelijk directeur van NASA werd en Amerikaanse ballistische raketten construeerde. Het was ook Duitsland die het eerste gevechtsvliegtuig ter wereld uitvond, de Messerschmitt Me 262, die de blauwdruk werd voor alle vliegtuigen na de Tweede Wereldoorlog. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog zeiden Winston Churchill, Franklin Roosevelt en Joseph Stalin: “Het is ons onbuigzame doel om het Duitse militarisme en nazisme te vernietigen en te waarborgen dat Duitsland nooit meer de vrede in de wereld zal kunnen verstoren. Wij zijn vastbesloten om alle Duitse strijdkrachten te ontwapenen en te ontbinden; de Duitse Generale Staf voorgoed op te heffen, alle Duitse militaire uitrusting te verwijderen of te vernietigen, en alle Duitse industrie die voor militaire productie gebruikt zou kunnen worden, te elimineren of te controleren.” Duitsland heeft vandaag de dag slechts 247.000 troepen; de militaire industrie produceert voornamelijk gepantserde voertuigen, met onderzeeërs en oorlogsschepen. Duitsland heeft de mogelijkheid om zeer snel kernwapens te ontwikkelen als het dat zou willen, maar het mist de politieke wil of ambitie. Hoewel de militaire industrie van Duitsland achterloopt op de andere wereldmachten, bevindt Duitsland zich nog steeds in een positie waarin het, met de politieke wil, snel kan voortbouwen op zijn bestaande industriële basis en de VS kan uitdagen. Hoewel Duitsland momenteel de ingrediënten bezit om een wereldmacht te zijn, bezit het niet het belangrijkste ingrediënt – politieke wil.

- Germany’s lack of mineral resources never stopped it from dominating and conquering most of the European continent. This was possible as Germany had global ambitions. Its political aims mobilised the nation to focus on building its defensive and offensive capabilities, due to this it menaced Europe and it took the two world wars to halt German expansion. The technology used for missiles came from rockets the Nazi’s developed which were used to develop cruise missiles and ballistic missiles after WW2. At the heart of America’s attempts to be the first into space was the kidnapping of Wernher von Braun, the Nazi rocket expert, who eventually became director of NASA and constructed US ballistic missiles. It was also Germany who invented the worlds first fighter jet, the Messerschmitt Me 262, which became the blueprint for all post WW2 jets. Towards the end of WW2, Winston Churchill, Franklin Roosevelt and Joseph Stalin said, “It is our inflexible purpose to destroy German militarism and Nazism and to ensure that Germany will never again be able to disturb the peace of the world. We are determined to disarm and disband all German armed forces; break up for all time the German General Staff, remove or destroy all German military equipment, eliminate or control all German industry that could be used for military production.” Germany today only has 247,000 troops, its military industry produces mainly armored vehicles, with submarines and warships. Germany has the ability to develop nuclear weapons very quickly if it desired, but lacks the political will or ambition. Whilst Germany’s military industry is behind the other world powers, Germany is still in a position where with the political will it can rapidly build upon its existing industrial base and challenge the US. However currently whilst Germany posses the ingredients to be a world power, it does not posses the key ingredient – political will.

Duitsland is op twee gelegenheden begonnen met het worden van een wereldmacht. Dit bereikte het door industriële ontwikkeling en door de snelle opbouw van de militaire industrie en de mobilisatie voor de oorlog. Duitsland vertegenwoordigt vandaag de dag een economische macht met grote exportcijfers; dit heeft echter niet vertaald naar politieke invloed. Duitsland, dat altijd een tekort aan minerale hulpbronnen heeft gehad, overwon dit door expansie en annexatie. In tegenstelling tot Groot-Brittannië en Frankrijk, die de Europese Unie gebruiken om hun eigen belangen te bevorderen, heeft Duitsland geen beleid ontwikkeld voor Duitse belangen, maar is het beleid eerder gericht op het versterken van Europa. Totdat deze verschuiving plaatsvindt, zal Duitsland zijn welvaart vergroten door zijn economische kracht, maar zal het nooit de wereldmacht worden en nooit in een positie zijn om de VS uit te dagen. Duitsland heeft een gevestigde industrie, wat het een duidelijk voordeel geeft ten opzichte van sommige van de andere potentiële uitdagers van de VS. Het heeft ook een geschiedenis als wereldmacht. De politieke en economische feiten zijn allemaal in het voordeel van Duitsland; Duitsland moet dit alleen nog beseffen.

Germany on two occasions embarked on becoming a world power. It achieved this thorough industrial development and through rapidly constructing its military industry and mobilising for war. Germany today represents an economic power, which has large exports; however this has not translated into political influence. Germany who has always had a shortage of mineral resources overcame this through expansion and annexation. Unlike Britain and France who use the European Union to further their own interests, Germany has not developed policies for German interests, but rather its policies are to strengthen Europe. Until this shift takes place Germany will increase its prosperity through its economic strength but will never be the world’s superpower and never be in a position to challenge the US. Germany has an established industry, which places it in a distinct advantage over some of the other potential challengers to the US. It also has a history of being a world power. The political and economic facts are all in Germany’s favour, Germany just needs to realise this.