De groei van het agnosticisme in de westerse wereld is de laatste tijd opmerkelijk geweest. Zowel in het VK als in de VS, om slechts twee voorbeelden te nemen, is er een toename in christelijke afvalligheid geweest van een omvang die in de recente geschiedenis nooit eerder is vastgelegd. De exponentiële groei van het agnosticisme is, in grote lijnen, samengevallen met de verspreiding van het Nieuw Atheïsme. Nieuw-atheïsten zoals Richard Dawkins, Sam Harris, Christopher Hitchens en Daniel Dennett onderscheiden zich evenzeer door hun polemische stijl als door hun argumentatieve inhoud; hun belangrijkste stilistische kenmerk lijkt de verontwaardiging te zijn over de effecten van religie op de samenleving (Taylor). Naast morele verontwaardiging hanteren Nieuw-atheïsten doorgaans een reeks wetenschappelijke en religieuze argumenten, variërend van de stelling dat het darwinisme het ontwerpargument voor het bestaan van God ontkent, tot argumenten die suggereren dat religie de wetenschappelijke ontwikkeling heeft belemmerd en blijft belemmeren.

The growth of agnosticism in the Western world in recent times has been remarkable. In both the UK and US, to take just two examples, there has been an increase in Christian apostasy the like of which has never been recorded in recent history. The exponential growth of agnosticism has coincided, by and large, with the spread of New Atheism. New Atheists like Richard Dawkins, Sam Harris, Christopher Hitchens and Daniel Dennett are distinguished as much by polemical style as argumentative substance; their main stylistic distinguisher seemingly is outrage on the effects of religion on society (Taylor). Aside from moral outrage, New Atheists typically employ a series of scientific and religious arguments which range from postulating that Darwinism negates the design argument for God’s existence, to arguments suggesting that religion has and continues to inhibit scientific development.

Gezien de demografische beweging richting agnosticisme in het Westen, is de vitale vraag hoe effectief deze argumenten zijn geweest?

Considering the demographic movement towards agnosticism in the West, the vital question is how effective have these arguments been?

Om dit aan te pakken, zal ik ernaar streven de argumenten van atheïstische apologeten toe te lichten. Door de zaak vanuit een historisch perspectief te benaderen, zal ik ook verschillende theologische reacties (zowel christelijke als moslim) op de wetenschap in het algemeen vergelijken, en de vraag stellen of het 'New Atheist'-narratief van een botsing tussen wetenschap en religie zich in de geschiedenis heeft gemanifesteerd. Vervolgens zal ik de sociologische benaderingen beschrijven die proberen processen van secularisatie te verklaren en beoordelen hoe nuttig deze kunnen zijn voor het begrijpen van een beweging richting agnosticisme. Daarna zal ik de demografische gegevens en enquêtegegevens onderzoeken, met de focus op de Engelstalige wereld, en vaststellen of zowel moslims als christenen de wetenschap (of in het bijzonder het darwinisme) als redenen voor apostasie kiezen. Ten slotte zal ik concurrerende moslim en christelijke theologische wetenschappelijke claims beoordelen en onderzoeken hoe deze claims worden weerlegd door het gebruik van sociale media door New Atheists om hun zaak te bevorderen. Hiervoor zal ik Python-gebaseerde programma's gebruiken om de Twitter-accounts van vijf New Atheist-apologeten gedurende één jaar te beoordelen en de interactie die mensen hebben met tweets op deze accounts. Aangezien New Atheists grotendeels afhankelijk zijn van sociale media, beoogt deze laag van analyse de effectiviteit van New Atheist-argumenten op religieuze individuen te onthullen; zowel christelijke als moslims, in Engelstalige contexten.

To address this, I will strive to explain the arguments made by atheist apologists. By approaching the matter from a historical perspective, I will also compare various theological reactions (both Christian and Muslim) to science in general, and ask whether the New Atheist narrative of a clash between science and religion has manifested in history. I will subsequently describe the sociological approaches that seek to explain processes of secularisation and assess how useful these may be in understanding a movement towards agnosticism. Next, I will examine the demographic and survey data focusing on the English speaking world and establish whether Muslims and Christians both choose science (or Darwinism in particular) as reasons for apostasy. Finally, I will assess competing Muslim and Christian theological scientific claims and will examine how these claims are refuted by New Atheists’ use of social media to further their cause. To this end, I will use python-based programmes to assess the Twitter accounts of five New Atheist apologists for one year and the interaction people have with tweets on these accounts. Since New Atheists depend largely on social media, this layer of analysis aims to uncover the effectiveness of New Atheist arguments on religious individuals; both Christian and Muslim, in English speaking contexts.

Gezien het feit dat de polemiek van de Nieuwe Atheïsten bedoeld is als een aanval op religie, is het van essentieel belang dat zowel christelijke als islamitische religieuze leiders zich bewust zijn van de argumenten van de Nieuwe Atheïsten en in staat zijn daarop te reageren. Bovenal hebben religieuze leiders de sociale plicht om hun gemeenteleden te onderwijzen over kwesties die wellicht niet direct theologisch zijn, maar die wel invloed hebben op de theologie.

Given that New Atheist polemics are intended as an attack on religion, it is vital that both Christian and Muslim religious leaders are aware of and capable of responding to the arguments of the New Atheists. Above all, religious leaders have a social duty to edify their congregation members on issues which may not be directly theological, but which do impact theology.