د مشنری تحریک درحقیقت د اروپا د صنعتي انقلاب څخه مخکې، د ۱۸ مې پیړۍ کې پیل شو، او تر هغه وخته پورې دوام وکړ چې د اسلامي دولت ړنګول په ۱۹۲۴ کال کې وشول. د ۱۶ مې پیړۍ په پای کې په مالټا کې یو لوی مشنری مرکز جوړ شو. دا مرکز د هغه مرکزي دفتر په توګه کار کاوه چې له هغه ځایه دوی د مسلمان نړۍ پر وړاندې خپل مشنری یرغل ترسره کاوه، خو په ۱۶۲۵ کال کې دوی الشام ته ولاړل او هلته هم د مشنری تحریکونه د ټینګولو هڅه وکړه. مشنریانو د یو څو ښوونځیو د جوړولو او یو څو مذهبي کتابونو د خپرولو پرته ډیره بریا ونه موندله، او په پای کې په ۱۷۷۳ کال کې د دوی فعالیتونه بند شول او دوی بیرته مالټا ته ستانه شول، او په دې توګه ناکامۍ ته تسلیم شول.

The missionary movement actually started before the Industrial Revolution erupted in Europe in the 18th Century, and it continued until the Islamic State was dismantled in 1924. A huge missionary centre was established in Malta towards the end of the 16th century. This acted as the headquarters from which they conducted their missionary onslaught on the Muslim world, but in 1625 they moved to al-Sham and tried to establish missionary movements there as well. The missionaries did not find much success beyond establishing a couple of schools and publishing few a books on religious matters, finally succumbing to failure in 1773 when their activities were shut down and they returned to Malta.

د ۱۹مې پیړۍ کې د مشنریانو لپاره ریښتینی بریالیتوب هغه وخت راغی چې اسلامي دولت د تنظیمات په نوم مختلف ډول اصلاحات پیل کړل، چې ډیری یې د لویدیځ د زیاتیدونکي فشار د کمولو په موخه وو. دا اصلاحات ډیری ساحې پوښلې، پشمول د ځمکې، ماليې او غیر مسلمانانو د حقونو. که څه هم ځینې له هغو څخه په ښکاره ډول له اسلام سره متضاد وو، خو هغه وخت اسلامي دولت واقعیا د اجتهاد ته رجوع وکړه او دا پایله یې واخیسته چې دا اصلاحات د شریعت سره نه ټکیږي. نو نشو ویلای چې دوی د کفر قوانین پلي کړل، ځکه د مسلمانانو په ذهن کې دا اقدامات د شریعت سره مخالف نه وو.

The real breakthrough for the missionaries was made during the 19th Century when the Islamic State started to introduce various types of reforms, known as Tanzimat, mostly aimed at diffusing the increasing pressure from the West. These reforms affected many areas, including land, taxation and the rights of non-Muslims. Although some of them were clearly contradictory to Islam, the Islamic State at that time did actually refer to ijtihad and it concluded that these reforms did not contradict the Shari‘ah. So one cannot say that they implemented Kufr laws because in the minds of the Muslims, these measures did not contradict Shari‘ah.

د دې اصلاحاتو یوه برخه د اسلامي دولت د عیسوي اتباعو لپاره زیات خپلواکي هم وه. خلافت کونکو هېوادونو لکه روسیې او فرانسې ته د عیسویانو سره د ستونزو په حل کې نږدې ازاد لاس ورکړ، او دغو هېوادونو دا فرصت د اسلامي دولت ته د نفوذ لپاره وکاراوه. دغه فرصت د مسیحي تبلیغاتو لپاره زیات هڅه پیدا کړه او په ۱۸۲۰ زېږدیز کال کې د بیروت کې د تبلیغي مرکز د جوړېدو لاره هواره کړه. دا مرکز د هغه مهلک سرطان په شان وو چې د اسلامي دولت ټول سیمې یې ونیولې، او د عثماني خلافت د زوال د لاملونو څخه یو لامل شو.

Parts of these reforms included a greater autonomy for the Christian citizens of the Islamic State. The Khulafa’ gave countries like Russia and France an almost free hand in dealing with problems relating to Christians, and these countries used this opportunity to infiltrate the Islamic State. This window of opportunity led to a greater vigour in missionary work and paved the way for the establishment of a missionary centre in Beirut in 1820. This centre was to act as the deadly cancer that spread all over the Islamic State, acting as a catalyst in the decline of the ‘Uthmani Khilafah.

مبلغین ابتدا کې ډېرې ستونزې سره مخ شول، خو دوی خپلو فعالیتونو ته دوام ورکړ۔

The missionaries initially faced great difficulties but they persisted with their activities.

د دوی لومړۍ اندیښنه د مذهبي تبلیغ او مذهبي کلتور په اړه وه؛ د دوی د زده کړې پروګرام محدود او کمزوری پاتې شو. دوی په لبنان کې د العنطورة په کلي کې یو کالج پرانیست. د امریکايي مشن خپله چاپخونه له مالټا څخه بیروت ته ولیږدوله ترڅو خپلې کتابونه چاپ او ویشي، او دوی تر ۱۸۳۴ م پورې د الشام ټول سیمه ځای ته ننوتل.

Their first area of concern was religious preaching and religious culture; their education programme remained limited and weak. They managed to open a college in the village of A‘ntoura in Lebanon. The American mission transferred its print shop from Malta to Beirut in order to print and distribute its books, and they penetrated the entire region of al-Sham by 1834.

په دې دوران کې یو مشهور مبلغ امریکایي ایلی سمیت و، چې په مالټا کې د مشن چاپخانې د مسؤول په توګه د رضاکار په حیث کار کاوه. ایلی سمیت په ۱۸۲۷ میلادي کال بیروت ته ورسید، خو یو کال وروسته ویره او بیکاری هغه بیرته مالټا ته وشړه. هغه وروسته په ۱۸۳۴ میلادي کال بیا بیروت ته راستون شو او د خپلې مېرمنې سره یو د نجونو ښوونځی پرانیست. د هغه د کار ساحه پراخه شوه، او هغه خپل ژوند د الشام، په ځانګړې توګه بیروت کې د کار لپاره وقف کړ.

One notable missionary from this period was the American Eli Smith, who had been working in Malta as a volunteer in charge of the mission press. Eli Smith arrived in Beirut in 1827 but a year later fear and boredom drove him out and he returned to Malta. He next returned to Beirut in 1834 and together with his wife opened a school for girls. His area of work broadened and he devoted his life to working in al-Sham, Beirut in particular.

عرفي لويهه فرصت د مشنريانو لپاره هغه وخت راغله کله چې ابراهیم پاشا په سوریه کې د لومړني ښوونې نوی نصاب ومنلو او پلی یې کړ. د دې نصاب ریښې د مصر د ښوونیز نظام کې وې، کوم چې په خپل وار د فرانسوي لیبرالي نظام څخه اخیستل شوی و. ابراهیم منظم مالیه هم نافذه کړه، چې د غیر مسلمانانو لپاره د حکومت په دندو کې د ګمارل کیدو لاره پرانیستله، او د ټولو اتباعو د قانون په وړاندې د مساوات اروپايي نظر یې اعلان کړ. مشنریانو دې فرصت څخه ګټه پورته کړه، خپلې فعالیتونه یې زیات کړل او په دې ترڅ کې یې د خپلو چاپ خونو پراخولو ته دوام ورکړ. یسوعیان، چې د پاپ لخوا په ۱۷۷۳ کال کې تعلیق شوي وو، په ځواک سره بیرته راستانه شول، او برتانوي او امریکايي پروټیسټنټ مشنریانو په ۱۸۳۹ کال کې د سوریې د پروټیسټنټ کلیسا د تاسیس په واسطه خپله ټینګه پښه ومومله۔ د دې وروسته، سوریه پروټیسټنټ کالج، اوس امریکايي پوهنتون بیروت، په ۱۸۶۶ کال کې تاسیس شو، او د یسوعیانو فعالیت په ۱۸۷۴ کال کې په بیروت کې د یونیورسیته سان ژوزف په تاسیس سره اوج ته ورسید۔

A further opportunity came for the missionaries when Ibrahim Pasha adopted and implemented a new primary education syllabus in Syria. The roots of this syllabus lied in the Egyptian educational system which in turn was taken from the French libertian system. Ibrahim also enforced regular taxation, opening the way for the non-Muslims to hold posts in the government, and proclaimed the European view of equality of all citizens before the law. The missionaries took advantage of this opportunity and intensified their activities, expanding their printing works in the process. The Jesuits, whose order had been suspended by the Pope in 1773, returned in force, and British and American Protestant missionaries established a firm foothold by establishing the Protestant Church of Syria in 1839. Following on from this the Syrian Protestant College, now the American University of Beirut, was established in 1866 and Jesuit activity culminated in Universite Saint-Joseph in Beirut in 1874.