جزیره نمای عربستان، د اسلام د سهار څخه مخکې په دوره کې، په ملي بنسټونو سخت ویشل شوې وه. هغه خلک چې په خیمه یا کور کې ژوند کوله، یو کورنۍ جوړوله؛ د کورنیو یوه ډله یو قبیله (کلان) جوړوله او د قبیلو یوه ډله یوه قبیله جوړوله. هره قبیله خپل ځانګړي قواعد او مقررات درلودل، چې د هغو له مخې خلک اداره کیدل. دغه قبیلو ته ویاړ، غرور او وفاداري ډېره لوړه درجه درلوده. ټول فعالیتونه د قبیلوي جوړښت په چوکاټ کې محدود وو او هر څوک چې له دغو حدودو بهر قدم ږدی، ملامت کیده. په دې ډول سره یو ځای راټولیدل د قبیلې غړو ته او همدارنګه هرچا ته چې د دوی په لټه کې پناه غوښتې وه، امنیت برابرولو.

The Arabian peninsular, during the period leading up to the dawn of Islam, was heavily split on nationalistic lines. People living in a tent or a house formed a family; a group of families made a clan and a group of clans formed a tribe. Each tribe had its own set of rules and regulations according to which people were governed. Honour, pride and loyalty were held in high esteem by these tribes. All activities were confined within the framework of the tribalistic structure and anyone stepping outside these limits was reprimanded. Herding together in this fashion provided security for the individuals belonging to the tribe and also for anyone seeking refuge with them.

په مکه کې د قریشو، په یثرب (مدینې) کې د اوس او خزرج او د یہودو د ځینو قبیلو، او په طائف کې د ثقیف قبیلو، ځینې غالب قبیلې وې۔

Some of the dominant tribes were Quraysh in Makkah, Aus, Khazraj and some Jewish tribes in Yathrib (Madinah) and Thaqif in Ta‘if.

د قبیلو سره سختې وفاداریاں اکثر د قبیلو ترمنځ دښمنیو ته لاره هواروله. دا دښمنۍ عموماً فزیکي جنګونو ته ورسیدې، کوم چې بیا د قبیلوي جنګونو سبب شول، چې د داسې معمولي مسئلو سره سره جګړې کېدې لکه د څراګاه، اوبو، آسونو او اوښانو په اړه. د جاهلیت دوره (نادانۍ)

The strong loyalties to the tribes often led to inter-tribal rivalries. These rivalries often culminated in physical clashes, which in turn led to tribal wars, fought over trivial issues such as pastures, water, horses and camels. The period of jahiliyyah (ignorance)

د پنځم پیړۍ په اوږدو کې، یو له مشهورو جګړو څخه حرب البسوس وه، چې د بنو بکر د یوې زړې ښځې یوې ماديې اوښې بسوس د زخمي کېدو څخه پیل شوه. دا جګړه دېرش کاله دوام وکړ، چې په کې متقابل برید، لوټ مار او وژنې وې. حرب الداحس د عبس او ذبیان د قبیلو ترمنځ د ځمکې په مرکزي برخه کې د آس د سيالۍ له ناعادلانه چلند څخه راڅرګنده شوه. دا جګړه لسګونه کاله دوام وکړ.

is full of such examples. During the 5th Century, one of the well known wars was Harb al-Basus, which started from the wounding of a she-camel named Basus that belonged to an old woman of Banu Bakr. This war lasted for thirty years with reciprocal raids, plundering and killings. Harb al-Dalis arose from an unfair conduct in a horse race between the tribe of Abs and Dhabyan in central Arabia. This war lasted for decades.

په یثرب (چې اوس مدینه نومیږي) د اوس او خزرج دوه قبیلې د حرب البُعاث کې ښکېلې وې، او په مکه کې قریش او د دوی متحد کنانه د هوازن سره د هغې جګړې کې جنګیدل چې د حرب الفجار په نوم یادیږي۔

The two tribes of Aus and Khazraj in Yathrib (now called Madinah) were involved in Harb al-Bu‘ath, and in Makkah the Quraysh and their allies, the Kinanah, fought the Hawazin in the war known as Harb al-Fujjar.