اروپايي ځواکونو د اسلامي دولت د له منځه وړلو لپاره ډېر هڅې وکړې، خو په پای کې پوه شول چې مسلمانان له نظامي پلوه ماتېدونکي نه دي. نو دوی د مسلمانانو د له منځه وړلو او ماتولو نورې لارې ولټولې. په پای کې دوی په دې پايله ورسېدل چې مسلمانان يوازې په هغه صورت کې ماتېدای شي چې د اسلام پوهه له هغوی څخه واخيستل شي، او په دې ډول اسلامي دولت د دننه څخه ړنګ شي. د برتانيې ظالم يهودي وزير اعظم ډيزرايلي يو ځل د عوامو د جرګې (هاوس اف کامنز) په غونډه کې د قرآن کريم يو نسخه پورته کړه او وې ويل چې مسلمانان هيڅکله نه ماتېږي تر هغو چې دا (قرآن) له دوی څخه نه وي اخيستل شوی، او د قرآن کريم ور په لور اشاره وکړه. د هغه مطلب دا و چې مسلمانانو ته د اسلام پوهه بايد له منځه يوړل شي ترڅو وماتېږي؛ او دا هغه څه دي چې دوی د لاسته راوړلو لپاره ځان ورسره بوخت کړی و.

After many attempts to take on the Islamic State, the European powers realised that the Muslims were militarily undefeatable. So they set about looking for other means of weakening and defeating the Muslims. They concluded at the end that the only way to defeat the Muslims was to take their understanding of Islam away from them, and thus cause the Islamic State to collapse from within. The vicious Jewish Prime Minister of Britain, Disraeli, once held a copy of the Qur’an in the House of Commons and said that the Muslims can never be defeated until this is taken from them, pointing to the Qur’an. What he meant was that the understanding of Islam must be taken away from the Muslims in order to defeat them; and this is exactly what they set out to achieve.

د نژادپرستۍ او قومي تعصب زهرجن تخمونه کرل، او دا د نوې کمپاین پیل وو.

Sowing the poisonous seeds of nationalism was the start of the new campaign.

اروپا د اسلامي دولت د له منځه وړلو خپل هدف د داسې کسانو له لارې لاسته راوړل غوښتل چې د مبلغینو په بڼه، د علم او بشري مرستو په ډګر کې بوخت ښکاري، خو په حقیقت کې دې د اروپا جاسوسان وو.

Europe set out to achieve its objective of destroying the Islamic State by sending its agents disguised as missionaries involved in the field of science and humanitarian aid.

دا یرغل داسې ډیزاین شوی وو چې سیاسي استخباراتو او استعماري ادارو ته اجازه ورکړي چې د مسلمانانو د نړۍ په زړه کې خپلې ریښې ټینگې کړي. د اسلامي دولت لويه تېروتنه دا وه چې دې مشنریانو ته یې د آزادانه کار اجازه ورکړه، پرته لدې چې پوه شي چې څه پایلې به راتلونکې وې.

This invasion was designed to allow the political intelligence and the colonial departments to establish their roots in the heart of the Muslim world. The great mistake on the part of the Islamic State was that it allowed these missionaries to operate freely, not realising the consequences that were about to follow.

دې مشنریانو، چې د برتانوي، فرانسوي او امریکایي جاسوسانو څخه جوړ وو، دوه اصلي موخې درلودې.

These missionaries, which consisted of British, French and American agents, had two main objectives.

i) د مسلمانانو د عقیدې په اړه د شک او ګومان په زړونو کې د اچولو له لارې، د اسلام د سمې پوهې څخه د مسلمانانو لرې کول۔

i) To distance the Muslims from the correct understanding of Islam, by inserting doubt and conjecture into the minds of the Muslims regarding their ‘aqeedah.

ii) د ترکانو، فارسیانو او عربو ترمنځ د توپیر او تفرقې پیدا کول. دا د ملي تعصب د زهرجنو تخمونو په بڼه وو۔

ii) To create a rift between the Turks, the Persians and the Arabs. This was in the form of the poisonous seed of nationalism.