16. Ulimwengu wa Kiislamu haupo tayari, wala hautaki Uislamu
16. The Muslim world is not ready and nor does it want Islam
Kwa miaka mingi Magharibi ilidai kwamba Waislamu kote duniani wanataka demokrasia na uhuru badala ya Uislamu. Walidai kwamba ni watu wachache tu nchini Pakistan na Afghanistan wanaotaka Uislamu, wakati walio wengi duniani walivutiwa na Magharibi na wanataka kuishi kwa mfumo wa Ubepari. Hata hivyo, leo ni Waislamu wa kisasa (wanamodernist) ndio wanaosema kwamba ulimwengu wa Kiislamu hautaki Uislamu na haujawa tayari kwa ajili yake.
For years the West argued that Muslims across the world want democracy and freedom rather than Islam. They argued that only a minority of people in Pakistan and Afghanistan want Islam, whilst the majority of the world was smitten by the West and wants to live by Capitalism. However, today it is modernist Muslims who argue the Muslim world does not want Islam and are not ready for it.
Magharibi kwa upande mwingine imeamini kuwa ulimwengu wa Kiislamu unataka Uislamu, na kwa hiyo imeanza mchakato wa kujilinda dhidi ya kuibuka kwa tishio kama hilo.
The West on the other hand is convinced the Muslim world wants Islam and therefore has begun the process of defending itself from the emergence of such a threat.
Baraza la Taifa la Ujasusi la Marekani lilichapisha ripoti kufuatia mradi wake wa 'Global 2020', yenye kichwa 'Mapping the Global Future.' Baraza la Taifa la Ujasusi (NIC) ndilo kituo cha jumuiya ya ujasusi ya Marekani kwa fikra za kimkakati za muda wa kati na mrefu. Ripoti hiyo ilieleza hali inayowezekana ambayo dunia itakabiliana nayo mwaka 2020. Ripoti ilihitimisha kwamba mvuto wa Uislamu leo unazunguka wito wake wa kurudi kwenye mizizi ya awali ya Uislamu, ambapo ustaarabu wa Kiislamu ulikuwa mstari wa mbele wa mabadiliko ya dunia chini ya Khilafah. Ripoti ilieleza kisa cha kubuni 'cha jinsi harakati ya kimataifa inayochochewa na utambulisho wa kidini wenye msimamo mkali inavyoweza kujitokeza.' Ripoti ilifichua bila shaka kwamba katika ngazi za juu kabisa za upangaji wa sera za Marekani, maandalizi yanafanywa kwa ajili ya kujitokeza kwa Khilafah. Ripoti nyingine kutoka kwa watunga sera na vituo vya fikra vya Marekani na kote duniani zilikiri kwamba kuna harakati pana ya kiitikadi inayotafuta kurejeshwa kwa Khilafah.
The US national intelligence council published a report following its ‘global 2020’ project, entitled ‘Mapping the Global Future.’ The National Intelligence Council (NIC) is the American intelligence community’s centre for mid-term and long-term strategic thinking. The report set out the likely scenario the world will face in 2020. The report concluded that the appeal of Islam today revolved around its call to return to earlier roots of Islam where the Islamic civilisation was at the forefront of global change under the Khilafah. The report portrayed a fictional scenario ‘of how a global movement fuelled by radical religious identity could emerge.’33 The report revealed unequivocally that at the highest levels of US policy planning, preparation is being made for the emergence of the Khilafah. Other reports from US policy makers and think tanks across the world acknowledged there is a broad based ideological movement seeking for the return of the Khilafah.
CIA tayari imefufua upya programu za vitendo vya siri ambazo zamani zilisaidia kushinda Vita Baridi, zikilenga vyombo vya habari vya Kiislamu, viongozi wa kidini na vyama vya kisiasa. Shirika hilo linapokea ongezeko kubwa la kasi la fedha, watu na rasilimali ili kulisaidia kuathiri jamii za Kiislamu.
The CIA has already revitalised programs of covert action that once helped win the Cold War, targeting Islamic media, religious leaders, and political parties. The agency is receiving an exponential increase in money, people, and assets to help it influence Muslim societies.
Wakati huo huo, tafiti mbalimbali, ripoti za taasisi za fikra na watunga sera wote wamekubali kwamba Waislamu duniani kote wameyakataa maadili ya Magharibi. Hili linaonyesha kushindwa waziwazi kwa upande wa Magharibi, kwa kuwa haikukabiliwa na changamoto yoyote kwa ukuu wake wa kimataifa. Hii ina maana kwamba vita vya nyoyo na akili vimeshapotea, na uvamizi wa kimwili unawakilisha jaribio la mwisho la kuokoa kuibuka kwa mfumo mbadala wa utawala.
At the same time various surveys, think tank reports and policy makers have all accepted that Muslims globally have rejected Western values. This represents a glaring failure on the part of the West as it has faced no challenges to its global supremacy. This means the battle for hearts and minds has been lost and physical occupation represents a last ditch effort to salvage the emergence of an alternative system of governance.
Vitendo vya serikali za Magharibi vinaonyesha kwamba zinaamini zaidi kuliko Waislamu wengi kuhusu kile Ummah unachokitaka. Vitendo vya Magharibi vinaonyesha wazi kwamba, badala ya Mwislamu kutaka Uislamu, wao hawako mbali sana na kufikia malengo kama hayo.
The actions by Western governments show they believe even more than many Muslims about what the Ummah wants. The actions of the West clearly show rather than the Muslim wanting Islam, they are not very far from achieving such aims.
Mnamo Aprili 2007 Chuo Kikuu cha Maryland kiliagiza utafiti wa maoni ya umma, ambao ulithibitisha utafiti wa awali kutoka Chuo Kikuu cha Jordan. Utafiti huo, uliofanywa katika nchi nne zenye idadi kubwa ya Waislamu (Misri, Pakistan, Morocco na Indonesia), ulionyesha uungwaji mkono mkubwa wa Khilafah, huku uungwaji mkono ukizidi kwa mbali asilimia 75. Nchi hizo ziliunga mkono utekelezaji wa Shari’ah katika nchi za Kiislamu, kuungana na nchi nyingine katika dola moja ya Kiislamu ya Pan Islamic, yaani Ukhalifa, upinzani dhidi ya uvamizi na sera za kigeni za Magharibi, upinzani dhidi ya kulazimishwa kwa maadili ya Magharibi katika ardhi za Waislamu, na upinzani dhidi ya matumizi ya nguvu dhidi ya raia.
In April 2007 the University of Maryland commissioned a poll, which confirmed an earlier survey from the University of Jordan. The poll conducted across four majority Muslim countries (Egypt, Pakistan, Morocco, and Indonesia) showed overwhelming support for the Khilafah with support well over 75%. Such nations supported the application of Shari’ah law in Muslim countries, unification with other countries in a Pan Islamic state i.e. Caliphate, opposition to occupation and Western foreign policy, opposition to the imposition of Western values in Muslim lands and opposition to the use of violence against civilians.
Katika kura nyingine kubwa iliyofanywa na worldpublicopinion.org katika ulimwengu wa Kiislamu, zaidi ya asilimia 70 ya waliohojiwa walitaka kuishi chini ya Shari'ah na Khilafah. Ummah, baada ya kupitia kipindi kirefu cha kudorora, sasa unataka kurejea kwenye dini, na leo unafuata Uislamu zaidi kuliko wakati wowote uliopita. Anaielewa Uislamu vizuri zaidi kuliko alivyoielewa kwa karne kadhaa. Ufisadi katika ulimwengu wa Kiislamu unatokana hasa na watu kulazimika kujitafutia riziki bora zaidi katika machafuko yaliyopo kutokana na kutokuwepo kwa mfumo wowote. Hili kwa vyovyote haimaanishi kwamba Ummah haujawa tayari kwa Uislamu, kwani mabadiliko daima huja kutokana na machafuko. Hili linaonekana kwa kuibuka kwa demokrasia huria barani Ulaya katika karne ya 16 na 17, kuibuka kwa Urusi ya Kikomunisti, na kupanda kwa sasa kwa China. Hamu ya Ummah ya Uislamu inaendelea kudhihirika pale unapoinuka kwa pamoja kupinga mashambulizi dhidi ya Uislamu, iwe ni marufuku ya hijab nchini Ufaransa au katuni zilizochapishwa kumdhihaki Nabii Muhammad ﷺ. Ummah wa Kiislamu uko tayari kabisa kwa Uislamu; sasa unahitaji tu dola.
In another huge poll conducted by worldpublicopinion.org across the Muslim world over 70% of respondent’s wanted to live under the Shari’ah and the Khilafah. The Ummah after undergoing a lengthy period of decline now wants to return back to the deen and today she adheres more than she ever has to Islam. She understands Islam better then she has for a few centuries. The corruption in the Muslim world is mainly due to people having to make the best out of the chaos that exists due to the absence of any system. This in no way means the Ummah is not ready for Islam as change always comes from chaos. This can bee seen with the emergence of liberal democracies in Europe in the 16th and 17th centuries, the emergence of Communist Russia and the current rise of China. The Muslim Ummah’s aspiration for Islam is continually being shown when she moves as one body to the attacks on Islam, whether it’s the banning of hijab in France or the cartoons printed against the Prophet Muhammad وسلم وآله عليه الله صلى .The Muslim Ummah is more than ready for Islam, now she just needs a state.
Reference: Hadithi za Kijiografia za Kisiasa - Adnan Khan