Mjumbe wa Allah ﷺ alitoka kifungoni na akaendelea kulingania Dini yake kama kawaida. Quraish nao waliondoaususiaji, lakini waliendelea na ukatili na dhuluma zao dhidi ya Waislamu. Abu Talib, mtu mashuhuri mwenye umri wa miaka themanini, alikuwa bado na hamu ya kumlinda mpwa wake, lakini kufikia wakati huo, kutokana na mfululizo wa matukio makubwa na maumivu yasiyokoma, alianza kupata udhaifu wa mara kwa mara. Mara tu alipotoka mshindi katikaususiaji wa kikatili, alishikwa na ugonjwa wa kudumu na kudhoofika kwa mwili. Washirikina wa Makkah, wakiona hali hii mbaya na wakihofia aibu ambayo Waarabu wengine wangeweza kuwahusisha nayo endapo wangechukua hatua ya uadui dhidi ya Nabii ﷺ baada ya kupoteza msaada wake mkuu, Abu Talib, waliamua kufanya mazungumzo tena na Nabii ﷺ na kutoa baadhi ya maafikiano waliyoyazuia hapo awali. Kisha waliwatuma baadhi ya wawakilishi kumtembelea Abu Talib na kujadili jambo hilo naye. Ibn Ishaq na wengine walisimulia: “Abu Talib alipougua ugonjwa mkali, watu wa Quraish walianza kutafakari hali hiyo na kupitia mambo makuu yaliyoashiria kipindi hicho, ambayo ni pamoja na Umar na Hamzah kusilimu, pamoja na msisimko mkubwa ambao Muhammad ﷺ alikuwa ameuleta miongoni mwa makabila yote ya Quraish. Kisha waliona ni lazima kumtembelea Abu Talib kabla hajafa ili kumshinikiza mpwa wake kufanya maridhiano juu ya mambo mbalimbali yaliyokuwa na mzozo. Waliogopa kwamba Waarabu wengine wangeweza kuwahusisha na tuhuma ya kutafuta faida binafsi.”