Jehovah's Witnesses, "AWAKE!" dergisinin 8 Eylül 1957 tarihli sayısında çarpıcı bir başlık attılar — "İNCİL'DE 50000 HATA MI?" (Aşağıda yeniden üretilmiş hali yer almaktadır.)

The Jehovah's Witnesses in their "AWAKE!" Magazine dated 8 September, 1957, carried this startling headline — "50000 ERRORS IN THE BIBLE?" (See below for the reproduction).

Booklet'in temasını henüz düzenlemekteyken, bir Pazar sabahı kapımda bir kapı çalınması duydum. Kapıyı açtım. Kapının önünde, geniş bir sırıtışla gülümseyen Avrupalı bir beyefendi duruyordu. "Günaydın!" dedi. "Günaydın" diye karşılık verdim. Bana "Awake" ve "Watchtower" dergilerini sunuyordu. Evet, bir Yehova Şahidi! Daha önce kapınıza birkaç kişi gelmişse, onları hemen tanıyacaksınız. Kapılara gelmiş en kibirli insanlar! Onu içeri davet ettim.

While I was still formulating the theme of this booklet, I heard a knock at my door one Sunday morning. I opened the door. A European gentleman stood there, grinning broadly. "Good morning'" he said. "Good morning" I replied. He was offering me his "Awake" and "Watchtower" magazines. Yes, a Jehovah's Witness! If a few had knocked at your door previously, you will recognize them immediately. The most supercilious lot of people who ever knocked at people's doors! I invited him in.

Hemen yerleştiğinde, aşağıda gördüğünüz belgenin tam bir kopyasını çıkardım. Sayfanın üstündeki monografı göstererek, "Bu sizin mi?" diye sordum. Kendi eserini hemen tanıdı. "Bu diyor ki: Incil'de 50 000 hata var, doğru mu?" dedim. "Ne demek bu!" diye haykırdı. Tekrarladım: "Dediğim şu: bunda yazıyor ki, Incil'inizde 50 000 hata varmış." "Bunu nereden buldun?" diye sordu. (Bu, 23 yıl önce yayımlanmıştı, o zamanlar belki de küçük bir çocuktu.) "Süslü laflara girmeden söyleyin — bu sizin mi?" dedim ve yine monografı göstererek, "Uyanın!" dedim. "Bir bakabilir miyim?" dedi. "Tabii," dedim. Sayfayı ona uzattım. İncelemeye başladı. Onlar (Yehova'nın Şahitleri) eğitilmişlerdir. Haftada beş gün "Krallık Salonları"ndaki derslere katılırlar. Doğal olarak, Hristiyanlığın bin bir mezhep ve kilisesi arasında en becerikli misyonerleridirler. Onlara, sıkıştırıldıklarında hiçbir şeye bağlanmamaları, ağızlarını açmamaları öğretilir. Ne söyleyeceklerini Kutsal Ruh'un ilham etmesini beklerler.

As soon as he settled down, I produced the full reproduction of what you see below. Pointing to the monograph at the top of the page, I asked, "Is this your's?" He readily recognized his own. I said, "It says: 50 000 Errors in the Bible, is it true?" "What's that!" he exclaimed. I repeated, "I said, that it says, that there are 50 000 errors in your Bible." "Where did you get that?" He asked. (This was published 23 years ago, when he was perhaps a little nipper) I said, "Leave the fancy talk aside — is this your's?" pointing again to the monograph — "Awake!" He said, "Can I have a look?" "Of course," I said. I handed him the page. He started perusing. They (the Jehovah's Witnesses) are trained. They attend classes five times a week in their "Kingdom Halls." Naturally, they are the fittest missionaries among the thousand -and - one - sects - and - denominations of Christendom. They are taught that when cornered, do not commit yourself to anything, do not open your mouths. Wait for the Holy Ghost to inspire you with what to say.

Sessizce onu izlemeye devam ettim, o sayfada gezinirken. Birden başını kaldırdı. Bulmuştu. "Kutsal Ruh" onu gıdıklamıştı. "Makale, 'Bu hataların çoğunun ortadan kaldırıldığını' söylüyor," diye başladı. Ben sordum: "ÇOĞU ortadan kaldırıldıysa, 50000'den kaç tane kalıyor? 5000? 500? 50? Sadece 50 tane kalsa bile, o hataları Tanrı'ya mı atfediyorsunuz?" Konuşamaz hale geldi. Kendini, Kilisesi'nden bir üst düzey yetkiliyle yeniden geleceğini söyleyerek savundu. Bu, o günün gelmesi olurdu! Bu kitapçık elimde hazır olsaydı, ona bir iyilik yapmak istediğimi söyleyip şunu önerirdim: "Adınızı, adresinizi ve telefon numaranızı verin. Size bu kitapçığı 90 gün süreyle ödünç vereceğim — KUTSAL KİTAP TANRI'NIN SÖZÜ MÜDÜR?" Yazılı bir cevap istiyorum! Bunu yaparsanız ve birkaç Müslüman daha aynısını yaparsa, onlar ve diğer misyonerler kapınızı bir daha asla çalmayacaklar. Bu yayının şimdiye kadarki en etkili muska olacağına inanıyorum. İnşallah! Ortodoks Üçlemecilere, "Allah'ın Sözü" ile oynadıkları için yaptığı kınamada bu kadar sert olan Yehova'nın Şahitleri'nin bu "tarikatı", kendisi de aynı anlam oyunlarını yapmaktadır. İncelenen makalede — "KUTSAL KİTAPTA 50000 HATA MI?" — şöyle diyorlar: "muhtemelen 50 000 hata var . . . Kutsal Kitap metnine sızmış hatalar . . . 50000 gibi ciddi (?) hatalar… bu sözde hataların çoğu… bütün olarak Kutsal Kitap doğrudur." (?)

I silently kept watching him, while he browsed the page. Suddenly he looked up. He had found it. The "Holy Ghost" had tickled him. He began, "The article says that "most of those errors have been eliminated." I asked "If MOST are eliminated, how many remain out of 50000? 5000? 500? 50? Even if 50 remain, do you attribute those errors to God?" He was speechless. He excused himself by suggesting that he will come again with some senior member of his Church. That will be the day! If I had this booklet ready, I would have offered him, saying — "I would like to do you a favour, give me your name and address, and your telephone number. I will lend you this booklet — IS THE BIBLE GOD'S WORD?" for 90 days. I want a written reply!" If you do this, And a few other Muslims do the same. They and the other missionaries will never darken your doors again. I believe that this publication will prove the most effective talisman to date. Insha-Allah! This "cult" of Jehovah's Witnesses which is so strong in its condemnation of the orthodox Trinitarians, for playing with the "Word of God," is itself playing the same game of semantic gymnastics. In the article under review — "50000 ERRORS IN THE BIBLE?" — they say: "there are probably 50 000 errors . . . errors that have crept into the Bible text . . . 50000 such serious (?) errors… most of those so-called errors... as a whole the Bible is accurate." (?)

Zamanımız ve yerimiz, Revised Standard Version (RSV) yazarlarının düzeltmeye çalıştığı on binlerce — ciddi ya da küçük — kusura girmeye yetmez. Bu ayrıntıya girme ayrıcalığını Kitap Mukaddes'in Hristiyan âlimlerine bırakıyoruz. Burada yalnızca "yarım düzine" kadar o "küçük" değişikliğe göz gezdirmekle yetineceğim.

"İsa, Tanrı'nın tek doğmuş oğludur, yaratılmış değil, doğmuştur," ifadesi, Ortodoks katekizminin bir eklentisidir ve desteğini şu noktalara dayandırır:

"Jesus is the only begotten son of God, begotten not made," is an adjunct of the orthodox catechism, leaning for support on the following:

2. Çünkü Tanrı dünyayı öyle sevdi ki, tek Oğlunu verdi; ona iman eden hiç kimse helak olmasın, sonsuz yaşama kavuşsun diye. (Yuhanna 3:16 - AV)

2. For God so loved the world, that he gave his only BEGOTTEN son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life." (John 3:16 - AV)

Hiçbir papaz, potansiyel bir din değiştirmeye vaaz verirken "Babanın tek doğmuş Oğlu!" sözünü alıntılamaktan çekinmez. Ancak bu uydurma sözcük, "DOĞMUŞ", Kutsal Kitap Revizyoncuları tarafından hiçbir açıklama yapılmadan sessizce çıkarılmıştır. Sessiz kalan fareler kadar sessizdirler ve okuyucunun dikkatini bu gizli çıkarılışa çekmezler. Bu küfür dolu "DOĞMUŞ" sözcüğü, "Kutsal İncil"e girmiş, bu tür birçok sonradan eklemeden biriydi. Tanrı, bu küfrü, ortaya çıkışından kısa bir süre sonra en sert ifadelerle kınadı. Sahtekârlığı ortaya çıkarmak için İncil alimlerinin 2000 yıl beklemesini beklemedi.

No priest worth his cloth would fail to quote "the only BEGOTTEN of the Father!" when preaching to a prospective convert. But this fabrication — "BEGOTTEN" — has now been unceremoniously excised by the Bible Revisers, without a word of excuse. They are as silent as church-mice and would not draw the reader's attention to their furtive excision. This blasphemous word "BEGOTTEN" was another of the many such interpolations in the "Holy Bible." God Almighty condemned this blasphemy in the strongest terms soon after its innovation. He did not wait for 2000 years for Bible scholars to reveal the fraud.

Müslüman Dünyası, Hristiyanlığın "elli işbirliği yapan mezhebini" ve onların "en yüksek itibara sahip otuz iki âlimden" oluşan Beyin Takımını, Kutsal Kitaplarını Kur'an-ı Kerim'deki hakikate bir derece daha yaklaştırdıkları için tebrik etmelidir.

The Muslim World should congratulate the "Fifty cooperating denominations" of Christendom and their Brains Trust the "Thirty-two scholars of the highest eminence" for bringing their Holy Bible a degree nearer to the Qur-anic truth.

3. "Çünkü göklerde şahitlik eden üç tane vardır: BABA, SÖZ ve KUTSAL RUH; ve bu üçü birdir." Yuhanna'nın 1. Mektubu 5:7 - AV Bu ayet, Hristiyanların İncil adını verdikleri ansiklopedide yer alan Kutsal Teslis'e en yakın yaklaşımdır. Hristiyan inancının bu temel taşı, RSV'den hiçbir açıklama bile yapılmadan çıkarılmıştır. Baştan beri bir dindar hiledir ve İngilizce konuşan halk için RSV'de haklı olarak silinmiştir. Ancak dünyanın geri kalan 1499 dil grubu, Hristiyan uydurmalarını kendi ana dillerinde okumaya devam ettiğinden, bu hile onlar için sürmektedir. Bu insanlar, Kıyamet Günü'ne kadar gerçeği asla öğrenemeyecektir. Yine de biz Müslümanlar, İngilizce (RSV) İncil'den bir yalanı daha ortadan kaldırmak kadar dürüst davranan D.D.'lerin koca topluluğunu tebrik etmeliyiz; böylece kendi Kutsal Kitaplarını İslam'ın öğretilerine bir adım daha yaklaştırmış oldular. Çünkü Kur'an-ı Kerim şöyle buyurmaktadır:

3. "For there are three that bear record in heaven, the FATHER, the WORD, and the HOLY GHOST: and these three are one." 1st Epistle of John 5:7 - AV This verse is the closest approximation to what the Christians call their Holy Trinity in the encyclopaedia called the BIBLE. This key-stone of the Christian faith has also been scrapped from the RSV without even a semblance of explanation. It has been a pious fraud all along and well-deservedly has it been expunged in the RSV for the English-speaking people. But for the 1499 remaining language groups of the world who read the Christian concoctions in their mother tongues, the fraud remains. These people will never know the truth until the Day of Judgement. However, we Muslims must again congratulate the galaxy of D.D.’s who have been honest enough to eliminate another lie from the English (RSV) Bible, thus bringing their Holy Book yet another step closer to the teachings of Islam. For the Holy Qur'an says:

Üçlemeden biri değil. Üçlemeden biri değil.

* Not one in a trinity. Not one in a trinity.

Hıristiyanlığın en muazzam olayına — İsa'nın GÖKE YÜKSELTİLMESİNE — dair Kanonik İncillerde, yani Matta, Markos, Luka ve Yuhanna'da yalnızca iki atıf bulunmaktadır. RSV'nin ilk kez çıktığı 1952'den önce, bu iki atıf dünyadaki her dildeki her İncil'de yer alıyordu. Bunlar şunlardı:

One of the most serious of those "grave defects" which the authors of the RSV had tried to rectify concerned the Ascension of Christ. There have been only two references in the Canonical Gospels of Matthew, Mark, Luke and of John to the most stupendous event in Christianity — OF JESUS BEING TAKEN UP INTO HEAVEN. These two references were obtained in every Bible in every language, prior to 1952, when the RSV first appeared. These were:

4a. "Böylece Rab İsa, onlarla konuştuktan sonra GÖĞE ALINDI ve Tanrı'nın sağ yanına oturdu." (Markos 16:19)

4a. "So then the Lord Jesus, after he had spoken to them, was TAKEN UP INTO HEAVEN, and sat down at the right hand of God." (Mark 16:19)

4b. "Onları kutsarken, onlardan ayrıldı ve GÖĞE ALINDI." (Luka 24:51)

4b. "While he blessed them, he parted from them, and was CARRIED UP INTO HEAVEN." (Luke 24:51)

Maalesef bu görüntüyü göremiyorum; yalnızca metin olarak iletilen kısmı görebiliyorum ve ekte bir fotokopi yok. Ancak metnin kendisini çevirebilirim: "Şimdi lütfen aşağıdaki görüntüye bakın; bu, 4a alıntısının yer alması gereken bir fotokopidir. Markos 16'nın 8. ayette bittiğini ve ardından dikkat çekici bir boşluktan sonra eksik ayetlerin sayfanın altında bir dipnot olarak 'küçük harflerle' verildiğini görmek sizi şaşırtacaktır. Bir RSV 1952 bulabilirseniz, yukarıdaki 4b'nin son altı kelimesinin, yani 'AND WAS CARRIED UP INTO HEAVEN' ifadesinin, dipnota göndermek için küçük bir 'a' harfiyle değiştirildiğini göreceksiniz; dipnotta ise bu eksik kelimeleri bulacaksınız. Dürüst her Hristiyan, herhangi bir İncil'deki hiçbir dipnotu Tanrı'nın sözü olarak görmediğini kabul etmek zorundadır. Hristiyanlığın ücretli hizmetkârları, dinlerinin en büyük mucizesini neden sadece bir dipnota havale etsin?"

Now please look at the image below, which is a photocopy where the quotation 4a above ought to appear. You will be shocked to note that Mark 16 ends at verse 8, and after an embarrassing expanse of blank space the missing verses appear in "small print" as a footnote at the bottom of the page. If you can lay your hands on a RSV 1952, you will find the last six words of 4b above, i.e. "AND WAS CARRIED UP INTO HEAVEN" replaced by a tiny "a" to tell you to see the footnote if you please, where you will find these missing words. Every honest Christian has to admit that he does not consider any footnote in any Bible as the word of God. Why should the paid servants of Christianity consign the mightiest miracle of their religion to a mere footnote?

From the Chart — "The Origin and Growth of the English Bible" — appearing below, you will note that all the Biblical "Versions" prior to the Revised Version of 1881 were dependent upon the ANCIENT COPIES — those dating only five or six hundred years after Jesus. The Revisers of the RSV 1952, were the first Bible scholars who were able to tap the "MOST Ancient Copies" fully, dating three and four centuries after Christ. We agree that the closer to the source the more authentic is the document. Naturally "MOST" Ancient deserves credence more than mere "ANCIENT." But not finding a word about Jesus being "taken up" or "carried up" into heaven in the MOST ANCIENT manuscripts, the Christian fathers expurgated those references from the RSV 1952.

From the Chart — "The Origin and Growth of the English Bible" — appearing below, you will note that all the Biblical "Versions" prior to the Revised Version of 1881 were dependent upon the ANCIENT COPIES — those dating only five or six hundred years after Jesus. The Revisers of the RSV 1952, were the first Bible scholars who were able to tap the "MOST Ancient Copies" fully, dating three and four centuries after Christ. We agree that the closer to the source the more authentic is the document. Naturally "MOST" Ancient deserves credence more than mere "ANCIENT." But not finding a word about Jesus being "taken up" or "carried up" into heaven in the MOST ANCIENT manuscripts, the Christian fathers expurgated those references from the RSV 1952.

Yukarıdaki gerçekler, Hristiyanlığın kendi itirafı niteliğinde çarpıcı bir durumu ortaya koymaktadır: "ilham edilmiş" olduğu kabul edilen Kanonik İncil yazarları İsa'nın yükselişi (ASCENSION) hakkında tek bir kelime bile kaydetmemişlerdir. Buna karşın bu "ilham edilmiş" yazarların hepsi, Rablerini ve Kurtarıcılarını, görevi sona ererken Yeruşalim'e bir eşeğe binerek girdiğini kaydetmekte birleşmişlerdir.

The above facts are a staggering confession by Christendom that the "inspired" authors of the Canonical Gospels did not record a single word about the ASCENSION of Jesus- Yet these "inspired" authors were unanimous in recording that their Lord and Saviour rode a donkey into Jerusalem as his mission drew to a close.

Tanrı Teâlâ'nın, Gospel yazarlarının "oğlu"nun Kutsal Şehir'e eşek üzerinde girişini kaydederken adım şaşırmamaları için özel bir özen gösterdiği, ama aynı zamanda onlara "oğlu"nun melekler kanatları üzerinde göğe yükselişi haberini gizlemeleri için ilham ettiği bu tutarsız durumun faili olabilir mi?

Could God Almighty have been the author of this incongruous situation — going out of His Way to see that all the Gospel writers did not miss their footing recording of His "son's" donkey-ride into the Holy City — and yet "inspiring" them to black-out the news about His "son's" heavenly flight on the wings of angels?

Sıcak vaizler ve Kitap'a sert şekilde sarılan dindarlar, şakayı fark etmekte çok yavaş kaldılar. Vaazlarının köşe taşı olan — İSA'NIN YÜCELİŞİ — Hristiyan Kutsal Kitap bilimsel araştırmalarının bir sonucu olarak sarsıldığını anladıklarında, RSV'nin yayıncıları çoktan 15 000 000 dolarlık (on beş milyon) net kâr elde etmişlerdi! Propagandacılar büyük bir gürültü kopardı ve elli komiteden iki mezhep komitesinin desteğiyle yayıncıları, 1952'den sonra RSV'nin her yeni baskısında eklemeleri "İLHAM EDİLMİŞ" Tanrı Sözü'ne yeniden dahil etmeye zorladılar; çıkarılan bölüm "METNE YENİDEN ALINDI." Bu eski, çok eski bir oyun. Yahudiler ve Hristiyanlar, "Tanrı Kitabı"nı başlangıcından beri değiştirip durdular. Onlarla eski sahtekârlar arasındaki fark, eski sahtekârların "önsöz" ve "dipnot" yazma sanatını bilmemeleriydi; yoksa onlar da modern kahramanlarımızın kendi tahriflerini ve sahte parayı parlak altına dönüştürmek için ileri sürdükleri pürüzsüz mazeretleri bize en açık şekilde anlatırlardı.

The hot-gospellers and the Bible-thumpers were too slow in catching the Joke. By the time they realised that the corner-stone of their preaching — THE ASCENSION OF JESUS — had been undermined as a result of Christian Biblical erudition, the publishers of the RSV had already raked in a net profit of 15 000 000 dollars! (Fifteen Million). The propagandists made a big hue and cry, and with the backing of two denominational committees out of the fifty, forced the Publishers to re-incorporate the interpolations into the "INSPIRED" Word of God in every new publication of the RSV after 1952, the expunged portion was "RESTORED TO THE TEXT." It is an old, old game. The Jews and the Christians have been editing their "Book of God" from its very inception. The difference between them and the ancient forgerers is that the ancient forgers did not know the art of writing "prefaces" and "footnotes", otherwise they too would have told us as clearly as our modern heroes have about their tampering, and their glib excuses for transmuting forged currency into glittering gold.

BİREYLER VE İKİ MEZHEP KOMİTESİ TARAFINDAN KOMİTEYE ÇOK SAYIDA DEĞİŞİKLİK ÖNERİSİ SUNULDU. BUNLARIN TAMAMI KOMİTE TARAFINDAN DİKKATLE ELE ALINDI.

"MANY PROPOSALS FOR MODIFICATION WERE SUBMITTED TO THE COMMITTEE BY INDIVIDUALS AND BY TWO DENOMINATIONAL COMMITTEES ALL OF THESE WERE GIVEN CAREFUL ATTENTION BY THE COMMITTEE.

"İKİ BÖLÜM, MARK'IN UZUN SONU (16:9-20) . . . VE LUKA 24:51, METNE GERİ KONULMUŞTUR." (Önsöz — Collins'in vi. ve vii. sayfaları)

"TWO PASSAGES, THE I LONGER ENDING OF MARK (16:9-20) . . . AND LUKE 24:51 ARE RESTORED TO THE TEXT." (Preface — Collins' pages vi and vii)

Rev. C. I. Scofield, D. D. ile 8 Danışma Editörü ve "Scofield Reference Bible" içindeki tüm D.D.'ler, İbranicede "Tanrı" anlamına gelen "Elah" kelimesini alternatif olarak "Alah" şeklinde yazmayı uygun gördü. Hıristiyanlar böylece deveyi yutmuş oldular; nihayet Tanrı'nın adının Allah olduğunu kabul etmiş görünüyorlardı, ama yine de "Allah"ı tek "L" ile yazarak sinekten kıl ayıklamaya devam ediyorlardı! (Gelecek nesiller için, "ALAH" kelimesini gösteren Kutsal Kitap sayfasının fotoğrafik reprodüksiyonu aşağıda korunmaktadır.) Bu gerçeğe, bu kitapçığın yazarı tarafından kamuya açık konferanslarda değinilmişti. İnanın, sonraki "Scofield Reference Bible" Tekvin 1:1'in tüm yorumunu kelimesi kelimesine korumuş, ama çok akıllıca bir el çabukluğuyla "Alah" kelimesini tamamen silmiştir. Daha önce "Alah" kelimesinin bulunduğu yerde bir boşluk bile yoktur. 1 1 Bu, ortodoksların Kutsal Kitabındadır! Onların bu hokkabazlıklarına ayak uydurmak gerçekten zor.

The Rev. C. I. Scofield, D. D. with a team of 8 Consulting Editors, also all D.D.’s in the "Scofield Reference Bible" thought it appropriate to spell the Hebrew word "Elah" (meaning God) alternatively as "Alah" The Christians had thus swallowed the camel — they seemed to have accepted at last that the name of God is Allah — but were still straining at the gnat by spelling Allah with one "L"! (Photographic reproduction of the Bible page showing the word "ALAH" is preserved here for posterity below). References were made in public lectures to this fact by the author of this booklet. Believe me, the subsequent "Scofield Reference Bible" has retained word for word the whole commentary of Genesis 1:1, but has, by a clever sleight-of-hand, blotted out the word "Alah" altogether. There is not even a gap where the word "Alah" once used to be. 1 1 This is in the Bible of the orthodox! One is hard pressed to keep up with their Jugglery.

1. Bu İncil'deki "Allah" kelimesinin atlanmasıyla ilgili daha fazla bilgi için "WHAT IS HIS NAME" bölümüne, "Now you see it, now you don't" başlığı altına bakınız.

1. See "WHAT IS HIS NAME" for more information on this Biblical omission of the word Allah. Under the section of "Now you see it, now you don’t".