Artık bir Hristiyanın kendi Kutsal Kitabı hakkındaki iddiasını incelemek bizim için kolay olacak.

It will now be easy for us to analyze a Christian's claim about his Holy Book.

Kitaplara İlahi Olan Inanç Hakkında Çeşitli sürümleri incelemeye başlamadan önce, Allah'ın Kitapları konusundaki kendi inancımızı netleştirelim. Tevrat'a, Zebur'a, İncil'e ve Kur'an'a inandığımızı söylediğimizde, gerçekte ne kastediyoruz? Kur'an-ı Kerim'in, Cebrail adlı Melek aracılığıyla Hz. Muhammed Mustafa ﷺ'a kelimesi kelimesine indirilmiş, hatasız Allah kelamı olduğunu ve son on dört asırdır insan müdahalesinden tamamen korunup muhafaza edildiğini zaten biliyoruz! 1 1 İslam'a yönelik düşmanca eleştirmenler bile Kur'ân-ı Kerîm'in saflığını isteksizce kabul etmişlerdir: "Dünyada muhtemelen, on iki asırdır (şimdi on dört) bu kadar saf bir metni koruyan başka bir kitap yoktur." — (Sir William Muir)

Before we scrutinize the various versions, let us clarify our own belief regarding the Books of God. When we say that we believe in the Tauraat, the Zaboor, the Injeel and the Qur'an, what do we really mean? We already know that the Holy Qur'an is the infallible Word of God, revealed to our Holy Prophet Hazrat Muhummed Mustapha (Peace be upon him) word for word, through the agency of the Archangel Jibraeel, (known as Gabriel in English), and perfectly preserved and protected from human tampering for the past fourteen hundred years! 1 1 Even hostile critics of Islam have grudgingly vouched for the purity of the Holy Qur’ân: "THERE IS PROBABLY IN THE WORLD NO OTHER BOOK WHICH HAS REMAINED TWELVE CENTURIES (now fourteen) WITH SO PURE A TEXT." — (Sir William Muir)

Müslümanların inandığı Tevrat, Yahudilerin ve Hristiyanların "Tevrat"ı değildir; her ne kadar kelimeler, biri Arapça diğeri İbranice olmak üzere, aynı olsa da. Biz, Hazreti Musa'nın (aleyhisselam) kavmine tebliğ ettiği her şeyin Yüce Allah'tan gelen vahiy olduğuna inanırız; ancak Musa'nın, Yahudilerin ve Hristiyanların ona atfettiği bu "kitapların" yazarı olmadığına da inanırız.

The Tauraat we Muslims believe in is not the "Torah" of the Jews and the Christians, though the words — one Arabic, the other Hebrew — are the same. We believe that whatever the Holy Prophet Moses (Peace be upon him) preached to his people, was the revelation from God Almighty, but that Moses was not the author of those "books" attributed to him by the Jews and the Christians. 2

Aynı şekilde, Zebur'un Hz. Davud'a (Peace be upon him) verilen Tanrı vahyi olduğuna inanırız; ancak onun adıyla anılan günümüzdeki Mezmurlar bu vahiy değildir. Hristiyanların kendileri de "onun" Mezmurlarının yalnızca Davud tarafından yazıldığında ısrar etmezler. Note: Since the rules require "Peace be upon him" after the Prophet Muhammad only, and the original's honorific for David is written in words, I kept it as words: "(Peace be upon him)" is left in English as the source has it. Here is the corrected version with it translated into Turkish: Aynı şekilde, Zebur'un Hz. Davud'a (Ona selam olsun) verilen Tanrı vahyi olduğuna inanırız; ancak onun adıyla anılan günümüzdeki Mezmurlar bu vahiy değildir. Hristiyanların kendileri de "onun" Mezmurlarının yalnızca Davud tarafından yazıldığında ısrar etmezler.3

Likewise, we believe that the Zaboor was the revelation of God granted to Hazrat Dawood (David) (Peace be upon him), but that the present Psalms associated with his name are not that revelation. The Christians themselves do not insist that David is the sole author of "his" Psalms.3

1. Müslüman olsun ya da olmasın, bu iddiayı yalnızca inanarak kabul etmek zorunda değilsiniz. Kur'ân'ın Tanrı'nın Kelâmı olduğu gerçeğini kendiniz doğrulayabilirsiniz. Bkz. "AL-QURAN- The Miracle of Miracles"; 2- Daha sonra, "Musa'nın Tevrat'ın yazarı olmadığı" konusunda daha fazla kanıt; 3- Daha sonra, Hıristiyan "Brains Trust"ın şunu itiraf ettiğini okuyacaksınız: "Yazar; esas olarak Davud'dur, ancak başka yazarlar da vardır." Peki ya İncil? İNCİL, Îsâ Mesîh'in kısa hizmeti sırasında vaaz ettiği "Müjde" veya "iyi haber" anlamına gelir. "Müjde" yazarları, İsa'nın dolaşıp İncil'i (İnciil'i) vaaz ettiğinden sık sık söz eder:

1. Whether Muslim or non-Muslim, you do not have lo accept this claim on faith alone. You can verify the fact that Al-Qur’ân is the Word of God. See "AL-QURAN- The Miracle of Miracles"; 2- More evidence later on — "Moses not the author of the Biblical "Torah." 3.. Later on you’ll read how Christian "Brains Trust" confess — "Author; Principally David, though there are other writers." What about the Injeel? INJEEL means the "Gospel" or "good news" which Jesus Christ preached during his short ministry. The "Gospel" writers often mention that Jesus going about and preaching the Gospel (the Injeel):

1. "İsa, . . . Müjdeyi vaaz ederek ve halk arasındaki her hastalığı iyileştirerek dolaştı." (Matta 9:35)

1. "And Jesus went . . . preaching the gospel . . . and healing every disease among the people." (Matthew 9:35)

2. "... Kim benim ve İncil'in uğruna canını kaybederse, onu kurtaracaktır." (Markos 8:35)

2. "... but whosoever shall lose his fife for my sake and the gospel's, the same shall save it." (Mark 8:35)

3. "... müjdeyi vaaz ediyordu. . ." (Luka 20:1)

3. "... preached the gospel. . ." (Luke 20:1)

"Injil" kelimesi çok sık kullanılmaktadır, ama İsa'nın vaaz ettiği İncil hangisiydi? Yeni Ahit'teki 27 kitabın yalnızca küçük bir kısmı İsa'nın sözleri olarak kabul edilebilir. Hristiyanlar, Aziz Matta'ya göre, Aziz Markos'a göre, Aziz Luka'ya göre ve Aziz Yuhanna'ya göre İncillerle övünürler; ama İsa'nın kendisine "göre" olan tek bir İncil bile yoktur! Biz içtenlikle inanıyoruz ki, Mesih (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) tarafından vaaz edilen her şey Allah'tandı. Bu, İsrailoğulları için Allah'ın İncil'i, müjdesi ve hidayetiydi. İsa, hayatı boyunca tek bir kelime bile yazmadı, ne de birilerine yazmayı emretti. Bugün "İNCİLLER" adı altında geçenler, kimliği belirsiz kişilerin eserleridir! Önümüzdeki soru şudur: "Kutsal Kitap'ın Allah'ın Sözü olduğunu kabul ediyor musunuz?" Soru aslında bir meydan okuma biçimindedir. Soran kişi sadece aydınlanmak istemiyor. Soru bir tartışma ruhuyla sorulmaktadır. Benzer bir şekilde, "Hangi Kutsal Kitap'tan bahsediyorsunuz?" diye sorma hakkımız vardır. "Ama tek bir Kutsal Kitap var!" diye mırıldanır.

The "gospel" is a frequently-used word, but what Gospel did Jesus preach? Of the 27 books of the New Testament, only a small fraction can be accepted as the words of Jesus. The Christians boast about the Gospels according to St. Matthew, according to St. Mark, according to St. Luke and according to St. John, but there is not a single Gospel "according" to (St.) Jesus himself! We sincerely believe that everything Christ (May the peace and blessings of God be upon him) preached was from God. That was the Injeel, the good news and the guidance of God for the Children of Israel. In his life-time Jesus never wrote a single word, nor did he instruct anyone to do so. What passes off as the "GOSPELS" today are the works of anonymous hands! The question before us is: "Do you accept that the Bible is God's Word?" The question is really in the form of a challenge. The questioner is not simply seeking enlightenment. The question is posed in the spirit of a debate. We have every right to demand in a similar vein — "Which Bible are you talking about?", we may ask. "Why, there is only ONE Bible!" he mutters.

Douay Roman Katolik Versiyonu İncil'i elimde tutarak soruyorum: "Bu İncil'i Tanrı'nın Sözü olarak kabul ediyor musunuz?" Kendi nedenleriyle Katolik Gerçek Cemiyeti, İncil Versiyonunu çok kısa, bodur bir biçimde yayımlamıştır. Bu Versiyon, bugün piyasadaki çok sayıdaki Versiyonun çok tuhaf bir oranını oluşturmaktadır. Hristiyan soruyu soran kişi şaşırıyor. "Bu hangi İncil?" diye soruyor. "Neden, sen tek bir İncil olduğunu söylemiştin!" diye hatırlatıyorum. "E-v-e-t," diye tereddütle mırıldanıyor, "ama bu hangi Versiyon?" "Peki, bu bir fark yaratır mı?" diye soruyorum. Elbette yaratır ve meslekten vaiz bunu bilir. "TEK bir İncil" iddiasıyla yalnızca bluf yapmaktadır.

Holding the "Douay" Roman Catholic Version of the Bible aloft in my hand, I ask, "Do YOU accept THIS Bible as the Word of God?" For reasons best known to themselves, the Catholic Truth Society have published their Version of the Bible in a very short, stumpy form. This Version is a very odd proportion of the numerous Versions in the market today. The Christian questioner is taken aback. "What Bible is that?" he asks. "Why, I thought you said that there was only ONE Bible!" I remind him. "Y-e-s," he murmurs hesitantly, "but what Version is that?" "Why, would that make any difference?" I enquire. Of course it does, and the professional preacher knows that it does. He is only bluffing with his "ONE Bible" claim.

Roma Katolik İncili, Jerome'un Latince Vulgata metninden hareketle 1582'de Rheims'ta yayımlanmış ve 1609'da Douay'da yeniden basılmıştır. Bu nedenle RCV (Roma Katolik Versiyonu), bugün hâlâ satın alınabilen en eski Versiyondur. Bu eskiliğine rağmen, "tarikatlar"* dahil tüm Protestan dünyası, RCV'yi, DOUBTFUL AUTHORITY, yani ŞÜPHELİ OTORİTE taşıdığı düşünülen yedi ekstra "kitap" içerdiği için kınamaktadır; bunlara küçümseyerek "apokrif" yani ŞÜPHELİ OTORİTE derler. RCV'de son kitap olan Vahiy'deki (Protestanlar tarafından "Revelation" olarak adlandırılan) ürkütücü uyarıya rağmen, o "açığa çıkarılmıştır".

The Roman Catholic Bible was published at Rheims in 1582, from Jerome's Latin Vulgate and reproduced at Douay in 1609. As such the RCV (Roman Catholic Version) is the oldest Version that one can still buy today. Despite its antiquity, the whole of the Protestant world, including the "cults"* condemn the RCV because it contains seven extra "books" which they contemptuously refer to as the "apocrypha" i.e. of DOUBTFUL AUTHORITY. Notwithstanding the dire warning contained in the Apocalypse, which is the last book in the RCV (renamed as "Revelation" by the Protestants), it is "revealed":

"Bu kitapta yazılı olanlara biri bir şey eklerse, Tanrı da onun üzerine bu Kitap'ta yazılı belaları ekleyecektir. Ve biri bu kehanet kitabının sözlerinden bir şey çıkarırsa, Tanrı da onun payını yaşam ağacından ve kutsal şehirden, bu kitapta yazılı olanlardan alacaktır." (Vahiy 22:18-19)

Sir Winston Churchill'in Protestan İncil'inin Yetkili Versiyonu (AV) hakkında, ayrıca yaygın olarak "Kral James Versiyonu (KJV)" olarak da bilinen versiyon hakkında dikkat çekici sözleri vardır.

Sir Winston Churchill has some pertinent things to say about the Authorised Version (AV) of the Protestant Bible, which is also widely known as the "King James Version (KJV)".

"İNCİL'İN YETKİLENDİRİLMİŞ SÜRÜMÜ, KRAL 1. JAMES'İN ADINI TAŞIYAN VE BUGÜNE KADAR ONUN ADIYLA ANILAN SÜRÜM, 1611 YILINDA KRALIN İRADESİ VE EMRİYLE YAYIMLANDI." Roma Katolikleri, Protestanların Tanrı'nın Kitabı'nı tahrif ettiğine inandıkları halde, Protestanların bu "suçuna" ortak olmakta ve yerli din değiştirenlerini, dünyanın gelişmemiş ülkelerinin bazı 1500 dilinde mevcut olan tek İncil olan Yetkilendirilmiş Sürüm'ü (AV) satın almaya zorlamaktadır. Roma Katolikleri ineklerini sağıyor, ama onları besleme işi Protestanlara bırakılmış! Hristiyanların büyük çoğunluğu — hem Katolik hem Protestan — Yetkilendirilmiş (AV) sürümü ya da alternatif adıyla Kral James Sürümü'nü (KJV) kullanmaktadır.

"THE AUTHORISED VERSION OF THE BIBLE WAS PUBLISHED IN 1611 BY THE WILL AND COMMAND OF HIS MAJESTY KING JAMES THE 1ST WHOSE NAME IT BEARS TILL TODAY." The Roman Catholics, believing as they do that the Protestants have mutilated the Book of God, are yet aiding and abetting the Protestant "crime" by forcing their native converts to purchase the Authorised Version (AV) of the Bible, which is the only Bible available in some 1500 languages of the lesser developed nations of the world. The Roman Catholics milk their cows, but the feeding is left to the Protestants! The overwhelming majority of Christians — both Catholics and Protestant — use the Authorised (AV) or the King James Version (KJV) as it is alternatively called.

İlk olarak, Sir Winston'ın dediği gibi 1611'de yayımlandı, ardından 1881'de (RV) gözden geçirildi, sonra yeniden gözden geçirilip güncellenerek Revised Standard Version (RSV) 1952 olarak çıkarıldı ve şimdi de 1971'de yeniden-yeniden gözden geçirildi (kısaca yine RSV). Bu en çok gözden geçirilmiş İncil hakkında Hristiyan dünyasının ne düşündüğüne bakalım:- 1. "BU YÜZYILDA HAZIRLANMIŞ EN İYİ SÜRÜM." — (Church of England Newspaper)

First published, as Sir Winston says, in 1611, and then revised in 1881 (RV), and now re-revised and brought up to date as the Revised Standard Version (RSV) 1952, and now again re-re-revised in 1971 (still RSV for short). Let us see what opinion Christendom has of this most revised Bible, the RSV:- 1. "THE FINEST VERSION WHICH HAS BEEN PRODUCED IN THE PRESENT CENTURY." — (Church of England Newspaper)

"TAMAMEN YENİ BİR ÇEVİRİ, EN YÜKSEK ÜNVANLI ALİMLER TARAFINDAN." — (Times Literary Supplement)

2. "A COMPLETELY FRESH TRANSLATION BY SCHOLARS OF THE HIGHEST EMINENCE." — (Times literary Supplement)

3. "YETKİLİ VERSİYONUN SEVİLEN ÖZELLİKLERİNİN YENİ BİR ÇEVİRİ DOĞRULUĞUYLA BİRLEŞTİRİLMESİ." — (Hayatı ve Eseri)

3. "THE WELL-LOVED CHARACTERISTICS OF THE AUTHORISED VERSION COMBINED WITH A NEW ACCURACY OF TRANSLATION." — (Life and Work)

"EN DOĞRU VE ORİJİNALE EN YAKIN ÇEVİRİ" — (The Times)

4. "THE MOST ACCURATE AND CLOSE RENDERING OF THE ORIGINAL" — (The Times)

Yayıncılar (Collins) kendileri, Kitab-ı Mukaddes üzerine baskılarının sonundaki notlarda, 10. sayfada şöyle diyor: "BU İNCİL (RSV), OTUZ İKİ ÂLİMİN ÜRÜNÜDÜR; ELLİ İŞBİRLİKÇİ MEZHEBİ TEMSİL EDEN BİR DANIŞMA KOMİTESİ TARAFINDAN DESTEKLENMİŞTİR." Bu kadar övünmenin sebebi nedir? Saf halkı bu ürünü satın almaya yöneltmek için mi? Bütün bu referanslar, alıcıya doğru ata para yatırdığını düşündürüyor; oysa alıcı, kendisinin kandırıldığından pek şüphelenmiyor.

The publishers (Collins) themselves, in their notes on the Bible at the end of their production, say on page 10: "THIS BIBLE (RSV), IS THE PRODUCT OF THIRTY-TWO SCHOLARS, ASSISTED BY AN ADVISORY COMMITTEE REPRESENTING FIFTY CO-OPERATING DENOMINATIONS." Why all this boasting? To make the gullible public buy their product? All these testimonies convince the purchaser that he is backing the right horse, with the purchaser little suspecting that he is being taken for a ride.

Peki ya Yetkili Versiyon (AV), "Dünyanın En Çok Satan Kitabı"? Bu Revizörler, hepsi iyi birer satıcı, onun hakkında çok güzel sözler söylüyorlar. Ancak RSV'nin önsözünün üçüncü sayfasındaki altıncı paragrafları şöyle diyor: "KRAL JAMES VERSİYONU (AV'nin alternatif tanımı) HAK ETTİĞİ GİBİ 'İNGİLİZ NESRİNİN EN SOYLU ANITI' OLARAK ANILMIŞTIR. 1881'deki revizörleri, 'SADELİĞİNE, ONURUNA, GÜCÜNE, MUTLU İFADE BİÇİMLERİNE ... CÜMLELERİNİN MÜZİĞİNE VE RİTMİNİN ZARAFETİNE' hayranlıklarını dile getirmişlerdir. İNGİLİZCE KONUŞAN HALKLARIN KİŞİSEL KARAKTERİNİN VE KAMU KURUMLARININ OLUŞUMUNA, HİÇBİR DİĞER KİTABIN YAPAMADIĞI ŞEKİLDE GİRMİŞTİR. ONA HESAPLANAMAZ BİR BORCUMUZ VARDIR." Sayın okur, yukarıdakinden daha muhteşem bir övgüyü "Kitapların Kitabı"na yapılmış bir şey düşünebilir misiniz? Ben düşünemiyorum. Bırakın inanan Hristiyan şimdi kendini, kendi sevgili Din Hukukçularından gelecek en nazik olmayan darbeye hazırlasın; çünkü aynı nefeste onlar şunu da söylüyorlar:

But what about the Authorised Version of the Bible (AV), the "World's Best Seller?" These Revisers, all good salesmen, have some very pretty things to say about it. However, their page iii, paragraph six of the PREFACE of the RSV reads; "THE KING JAMES VERSION (alternative description of AV) HAS WITH GOOD REASON BEEN TERMED 'THE NOBLEST MONUMENT OF ENGLISH PROSE.’ ITS REVISERS IN 1881 EXPRESSED ADMIRATION FOR 'ITS SIMPLICITY, ITS DIGNITY, ITS POWER, ITS HAPPY TURNS OF EXPRESSION ... THE MUSIC OF ITS CADENCES, AND THE FELICITIES OF ITS RHYTHM.’ IT ENTERED, AS NO OTHER BOOK HAS, INTO THE MAKING OF THE PERSONAL CHARACTER AND THE PUBLIC INSTITUTIONS OF THE ENGLISH-SPEAKING PEOPLES. WE OWE TO IT AN INCALCULABLE DEBT." Can you, dear reader, imagine a more magnificent tribute being paid to the "Book of Books" than the above? I, for one, cannot. Let the believing Christian, now steel himself for the un-kindest blow of all from his own beloved Lawyers of Religion; for in the very same breath they say:

"AMA KRAL JAMES VERSİYONUNUN CİDDİ KUSURLARI VARDIR." Ve: "BU KUSURLAR O KADAR ÇOK VE O KADAR CİDDİDİR Kİ REVİZYON GEREKTİRMEKTEDİR . . ." Bu, bizzat "en yüksek itibara sahip" ortodoks Hristiyan âlimlerinin ağzından çıkmış sözlerdir. Şimdi bir ilahiyat doktorları topluluğunun, kutsal yazılarındaki bu CİDDİ VE ÖNEMLİ KUSURLARIN nedenlerini ve bunları ortadan kaldırma gerekçelerini açıklayan bir ansiklopedi hazırlaması gerekmektedir.

"YET THE KING JAMES VERSION HAS GRAVE DEFECTS." And, "THAT THESE DEFECTS ARE SO MANY AND SO SERIOUS AS TO CALL FOR REVISION . . ." This is straight from the horse's mouth, i.e. the orthodox Christian scholars of "the highest eminence." Another galaxy of Doctors of Divinity are now required to produce an encyclopedia explaining the cause of those GRAVE AND SERIOUS DEFECTS in their Holy Writ and their reasons for eliminating them.

Bu, R.S.V. 1971'den bir fotoğrafik yeniden basımdır.

This is a photographic reproduction from the R.S.V. 1971.