Şimdi bakın, Hristiyan babalar Eski Ahit'teki ensest soyları Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih'e Yeni Ahit'te nasıl yakıştırmışlar. Hiç soyağacı olmayan bir adam için bir soyağacı uydurmuşlar. Ve ne soyağacı! Bu kutsal Allah adamına altı zina yapmış kişi ve ensest ilişkinin ürünü olan çocuklar yüklenmiş. Tanrı'nın Musa aracılığıyla vahyettiği kendi yasasına göre taşlanmayı hak eden erkekler ve kadınlar; ayrıca nesiller boyunca toplumdan dışlanmayı ve Tanrı'nın Evi'nden men edilmeyi hak eden kişiler.

Watch now how the Christian fathers have foisted the incestuous progenies of the Old Testament upon their Lord and Saviour, Jesus Christ, in the New Testament. For a man who had no genealogy, they have manufactured one for him. And what a genealogy! Six adulterers and offsprings of incest are imposed upon this holy man of God. Men and women deserving to be stoned to death according to God's own law, as revealed through Moses, and further to be ostracised and debarred from the House of God for generations. 1

1. "Melez, Rab'bin cemaatine onuncu kuşağa kadar giremez." (Tesniye 23:2 — AV). "Yehova Şahitleri", bu kelimeye aşırı duyarlılık gösterdiler. Deve yutup sinek boğazlamak!

1. "The bastard shall not enter the congregation of the Lord even unto the tenth generation." (Deut. 23:2 — AV). The "Witnesses" have been hyper sensitive to this word. Swallowing the camel and straining at the gnat!

Tanrı neden "oğlu" (İsa'ya) bir "baba" (Yusuf) versin? Ve neden bu kadar aşağılık bir soy? "İşte bütün güzelliği de bu" diyor o sapkın. "Tanrı günahkârları o kadar çok sevdi ki, 'oğlu' için böylesine atalar vermeyi küçümsemedi."

Why should God give a "father" (Joseph) to His "son" (Jesus)? And why such an ignoble ancestry? "This is the whole beauty of it" says the pervert. "God loved the sinners so much that he disdaineth not to give such progenitors for His 'son. "

Dört İncil yazarından yalnızca ikisine, Tanrı'nın "oğlunun" soy kütüğünü kaydetmesi için "ilham" vermiştir. Bu iki "ilhamlı" listedeki "babaları ve büyükbabaları" kolayca karşılaştırabilmeniz için, ayetlerdeki ifadeleri çıkarıp yalnızca isimleri aldım. Aşağıda görüyorsunuz. Davut ile İsa arasında Tanrı, Matta'ya "oğlu" için yalnızca 26 atayı kaydetmesi konusunda "ilham" vermiştir. Ancak "ilham verilmiş" olan Luka ise İsa için 41 ataya yer vermiştir. Bu iki listede Davut ile İsa arasında ortak olan tek isim YUSUF'tur; Luka 3:23'e (AV) göre bu da "sözde" bir babadır. Bu tek isim göze çarpıcıdır. Onu bulmak için ince bir tarama yapmanıza gerek yok. Bu, marangoz Yusuf'tur. Listelerin büyük ölçüde birbiriyle çeliştiğini de kolayca fark edeceksiniz. Bu iki liste de aynı kaynaktan, yani Tanrı'dan çıkmış olabilir mi?

Of the four Gospel writers, God "inspired" only two of them to record the genealogy of His "son." To make it easy for you to compare the "fathers and grandfathers" of Jesus Christ in both the "inspired" lists, I have culled the names only, minus the verbiage. See below. Between David and Jesus, God "inspired" Matthew to record only 26 ancestors for His "son." But Luke, also "inspired," gathered up 41 forefathers for Jesus. The only name common to these two lists between David and Jesus is JOSEPH and that, too, a "supposed" father according to Luke 3:23 (AV). This one name is glaring. You need no fine-tooth comb to catch him. It is Joseph the carpenter. You will also easily observe that the lists are grossly contradictory. Could both the lists have emanated from the same source, i.e. God?

Matta ve Luka, İsa'nın soyunu Davud'a dayandırmakta, Davud'u da İsa'nın öncü atası olarak göstermekte aşırı hevesli davranıyor; bunun sebebi, İsa'nın "babası Davud'un tahtına" oturacağına dair o yanlış düşüncedir (Elçilerin İşleri 2:30). İncillerse bu kehaneti yalanlar niteliktedir, çünkü bize İsa'nın babasının (Davud'un) tahtına oturması yerine, o tahta Roma valisi, putperest Pontius Pilatus'un oturduğunu ve o tahtın gerçek(?) varisi İsa'yı ölüme mahkûm ettiğini anlatır. "Önemli değil," der müjdeci, "eğer ilk gelişinde değilse, ikinci gelişinde bu kehaneti ve bunun yanında üç yüz kadar diğerini daha yerine getirecektir." Ancak İsa'nın soyunu bedensel olarak Davud'a kadar izleme konusundaki aşırı coşkuları yüzünden (çünkü Kutsal Kitap'ın gerçekte dediği budur: "Davud'un bedeninin meyvesinden, ETten göre" (Elçilerin İşleri 2:30, kelimesi kelimesine, mecazi değil), bu "ilhamla yazılmış" yazarların ikisi de en ilk adımda sürçüp düşüyor.

Matthew and Luke are over-zealous in making DAVID the King, the prime ancestor of Jesus, because of that false notion that Jesus was to sit on the "THRONE OF HIS FATHER DAVID" (Acts 2:30). The Gospels belie this prophecy, for they tell us that instead of Jesus sitting on his father's (David's) throne, it was Pontious Pilate, a Roman Governor, a pagan who sat on that very throne and condemned its rightful (?) heir (Jesus) to death. "Never mind,'' says the evangelist, "if not in his first coming, then in his second coming he will fulfill this prophecy and three hundred others beside" But with their extravagant enthusiasm to trace the ancestry of Jesus physically to David, (for this is actually what the Bible says — THAT OF THE FRUIT OF HIS (David's) LOINS, ACCORDING TO THE FLESH" (literally, not metaphorically Acts 2:30), both the "inspired" authors trip and fall on the very first step.

Matta 1:6, İsa'nın Süleyman aracılığıyla Davud'un oğlu olduğunu söylüyor; ancak Luka 3:31, onun (İsa'nın) Natan aracılığıyla Davud'un oğlu olduğunu söylüyor! Bir jinekolog olmaya gerek yok; hiçbir biçimde Davud'un tohumunun hem Süleyman hem de Natan aracılığıyla, aynı anda İsa'nın annesine ulaşması mümkün olamaz! Her iki yazarın da kafası karışmış yalancılar olduğunu biliyoruz, çünkü İsa mucizevi bir biçimde, herhangi bir erkek müdahalesi olmadan gebe kalındı. Fiziksel bir soyağacı üzerinden Davud'a dayanıldığını kabul etsek bile, her iki yazar da aynı açık nedenle yalancı çıkardı.

Matthew 1:6 says that Jesus was the son of David through SOLOMON, but Luke 3:31 says that he (Jesus) was the son of David through NATHAN. One need not be a gynecologist to tell that by no stretch of the imagination could the seed of David reach the mother of Jesus both through Solomon and Nathan at the same time! We know that both the authors are confounded liars, because Jesus was conceived miraculously, without any male intervention. Even if we concede a physical ancestry through David, both authors would still be proved liars for the obvious reason.

Basit olduğu kadar açık olan bu mantık, Hristiyan'ın duygusal olarak o kadar bağlı olduğu bir noktada ki, önyargılı zihnine nüfuz etmeyecektir. Şimdi ona, tarafsız kalabileceği, aynı yapıda bir örnek verelim.

As simple as the above logic is, the Christian is so emotionally involved that it will not penetrate his prejudiced mind. Let us give him an identical example, but one where he can afford to be objective.

Tarihten biliyoruz ki İslam Peygamberi Muhammed, İshak aracılığıyla değil, İsmail aracılığıyla İbrahim'in soyundandı. Bu nedenle, birisi çıkıp "vahiy aldığını" ileri sürerek Muhammed'in İbrahim'in İshak aracılığıyla soyundan geldiğini öne sürseydi, bunu hiç tereddüt etmeden bir yalancı olarak nitelendirirdik; çünkü İbrahim'in soyu aynı anda hem İsmail hem de İshak yoluyla Amine'ye (Muhammed'in annesi) ulaşamazdı! İbrahim'in bu iki oğlunun soyu arasındaki fark, Yahudiler ile Araplar arasındaki farktır.

We know from history that Muhammed the Prophet of Islam, was the son of Abraham through ISHMAEL, so if some "inspired" writer came along and tried to palm off his "revelation" to the effect that Muhummed was the son of Abraham through ISAAC, we would, without any hesitation, brand such a writer as a liar, because the seed of Abraham could never reach Amina (Muhummed's mother) through Ishmael and through Isaac at the same time! The differences of lineage between these two sons of Abraham is the difference between the JEWS and the ARABS.

Muhammed'in ataları konusunda, İshak'ın onun atası olduğunu söyleyen herkesin yalancı olduğunu biliriz. Ancak İsa söz konusu olduğunda hem Matta hem de Luka şüpheli görülüyor. Hıristiyanlar, "tanrıları" olarak hangi soy çizgisini tercih ettiklerine karar verene kadar, her iki İncil de reddedilmek zorunda kalacak. Hristiyanlık, son 2000 yıldır bu soy listeleriyle dört bir yandan mücadele ederek bu gizemi çözmeye çalışıyor. Henüz pes etmediler. Azimlerine hayranız. Hâlâ "ZAMAN SORUNU ÇÖZECEK" diye inanıyorlar. Belki bir 2000 yıl daha?! "ALIM ÇÖZÜLMEMİŞ ÇELİŞKİLER VARDIR; TEOLOGLAR BUNLARI HER ATEİSTİN TATMİN OLACAĞI ŞEKİLDE ÇÖZMEMİŞTİR. BİLGİNLERİN HÂLÂ UĞRAŞTIĞI METİNSEL ZORLUKLAR VARDIR. YALNIZCA KİTAP BİLMEYEN BİRİ BUNLARI VE DİĞER SORUNLARI İNKÂR EDEBİLİR" "The Plain Truth," Temmuz 1975.

In the case of Muhummed, we would know then that anyone who says that Isaac is his progenitor, was a liar. But in the case of Jesus both Matthew and Luke are suspect. Until the Christians decide which line of ancestors they prefer for their "god," both Gospels will have to be rejected. Christendom has been battling tooth and nail with these genealogies for the past 2000 years, trying to unravel the mystery. They have not given up yet. We admire their perseverance. They still believe that "TIME WILL SOLVE THE PROBLEM." Perhaps another 2000 years?! "THERE ARE CLAIMED CONTRADICTIONS THAT THEOLOGIANS HAVE NOT RESOLVED TO EVERY ATHEIST'S SATISFACTION. THERE ARE TEXTUAL DIFFICULTIES WITH WHICH SCHOLARS ARE STILL WRESTLING. ONLY A BIBLE ILLITERATE WOULD DENY THESE AND OTHER PROBLEMS" "The Plain Truth," July 1975.

We have already nailed 85% of Matthew and Luke to Mark or that "mysterious 'Q'". 1 Let us now allow Luke to tell us who "inspired" him to tell his "most excellent Theophilus" (Luke 1:3) the story of Jesus. See below for Luke's preamble to his "Gospel." He tells us plainly that he was only following in the footsteps of others who were less qualified than himself, others who had the temerity to write accounts of his hero (Jesus). As a physician, as against fishermen and tax collectors, he was no doubt better equipped to create a literary masterpiece. This he did, because "IT SEEMED GOOD TO ME ALSO" to "PUT IN ORDER." These are his prominent Justifications over his predecessors.

We have already nailed 85% of Matthew and Luke to Mark or that "mysterious 'Q''’. 1 Let us now allow Luke to tell us who "inspired" him to tell his "most excellent Theophilus" (Luke 1:3) the story of Jesus. See below for Luke's preamble to his "Gospel." He tells us plainly that he was only following in the footsteps of others who were less qualified than himself, others who had the temerity to write accounts of his hero (Jesus). As a physician, as against fishermen and tax collectors, he was no doubt better equipped to create a literary masterpiece. This he did, because "IT SEEMED GOOD TO ME ALSO" to "PUT IN ORDER." These are his prominent Justifications over his predecessors.

J. B. Phillips adlı bir Hristiyan âlimi, "Luka İncili" çevirisinin girişinde şunları söylüyor: "KENDİ İTİRAFINA GÖRE LUKA, MEVCUT MALZEMEYİ DİKKATLİCE KARŞILAŞTIRMIŞ VE DÜZENLEMİŞTİR, ANCAK ANLAŞILAN ÇOK SAYIDA EK MALZEMEYE ERİŞİMİ OLMUŞTUR VE KULLANDIĞI KAYNAKLARIN BAZILARINI MAKUL ÖLÇÜDE TAHMİN EDEBİLİRİZ." Ve yine de buna Tanrı'nın Sözü mü diyorsunuz?! Cildi karton olan "The Gospels in Modern English" kitabını FONTANA yayınlarından edinin. Ucuz bir baskıdır. Hristiyanlar Phillips'in değerli notlarının çevirisinden çıkarılmasına karar vermeden önce hemen temin edin! Ve RSV'nin yazarlarının da çevirilerinden "Önsöz"ü kaldırmaya karar vermesine şaşırmayın. Bu eski, çok eski bir alışkanlıktır. Hristiyanlık üzerinde çıkarı olanlar, sırrı farkında olmadan ifşa ettiklerini fark eder etmez, hemen telafi yoluna giderler. Güncel atıflarımı bir gecede "geçmiş" tarihe dönüştürürler! 1. Altıncı Bölüm'e bakınız.

In the introduction to his translation of the "Gospel of St Luke" A Christian scholar, J. B. Phillips, has this to say — "ON HIS OWN ADMISSION LUKE HAS CAREFULLY COMPARED AND EDITED EXISTING MATERIAL, BUT IT WOULD SEEM THAT HE HAD ACCESS TO A GOOD DEAL OF ADDITIONAL MATERIAL, AND WE CAN REASONABLY GUESS AT SOME OF THE SOURCES FROM WHICH HE DREW." And yet you call this the Word of God?! Obtain "The Gospels in Modern English" in soft cover by 'FONTANA' publications. It is a cheap edition. Get it quickly before the Christians decide to have Phillips' invaluable notes expunged from his translation! And do not be surprised if the authors of the RSV also decide to eliminate the "Preface" 2 2 from their translation. It is an old, old habit. As soon as those who have vested interests in Christianity realize that they have inadvertently let the cat out of the bag, they quickly make amends. They make my current references "past" history overnight! 1. Refer to Chapter Six.

2. Üçüncü Bölüme bakınız.

2. Refer to Chapter Three.

Kim "Yuhanna İncili"nin yazarıdır? Ne Tanrı ne de Aziz Yuhanna! Bakın, 58. sayfada bu İncil "kendisi" hakkında (?) ne diyor: Yuhanna 19:35 ve 21:24-25. Bu "O"nun (?) "O", "ONUN" ve "BU" dediği kim? Bir de "BİLİYORUZ" ve "SANIRIM" diyen kim? Bu, Mesih'in bahçede en çok ihtiyaç duyduğu anda onu yarı yolda bırakan o kararsız adam mı, yoksa "Son Akşam Yemeği"nde masadaki on dördüncü kişi, "İsa'nın sevdiği" kişi mi? Her ikisi de Yuhanna'ydı. Bu isim, İsa'nın zamanında Yahudiler arasında, bugün de Hristiyanlar arasında yaygın bir isimdi. Bu iki kişiden hiçbiri bu İncil'in yazarı değildi. Bunun anonim bir elin ürünü olduğu ise apaçık ortadadır.

Who is the author of "The Gospel of St. John?" Neither God nor St. John! See what "he" (?) says about it "himself" (?) on page 58 — John 19:35 and 21:24-25. Who is his "HE" and "HIS" and "THIS?" A-N-D, his "WE KNOW" and "I SUPPOSE." Could it be the fickle one who left him in the lurch in the garden, when he was most in need, or the fourteenth man at the table, at the "last Super," the one that "Jesus loved?" Both were Johns. It was a popular name among the Jews in the times of Jesus, and among Christians even now. Neither of these two was the author of this Gospel. That it was the product of an anonymous hand, is crystal clear.

Bu "yazarlık" aramasını, 32 bilgine ve onların işbirliği yaptığı 50 mezhebe ait hükümle bitireyim. Tanrı bu yazarlık yarışından çok önce elenmişti. Collins'in yayımladığı RSV'de, baskının sonundaki "Kitabı Mukaddes'in Kitapları" bölümünde değerli notlar bulunmaktadır. Aşağıda bu bilgilerin yalnızca bir kısmını aktarıyorum. Önce Kitabı Mukaddes'in ilk kitabı olan "YARATILIŞ" ile başlıyoruz. Bilginler, kitabın "YAZARI" hakkında şunu söylüyor: "'Musa'nın beş kitabından' biri." "Musa'nın beş kitabı" ifadesinin tırnak içinde yazıldığına dikkat edin: " ". Bu, bunun insanların söylediği bir şey olduğunu, yani kitabın Musa'ya ait olduğunu ve Musa'nın yazarı olduğunu, ancak daha bilgili olan bizlerin (32 bilginin) bu boş konuşmaya katılmadığını ince bir biçimde kabul etmektir.

Let me conclude this "authorship" search with the verdict of those 32 scholars, backed by their 50 co-operating denominations. God had been eliminated from this authorship race long ago. In the RSV by "Collins," invaluable notes on "The Books of the Bible" are to be found at the back of their production. I am reproducing only a bit of that information on below. We start with "GENESIS" — the first book of the Bible. The scholars say about its "AUTHOR": "One of the 'five books of Moses'." Note the words "five books of Moses" are written in inverted commas — " " This is a subtle way of admitting that this is what people say — that it is the book of Moses, that Moses was its author, but we (the 32 scholars) who are better informed, do not subscribe to that tittle-tattel.

"EXODUS, LEVITICUS, NUMBERS and DEUTERONOMY": AUTHOR? "Genel olarak Musa'ya atfedilmektedir." Bu, Tekvin (Yaratılış) kitabıyla aynı kategoridedir.

The next four books, "EXODUS, LEVITICUS, NUMBERS and DEUTERONOMY": AUTHOR? "Generally credited to Moses." This is the same category as the book of Genesis.

"JUDGES" kitabının yazarı kimdir? Cevap: "Muhtemelen Samuel." "JOSHUA" kitabının yazarı kimdir? Cevap: "Büyük bölümü Yeşu'ya atfedilir." "RUTH" kitabının yazarı kimdir? Cevap: "Kesin olarak bilinmiyor" VE Yazarı kimdir:

Who is the author of the book of "JUDGES?" Answer: "Possibly Samuel." Who is the author of the book of "JOSHUA?" Answer: "Major part credited to Joshua." Who is the author of "RUTH?" Answer: "Not definitely known" AND Who is the author of:

1. SAMUEL?............ Cevap: Yazar "Bilinmiyor". Note: The original text reads "1ST SAMUEL?" which I have rendered as "1. SAMUEL?" in Turkish ordinal form. Hmm, I was told not to add notes, so here is the translation only: 1. SAMUEL?............ Cevap: Yazar "Bilinmiyor".

1ST SAMUEL?............ Answer: Author "Unknown".

Ve hikâye böyle gider. Bu isimsiz kitapların yazarları ya "BİLİNMİYOR" ya da "MUHTEMELEN" veya "BÜYÜK OLASILIKLA" ya da "ŞÜPHELİ" kökenlidir. Bu rezalete neden Tanrı'yı suçlayalım? Sabırlı ve Merhametli Tanrı, Kitab-ı Mukaddes alimlerinin bize onun Yahudilerin sapkınlıklarının, kibirlerinin ve önyargılarının; şehvetlerinin, tartışmalarının, kıskançlıklarının ve kötülüklerinin Yazarı olmadığını söylemesi için iki bin yıl beklemedi. Onlar neler yaptıklarını Kendisi açıkça söyledi:-

And so the story goes. The authors of these anonymous books are either "UNKNOWN" or are "PROBABLY" or "LIKELY" or are of "DOUBTFUL" origin. Why blame God for this fiasco? The Long-suffering and Merciful God did not wait for two thousand years for Bible scholars to tell us that He was not the Author of Jewish peccadilloes, prides and prejudices; of their lusts, wranglings, jealousies and enormities. He said it openly what they do:-

Kur'an'ın yukarıdaki ayetiyle bu kitabın tezine başlayabilir ve yine onunla bitirebilirdik; böylece Yüce Allah'ın bu konudaki hükmünü bizzat verdiğini bilmenin memnuniyetiyle — "Incil Allah'ın Sözü müdür?" — ancak Hıristiyan kardeşlerimize konuyu istedikleri kadar nesnel biçimde inceleme fırsatı tanımak istedik. Kendi "daha iyi" yargılarına karşı, inanan Hıristiyanların, "yeniden doğmuş" Hıristiyanların ve kendi Kutsal Kitapları olan İncil'in tanıklık etmesine izin vererek.

We could have started the thesis of this book with the above Qur'anic verse and ended with it, with the satisfaction that God Almighty had Himself delivered His verdict on the subject — "Is the Bible God's Word?", but we wished to afford our Christian brethern an opportunity to study the subject as objectively as they wished.2Allowing believing Christians, "reborn" Christians, and their own Holy Book the Bible to testify against their "better" judgement.

Kur’ân-ı Kerim peki? Kur’ân, Tanrı’nın Kelamı mıdır? Bu mütevazı yayının yazarı, bu soruyu en bilimsel biçimde yanıtlamaya çalıştı. Yanıtı, "AL'QUR'AN — The Miracle of Miracles" adlı kitabında bulabilirsiniz; bu kitap “Merkez”den talep edildiği takdirde tamamen ücretsiz olarak temin edilebilir.

What about the Holy Qur’ân? Is the Qur’ân the Word of God? The author of this humble publication has endeavoured to answer this question in a most scientific manner in his book "AL'QUR'AN — The Miracle of Miracles" available absolutely free of charge from the "Centre" on request.

1. "İNCİL" - "Dünyanın En Çok Satan Kitabı!" RSV'nin yayıncıları yalnızca ilk baskı üzerinden 15.000.000 dolar net kâr elde etti. "Sonsuzluk karşılığında ne sefil bir fiyat!" 2. Dr. Scroggie'nin beşinci bölümdeki çağrısına bakınız.

1. "THE BIBLE" - "The World's Best Seller!" the Publishers of the RSV made a net profit of 15 000 000 dollars on the first edition alone' "What a miserable price in exchange for eternity!" 2. See Dr Scroggie's plea in chapter 5.

Okuyucu, eğer açık fikirli biriyse, şimdiye kadar Kitab-ı Mukaddes'in Hristiyanlığın savunucuları tarafından iddia edildiği gibi olmadığına ikna olmuş olmalıdır.

The reader must by now be convinced, that is if he has an open mind, that the Bible is not what it is claimed to be by the protagonists of Christianity.

Yaklaşık kırk yıldır insanlar bana Kitab-ı Mukaddes ve Hristiyanlık konusunda bu kadar "derin" bilgiye nasıl sahip olduğumu soruyor.

For nearly four decades people have asked me as to how I have such an "in depth" knowledge of the Bible and Christianity.

Açıkça söylemem gerekirse, Yahudilik ve Hristiyanlık konusunda bir Müslüman "uzman" olarak bugünkü konumum kendi isteğimle olmadı. Bu role zorlandım.

Frankly speaking my present position as a Muslim "expert" on Judaism and Christianity is not of my own volition. I have been forced into being what I am.

1939 yılıydı; Adams Mission adındaki bir Hristiyan ilahiyat okulunun yakınında, papaz ve vaiz yetiştiren bu okulun yanında bir dükkânda çalışan bir satış görevlisiydim. Ben ve birlikte çalıştığım Müslüman işçiler, o okulda eğitim gören genç rahip adaylarının hedefi olmuştuk. Hiç gün geçmezdi ki bu genç Hristiyanlar, İslam'a, Hz. Peygamber ﷺ'e ve Kur'ân'a yönelttikleri hakaretlerle beni ya da din kardeşlerimi rahatsız etmesinler.

It was in 1939 when I was working as a shop assistant at Adams Mission near a Christian seminary by that name; producing preachers and priests, that I and my fellow Muslim workers were the target of young aspiring men of the cloth. Not a day passed when these young Christians did not harass me or my brothers-in-faith, through insults which they piled on Islam, the Holy Prophet and the Qur’ân.

Yirmi yaşında, duygusal bir genç olarak, kendi canımdan daha çok sevdiğim, âlemlere rahmet olan Muhammed ﷺ'i savunamadığım için, gözyaşları içinde nice uykusuz geceler geçirdim.

Being a sensitive young man of 20, I spent sleepless nights in tears for not being able to defend the one dearer to me than my own life, that mercy unto all mankind— Muhummed P.B.U.H.

Kur'an'ı, İncil'i ve diğer literatürü incelemeye karar verdim. "İZHARÜL HAK" adlı kitabı keşfetmem hayatımın dönüm noktası oldu. Kısa bir süre sonra Adams Misyoner Koleji'nin misyoner adaylarını davet edebildim ve onları terler içinde bırakarak İslam'a ve onun Yüce Elçisi'ne saygı duymalarını sağladım ﷺ.

I resolved to study the Qur’ân, the Bible and other literature. My discovery of the book — "IZHARUL HAQ" was the turning point in my life. After a short while I was able to invite the trainee missionaries of Adams Mission College and cause them to perspire under the collar until they developed a respect for Islam and its Holy Apostle.

Bu durum, birçok gafil Müslümanın kapı kapı dolaşan Hristiyan misyonerler tarafından sürekli saldırıya uğradığını düşünmeme yol açtı; bu misyonerler, sözde misafirperver Müslüman tarafından içeri davet ediliyor. Merhametsiz misyonerin samosa yiyip, alaycı sözlerle Müslümanın inançlarına saldırarak onun moralini bozduğunu hayal ettim.

It made me ponder as to how so many unwary Muslims are being constantly assaulted by Christian evangelists who carry out a door to door campaign, and being invited in by the proverbially hospitable Muslim, I thought of how the merciless missionary munched the samoosas and punched the wind out of the Muslim with snide remarks against his beliefs.

Müslümanlara kendilerini savunma haklarını hatırlatmaya ve onları, ateşli vaizlere, kapı kapı Hristiyanlık dağıtan satıcılara ve İslam'ı ile Yüce Elçisi'ni utanmadan aşağılayanlara karşı koyacak bilgiyle donatmaya kararlı olarak, Müslüman halka Hristiyanların saldırılarından korkacak hiçbir şeyleri olmadığını göstermek amacıyla alçakgönüllülükle dersler vermeyi üstlendim.

Determined to bring home to the Muslims their right to defend themselves and to arm them with enough knowledge to counter the hot gospeller, the door to door pedlar of Christianity and the shameless insulter of Islam and its Holy Apostle; I humbly undertook to deliver lectures to show the Muslim masses that they had nothing to fear from the assaults of the Christians.

Derslerim aynı zamanda Hristiyanlara İslam'ın hakikatine şahit olmaya ve İsa'nın (a.s.) gerçek öğretilerine sızmış uydurmalara davet niteliği de taşıyordu.

My lectures were also an invitation to the Christians to witness the truth of Islam and the fabrications which had penetrated the true teachings of Jesus (P.B.U.H).

Son yüz yılda ve daha öncesinde Hristiyan misyonerler Müslümanlara birçok konuda meydan okudular; bilgim dahilinde bu itirazların epeyce bir kısmı cevaplanmış ya da kısmen cevaplanmıştır. Allah'ın dilemesiyle benim bu alandaki katkım da İslam'ın karşıtlarının itirazlarına cevap ya da kısmi cevap olabilir. Hiçbir şeyi varsayılan kabulle geçiştirmememiz son derece önemlidir.

Christian Missionaries in the past hundred years and more have challenged Muslims on many aspects and quite a number of these challenges have, to my knowledge, gone answered or have been partly answered. Perhaps by the will of Allah my contribution in this field can also be answers or part answers to the challenges of the detractors of Islam. It is of supreme importance that we do not go by default.

Bunlardan biri, Geo G. Harris'in "How to lead Muslims to Christ" (Müslümanları Mesih'e Nasıl Yöneltmeli) adlı eserinin yazarıdır. Çin'in Müslümanlarını Hristiyanlığa çevirmeye çalışan bu misyoner, Batılıların her zamanki kibirli ve küçümseyici tavrıyla, 19. sayfada "BOZULMA TEORİSİ VEYA İDDİASI" başlığı altında şöyle yazar: "ŞİMDİ İSLAM DÜNYASININ HRİSTİYAN KİTAPLARIMIZA KARŞI YÖNELTTİĞİ EN CİDDİ İDDİAYA GELİYORUZ. BU İDDİANIN ÜÇ YÖNÜ VARDIR."

One such challenge comes to mind viz. Geo G. Harris the author of "How to lead Muslims to Christ". This missionary who tried to convert the Muslims of China says in the usual arrogant and condecending manner of the Westerner on page 19 under the heading — "THE THEORY OR CHARGE OF CORRUPTION." "WE NOW COME TO THE MOST SERIOUS CHARGE BY THE MOSLEM WORLD, AGAINST OUR CHRISIIAN SCRIPTURES. THERE ARE THREE ASPECTS OF THIS CHARGE.

1. Hıristiyan kutsal metinlerinin, Kur'an'da övülen yüce İncil'le çok az benzerliği kalacak derecede değiştirildiği ve tahrif edildiği iddiası. Bu iddiaya şu sorulardan biriyle cevap verilebilir: Bu metinler nerede ve nasıl değiştirilmiş ya da tahrif edilmiştir? Gerçek bir İncil'in bir nüshasını bulup gösterebilir misiniz ki ben de kendi nüshamla karşılaştırabileyim? Tahrif edilmemiş İncil tarihin hangi döneminde dolaşımdaydı?

1. That the Christian scriptures have been so changed and altered that they bear little, if any, resemblance to the glorious Injil praised in the Qur’ân. This can be answered by the asking of one of the following questions: Wherein have these been so changed or altered? Can you obtain a copy of a true Injil and show it that I may compare it with mine? At what date in past history was the unaltered Injil in circulation?

2. Gospellerimizin tahrife uğradığı. Aşağıdaki beş soru kesin olup, bunları sorma hakkımız tamamen vardır; (a) Böyle bir tahrif ya da değişiklik kasıtlı mıydı?

2. That our Gospels have suffered corruption. The following five questions are definite and we have a perfect right to ask them; (a) Was such corruption or alteration intentional?

Bu sorulara Müslümanların hiç cevabı yok mu? Eğer siz, değerli okuyucu, bu kitabı okuduysanız, Ceo G. Harris'in ayakta duracak hiçbir zemini olmadığını kabul edeceksiniz. Onun iddialarını çürütmek için Kitab-ı Mukaddes'ten gerçek sayfalar verebildim.

Have we as Muslims no answers for these questions? If you, gentle reader have read this book you will admit that Ceo G. Harris has no feet to stand on. I have been able to give actual pages from the Bible to disprove his assertions.

Geo G. Harris'in kitabının 16. sayfasında, yoldaşlarına Müslüman potansiyel hedefi köşeye sıkıştırmak için temel bir misyonerlik kuralını öğretir:

On page 16 of Geo G. Harris' book he teaches his comrades a basic missionary rule in order to corner the Muslim prospective:

"Bu bölümde, Muhammedi'nin kutsal kitaplarımızın özgünlüğü ve gerçekliği sorusunu gündeme getirdiği varsayılmaktadır. Durum böyle olduğunda, konumumuzu savunmaya başlamadan önce temel bir kuralı akılda tutmalıyız. İSPATLAMA YÜKÜ MÜSLÜMANA AİTTİR."

"In this chapter it is assumed that the question of the authenticity and genuineness of our scriptures has been raised by the Mohammedan. When this is the case, before we undertake defense of our position we should bear in mind a basic rule. THE BURDEN OF PROOF RESTS WITH THE MOSLEM." 1

Allah'a hamd olsun ki, Kitab-ı Mukaddes'in sahihliğini çürütmek için Hristiyanların bu kadar cüretkârca davet ettiği, benim kırk yıllık çalışmamda galibiyeti kazanabildim.

Praise be to Allah that in my 40 years of disproving the authenticity of the Bible which the Christians have so boldly asked for, I have been able to win the day.

Unutmayın, biz Müslümanlar dinimizi kapı kapı dolaşıp satmayız. Oysa farklı mezheplerden Hristiyanlar mahremiyetimizi ve huzurumuzu bozuyor, misafirperverliğimizden faydalanarak gafil Müslümanları taciz ediyorlar.

Remember, we Muslims do not go door to door peddling our religion. Whereas Christians of different denominations encroach upon our privacy and peace and take advantage of our hospitality to harass the unwary Musalman.

Hristiyanların bizim sevgili Nebi Muhammed'i (S.A.V.) aşağılamaya varan tahriklerine karşı gerçeği dile getirmekten korkanlar, imanlarını yeniden gözden geçirmelidir.

Those who are afraid to project the truth when they are provoked by these Christians, who even go to the extent of insulting our beloved Nabee Muhummed (S.A.W.) should re-examine their Eemaan.

Bu konuşmalarımı, kendi işine bakan masum Müslümanın evine ve ocağına "saldıran" bu sinsi misyonerleri deşifre etmek için yapıyorum.

The lectures I hold are to sound out these slinking missionaries who "attack" the home and hearth of the unsuspecting Muslim who goes about minding his own business.

Bu konferanslar aynı zamanda Hıristiyan satıcının acımasız saldırılarıyla incitilmiş olan Müslümanın zedelenmiş onurunu yeniden tesis etmeyi amaçlamaktadır. Chatsworth, Hanover Park veya Riverlea'daki yoksul Müslümanlara, bazı misyonerlerin zulmüne nasıl maruz bırakıldıklarını sorun.