“Kitabım ‘Ateist Milis’ten kaldığım yerden devam etmeme izin verin… 1966’da Amerikan haber dergisi Time, “Tanrı Öldü mü?” başlıklı bir kapak haberi yayımladı. Bu kışkırtıcı başlığın nedeni, bilimin ve onun üstün açıklama gücünün yükselişte olduğu, bunun da olguları ve evrenin usta yapısını açıklamak için Tanrı’nın varlığının terk edilmesine yol açtığına dair güçlü bir kanaattı. Paradoks şuydu: Bilimler yükselirken bile, insanların günlük yaşamlarında, işlerinde ve mesleki ortamlarında Rab’be duydukları ihtiyacı dile getirdikleri vakaların sayısı artıyordu. Aynı yıl, ünlü astronom Carl Sagan yaşanabilir bir gezegenin varlığı için iki temel bileşen açıkladı:”

Allow me to pick up from where I left off in my book, ‘The Atheist Militia’… In 1966, the American news magazine Time published a cover story titled Is God Dead? The reason for this provocative title was a strong sentiment that the sciences and their superior explanatory powers were in the ascendency, leading to the abandonment of the existence of God as an explanation for phenomena and the masterful nature of the universe. The paradox was that even though the sciences were on the rise, there was an increasing number of cases of people stating their need for the Lord – during their daily living, work, and professional environment. During that same year, the famous astronomer Carl Sagan announced two fundamental components for the existence of a planet that is habitable:

1. Uygun türde bir yıldızın varlığı. 2. Yıldızdan uygun bir mesafede bulunan bir gezegen.

1. The presence of an appropriate type of star. 2. A planet at an appropriate distance from the star.

Şimdi, bilinen evrendeki yıldız sayısının bir oktilyondan (10^27 = 1.000.000.000.000.000.000.000.000.000) fazla olduğunu anladığımızda, yaşanabilir gezegen sayısının bir septilyon (10^24 = 1.000.000.000.000.000.000.000.000) olması gerekir. Bu devasa yaşanabilir gezegen sayısı, bilim dünyasında insanlığın geniş evrenin bir yerinde yaşam bulmanın eşiğinde olduğu yönünde büyük bir umut doğurdu. Böylece Dünya Dışı Zeka Arayışı (SETI) kuruldu; projeye büyük meblağlar ayrıldı ve bu, evrenin geri kalanında yaşam bulma yönündeki büyük beklentiyle orantılıydı. Uzun bir süre boyunca bilim insanları uzayda yaşamın herhangi bir işaretini aramaya çalıştı. Ancak uzay sessizdi. Kongre projeyi 1993'te kapatana kadar sessiz kaldı. Özel şirketler bu görevi devraldı ve Dünya'nın ötesinde yaşam arayışını sürdürdü. Bugüne kadar uzay sessiz kalmaya devam ediyor ve tek bir harf bile söylemedi. Ne oldu? Özetle, gelişmiş bilgimize ve bilimimize rağmen, Sagan'ın andığı iki unsurdan daha fazla yaşam bileşeni olduğunu keşfettik. Herhangi bir türden yaşam için, hele ki akıllı yaşam için yaşanabilir bir gezegenin, ilk düşünüldüğünden çok daha karmaşık olduğunu gördük. Gerekli parametreler ikiden ona, sonra yirmiye, sonra ellige çıktı… ve bu böyle sürüyor. Potansiyel olarak yaşanabilir gezegenlerin sayısı dramatik biçimde azaldı ve bugüne kadar azalmaya devam ediyor. SETI projesinin destekçisi Peter Schenkel, Skeptical Inquirer dergisinde yayımlanan bir makalesinde şunları yazdı: "Erken SETI çalışmaları, ... olasılıklara ilişkin aşırı iyimser tahminlerle damgalanmıştı."

That is all. When we understand that the number of stars in the known universe is more than one octillion (1027 = 1,000,000,000,000,000,000,000,000,000), then the number of habitable planets should be a septillion (1024 = 1,000,000,000,000,000,000,000,000). This gigantic number of habitable planets triggered massive hope within the scientific community that humankind was on the cusp of finding life somewhere in the wide universe. As such, Search for Extraterrestrial Intelligence (SETI) was founded, with huge sums of money dedicated to the project, matched only by the huge expectation of finding life in the wider cosmos. For a long time, scientists tried to look out for any sign of life in space. However, space was silent. It remained silent until Congress shut down the project in 1993. Private companies took the mantle and continued their search for life beyond Earth. To this day, space remains silent and has not uttered even a letter. What happened? In a nutshell, what happened was that, in spite of our advanced knowledge and science, we found that there are more components to life than the two elements mentioned by Sagan. We discovered that a habitable planet for any sort of life – let alone intelligent life – is more complicated than was first thought. The required parameters increased from two to ten, then to twenty, then to fifty…and it goes on. The number of potentially habitable planets dramatically decreased, and it continues to decrease to this day. Peter Schenkel, a supporter of the SETI project, wrote the following in an article that was published in the Skeptical Inquirer magazine, ‘Early SETI efforts were marked by overly optimistic estimates of the 201

olası dünyadışı medeniyetlerin sayısı. Yeni bulgular ve kavrayışlar ışığında, aşırı coşkuyu yatıştırmak ve daha gerçekçi, yere basan bir bakış açısını benimsemek uygun görünüyor. Dünya, evrende sanıldığından daha özel olabilir ve zeka da çok daha nadir olabilir.' Şunu da ekledi: 'Yeni bulgular ve kavrayışlar ışığında, aşırı coşkuyu yatıştırmak uygun görünüyor… Önceki tahminlerin artık savunulabilir olmayabileceğini sessizce kabul etmeliyiz.'362

probable number of extraterrestrial civilizations in our galaxy. In light of new findings and insights, it seems appropriate to put excessive euphoria to rest and to take a more down-to-Earth view. Earth may be more special, and intelligence much rarer, in the universe than previously thought.’ He added: ‘In light of new findings and insights, it seems appropriate to put excessive euphoria to rest…We should quietly admit that the early estimates…may no longer be tenable.’362

Kısaca, bugün bir gezegenin yaşanabilir sayılması için 200'den fazla parametremiz var. Her parametre, sıkı bir ölçütler kümesini tam olarak karşılamak zorundadır; aksi halde gezegenin yaşanabilirliği tamamen çöker:

In brief, we have more than 200 parameters today for a planet to be considered habitable. Each parameter must perfectly meet a stringent set of criteria; otherwise the habitability of the planet would collapse in totality:

• Yakında Jüpiter'e benzer büyük bir gezegenin bulunması gerekir; bu gezegen meteorları kendine çekerek aday gezegeni korur. Aksi takdirde aday gezegen meteorların hedefi haline gelir ve yaşam yok olurdu.

• There must be a large planet nearby, to the tune of Jupiter, which pulls away meteors and protects the candidate planet; otherwise the candidate planet would become a target for meteors and life would be destroyed.

• Aday gezegenin boyutu uygun olmalıdır. Çok büyükse, çekim kuvveti fazla güçlü olur ve zehirli amonyak ile metan gazlarını kendine çeker. Çok küçükse, çekim kuvveti zayıf olur ve bu da oradaki su miktarını olumsuz etkiler.

• The size of the candidate planet must be appropriate. If it is too big, its gravitational pull would be too strong, which would pull in toxic ammonia and methane gas. If it is too small, its gravitational pull would be too weak and would negatively impact the amount of water there.

• Ayın boyutu da uygun olmalıdır. Ayımız, Dünya'nın dönüşünü ve yörüngesini korur. Ay olmasaydı, Dünya'nın ekseni normal eğikliğinin çok ötesine eğilir ve istenen denge bozulurdu.

• The size of its moon must also be appropriate. Our Moon protects the rotation and orbit of the Earth. Were it not for the Moon, the axis of Earth would tilt far beyond its normal tilt and the desired stability would be lost.

• Aday gezegenin ozon tabakası uygun olmalıdır. Eğer çok kalın olursa, atmosferindeki oksijen miktarını etkiler. Eğer çok ince olursa, volkanik faaliyetler ve depremler gezegenin yüzeyinde sık görülür.

• The ozone layer of the candidate planet must be suitable. If it is too thick, it would impact the amount of oxygen in its atmosphere. If it is too light, volcanic activity and earthquakes would frequent the planetary surface.

Bu gerçekler ve diğerleri, gezegenimizdeki varlığımızın gerçekten bir mucize olduğunu ortaya koymuştur. Evrenin herhangi bir yerinde yaşamın başarısız olma ihtimali, başarılı olma ihtimaline kıyasla son derece yüksek görünmektedir. Yine de buradayız; hatta şu anda bu olguyu konuşuyoruz. Bu nasıl gerçekleşti? Her şey bir tesadüf müydü? Tesadüf argümanına ne ölçüde güvenebiliriz? Tesadüf teorisinin inandırıcı olmadığını ne zaman güvenle varsaymaya başlayabiliriz?

These facts and others have revealed that our existence on this planet is truly a miracle. The possibilities of life not succeeding anywhere in the universe appear to be extremely high, compared to the possibility of its success. Yet here we are; in fact, we are speaking about this phenomenon right now. How did that happen? Was it all a coincidence? To what extent can we rely on the coincidence argument? When can we start to safely assume that the coincidence theory is implausible?

Bundan önceki her şeyi bir kenara bırakalım. Yaşanabilir bir gezegene sahip olmanın karmaşıklıkları, evrenin var oluşundaki karmaşıklıklarla asla kıyaslanamaz. Tüm kozmik kuvvetler (yerçekimi, elektromanyetik kuvvet, güçlü nükleer kuvvet, zayıf nükleer kuvvet), Büyük Patlama'dan bir milyonda bir saniye sonrasına kadar ölçülmüştür. Bu kuvvetlerin birbirleriyle ilişkisinde yapılacak herhangi bir oynama, 362 https://cdn.centerforinquiry.org/wp-content/uploads/sites/29/2006/05/22164609/p26.pdf 202

Leave aside everything that has preceded. The complexities of having a habitable planet can never be compared to the complexities in the very existence of the universe. All the cosmic forces (gravity, electromagnetic force, the strong nuclear force, the weak nuclear force) have been measured to one millionth of a second after the Big Bang. Any foul play in these forces in relation to each other 362 https://cdn.centerforinquiry.org/wp-content/uploads/sites/29/2006/05/22164609/p26.pdf 202

– en ufak bir şeyde bile olsa – evrenin tüm sisteminin çöküşüne yol açardı:

– even by the very slightest – would lead to the collapse of the entire system of the universe:

• Güçlü nükleer kuvvet ile elektromanyetik kuvvet bir kıl payı bile dengesizleşseydi, yıldızlar ve çok sayıdaki kimyasal element oluşmazdı. • Kütleçekim kuvveti en küçük bir miktar bile güçlendirilseydi, evren Büyük Patlama'dan hemen sonra büzülürdü. Eğer biraz zayıflatılsaydı, evrendeki madde sınırsızca dağılır ve bunun sonucunda hiçbir galaksi, yıldız ve gezegen oluşmazdı.

• If the strong nuclear force and the electromagnetic force were to become imbalanced by even a hair’s breadth, the stars and the multitude of chemical elements would not have formed. • If the gravitational force was strengthened by even the slightest amount, the universe would have immediately contracted after the Big Bang. If it was made slightly weaker, matter in the universe would have scattered indefinitely, resulting in no galaxies, stars, and planets being formed.

Kozmolojik sabite ve onun olağanüstü hassasiyetine bakmak yeterlidir; bu hassasiyet herkesi, hatta ateistleri bile şaşkına çevirmiştir. Önyargısız bir akıl, bu koşulların tamamının salt tesadüfle var olmasının imkânsız olduğunu ve evrenin hayret verici düzenli yapısının arkasında özel bir takdir bulunduğunu içgüdüsel olarak kabul eder. Kozmik verilerin tamamının tesadüf sonucu ortaya çıktığı fikri, bir parayı atıp üst üste on kentilyon kez yazı gelmesi gibidir. Bu gerçekten tesadüfe bağlanabilir mi? Ateist astronom Fred Hoyle şöyle demiştir: "Hiçbir şey, bu keşif kadar ateizmimi sarsmadı." Hayatının sonlarında ise şunları yazmıştır: "Olguların sağduyuya dayalı bir yorumu, bir üstün zekânın fizikle, kimyayla ve biyolojiyle oynadığını ve doğada üzerinde durulmaya değer hiçbir kör güç bulunmadığını düşündürmektedir." Kuramsal fizikçi Paul Davies, "tasarım izlenimi son derece güçlüdür" demiştir. Taviz vermez bir ateist olan Christopher Hitchens ise şöyle demiştir: "Kuşkusuz, ince ayar argümanı karşı tarafın sahip olduğu en güçlü argümandı." Teist matematikçi John Lennox da şunu söylemiştir: "Evrenimiz hakkında ne kadar çok şey öğrenirsek, bir Yaratıcı'nın var olduğu hipotezi, neden burada olduğumuzun en iyi açıklaması olarak o kadar çok güvenilirlik kazanmaktadır."363

One only has to look at the cosmological constant and its extreme precision that has left everyone bewildered – even atheists. The unbiased mind would instinctively rule that the existence of all these conditions by sheer coincidence is impossible, and that there is a special providence behind the astonishing orderly construct of the universe. The idea that all of this cosmic data came about as a result of coincidence is just like tossing a coin and having it come up as heads 10 quintillion times in a row. Can this really be ascribed to coincidence? The atheist astronomer Fred Hoyle said, ‘Nothing has shaken my atheism as much as this discovery.’ At the end of his life he wrote, ‘A common sense interpretation of the facts suggests that a superintellect has monkeyed with physics, as well as with chemistry and biology, and that there are no blind forces worth speaking about in nature.’Theoretical physicist Paul Davies has said that ‘the appearance of design is overwhelming’. The uncompromising atheist Christopher Hitchens said, ‘Without question the fine-tuning argument was the most powerful argument of the other side.’ The theist mathematician John Lennox said, ‘The more we get to know about our universe, the more the hypothesis that there is a Creator…gains in credibility as the best explanation of why we are here.’363

Peki, Allah'ın varlığı yalnızca bir varsayım mı ve evrene dair sunulan en iyi açıklama mı? Elbette hayır. Yukarıda zikredilen aklî deliller kesin ve kat'îdir. Bu deliller, Allah'ın kullarının kalplerine yerleştirdiği fıtrat gereğini ortaya koyar ve açığa çıkarır. İnsan, fıtratının kendisine söylediklerini kabul etmediği ve ona boyun eğmediği sürece her şeyini yitirir: bilgisini, idrakini, iradesini ve hatta insanlığını. Allah'ın varlığı olmadan hiçbir şeyin bir anlamı yoktur. İnsan ve içinde bulunan her şeyle birlikte dünya, O'na muhtaçtır. Gaye ve anlam O'ndan alınır. O olmasaydı, evrenimiz amaçsızlığın karanlığında boğulurdu.

However, is the existence of Allah merely an assumption, and simply just the best explanation out there for the universe? Of course not. The aforementioned rational proofs are definitive and conclusive. They emphasise and reveal the requirement of fiṭrah that Allah  placed in the hearts of His servants. So long as man does not accept what his fiṭrah tells him and does not submit to it, he will lose everything – his knowledge, his cognition, his will, and in fact his humanity. Nothing has meaning without His existence. Man and the world with everything in it are dependent on Him. Purpose is drawn from Him. Without Him, our universe would drown in the darkness of purposelessness.

Ay ışığı kaybolabilir. Güneş ışığı söndürülebilir. Varlık âlemindeki evrenin ışığı sönebilir. Peki ya O'nun nuru? Asla.

Moonlight can disappear. Sunlight can be extinguished. The light across existence in the universe can die. But His light? Never.