Kudorora kwa Waislamu kulisababisha kutungwa kwa katiba na sheria zilizotokana na katiba na sheria za Magharibi. Hili lilisababisha kupitishwa kwa sheria za kufuru na Khalifah wa Dola ya Kiislamu. Vyovyote vile, uvamizi wa kitamaduni uliosambaa katika ardhi zote za Kiislamu na uvamizi wa kisheria wa Dola katika mfumo wa utawala na sheria uliitikisa Aqeedah ya Waislamu na kuutikisa fikra za Kiislamu katika akili za Waislamu wengi. Zaidi ya hapo, uliitikisa kabisa nafsi ya Dola ya Kiislamu, na hata kuiharibu kwa kiasi kikubwa ingawa iliiacha kwa umbo tu. Hii ni kwa sababu nafsi ya Dola ni mkusanyiko wa dhana, vigezo na imani, na kundi la watu lililofungamanishwa pamoja na mamlaka. Kwa hiyo, dhana, vigezo na imani hizi zikiharibiwa miongoni mwa Waislamu, nafsi ya Dola nayo itaharibiwa. Kiini chake, ambacho ndicho msingi ambao mamlaka hujengwa juu yake - au angalau huunda misingi yake, kingeharibiwa hata kama muundo wake ungebaki salama. Matokeo yake, kuharibiwa kwa muundo huu na kupigwa kwa umbo hili kungerahisishwa. Lau isingekuwa kwa uvamizi huu wa kitamaduni na kisheria, nchi za kikafiri zisingeweza kuipiga Dola ya Kiislamu pigo hilo la kuua. Nchi za kikafiri zilipofanikiwa kuwagawanya Waislamu kupitia utaifa, hasa utaifa wa Kituruki na Kiarabu, pamoja na mafanikio yao ya kutikisa dhana, vigezo na imani za Waislamu, na kuondoa hukumu za Shariah na kuzibadilisha kwa kanuni za kidemokrasia na sheria za Magharibi ambazo Waislamu walizitegemea katika hukumu na ambazo Khilafah ilijengwa juu yake, walitambua kwamba hakukuwa na kitu kilichobaki cha Dola isipokuwa muundo uliokuwa ukiishikilia na umbo ambalo lilionekana. Hivyo, wakaanza kufikiria kuiharibu Khilafah na kuiondoa kabisa katika uwepo. Vita vya Dunia ya Kwanza havikuwa vimeanza kwa muda mrefu, na Dola ya Uthmaniyya ilikuwa imeingia vitani pamoja na Ujerumani, pale nchi za kikafiri zilipoona kuwa fursa ya kuiangamiza Khilafah imefika. Kwa hiyo zikaanza kufanya kazi kuelekea lengo hilo.

The regression of the Muslims resulted in the enactment of the constitution and the laws derived from the Western constitutions and laws. This resulted in the adoption of Kufr laws by the Khaleefah of the Islamic State. Whatever the case may be, the cultural invasion that swept all the Islamic lands and the legislative invasion of the State in the ruling system and the laws unsettled the Aqeedah of the Muslims and rocked the Islamic thoughts in the minds of many Muslims. Furthermore, it shook the entity of the Islamic State entirely, and even demolished her substantially although sparing her in form only. This is so because the entity of the State is a host of concepts, criteria and convictions and a group of people bound together by the authority. Thus, if these concepts, criteria and convictions were demolished among the Muslims, the entity of the State would be demolished as well. Their essence, which is the basis upon which the authority is built - or at least forms its foundations, would be demolished even if its frame remained intact. Consequently, the destruction of this frame and the striking of this form would be made easy. Had it not been for this cultural and legislative invasion, the Kufr states would not have been able to deal the Islamic State that fatal blow. When the Kufr states succeeded in dividing the Muslims through nationalism, especially Turkish and Arab nationalism, in addition to their success in shaking the Muslims’ concepts, criteria and convictions and in removing the Shari’ah rules and replacing them with the democratic rules and Western laws to which the Muslims referred in judgement and upon which the Khilafah became based, they realised that there was nothing left of the State save for the frame that contained her and the form in which she appeared. Thus, they started thinking about destroying the Khilafah and removing her from existence for good. No sooner had the First World War broken out and the Ottoman State had taken part in it alongside Germany, than the Kufr states deemed that the opportunity had come to destroy the Khilafah. Consequently, they started working towards this.

Mataifa ya Ulaya hayakuweza kufikiria kwamba siku moja Waislamu wangeweza kutawaliwa na kitu kingine zaidi ya Uislamu, wala kwamba wangeweza kuwatawala Waislamu moja kwa moja, kwa kuwa wangeonekana kuwa makafiri machoni pa Waislamu. Kwa hiyo, ili kudhoofisha Khilafah na kuiondoa, mwelekeo wao ulilenga katika kuligawanya Dola ya Kiislamu kuwa serikali za Kiislamu ambazo zingekuwa chini ya ushawishi wao. Kwa hakika, mazungumzo yaliyofanyika mwaka 1915, wakati wa vita kati ya Urusi, Uingereza na Ufaransa, yalitaja jambo hili. Katika hati ya maelezo iliyowasilishwa kwa Urusi kama jibu la hati yake yenyewe kuhusu suala hili, Ufaransa na Uingereza zilijumuisha kifungu kimoja kilichosema: Kulinda maeneo matakatifu katika nchi za Kiislamu na nchi za Kiarabu chini ya utawala wa dola huru ya Kiislamu. Na katika hati ya Urusi, iliyotumwa kujibu mapendekezo ya Uingereza na Ufaransa, kulikuwa na kifungu kilichosema: Kufanya uamuzi muhimu kuhusu mahusiano ya baadaye kati ya nchi za Kiislamu mnazolenga kuanzisha juu ya magofu ya Dola ya Othmania na kuzitenganisha na Khilafah, ni jambo linalohusu serikali ya Mfalme wake Mtukufu, Mfalme wa Urusi (Czar). Pia iliongeza: Serikali ya Mfalme wake Mtukufu, Czar, ingependa kwa moyo wote kuondoa Khilafah kutoka kwa Waturuki, lakini wakati huo huo wanatamani kwa moyo wote kuhakikisha uhuru wa Hajj na wasiingilie hata jambo dogo linaloweza kuwakwaza Waislamu. Katika telegramu iliyoorodhesha madai ya Italia na kutumwa kwa Waziri wa Mambo ya Nje wa Urusi, balozi wa Urusi mjini London aliandika: Serikali ya Italia inaunga mkono maoni ya serikali ya Urusi kuhusu haja ya kutenganisha serikali ya Kiislamu itakayoanzishwa Hijaz, juu ya mabaki ya Usultani wa Othmania, kutoka kwa Khilafah na kuiweka chini ya udhibiti kamili wa Uingereza. Serikali ya Italia inaunga mkono kwa nguvu zake zote kuondolewa kwa Khilafah kutoka kwa Waturuki na kuvunjwa kabisa kwake ikiwa itahitajika. Yote haya yanaonyesha kwamba lengo kuu la Washirika lilikuwa ni kudhoofisha na kuondoa Khilafah. Hata hivyo, hakukuwepo mtu yeyote miongoni mwa Waislamu aliyetaka au kukubali kuondolewa kwa Khilafah. Hata wasaliti miongoni mwa Waarabu Waislamu waliokuwa wakishirikiana na Waingereza walikuwa wakitoa wito kwamba Khilafah iwe mikononi mwa Waarabu. Kuhusu Waturuki, wote walikuwa wamejitolea kwa bidii kwa Khilafah; upendo wao na kujitolea kwao kwake vilikuwa vimekita mizizi ndani ya nafsi zao. Hata Kamati ya Vijana wa Kituruki ilikuwa imejitolea kwa Khilafah na kujitolea kudumisha sehemu zote za Dola ya Kiislamu kama zilivyokuwa. Haijawahi kusikika kwamba kuna mtu aliyetaka au kukubali kuondolewa kwa Khilafah, achilia mbali mtu ambaye angefanya kazi ya kuiondoa. Kwa hiyo, kuiondoa kulikuwa jambo gumu sana hata kama ardhi zote za Kiislamu zingekaliwa kwa mabavu. Kwa sababu hiyo, Washirika walificha nia zao, na hizo zilikuwa siri iliyolindwa ambayo hakuna aliyeijua. Badala yake, walifanya kazi ya kuipiga Dola ya Kiothmani pigo kutoka ndani, kwa kuchukua hatua nyingi za kuifanya ijitoe vitani na kufanya amani tofauti nayo. Walijikita katika wazo hili na wakaanza kulifanyia kazi.