Cahiliye dönemi öncesinde Arap Yarımadası, İslam'ın doğuşuna kadar geçen dönemde milliyetçi çizgiler üzerinde ağır bir şekilde bölünmüştü. Çadırda ya da evde yaşayan insanlar bir aile oluşturuyordu; birkaç ailenin bir araya gelmesiyle bir kabile (klan) meydana geliyordu ve birkaç klanın bir araya gelmesi de bir kabileyi (kavim) oluşturuyordu. Her kabilenin, insanların ona göre yönetildiği kendine özgü kuralları ve düzenlemeleri vardı. Şeref, gurur ve bağlılık bu kabileler tarafından büyük değer görüyordu. Tüm faaliyetler kabilecilik yapısının çerçevesi içinde sınırlandırılıyordu ve bu sınırların dışına çıkan herkes azarlanıyordu. Bu şekilde bir araya toplanmak, kabileye mensup bireylere ve onların yanında sığınak arayan herkese güvenlik sağlıyordu.

The Arabian peninsular, during the period leading up to the dawn of Islam, was heavily split on nationalistic lines. People living in a tent or a house formed a family; a group of families made a clan and a group of clans formed a tribe. Each tribe had its own set of rules and regulations according to which people were governed. Honour, pride and loyalty were held in high esteem by these tribes. All activities were confined within the framework of the tribalistic structure and anyone stepping outside these limits was reprimanded. Herding together in this fashion provided security for the individuals belonging to the tribe and also for anyone seeking refuge with them.

Mekke'de Kureyş, Yesrib'de (Medine) Evs ve Hazrec ile bazı Yahudi kabileleri ve Taif'te Sakif, öne çıkan kabilelerden bazılarıydı.

Some of the dominant tribes were Quraysh in Makkah, Aus, Khazraj and some Jewish tribes in Yathrib (Madinah) and Thaqif in Ta‘if.

Kabilelere duyulan güçlü bağlılık, sık sık kabileler arası rekabetlere yol açardı. Bu rekabetler çoğu zaman fiziki çatışmalarla sonuçlanır, bu çatışmalar da otlaklar, su, atlar ve develer gibi önemsiz meseleler uğruna yapılan kabile savaşlarına dönüşürdü. Cahiliyye (cahiliye) dönemi

The strong loyalties to the tribes often led to inter-tribal rivalries. These rivalries often culminated in physical clashes, which in turn led to tribal wars, fought over trivial issues such as pastures, water, horses and camels. The period of jahiliyyah (ignorance)

5. yüzyılda en bilinen savaşlardan biri, Banu Bekr kabilesinden yaşlı bir kadına ait Basus adlı bir dişi devenin yaralanmasıyla başlayan Harbü'l-Basus'tur. Bu savaş, karşılıklı baskınlar, yağma ve öldürmelerle otuz yıl sürdü. Harbü'd-Dâlis ise Orta Arabistan'da Abs ve Zübyan kabileleri arasında yapılan bir at yarışındaki haksız davranıştan doğdu. Bu savaş on yıllarca sürdü.

is full of such examples. During the 5th Century, one of the well known wars was Harb al-Basus, which started from the wounding of a she-camel named Basus that belonged to an old woman of Banu Bakr. This war lasted for thirty years with reciprocal raids, plundering and killings. Harb al-Dalis arose from an unfair conduct in a horse race between the tribe of Abs and Dhabyan in central Arabia. This war lasted for decades.

Yesrib'de (bugün Medine adıyla anılan) Evs ve Hazrec kabileleri Büas Savaşı'na karıştı; Mekke'de ise Kureyş ve müttefikleri olan Kinane, Fücur Savaşı olarak bilinen savaşta Hevazin ile savaştı.

The two tribes of Aus and Khazraj in Yathrib (now called Madinah) were involved in Harb al-Bu‘ath, and in Makkah the Quraysh and their allies, the Kinanah, fought the Hawazin in the war known as Harb al-Fujjar.