Avrupa devletleri İslam Devleti'ne karşı pek çok girişimde bulunduktan sonra, Müslümanların askeri açıdan yenilemez olduklarını fark ettiler. Bunun üzerine Müslümanları zayıflatmanın ve yenmenin başka yollarını aramaya koyuldular. Sonunda, Müslümanları yenmenin tek yolunun, onların İslam anlayışını elinden almak ve böylece İslam Devleti'nin içeriden çökmesine yol açmak olduğu sonucuna vardılar. Zalim Yahudi İngiltere Başbakanı Disraeli, bir keresinde Avam Kamarası'nda bir Kur'an nüshasını elinde tutmuş ve Kur'an'ı işaret ederek, bu elinden alınmadıkça Müslümanların asla yenilemeyeceğini söylemişti. Onun kastettiği, Müslümanları yenmek için İslam anlayışlarının onlardan alınması gerektiğiydi; ve tam olarak bunu gerçekleştirmek için yola çıktılar.

After many attempts to take on the Islamic State, the European powers realised that the Muslims were militarily undefeatable. So they set about looking for other means of weakening and defeating the Muslims. They concluded at the end that the only way to defeat the Muslims was to take their understanding of Islam away from them, and thus cause the Islamic State to collapse from within. The vicious Jewish Prime Minister of Britain, Disraeli, once held a copy of the Qur’an in the House of Commons and said that the Muslims can never be defeated until this is taken from them, pointing to the Qur’an. What he meant was that the understanding of Islam must be taken away from the Muslims in order to defeat them; and this is exactly what they set out to achieve.

Milliyetçiliğin zehirli tohumlarını ekmek, yeni kampanyanın başlangıcı oldu.

Sowing the poisonous seeds of nationalism was the start of the new campaign.

Avrupa, İslam Devleti'ni yok etme hedefine ulaşmak için, bilim ve insani yardım alanında faaliyet gösteren misyoner kılığına girmiş ajanlarını göndermeye koyuldu.

Europe set out to achieve its objective of destroying the Islamic State by sending its agents disguised as missionaries involved in the field of science and humanitarian aid.

Bu işgal, siyasi istihbaratın ve sömürge dairelerinin İslam dünyasının kalbinde kök salmasına imkân tanımak amacıyla tasarlanmıştı. İslam Devleti'nin büyük hatası, bu misyonerlerin kendi başlarına faaliyet göstermesine izin vermesi ve ardından gelecek sonuçların farkına varamamasıydı.

This invasion was designed to allow the political intelligence and the colonial departments to establish their roots in the heart of the Muslim world. The great mistake on the part of the Islamic State was that it allowed these missionaries to operate freely, not realising the consequences that were about to follow.

Bu misyonerler, İngiliz, Fransız ve Amerikalı ajanlardan oluşuyordu ve iki temel amacı vardı.

These missionaries, which consisted of British, French and American agents, had two main objectives.

i) Müslümanları İslam'ın doğru anlayışından uzaklaştırmak için, onların akidelerine dair zihinlerine şüphe ve zan sokarak.

i) To distance the Muslims from the correct understanding of Islam, by inserting doubt and conjecture into the minds of the Muslims regarding their ‘aqeedah.

ii) Türkler, Farslar ve Araplar arasında bir ayrılık yaratmak. Bu, milliyetçiliğin zehirli tohumu biçiminde gerçekleşti.

ii) To create a rift between the Turks, the Persians and the Arabs. This was in the form of the poisonous seed of nationalism.