Milliyetçilik kavramı, insanların toplum içinde kendilerini nasıl tanımladıklarını ve birbirleriyle nasıl ilişki kurduklarını incelemeden anlaşılamaz. Bu inceleme, çeşitli gruplaşma biçimleri ile milliyetçilik arasında bir ayrım yapılmasını sağlayacaktır.

The concept of nationalism cannot be understood without studying the way humans identify and relate to each other in society. This study will enable a differentiation to be made between various forms of grouping and nationalism.

İnsanlar şu temellere dayanarak kendilerini tanımlayabilir veya bir araya gelebilir:

Human beings can identify or group together on the basis of:

• Bir ülkeye veya belirli bir topraklara duyulan sevgi - vatanseverlik • Kabile, soy ya da ırk - milliyetçilik • Din - manevi bağ • Belirli bir mesele - çıkar bağı • Bir inanç - ideolojik bağ Vatanseverlik, insanların bir ülkeye duydukları sevgi nedeniyle bir araya gelmesiyle ortaya çıkar. Bu, o ülkenin diğer ulusların askeri çatışmaları gibi dış bir tehdit altında olduğu zaman ortaya çıkan bir birlik biçimidir. Bu bağın etkisiyle, farklı geçmişlerden gelen insanlar farklılıklarını bir kenara bırakarak hükümeti desteklemek için ortak bir cephe oluşturur. Vatanseverliğin klasik bir örneği, Arjantin'in Falkland Adaları'nı sözde işgali sırasında görülmüştür. Birleşik Krallık'taki kamuoyu, medya mekanizması aracılığıyla Arjantin'e karşı harekete geçirildi ve bu süreçte her kesimden siyasi partileri birleştirdi. Mesaj basitti: “Kraliçe ve ülke için savaşıyoruz.” Vatanseverliğe dayalı bu birlik, Falkland Adaları Arjantin'den alındıktan kısa süre sonra buharlaştı.

• Love of a particular land or a country - patriotism • Tribe, lineage or race - nationalism • Religion - spiritual bond • A particular issue - bond of interest • A creed - ideological bond Patriotism arises when people come together due to the love of a country. It is a form of unity that comes about when that particular country is under external threat e.g. military conflicts with other nations. The effect of this bond results in people of different backgrounds setting their differences aside to form a common front in support of the government. A classical example of patriotism was found during the so-called invasion of the Falkland Islands by Argentina. Public opinion in the United Kingdom was mobilised against Argentina through the media machinery, uniting political parties of all shades in the process. The message was simple: “We are fighting for Queen and country.” This unity, based on patriotism, soon evaporated after the Falkland Islands were captured from Argentina.

Vatanseverliğin insanları bir araya getirmede temel alınmasının doğal bir zayıflığı, insanları yalnızca geçici olarak birleştirmesi ve bunu da ancak ufukta dışarıdan bir tehdit belirdiğinde yapabilmesidir. Bu yüzden vatanseverlik barış zamanında hiçbir rol oynamaz ve bu nedenle kalıcı bir birliğin temeli olamaz.

The inherent weakness of patriotism, as a basis of uniting people, is that it unites people temporarily, and only then if an external threat is looming in the horizon. Hence, patriotism has no role to play during peace time, and it cannot, therefore, be a basis of a permanent unity.

Milliyetçilik, aile, kabile veya boy bağlarına dayanan, insanlar arasındaki bir bağdır.

Nationalism is a bond between people that is based upon family, clan or tribal ties.

Milliyetçilik, insanların taşıdıkları baskın düşünce hâkimiyet kurmak olduğunda ortaya çıkar. Bu, aileden başlar; ailenin bir üyesi aile işlerinde liderlik elde etmek için otoritesini öne sürer. Bu elde edildikten sonra birey liderliğini daha geniş aileye yayar. Bu şekilde aileler de yaşadıkları toplulukta liderlik elde etmeye çalışır. Bir sonraki aşama, kabilelerin birbirleriyle yarışması, bu otoriteyle gelen ayrıcalıklardan ve itibardan yararlanmak için hepsinin başkalarına hâkim olmaya çalışmasıdır.

Nationalism arises among people when the predominant thought they carry is that of achieving domination. It starts from the family, where one member asserts his authority to achieve leadership in the affairs of the family. Once this is achieved, the individual extends his leadership to the wider family. In this way, the families would also try to achieve leadership in the community they reside in. The next stage is that of tribes competing with each other, all trying to dominate others in order to enjoy the privileges and the prestige that comes with this authority.

Milliyetçilik halkı birleştiremez, çünkü liderlik arayışına dayanır. Bu liderlik arayışı halk arasında bir iktidar mücadelesi yaratır ve bu da toplumun çeşitli tabakaları arasında çatışmalara yol açar. İktidar mücadelelerinin örnekleri birçok Müslüman ülkede açıkça görülebilir; örneğin Suudi Arabistan'da Suud ailesinin güç kullanarak diğerleri üzerinde liderlik elde ettiği ve Pakistan'ın Sind bölgesinde Bhutto ailesinin feodalizm yoluyla büyük bir nüfuz sağladığı gibi.

Nationalism cannot unite the people because it is based on quest for leadership. This quest for leadership creates a power struggle between the people and this leads to conflicts among various strata of society. Examples of power struggles can be clearly seen in many Muslim countries, such as in Saudi Arabia where the Saud family has achieved leadership over others by force, and in Sind, Pakistan, where the Bhutto’s have secured massive influence through feudalism.

Milliyetçiliğin bir başka sakıncası da ırkçılığa yol açmasıdır. İnsanların ırklarına dayanarak birbirleriyle yarışmasına izin verilirse bunun beklenmesi gerekir. Örneğin bazı beyazlar kendilerini siyahilerden üstün görebilir, ya da tersi olabilir; bu da ırkların kutuplaşmasına ve bölünmüş bir topluma yol açar.

Another drawback of nationalism is that it gives arise to racism. This is expected if people are allowed to compete with each other on the basis of their race. Some whites, for example, may see themselves as superior to the blacks, or vice-versa, leading to polarisation of the races and a divided society.

Milliyetçiliğe dair İslami hüküm, kitabın sonunda sunulmaktadır.

The Islamic verdict on nationalism is presented at the end of the book.

Manevi bağ, insanların "dini inanç" temelinde bir araya gelmesidir; ancak bu inanç hayatın her yönünü kapsayan kapsamlı bir inanç değildir. Manevi bağa örnek olarak, insanların kendilerini Hristiyan, Hindu ya da Yahudi olmaları temelinde birbirleriyle özdeşleştirmeleri gösterilebilir.

The spiritual bond is a grouping of people based on their ‘religious belief’ which is not a comprehensive belief covering every aspect of life. An example of a spiritual bond is when people identify with each other on the basis of being a Christian, a Hindu or a Jew.

Ruhani bağ, inanç ve ibadet konuları dışındaki konularda insanları birleştirmez; bu nedenle sınırlıdır ve kalıcı bir birliğin temeli olamaz.

Spiritual bond does not unite people on issues other than matters of belief and worships, hence it is limited and cannot be the basis of any lasting unity.

Insanların bir araya gelmesinin bir diğer yolu da ortak bir ilgi alanına dayanmasıdır. Baskı grupları bu tür gruplaşmalara bir örnektir; insanlar hayatlarını etkileyen belirli bir konu etrafında birleşirler. Bu tür grupların örnekleri geçmişte Suffragettes (Kadınlara Oy Hakkı Hareketi) ve daha yakın zamanda Nükleer Silahsızlanma Kampanyası (CND), Anti-Nazi League (Anti-Nazi Birliği), Farm Animal Welfare Council (Çiftlik Hayvanlarının Refahı Konseyi) ve benzerleridir. Normalde, konu çözüldükten sonra bu tür gruplaşmalar ortadan kalkar.

Another way people group together is on the basis of some common interest. Pressure groups are an example of such groupings, where people unite over a particular issue which affects their life. Examples of such groups are the Suffragettes from the past and, more recently, the Campaign for Nuclear Disarmament (CND), Anti-Nazi League, Farm Animal Welfare Council and so on. Normally, once the issue has been resolved this type of grouping disappears.

Ortak bir çıkar etrafında birleşmek, sorun çözüldüğünde insanlar dağılacağı için insanları kalıcı olarak birleştirmeye hizmet etmez. Ayrıca insanlar aynı konu hakkında farklı görüşlere sahip olabilir ve bu da çatışmaya yol açabilir. Örneğin, bazı insanlar güvenlik aracı olarak nükleer silahların konuşlandırılmasını desteklerken, CND üyeleri gibi diğerleri nükleer silahsızlanma çağrısı yapabilir. Dolayısıyla ortak meseleler kalıcı birliğin temelini oluşturmaz.

Uniting over common interest does not serve to unite people permanently because when the issue is resolved, people will disperse. Besides, people can hold different opinions over the same issue, thus leading to a clash. For example, some people may support the deployment of nuclear weapons as a means of security whilst others, like members of CND, will call for nuclear disarmament. Hence, common issues do not provide the basis of a permanent unity.

Insanların bir araya gelebilecekleri son yol ideolojidir. İdeoloji, insanın yaşadığı ve sorunlarını çözmek için başvurduğu bir dizi kural ve düzen sunan bir inanç sistemidir. Bu, yaygın olarak ideolojik bağ olarak bilinir. Yalnızca inancı dikkate alır ve inançtan başka hiçbir şeyi dikkate almaz.

The final way in which people can group together is on the basis of an ideology. An ideology is a creed that provides a set of rules and regulations according to which man lives and which he refers to in order to solve his problems . This is commonly known as an ideological bond. It only takes into account the creed and nothing but the creed.

Renk, ırk ve cinsiyet önemli değildir. Bu tür bir bağ Müslümanlar, kapitalistler ve komünistler arasında da bulunmaktadır.

Colour, race and gender are irrelevant. This type of bond is found amongst Muslims, Capitalists and Communists.

İdeolojik bağ kalıcı bir bağdır, çünkü hayatın anlamına ilişkin entelektüel bir inançtan, yani bir akideden doğar. Akide, renk, ırk, dil, bir toprağa duyulan sevgi veya yerel meseleler tarafından asla etkilenmez. Bu nedenle, kalıcı birliğin tek temelidir. İslam, kitabın ilerleyen bölümlerinde görüleceği gibi, bu türden bir birliği çağrıda bulunur.

Ideological bond is a permanent bond because it arises from a creed, which is an intellectual conviction pertaining to the meaning of life. The creed is never influence by colour, race, language, love of a land or local issues. Hence, it is the only basis for permanent unity. Islam calls for this type of unity, as it will be seen later in the book.