Milliyetçilik, İslam'a yabancı bir kavramdır; çünkü aile ve kabile bağlarına dayanan bir birliği savunur. Oysa İslam, insanları akide, yani Allah (SWT) ve Elçisi'ne ﷺ iman esası üzerinde birleştirir. Başka bir deyişle İslam, fikri (inançsal) bağı teşvik eder.

Nationalism is a concept alien to Islam because it calls for unity based on family and tribalistic ties, whereas Islam binds people together on the ‘aqeedah, that is, belief in Allah (swt) and His Messenger (saw). In other words, Islam calls for the ideological bond.

Kabileci esaslara göre gruplaşmak açıkça yasaklanmıştır. Ebu Davud'un rivayet ettiğine göre Allah'ın Resulü (sav) şöyle buyurmuştur: "Asabiyyeye (milliyetçiliğe) çağıran, asabiyye uğruna savaşan ya da asabiyye uğruna ölen kimse bizden değildir." Başka bir hadiste Allah'ın Resulü (sav), milliyetçiliğe çağıran kişiyi dışkının dibinde sürünen kurta benzetmiştir. Mişkâtü'l-Mesâbîh'te kayıtlı bir hadiste ise Allah'ın Resulü (sav) şöyle demiştir: "Asabiyyeye çağıran kimse, babasının cinsel organını ısıran kimse gibidir." Siyerde, Allah'ın Resulü'nün (sav) milliyetçiliği savunanları azarladığı pek çok örnek vardır. Bir gün Yahudilerden bir grup, Müslümanların saflarında ayrılık çıkarmak için, Evs ve Hazrec'in İslam içinde bir arada bulunduğunu görünce bir plan yaptı. Aralarından bir genç gönderilerek, Evs'in Hazrec'e karşı kazandığı Buas Savaşı'nın anısı hatırlatıldı ve aralarındaki ayrılığı körüklemek için şiirler okundu. Bunun sonucunda silaha sarılma çağrısı yapıldı. Haber Allah'ın Resulü'ne (sav) ulaşınca şöyle buyurdu: "Ey Müslümanlar, Allah'ı anın, Allah'ı anın! Allah sizi İslam'a hidayet edip onunla şereflendirdikten, küfürden kurtarıp size dostluk nasip ettikten sonra, ben aranızdayken cahiliye adetlerine mi döneceksiniz?" Bunu duyunca ağladılar ve birbirlerine sarıldılar. Bu olay, Allah'ın Resulü'nün (sav) her türlü kabilecilik eğilimini nasıl yerdiğini açıkça göstermektedir. Ardından Allah (swt) şu ayeti indirmiştir: {Ey iman edenler! Allah'a hakkıyla korkup sakının ve ancak Müslüman olarak can verin. Hepiniz Allah'ın ipine sımsıkı sarılın, birbirinizden ayrılmayın. Allah'ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın; siz birbirinize düşman idiniz, O da kalplerinizi birleştirdi ve O'nun lütfuyla kardeş oldunuz. Siz ateş çukurunun kenarında iken, O sizi ondan kurtardı.} "Allah işaretlerini sizin için açıkça böyle beyan eder ki hidayete eresiniz." [TMQ 3:102-103] Taberânî ve Hâkim'in rivayet ettiğine göre, bir olayda bazı kimseler Selman el-Farisî hakkında çok aşağılayıcı konuştular. Farslının Araplara göre aşağı olduğunu söylediler; bunu duyan Allah'ın Elçisi ﷺ, "Selman ehl-i beyttendir" buyurdu. Allah'ın Elçisi ﷺ'nın bu sözü, soy bağına ve kabile düşüncelerine dayanan tüm bağları ortadan kaldırmaktadır.

Grouping together on tribalistic lines is clearly forbidden. It is narrated by Abu Dawud that the Messenger of Allah (saw) said, “He is not one of us who calls for ‘asabiyyah, (nationalism) or who fights for ‘asabiyyah or who dies for ‘asabiyyah.” And in another hadith, the Messenger of Allah (saw) describes the one who calls for nationalism as being like the worm that crawls in the bottom of the dung, and in the hadith recorded in Mishkat al-Masabih, the Messenger of Allah (saw) said “He who calls for ‘asabiyyah is as if he bit his father’s genitals” There are many examples in the seerah where the Messenger of Allah (saw) had rebuked those who upheld nationalism. On one occasion a party of Jews conspired to bring about disunity in the ranks of the Muslims after seeing the Aus and Khazraj within Islam. A youth from amongst them was sent to incite remembrance of the battle of Bu’ath where the Aus had been victorious over the Khazraj, and he recited poetry to bring about division between them. As a result there was a call to arms. When the news reached the Messenger of Allah (saw), he (saw) said, “O Muslims, remember Allah, remember Allah. Will you act as pagans while I am present with you after Allah has guided you to Islam, and honoured you thereby and made a clean break with paganism; delivered you thereby from disbelief; made you friends thereby?” When they heard this they wept, and embraced each other. This incident clearly highlights how the messenger of Allah (saw) rebuked any forms of tribalism. Allah (swt) then revealed, “O you who believe! Fear Allah as He should be feared and die not except in a state of Islam. And hold fast together all of you to the rope of Allah, and be not divided among yourselves; and remember with gratitude Allah’s favours on you; for you were enemies and He joined your hearts in love, so that by His Grace you became brothers; and you were on the brink of the pit of fire, and He saved you from it. Thus Allah make His signs clear to you that you may be guided.” [TMQ 3:102-103] It is transmitted by at-Tabarani and al-Hakim that in one incident some people spoke very lowly about Salman al-Farsi. They spoke of the inferiority of the Persian in relation to the Arabs, and upon hearing this the Messenger of Allah (saw) declared, “Salman belongs to ahl al-bayt (the Prophet’s family).” This statement of the Messenger of Allah (saw) disassociates all links based on lineage and tribal considerations.

Ibn al-Mübarek'in "el-Birr" ve "es-Salah" adlı iki kitabında, iki farklı rivayetle nakledildiğine göre, Ebu Zer ile Bilal arasında bir anlaşmazlık çıkmış ve Ebu Zer Bilal'e, "Ey siyahi bir kadının oğlu!" demiştir. Allah'ın Resulü ﷺ

It is also transmitted, in two different versions, by Ibn al-Mubarak in his two books, Al- Birr and As-Salah, that some disagreement occurred between Abu Dharr and Bilal and Abu Dharr said to Bilal, “You son of a black woman.” The Messenger of Allah (saw)

...Ebu Zer'in bu sözüne çok üzüldü ve bu yüzden Peygamber ﷺ onu şöyle uyararak azarladı: "Bu fazla oldu, Ebu Zer. Annesi beyaz olan kimsenin, annesi siyahi olan bir oğuldan daha üstün kılacak bir avantajı yoktur." Bu azar Ebu Zer üzerinde derin bir etki bıraktı; hemen başını yere koydu ve Bilal ayağını başının üzerine koymadan başını kaldırmayacağına yemin etti.

was extremely upset by Abu Dharr’s comment, so he (saw) rebuked him by saying, “That is too much, Abu Dharr. He who has a white mother has no advantage which makes him better than the son of a black mother.” This rebuke had a profound effect on Abu Dharr, who then put his head on the ground swearing that he would not raise it until Bilal had put his foot over it.

Yukarıdaki olaylar, kabile bağlarının İslam'da hiçbir yeri olmadığını göstermektedir. Müslümanlar birbirlerine bağlı kalmakla ve sadece farklı kabilelerden geldikleri için birbirlerinden uzaklaşmamakla emrolunmuşlardır. Allah'ın Elçisi ﷺ de şöyle buyurmuştur: "Müslümanlar bir bedene benzer; bedenin bir parçası acı çekerse, bedenin geri kalanı da acı çeker." Bu, Çinli, Afrikalı, Avrupalı ya da Asyalı kökenli olsun, Müslümanların tek bir ümmet olduğu ve birbirlerinden ayrılamayacakları anlamına gelir. Hiçbir kabilecilik bağı onların birliğini bozmamalıdır.

The incidents above demonstrate that tribal ties have no place in Islam. Muslims are commanded to stick together and not to disassociate themselves from each other just because they comes from different tribes. The Messenger of Allah (saw) also said, “The Muslims are like a body, if one part of the body hurts, the rest of the body will also suffer” meaning that the Muslims, whether they are of Chinese, African, European or Asian origin, are one Ummah and they cannot be separated from each other. No tribalistic ties should ever break their unity.

Bazı insanlar, Allah'ın Resulü ﷺ'in hicret sırasında Mekke hakkında gözyaşları içinde söylediği sözler nedeniyle milliyetçiliği onayladığını iddia ederler.

Some people claim that the Messenger of Allah (saw) approved of nationalism because during the migration to Madinah, he (saw) said about Makkah with tears in his (saw)

gözleri, "Sen bana Allah'ın en sevdiği topraksın." Ancak bu söz milliyetçilikle hiçbir ilgisi olmayan bir sözdür; bu, insanların çoğunlukla aktarmadığı tam sözden anlaşılmaktadır: "Sen bana Allah'ın en sevdiği topraksın, çünkü sen Allah'a göre Allah'ın en sevdiği topraksın." Allah'ın Resulü ﷺ'nin Mekke'ye olan sevgisi, Allah'ın (SWT) Mekke'ye verdiği yüce konuma dayanıyordu, orada doğmuş olmasından dolayı değil. Bütün Müslümanların Mekke'ye karşı bu sevgi ve bağlılığa sahip olması gerekir; çünkü o, Allah (SWT) katında en sevilen topraktır. Nitekim Müslümanlar Kâbe'yi barındırdığı için namazlarını ona doğru kılar ve orada hac ibadetini yerine getirmek için oraya giderler. Dolayısıyla Allah'ın Resulü ﷺ'nin yukarıdaki sözünün milliyetçilikle hiçbir ilgisi yoktur.

eyes, “You are the most beloved land of Allah to me.” However, this saying has nothing to do with nationalism, and this can be seen from the full saying which people often do not quote, “You are the most beloved land of Allah to me because you are the most beloved land of Allah to Allah.” The Messenger of Allah’s (saw) love for Makkah was based on the noble status that Allah (swt) has given to Makkah, and not because he (saw) was born there. All Muslims should have this love and affection for Makkah because it is the most beloved land in the sight of Allah (swt). After all, the Muslims pray towards Makkah and go there to perform hajj there as it houses the Ka’ba. The above saying of the Messenger of Allah (saw) therefore has nothing to do with nationalism.

İslam yalnızca milliyetçi bağlara dayanarak insanların bir araya gelmesini yasaklamakla kalmaz, aynı zamanda milliyetçi olsun ya da olmasın birden fazla devletin kurulmasını da yasaklar. Müslümanlar için izin verilen tek devlet, yalnızca İslam ile yönetilen İslam Devleti'dir. Allah (SWT), Elçisi'ne (ﷺ) şöyle buyurmuştur: "Aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet ve sana gelen hakdan ayrılıp onların keyfî arzularına uyma." [TMQ 5:48] Ve şöyle buyurmuştur: "Aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet, onların keyiflerine uyma ve Allah'ın sana indirdiği hükümlerden bir kısmından seni saptırmalarına karşı dikkatli ol." [TMQ 5:49] Allah'ın (SWT) Elçisi'ne (ﷺ) yönelik hitabı, bunu kısıtlayan özel bir delil gelmedikçe, onun (ﷺ) ümmetine yönelik bir hitaptır. Bu durumda böyle bir kısıtlama yoktur ve dolayısıyla Müslümanların İslam'a göre hükmetmesi farz olur. İslam'a göre hükmetmek ise milliyetçi anayasalara hiçbir şekilde yer bırakmaz, çünkü uygulanan ve hükmün ölçütünü oluşturan şey Allah'ın (SWT) Kitabı'dır.

Not only does Islam forbid people from grouping on nationalistic ties, but it also prohibits the establishment of more than one state, whether these states are based on nationalism or otherwise. The only state that is allowed for the Muslims is the Islamic State, which is a state that is governed exclusively by Islam. Allah (swt) addressed the Messenger (saw), “And rule between them by that which Allah revealed to you, and do not follow their vain desires away from the truth which came to you” [TMQ 5:48] and, “And rule between them by that which Allah revealed to you and do not follow their whims, and beware (be on the alert) that they may deviate you away from even some part of what Allah revealed to you.” [TMQ 5:49] The speech of Allah (swt) to the Messenger (saw) is a speech to his (saw) Ummah unless specific evidence comes to restrict this. In this case, there is no such restriction, and so it becomes obligatory for the Muslims to rule according to Islam. And ruling according to Islam leaves no room for nationalistic constitutions whatsoever because what is applied, and what forms the criteria for judgement, is the Book of Allah (swt)

ve Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sünneti ﷺ.

and the Sunnah of the Messenger (saw).

Allah'ın hükmünün uygulanması yalnızca tek bir devlette, tek bir Halife ile gerçekleşebilir. Sahih Muslim'de rivayet edildiğine göre Abdullah ibn Amr ibn el-As şöyle anlatmıştır: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işitmiştir: "Bir imama biat eden, elini ve kalbinin ürünü olan bağlılığını ona verirse, gücü yettiği sürece ona itaat etmelidir. Başka biri onun yetkisine karşı çıkmaya kalkarsa, o kişinin boynunu vurun." Ebu Said el-Hudri rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "İki Halife için biat alınırsa, sonradan gelenini öldürün." Arafece de şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işitti: "Bir adamın etrafında birleştiğiniz bir sırada size biri gelip gücünüzü kırmak ve birliğinizi bölmek isterse, onu öldürün." Müslümanların bu birliği, Allah'ın Resulü ﷺ'in Medine'de İslam Devleti'ni kurarken yazdığı belgede açıkça vurgulanmıştır. İslam Devleti'nde Müslümanlarla gayrimüslimler arasındaki ilişkileri düzenlemek amacıyla yazılan bu belgede Allah'ın Resulü ﷺ, Müslümanlar hakkında şöyle buyurmuştur: "Onların arasındaki Allah'ın ahdi birdir." "Mü'minler, birbirlerinin kardeşleridir, başkalarını dışlayarak." "Mü'minlerin barışı bölünmez. Mü'minler Allah yolunda savaşırken, hiçbir mü'min ayrı bir barış yapamaz." Bu ifadeler, Müslümanların tek bir beden olduğunu ve onlara ayrı ayrı muamele edilmemesi gerektiğini göstermektedir.

Ruling according to Islam can only be achieved in one state, with one Khaleefah. It is reported in Sahih Muslim that ‘Abdullah ibn ‘Amr ibn al-‘As narrated that he heard the Messenger of Allah (saw) say, “He who gave the bay‘ah to an Imam, giving him the clasp of his hand and the fruit of his heart has to obey him as long as he can. If another comes to dispute with him (his authority) strike the neck of that person.” Abu Said al-Khudri narrated that the Messenger of Allah (saw) said, “If a bay‘ah is taken for two Khaleefahs, kill the latter one.” And ‘Arafaja said that he heard the Messenger of Allah (saw) say, “If someone comes to you when you are united over one man and wants to break your strength and divide your unity, kill him.” This unity of the Muslims was clearly highlighted in the document that the Messenger of Allah (saw) wrote when he established the Islamic State in Madinah. In this document, which was to regulate the relationships of Muslims and non-Muslims in the Islamic State, the Messenger of Allah (saw) said regarding the Muslims, “Allah’s covenant amongst them is one” and “Believers are brothers to the exclusion of others” and “The peace of the believers is indivisible. No separate peace shall be made when believers are fighting in the way of Allah.” These statements serve to indicate that Muslims are one body and they are not to be treated separately.

Bunun yanı sıra, birden fazla milliyetçi devlet yerine tek bir devlete sahip olmanın farz oluşu, Sahabe'nin İcma'ından da gelmektedir. Allah'ın Resulü ﷺ vefat ettiğinde, Sahabe, Halife'nin tayin edilmesini görüşmek üzere Benî Sâ'ide avlusunda toplandı. Bir kişi, Ensar'ın kendi emirini, Muhâcirûn'un da kendi emirini seçmesini önermişti; ancak Ebû Bekir, ümmetin birden fazla lidere sahip olmasını yasaklayan hadisi rivayet etti. Dolayısıyla Sahabe, hiçbir zaman birden fazla yöneticiye izin vermedi ve onların icma'ı bizim için geçerli bir delildir.

Furthermore, the obligation for having one state, and not many nationalistic states, also comes from the Ijma’ of the Sahabah. When the Messenger of Allah (saw) died, the Sahabah convened to discuss the appointment of the Khaleefah in the courtyard of Bani Sa‘ida. One person had proposed that the Ansar should elect their own amir and the Muhajireen their own, but Abu Bakr narrated the hadith that forbids the Ummah from having more then one leader. So the Sahabah never allowed more than one ruler and their consensus is a legitimate evidence for us.

Bu nedenle İslam, Suudi bir devlete, Mısır devletine ya da Pakistan devletine yer bırakmaz. İslam, tüm Müslümanların İslam akidesiyle birbirine bağlı olduğu, tek bir yöneticisi bulunan tek bir devlet çağrısında bulunur. Bu, İslam'ın karara bağladığı ve boyun eğmemiz gereken bir meseledir; çünkü Allah (SWT) şöyle buyurur: "Allah ve Resûlü bir işe hüküm verdiği zaman, artık o iş hakkında mü'min erkek ve kadınlar için seçim hakkı yoktur." [TMQ 33:36] Ve hâlâ milliyetçiliği savunanlar, Allah (SWT)'un şu sözünü hatırlasın: "Allah'ın emrine karşı çıkanlar, başlarına bir fitnenin gelmesinden ya da acı bir azabın kendilerini bulmasından sakınsınlar." [TMQ 24:63]

Islam therefore leaves no room for the Saudi state, an Egyptian state, or a Pakistani state. Islam calls for one state with one ruler where all Muslims are tied together by the ‘aqeedah of Islam. And this is a matter decided by Islam to which we must submit to, for Allah (swt) says, “It is not for a believer (male or female) that when Allah and His Messenger have decided a matter that they should have any choice in the matter.” [TMQ 33:36] And those who still uphold nationalism, remember what Allah (swt) says, “Those who oppose Allah’s order have to be warned that a calamity may strike them or a painful doom may fall upon them.” [TMQ 24:63]