Diyalog veya çatışma derken, bir yanda Müslümanları, onların dinini ve medeniyetini; diğer yanda ise Hristiyanları, onların dinini ve Kapitalist medeniyetin liderlerini ve aydınlarını, diğer yanda ise onların medeniyetini kastediyoruz. Kapitalist medeniyetin liderlerinin ve aydınlarının İslam ile İslam'ın mensupları arasında, yani İslam ile Müslümanlar arasında ayrım yapması kötü niyetli bir girişimdir. Bu nedenle İslam'ın büyük olduğunu, ancak Müslümanların geri kalmış ve bazılarının terörist olduğunu iddia ederler. Onlara göre yalancıdırlar; çünkü İslam gerçekten büyük olsaydı, ona sarılmış olurlardı. Yine de Müslümanlardan saf olanları aldatmaya, Müslüman halklara saldırdıklarında onlara karşı duyulan öfkeyi azaltmaya ya da medeniyetlerinin kavramlarını Müslümanlar arasında yaymaya çalışırlar. Müslümanların kalplerinde İslami akidenin hâlâ durduğunu ve çoğunluğunda güçlü olduğunu bilirler. Bu yüzden İslam'a olan düşmanlıklarını açıkça ilan ederlerse, Müslümanları harekete geçirir ve kışkırtmış olurlar. Bu nedenle bu aldatıcı cümleleri, Müslümanları uyuşturmak ve onları kandırmak için bir silah olarak kullanırlar. Bazı Müslümanlar bu oltaya yem olup, Hristiyanların ve Kapitalistlerin sunduğu veya onların ajan aydınlarının yaydığı anlamda diyaloğu kabul edebilir. Bu diyaloğun tanımında üç noktaya odaklanırlar: Birincisi, diyalogda dinler ve medeniyetler arasında eşitlik olması, bir dinin veya medeniyetin diğerine üstünlüğü ya da tercih edilmesi olmaksızın. İkincisi, diyaloğun sınırının yalnızca karşı tarafın görüşlerini bilmekle sınırlı kalması, bu görüşlerin reddi veya geçersiz kılınmasına girilmemesi. Üçüncüsü, iki din ve iki medeniyet arasındaki ortak paydaları bulma yöntemiyle alternatif bir medeniyet yaratılmasıdır.

When we say dialogue or clash, we mean Muslims, their deen and their civilisation on one side; and Christians and their religion and the Capitalists and their civilisation, on the other side. It is a malicious attempt that the leaders and intellectuals of the Capitalist civilisation differentiate between Islam and its followers i.e. between Islam and Muslims. So they claim that Islam is great but Muslims are backward and some of them are terrorists. They are liars in their view, for if Islam was really great in their view, then they would have embraced it. However they attempt to delude the naïve from amongst Muslims, attempting to reduce the rancour against them when they strike a Muslim people, or when they attempt to spread the concepts of their civilisation among Muslims. They know that the Islamic ‘aqeedah still remains in the souls of Muslims and it is strong in the majority of them. So if they openly declare their enmity to Islam, they will stir up Muslims and provoke them. Thus they use these deceptive sentences as a weapon to anaesthetise Muslims and to deceive them. Some Muslims would swallow this bait and accept dialogue by the meaning presented by Christians and Capitalists or promoted by their agent intellectuals. They concentrate in the definition of this dialogue upon three matters: The first is equality between religions and civilisations in the dialogue without superiority or preference of a religion or civilisation over another. The second is that the limit of the dialogue is restricted to mere knowledge of the other's opinions without addressing its refutation or invalidation. The third is creating an alternative civilisation through the method of arriving at the common denominators between the two religions and two civilisations.

Diyaloğun onların görüşündeki anlamı ve iddia ettikleri faydası şudur: "Kendi aralarında bir üstün alternatif medeniyet oluşturmak üzere, kültürel özgünlükler arasında verimli bir etkileşim; ötekini eşit bir zeminde kabul etmeye davet eden bir etkileşim" (Dr. Milad Hana, 2/4/2001 Pazartesi günü Kahire'de yapılan kültürel bir tartışmada). Ve: "Medeniyetler, aralarındaki ortak olanı ve insani olanı bulmaya çalıştıkça ilerler, gelişir; barış da yayılır" (İslam Üniversiteleri Konferansı Genel Sekreteri Dr. Cafer Abdüsselam). Bunlardan biri şöyle demeye kadar gitmiştir: "İslam bir etkileşim dini ve bir kalkınma dinidir; bilakis, bir karanlık dini ve bir tecrit dini olduğu söylendiği gibi değildir. Aksine, İslam ve Müslümanların altın çağı, İslam medeniyetinin dünyadaki diğer medeniyetlerle etkileşime girdiği, İslam'ın dünyaya yayıldığı, bütün miraslardan ve insani medeniyetlerden alıp onlara yer verdiği ve onlara kendi mirasından ve medeniyetinden verdiği zamandır. Bu, İslam Devleti'nin altın çağıydı." (Dr. Kasım Cafer, Al-Jazeera kanalında, "Yüzyılın İlk Savaşı" başlıklı bir çalışma halkasında, "Amerikan patlamaları diyalog için bir teşvik mi yoksa medeniyetlerin çatışması mı?" başlığı altında, 29/9/2001'de konuştu). Şöyle demiştir: "Bizim, Arap ve Müslümanlar olarak, bu sorundan uzak durmamız gerekir… Kendimize, medeniyetimize, tarihimize ve mirasımıza yeterli güvene sahip olmamız gerekir ki, dünyada tabi olan konumundan değil, eşitlik konumundan ortaya çıkabilelim…" (Al-Jazeera kanalının yukarıda sözü edilen çalışma halkası). Bir başkası da şunu söylemiştir: "İslam medeniyeti, dünya medeniyetleri arasındaki ortak paydaya dayanıyordu; bu yüzden ötekini kabul etti ve alıp verme yoluyla onunla etkileşime girdi" (Amru Abdulkerim, siyaset bilimci - IslamOnline.net). Başka bir kişi, medeniyetler diyaloğu için delil olarak Kur'an-ı Kerim'in ayetlerini kullanmaya çalıştı; şöyle dedi: "Ve kitabımız, Kur'an-ı Azîm, başkalarıyla diyalog kurma biçimini, müşriklerle (müşrikîn) diyaloğu vurgulamaktadır:

This is the meaning of dialogue in their view, and its benefit as they claim is: "Productive interaction between cultural peculiarities, to form an alternative superior civilisation, that invites to accept the other on the same footing" (Dr. Milad Hana in a cultural debate held in Cairo on Monday, 2/4/2001). And: "Every time civilisations seek to find what is common between them and what is human, they advance, flourish; and peace would spread" (Dr. Jafar Abdussalam, the Secretary-General of the Conference of Islamic Universities). One of them went to the extent of saying that: "Islam is a deen of interaction and a deen of development, and not like what is said that it is a deen of obscurity and a deen of isolation. On the contrary, the golden age of Islam and Muslims was when the Islamic civilisation interacted with other civilisations in the world, and when Islam spread in the world, took from and had a room for all the legacies and other human civilisations and gave them from its legacy and civilisation. This was the golden age of the Islamic State." (Dr. Qasim Jafar spoke, in a study circle on 'The First War of the Century', on Al-Jazeera channel, under the heading: 'Are the American explosions an incentive for dialogue or the clash of civilisations?' on 29/9/2001). He said: "It is upon us as Arabs and Muslims to abstain from this problem…it is upon us to possess sufficient confidence in ourselves, in our civilisation, and in our history and legacy, so as to burst forth in the world from the position of equality, and not the position of the follower (tabi')…" (The above-mentioned study circle of Al-Jazeera channel). Another said: "The Islamic civilisation was based upon the common denominator between world civilisations so it accepted the other and interacted with it in taking and giving (Amru Abdulkarim, a political scientist - IslamOnline.net). Another person attempted to use as evidence for the dialogue of civilisations the aayaat of the Noble Qur'an so he said: "And our Book, the Glorious Qur'an, emphasises upon the manner of dialogue with the others, dialogue with polytheists (mushrikeen):

"Eğer müşriklerden biri senden koruma isterse, Allah'ın kelamını işitinceye kadar ona koruma ver" [TMQ Tevbe: 6], kâfirlerle diyalog (kafireen):

'If one of the polytheists seeks your protection, grant him protection until he hears the word of Allah' [TMQ At-Tauba: 6], dialogue with disbelievers (kafireen):

"De ki: Ey kâfirler!" [TMQ Kâfirûn: 1], dünyadaki güncel ve resmî dinlerle diyalog.

'Say: O you disbelievers' [TMQ Al-Kafirun: 1], dialogue with the current and official religions in the world:

"Ey Kitap Ehli! Aramızda ve sizin aranızda ortak olan bir söze gelin: Allah'tan başkasına kulluk etmeyelim, Ona hiçbir şeyi ortak koşmayalım ve bizden kimimiz Allah'ı bırakıp kimimizi rab edinmesin" [TMQ Al-i İmran: 64], eşitlik temelinde bir diyalog... Bence Müslüman olduğumuz için sürekli bir mücadele içinde olmamızın söz konusu olamayacağını düşünüyorum. Bu konuda şu Kur'an ayetine işaret ediyorum:

'O People of the Book, come to a just word between us and you: That we worship none but Allah, that we associate nothing with Him, nor some of us take others as lords' [TMQ Al-Imran: 64], dialogue from a position of equivalence…I view that it is not possible to say of eternal struggle because we are Muslims. I point to the Qur'anic ayah:

'Gelin, aramızda ve sizin aranızda ortak olan bir söze' [TMQ Al-İmran: 64]. Bu âyet, Hristiyanlarla diyalog kurmanın, Yahudilerle diyalog kurmanın ve başkalarıyla diyalog kurmanın mümkün olduğunu ifade eder. Neden? Yani aramızda ortak bir söz vardır; diyaloğu kendi sözümüzü dayatmak için yapmadığımızı söyleriz" (Ata-Allah Muhâcirânî, İran Cumhurbaşkanı'nın medeniyetler diyaloğu danışmanı, adı geçen Al-Jazeera tartışma programında). Dinler arasında ortak paydalar oluşturmak için dinlerarası diyaloğa çağıranlar var; Müslümanları çatışmadan uyuşturmak amacıyla ayrılık noktalarına ise sessiz kalıyorlar. Üç din arasındaki diyaloğu güçlendirmek için, bu dinlerin mensuplarının aynı babadan, yani İbrahim (a.s.)'den geldiği temelinde "İbrahim'in çocukları" ifadesini kullanmaya çağırıyorlar. Bazı Müslümanlar ise peygamberlerin Müslüman olduğunu bildiren Kur'an âyetlerini delil olarak kullanıyor; nitekim Yüce Allah (SWT), Nuh'un diliyle şöyle buyurmuştur:

'Come to a just word between us and you' [TMQ Al-Imran:64]. This ayah means that it is possible for us to dialogue with Christians, we dialogue with Jews, and we dialogue with others. Why? Meaning there is a common word between us; we do not say that we dialogue to our word" (Ata-Allah Muhajirani, Iranian President adviser for the dialogue of civilisations in the above mentioned study circle of Al-Jazeera). There are those who call to dialogue between religions to create common denominators between them, and stay silent about the points of difference, in order to anaesthetise Muslims from the clash. They call to the saying of 'the sons of Abraham' to strengthen dialogue between the three religions on the basis that those who came with them descend from one father namely Ibrahim (as). Some Muslims use as proof the aayaat of Noble Qur'an that say the Prophets were Muslims, like His (SWTH) saying at the tongue of Nuh:

"Ve bana Müslümanların ilki olmam emredildi" [TMQ 39:12]; İbrahim ve İsmail'in dilinden:

"And I was commanded to be the first of the Muslims" [TMQ 39:12] at the tongue of Ibrahim and Ismail:

"Rabbimiz! Bizi sana teslim olan Müslümanlardan kıl, soyumuzdan da sana teslim olan bir ümmet çıkar." [TMQ Al-Baqarah: 128] Ve Lut kavmi hakkında:

"Our Lord! Make us Muslims to you and of our descendants Muslims to you" [TMQ Al-Baqarah: 128] and about the people of Lut:

"Orada Müslümanlardan bir evden başkasını bulmadık" [Zariyat Suresi: 36] ve havarilerin (hawariyyin) dilinde:

"But We did not find therein but one house of the Muslims" [TMQ Az-Zariyat: 36] and at the tongue of the disciples (hawariyyin):

"Ve şahit olun ki biz Müslümanlarız" [TMQ Âl-i İmrân: 52]. Belki de Hristiyanların ve Yahudilerin de Müslüman olduğunu söyleyenler çıkacaktır; üç dinin mensuplarının da mümin olduğunu söyleyenleri duyuyoruz. Oysa kesin olarak sabit olan ve kesin anlamlı olan Kur'an metinleri, Yahudileri ve Hristiyanları küfürle suçlamada kesin hükümdür; nitekim (SWT) Allah'ın şu sözü de bunu göstermektedir:

"And bear witness that we are Muslims" [TMQ Al-Imran: 52]. Perhaps there will come those who say that Christians and Jews are Muslims, and we hear those who say that the followers of the three religions are believers even though the Qur'anic texts, definitely proved and of definite meaning, are decisive in charging Jews and Christians with disbelief (kufr) such as His (SWTH) saying:

Şüphesiz Allah'ı ve Elçisini inkar edenler, Allah ile Elçisi arasında ayrım yapmak isteyen ve "Bir kısmına inanır, bir kısmını inkar ederiz" diyen ve bu ikisi arasında bir yol tutmak isteyenler; işte gerçekten kâfir olanlar onlardır. Biz kâfirler için alçaltıcı bir azap hazırladık. [TMQ En-Nisa: 150-1].

"Verily those who disbelieve in Allah and His Messenger and wish to distinguish between Allah and His Messenger and say: 'We believe in some and disbelieve in others' and wish to adopt a way in between. Those are in truth disbelievers, and We have prepared for the disbelievers a humiliating punishment" [TMQ An-Nisa: 150-1].

Ve:

And:

"Kitap Ehli ve müşriklerden küfredenler, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (küfürlerinden) ayrılacak değillerdi. Allah'tan bir Resul, tertemiz sahifeleri okuyan" [TMQ Al-Beyyine: 1-2].

"Those who disbelieve among the People of the Book and the polytheists were not going to leave (their disbelief) until there came to them clear evidence. A Messenger from Allah reciting pure pages" [TMQ Al-Baiyinah: 1-2].

Ve:

And:

De ki: "Ey Kitap Ehli! Allah'ın ayetlerini niçin inkar ediyorsunuz? Oysa Allah yaptıklarınıza şahittir." [Ali İmran: 98].

Say: O People of the Book, why do you disbelieve in the aayaat of Allah while Allah is witness over what you are doing?" [TMQ Al-Imran: 98].

Ve:

And:

{"Kitap Ehli'nden ve müşriklerden inkâr edenler, Rabbinizden size herhangi bir hayrın indirilmesini istemezler. Oysa Allah, rahmetini dilediğine özel kılar. Allah büyük lütuf sahibidir} [TMQ Âl-i İmrân: 105].

"Those who disbelieve of the People of the Book and polytheists do not like that there should descend upon you any good from your Lord. But Allah chooses for His mercy whoever He wills. And Allah is the Owner of great bounty" [TMQ Al- Imran: 105].

Ve:

And:

"Ey Kitap Ehli! Siz şahitlik ettiğiniz hâlde niçin Allah'ın ayetlerini inkâr ediyorsunuz?" [TMQ Al-İmran: 70].

"O People of the Book, why do you disbelieve in the aayaat of Allah while you bear witness?" [TMQ Al-Imran: 70].

Ve:

And:

"Ve inkârları ve Meryem'e karşı büyük bir iftirada (buhtan) bulunmaları yüzünden"

"And because of their disbelief and uttering a grave falsehood (buhtan) against Mary" [TMQ An-Nisa: 156].

Ve:

And:

"Şüphesiz, 'Allah üç ilahın üçüncüsüdür' diyenler kâfir olmuşlardır." [TMQ Al-Mâide: 76].

"Surely they disbelieve who say: 'Allah is the third of three'" [TMQ Al- Mai’dah: 76].

Ve:

And:

"Allah'a ve ahiret gününe inanmayan, Allah'ın ve Resulü'nün haram kıldığını haram saymayan ve hak dini benimsemeyen Kitap ehlinden olanlarla, boyun eğerek ve elleriyle cizye verinceye kadar savaşın." [TMQ Et-Tevbe: 29].

"Fight those who believe not in Allah and the Last Day, nor forbid what Allah and His Messenger forbid nor follow the deen of truth among the People of the Book until they pay the jizyah readily and subdued" [TMQ At-Taubah: 29].

Ve:

And:

"Onlar, Kitap ehlinden kâfir olanları ilk toplanışta yurtlarından çıkaran O'dur" [TMQ Al-Hashr: 2]. Dolayısıyla onlar kâfirdir (kuffar) ve Müslüman değildirler. Onları Müslüman olarak nitelendirmek caiz değildir. İslam, lügat anlamıyla teslimiyet (inkiyad) demektir; Şeriat terminolojisinde ise Allah subhanehu'nun Muhammed (ﷺ) üzerine indirdiği dinidir. Önceki peygamberler (as) ile onlardan önce, Muhammed'in (ﷺ) peygamberliğinden önce ve kitapların tahrif edilmesinden önce iman edip onlara tabi olanlar üzerine İslam'ı lügat anlamlarıyla nitelendirmek caiz ise, Muhammed'in (ﷺ) peygamberliğinden sonra bunu yapmak caiz değildir. Dolayısıyla ona ve getirdiği mesaja iman etmeyen kişi kâfirdir ve ona Müslüman veya mü'min denilmesi caiz değildir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

"He it is Who drove out those who disbelieve among the People of the Book from their homes at the first gathering" [TMQ Al-Hashr: 2]. Thus they are disbelievers (kuffar), and they are non-Muslims. It is not permitted to designate them as Muslims. Islam linguistically means submission (inqiyad) and in the Shari'ah technical terminology, it means the deen that Allah subhanahu revealed upon Muhammad (PBUH) . If it is permitted to designate Islam with its linguistic meanings upon the previous Prophets (as) and upon those who believed and followed them before the mission of Muhammad (PBUH) and before distortion (of their books), it is not permitted to do that after His (PBUH) mission. So whoever does not believe in him and his message is a kafir, and it is not allowed that he be called Muslim or a believer (mu'min). He ta'ala said:

"Muhammed'in canı elinde olan Zat'a andolsun ki, bu ümmetten, Yahudi ya da Hristiyan olan kimse bana ulaşıp da gönderildiğim şeye iman etmeden ölürse, mutlaka ateş ehlinden olur." Ve İbn Hibban, Enes'in hadisinden şunu rivayet etmiştir: Sezar, Allah'ın Resulü'ne (ﷺ) yazdı: "Ben Müslümanım." Allah'ın Resulü (ﷺ) mektubu okuyunca şöyle buyurdu:

"By the One in whose hand is Muhammad's soul, none hears of me of this Ummah, Jew or Christian, then dies without believing in what I was sent with except he is of the denizens of the Fire." And ibn Hibban extracted from the hadith of Anas that Caesar wrote to the Messenger of Allah (PBUH) : 'I am a Muslim' and the Messenger of Allah (PBUH) said when he read the letter:

"Allah'ın düşmanı (SWTH) yalan söyledi. Hıristiyanlık üzerinde olduğu sürece o bir Müslüman değildir." Arap Birliği Genel Sekreteri Amr Musa, İtalya Başbakanı Berlusconi'nin iddiasını çürütürken, bir medeniyetin diğerinden daha iyi olduğuna inanmadığını açıkça ortaya koymuştur; sözlerinin anlamından, İslam medeniyetinin Kapitalist, Hindu ya da Yahudi medeniyetinden daha üstün olmadığı çıkmaktadır, çünkü şöyle demektedir: "Daha iyi bir medeniyetin var olduğuna inanmıyoruz." Bunlardan biri, Kehf Suresi'nin şu ayetlerini, diğerini şartsız ve koşulsuz olarak, ona hüküm yüklemeye çalışmadan olduğu gibi kabul etmenin delili olarak kullanmaya çalışmıştır. Bu ayetler şöyledir: "Dini diyalog, değerler, gelenekler, inançlar ve önceki itikatlarla yüklü olan bireyin, diğerini (farklı bir dinden olanı) olduğu gibi keşfetme ve anlama çabası ve ona karşı felsefi ve biçimsel bir görüş oluşturma girişimidir; önyargılı değer yargıları ileri sürmeye başvurmadan... Dini diyaloğun destekçileri samimi niyet sloganını yükseltmişlerdir. Dolayısıyla, diğeri anlama ve onu entelektüel olarak görme arzusu dışında, şart ve hedeflerden arınmayı üstlenir... Diyaloğun içeriği, ilkesel olarak, Yüce Kur'an'ın Kehf Suresi'nde (32-42. ayetler) iki adam arasındaki diyalog hakkında anlattığı kıssadan farklı değildir. Allah (SWTH), adamlardan birine etrafı hurma ağaçlarıyla çevrili, ortasında ekinler bulunan, içinden ırmaklar akan iki bağ verdi; ve Allah (SWTH), sahibini malda ve evlatta diğerinin üzerine çıkardı. Kıssa, diyaloğun iki adam arasında hiçbir şart ya da kısıtlama olmaksızın gerçekleştiğini ortaya koymaktadır ve Kur'an bunu tüm ayrıntılarıyla getirmiştir; ve adamlardan birinin Allah'ı inkâr etmesini içermesine rağmen, diğeri bu nedenle diyaloğu kesmemiştir." Aynı şekilde Kur'an da küfür sözlerinden bahsetmekten kaçınmamıştır; çünkü bunların bütünü, Allah 'azze ve celle'ye inanmayan kişiliğin entelektüel incelemesini oluşturma ve biçimlendirme gücüne sahiptir… Dini diyalog, literatürde bu kavramlar iç içe geçmiş olsa da, karşılaştırmalı din biliminden ve dini rekabetten farklıdır. Karşılaştırmalı din, bir dinin diğerleriyle akide (inanç esasları), şeriat ve ibadet ritüelleri düzeyinde, ayrıca insan, evren ve hayat hakkındaki görüşleri bakımından karşılaştırılarak incelenmesi anlamına gelen bir bilimdir; nesnellik ve önyargıyı ortadan kaldırma olasılığını varsayar. Dini rekabet ise bir dinin diğerine göre üstünlüğünü ve farklılığını ispatlamayı amaçlayan bir süreçtir; dini diyalogun elbette hedeflemediği bir husustur, çünkü dini diyalog yalnızca anlama süreci olan bir süreçtir" (Husam Tammam, araştırmacı ve gazeteci, Mısır: IslamOnline.net, "Dini Diyalog: İnsani Bir Zorunluluk mu, Dünya Komplosu mu?" başlığıyla).

"The enemy of Allah (SWTH) lied. He is not a Muslim while he is upon Christianity." Amr Musa, Secretary-General of the Arab League, made clear that he does not believe that there is a civilisation better than (another) civilisation, and from the meaning of his words is that the Islamic civilisation is not preferable to the Capitalist, Hindu or Jewish civilisation for he says: "We do not believe that there is a better civilisation" in the exposition of his refutation of the Italian Prime Minister Berlusconi. One of them attempted to use as evidence for accepting the other as they are without restriction or condition, and without attempting to pronounce judgments against him, the aayaat of Surat Al-Kahf that say: "Religious dialogue is the attempt of the individual encumbered with the values, conventions, beliefs and previous creeds to discover the other (of a different religion) - as he is - and understand him and crystallize a philosophical formal view towards him without resorting to pronouncing prejudiced value judgments against him…the supporters of religious dialogue raised the motto of sincere intention. So he assumes the divestment of conditions and goals except the desire to understand the other and view him intellectually…The content of dialogue does not, in principle, differ with the tale with which the Noble Qur'an brought in Surat Al-Kahf (aayaat 32-42) about the dialogue between two men. Allah (SWTH) gave one of them two gardens of grapes surrounded by palm trees and with crops in the middle, rivers flowing therein; and Allah (SWTH) increased its owner over the other in property and children. The tale reveals that the dialogue took place between the two men without condition or restriction, and the Qur'an brought it with its complete details; and despite it's including the kufr of one of them in Allah, the other did not interrupt the dialogue because of it. Likewise the Qur'an did not refrain from mentioning the sayings of kufr, because in their totality they are able to build and formulate the intellectual examination of the personality disbelieving in Allah 'azza wa jalla…Religious dialogue differs from comparative religion and religious competition even if these concepts commingle in the literature. Comparative religion is a science meaning study of a religion in comparison with others upon the level of the creed (‘’aqeedah), legislation and ritual worships, and its views about man, the universe and life and the like, of assuming objectivity and the possibility of eliminating prejudice. Whereas religious competition is a process aiming to prove the superiority and distinction of one religion over the other; a matter which is not of course aimed by religious dialogue which a process of understanding only" (Husam Tammam, researcher and journalist, Egypt: IslamOnline.net, under the title: 'Religious Dialogue: A Human Necessity or world Conspiracy').

Bu alıntılar, din diyaloğu fikrinin savunucularının bu ifadeyle kastettiklerini bilmek için gereklidir; zira bu ifade onların terminolojisidir. Bu terminolojik ifadenin anlamına bizi götüren en iyi kaynak, bizzat kendilerinin söyledikleri ya da yazdıklarıdır, çünkü burada dilsel anlamın bir faydası yoktur. Bu alıntıların tümünden, bu terminolojik ifadenin anlamını şu şekilde özetlemek mümkündür:

These quotations are necessary to know what the advocates of the idea of religious dialogue intend of this expression, which is their technical terminology. The best of what guides us to the meaning of this technical terminology is what they themselves say or write, since the linguistic meaning does not benefit here. From all of these quotations, it is possible to crystallize the meaning of this technical terminology in the following:

Birincisi: Dinler ve medeniyetler arasında eşitlik ve denklik; bir dinin veya medeniyetin diğerine üstünlük tanınmaması.

Firstly: Equality and equivalence between religions and civilisations, and non-preference between a religion and another or a civilisation and another.

İkincisi: Başkasını olduğu gibi kabul etmek ve onun hakkında hüküm vermeden keşfetmek; bunun yerine, görüşlerini herhangi bir kısıtlama ya da koşul olmaksızın anlamak ve tanımak.

Secondly: Accepting the other as it is and discovering it without pronouncing judgments against it, but rather understanding and recognizing its views without restriction or condition.

Üçüncüsü: Medeniyetler arası diyaloğun amacı, ortak ve insani olan noktaları arayarak bir araya gelmek ve bu yolla üstün bir alternatif medeniyet yaratmaktır; bu da medeniyetlerin ilerlemesine ve gelişmesine, barışın yayılmasına yol açan bir harekettir. Dinler arası diyaloğun amacı ise İslam'ın mücadele alanına girmesini engellemektir.

Thirdly: The objective of dialogue between civilisations is interaction to create an alternative superior civilisation through the means of seeking to find out what is common and human; a matter that leads to the advance and flourishing of civilisations, and spreading of peace. The objective of dialogue between religions is to prevent Islam from entering the arena of the struggle.

Bu kavramların hiçbiri İslam'la bağdaşmıyor. Bunların hiçbirinin delili ya da muhtemel delili yoktur. Bunlar İslam'dan değildir; aksine tamamen tahriftir (tamvih) ve aldatmacadır ve İslam'a yönelik tehlikeleri kesindir.

All these concepts completely contradict Islam. There is not a single concept from these that has evidence or probable evidence. They are not from Islam; rather they are all distortion (tamweeh) and deception, and their danger against Islam is sure.

Dinler ve medeniyetler arasında eşitlik anlamı taşıyan kavram, küfür kavramıdır; çünkü bu kavram; hak ile batıl arasında, hak olan din ile çarpıtılmış dinler arasında, küfür ile iman arasında, dalalet ile hidayet arasında, nesh eden (dîn) ile mensûh (dîn) arasında, kaynağı vahiy olan medeniyet kavramları ile insanın koyduğu medeniyet kavramları arasında, yani akıl ile nakil arasında, Tağut'a hakem olmak ile Kitap ve Sünnet'e ve her ikisinin yol gösterdiğine hakem kılmak arasında, insanlığa fayda veren ve yeryüzünde kalıcı olan sabit şey ile çöpe giden köpük gibi yok olup giden şey arasında eşitlik çağrısı yapmaktır. Bunun delilleri sınırlandırılması zor olacak kadar çoktur. Allah Teâlâ buyurmuştur:

The meaning of equality between religions and between civilisations is a kufr, concept since it is an invitation to equality between the truth (haqq) and falsehood (batil), between the deen of truth and distorted religions, between kufr and iman, between misguidance (dhalala) and guidance, between the abrogating deen) and the abrogated (deen), between civilisational concepts whose source is revelation and civilisational concepts laid down by man i.e. between the mind and text (naql), between arbitrating to At-Taghut and arbitrating to the Book and Sunnah and what they both guide to, between the confirmed (thabit) that benefits mankind and remains in the earth and the vanishing foam that is scum. The evidences for that are difficult to limit. He (PBUH) ta'ala said:

"Hayır, biz hakkı batılın üzerine fırlatırız da onu parçalar; bakarsın ki o yok olup gider!" [TMQ Enbiya: 18].

"Nay We fling the truth (haqq) against the falsehood (batil) so it destroys it. And, behold, it is vanished!" [TMQ Al-Anbiya: 18].

Ve O (SWT) şöyle buyurdu:

And He (SWTH) said:

"Hakk'tan sonra sapıklıktan başka ne vardır?" [TMQ Yunus: 32]. Ve O (SWT) şöyle buyurmuştur:

"What is there after the truth except misguidance?" [TMQ Yunus: 32]. And He (SWTH) said:

"Tağut'a başvurmak isterler; oysa ona küfretmekle emrolunmuşlardır. Şeytan ise onları derin bir sapkınlığa sürüklemek ister!" [TMQ En-Nisa: 60].

"They wish to arbitrate to At-Taghut while they have been commanded to deny it. And Satan wishes to mislead them far astray!" [TMQ An-Nisa: 60].

Ve O (SWT) şöyle buyurdu:

And He (SWTH) said: