Dinler ve medeniyetler arasındaki çatışma (sıra'a) eskidir; bizi ilgilendiren, İslam ile diğer dinler ve medeniyetler arasındaki çatışmadır. Gerçek şudur ki İslam, Muhammed ﷺ'in hakikati açıkça ortaya koymakla emrolunduğu andan Kıyamet kopuncaya kadar süren bir mücadele dinidir. Ona ﷺ, emrolunduğu şeyi açıkça dile getirmesi emredildiğinde, İslam'ın kavramları ile küfrün kavramları arasında fikri mücadele başladı. Bu fikri mücadele, mücadelenin başka türleri eklenmiş olmasına rağmen bugüne kadar devam etmiştir ve durması da durdurulması da caiz değildir. Fikri mücadele, düşünceleri keskin bir üslupla, şiddet ve sertlikle çürütmektir. Resulullah ﷺ bunu, Allah'ın (SWT) emrini yerine getirmek için yapmıştır. Nitekim (SWT) şöyle buyurmuştur:

The clash/struggle (sira'a) between religions and civilisations is ancient, and what concerns us is the clash between Islam and other religions and civilisations. The truth is that Islam is a deen of struggle from the time when Muhammad (PBUH) was commanded to come out openly with the truth until the Hour is established. When He (PBUH) was ordered to speak out openly what he was commanded, the intellectual struggle commenced between the concepts of Islam and the concepts of kufr. This intellectual struggle has continued until our time. It has not stopped nor is it allowed to stop, despite what was added to it of other types of struggle. The intellectual struggle is refuting thoughts with sharp styles, and with intensity and harshness. The Messenger (PBUH) performed it in execution of the command of Allah (SWTH). So He (SWTH) would say:

"Şüphesiz siz ve Allah'tan başka taptıklarınız, Cehennem'in yakıtısınız. Kuşkusuz oraya gireceksiniz." [Enbiya Suresi: 98].

"Verily you and what you worship besides Allah are fuel for the Hellfire! Surely you will enter it" [TMQ Al-Anbiya: 98].

Ve:

And:

Bir kerhen yürüyen, iftira ile dolaşan. Hayra engel olan, haddi aşan, günahkâr. Zalim, bütün bunların ötesinde, soysuz.

"A slanderer, going about with calumnies. A hinderer of good, transgressor, sinful. Cruel, after all that, base-born" [TMQ Al-Qalam: 11-3].

Ve:

And:

Sonra, şüphesiz siz, ey sapkınlar, yalanlayıcılar! Elbette Zakkum ağacından yiyeceksiniz. Sonra karınlarınızı ondan dolduracaksınız. Üzerine kaynar su içeceksiniz. Susamış develerin içişi gibi içeceksiniz. Ceza gününde ziyafetleri işte budur! Sizi yarattık, öyleyse neden inanmıyorsunuz? {Vâkıa, 51-57}

"Then, verily, you misguided, deniers. You will surely eat of the tree of Zaqqum. Then you will fill bellies therewith. Drink boiling water on top of it. So you will drink the drinking of thirsty camels. That will be their entertainment on the Day of Recompense! We created you, so why do you not believe?" [TMQ Al-Waqi’a: 51-7].

Ve:

And:

"Muhakkak ki suçlular sapıklık içindedir ve yanacaklardır!" [TMQ Al-Qamar: 47] Ve:

"Verily the criminals are in misguidance and will burn!" [TMQ Al-Qamar: 47] And:

"Sonra da yalancılar üzerine Allah'ın lanetini dileyerek dua edelim." [TMQ Al-İmran: 61].

"Then we pray and invoke the curse of Allah upon the deniers" [TMQ Al- Imran: 61].

Ve:

And:

"Ebu Leheb'in elleri kurusun ve kendisi de kurusun." [Tebbet Suresi: 1]

"Perish the hands of Abu Lahab and he has perished" [TMQ Al-Masad: 1].

Ve:

And:

"Şüphesiz seni öfkelendiren kimse, kesik olandır" [TMQ Kevser: 3]. Bu fikri mücadele, O'nun (SWT) şu sözüyle çelişmez:

"Verily the one who makes you angry will be cut off" [TMQ Al-Kauthar: 3]. This intellectual struggle does not contradict with His (SWTH) saying:

"Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle çağır. Onlarla en güzel olan yöntemle tartış. Şüphesiz Rabbin, yolundan sapanı en iyi bilendir ve doğru yola erenleri de en iyi bilendir." [TMQ Nahl: 125] Buradaki hikmet, akli delil (burhan 'aqli) ve kesin kanıttır (hujjat damigha); güzel öğüt ise güzel hatırlatmadır. Güzel hatırlatma, düşünceleri ve duyguları birlikte etkileyerek yapılır; nitekim (SWT) şöyle buyurmuştur:

"Invite to the way of your Lord with (hikma) and fair preaching. And argue with them with what is better. Verily your Lord knows best who has gone astray from His way and He knows best those who are guided." [TMQ Al-Nahl: 125] This is because the (hikma) here is the intellectual proof (burhan 'aqli) and the irrefutable evidence (hujjat damigha); and the fair preaching is the beautiful reminder. The beautiful reminder is by impressing the thoughts and emotions collectively like His (SWTH) saying:

"Kitap Ehli ile, içlerinden zulmedenler dışında, en güzel olanla tartışmayın." [TMQ Al-Ankebut: 46] En güzel olan, tartışmada onların size verdiği zarardan yüz çevirmektir. Savaşarak ya da kendilerine uygulanan hükme ve cizye ödemeye direnerek zulmedenlere gelince, onlarla tartışma kılıçla olur. Onun hakkında nakledilen entelektüel mücadele örneği olarak, İbn Ebi Şeybe ve Abdürrezzak'ın Müsned'lerinde, Siyer yazarlarında ve başkalarında Katade'den rivayet edildiğine göre: "Allah'ın Elçisi ﷺ bir adama şöyle dedi:"

"Argue not with the People of the Book except with that which is better except those who do wrong among them." [TMQ Al-Ankabut: 46] That which is better is to turn away from their harm to you in the argument. As for those who do wrong through fighting or refusing the enforcement of the rule upon them and the paying of jizyah, arguing with them is by the sword. As an example of intellectual struggle narrated regarding Him
is what ibn Abi Sheeba and Abdurrazaq reported in their Musnads,as well as the writers of the Seerah and others, from Qatadah that "the Messenger of Allah (PBUH) said to a man:

'Müslüman ol, Ebu'l-Hâris.' Hristiyan, 'Müslüman oldum' dedi. Bunun üzerine (Peygamber) şöyle dedi: 'Müslüman ol, Ebu'l-Hâris.' Hristiyan, 'Müslüman oldum' dedi. Bunun üzerine ona üçüncü kez şöyle dedi: 'Müslüman ol, Ebu'l-Hâris.' Hristiyan, 'Sizden önce Müslüman oldum' dedi. Bunun üzerine (Peygamber) öfkelendi ve şöyle dedi: 'Yalan söylüyorsun. Sen ile İslam arasında üç şey engeldir: Şarap satın almanız (şarap içtiğinizi demedi), domuz yemeniz ve Allah için bir çocuğu çağırmanız.' Es-Sena'nî, Tefsîri'nde Abdürrezzâk'tan, onun da Katâde'den naklettiğine göre: Ubeyy bin Halef, çürümüş bir kemik parçasını ufalayıp rüzgâra savurarak geldi ve şöyle dedi: 'Ey Muhammed, Allah bunu tekrar diriltecek mi?' Peygamber ﷺ şöyle buyurdu:

'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam.' So he said: 'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam.' So he said to him the third time: 'Embrace Islam, Abu Al-Harith.' The Christian said: 'I have embraced Islam before you.' So he became angry and said: 'you lie. Three matters barred between you and Islam: Your purchasing of wine (he did not say: 'Your drinking wine'), your eating the pig and your invoking a child for Allah.'" And As-Sana'ni reported in his 'Tafseer' from Abdurrazaq from Qatadah that Ubayy bin Khalaf came with a decaying tooth while scattering it in the wind and said: Will Allah give life to this, O Muhammad? The Prophet (PBUH) said:

"Evet, Allah onu diriltecek, sizi öldürecek ve sizi Ateş'e sokacak!" Hakim, "el-Müstedrek"inde bunu rivayet etmiş ve sahih saymıştır. Cabir bin Abdullah (ra) şöyle anlatmıştır:

"Yes, Allah will give life to it and cause you to die and enter you into the Fire!" And Al-Hakim reported in 'Al-Mustadrak' and authenticated it from Jabir bin Abdullah (ra) who said:

Kureyş bir gün toplandı ve Utbe bin Rabi'a onların yanına gelip dedi ki: Ey Muhammed, sen mi daha iyisin, yoksa Abdullah mı?... Allah'ın Elçisi ﷺ sustu. Sonra Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: Bitirdin mi? O dedi ki: Evet. Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ şu ayetleri okudu: 'Bismillahirrahmanirrahim. Ha Mim. Rahman ve Rahim olan Allah'tan bir indirmedir' ... 'Eğer yüz çevirirlerse de ki: Ad ve Semud'un başına gelen yıldırım gibi bir yıldırımla sizi uyardım' [Fussilet Suresi: 1-13]. Utbe ona dedi ki: Yeter, yeter. Bundan başka bir şeyin var mı? O dedi ki: Hayır. Utbe Kureyş'in yanına döndü ve onlar dediler ki: Arkanda ne var? O dedi ki: Ona söyleyeceğinizi düşündüğüm hiçbir şeyi bırakmadım, hepsini ona söyledim. Dediler ki: Sana cevap verdi mi? O dedi ki: Evet. Gökleri direksiz yükselten Allah'a yemin olsun ki, söylediği şeylerden, sizi Ad ve Semud'un yıldırımıyla uyardığı dışında hiçbir şey anlamadım. Dediler ki: Yazıklar olsun sana! Bir adam sana Arapça konuştu, ne dediğini anlamadın mı? O dedi ki: Hayır, Allah'a yemin olsun, yıldırımdan bahsetmesinden başka bir şey anlamadım. Bu, onun ﷺ entelektüel mücadelesinden rivayet edilenlerin bir kısmıdır.

"Quraysh convened one day and Utbah bin Rabi'ah came to him and said: O Muhammad, are you better or Abdullah?...The Messenger of Allah
was silent. Then the Messenger of Allah
said: Have you finished? He said: Yes. So the Messenger of Allah
recited: 'Bismillah ir-Rahmaan ir-Raheem. Ha Meem. A revelation from Allah, ir- Rahmaan, ir-Raheem' until he reached: 'But if they turn away, then say: 'I have warned you of a lightning bold like the lightning bolt of 'Ad and Thamud' [TMQ Fussilat: 1-13] Utbah said to him: It is enough, it is enough. Have you anything other than this? He said: No.So he returned to Quraysh and they said: What is behind you? He said: I did not leave anything that I thought you would say to him except that I said to him. They said: Did he answer you? He said: Yes. By the One who set upright the structure, I understood nothing of what he said except that he warned you of a lightning bolt of 'Aad and Thamud. They said: Woe unto you, a man spoke to you in Arabic and you do not know what he said? He said: No, by Allah, I understood nothing except mentioning the lighting bolt." This is some of what was narrated from him
of intellectual struggle.

Aynı şekilde, Sahabe'den bazıları da bunu yapardı. Bunun örneklerinden biri, İbn İshak'ın kendi isnadıyla Ez-Zubeyr'den rivayet ettiğine göre şudur: "Resulullah ﷺ'den sonra Mekke'de Kur'an'ı yüksek sesle okuyan ilk kişi Abdullah bin Mesud (ra) olmuştur. Dedi ki: Bir gün Resulullah ﷺ'in ashabı toplandılar ve dediler ki: Allah'a yemin olsun, Kureyş henüz Kur'an'ın yüksek sesle okunduğunu işitmedi. Peki onlara bunu dinletecek kimse hangisi olacak? Abdullah bin Mesud dedi ki: Ben. Dediler ki: Biz sizin onlardan zarar göreceğinizden korkarız. Bizim kastettiğimiz, kötü bir niyetle ona yönelirlerse onu halktan koruyacak akrabaları olan bir kişidir. Dedi ki: Beni bırakın. Allah (SWTH) beni koruyacaktır. Dedi ki: Ertesi gün sabah vakti İbn Mesud, Kabe'deki Makam-ı İbrahim'e geldi ve okumaya başladı:

Likewise, some of the Sahabah would do this. Of this is what ibn Ishaq narrated with his chain from Az-Zubair who said: "The first to loudly recite the Qur'an in Makkah after the Messenger of Allah
was 'Abdullah bin Mas'oud (ra). He said: The companions of the Messenger of Allah
assembled one day and said: By Allah, the Quraysh have not heard the Qur'an being loudly recited yet, so which man will make them hear it? 'Abdullah bin Mas'oud said: Me. They said: Verily we fear them against you. We intend a person who has kinsfolk who protect him from the people if they have evil designs upon him. He said: Leave me. Allah (SWTH) will protect me. He said: On the morrow, bin Mas'oud came to the maqam (of Ibrahim at the Ka'aba) in the forenoon and recited:

'Ar-Rahmaan. Kur'an'ı öğretti' [TMQ Ar-Rahman: 1-2]. Sonra onlara karşı onu okudu. Dedi ki: Onu düşündüler, sonra sormaya başladılar: İbn Ümmü 'Abd ne diyor? Dedi ki: Sonra dediler: Muhammed'in getirdiklerinden bir kısmını okuyor. Bunun üzerine kalkıp onun yüzüne vurmaya başladılar, o ise Allah'ın dilediği kadar okumaya, ulaşmaya devam etti. Sonra arkadaşlarının yanına döndü; yüzü etkilenmişti. Ona dediler ki: Senin için korktuğumuz şey budur. Dedi ki: Allah'ın düşmanları şu andakinden daha değersiz bir hâlde hiç olmamıştı bana, ve isterseniz yarın da benzeri için uyanık kalırım. Dediler ki: Hayır, sana yeter, söylediğin. Onlara nefret ettikleri şeyi duyurdun." İbn Kesir, 'Cami' el-Mesanid ve's-Sünen'de şunu rivayet etmiştir: "Resulullah'ın ﷺ, İskenderiye Mukavkisi olan Cureyc bin Mina'ya gönderdiği Hatib'den (rivayet edilmiştir). Ona dedi ki: Peygamberiniz, onu topraklarından çıkaranlara neden beddua etmiyor? Ona dedi ki: Peygamberinizin, onu öldürmek isteyenlere, Allah onu kendine yükseltinceye kadar beddua etmediği gibi. Ona dedi ki: İyi davrandın. Sen, hikmet sahibi bir adamdan gelen hikmet sahibi bir adamsın." Hâkim, 'el-Müstedrek'te rivayet etmiş ve (bu hadis) iki Şeyh'in (el-Buhari ve Müslim'in) şartları üzerine sahihtir demiştir: "Ebu Musa'dan (ra) rivayet edilmiştir ki dedi: Resulullah ﷺ bize Necaşi'nin diyarına hicret etmemizi emretti. Bu durum Kureyş'e ulaştı ve Amr bin el-As ile Ammare bin el-Velid'i gönderdiler; Necaşi için hediyeler topladılar. Yanımıza geldiler, Necaşi'ye yaklaştılar, hediyelerle ona vardılar, onu öptüler ve ona secde ettiler. Sonra Amr bin el-As dedi ki: Gerçekten aramızdan bir topluluk dinimizden hoşlanmadı ve onlar senin diyarında. Necaşi ona dedi ki: Benim diyarımda mı? Dedi ki: Evet. Dedi ki: Onları bana gönderin. Ca'fer bize dedi ki: Hiçbiriniz konuşmasın. Bugün sözcünüz benim." Böylece Necaşi'nin meclisinde, sağında Amr, solunda Ammara oturmuş hâlde, rahip ve keşişler de etrafına dizilmiş olarak oraya vardık. Amr ve Ammara ona dediler ki: "Sana secde etmiyorlar." Biz yanına vardığımızda, yanındaki rahipler ve keşişler bize çıkıştılar: "Kralınıza secde edin!" Cafer dedi ki: "Biz yalnızca Allah'a secde ederiz." Necaşi ona sordu: "O da kim?" Dedi ki: "Şüphesiz Allah (SWTH), aramızdan bir Peygamber gönderdi ﷺ; o, İsa'nın kendisinden sonra gelmesini müjdelediği ve adının Ahmed olduğu Peygamberdir. Bize Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmadan ibadet etmemizi, namazı kılmamızı, zekâtı vermemizi emretti."

'Ar-Rahmaan. Has taught the Qur'an' [TMQ Ar-Rahman: 1-2]. Then he faced them reciting it. He said: They contemplated it then began asking: What is ibn Umm 'Abd saying? He said: Then they said: He is reciting some of what Muhammad came with. So they stood and began striking upon his face and he maintained reciting what Allah willed that he reaches. Then he left to his companions, and he had been affected in the face. They said to him: This is what we feared for you. He said: The enemies of Allah were no more contemptible to me than now, and if you wish I will awake for the like tomorrow. They said: No, it is enough for you, what you said. You have made them hear what they detest." And ibn Kathir reported in 'Jami' Al-Masaneed wa As-Sunan': "From Hatib whom the Messenger of Allah (PBUH) had sent to Juraij bin Mina who was the Muqawqis of Alexandria who said to him: Why does your Prophet not invoke against those who expelled him from his land? He said to him: Just as your Prophet did not invoke against those who intended to kill him until Allah raised him to Him. He said to him: You have acted well. You are a wise man coming from a wise man." And Al- Hakim reported in 'Al-Mustadrak' and said (it is) saheeh upon the conditions of the two Sheikhs (Al-Bukhari and Muslim): "From Abu Musa (ra) who said: The Messenger of Allah
commanded us to depart to the land of An-Najashi. That reached Quraysh and they sent Amru bin Al-As and 'Amara bin Al-Waleed, and they collected gifts for An- Najashi. They came to us and advanced to An-Najashi, arrived to him with gifts, kissed him and prostrated to him. Then Amru bin Al-As said: Verily a folk from us disliked our religion and they are in your land. An- Najashi said to him: In my land? He said: Yes? He said: Send them to me. Ja'far said to us: Let none of you speak. I am your speaker today. So we reached An-Najashi while he was sitting in his assembly, Amru at his right and 'Amara at his left, and the priests and monks seated (samatin). Amru and Amara said to him: They do not prostrate to you. When we reached him, the priests and monks with him chided us: Prostrate to your king. Ja'far said: We do not prostrate except to Allah. An-Najashi said to him: And who is that? He said: Verily Allah (SWTH) sent among us His (SWTH) Messenger, and he is the Messenger that Isa prophesied (to come) after him whose name is Ahmad. He commanded us to worship Allah without associating anything with Him, to establish the prayer, pay the zakat,

Ve bize iyiliği emretti, kötülükten de bizi sakındırdı. Şöyle buyurdu:

and he commanded us the good and forbade us from the evil. He said:

Onun sözleri insanları hayran bıraktı. Amr bunu görünce ona şöyle dedi: Allah kralı kollasın. Onlar İsa bin Meryem hakkında sana karşı çıkıyorlar. Bunun üzerine En-Neccaşi, Ca'fer'e şöyle dedi: Arkadaşın Meryem oğlu hakkında ne diyor? O da şöyle dedi: Onun hakkında Allah'ın şu sözünü söylüyor: "O, Allah'ın ruhu ve O'nun, hiçbir erkeğin yaklaşmadığı bakire kıza ulaştırdığı kelimesidir." Bunun üzerine En-Neccaşi yerden bir çubuk aldı, sonra onu kaldırıp şöyle dedi: Ey rahipler ve keşişler, sizin İsa bin Meryem hakkında söyledikleriniz bu çubuğun genişliğini bile aşmaz. Size ve geldiğiniz yere hoş geldiniz. Şüphesiz ben, onun Allah'ın Elçisi olduğuna ve İsa bin Meryem'in müjdelediği kişinin o olduğuna şahitlik ederim. Eğer üzerimde bulunan krallık sorumluluğu olmasaydı, onun ayakkabılarını taşıyana kadar yanına giderdim. Dilediğiniz kadar ülkemde kalın. Ardından onlara yiyecek ve giyecek verilmesini emretti ve şöyle dedi: Bu ikisinin hediyelerini geri verin. Ahmed bu hadisi, Ümmü Seleme (ra)'dan daha uzun bir biçimde rivayet etmiştir ve Ebu Musa (ra)'nın hadisinden daha ayrıntılıdır. El-Heysemi bunu "El-Mecma'" adlı eserinde rivayet etmiş ve şöyle demiştir: Ravilerinin tamamı sahih hadis ravileridir, yalnız İbn İshak hariç; o ise bunu açıkça işittiğini belirtmiştir. Müslümanlar, onun vefatından sonra da küfrün dinleri ve medeniyetleriyle, aşağıda da geleceği üzere, fikri ve askeri bir mücadele içinde mücadele etmeye devam ettiler; öyle ki İslam, eski dünyanın bölgelerine az bir kısmı dışında yayıldı. İnsanlar topluluklar halinde İslam'a girdiler, önceki dinlerini ve medeniyetlerini bıraktılar ve tek, yeni bir ümmet oldular: Akideleri bir, düşünceleri bir, hayata bakışları bir, sistemleri bir, çıkarları bir ve en yüce idealleri bir, yani Allah'ın kelimesini yükseltmek. Dünyada önder devlet konumunu aldı ve şehirleri, aydınlanmış düşüncenin, tevhid akidesinin ve adil Şeriatın ışıldadığı merkezler oldu. Kitabı ve Sünneti, ayrıca Arapça dilini dünyaya taşıdılar; böylece İslam herkesin ideolojisi haline geldi ve Arapça diline olan ilgi büyüdü. Öyle ki aralarında Arap olsun olmasın, müctehidler ve dil alimleri ortaya çıktı ve Allah'ın lütfuyla kardeş oldular. Bugün ise Arapçaya karşı, onu İslam'dan koparmak amacıyla kötü yöntemlerle yürütülen sinsi bir kampanya görüyoruz: Konuşma dilini (ammiyeyi) benimsemeye çağırmak, Müslümanların diğer dillerini Latin alfabesiyle yazmak ve yerel konuşma dillerini Arapça saymak gibi yöntemlerle. Bilindiği üzere Arapça bilmeyenin İslam'ı anlaması, onunla içtihat yapması bir yana, imkânsızdır. Onlar Arapçayı Latince ve Süryanice gibi hale getirmek istiyorlar; öyle ki bu kullanılmayan dilin uzmanlarından başkası İslam'ı anlamasın. Gerçekte ise onu ölü bir dile dönüştürmek istiyorlar. Arapça bilmeyen kişi, haber, inşâ, emir, nehiy, hakîka ve mecâz, illet, sebep, şart, mâni', âmm, hâss, mutlak, mukayyed, mantûk ve mefhûm delaletleri, iltizam, harflerin anlamları, çekim, gramer ve benzeri kavramları nasıl anlayabilir? Bunların hepsi şeriat nasslarını anlamak için gereklidir. Bunu çağıran kimse İslam'ın düşmanıdır; Müslümanlardan bu yalanlara kanan kimse ise akılsızdır.

Ancak Allah'ın (SWTH) dinine girişin, Araplar arasında bile tam ve olgun bir biçimde genel olmadığı görülmüştür. Yenilmiş dinler ve medeniyetler varlıklarını sürdürmüştür. Bunlar, büyümelerine imkân veren ortamın ortadan kalkması nedeniyle başlangıçta zayıftı. Böylece zındıkların (zanadiqa) hareketi başarısız oldu ve bastırıldı. Ancak daha sonra Arapça diline gösterilen ihmal, içtihad kapılarının kapanmasına ve hükümleri anlamada karışıklığa yol açtı; bu da Devleti zayıflatarak küçük devletlere bölünmesine kadar götürdü. Eski medeniyetlerin bazı düşünceleri Müslümanların arasına sızdı; Hint felsefesinden gelen zühd ve bedeni cezalandırma fikri, bazılarında kabilecilik, diğerlerinde batıniyye adı verilen gizli anlamlar fikirleri ve Hilafet merkezinden ayrılma eğilimi Devleti zayıflattı ve fetihleri durdurdu. Hatta Haçlılar ve Tatarlar onu ele geçirmek için göz diktiler; sonunda Osmanlılar gelip Devletin bölgelerinin çoğunu kendi otoritesi altında birleştirdi ve fetihlere yeniden başladı. Ancak askeri karakter baskın geldi; akideyi doğru bir biçimde taşımadan. Bu yüzden fethedilen toprakların halkları, ilk fetihlerde olduğu gibi İslam potasında eriyemedi. Özbek, Tacik, Peştun, Türk, Berber, Hintli, Deylemliler, Türkmen ve Kürt halkları ile İslam'a olan sevgileri ve bağlılıkları arasındaki farkı görmek mümkündür; Osmanlı döneminde fethedilen Sırplar, Yunanlılar, Macarlar, Hırvatlar, Romenler ve diğerleri ise bu konuda farklıdır. Bunlar kısa sürede Batı ile birlikte İslam'a ve Devletlerine karşı komplo kurdular ve intikam için bir fırsat bulduklarında asla geri durmadılar. Sonra İslam'a karşı kültürel ve misyonerlik istilaları başladı; nihayet Batı medeniyeti İslam Devletini yıkmayı, parçalamayı ve Müslümanların cemaatini (jama'ah) bölmeyi başardı. Batı Kapitalizmi bununla da yetinmedi; aksine milliyetçilik, vatanseverlik, demokrasi, özgürlük, insan yapımı kanunlar ve hayali sınırlar gibi kavramlarını Müslümanlar arasında yaymak için çalıştı. Bu küçük devletlerin başına, onunla müttefik olan, etkisini ve kavramlarını pekiştiren, çıkarlarını koruyan, bölünmüşlüğü sürdüren, Allah'ın yolundan sapan ve kendisini bu ilmekten kurtarmaya çalışan her samimi insana karşı çıkan yozlaşmış yöneticiler atadı. Bu konuda ona, Batı düşüncelerine tutkuyla çağrıda bulunan, bunları savunan ve İslam medeniyetine karşı mücadele eden, Ümmetin düşmanının yanında kör bir samimiyetle duran ajan aydınlar yardımcı oldu. Haçlı düşmanları ve Müslüman ülkelerdeki etkili kişiler arasındaki ajanları, medya araçlarını ve eğitimi kendi kontrollerine aldılar; böylece hem yoldan çıktılar hem de başkalarını yoldan çıkardılar. Bu fikri saldırı da durmadı; özgürlükler, demokrasi, çoğulculuk, sivil toplum, kurumlar devleti, insan hakları, kadın hakları, vatansal bağ, dinler arası diyalog dedikleri Batı medeniyeti kavramlarına çağrı tam gücüyle sürmektedir. Bu nedenle bu, gerçekten İslam ve Kapitalist olmak üzere iki medeniyet arasında yaşanan şiddetli bir fikri mücadele sayılmaktadır. Bu çatışma o kadar açıktır ki herhangi bir kanıta ihtiyaç duymaz, çünkü onu her gün yaşıyoruz; bazı aydınların ve etkili Kapitalistlerin tahrif ve aldatmayla bunu gizlemeye ne kadar çalışsalar da. Örneğin, eski Amerikan başkanı Nixon'un 'Elverişli Fırsat (el-fursa es-saniha)' adlı kitabında şöyle dediğini görüyoruz: "Bizim izolasyonumuz, dünyaya erdemi yaymaya çağıran değerlerimiz ve dini inançlarımızla çelişmektedir." Ayrıca 'Savaşsız Zafer' adlı kitabında şunu da söyler: "Devrimci İslami ideoloji, modernleşmeye karşı bir tepkidir." Komünizm tarih saatini ileriye doğru çevirmeyi vaat ederken, İslami köktencilik onu geriye çevirir… Komünist ve İslami devrimciler, ortak bir amacı benimseyen ideolojik düşmanlardır: Her zorunlu araçla iktidara ulaşma arzusu; katlanılmaz olan kendi ideallerine dayalı baskın bir diktatörlüğü dayatma amacıyla." Mevcut İtalya Başbakanı Berlusconi'nin şöyle dediğini görüyoruz: "Medeniyetimizin üstünlüğünün farkında olmalıyız. Doğu, Batı medeniyetine yönelmeye devam edecek ve bu yönelim artacaktır. Bu, bir zamanlar komünist dünyada yaşandı ve İslam dünyasının bazı bölgelerinde de yaşandı." Oslo sürecinin koordinatörü Teri Larson, Filistinli Müslümanların Batı ile normalleşme yönündeki eğilimini memnuniyetle karşıladı. Oslo ve Wye River'daki Yahudi heyetinin üyelerinden Ori Speer, 'Yol (Al-Maseera)' adlı kitabında şunu belirtti: "Kadınların başlarındaki başörtüleri kaybolmaya başladı ve elbiseler alt kısımdan kısaltılmaya başlandı; Larson bunu, Batı ile normalleşmeye yönelim olarak değerlendirerek memnuniyetle karşıladı." Gerçekten de kadınlar Oslo öncesi birinci İntifada sırasında bunu yapmaya cesaret edemezdi. Ayrıca eski Dışişleri Bakan Yardımcısı Phyllis Oakley şöyle diyor: "Medeniyetler çatışmasının kaçınılmaz olduğunu söyleyenlere katılıyoruz." ABD'nin eski Dışişleri Bakanı Madeleine Albright şöyle demiştir: "Kimliğimiz yüzünden saldırıya uğradık. Küreselleşmeye bağlıyız ve demokrasiyi, özgürlüğü ve açık toplumu savunuyoruz. Bu, Amerika'nın özüdür ve bundan geri adım atamayız" (Al-Quds dergisi, Washington'dan Nathan Charles'ın çevrilmiş sözlerinden alıntı). Amerikan Yale Üniversitesi'nde tarih profesörü Paul Kennedy ise şunu söylüyor: "Terörist saldırı tehlikesinin sona ermeyeceği sonucuna varmamak zor. Bu saldırıların gerçekleşmesini önlemede de büyük bir başarı elde edemedik." "Cin şişenin boynundan çıktı ve intikam ruhunu taşıyor; ve araba bombası artık uçak bombasına dönüştü" (Al-Quds dergisi, 22.9/2001'de çevrilmiş sözlerle). Eski Yahudi cumhurbaşkanı Hertzog, 1992'de Polonya parlamentosu önünde şöyle demiştir: "İslami köktencilik salgını hızla yayılıyor. Bu, yalnızca Yahudi halkı için bir tehlike de oluşturmuyor; aksine tüm insanlık için" (Al-'Arabi dergisi, sayı 514). Shimon Peres şöyle demiştir: "Köktencilik, komünizmin çöküşünden sonra çağın en büyük tehlikesi haline geldi" (Al-'Arabi dergisi, sayı 514). Eski Amerikan dışişleri bakanı Cyrus Vance şöyle demiştir: "Eylemleri önceden tahmin edilemeyen bu fanatiklerle ilgilenirken dikkatli ve kararlı olmalıyız" (Al-'Arabi dergisi, sayı 514). Fransız kültür ansiklopedisi, Muhammed ﷺ için şunu belirtir: "Hristiyan karşıtı, kadın kaçıran ve insan aklının en büyük düşmanı."

Bunlar ve benzerleri, İslam'a karşı düşmanlıklarını açıkça ortaya koyuyor ve sözleri, Kapitalist medeniyetleriyle İslam medeniyetine karşı fikri bir mücadeleyi fiilen yürüttüklerinin açık bir göstergesidir. Bununla birlikte, Müslümanların gözüne kül savurmaya, onları uyutmaya ve değişim üretmekten vazgeçirmeye çalışan, İslam'a ve Müslümanlara düşmanlıkta bunlardan aşağı kalmayan başka bir grup daha vardır. Nitekim eski Amerikan Başkanı Clinton'un şöyle dediğini görüyoruz: "Orta Doğu'daki düşmanımız aşırılıktır." Clinton, medeniyetler çatışması fikrini de reddetmiş; mevcut mücadelenin İslam ile hiçbir ilgisi olmadığını, bunun dinin ve milliyetçiliğin ardına gizlenen aşırılıkçı güçlere karşı bir mücadele olduğunu söylemiştir. Ekleyerek, bunun İslami öğretilerle çeliştiğini belirtmiş ve İslam'ın dünyada hoşgörü ve ılımlılık için güçlü bir kuvvet olduğunu vurgulamıştır (El-Arabi dergisi, sayı 514). Belçika Dışişleri Bakanı Louis Mitchell ise İtalya Başbakanı Berlusconi'nin yukarıda sözü edilen açıklamalarına yorum yaparken şöyle demektedir: "Avrupa Birliği üyesi bir devletin başbakanı bu mantıkla konuştuğunda, bu tamamen reddedilir. Herhangi bir medeniyetin diğer medeniyetlerden daha iyi ya da daha ileri bir konumda olduğu görüşü, hepimizin inandığı Avrupa değerlerine aykırı kabul edilir" (El-Cezire'nin adı geçen çalışma grubu). Açıkça "haçlı seferi" ilan edip bunu duyuran Bush Jr. bile, Washington'daki İslam Merkezi'ni ziyaret etmesine ve İslam'ı bir barış dini olarak nitelemesine engel olmamıştır. Onun bu kampanyadaki ortağı İngiltere Başbakanı Blair de benzer şekilde İslam'ı bir barış dini olarak tanımlamış ve bunun kanıtı olarak şu yüce ayetin anlamını göstermiştir:

These and their like explicitly state their enmity to Islam, and their statements are a clear indication that they practice with their Capitalist civilisation violent intellectual struggle against the Islamic civilisation. However, there is another group that attempts to blow ashes in the eyes and delude Muslims, in order to perpetuate their anaesthetisation and make them desist from generating change, while they are not less hostile to Islam and its people. So we find the former American president Clinton say: "Our enemy in the Middle East is extremism, and he rejected the idea of the clash of civilisations. Similarly he said that the current struggle has no relationship with Islam; it is however a struggle against extremist forces that hide with religion and nationalism. He added saying: that it contradicts with Islamic teachings and emphasised that Islam is a powerful force for tolerance and moderation in the world" (Al-'Arabi magazine number 514). Louis Mitchell, Belgian foreign secretary, says in comment upon the above-mentioned statements of Berlusconi: "When a prime minister of a member state of the European Union speaks with this logic, this is completely rejected. The view that any civilisation is better or of more advanced position than other civilisations is considered as contradicting European values in which we all believe" (above mentioned study circle of Al-Jazeera). Even Bush Jr. who declared openly the 'Crusade' and announced it, this did not prevent him from visiting the Islamic Centre in Washington and describing Islam as a deen of peace. Similar to him is his partner in this campaign, the British Prime Minister Blair, who described Islam as being a deen of peace, and he used as evidence the meaning of the noble ayah:

"Kim bir cana, bir can karşılığı veya yeryüzünde fesat çıkarmak dışında bir sebeple kıyarsa, sanki bütün insanlığı öldürmüş gibi olur" [TMQ Al-Mâide: 32]. Müslümanların, bu tür kişilerin söyledikleri aldatıcı sözlerle kandırılmamaları şarttır; çünkü onların amelleri, derinlerinde yatan duygularını ortaya koyar, yalan sözleri ise bir Müslümanı aldatamaz.

"Whoever kills a soul for other than a soul or (to spread) mischief in the earth, it is as if he killed all of mankind" [TMQ Al-Mai’dah: 32]. It is imperative that Muslims are not beguiled by deceptive words said by the like of these, for their deeds reveal their deep rooted feelings, not their false words, which do not fool a Muslim.

Bu insanlar İslam'ı gerçekliğiyle, hatta bazı Müslümanlardan bile daha iyi biliyorlar. Daha önce sözlerinden bahsettiğimiz eski Amerika Başkanı Nixon, "Ulaşılamayan idealleri… Köktendincilik onu geriye çevirir… İslamcılar ideolojik düşmanlardır" sözleriyle, 'Elverişli Fırsat' adlı kitabında şöyle der: "İslam yalnızca bir din değildir; aksine büyük bir medeniyetin temelidir." Dolayısıyla İslam'ı Hristiyanlıktan ayırt eder ve aynı kitabında köktendincilerle ilgili tartışmasında şöyle söyler: "Geçmişi yeniden canlandırarak eski İslam medeniyetini geri getirmeye kararlılar ve İslam Şeriatı'nı uygulamayı, İslam'ın bir din ve bir devlet olduğunu ilan etmeyi amaçlıyorlar." Ayrıca şunu da söyler: "Yine de bizim medeniyetimiz onların medeniyetinden daha ileri değildir. İslam dünyası komünizmle, Batı dünyasının ona karşı savaştığından daha fazla güçle savaştı; onların maddi şeylerden uzak durmaları ve Batı dünyasındaki yaygın ahlaksız aşırılıklar, onların aleyhine değil, lehine bir erdemdir." Görüldüğü gibi, bu sözlerinde samimidir; ancak bu samimiyet, onun bizim ideolojik düşmanlarımız olduğunu ilan etmesine engel olmadı. Müslümanlara karşı komplo kurmasına ve onlara karşı Yahudilere yardım etmesine de engel olmadı. Nitekim 'Savaşsız Zafer' adlı kitabında şöyle der: "İsrail'in varlığını sürdürmesine olan bağlılığımız derin bir bağlılıktır. Resmî müttefik değiliz. Bizi birbirimize bağlayan şey, herhangi bir kâğıt parçasından daha büyük bir şeydir. Bu, geçmişte hiçbir başkanın terk etmediği, gelecekteki her başkanın da samimiyetle yerine getireceği ahlaki bir bağlılıktır. Amerika, kendisine ağır zarar vermeye yemin eden İsrail düşmanlarının, onu yok etme hedeflerine ulaşmasına asla izin vermeyecektir." Yine 'Elverişli Fırsat' adlı kitabında şöyle yazar: "İsrail ve Güney Kore gibi tehdit altındaki demokratik hükümetleri korumak için, gerekirse askerî güç kullanmaya hazırız." Ayrıca şunu da söylüyor: "Hiçbir Amerikan başkanı veya Kongre, İsrail'in yok edilmesine asla izin veremez." Bu insanlar İslam'ın ve onun medeniyetinin gerçeğini anlıyorlar; ancak yine de küfürlerinde, düşmanlıklarında ve hilelerinde ısrar ediyorlar. Bu şaşırtıcı değil. Müslüman, Batı medeniyetini kendi evlatlarından bazılarından daha iyi anlayabilir, yine de dinine ve medeniyetine samimi kalır; tersi de olabilir. Bu yüzden Müslümanların bu türden sözlerle aldatılmamaları şarttır.

These people know Islam in its reality, rather even better than some Muslims. Nixon, the former American president, whose sayings we have already mentioned his sayings: "Their ideals which cannot be afforded…Fundamentalism turns it backwards…Islamists are ideological enemies", we find him say in his book 'The Favourable Opportunity': "Islam is not merely a religion; rather it is a basis for a great civilisation." So he distinguishes between Islam from Christianity, and he says in the same book in his discussion about fundamentalists: "They are determined to return the previous Islamic civilisation through reviving the past, and they aim to implement the Islamic Shari'ah and announce that Islam is a deen and a State." Furthermore he says: "However, our civilisation is not more advanced than their civilisation. The Islamic world fought communism with more strength than the Western world fought it, and their rejection of material things and the widespread immoral excesses in the Western world is a credit for them and not against them." Just as you see that he is sincere in such words; they, however, did not prevent him from announcing that we are ideological enemies. They also did not prevent him from conspiring against Muslims and assisting Jews against them. So he says in his book 'Victory without War': "Our commitment to the survival of Israel is a profound commitment. We are not official allies. Rather what binds us together is something greater than any paper scraps. It is a moral commitment, a commitment that no president in the past ever abandoned; and every future president will fulfil it with sincerity. America will never permit Israel's enemies who swore to inflict grievous damage upon her to realise their goal in destroying her." He also says in his book 'The Favourable Opportunity': "In order to protect the threatened democratic governments such as Israel and South Korea, we are prepared to use military power if necessary." He also says: "No American president or Congress will ever be able to permit the destruction of Israel." These people understand the reality of Islam and its civilisation; however they insist upon their kufr, enmity and tricks. This is not strange. The Muslim might understand the Western civilisation more than some of its sons, yet still he remains sincere to his deen and civilisation, just as the contrary can occur. So it is imperative that Muslims are not fooled by these types of statements.

İslam ile küfür arasındaki mücadelede, peygamberlik yolu üzere olan hidayet üzere bir Hilafetin varlığı temel dayanaktır. Mücadeleyi, İslam'ın uygulanmadığı ve Müslümanların durumunun zayıflık, zillet, geri kalmışlık ve parçalanmışlık içinde içler acısı olduğu bir zamanda, çeşitli medya araçlarında yapılan davetle, kitap yazmakla ve bireysel temaslarla sınırlandırmak saflık ve kavrayış eksikliğidir. Devlet var olduğunda, onda adalet, izzet, mutluluk, insanlık ve her türlü iyilik ortaya çıkacaktır; yakın ve uzak, Müslüman ve kafir bunu fark edecektir. Onun varlığı, milyonlarca kitabın ve temasın, binlerce medya aracının yerini tutacaktır. Yukarıda söylenenler onun varlığına eklendiğinde, insanların Allah'ın dinine topluluklar hâlinde girdiğini göreceksiniz.

The existence of the rightly guided Khilafah upon the way of Prophethood is the fundamental cornerstone in the clash between Islam and kufr. It is naivety and poor understanding to confine the struggle with its various forms to mere da'wah in the various types of media, writing books and individual contacts, at the time wherein Islam is not implemented and the situation of Muslims is deplorable in weakness, disgrace, backwardness and division. Once the State existed, then justice, dignity, happiness, humanity and every type of goodness will be manifested in it; and the near and distant, Muslim and kafir will notice that. Its existence will replace the millions of books and contacts, and thousands of types of media. If what was mentioned before is added to its existence, you will see people entering the deen of Allah in crowds.