İslam ile geriye kalan küfür medeniyetleri arasındaki fikri mücadele gerçek bir olgudur; kâfirler bu mücadeleyi başlatmamış olsalar bile Müslümanlar için yerine getirilmesi farz olan bir görevdir. Allah'ın Elçisi ﷺ bu mücadeleyi, gizli dönemin ardından, devlet kurulmadan önce Mekke'de başlatmıştır. Durum bugüne kadar bu şekilde sürmüş ve Allah'ın dilediği zamana kadar böyle sürecektir. Bu, bazı insanlara belirsiz görünse de oldukça açıktır. "El-Milel ve'n-Nihal" (Akideler ve Mezhepler) kitaplarını inceleyen herkes, Müslümanların bildiği bütün düşünce akımlarıyla birlikte bu kitaplarda fikri mücadeleyi bulacaktır.

The intellectual struggle between Islam and the remaining kufr civilisations is a factual reality; and it is obligatory upon Muslims, even when the kuffar did not initiate the struggle against them. The Messenger of Allah
initiated it in Makkah before the State and after the secret stage. The situation remained thus until our time and it will remain until when Allah wills. It is quite apparent even if it is obscured to some people. Whoever studied the books of 'Creeds and Sects' (Al-Millal wan- Nihal) will find intellectual struggle therein with all the thoughts that Muslims knew.

Batı medeniyeti ile İslam medeniyeti arasındaki bu mücadele birçok biçimde kendini göstermektedir; bunlar arasında şunlar yer alır:

This struggle between the Western civilisation and Islamic civilisation is manifested in many styles including:

1. Medya aygıtı üzerinde hâkimiyet kurmak ve bu aygıtları Kapitalist medeniyetin yararına yönlendirmek.

1. Dominance over the media apparatus and directing them for the benefit of the Capitalist civilisation.

2. Eğitim müfredatı üzerinde, her düzeyde egemenlik kurmak; Batılı kavramları yaymak, İslam medeniyetinin bazı kavramlarını çarpıtmak ve bunlarla mücadele etmek, Müslümanların tarihini tahrif etmek amacıyla.

2. Dominance over the education syllabi at all its levels in order to spread the Western concepts, distort and fight some of the concepts of Islamic civilisation and forge the history of Muslims.

3. Doğrudan Batılılar tarafından denetlenen okulların ve üniversitelerin kurulması.

3. Establishing schools and universities directly supervised by Westerners.

4. Batı medeniyetini benimseyen ve buna çağrı yapan, Batı'nın ve onun ılımlı ilerici dostlarının koruduğu partiler kurmak.

4. Setting up parties that adopt Western civilisation and call for it, and which are protected by the West and its moderate progressive friends.

5. Bu kesimlerin "seçkinler", "eğitimliler" ve "aydınlar" diye adlandırdıkları kişilere destek verilmesi, onlara ışık tutulması ve tanıtılması; böylece İslam dünyasındaki ülkelerde düşünce önderleri haline gelmeleri.

5. Sponsoring those whom they call the elite, educated and intellectuals, focusing light upon them and promoting them, so that they become the leaders of thought in the countries of the Islamic world.

6. Eğitim burslarını ve çeşitli türdeki kursları finanse ederek, bunlar arasından entelektüel veya siyasi ajanları, yani casusları olmaya uygun olanları seçmek.

6. Funding the educational scholarships and courses in their various types, to choose those suitable to become their intellectual or political agents, or agents i.e. spies.

7. Bu zehirlerini yaymaya ihtisaslaşmış kurumlar, kulüpler ve merkezler kurmak ve bunlara cömertçe harcama yapmak.

7. Founding institutions, clubs and centres specialised in spreading their poison, and spending generously upon them.

8. Arap Diline Karşı Mücadele ve Arap Olmayan Dillerin Canlandırılması

8. Fighting the Arabic language and reviving non-Arabic languages,

ve milliyetçi ve vatanperver ayaklanmaları kışkırtarak.

and inciting nationalistic and patriotic agitations.

Çıkar mücadelesi (sira'a ul-masalih) olarak adlandırılan şey bile özünde fikri farklılıklara dayanır ve ardından fikri bir mücadele gelir. Bu çıkar mücadelesi askeri bir çatışmaya kadar varabilir. Askeri çatışmaya girişemeyen zayıf taraf, aslan avının kenarından yalnızca sırtlanın ya da tilkinin yapabileceği kadarıyla çıkar mücadelesine girişir. Bu çıkar mücadelesi, iki farklı medeniyet arasında da olabilir; tıpkı tek bir medeniyetin iki ülkesi ya da halkı arasında olabildiği gibi. Amerika Körfez'i işgal edip ona nüfuz ettiğinde, yerleşip kendini kurarak yer edindiğinde, amacı kesinlikle Kuveyt'in özgürlüğü değildi; aksine petrol çıkarları üzerine bir mücadele ve nüfuzun yayılmasıydı. Onlardan biri şöyle demişti: "Rabbin hatasını düzeltmeye geldik." Yani, {subhanahu ve teala} Rabbin Körfez'de petrolü Batı'da değil de orada yaratmasındaki hatasını. Schultz da 16/12/90 tarihli bir televizyon programında şunu söyledi: "Irak, Kuveyt'ten çekilse bile askeri olarak yıkılması gerekir." Dick Cheney ise 3/12/90'da Kongre önünde şöyle dedi: "Bu sorunun nasıl çözüldüğüne bakılmaksızın ve Saddam Kuveyt'ten çekilse bile, bu tür bir işgalin tekrarlanmayacağının garanti altına alınması gerekir." Bilindiği üzere, o zamana kadar Irak, Kuveyt ve Körfez'in geri kalanı İngiliz nüfuz bölgesiydi. Dolayısıyla Amerika, her ikisi de tek bir medeniyete, yani Kapitalizme mensup olmasına rağmen, İngiltere ile siyasi ve ekonomik açıdan mücadele ediyordu. Aynı zamanda Müslümanlarla da siyasi, ekonomik ve askeri açıdan mücadele ediyordu; İslami medeniyetini ya da kavramlarının çoğunu terk etmiş Müslümanlarla, Kapitalizmi benimseyerek mücadele ediyordu. Amerika'nın Müslümanlarla önceki tarzlardaki mücadelesi, onlar için bir medeniyet anlayışına dayanmaktadır: zayıf milletleri sömürgeleştirmek ve onların kabiliyetlerinin egemenliğine izin vermek. Şimdi bakın, Orta Asya'da aynı saldırı tekrarlanıyor. Benzer şekilde, onun İngiltere ile mücadelesi, Araplarla mücadelesinin dayandığı medeniyet anlayışından farklı bir medeniyet anlayışı üzerine kuruludur. Körfez'de İngiltere ile mücadele eder, çünkü Yeni Dünya'nın liderliğinde yalnız kalmak ve zayıfların kaynaklarını yağmalamak zorundadır. Bush'un dediği gibi Amerika öncü olmalıdır; dolayısıyla dünya liderliğinde iki kutba yer yoktur, yalnızca bir lider vardır ve bu lider, rakipsiz olarak, eski sömürgeciliğin mirasçısı olan Amerika olmalıdır. İki medeniyet arasındaki mücadelenin örnekleri arasında Kapitalist Amerika ile komünist Sovyetler Birliği vardır. Ancak bu mücadele askeri bir çatışma noktasına ulaşmadı; Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle sonuçlanan siyasi, entelektüel ve ekonomik mücadeleyle sınırlı kaldı. Aynı medeniyetin evlatları arasındaki mücadelenin örneklerinden biri ise Nazilerle Kapitalistler arasındaki mücadeledir; bu, Alman ırkının diğer ırklara üstünlüğünü savunanlar ile Kapitalizmi benimseyen Avrupa ve Amerika halklarının ırkları arasında ayrım yapılmasını reddedenler arasında bir mücadeleydi. Bununla birlikte, mücadele tek bir medeniyetin alanı içinde kaldı. Müttefiklerin kavramına karşı, Nazilerin medeniyetinin bir parçası olan belirli bir kavrama dayanıyordu.

Fikri mücadele, Âdem'in iki oğlu arasındaki ihtilaftan günümüze kadar yeryüzündeki her mücadelenin temelidir; ve Allah'ın (SWT) dilediği zamana kadar da devam edecektir. Buna göre biz fikri mücadeleyle başladık.

The intellectual struggle is the basis for every struggle on the face of the earth from the difference of the two sons of Adam until our time; and it will continue until when Allah (SWTH) wills. Accordingly, we began with the intellectual struggle.