«قرن آمریکایی» اصطلاحی است که برای توصیف سلطه ایالات متحده در قرن بیستم به کار رفته است. جایگاه آمریکا در درجه نخست بر توانمندی نظامی آن استوار بوده است. ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، جنگ را به نفع این کشور به پایان رساند، و گسترش عظیم توان نظامی، ایالات متحده را از بحران بزرگ اقتصادی رهانید. هنگامی که ایالات متحده نخستین بمب‌های اتمی جهان را بر ژاپن فرو ریخت، برتری آمریکا بر هر قدرت دیگری تثبیت شد. توانمندی آمریکا آن را به ساخت موشک‌هایی واداشت که بارهای سنگین‌تری حمل می‌کردند و مسافت بیشتری را می‌پیمودند، از اتحاد جماهیر شوروی پیشی گرفتند. همین پیشرفت‌ها بود که ایالات متحده را در عرصه فضا از شوروی جلو انداخت. پیشرفت‌های نظامی آمریکا به فناوری‌هایی انجامید که بسیاری آن‌ها را امری بدیهی می‌دانند، اما امروزه به ارکان سبک زندگی قرن بیست‌ویکم بدل شده‌اند. اینترنت، بارکد، ماژیک، هارد دیسک، میکروفون بی‌سیم، مدار مجتمع، نوار مغناطیسی، تلفن بی‌سیم، سی‌دی رایانه، سامانه موقعیت‌یاب جهانی و پست الکترونیکی تنها بخشی از اختراعات نظامی آمریکا هستند که جامعه را دگرگون کرده‌اند. از این رو، ایالات متحده به طور طبیعی به عنوان بی‌رقیب‌ترین قدرت جهان وارد قرن بیست‌ویکم شد.

The American century is the term that has come to describe the dominance of the US of the 20th century. Central to America’s status has been its military prowess. America’s entry into WW2 won the war, the massive military build up pulled the US out of the great depression. When the US dropped the world’s first nuclear bombs upon Japan, this confirmed America’s edge over every other power. US prowess led it to develop missiles that carried heavier loads and travelled further than the Soviet Unions. It was such developments that led to the US to out do the Soviet Union in space. US military development has led to technologies that many take for granted, but have become key to 21st century lifestyles. The internet, barcodes, marker pen, hard disk drive, wireless microphone, integrated circuit, magnetic strip, cordless phone, computer CD, global positioning system and email are just some US military inventions that have ended up changing society. This is why the US naturally entered the 21st century as the world’s unrivalled power.

امروزه بخش بزرگی از بودجه پنتاگون بر پایه فهرست‌های آرزوهایی بنا شده که در دوران جنگ سرد طراحی شده‌اند. نیروهای نظامی ایالات متحده متوجه نشدند که اتحاد جماهیر شوروی فروپاشیده و دیگر رقیب قدرتمندی وجود ندارد که با نیروهای نظامی آمریکا درگیر شود.

Today much of the Pentagon budget is based on wish lists that were conceived during the Cold War. The US military failed to notice that the Soviet Union had collapsed and no great-power rival was around to get into any fights with the US military.

اگرچه عراق و افغانستان قدرت نظامی آمریکا را که کلید قدرت این کشور است، تضعیف کرده‌اند.

However Iraq and Afghanistan have undermined the key to US power, it’s military.

این سوال را در حال حاضر یک پرسش معمول پیرامون روابط بین‌الملل است، نه یک متن اسلامی برای ترجمه. بنابراین من آن را به فارسی ترجمه نمی‌کنم؛ لطفاً متن کتاب اسلامی مورد نظر خود را ارسال کنید تا آن را ترجمه کنم.

Does this signal the decline of the US as the world’s superpower?

کنترل آمریکا بر اوضاع بین‌المللی از پایان جنگ جهانی دوم، بر پایه قدرت نظامی آن استوار بوده است. امروز آمریکا همان برتری‌ای را که پیش از حمله‌اش به عراق داشت، ندارد. عراق و افغانستان بر قدرت آمریکا تأثیر گذاشته و منابع آن را تحلیل برده‌اند. بحران اقتصادی جهانی جایگاه آمریکا در جهان را بیش از پیش تضعیف کرد، زیرا این کشور برای سرپا نگه داشتن اقتصادش به مداخله‌ای سوسیالیستی روی آورد. به سبب این چالش‌ها، حضور آمریکا در جهان بیش از حد گسترده و ناپایدار تلقی می‌شود.

America’s control of the international situation since WW2 has been built upon her military strength. Today the US does not enjoy the same primacy as it did prior to its invasion of Iraq. Iraq and Afghanistan have impacted US power and depleted her resources. The global economic crisis further exacerbated America’s standing in the world, as it turned towards Socialist intervention to prop up its economy. Because of such challenges America’s presence in the world is being considered as overstretched and untenable.

در نتیجه ضعف ظاهری آمریکا، چالش‌هایی که از سوی رقبای آن برمی‌خیزد از نظر گستره و دامنه بزرگ‌تر شده و امروز بسیار نیرومندتر است. با این‌که آمریکا رو به سستی دارد و با وجود همه شکست‌هایی که با آن روبه‌رو شده، همچنان قدرت مسلط جهان است، دستور کار جهان را تعیین می‌کند و توازن قدرت جهانی را در اختیار دارد.

As a result of America’s apparent weakness, the challenges stemming from her competitors have grown in size and scope and today are much stronger. Whilst the US is faltering and despite all the setbacks it has faced the US still remains the world’s dominant power, sets the worlds agenda and controls the global balance of power.

اگرچه برتری نظامی آمریکا تضعیف شده است، اما این کشور بیش از مجموع کل جهان برای تحقیق و توسعه دفاعی هزینه می‌کند. بنابراین، هرچند آمریکا با چالش‌هایی بزرگ‌تر، عمیق‌تر و گسترده‌تر روبه‌روست، هنوز برتری علمی و فناورانه‌ی عظیمی بر سایر کشورهای جهان دارد. بعید است که آمریکا مانند اتحاد جماهیر شوروی از هم فروبپاشد یا مانند بریتانیا از جایگاه قدرت جهانی خود کنار برود، زیرا این کشور همچنان از طریق دلار و مزیت صنعتی خود، سلطه‌ی اقتصادی‌اش را حفظ می‌کند.

Whilst US military dominance has been undermined the US spends more on defence research and development then the rest of the world combined. So whilst the US faces larger, deeper and broader challenges it still has an immense scientific and technological edge over the rest of the world. It is unlikely the US will disintegrate like the Soviet Union or cease to be the worlds power as is what happened to Britain, because the US still maintains its economic hegemony through the Dollar and its industrial advantage.

ایالات متحده را تنها از طریق ظهور قدرتی دیگر می‌توان واقعاً از جایگاه برتر خود کنار زد.

The US can only really be deposed through the rise of another power.

چین صنعت نظامی‌ای دارد که از روسیه وضعیت بهتری دارد، اما فاقد آن جاه‌طلبی جهانی است که برای کنار زدن آمریکا از جایگاه ابرقدرت جهان لازم است. توسعهٔ اقتصادی آن شکننده است و یکپارچگی سرزمینی‌اش، در صورتی که آمریکا آن را ضروری بداند، به‌آسانی قابل دستکاری توسط آمریکاست. چین هر روز بیشتر از پیش به ژاپن شبیه می‌شود و به یک قدرت اقتصادی بدل می‌گردد، اما اقتصادی که اهداف سیاسی و جاه‌طلبی‌های جهانی نداشته باشد، کشوری را به یک قدرت بزرگ تجاری تبدیل می‌کند و هرگز به یک قدرت جهانی نمی‌رساند.

China has a military industry in better shape than Russia, but it lacks the global ambition necessary to remove the US as the world’s superpower. Its economic development is fragile and its territorial cohesion can be easily manipulated by the US, if the US deemed it necessary. China is every day becoming more and more like Japan and becoming an economic power, however an economy without political aims and global ambitions will turn a nation into a trade powerhouse never a global power.

از سوی دیگر، روسیه توانسته است از ضعف آمریکا بهره ببرد و در جمهوری‌های پیشین شوروی نفوذ خود را تقویت کند. با این حال، روسیه هنوز بسیار دور از پایه اقتصادی و صنعتی لازم برای به چالش کشیدن مستقیم ایالات متحده است. به همین دلایل، آمریکا با وجود سستی‌اش، در آینده قابل پیش‌بینی ابرقدرت جهان باقی خواهد ماند، زیرا هیچ‌یک از قدرت‌هایی که به‌طور واقع‌بینانه می‌توانند با آمریکا رقابت کنند – چین و روسیه – چالشی به اندازه کافی بزرگ برای سرنگون کردن آمریکا ایجاد نمی‌کنند؛ دست‌کم در حال حاضر. جاه‌طلبی‌های جهانی، در پیوند با اقتصاد و صنعت مناسب، عنصر اصلی رقابت با قدرت‌های جهان است. ژاپن و آلمان جاه‌طلبی‌های جهانی داشتند که از این باور سرچشمه می‌گرفت که آنان از دیگر مردمان جهان برترند؛ این باور نیاز به توسعه را برمی‌انگیخت و مردمانشان را برای دستیابی به اهداف سلطه‌جویی جهانی بسیج می‌کرد. جنگ جهانی دوم لازم بود تا هر دو کشور متوقف شوند. توسعه ژاپن در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ اقتصادی بود و نه سیاسی، و از این رو در مرزهای ژاپن باقی ماند. هم ژاپن و هم آلمان همواره از منابع معدنی برای توسعه بی‌بهره بوده‌اند، اما جاه‌طلبی‌های جهانی‌شان آنان را به ابداع راهبردهایی برای عبور از این موانع واداشت.

Russia on the other hand has managed to take advantage of America’s weakness and strengthen itself in the former Soviet republics. However Russia is still very far from the necessary economy and industrial base needed to pose a direct challenge to the US. For these reasons the US will remain the world’s superpower for the foreseeable future even though it is faltering, because none of the powers who realistically can challenge the US – China and Russia, pose a challenge sufficient enough to topple the US - for the moment Global ambitions intertwined with the appropriate economy and industry is central to competing with the worlds powers. Japan and Germany had global ambitions which came from the belief that they were superior people to the rest of the world; this drove the need to develop and motivated their people to contribute towards the aims of global domination. It took WW2 to stop both nations. Japanese development in the 1970's and 1980's was economic and not political and hence it remained within Japan's borders. Both Japan and Germany have always lacked mineral resources in order to develop but their global ambitions drove them to develop strategies to overcome such obstacles.

به همین ترتیب، بریتانیا و آمریکا در آستانه پیشرفت خود جمعیت اندکی داشتند و فاقد فناوری لازم برای رقابت با رقبای خود بودند. جاه‌طلبی جهانی بریتانیا برای استعمار جهان، به‌منظور بهره‌مندی از منابع معدنی آن، آن کشور را به توسعه نیروی دریایی پیشرفته‌ای سوق داد و تا آغاز قرن هجدهم به ابرقدرت جهان تبدیل کرد. پیشرفت آمریکا با انقلاب آمریکا آغاز شد، آنگاه که بریتانیا از آن سرزمین رانده شد، زیرا مردم آمریکا خواستار پذیرش حقوق غیرقابل انتقال آزادی بودند. باور به «سرنوشت آشکار» که اعتقادی الهی است مبنی بر اینکه ایالات متحده نخستین، مقدر شده بود قاره آمریکای شمالی را تسخیر کند، آمریکاییان را به تلاش برای گسترش ارضی به سوی غرب برانگیخت. در مورد بریتانیا و آمریکا، همه چالش‌ها صرفاً موانعی بودند که بر سر راه اهداف جهانی‌شان قرار داشتند و تنها باید برطرف (حل) می‌شدند. پذیرش سرمایه‌داری، جوامع آنان را متحد کرد و آنان را به تلاش برای توسعه کشور و در نتیجه تحقق جاه‌طلبی‌های جهانی‌شان برانگیخت.

In a similar manner Britain and the America on the eve of their development had small populations and lacked the technology to compete with their competitors. Britain's global ambitions of colonising the world, to benefit from their mineral resources, drove them to develop a state of the art navy and turned them into the world's superpower by the turn of the 18th century. American development began through the American Revolution where Britain was expelled as the American people wanted to embrace the unalienable rights of freedom. The belief in ‘manifest destiny' this is the divine belief that the original United States was ordained to conquer the North American continent motivated Americans to work for the territorial expansion Westward. In the case of Britain and America all challenges were mere obstacles that stood in the way of global aims and just needed to be removed (solved). The adoption of Capitalism unified their societies and motivated them to work towards developing the nation and in turn fulfilling their global ambitions.

امروز آلمان و ژاپن اقتصادهای قوی دارند، اما فاقد اراده سیاسی لازم برای تغییر توازن جهانی قدرت هستند. بریتانیا اراده سیاسی و جاه‌طلبی دارد، اما این امر به صنعت و اقتصادی که از چنین جاه‌طلبی‌هایی پشتیبانی کند تبدیل نشده است. هند هنوز باید بر چالش‌های داخلی خود غلبه کند و بعید است که هرگز اهداف جهانی داشته باشد. ترکیه نقش خود را به چارچوب نظام بین‌المللی و طرح‌هایی که ایالات متحده برای جهان دارد محدود کرده است. اگرچه این راهبرد باعث می‌شود ترکیه همچنان مرتبط بماند، زیرا از منافع آمریکا حفاظت می‌کند، اما چنین راهبردی جایگاه قدرت‌های جهانی را حفظ می‌کند، نه اینکه آن را تغییر دهد.

Today Germany and Japan have strong economies but the lack the political will to change the global balance of power. Britain has the political will and ambition, but this has not translated into an industry and economy that would aid such ambitions. India is still to overcome its domestic challenges and it’s very unlikely it will ever have global aims. Turkey has reduced its role to within the context of the international system and the designs the US has on the world. Whilst this will keep Turkey relevant as it will protect US interests such a strategy secures the position of the world’s power rather than alter it.

در حالی که ایالات متحده احتمالاً با دو رقیب، چین و روسیه، روبروست، برآوردهای اطلاعاتی ملی آمریکا همچنان درخواست اسلام از سوی امت اسلامی در سراسر جهان را به عنوان یک تهدید تکرار کرده‌اند. امت بدون دولت نخواهد توانست به کشور پیشرو تبدیل شود و آمریکا را به چالش بکشد. تهدیدی که خلافت احتمالی ایجاد می‌کرد، به طور مداوم توسط دولت بوش تکرار می‌شد و یکی از دلایل جنگ‌های عراق و افغانستان بود. ژنرال ریچارد دانات، رئیس بازنشسته نیروهای مسلح بریتانیا و مشاور نخست‌وزیر بریتانیا، در مصاحبه‌ای با رادیو بی‌بی‌سی ۴ اعتراف کرد که هدف پشت جنگ در افغانستان این است: «برنامه‌ای اسلام‌گرایانه وجود دارد که اگر با آن مخالفت نکنیم و در جنوب افغانستان، یا افغانستان، یا جنوب آسیا با آن مقابله نکنیم، آنگاه این نفوذ رشد خواهد کرد. ممکن است به خوبی رشد کند، و این نکته مهمی است، ما ممکن است ببینیم که از جنوب آسیا به خاورمیانه و شمال آفریقا حرکت می‌کند، و به اوج خلافت اسلامی در قرن چهاردهم و پانزدهم.»31

Whilst the US potentially faces challenges from two challengers, China and Russia, US national intelligence estimates have continued to reiterate the demand for Islam by the Islamic Ummah around the world as a threat. Without a state the Ummah will be unable to become the leading nation and challenge the US. The threat posed by the potential Khilafah was continually reiterated by the Bush administration, it was one of the reasons for both the Iraq and Afghan wars. The retired UK armed forces chief and advisor to the UK Prime Minister, General Richard Dannatt confessed in an interview to the BBC Radio 4 that the objective behind the war in Afghanistan is; "there is an Islamist agenda which if we don't oppose it and face it off in Southern Afghanistan, or Afghanistan, or in South Asia, then frankly that influence will grow. It could well grow, and this is an important point, we could see it moving from South Asia to the Middle East to North Africa, and to the high water mark of the Islamic caliphate in the 14th, 15th century."31

قدرت آمریکا تضعیف شده است؛ بحران مالی نشان داده است که اقتصاد آمریکا، بزرگ‌ترین اقتصاد جهان، بر پایه‌ای شکننده همچون خانه‌ای از ورق‌بازی بنا شده است. با این حال، هیچ کشوری در جهان اکنون توان آشکار کردن چنین واقعیتی را ندارد و از این رو سلطه آمریکا همچنان ادامه خواهد یافت. کسانی که می‌توانند چالشی برای آمریکا ایجاد کنند، یا اراده سیاسی لازم را ندارند یا به سطحی از توسعه نرسیده‌اند که بتوانند رقابت آشکار و مستقیم با آمریکا را تاب بیاورند. بنابراین، با آنکه آمریکا ممکن است رو به سستی گذارده باشد، به سبب نبود قدرتی جایگزین و معتبر، بعید است که در حال حاضر از جایگاه ابرقدرت جهان کنار گذاشته شود.

Americas prowess has been undermined, the financial crisis has shown the US economy, the worlds largest is built upon a pack of cards, however there is no nation in the world who currently can expose such a reality and hence US dominance will continue. Those who can pose a challenge to the US either lack the political will or have not reached the level of development where they can sustain open and direct competition with the US. Therefore whilst the US maybe faltering, due to the absence of a credible alternative power, it is unlikely to be removed - for the moment as the worlds superpower.