نتیجه‌گیری - شیوهٔ اندیشیدن اسلامی | Quran Course

نتیجه‌گیری - شیوهٔ اندیشیدن اسلامی | Quran Course

0% read · 2 min left

شیوهٔ اندیشیدن اسلامی Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

نتیجه‌گیری

Conclusion

by Hasan Abdullah2 min readViewed 82 times

در پایان، اسلام مجموعه‌ای از قواعد و فهرستی سخت‌گیرانه از «بایدها» و «نبایدها» نیست که بدون درک عمیق، به زور بر مردم تحمیل شود. اسلام اطلاعات نظری‌ای نیست که برای حفظ کردن یا تکرار کردن مانند قصه‌های شب به یاد سپرده شود. اسلام نظامی معنوی نیست که تنها رابطه ما با امور ماورایی را شکل دهد اما در امور زندگی هیچ سخنی نداشته باشد. اسلام نظامی جامع است که بر پایه‌ی یک اعتقاد عقلانی بنا شده و باوری استوار و قطعی را برقرار می‌کند که با سرشت انسان سازگار است. اسلام باور فرد را، همراه با رفتار و اندیشه‌اش، به شیوه‌ای پویا شکل می‌دهد. مسلمانان هنگام مطالعه‌ی اسلام باید آن را به شیوه‌ای بسیار عمیق و خلاقانه مطالعه کنند که نیرویی پویا پدید آورد؛ نیرویی که ایشان را به اندیشیدن بیشتر و قدردانی از عظمت خداوند برانگیزد و در نهایت، آنان را به پیروی از فرمانی که او مقرر کرده است ترغیب نماید.

In conclusion, Islam is not a collection of rules and a rigid set of "do's and don't's" to be imposed upon the people by force without any deep understanding. Islam is not theoretical information to be memorized or rehearsed as bedtime stories. Islam is not a spiritual system that shapes our relationships with metaphysics but has no voice in the life affairs. Islam is a comprehensive system built upon a rational doctrine that establishes a conclusive belief which agrees with the nature of the human being. Islam shapes the individual's belief, in addition to his behavior and thinking, in a dynamic way. While Muslims study Islam, they must study it in a very profound and creative way that will produce a dynamic force which will push them to think more and appreciate Allah's greatness, and ultimately encourage them to comply with the order that He fashioned.

در دو قرن گذشته تلاش‌های گوناگونی برای تغییر وضعیت مسلمانان صورت گرفت. اگرچه این تلاش‌ها تأثیری در اندیشه‌ی مسلمانان بر جای گذاشتند، اما نتوانستند به احیای جامع دست یابند. هیچ‌یک از این تلاش‌ها بر پایه‌ی یک مبنای فکری که هدفش احیای اندیشه‌ی مسلمانان بر اساس اسلام باشد، استوار نبود. آن‌ها یا فریادهای احساسی بودند که احساسات مسلمانان را برای مدتی برمی‌انگیختند و سپس فروکش می‌کردند و تأثیر فکری عمیقی به جا نمی‌گذاشتند، یا بر صرف پایبندی به برخی احکام شرعی متمرکز بودند، و حتی شیوه‌ی طرح آن احکام نیز نادرست بود. نمونه‌ی روشن چنین تلاشی، در مسئله‌ی پوشش زن دیده می‌شود. پوشش زن اغلب به‌عنوان مشکل اصلی امت مسلمان مطرح می‌شود، در حالی که تنها یکی از نشانه‌های متعدد این مشکل است. افزون بر این، پوشش زن بخشی از نظام اجتماعی اسلام است که بر مفاهیم بنیادینی استوار است؛ مفاهیمی که اسلام درباره‌ی نگرش به مرد و زن در جامعه، سرشت مرد و زن، و ماهیت و هدف رابطه‌ی آن دو با یکدیگر بیان می‌کند. با این حال، اغلب مسئله‌ی پوشش زن بدون توجه به این مفاهیم ژرف و جدا از آن‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد.

Many attempts emerged to change the situation of Muslims in the last two centuries. Although these attempts left some impact in the thinking of Muslims, they failed to achieve a comprehensive revival. None of these attempts had an intellectual basis geared towards reviving the thinking of Muslims according to Islam. They were either emotional spouts that rallied the feelings of the Muslims temporarily before diffusing but failed to exert a profound intellectual impact, or they focused on the mere compliance to some Sharii rules, and even the way the rules were addressed was incorrect. A vivid example of such an attempt was in the issue of the woman's dress code. The woman's dress code is often addressed as the central problem of the Muslim Ummah, while it is only a symptom among many other symptoms. Furthermore, the woman's dress code is part of the social system of Islam, which is rooted in certain fundamental concepts that Islam addresses regarding the outlook towards man and woman in the society, the nature of man and woman, and the nature and purpose of their relationship to one another. However, oftentimes the issue of woman's dress is discussed in isolation of any profound concepts.

کسانی که در پی احیای مسلمانان هستند، نخست باید شیوهٔ اندیشیدن اسلامی و روشی را که از طریق آن باید اسلام مطالعه شود احیا کنند، تا اندیشهٔ درست در میان مسلمانان شکل گیرد. با این کار، دیدگاه‌ها و نگرش‌های گوناگون یکپارچه خواهند شد و آگاهی عمومی به شکلی درست ساخته خواهد شد. با شکل‌گیری یک نگرش یکپارچه و آگاهی عمومی، امت مسلمان مرجعی روشن و چارچوبی خواهد داشت تا با آن همهٔ مسائل و اندیشه‌های دیگر را بسنجد، که این امر موجب می‌شود امت به طور طبیعی هر اندیشه یا دعوتی را که به مسلمانان عرضه شود و با دیدگاه اسلامی در تضاد باشد، رد کند. این فرایند مستلزم آن است که امت پیوسته با اندیشه‌های درست، به شیوه‌ای مرتبط و پویا که واقعیت را در نظر بگیرد و اندیشیدن را برانگیزد، روبه‌رو شود. این تعامل باید به شکلی باز پیش برود و اجازه داده شود که اندیشه‌ها بدون محدودیت خود را عرضه کنند. هرگونه تلاش برای سانسور گفتگو یا منحرف کردن توجه مسلمانان از هدفی جز پذیرش ایدئولوژی اسلامی و ساختن اندیشهٔ درست، باید حمله‌ای علیه مسلمانان و مانعی در مسیر احیا تلقی شود. از رهگذر این گفتگوی اندیشه‌ها، اندیشه‌های نادرست به تدریج پالوده خواهند شد و امت بر اندیشه‌های درست متمرکز خواهد شد، که سرانجام به پدید آمدن یک حرکت فکری می‌انجامد که توده‌های مردم آن را پیش می‌برند. این حرکت فکری سپس به طور طبیعی به اندیشه‌ای تبدیل می‌شود که دولت آن را اجرا می‌کند، بی‌آنکه میان دولت و امت فاصله‌ای باشد. هنگامی که مسلمانان به این مرحله برسند، در موقعیتی خواهند بود که اسلام را به عنوان یک ایدئولوژی جامع که بر عقیدهٔ عقلانی بنا شده است، به جهان عرضه کنند.

Those who seek the revival for Muslims must first revive the Islamic way of thinking and the method through which Islam must be studied in order to create the correct way of thinking among Muslims. By doing so, the various points of view and outlooks will become unified, and the public awareness will be built in the correct way. With the formation of a unified outlook and public awareness, the Muslim Ummah will have a clear reference and a framework to judge all other issues and ideas, which will cause the Ummah to naturally reject any idea or call presented to the Muslims that contradicts the Islamic point of view. This process necessitates a continuous process of providing the Ummah with the correct ideas in a relevant and dynamic way that addresses the reality and instigates the thinking process. The interaction must proceed in an open manner, and the ideas must be allowed to present themselves unrestricted. Any attempt to censor discussion or divert the attention of the Muslims from anything other than the objective of embracing the Islamic ideology and building the correct way of thinking must be viewed as an attack against the Muslims and an obstacle in the path of revival. Through this discussion of ideas, the incorrect ideas would gradually be filtered out, and the Ummah would concentrate upon the correct ideas, which would eventually give rise to an intellectual momentum carried by the masses. This intellectual momentum would then transform naturally into an idea implemented by the state with no gap between the state and the Ummah. Once the Muslims reach this stage, they will be in a position to carry Islam as a comprehensive ideology built upon a rational Aqeedah to the world.